Κάναμε λοιπόν το χρέος μας. Το χρέος μας απέναντι στο χρέος. Το κουρέψαμε. Ποιό είναι το αποτέλεσμα με βάση ακριβώς την λογική των αριθμών που αγιοποιούνται από τους διαβόλους των αγορών; Το 2020, το χρέος θα είναι στο 120 % του ΑΕΠ. Μπήκαμε στο ΔΝΤ, όταν το χρέος ήταν στο 115 % του ΑΕΠ. Τι σημαίνει αυτό; Πως το 2020, οι συνθήκες θα είναι τέτοιες που θα μας οδηγήσουν και πάλι στην κηδεμονία του ΔΝΤ; Γιατί με το 115 % του ΑΕΠ υπήρχε ανάγκη προσφυγής στο ΔΝΤ και με το 120 % όχι; Είναι ένα ερώτημα απλής λογικής και όχι πολιτικών προσθαφαιρέσεων.
‘Οταν προσφύγαμε στο ΔΝΤ, πέρα από την αρχική αντανακλαστική αντίδραση, υπήρξαν φωνές που έλεγαν πως αυτό είναι ένας αέναος κύκλος στον οποίο μπλέκουμε με τον κίνδυνο σκληρών παραχωρήσεων. Αυτές οι φωνές έλεγαν ακόμη πως την εποχή εκείνη, το 2009 δηλαδή, οι Γαλλικές και Γερμανικές Τράπεζες ήταν οι κάτοχοι των ελληνικών ομολόγων. Πρακτικά δηλαδή αυτοί θα έχαναν αν κηρύσσαμε πτώχευση. Η πτώχευση δεν είναι απλή υπόθεση βέβαια.



















Η έρευνά τους υποδηλώνει πως όταν αυτές οι χημικές ουσίες – τα κορτικοστεροειδή – παραμένουν σε υψηλές συγκεντρώσεις για μεγάλα χρονικά διαστήματα, σκοτώνουν τα εγκεφαλικά κύτταρα.


