Poutanique τεχνη, εσυ τα φταις ολα!

Να είναι τέχνη; Επάγγελμα ή μήπως ματαιοδοξία;

Ο μουσικός του πεζοδρόμου!!

Ξαφνικά την καλοκαιρινή ηρεμία στο μικρό μας Μεσολόγγι σκέπασε μια γλυκιά μελωδία που έρχονταν από το βάθος του πεζοδρόμου. Όσο πλησίαζε.....

Να πως γινεται το Μεσολογγι προορισμος!

αι θα αξιοποιηθεί. Ακούγονται διάφορες ιδέες και έχουν συσταθεί αρκετές ομάδες πολιτών που προτείνουν υλοποιήσιμες και μη ιδέες προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος και έμμεσα να επωφεληθούμε όλοι.....

Ποσα κτηρια ρημαζουν στο Μεσολογγι;

Ένα από τα θέματα του δημοτικού συμβούλιου στις 27/ 11 είναι η «Εκμίσθωση χώρου για κάλυψη στεγαστικών αναγκών του Δήμου». Οι πρώτες σκέψεις που μου έρχονται στο μυαλό είναι πως μετά από τόσα χρόνια και πώς μετά από τόσο κονδύλια έχουμε φτάσει ....

Μεσολόγγι - αδέσποτα ώρα μηδέν.

Αδέσποτα, ένα ευαίσθητο θέμα για όσους είναι πραγματικά φιλόζωοι* και με τις δυο έννοιες της λέξης. Ας αρχίσουμε να μιλάμε για τις αβοήθητες ψυχές που ξαφνικά βρεθήκαν απροστάτευτες στον δρόμο όχι από το τέλος δηλαδή από τα αποτελέσματα που βλέπουμε...

Facebook, φωτογραφιες με σουφρωμενα χειλη...

Κάλος ή κακός αγαπητοί φίλοι διανύουμε μια εποχή που θέλει τους περισσότερους άμεσα εξαρτημένους από τις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωση τύπου face book. Έρχεται λοιπόν το Ινστιτούτου Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας

30 Αυγ 2016

«ΦΕΤΟΣ Η ΠΑΡΑΝΟΜΙΑ ΣΤΟ ΛΟΥΡΟ ΕΧΕΙ ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ»

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ
Κατά του Δημάρχου Ι.Π. Μεσολογγίου
και Προέδρου της Οικονομικής Επιτροπής του Δήμου Ν. Καραπάνου
Προς
Κάθε αρμοδία ελεγκτική αρχή
(επισυνάπτονται στο τέλος του κειμένου)
Για πρώτη φορά φέτος, από συστάσεως του Δήμου Οινιάδων και έως σήμερα, δεν πραγματοποιήθηκε η προβλεπόμενη δημοπρασία της παραλίας του Λούρου. Φρόντισαν με στημένα δημοσιεύματα στον τοπικό τύπο στις αρχές του καλοκαιριού, να το αποδώσουν στις υπαρκτές γραφειοκρατικές αγκυλώσεις της κρατικής μηχανής. Γνωστές σε όλους μας και επαναλαμβανόμενες κάθε χρόνο.
Μόνο που φέτος θεσμικά δεν έγινε κάτι διαφορετικό. Απεναντίας εφαρμόστηκε η ΚΥΑ του 2015. Συγκεκριμένα οι δήμοι ενημερώθηκαν ότι: «…με τις διατάξεις του άρθρου 56 του ν. 4384/23-4-2016 (ΦΕΚ 78 Α), ορίσθηκε ότι: «Η ισχύς της αριθ. ΔΔΠ0005159/586Β ΕΞ2015/7-4-2015 κοινής απόφασης των Υπουργών Οικονομικών και Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, περί απευθείας παραχώρησης με αντάλλαγμα, του δικαιώματος απλής χρήσης αιγιαλού, παραλίας, όχθης και παρόχθιας ζώνης μεγάλων λιμνών και πλεύσιμων ποταμών, στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Ο.Τ.Α) Α' Βαθμού (578Β), όπως ισχύει, παρατείνεται έως 30-4-2017. Συμβάσεις παραχώρησης του δικαιώματος χρήσης σε τρίτους που έληξαν ή λήγουν έως την 30-4-2016, δεν παρατείνονται». Επιπλέον οι προηγούμενοι εγκύκλιοι του ΥΠΕΣΔΑ που προέβλεπαν οδηγίες και διευκρινίσεις εξακολουθούν να ισχύουν, με εξαίρεση τα αναφερόμενα περί της τριμελούς επιτροπής, όπου είναι αυτονόητο σύμφωνα με το Υπουργείο, ότι έπαυσε να ισχύει. Επομένως οι δημοπρασίες που θα διενεργούνται από τους Δήμους μετά την 31 -5 - 2016, θα ακολουθούν την ήδη υπάρχουσα διαδικασία των δημοπρασιών Υπενθυμίζεται ότι σε κάθε περίπτωση αυθαίρετης χρήσης κοινόχρηστων χώρων αιγιαλού και παραλίας, οι δήμοι που είναι υπεύθυνοι για την λήψη μέτρων προστασίας, θα πρέπει να διενεργούν αυτοψίες, προς διασφάλιση των συμφερόντων του Δημοσίου».
Σχεδόν όλοι οι δήμοι της χώρας πρόλαβαν και δημοπράτησαν (η Αμφιλοχία δίπλα μας είναι). Στο δήμο μας ο κ. Καραπάνος είχε προαποφασίσει να μην προλάβει…προκειμένου να ικανοποιήσει τις πολιτικάντικες και ύποπτες πελατειακές του σχέσεις με μερίδα των εκεί επιχειρηματιών. Έταξε «λαγούς με πετραχήλια» και αυτοαναγορευμένος για μια ακόμη φορά υπεράνω των νόμων, υποσχέθηκε να «καθαρίσει» με το στυλάκι του γνωστού «νεοελληνικού τσαμπουκά».
Τα αποτελέσματα γνωστά και τα είχαμε εγκαίρως επισημάνει με ανάρτηση μας στις αρχές Ιουλίου και αφού την προηγουμένη είχαμε επικοινωνήσει τηλεφωνικώς με τον Προϊστάμενο της Κτηματικής Υπηρεσίας, στον οποίο αναφέραμε την κατάσταση που διαμορφώνονταν στο Λούρο, τις άμεσες συνέπειες της, καθώς και αν θεσμικά θα μπορούσε η Κτηματική να υλοποιήσει τη δημοπρασία, κάτι που τελικά δεν έγινε και για το οποίο υπάρχουν αντικρουόμενες νομικές ερμηνείες.
Ακολουθεί η σχετική ανάρτηση:
Pantelis Karatsolis
7 Ιουλίου ·
«Παραλία ΛΟΥΡΟΥ: Ώρα μηδέν!
Για πολλά χρόνια, τόσο στο Δήμο Οινιάδων όσο και στο διευρυμένο Δήμο Μεσολογγίου, έχω γνωρίσει από πρώτο χέρι το πολυπλόκαμο τέρας της ελληνικής γραφειοκρατίας και τους μανδαρίνους των υπουργείων που τα ξέρουν όλα και μόνο καθυστερήσεις κάνουν σε όλα, ειδικά στο θέμα της παραλίας του Λούρου.
Παρ’ όλα τα εμπόδια, κάθε χρόνο με πολύ κόπο και υπομονή φθάναμε σ’ ένα, έστω μικρό, αποτέλεσμα.
Φέτος η δημοτική αδράνεια και αβλεψία που δεν είναι τόσο «αθώα» όσο φαίνεται να
«αξιοποιεί» τις κρατικές δυσλειτουργίες…
Διαμορφώνουν στην παραλία του Λούρου μια κατάσταση απόλυτου χάους, όπου μαζί με «τα ξερά», δηλαδή τους διαχρονικά μόνιμους κακοπληρωτές της περιοχής, κινδυνεύουν να καούν και τα «χλωρά», δηλαδή εκείνους τους επιχειρηματίες που κάνουν σωστά τη δουλειά τους, είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους απέναντι στο δήμο και στην εφορία και κινδυνεύουν με πρόστιμα.
Η δημοπρασία δεν έγινε φέτος από το δήμο, παρ’ όλο που ισχύει η περσινή ΚΥΑ, την οποία εφάρμοσαν εγκαίρως πολλοί δήμοι σε όλη τη χώρα. Η απώλεια δημοτικών εσόδων θεωρείται δεδομένη και οι πελατειακές σχέσεις ανθούν!
Η Κτηματική προσπαθεί τώρα να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα, να κάνει δηλαδή τη δημοπρασία εντός του Ιουλίου. Μέχρι να ολοκληρωθεί, ΑΝ ολοκληρωθεί, θα έχει τελειώσει η σεζόν.
Η «χρηστή και αποτελεσματική διοίκηση» στο απόγειο της!»
Τα αποτελέσματα γνωστά και τα αναφέρουμε τώρα που έληξε η σεζόν:
1. Ηθελημένη απώλεια εσόδων για το δήμο και το κράτος. Ειδικά για το δήμο μας που σήμερα εμφανίζει και επισήμως μείωση εσόδων της τάξης του 33,6 % το Α εξάμηνο του 2016 (Απόφαση Οικ. Επιτροπής 231, 11/8/2016), η μεθοδευμένη μη δημοπράτηση κρίνεται ως απαράδεκτη πολιτικά, ηθικά και διοικητικά, καθώς και ποινικά κολάσιμη.
2. Διαδοχικά πρόστιμα και ποινικές παραβάσεις σε βάρος του συνόλου των καταστηματαρχών. Επιχειρηματίες που μέχρι σήμερα ήταν συνεπέστατοι στις οικονομικές τους υποχρεώσεις απέναντι στο δήμο, βρίσκονται τώρα «με την πλάτη στον τοίχο». ΣΔΟΕ, τμήμα εμπορίου, ΙΚΑ, Κτηματική, τους φόρτωσαν με συνεχείς παραβάσεις, διαπομπεύτηκαν και θα σέρνονται στα δικαστήρια για καιρό, εξαιτίας της απαράδεκτης στάσης του κ. Καραπάνου.
3. Διαμόρφωση μιας χαοτικής κατάστασης γενικευμένης ανομίας και παρανομίας, δυσφημιστική για την περιοχή και το ιδιαίτερο κάλλος της. Φέτος και σε πανελλαδική εμβέλεια πια, η παραλία του Λούρου ήταν στην επικαιρότητα εξαιτίας αυτής της κατάστασης.
Οι ευθύνες γι αυτή την κατάσταση βαραίνουν αποκλειστικά το Δήμο και τον ανεκδιήγητο Δήμαρχό μας, ο οποίος έχει αποδείξει αυτά τα 2 χρόνια πως ούτε θέλει αλλά ούτε και μπορεί να προστατεύσει το δημόσιο συμφέρον, το συμφέρον των πολλών και όχι των λίγων και “κολλητών” του.
Η υπεράσπιση του είναι υπόθεση όλων μας και γι’ αυτό πέραν των ελεγκτικών αρχών του κράτους και της δικαιοσύνης, καλούμε κάθε δημοτικό σύμβουλο και ειδικά τους επικεφαλείς των δημοτικών συνδυασμών:
1. Να συναινέσουν ώστε το θέμα να έρθει προς συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο, παρουσία των υπευθύνων της Κτηματικής Υπηρεσίας και των επιχειρηματιών, ώστε να λάμψει η αλήθεια.
2. Να καταδικάσουν αυτή την απαράδεκτη και αήθη ενέργεια του κ. Καραπάνου.
Η σιωπή συνιστά συνενοχή!
30 Αυγούστου 2016

Κατσούλης Παναγιώτης – Καρατσόλης Παντελής
Δημοτικοί Σύμβουλοι Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου
Η παρούσα καταγγελία κοινοποιείται:
ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΜΕΝΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΔΥΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ-ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ & ΙΟΝΙΩΝ ΝΗΣΩΝ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ & ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΟΥΡΟΥΜΠΛΗ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΓΙΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΣΟΔΩΝ ΤΡΥΦΩΝΑ ΑΛΕΞΙΑΔΗ

Η νόμιμη Γενοκτονία των Ελλήνων


Η νομική έννοια της «Γενοκτονίας» εφαρμόστηκε στην δίκη της Νυρεμβέργης κατά την οποία απαγγέλθηκαν κατηγορίες στους Ναζί για την συστηματική εξόντωση άμαχου πληθυσμού λόγω φυλής, θρησκείας, πολιτικών πεποιθήσεων και σωματικής κατάστασης.
Ο Πολωνός Εβραίος δικηγόρος Ραφαήλ Λέμκιν, ο οποίος σώθηκε καταφεύγοντας στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, κάτι που δεν κατόρθωσαν σαράντα εννέα συγγενικά του πρόσωπα τα οποία δολοφονήθηκαν από τους Ναζί, έχοντας ασχοληθεί πριν από τον πόλεμο με τον αφανισμό των Ελλήνων, των Αρμενίων και των Ασσυρίων, μετά τον πόλεμο αφοσιώθηκε στην εκστρατεία για την νομική αναγνώριση του όρου Γενοκτονία, στα αγγλικά Genocide που προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις γένος και κτείνω ή από την ελληνική λέξη γένος (με την έννοια της οικογένειας, της φυλής, του έθνους, της θρησκείας) και την λατινική cide (δολοφονία).
Παρ’ όλες τις άκαρπες προσπάθειες του Ραφαήλ Λέμκιν για την θέσπιση Διεθνών Νόμων που ορίζουν και απαγορεύουν την Γενοκτονία στη Διάσκεψη της Μαδρίτης του 1933, για την απαγόρευση εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας κατά τη διάρκεια της Διάσκεψης Ειρήνης των Παρισίων του 1945, συμμετέχοντας και ως σύμβουλος του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ στη Δίκη της Νυρεμβέργης όπου κατόρθωσε η λέξη «Genocide» να περιληφθεί στο κατηγορητήριο, αλλά ως περιγραφικός και όχι ως νομικός όρος, τελικά οι ακούραστες προσπάθειές του επιβραβεύθηκαν στις 9 Δεκεμβρίου 1948, την ημέρα που τα Ηνωμένα Έθνη ενέκριναν τη Σύμβαση για την Πρόληψη και την Καταστολή του Εγκλήματος της Γενοκτονίας. Σύμφωνα με τον Λέμκιν:
Γενοκτονία δεν συνεπάγεται απαραίτητα την άμεση καταστροφή ενός έθνους, εκτός εάν επιτυγχάνεται με μαζικές δολοφονίες όλων των μελών ενός έθνους. Σκοπός είναι να επισημάνει ένα συντονισμένο σχέδιο των διαφόρων δράσεων που αποσκοπούν στην καταστροφή των βασικών θεμελίων της ζωής των εθνικών ομάδων, με στόχο να αφανίσει τις ίδιες τις ομάδες. 
Οι στόχοι ενός τέτοιου σχεδίου είναι η διάλυση των πολιτικών και κοινωνικών θεσμών, του πολιτισμού, της γλώσσας, των εθνικών αισθημάτων, της θρησκείας, της οικονομικής ύπαρξης εθνικών ομάδων καθώς και η καταστροφή της προσωπικής ασφάλειας, της ελευθερίας, της υγείας, της αξιοπρέπειας και της ζωής των ατόμων που ανήκουν σε αυτές τις ομάδες. Η Γενοκτονία στρέφεται κατά της εθνικής ομάδας ως μία οντότητα, και οι ενέργειες που πραγματοποιούνται, στρέφονται κατά ιδιωτών, όχι με την ιδιότητά τους ως ιδιώτες, αλλά ως μέλη της εθνικής ομάδας.  
H Γενοκτονία έχει δύο φάσεις:
1) την καταστροφή του εθνικού προτύπου της καταπιεσμένης ομάδας και
2)την επιβολή του εθνικού προτύπου του καταπιεστή.
Μετά την επιβολή, ο καταπιεσμένος πληθυσμός αποφασίζει αν θα παραμείνει ή θα φύγει ενώ ταυτόχρονα με την απομάκρυνση του πληθυσμού πραγματοποιείται και ο Εποικισμός από τους πληθυσμούς του καταπιεστή».
Σύμφωνα με την Απόφαση 260-ΙΙΙ-Α της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ την 9η Δεκεμβρίου 1948 – τέθηκε σε ισχύ την 12η Ιανουαρίου 1951 – Σύμβαση του ΟΗΕ για την Πρόληψη και την Καταστολή του Εγκλήματος της Γενοκτονίας και οι ευθύνες του θύτη, «Τα συμβαλλόμενα μέρη επιβεβαιούν ότι η Γενοκτονία, συντελουμένη είτε εν καιρώ ειρήνης είτε εν καιρώ πολέμου, τυγχάνει έγκλημα Διεθνούς Δικαίου και αναλαμβάνουν την υποχρέωσιν να προλαμβάνουν και να τιμωρούν τούτο». (Άρθρο 1)
«Γενοκτονία σημαίνει οποιαδήποτε από τις ακόλουθες πράξεις οι οποίες διαπράττονται με την πρόθεση καταστροφής, εν όλω ή εν μέρει, μίας εθνικής, εθνοτικής, φυλετικής ή θρησκευτικής ομάδας ως τέτοιας
α) ανθρωποκτονία μελών της ομάδας,
β) πρόκληση βαρειάς σωματικής ή διανοητικής βλάβης σε μέλη της ομάδας
γ) με πρόθεση επιβολή επί της ομάδας συνθηκών ζωής υπολογισμένων να επιφέρουν τη φυσική καταστροφή της εν όλω ή εν μέρει,
δ) επιβολή μέτρων που σκοπεύουν στην παρεμπόδιση των γεννήσεων εντός της ομάδας
ε) δια της βίας μεταφορά παιδιών της ομάδας σε άλλη ομάδα». (Άρθρο 2). «Οι παρακάτω αξιόποινες πράξεις τιμωρούνται»:  α) Γενοκτονία,  β) συνωμοσία προς διάπραξη Γενοκτονίας,  γ) άμεσα ή έμμεσα η υποκίνηση διάπραξης Γενοκτονίας,  δ) απόπειρα διάπραξης Γενοκτονίας,  ε) συμμετοχή σε Γενοκτονία».( Άρθρο 3).
«Τιμωρούνται τα άτομα που συνωμοτούν και πράττουν τα προαναφερόμενα στο άρθρο 3, ανεξαιρέτως αν έδρασαν με συνταγματικότητα, με δημόσια εντολή ή ατομικά». (Άρθρο 4).
«Τα άτομα που διέπραξαν Γενοκτονία ή μια οποιαδήποτε από τις άλλες πράξεις που απαριθμούνται στο άρθρο 3, θα τιμωρούνται ανεξάρτητα αν είναι μέλη κυβέρνησης, κρατικοί λειτουργοί ή ιδιώτες». (Άρθρο 5).
«Τα άτομα που ευθύνονται για πράξη Γενοκτονίας ή άλλη πράξη όπως αναφέρεται στο 3ο άρθρο, πρέπει να δικαστούν στη χώρα που έχει διαπραχθεί το αδίκημα ή σε κάποιο διεθνές ποινικό Δικαστήριο που θα γίνει αποδεκτό από τους συμβαλλόμενους…..». (Άρθρο 6).
Σύμφωνα με τη Σύμβαση η Γενοκτονία αφορά ένα έγκλημα που αποβλέπει στη συστηματική, με βίαια ως επί το πλείστον μέσα, επιδιωκόμενη εξόντωση ολόκληρης φυλής ή τμήματος αυτής σε ορισμένο τόπο και πρόκειται για ένα πρωτογενές έγκλημα, το οποίο δεν έχει συνάρτηση με πολεμικές συγκρούσεις. Είναι η καταστροφή ενός έθνους ή μιας εθνικής ομάδας, ένα συντονισμένο σχέδιο διαφόρων ενεργειών που τείνουν να καταστρέψουν τα ουσιαστικά θεμέλια της ζωής των εθνικών ομάδων, με στόχο να εξοντωθούν αυτές οι ομάδες. Η Γενοκτονία αποτελεί το πιο βαρύ έγκλημα, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, για το οποίο μάλιστα δεν υπάρχει παραγραφή. Αυτός ο οποίος διαπράττει τη Γενοκτονία δεν εξοντώνει μια ομάδα για κάτι που έκανε, αλλά για κάτι που είναι.
Σύμφωνα με στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, το 2012, για πρώτη φορά μετά το 1941, είχαμε δέκα έξι χιλιάδες περισσότερους θανάτους από γεννήσεις στην Ελλάδα.
Η φυσική μεταβολή του πληθυσμού (δηλαδή η μεταβολή που οφείλεται μόνον στη διαφορά γεννήσεων και θανάτων χωρίς συνυπολογισμό της μετανάστευσης) παρουσίασε αρνητική εξέλιξη, με φυσική μείωση του πληθυσμού κατά 16.299 άτομα.
Σύμφωνα με τον επίκουρο καθηγητή Θεσσαλίας, Υγιεινής και Επιδημιολογίας του Ιατρικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Γιώργου Ραχιώτη, το γεγονός μπορεί να αποδοθεί και στις σημαντικές κοινωνικές και οικονομικές μεταβολές των τελευταίων ετών.
Ο καθηγητής Υγιεινής και Επιδημιολογίας Χρήστος Χατζηχριστοδούλου, επεσήμανε ότι θα απαιτούνταν μακροχρόνιες μελέτες για να αποδείξουν πόσο επηρεάζουν τα επιβαλλόμενα μέτρα λιτότητας τα δημογραφικά δεδομένα, ωστόσο όλες οι ενδείξεις προκαλούν άμεση συσχέτιση.
Στη μελέτη του Αγγ. Χατζάκη, καθηγητή Επιδημιολογίας στην Αθήνα, διαπιστώνεται εκτίναξη των κρουσμάτων AIDS μεταξύ των χρηστών ουσιών ενδοφλεβίως, στη σύγκριση προ και μετά κρίσης.
Σήμερα το TFR (Total Fertility Rate, Συνολικό Ποσοστό Γονιμότητας) στην Ελλάδα βρίσκεται στο 1,33, αλλά για τους Έλληνες της απογραφής του 2001, υπολογίζεται πως είναι στο 1, ίσως και πιο κάτω! Γνωρίζοντας την σύνθεση του πληθυσμού ανά πενταετείς ηλικιακές ομάδες, ξέρουμε το μέσο όρο της ηλικίας τεκνοποίησης που είναι τα 29 έτη, το προσδόκιμο επιβίωσης, το δείκτη γεννητικότητας.
Τι συμβαίνει στους πληθυσμούς με TFR κοντά στο 1; Η Κατίνκα Μπάρις του «Κέντρου για την Ευρωπαϊκή Μεταρρύθμιση» (CER) γράφει πως με δείκτη γεννητικότητας «κοντύτερα στο 1… κάθε γενιά θα φθάνει το 60% της προηγούμενης» ενώ σε άρθρο του ο Ράσελ Σόρτο των Νιου Γιορκ Τάιμς γράφει πως «για τους δημογράφους ο αριθμός αυτός(TRF κάτω του 1,3) έχει πολύ συγκεκριμένες επιπτώσεις: «Σημαίνει πως ο πληθυσμός μιας χώρας θα μειωθεί κατά 50% μέσα σε 45 χρόνια προκαλώντας ανεπανόρθωτη μείωση του πληθυσμού«.
Μείωση κατά 50% τα επόμενα 45 χρόνια. Εάν επαληθευτούν αυτές οι προβλέψεις το 2060 οι Έλληνες κάτοικοι αυτής της χώρας θα αριθμούν κάτι λιγότερο από 5,000,000.

29 Αυγ 2016

Η ταμπέλα πληγώνει την παιδική ψυχή…


Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν ζήσει όλη τους την ζωή και έχουν συναισθανθεί ολοκληρωτικά την ύπαρξη τους, πίσω από μια ή πολλές ταμπέλες...


Ταμπέλες που πνίγουν τα όμορφα ιδιοσυγκρασιακά στοιχεία ενός ανθρώπου που προσπαθεί να εξελιχθεί και να βρει την πραγματική του ταυτότητα.
Ταμπέλες όπως «νευρικό», «αντιδραστικό», «ευαίσθητο», «υπερκινητικό» που μας ακολουθούν στην ζωή μας και δεν μας αφήνουν απλά να Υπάρχουμε.
Το νευρικό- υπερκινητικό παιδί ,είναι το παιδί που αντιλαμβάνεται και εσωτερικεύει γρήγορα τα ερεθίσματα του περιβάλλοντος του με αποτέλεσμα να αγχώνεται από αυτά γιατί δεν μπορεί να τα Διαχειριστεί τόσο γρήγορα όσο τα αντιλαμβάνεται.
Το αντιδραστικό παιδί, είναι το παιδί που είναι σε επαφή με τα συναισθήματα του και η οξυδέρκεια του το οδηγεί σε πρόωρες γνωστικές συνειδητοποιήσεις.
Το ευαίσθητο παιδί , είναι το εν συναισθητικό παιδί, το παιδί που συναισθάνεται τον άλλο άνθρωπο.
Υπέροχα ιδιοσυγκρασιακά στοιχεία, ένα ύμνος στην παιδική ψυχοσύνθεση, στην εξελικτική πορεία της ύπαρξη του μικρού ανθρώπου με εμάς τους ενήλικες να τα Μεταμορφώνουμε σε στερεοτυπικές ταμπέλες.
Είναι καταστροφικές οι ταμπέλες γιατί μπουκώνουν την Συναισθηματική Συνέχεια και Εξέλιξη του μικρού ανθρώπου και ταράζουν την εμπιστοσύνη σε Αυτό που Απλά γίνεται και βιώνει ότι Είναι.
Ο άνθρωπος χρειάζεται να μπορεί να αποδέχεται και να αγαπάει τον εαυτό του, να συνυπάρχει και να συμπορεύεται με την ύπαρξη του και όλο αυτό χτίζεται στην παιδική ηλικία, με τους γονείς να βάζουν τα θεμέλια. Κάθε βήμα που κάνουμε στην ζωή μας οδηγεί στην επίγνωση και δημιουργεί συνειδητοποιήσεις.
Οι ταμπέλες στην παιδική ηλικία, εμποδίζουν το παιδί να έρθει σε επαφή με την Πραγματική Εξέλιξη της ιδιοσυγκρασίας του. Η ιδιοσυγκρασία του ανθρώπου είναι ένα πάντρεμα ανάμεσα στο ψυχικό του DNA και στον τρόπο που μεγαλώνει. Με την σειρά του ο τρόπος που μεγαλώνει, ορίζεται από την πιο βασική σχέση της ζωής τους, την σχέση με τους Γονείς του.
Το παιδί χρειάζεται πλήρη αποδοχή από τους βασικούς ανθρώπους του περιβάλλοντος του για να χρωματίσει την σχέση του με αυτούς , με εσωτερική ελευθερία που θα το οδηγήσει στην πορεία στην αποδοχή και αγάπη προς την ύπαρξη του.
Η αποδοχή από τους γονείς του θα του εκπληρώσει όλες τις ψυχό συναισθηματικές του ανάγκες και η εκπλήρωση φέρνει την πολυπόθητη Εμπιστοσύνη στον Εαυτό του. Aλλιώς πληγώνεται, θυμώνει και δεν μπορεί να καταλάβει γιατί απορρίπτεται για αυτό που Είναι με αποτέλεσμα να νιώθει ότι ματαιώνεται.
Είναι πολύ δύσκολο να αφεθεί στα συναισθήματα που δημιουργούνται μέσα του, όταν νιώθει ότι οι ίδιοι του οι γονείς το Πληγώνουν, του δημιουργούν ένα αγκάθι στην ψυχή του, μια ψυχό συναισθηματική συνθήκη που του κόβει κάθε μορφή επικοινωνίας και ορίζεται από μια ανάγκη να αγαπιέται από αυτούς.
Και στην ενήλικη ζωή του, αντί να μεταμορφωθεί σε Δημιουργικό Απελευθερωμένο Ενήλικα, μεταμορφώνεται σε έναν άνθρωπο που πενθεί το μικρό παιδί μέσα του και παλεύει ακόμα με εσωτερικές συγκρούσεις, καταπιεσμένα συναισθήματα και τον φόβο που ορίζει την ύπαρξη του, την ανάγκη του για αλλαγή αλλά και τον φόβο της αλλαγής.
Είναι δύσκολη η εσωτερική αλλαγή γιατί περιέχει μέσα της και μια μορφή απώλειας, μια ανάδυση συναισθημάτων που νιώθουμε ότι δεν θα μπορούμε να τα διαχειριστούμε. Αλλά πάντα μέσα μας κυριαρχεί η ανάγκη να εξελιχτούμε, να βγούμε από εσωτερικά ψυχικά τέλματα και να επαναπροσδιορίσουμε την ύπαρξη μας. Να αφεθούμε σε μια αρχή που μας εγκαθιδρύει την ανάγκη να είμαστε ελεύθεροι.
Κάθε αλλαγή είναι ένα τέλος και κάθε τέλος μια αρχή, μια Αρχή που που γεννιέται από απελευθέρωση και μια απελευθέρωση που δημιουργεί μια καινούργια αίσθηση του Εαυτού.
Αντιγόνη Συμεωνίδου
Ψυχολόγος - Υπαρξιακή Ψυχοθεραπεύτρια

antigonisimeonidou.wordpress.com

Αποδεχτείτε το παιδί


«Είναι εύκολο να γίνεις γονιός, αλλά είναι δύσκολο να είσαι γονιός»


Σ’ αυτή τη φράση ο Βίλχελμ Μπους εσωκλείει σύντομα και περιεκτικά τη δυσκολία – κι ο,τι αυτή προϋποθέτει ή συνεπάγεται- του να είναι κανείς όχι τέλειος, αλλά ένας αρκούντως καλός γονιός. Εξάλλου τέλειοι γονείς δεν υπάρχουν, όπως δεν υπάρχουν και τέλεια παιδιά, κι αυτό είναι κάτι, που χρειάζεται να κρατάμε καλά στο νου μας.
Όταν κάποιος γίνεται γονιός, τότε είναι η στιγμή που έρχεται στην επιφάνεια το δικό του εσωτερικό παιδί, των δικών του παιδικών χρόνων, έρχεται ξανά σε επαφή με το παρελθόν του, με τα τραύματά του. Και μπορεί είτε να υποκύψει σ’ αυτά και να τα αναπαράγει, διαιωνίζοντας με τη σειρά του αυτό το φαύλο κύκλο γενεών, είτε μπορεί να έρθει αντιμέτωπος με τις πληγές του, σπάζοντας τον κύκλο.
Όποια κι αν είναι η επιλογή του, οι συνέπειες είναι αναπόφευκτες και αντίστοιχες της απόφασής του. Ο πρώτος δρόμος είναι σίγουρα ο πιο εύκολος, αλλά εξίσου σίγουρα είναι και ο πιο επικίνδυνος και επώδυνος για το παιδί μπροστά του.
Οι γονείς βλέπουν το παιδί τους ως προέκταση του εαυτού τους, αδυνατούν να το δουν ως ξεχωριστή προσωπικότητα, ως πλάσμα με διαφορετική ταυτότητα, τη δική του ταυτότητα. Περιμένουν απ’ αυτό να γίνει ό,τι δεν έγιναν, να κάνει ό,τι δεν έκαναν, να ζήσουν τη ζωή που δεν έζησαν μέσα απ’ τη ζωή του παιδιού τους, να “φτιάξουν” το τέλειο, το ιδανικό, το ατσαλάκωτο παιδί. Αντ’ αυτού όμως, το μόνο που καταφέρνουν να “φτιάξουν” είναι ένα φοβισμένο παιδί.
«Όταν ο γονιός δεν έχει αρκετή αυτοπεποίθηση, όταν δεν είναι σίγουρος για τη θέση του, μπορεί να αντιδρά άσχημα στις εκδηλώσεις αντίστασης του παιδιού του. Αντί να δει την αντίσταση ως μία εκδήλωση της ταυτότητας του παιδιού, αισθάνεται ότι κατευθύνεται εναντίον του» (Ιζαμπέλ Φιλιοζά).
Και τότε οι γονείς κάνουν ένα από τα μεγαλύτερα τους λάθη. Αντί να προσπαθήσουν να κατανοήσουν τη συμπεριφορά του παιδιού τους, προσπαθούν να μεγαλώσουν ένα υπάκουο και πειθαρχημένο παιδί χρησιμοποιώντας ως όπλο τους και έχοντας ως σύμμαχο τους το φόβο. Και ο φόβος είναι παιδική κακοποίηση.
Παιδική κακοποίηση δεν είναι μόνο ό,τι αγγίζει τη σφαίρα του ακραίου. Παιδική κακοποίηση είναι οι τιμωρίες, οι επικρίσεις, οι υποτιμήσεις, οι ετικέτες, οι συγκρίσεις, οι απαιτήσεις, οι απειλές, η αδιαφορία, η απόρριψη, η απαξίωση, η ειρωνεία, τα λόγια που πονάνε, η αγάπη υπό όρους («Σ’ αγαπώ/ Είσαι καλός/ή, αν κάνεις αυτό που λέω/θέλω εγώ»).
«» (F. Engels). Δε μιλάμε πλέον για μια σχέση ισότιμη, αναφορικά με την αξιοπρέπεια και την Το παιδί δεν μπορεί να ακούει προσβολές, γιατί μόνο έτσι μεγαλώνοντας θα αποκτήσει αξιοπρέπειααξία του παιδιού ως ανθρώπου. Μιλάμε για μια σχέση ελέγχου, για ένα μόνιμο παιχνίδι εξουσίας, με τους γονείς να κατηγορούν το παιδί ξεχνώντας ότι αυτοί το ξεκίνησαν.
Κάθε φορά που ο γονιός επιδιώκει να επιβληθεί στο παιδί του, κατ’ ουσίαν επιχειρεί να επιβληθεί στα τραύματα του για να μην πονάει. Πίσω απ’ τη βία κρύβεται μια δική του ιστορία, είναι οι παλιές πληγές, που ξαναματώνουν, προβάλλει την οργή της παιδικής του ηλικίας στο παιδί του.
Το παιδί εξαρτάται από τους γονείς του, καθρεφτίζεται στο βλέμμα τους, βλέπει τον εαυτό του μέσα απ’ τα δικά τους μάτια. Το παιδί δεν έχει ανάγκη από τέλειους γονείς, έχει ανάγκη από γονείς που το αγαπούν και κυρίως το αποδέχονται άνευ όρων και όχι άνευ ορίων. Δε φτάνει μόνο η αγάπη, χρειάζεται και η αποδοχή. Ένα παιδί, που δεν το αποδέχθηκαν, τρέχει για μια ζωή προκειμένου να φτάσει κάπου.
Έχει ανάγκη από γονείς που αποδέχονται ότι το παιδί τους δεν είναι τέλειο, ότι δεν είναι ίσως αυτό που ονειρεύτηκαν, ότι δεν είναι αυτό που θα ήθελαν να είναι. Αλήθεια, οι ίδιοι είναι αυτό που θα ήθελαν να είναι; Αποδέχτηκαν ποτέ τον εαυτό τους; Τον αγάπησαν; Το παιδί έχει ανάγκη από γονείς, που αναγνωρίζουν τα λάθη τους, τα παραδέχονται και προσπαθούν να τα διορθώσουν.
«Κι εμείς τι πάθαμε που μεγαλώσαμε έτσι;». Μεγαλώσαμε μέσα σ’ έναν ψεύτικο εαυτό. Μάθαμε να φοβόμαστε, να κρυβόμαστε πίσω από μάσκες, να μην έχουμε πρόσωπο, αλλά προσωπείο, να φοράμε το κουστούμι μας και να παίζουμε το ρόλο μας. Μάθαμε να μην εκφράζουμε τις ανάγκες και τα «θέλω» μας, να μην τα αναγνωρίζουμε, να θέλουμε τα «θέλω» των άλλων, να τα περνάμε για δικά μας, να τους ανήκουμε, να εξαρτιόμαστε.
Μάθαμε να μην αγαπάμε τον εαυτό μας, άρα και τους άλλους, να μην τον αποδεχόμαστε, να τον σαμποτάρουμε, να ζητούμε το δυσλειτουργικό για να λειτουργήσουμε ή για να νομίζουμε ότι έτσι λειτουργούμε. Μάθαμε να βολευόμαστε, να μη ρισκάρουμε, να μην κυνηγάμε τα όνειρά μας, να μην ονειρευόμαστε, να μας τρομάζει η αλλαγή, δηλαδή η ίδια η ζωή, μάθαμε να μη ζούμε.
Άλλα περισσότερο, άλλα λιγότερο. Άλλοι περισσότερο, άλλοι λιγότερο. Κι αν πάλι όλα αυτά δεν τα αναγνωρίζουμε είναι γιατί κυρίως μάθαμε να τα βάζουμε όλα «κάτω απ’ το χαλί»… Κι αφού δεν τα βλέπω, ή μάλλον δε θέλω να τα δω, τότε δεν υπάρχουν! Αυτό πάθαμε. Γίναμε έτσι…
Μας οφείλουμε λοιπόν να βγούμε στο φως, να δούμε τις σκιές μας, να τις αναγνωρίσουμε, να τις γνωρίσουμε κι αυτή τη φορά να μάθουμε να τις διαχειριζόμαστε. «Να πούμε “ναι” στον εαυτό μας, να αντιμετωπίσουμε τον εαυτό μας σαν αυτό να είναι το σοβαρότερο απ’ όλα τα καθήκοντά μας.» (C. Jung). Να βγάλουμε τη μάσκα! Να σπάσουμε τον κύκλο!

Κατερίνα Κοντογιαννάτου
Ψυχολόγος ΑΠΘ - Ειδ. στη Γνωστική - Συμπεριφορική Ψυχοθεραπεία
Πηγή: themamagers.gr

Η συζήτηση για την ιατρική κάνναβη στην Ελλάδα


Από τον Κώστα Σκλιάμη

Ιατρική κάνναβη και κανναβινοειδή
epa02310452 A worker tends to cannabis plants at a growing facility for the Tikun Olam company near the northern Israeli town of Safed on 31 August 2010. In conjunction with Israel's Health Ministry, the company currently distributes cannabis or Marijuana for medicinal purposes to over 1,800 people to help relieve pain caused by various health conditions.  EPA/ABIR SULTAN ISRAEL OUT
Το φυτό της κάνναβης και τα κανναβινοειδή που περιέχει έχουν αποδειχθεί χρήσιμα για τις φαρμακευτικές τους ιδιότητες και πολλοί υποστηρίζουν ότι θα έπρεπε να είναι νόμιμα για ιατρικούς σκοπούς. Τα κανναβινοειδή, οι ενώσεις της κάνναβης, ενεργοποιούν τους ειδικούς υποδοχείς κανναβινοειδών που βρίσκονται σε όλο το σώμα, τον εγκέφαλο και το ανοσοποιητικό σύστημα και παράγουν φαρμακολογικές επιδράσεις. Τα πιο γνωστά κανναβινοειδή που έχουν προσελκύσει το ενδιαφέρον της επιστημονικής, ερευνητικής και ιατρικής κοινότητας είναι η  τετραϋδροκανναβινόλη, γνωστή ως THC και η κανναβιδιόλη, γνωστή ως CBD. Άλλα κανναβινοειδή που εξετάζονται για την ιατρική τους χρήση είναι η κανναβιγερόλη (CBG), καναβιδιβαρίνη (CBDV), κανναβινόλη (CBN), κανναβιχρωμίνη (CBC). Ορισμένοι ερευνητές έχουν τονίσει τη σημασία των τερπενίων (των αρωματικών συστατικών στη κάνναβη) καθώς θεωρούνται ρυθμιστές των τελικών επιδράσεων της κάνναβης, προσθέτοντας τα δικά τους θεραπευτικά οφέλη. Ο συνολικός αριθμός των κανναβινοειδών ξεπερνά τα 60 αυτή τη στιγμή και συνεχώς αυξάνονται όσο η έρευνα προχωρά. Ο συνδυασμός διαφορετικών ποσοστών σε συγκεντρώσεις κανναβινοειδών και τερπενίων σε κάθε ποικιλία, δημιουργούν ένα συγκεκριμένο προφίλ σε κάθε ποικιλία.
Για να φέρουμε κάποια παραδείγματα, η  τετραϋδροκανναβινόλη (THC) συνίσταται για την ασθένεια του Αλτσχάϊμερ, το νευροπαθητικό πόνο, την πολλαπλή σκλήρυνση, τη νόσο του Πάρκινσον, το μετατραυματικό στρες (PTSD), τον καρκίνο και τη νόσο του Κρον. Η κανναβιδιόλη (CBD) συνταγογραφείται για επιληψία, καρκίνο, κατάθλιψη, άγχος, ψυχωτικές διαταραχές, χρόνιο πόνο και διαβήτη. Η κανναβιχρωμίνη (CBC) έχει αντιφλεγμονώδη, αντικαρκινική, αντικαταθλιπτική και αντιμυκητιακή δράση. Η κανναβινόλη λειτουργεί ως διεγερτικό της όρεξης, αντιβιοτικό, παυσίπονο και καταπραϋντικό. Πρέπει επίσης να τονιστει η αντι-ασθματική της δράση καθώς και ότι αποτελεί δυνητικά φαρμακευτική αγωγή για ασθενείς με Αμυοτροφική Πλάγια Σκλήρυνση (ALS) καθώς και φαρμακευτική αγωγή για γλάυκωμα. Η λίστα των κανναβινοειδών και των ιδιοτήτων τους συνεχίζεται και θα χρειαζόμασταν ένα ξεχωριστό κείμενο ειδικά για τα κανναβινοειδή. Η λίστα με τα τερπένια και τις ιδιότητες τους είναι και αυτή τεράστια και λειτουργούν συνεργατικά με τα κανναβινοειδή.
Αυτη τη στιγμή στις Η.Π.Α., 25 Πολιτείες επιτρέπουν την ιατρική χρήση κάνναβης για τις ακόλουθες ασθένεις και παθησεις: Καρκίνος, γλαύκωμα, HIV / AIDS, καχεξία (σύνδρομο ατροφίας), πόνος, ναυτία, επιληπτικες κρίσεις, μυϊκοί σπασμοί, σκλήρυνση κατά πλάκας, PTSD, ανορεξία, αρθρίτιδα, ημικρανίες, νόσο του Crohn, νόσο του Parkinson, Alzheimer, Ηπατίτιδα C, νόσο του Lou Gehrig (αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση ή ALS), δρεπανοκυτταρική αναιμία, ινομυαλγία (σοβαρή ), ινώδη δυσπλασία, σύνδρομο Sjogren, ασθένεια του νωτιαίου μυελού, κάκωση του νωτιαίου μυελού, παρεγκεφαλιδική αταξία (SCA), το σύνδρομο Tourette, τραυματική βλάβη του εγκεφάλου (ΤΒΙ), σπαστική τετραπληγία, κ.α.

Κάνναβη και έρευνα
Ένα από τα πολλά προβλήματα στο θέμα της ιατρικής κάνναβης, είναι η περιορισμένη μέχρί στιγμής έρευνα. Μιλόντας για τις ΗΠΑ, η κυβέρνηση των ΗΠΑ βάζει εμπόδια για την κατάλληλη έρευνα στην κάνναβη και οι επιστήμονες εξακολουθούν να στερούνται την πρόσβαση σε υψηλής ποιότητας κάνναβη, γεγονός που καθιστά δύσκολο να ερευνήσουν σωστά τους κινδύνους και τα οφέλη αυτής. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι, ενώ έχουν αδιάσειστα στοιχεία ότι η κάνναβη έχει θεραπευτικά οφέλη, πολλές από αυτές τις επιδράσεις δεν εχουν δοκιμαστεί ποτέ σε κλινικές μελέτες.
Αυτό συμβαίνει γιατί η κυβέρνηση των ΗΠΑ συνεχίζει να απαριθμεί την κάνναβη στο Παράρτημα 1 των ναρκωτικών – μια κατηγορία που περιορίζεται σε ναρκωτικα με «μη αποδεκτή ιατρική χρήση» και «υψηλό κίνδυνο για κατάχρηση» – παρά το γεγονός ότι πάνω από το 75 τοις εκατό των γιατρών στις ΗΠΑ πιστεύουν ότι η ιατρική κάνναβη είναι μια ασφαλής και αποτελεσματική θεραπεία. Λόγω της κατάταξης της, οι ερευνητές μπορούν να έχουν πρόσβαση μόνο σε κάνναβη, μέσω του Εθνικού Ινστιτούτου για την Κατάχρηση Ναρκωτικών (NIDA), και το NIDA προμηθεύει κάνναβη που είναι λιγότερο ισχυρή από ό, τι η κάνναβη που είναι διαθεσιμη στο εμπόριο. Το NIDA προμηθεύεται κάνναβη που καλλιεργείται στο Πανεπιστήμιο του Μισισιπή, με το υψηλότερο επίπεδο σε τετραϋδροκανναβινόλη (THC) – η κύρια ψυχοτρόπος ουσία στην κάνναβη –να είναι 12,4%. Πέρυσι, οι μόνες δύο κλινικές μελέτες που χρηματοδοτήθηκαν από το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας (NIH) χρησιμοποίησαν προϊόντα με επίπεδα δραστικότητας μεταξύ 3,5 και 7 % σε THC. Όμως, το πρόβλημα είναι ότι η ιατρική κάνναβη πωλείται σήμερα στο Κολοράντο με μ.ο. 18,7 % THC, με κάποιες ποικιλίες να φτάνουν στο 35% σε THC. Ορισμένες πολιτείες, συμπεριλαμβανομένων του New Mexico, έχουν δώσει άδεια για φαγώσιμα και προϊόντα για vaping που  περιέχουν έως και 70% σε THC.
Σαφώς, τα αποτελέσματα από μελέτες που χρησιμοποιούν κάνναβη που λαμβάνεται από το Πανεπιστήμιο του Μισισιπή προσφέρουν λίγα σε σχέση με τις επιπτώσεις που στην πραγματικότητα βιώνουν οι ασθενείς ιατρικής κάνναβης όσον αφορά τόσο τα θεραπευτικά οφέλη και τις αρνητικές παρενέργειες, εάν υπάρχουν. Οι ερευνητές καλούν για μεταρρύθμιση στην έρευνα για την κάνναβη έτσι ώστε οι επιστήμονες να μπορουν να διαβεβαιώσουν ότι κάτι είναι πραγματικά ασφαλές και αποτελεσματικό.
Την περασμένη εβδομάδα υπήρχαν 3 σημαντικές εξελίξεις πάνω στο θέμα. Η πρώτη ήταν ότι η κυβέρνηση Ομπάμα σχεδιάζει να αφαιρέσει ένα σημαντικό εμπόδιο για την έρευνα πάνω στην κάνναβη. Η νέα πολιτική αναμένεται να αυξήσει σημαντικά την προσφορά της κάνναβης στη διάθεση των ερευνητών. Η Drug Enforcement Administration θα επιτρέψει και σε άλλα πανεπιστήμια εκτός από αυτό του Μισισίπι να καλλιεργήσουν κάνναβη για έρευνα. Δεν είναι σαφές ακόμα πόσα άλλα πανεπιστήμια θα λάβουν τέτοιες άδειες αλλά κάθε ίδρυμα που θα έχει εγκεκριμένο ερευνητικό πρωτόκολλο και ανάλογα μέτρα ασφαλείας θα μπορεί να κάνει αίτηση. Η δεύτερη εξέλιξη ήταν αρνητική καθώς η Drug Enforcement Administration (D.E.A) αρνήθηκε να ανακατατάξει την κάνναβη απο το Παράρτημα 1 της λίστας των ναρκωτικών, άρα παραμένει για τον ομοσπονδιακό νόμο «χωρία καμία ιατρικη αξία» και «εμε αυξημένο κίνδυνο για κατάχρηση.» Αυτη η απόφαση εξόργισε τους επιστήμονες, τους ακτιβιστές και τους πολιτικούς που συμμετέχουν σε εκστρατείες νομιμοποίησης. Η τρίτη σημαντικη εξέλιξη της προηγούμενης εβδομάδας έρχεται να μετριάσει την απογοήτευση που προήλθε απο την απόφαση της D.E.A. Το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ ανακοίνωσε ότι δεν μπορεί να δαπανά χρήματα για τη δίωξη ομοσπονδιακών περιπτώσεων κάνναβης, αν οι κατηγορούμενοι συμμορφώνονται με τις πολιτειακές κατευθυντήριες γραμμές που επιτρέπουν την πώληση κάνναβης για ιατρικούς σκοπούς.

Η κάνναβη και τα άλλα φάρμακα
Σύμφωνα με νέες έρευνες που δημοσιεύονται, η νομιμοποίηση της ιατρικής κάνναβης σε ένα όλο και αυξανόμενο αριθμό πολιτειών στις Η.Π.Α. συνδέεται με την μείωση του ποσοστού χρήσης άλλων συνταγογραφούμενων φαρμάκων. Συγκεκριμένα, οι έρευνες δείχνουν ότι η κατάχρηση παυσίπονων και η υπερδοσολογία είναι χαμηλότερη σε πολιτείες με νόμιμη ιατρική κάνναβη. Οι μελέτες αυτές έχουν καταλήξει ότι όπου η ιατρική κάνναβη είναι διαθέσιμη, οι ασθενείς με πόνους επιλέγουν όλο και περισσότερο την κάνναβη σε σύγκριση με τα ισχυρά συνταγογραφημένα παυσίπονα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ειναι ότι στις συνταγγοραφήσεις του μέσου ιατρού παρατηρείται ετήσια μείωση σε 1.826 λιγότερες δόσεις παυσίπονων.
Ένα άλλο σημαντικό θέμα είναι η σχέση κάνναβης με μείωση χρήσης οποιούχων παυσίπονων. Το 2010, υπήρχαν περίπου 16.000 θάνατοι στις ΗΠΑ που προκλήθηκαν από υπερβολική δόση συνταγογραφημένων οπιούχων φαρμάκων. Ωστόσο, τα στοιχεία μας λένε ότι υπάρχει μια πιθανή λύση για την μείωση του εθισμού από οπιοειδή και των θανάτων που προέρχονται από αυτά. Αυτή η λύση είναι η νομιμοποίηση της κάνναβης. Τοο 2014, ερευνητές από το Johns Hopkins Bloomberg School of Public Health και το Philadelphia Veterans Affairs Medical Center διαπίστωσαν ότι θάνατοι από υπερβολική δόση οπιοειδών μειώθηκαν κατά σχεδόν 25% σε πολιτείες με νόμιμη ιατρική κάνναβη. Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε πρόσφατα από τη RAND Corporation βρήκε επίσης μια μείωση της εξάρτησης από οπιοειδή και υπερβολική δόση σε πολιτείες με ιατρική κάνναβη. Επίσης, οι ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Michigan δημοσίευσαν μια έρευνα 244 ασθενών που πάσχουν από χρόνιο πόνο και χρησιμοποιούν ιατρική κάνναβη και ανακάλυψαν ότι συχνά η ιατρκή κάνναβη αντικαθιστά τα οπιούχα, με πολλούς από αυτούς να κρίνουν την ιατρική κάνναβη ως πιο αποτελεσματική στη θεραπεία του χρόνιου πόνου. Η ιατρική χρήση κάνναβης συσχετίστηκε με 64% μείωση στην χρήση οπιοειδών, καθώς και με μια βελτιωμένη ποιότητα ζωής.
An attendee holds out several marijuana buds at the High Times U.S. Cannabis Cup in Seattle, Washington September 8, 2013. Washington state was one of the first states to legalize marijuana for recreational use after approving separate ballot initiatives last year, even as the drug remains illegal under federal law. The Cup features exhibitions as well as a marijuana growing competition. REUTERS/Jason Redmond (UNITED STATES - Tags: DRUGS SOCIETY) ORG XMIT: LAA04
Οι μεγάλοι χαμένοι σε αυτό το παιχνίδι είναι οι φαρμακευτικές εταιρίες, οι οποίες βλέποντας τα στοιχεία, καταλαβαίνουν ότι η νομιμοποιηση της ιατρικής κάνναβης δεν θα τους οφελήσει. Από την αλλη, φαρμακευτικές εταιρίες έχουν αρχίσει και φτιάχνουν εμπορικά διαθέσιμα χάπια με φυτικά κανναβινοειδή τα οποία υπάρχουν νόμιμα σε πολιτείες και χώρες με νομιμοποιημένη ιατρική κάνναβη. Αυτά τα χάπια με φυτικά κανναβινοειδή έρχονται σε σύγκρουση με την ιδέα των ακτιβιστών ότι η κάνναβη θα πρέπει να νομιμοποιηθεί ως φυτό καταρχάς και όχι ως χάπι.

Η νομιμοποίηση της ιατρικής κάνναβης στην Ελλάδα
Όπως είχα γράψει και τον περασμένο Φεβρουάριο μέσα από το Νόστιμον Ήμαρ, στη Ελλάδα η πίεση για τη νομιμοποίηση της ιατρικής κάνναβης έχει αρχίσει να αυξάνεται. Το θέμα αποκτάει σταδιακά τη δημοσιότητα και την προσοχή που του αξίζει και αυτό το γεγονός αντικατοπτρίζεται και στο πολιτικό επίπεδο.
Μετά την ερώτηση 36 βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ πριν λίγους μήνες για την ιατρική κάνναβη, στα μέσα Ιουλίου συγκροτήθηκε από το Υπουργείο Υγείας μια Ομάδα Εργασίας που θα διερευνήσει το πλαίσιο ιατρικής χρήσης της κάνναβης. Όπως διευκρινίστηκε, «ο ρόλος της Ομάδας Εργασίας είναι συμβουλευτικός και οι εργασίες της έχουν ως στόχο την αποτίμηση της σύγχρονης εμπειρίας σχετικά με τη χρήση της ιατρικής κάνναβης. Ακόμη, θα μελετήσει το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο, καθώς και τη διατύπωση και τεκμηρίωση προτάσεων σε ό,τι αφορά το κανονιστικό πλαίσιο και τις απαιτούμενες νομοθετικές ρυθμίσεις προκειμένου να καταστεί δυνατή η ιατρική χρήση σκευασμάτων που περιέχουν κανναβινοειδή.» Η ανακοίνωση του Υπουργείου Υγείας κατέληγε στο ότι «για το Υπουργείο είναι πολιτική προτεραιότητα  η  κάλυψη των αναγκών και της επιστημονικά  αξιόπιστης και αποτελεσματικής φροντίδας των ασθενών, καθώς και η προστασία της Δημόσιας Υγείας. Στο ζήτημα της φαρμακευτικής χρήσης της κάνναβης υπάρχουν καινούργια επιστημονικά δεδομένα τα οποία πρέπει να αξιοποιηθούν για ανακουφιστικούς και θεραπευτικούς σκοπούς χωρίς τους σκοταδισμούς και τις φοβικότητες  του παρελθόντος, με έμφαση στην ποιότητα ζωής των ασθενών. Στόχος της διεπιστημονικής ομάδας εργασίας είναι η ολοκληρωμένη προσέγγιση του θέματος και η διαμόρφωση υλοποιήσιμων προτάσεων.» Η πρόταση της Ομάδας Εργασίας θα πρέπει να έχει παραδοθεί στον Υπουργό Υγείας έως την 30η Οκτωβρίου.
Εξετάζοντας αυτή τη συγκεκριμένη ανακοίνωση, εμφανίζονται κάποια συγκεκριμένα ερωτήματα που πρέπει να απασχολήσουν την Ομάδα Εργασίας.
Για παράδειγμα, πόσες και ποιές θα είναι οι περιπτώσεις όπου ο ασθενής θα επιτρέπεται να συνταγογραφηθεί με ιατρική κάνναβη; Το παράδειγμα της Καλιφόρνια (η πρώτη πολιτεία που νομιμοποίησε την ιατρική κάνναβη το 1996) δείχνει έναν κατάλογο που περιλαμβάνει τον καρκίνο, την ανορεξία, το AIDS, τον χρόνιο πόνο, τη καχεξία, τους έντονους μυϊκούς σπασμούς (συμπεριλαμβανομένων εκείνων που σχετίζονται με σκλήρυνση κατά πλάκας), επιληψία, σοβαρή ναυτία, γλαυκώμα, αρθρίτιδα, ημικρανίες και οποιοδήποτε άλλο χρόνιο ή μόνιμο ιατρικό σύμπτωμα που περιορίζει σημαντικά την ικανότητα του ατόμου να διεξάγει μία ή περισσότερες κύριες κύριες καθημερινές δραστηριότητες. Επιπλέον, στο Ιλινόις επιτρέπεται η ιατρική κάνναβη για πάνω από 30 ιατρικές περιπτώσεις. Αντίθετα, σε κάποιες άλλες πολιτείες όπως το Τέξας, η ιατρική κάνναβη επιτρέπεται μόνο για μία ασθένεια πχ. μόνο για επιληψία. Οπότε, θα υπάρχει κατάλογος συγκεκριμένων ασθενειών/παθήσεων; Ποιες περιπτώσεις θα περιλαμβάνει; Τι θα γίνει εάν οι περιπτώσεις που συμπεριληφθούν στη λίστα αφορούν μόνο μετρημένους ασθενείς στην Ελλάδα και μείνουν έξω από τη λίστα ασθένειες και παθήσεις με χιλιάδες ενδιαφερόμενους; Τα ασφαλιστικά ταμεία θα καλύπτουν αυτά τα έξοδα; Αν ναι, για ποιές ασθένεις και παθήσεις και για πόσους ενδιαφερόμενους;
USA. Colorado state. Denver. After pot is harvested, workers cut marijuana leaves and flowers from the plants in the trim room at Medicine Man. Medicine Man began nearly six years ago as a small medical marijuana operation and has since grown to be the largest single marijuana dispensary, both recreational and medical, in the state of Colorado and has aspirations of becoming a national brand if pot legalization continues its march. Cannabis, commonly known as marijuana, is a preparation of the Cannabis plant intended for use as a psychoactive drug and as medicine. Pharmacologically, the principal psychoactive constituent of cannabis is tetrahydrocannabinol (THC); it is one of 483 known compounds in the plant, including at least 84 other cannabinoids, such as cannabidiol (CBD), cannabinol (CBN), tetrahydrocannabivarin (THCV), and cannabigerol (CBG). 18.12.2014 © 2014 Didier Ruef
Το δεύτερο ερώτημα που προκύπτει είναι, σε τι μορφή θα διατίθεται στους ασθενείς και ποιες μέθοδοι χορήγησης θα επιτρέπονται για κατανάλωση κάνναβης; Υπάρχουν πολλοί τρόποι ώστε να καταναλωθεί η κάνναβη όπως κάπνισμα του άνθους της κάνναβης, ατμοποίηση του άνθους (χρησιμοποιώντας vaporizer), ως φαγώσιμο (brownie), ως συμπυκνώματα (wax, shatter, oil) που καταναλώνονται με vaping ή με dabbing, ως τοπικές αλοιφές, είτε ως χάπια με φυτικά κανναβινοειδή. Καθώς η βιομηχανία ιατρικής κάνναβης συνεχίζει να επεκτείνεται, οι ασθενείς και οι γιατροί αναζητούν όλο και περισσότερο αποτελεσματικούς τρόπους για να χρησιμοποιήσουν ιατρική κάνναβη σε θεραπεία. Σε περιπτώσεις ανά τον κόσμο έχουν νομιμοποιηθεί κάποια από αυτά είτε ολα τα προηγούμενα.  Για παράδειγμα στο Κολοράντο ο ασθενής μπορεί να βρεί κάνναβη σε όλες τις παράπανω μορφές, είτε ως άνθος είτε ως κάποιο συμπύκνωμα με εκχύλισμα κάνναβης. Απο την άλλη, στη Φλόριντα επιτρέπεται μόνο εκχύλισμα κάνναβης χαμηλό σε THC και υψηλό σε CBD, ενώ για παράδειγμα στο Μισσισίπι και στο Μισούρι επιτρέπεται μόνο το CBD oil για περιπτώσεις επιληψιας. Στην Αιόβα επιτρέπεται μόνο εκχύλισμα κάνναβης με λιγότερο από 3% THC και υψηλό σε CBD. Στην ίδια λογική του περιορισμού, στην Κροατία επιτρέπονται μόνο χάπια και αλοιφές (δηλαδή προιόντα με βάση την THC) τα οποία θα εισάγονται, ενώ δεν επιτρέπεται η χώρα να παράγει τίποτα με THC. Επιπλέον, στη Γερμανία για παράδειγμα ο ασθενής μπορεί να συνταγογραφηθεί με Δροναβινόλη (Μαρινόλη) η οποία περιέχει THC. Το πρόβλημα είναι η ακριβή τιμή του χαπιού. Ο ασθενής έχει δικαίωμα να ζητήσει άνθη κάνναβης, μόνο εάν η δροναβινόλη κριθεί αναποτελεσματική ή μόνο εάν το ασφαλιστικό του ταμέιο αρνείται να του πληρώσει τα έξοδα. Αυτή η διαδικασία είναι χρονοβόρα και γραφειοκρατική και άρα γίνεται αποτρεπτική για τους ασθενείς. Πλεόν, η γερμανική βουλή συζητάει ώσε να διευκολύνει τους ασθενείς στο  να έχουν πρόσβαση σε άνθη κάνναβης. Ελάχιστοι μέχρι τώρα κάνουν αιτήσεις για χρήση άνθους κάνναβης. Η Γερμανία, εισάγει άνθη κάνναβης απο την Ολλανδική Bedrocan η οποία παράγει 5 ποικιλίες ιατρικής κάνναβης. Πρόσφατα, έκλεισε συμφωνία ώστε να εισάγει απο την καναδική Tweed 2 ακόμα ποικιλίες. Εισαγωγές ανθών κάνναβης κάνει και η Ιταλία και η Τσεχία.
Eδώ έρχεται και το τρίτο ερώτημα. Έστω ότι αποφασίζεται μόνο η διάθεση χαπιών με φυτικά κανναβινοειδή ή προιόντων με βάση την κάνναβη (πχ αλοιφές). Αυτό θα γίνεται με εγχώρια παραγωγή ή με εισαγωγές όπως στην Γερμανία και την Κροατία; Έστω ότι αποφασίζεται η διάθεση άνθων κάνναβης, θα υπάρχει εγχώρια παραγωγή, εισαγωγές ή ένας συνδυασμός; Σε περίπτωση συνδυασμού, θα έχουν οι ελληνικές εταιρίες την τεχνογνωσία και την εμπειρία να ανταγωνιστούν τους Ολλανδούς ή τους Καναδούς παραγωγούς ιατρικής κάνναβης; Θα είναι το ελληνικό προιόν ανταγωνιστικό σε ποιότητα και τιμή με τα εισαγόμενα; Η καναδική εταιρία Τweed με μητρική την Canopy Growth ήδη εισήλθε στην αγορά της ΕΕ μέσω Γερμανίας. Απο την άλλη, οι Ολλανδοί με την Bedrocan κυριαρχούν στην παραγωγή ιατρικής κάνναβης στην ΕΕ. Παρ’ότι τριπλασίασαν την παραγωγή τους το 2015 με το άνοιγμα μιας νέας μονάδας παραγωγής, πλεόν είναι δύσκολο να καλύψουν με εξαγωγές την αυξανόμενη ζήτηση για ιατρική κάνναβη μέσα στην ΕΕ. Απο την άλλη, η Τσεχία ενώ αρχικά άρχισε με εισαγωγές άνθων κάνναβης, πλέον η τσέχικη Elkoplast κατάφερε να διανείμει την πρώτη συγκομιδή το Φεβρουάριο μετά από δύο χρόνια προσπαθειών, χάρη στην τεχνογνωσία και τη γενετική που παρέχονται από την Ολλανδική Bedrocan. Η Ιταλία επίσης ενω εισήγαγε αρχικά μόνο απο την Bedrocan, πλεόν αποφάσισε ο στρατός να καλλιεργεί ιατρική κάνναβη ώστε να μειωθούν τα κόστη και να φτάνει φτηνότερη στον ασθενή. Οπότε εδώ μπαίνουν τα μεγάλα ερωτήματα κατά πόσο η ελληνική παραγωγή μπορεί να ανταπεξέλθει. Η έλλειψη τεχνογνωσίας είναι το σημαντικό εμπόδιο καθώς η ανάπτυξη μιας ποικιλίας ιατρικής κάνναβης παίρνει χρόνια. Αυτή είναι άλλωστε και η κριτική στο ιταλικό μοντέλο του να καλλιεργεί ο στρατός ιατρική κάνβη, το γεγονός τη έλλειψης τεχνογνωσίας και εμπειρίας.  Επιπλέον, ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος βλέποντας τον Καναδά, την Καλιφόρνια, το Κολοράντο ή ακόμα και το Ισραήλ. Μόνο στον Καναδά, 26 επιχειρήσεις αυτή τη στιγμή εργάζονται για την ανάπτυξη νέων ποικιλιών. Στις ΗΠΑ υπάρχουν ακόμη περισσότερες με έμφαση στην ανάπτυξη ειδικών ποικιλιών. Το καλύτερο παράδειγμα είναι το «Web Charlotte», μια ποικιλία κάνναβης που αναπτύχθηκε στο Κολοράντο για τη θεραπεία συγκεκριμένης μορφής επιληψίας. Σε ανάπτυξη ισχυρών και μοναδικών ποικιλιών έχει προχωρήσει και το Ισραήλ.
Το ερώτημα που ακολουθεί είναι για τις ποικιλίες που θα επιτρέπονται βάσει των εγκεκριμένων ασθενειών. Θα είναι 1,2 ή 5 ποικιλίες κάνναβης όπως είναι στην Ολλανδία ή θα είναι 200 ποικιλίες κάνναβης όπως στο Κολοράντο; Θα μπορεί η ελληνική παραγωγή να καλύψει 200 ποικιλίες; Θα χρειαζόμαστε ουσιαστικά 200 ποικιλίες ή ίσως και 5, 10 ή 20 να είναι αρκετές για το εύρος των ασθενειών που θα εγκριθούν; Αν η ελληνική παραγωγή μπορεί να εγγυηθεί τεχνολογικά ότι θα παράγει έναν συγκεκριμένο ικανοποιητικό αριθμό ποικιλιών, εκει θα πρέπει να γίνει άνοιγμα για την εισαγωγή και άλλων ποικιλιων;
Στη συνέχεια, υπάρχει το ερώτημα του αν θα επιτρέπεται η καλλιέργεια φυτού κάνναβης από ασθενείς. Θα υπάρχουν διαφοροποιήσεις δίνοντας σε κάποιους το δικαίωμα αυτό η θα το έχουν όλοι οι ασθενείς ιατρικής κάνναβης; Αν έστω ότι ένας ασθενής πάσχει από κάτι σοβαρό που η θεραπεία του κοστίζει πολύ και έτσι δεν μπορεί να αγοράζει αυτή την πόσότητα κάνναβης που χρειάζεται, θα έχει δικαίωμαα να την καλλιεργεί; Αν ναι, μέχρι πόσο έχει δικαίωμα να καλλιεργεί; Για παράδειγμα στο Κολοράντο, επιτρέπεται ο ασθενής να καλλιεργεί μέχρι 6 φυτά κάνναβης. Ο γιατρός μπορεί να προτείνει ο ασθενής να επεκτείνει το δικαίωμα του για καλλιέργεια και άλλων φυτών κάνναβης εξαιτίας δύσκολης ιατρικής κατάστασης. Αυτό είναι ένα μεγάλο θέμα και οι ακτιβιστές στην Ελλάδα θεωρούν βασικό οι ασθενείς να αποκτήσουν αυτό το δικαίωμα, κάτι που συμβαίνει στις περισσότερες περιπτώσεις παγκοσμίως, όπου επιτρέπεται η ιατρική χρήση κάνναβης. Το πιο πρόσφατο παράδειγμα ο Καναδάς, όπου η Καναδική Κυβέρνηση επέτρεψε στους ασθενείς να καλλιεργούν τη δική τους κάνναβη στο πλαίσιο των νέων κανονισμών που θα τεθεί σε ισχύ αργότερα αυτό το μήνα. Οι ασθενείς θα πρέπει να εγγραφούν στο Υπουργείο Υγείας του Καναδά για να καλλιεργήσουν μια ορισμένη ποσότητα κάνναβης για τις δικές τους ανάγκες.
Εδώ έρχεται και ένα άλλο ερώτημα. Αν ένας ασθενής δεν μπορεί να καλύψει τις ανάγκες του αγοράζοντας κάνναβη λόγω πχ οικονομικών δυσκολιών και την ίδια στιγμή λόγω τη κατάστασης του, δεν μπορεί ούτε να καλλιεργήσει μόνος του, τότε θα έχει το δικαίωμα να καλλιεργήσει τα φυτά του κάποιος άλλος; Θα έχει το δικαίωμα να ασκήσει το δικαιώμα του αυτό συμμετέχοντας σε μια Κοινωνική Λέσχη Κάνναβης; Θα επιτρέπονται Κοινωνικές Λέσχες Κάνναβης που θα είναι και επιφορτισμένες να καλλιεργούν με ασφάλεια συγκεκριμένες ιατρικές ποικιλίες; Ο ασθενής θα έχει το δικαίωμα να εξουσιοδοτήσει και να συνεργαστεί με έναν caregiver ο οποίος θα καλλιεργεί τα φυτά κάνναβης για αυτόν; Θα δοθεί η δυνατότητα ανάπτυξης ενός επαγγέλματος σαν του caregiver, ο οποίος θα είναι ελέυθερος επαγγελματίας με ορισμένο αριθμό πελατών ώστε να καλλιεργεί την ιατρική τους κάνναβη;
cannabis-4
Τέλος, το μεγάλο ερώτημα που τίθεται στη συζήτηση είναι το ποιος θα ελέγχει όλο αυτό το σύστημα; Καταρχάς, ο ασθενής θα ελέγχεται;  Θα εγγραφεί σε μια λίστα; Σε μια λογική περιορισμών και απαγορεύσεων που θα οδηγήσει σε ένα περιορισμένο μοντέλο, τα πράματα γίνονται απλά για το κράτος. Στην χειρότερη περίπτωση, η θέσπιση ελάχιστων ασθενειών ως εγκεκριμένων για συνταγογράφηση ιατρικής κάνναβης με περιορισμούς όπως αποκλειστική διαθεσιμότητα χαπιών με φυτικά κανναβινοειδή μέσω εισαγωγών και κάτω από περιορισμούς (πχ.  ο ασθενής να έχει δοκιμάσει όλες τις άλλες πιθανές θεραπείες και να έχουν αποτύχει πριν καταλήξει σε κάνναβη, ή ο ασθενής να είναι άνω μιας ηλικίας κλπ) θα μειώσει τη δυσκολία για τους δημιουργούς του σχεδίου. Σε αντίθετη περίπτωση που αποφασιστεί ένα ανοιχτό μοντέλο, με διαθεσιμότητα όλων των ειδών κάνναβης (άνθη, εκχυλίσματα, συμπυκνώματα, χάπια, προιόντα κάνναβης), για μεγάλο αριθμό ασθενειών/παθησεων, με πολλές ποικιλίες να επιτρέπονται, με μεγάλη ελληνική εγχώρια αγορά σε συνδυασμό με εισαγωγές ειδικά στην αρχή και τέλος σε συνδυασμό φαρμακείων, Κοινωνικών Λεσχών Κάναβης και αυτοκαλλιέργειας, η ανάγκη για την δημιουργία ενός Εθνικού Οργανισμού Κάνναβης στα πρότυπα των πολιτειών των ΗΠΑ είναι αναγκαίος. Ένας Εθνικός Οργανισμός Κάνναβης θα είναι απαραίτητος για να ελέγχει τις καλλιέργειες μέσω σύγχρονων συστημάτων παρακολούθησης RFID Tags), την γενικότερη παραγωγή, τη διανομή, αλλά και να ρυθμίζει την αγορά, να βάζει τος κανόνες και να φορολογεί. Περισσότερα για τη δημιουργία ενός τέτοιου σχεδίου αναφέρω στο βιβλίο μου «Κάνναβη:νομιμοποίηση και ρύθμιση» που εκδόθηκε πρόσφατα.
Η Ομάδα Εργασίας που έχει συσταθεί ελπίζουμε όλοι όσοι ασχολούμαστε με το θέμα να έχει τη γνώση, την κατάρτιση, την εμπειρία, την πλήρη ενημέρωση που χρειάζεται και το μεράκι ώστε να συνεισφέρει με τον τρόπο της στην βελτίωση της ζωής των ασθενών  με τη νομιμοποίηση της ιατρικής κάνναβης. Η συζήτηση θα πρέπει να συνεχιστεί ακόμα και μετά τη δημοσιοποίηση των συμπερασμάτων της Ομάδας Εργασίας. Εκείνη θα είναι η στιγμή ωστε όλα τα παραπάνω ερωτήματα να τεθούν ανοιχτά και δημόσια ώστε να αρχίσει η μεγάλη συζήτηση για την ιατρική κάνναβη. Αρχικά να νομιμοποιηθεί και να απελευθερωθεί ηθικά η δημόσια συζήτηση για την κάνναβη και τα οφέλη της ιατρικής κάνναβης. Σε όλη αυτή τη συζήτηση, να μην αυτοστιγματιστούμε και να μην εσωτερικεύσουμε το δημόσιο στίγμα που το συντηρητικό τόξο προωθεί εναντίον της κάνναβης. 25 πολιτείες των ΗΠΑ και χώρες όπως η Ολλανδία, ο Καναδάς και η Γερμανία έχουν νομιμοποιήσει την ιατρική κάνναβη. Δεν υπάρχει κάποιος λόγος να κρυβόμαστε όταν τόσα άλλα κράτη έχουν πράξει το ίδιο. Ας υπερασπιστούμε την ανάγκη για δημόσιο διάλογο σχετικά με την ιατρική κάνναβη. Ας υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των ασθενών και ας πιέσουμε τη κυβέρνηση να προχωρήσει σε προοδευτικές αλλαγές με τη νομιμοποίηση της ιατρικής κάνναβης.

 http://www.nostimonimar.gr

…μετΕΝΦΙΑίσεις

ΣΥΡΙΖΑ -ΕΝΦΙΑ
    Σύμφωνα με την κυρία Γεροβασίλη, η κυβέρνηση τήρησε τις προεκλογικές υποσχέσεις της!
    Επομένως θα πρέπει να υποθέσουμε ότι ήδη έχει αποκατασταθεί η 13ησύνταξη. Πιθανώς  να είμαστε στο δρόμο για την αποκατάσταση και της 14ης
    Όσο για τον κ.Φλαμπουράρη, αυτός το έθεσε πιο… φιλοσοφικά. Για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα όσον αφορά την πολιτική του κόμματός του και της κυβέρνησης, ισχυρίστηκε:  Αλλάξαμε θέσεις, για να μην αλλάξουμε αξίες!
    Τώρα, βέβαια, «υπάρχει και μια μερίς που αντιστέκεται» (που έλεγε και ο αείμνηστος Λογοθετίδης), η οποία επιμένει:
    Η κυβίστηση, η κωλοτούμπα, το άλλα λέω κι άλλα κάνω, η ασυνέπεια, η αναξιοπιστία, η κοροϊδία, το πολιτικό ψέμα και η πολιτική υποκρισία δεν συνιστούν «πολιτική αρχών». Συνιστούν πολιτική απάτη. Που, μάλιστα, όσο μεγαλύτερη είναι, τόσο δυσκολότερο γίνεται να την ξεχωρίσεις ή να την διαχωρίσεις από την πολιτική βρωμιά.
    Ορισμένοι, ωστόσο, υποστηρίζουν ότι είναι ξεπερασμένο και σε μεγάλο βαθμό ανώφελο να καταγράφει κανείς την πολιτική απάτη. Ότι εν πάση περιπτώσει «έτσι είναι η πολιτική, όλοι ψέματα λένε», κι ως εκ τούτου έτσι θα (πρέπει να) μάθουμε να πορευόμαστε. Αναζητώντας τον λιγότερο ψεύτη ανάμεσα στους ψεύτες…
    Η στήλη, αντιθέτως, δεν παραιτείται να πιστεύει ότι υπάρχει κάτι που είναι ακόμα χειρότερο, ακόμα πιο επικίνδυνο, πιο καταστροφικό, ειδεχθέστερο ακόμα κι από την πολιτική απάτη: Ο εθισμός στην απάτη. Το να συνηθίσεις την απάτη. Να την θεωρήσεις σαν κάτι «φυσικό». Σαν μια «κανονικότητα».
    Όχι! Ο εθισμός στην απάτη είναι ειδεχθέστερος ακόμα κι από την ίδια την εξαπάτηση. Γιατί σε κάνει δούλο. Σε κάνει ραγιά. Σε βυθίζει στην αποδοχή της σαπίλας. Σε σκοτώνει με τον χειρότερο τρόπο που μπορεί να σκοτώσει κάτι: Σε πεθαίνει από μέσα σου.
    Είναι αυτό που έλεγε ο Καμύ: Πιο τραγικό κι από τη δυστυχία είναι να συνηθίσεις τη δυστυχία.
    Το πολιτικό ψεύδος, λοιπόν, παρότι με αυτό έχουν μεγαλώσει γενιές και γενιές Ελλήνων, δεν είναι  η «κανονικότητά μας». Ούτε είναι δείγμα «σοφίας» να αποδεχόμαστε τα συγχωροχάρτια που μοιράζουν στους εαυτούς τους οι ψεύτες, συγκρίνοντας τα δικά τους («μικρότερα») ψέματα με τα («μεγαλύτερα») ψέματα των άλλων ψευτών.
    Το πολιτικό ψεύδος είναι η πρώτη – και απολύτως επαρκής – απόδειξη όχι μόνο της πολιτικής αναξιοπρέπειας εκείνου που το μεταχειρίζεται, μα και της ιδιοτέλειας των συμφερόντων που εξυπηρετεί υπέρ της ολιγαρχίας, παρότι καμώνεται – πάντα – ότι η πολιτική του ασκείται στο όνομα του «Έθνους».
    Και, μάλιστα, ποιού έθνους; Εκείνου που ο εθνικός του ποιητής εδώ και διακόσια χρόνια φωνάζει: «Εθνικόν είναι το αληθές»!
    Γι’ αυτό επιμένουμε: Όπου συναντάς την πολιτική εξαπάτηση, όποια μεταμφίεση κι αν χρησιμοποιεί, πρέπει να καθίσταται το έγκλημά της όσο πιο ατιμωτικό γίνεται. Πως; Δια της δημοσιοποίησής του! Ξανά, ξανά και ξανά!
    Επομένως, μιας και τούτες τις ώρες αρχίζουν να αποστέλλονται τα νέα ραβασάκια του (και αντισυνταγματικού κατά τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας) ΕΝΦΙΑ, ας πάρουμε μια… ξεγυρισμένη γεύση πολιτικής απατεωνιάς.

   Δόση πρώτη: 

   

Δόση δεύτερη:

 
Υστερόγραφο: Γνωρίζουμε ότι κάποιοι – το έχουν ξανακάνει – θα πουν: «Μμμμ, ωραίος κομμουνιστής ο Μπογιόπουλος, πήρε ένα βίντεο που έφτιαξε η ομάδα Μουρούτη για να χτυπήσει τον ΣΥΡΙΖΑ»…
    Απάντηση:
    α) Μας είναι αδιάφορο ποιος έφτιαξε αυτό κι όλα τα βίντεο που καταγράφουν την απάτη και το ψεύδος του ενός και του άλλου. Μάλιστα τους προτρέπουμε να βγάζουν ο ένας στη φόρα τις βρωμιές του άλλου, ώστε να μας τροφοδοτούν με υλικό για τα άπλυτά τους. 
    β) Δεν μας είναι καθόλου (μα καθόλου) αδιάφορο που ο ΣΥΡΙΖΑ με την πολιτική του και την προπαγάνδα του – και μάλιστα διασύροντας την έννοια «Αριστερά» – πάει να «ξεπλύνει» τόσο την καταστροφική πολιτική και την πολιτική ψευτιά των Ζαππείων, όσο και την πολιτική απάτη της «μονταζιέρας» των προηγούμενων.
    γ) Εμείς, την πολιτική απάτη, μαζί με το ξεπούλημα, με την πολιτική των Μνημονίων, της ΕΕ, του ΝΑΤΟ, των χαρατσιών κοκ, τόσο των γαλαζοπράσινων όσο και των τωρινών, δεν τα συμψηφίζουμε. Σε κάτι τέτοια κόλπα αρέσκονται οι φίλοι της Κουμουνδούρου, της Χαρ.Τρικούπη και της Συγγρού. Για να βγάζουν «καθαρούς» τους μεν ή τους δε. Δια του συμψηφισμού. Λες και η βρωμιά της πολιτικής απάτης… συμψηφίζεται. Εμείς, αντιθέτως, όλα αυτά, και τις μεταμφιέσεις των πρώην και τις μεταμφιέσεις των νυν, τα προσθέτουμε. Γιατί, πολύ απλά, είναι σκάρτοι και «βλάπτουν τη Συρία» όλοι τους, το ίδιο.
                                                                                                                                                                       Καλώς σας βρήκαμε!
Πηγή: enikos.gr

28 Αυγ 2016

Βία κατά των γυναικών: Δεν σωπαίνω


Από τον Γιώργο Μουργή
via3Η αποκρουστική εικόνα εξαναγκασμού μια γυναικάς στην παραλία να βγάλει, κάτω από την απειλή των ένστολων της Γαλλικής αστυνομίας, το «μπουρκίνι», ώστε να πραγματοποιήσουν σωματικό έλεγχο, αποτέλεσε την κορυφή στο παγόβουνο της δημόσιας αντιπαράθεσης, σχετικά με την απαγόρευση του σε πολλές παραλίες της Γαλλίας.
Πίσω από αυτή την ταπεινωτική εικόνα υποκρύπτεται ένα φαινόμενο έμφυλης βίας, στη καταπάτηση του δικαιώματος της επιλογής και αυτοδιάθεσης του γυναικείου σώματος. Ο εξαναγκασμός αυτός καθαυτός ως πράξη είναι το επίδικο.
Το ίδιο και το αυτό με την προσπάθεια χειραγώγησης της γυναικείας προσωπικότητας στον τρόπο επιβολής και εξαναγκασμού, είτε στο «τι θα φορέσει» είτε στο «τι δεν θα φορέσει».
Η ενδυματολογική σημειολογία αν έχει να κάνει με τον πολιτιστικό ολοκληρωτισμό που παρεπιδημεί εντός θρησκευτικών ή φαλλοκρατικών πλαισίων χρήζει ανάλυσης και μελέτης, αλλά το κύριο είναι η ίδια η έμφυλη βία και όλες οι μορφές της, σαν φαινόμενα, όπου καταχρηστικά καταπατούνται θεμελιώδεις ελευθερίες.
Η ταπεινωτική φωτογραφία που περιγράψαμε, αποτελεί μέρους της συνολικής εικόνας και μια ομολογουμένως αποσπασματική εκδοχή, σαν  ένα κομμάτι, στο παζλ της βίας κατά των γυναικών.
Με αφορμή λοιπόν αυτή την εικόνα ας ξαναθυμηθούμε το τρόπο και τις μορφές που επιβάλλεται η κακοποίηση, μέσα στην αληθινή ζωή, με την προτροπή να σπάσουν κατεστημένα σιωπής και φόβου.
Η έμφυλη βία αποτελεί παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών, χωρίς διαχωρισμούς ανάμεσα σε κράτη, πολιτισμικές κουλτούρες, ηλικία, εκπαιδευτικό επίπεδο ή ταξική προέλευση. Ακυρώνει κάθε προσπάθεια και πρόοδο στο όνομα της περιλάλητης «ισότητας» μεταξύ των δύο φύλων.
Θα περιμέναμε να συμβαίνει το αντίθετο, όσο ή ίδια η κοινωνία οικοδομεί στο βάθρο της χειραφέτησης σχέσεις και κανόνες, μέρος της εκπολιτισμένης συνείδησης, στο δρόμο της κοινωνικής – σεξουαλικής απελευθέρωσης και ισότητας.
via2
Η αλλαγή στην αλληλεπίδραση συμπεριφορών ανάμεσα στα δύο φύλλα, με την συμμετοχή των γυναικών και την μερική ενσωμάτωση στα επίπεδα των κέντρων που αφορούν στην εργασία, στην ενεργή πολίτικη δράση, στη μόρφωση, στον αθλητισμό, δεν στάθηκε ικανή να περιορίσει φαινόμενα ντροπής, μαζί με ό,τι κουβαλάει η λογική της πρωτόλειας βίας, σωματικής ή ψυχολογικής.
Πρόκειται για έναν άτυπο αποκλεισμό όπου πίσω του, κρύβεται το βαθύ κράτος της «αντρίλας».
Οι τεράστιες αλλαγές στην παγκόσμια κοινωνία και στο ρόλο της γυναίκας φαίνεται ότι άφησαν ανεπισκίαστη τη κοινωνική συνείδηση, διασφαλίζοντας μόνο σε ένα βαθμό, την οικονομική της αυτονόμηση.
Παράλληλα, με τις πιο γνωστές μορφές βίας όπως η σεξουαλική, η σωματική, η ψυχολογική, το trafficking, αναπτύχθηκε ένας ιδιόμορφος κάνονας φόβου και σιωπής, σε συνδυασμό με τη γενικότερη οικονομική κρίση ή την οικονομική εξάρτηση των θυμάτων. Επιβλήθηκε η σιωπή στη βάση χυδαίων εκβιασμών στο όνομα της απώλειας του εργασιακού κεκτημένου.
«Η βία κατά των γυναικών αφορά στην διαπιστωμένη ανισότητα στις σχέσεις σωματικής ισχύος μεταξύ ανδρών και γυναικών», φαινόμενο που δημιούργησε το στερεότυπο του «ασθενούς φύλλου».
Οδήγησε στην επικυριαρχία των ανδρών σε βάρος των γυναικών εντός του πλαισίου που έθεταν οι οικονομικές αρχές του καπιταλισμού.
via4
Στα χαρακτηριστικά και τις εξουσιαστικές δομές, παγκόσμια, ανάμεσα στα δύο φύλλα, καθιερώθηκε ένας αρχέγονος κατασταλτικός μηχανισμός, για να διατηρηθούν όσα στερεότυπα καταγράφτηκαν στις πατριαρχικές μορφές κοινωνικής συνειδητοποίησης και ενσωμάτωσης, με σκοπό την βίαιη γυναίκεια χειραγώγηση.
Τα στοιχεία που δημοσιεύθηκαν με αφορμή την ήμερα αφιερωμένη για την εξάλειψη της βίας των γυναικών είναι σοκαρίστηκα στο μέγεθος αλλά και στο τρόπο που ασκούνται κατά συρροή, φαινόμενα ενδοοικογενειακής βίας, σεξουαλικής κακοποίησης, κοινωνικής διαπόμπευσης, βιασμών, σεξιστικής βίας, εργασιακής εκμετάλλευσης, σεξουαλικής δουλείας, βίαιου τραμπουκισμού.
Σε ακραίες περιπτώσεις  ο ακρωτηριασμός γυναικείων οργάνων, οι λιθοβολισμοί οι εκτελέσεις αποτελούν φρικαλέα θρησκευτικά και πολιτικά φαινόμενα.
Σύμφωνα με στοιχεία της Unicef, 200 εκατομμύρια γυναίκες και κορίτσια σε όλο τον κόσμο έχουν υποστεί ακρωτηριασμό των γεννητικών τους οργάνων, μια τελετουργία που εφαρμόζεται σε κορίτσια ηλικίας από 4 έως 14 ετών, στην Αφρική και στη Μέση Ανατολή.*
Το ίδιο φρικαλέα η σεξουαλική βία σε ανυπεράσπιστα ανήλικα κορίτσια, ανάπηρες ή ηλικιωμένες γυναίκες, πρόσφυγες ή μετανάστριες, ακόμα χειρότερα μάλιστα σε όσες γυναίκες διακινούνται χωρίς τη θέληση τους, βορά στη ζήτηση των αντρικών ορέξεων.
via5
Το μοναδικό ευχάριστο είναι ότι η κοινωνία δεν σιωπά πια και συμμετέχει με δράσεις, πρωτοβουλίες, κινήματα, οργανώσεις, γνωστοποιώντας όλα αυτά τα ζήτημα και τις εκδοχές κακοποίησης που βιώνει σήμερα το γυναικείο φύλλο.
Σε πρώτο επίπεδο η αντιμετώπισης για την εξάλειψη του φαινόμενου περνά μέσα από την συλλογική και ατομική μας  δράση και συνείδηση. Η αλλαγή νοοτροπίας που ξεκινάει από την ψυχική διαδραστική έκφραση του εκπαιδευτικού συστήματος, στα σχολεία, εκεί που εκκολάπτονται συνειδήσεις, προκειμένου να διδάξουμε τα ανθρώπινα δικαιώματα στα παιδιά.
Το επόμενο είναι να πείσουμε, διασφαλίζοντας τη προστασία και την υποστήριξη μας στα θύματα όποιας κακοποίησης, να σπάσουν τη σιωπή τους.
via1
Να διαρραγεί το πλαίσιο των ηθικοπλαστικών κανόνων, που επιβάλλονται, μέρος μιας άτυπης οικογενειακής βίας, της δήθεν χαρωπής μετουσίωσης προς την ενηλικίωση και τους «κανόνες γυναικείας συμπεριφοράς».
Το σημαντικό είναι η ανάγκη πλέον τα ίδια τα θύματα να μιλήσουν ανοιχτά και ελεύθερα.
Δεν σωπαίνω σημαίνει: ανοίγω τα φτερά μου στην ελευθερία, στη δικαίωση, ενάντια σε ό,τι απειλεί τη ζωή, την ύπαρξη, την ψυχική υπόσταση, την αξιοπρέπεια, το σεβασμό.
Όσο παραμένει το βαθύ σκοτάδι της σιωπής, τόσο θα σκοτεινιάζουν γυναικείες ζωές κι άλλο τόσο θα εκμεταλλεύονται τη μαύρη τρυπά, σε βάρος αθώων ψυχών, οι βάρβαροι του «πολιτισμένου κόσμου».
Δεν σωπαίνω σημαίνει: παραδειγματική τιμωρία, σημαίνει συμμετέχω στην κοινωνική αντίληψη που «χαστουκίζει» τη βία, απομονώνει την ανομία και χαρίζει το χαμόγελο της ζωής που αξίζει σε όλες τις κακοποιημένες γυναίκες – θύματα.
«Η βία κατά των γυναικών είναι υπόθεση δημόσιας τάξης, είναι ένα πρόβλημα πολιτισμικό και ιστορικό. Είναι εκδήλωση ιστορικής ανισότητας στις σχέσεις μεταξύ ανδρών και γυναικών, που οδηγεί στην κυριαρχία του ενός και την καταπίεση της άλλης. Γι αυτές τις αιτίες η βία, ιδίως δε η ενδοοικογενειακή είναι ακόμη και σήμερα ένα φαινόμενο πολύ υπόγειο, κρυμμένο, απόκρυφο και πολύ συχνά οδηγεί σ’ αυτό που ονομάζουμε: ΓΥΝΑΙΚΟΚΤΟΝΙΑ!». **
Οι αριθμοί από τα περιστατικά κακοποίησης σοκάρουν:
  • Κάθε χρόνο 3.500 γυναίκες πεθαίνουν λόγω ενδοοικογενειακής βίας στα 27 κράτη-μέλη της ΕΕ.62 εκατομμύρια γυναίκες στην ΕΕ, δηλαδή 1 στις 3 γυναίκες ηλικίας 15 και άνω έχει υπάρξει θύμα σωματικής ή και σεξουαλικής βίας.
  • 13 εκατομμύρια γυναίκες σε διάστημα 12 μηνών κατά τη διεξαγωγή της πανευρωπαϊκής έρευνας είχαν βιώσει κάποια μορφή ψυχολογικής βίας από έναν τέως ή νυν σύντροφο.
  • Πάνω από το 50% των Ευρωπαίων γυναικών έχει πέσει θύμα σεξουαλικής παρενόχλησης κυρίως στο χώρο εργασίας, ενώ υπολογίζεται ότι 3,7 εκατομμύρια γυναίκες έχουν βιώσει σεξουαλική βία μέσα σε ένα έτος.
  • Η έμφυλη βία αφορά και πλήττει όλες ανεξαιρέτως τις γυναίκες, ανεξάρτητα από ηλικία, φυλή, τάξη, εκπαιδευτικό επίπεδο, εργασιακή κατάσταση, σεξουαλικό προσανατολισμό, οικογενειακή κατάσταση. Ασκείται μέσα στην οικογένεια ή στο σπίτι, αλλά και στο δημόσιο χώρο και την κοινωνία. Οι γυναίκες αποτελούν τα πρώτα θύματα του πολέμου, της μετανάστευσης, του σύγχρονου δουλεμπορίου.
  • Ιδιαίτερα οι γυναίκες που βρίσκονται σε κίνηση στην Ευρώπη πέφτουν θύματα κακομεταχείρισης και σεξουαλικής βίας (Ύπατη Αρμοστεία ΟΗΕ) όχι μόνον από τους διακινητές, αλλά και από τους συντρόφους τους στο μεταναστευτικό ταξίδι. Υφίστανται έτσι παραβίαση θεμελιωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων στην προσπάθειά τους να γλιτώσουν από τους διωγμούς και τις συνέπειες του πολέμου στις χώρες τους και να επιτύχουν μια ασφαλή και καλύτερη ζωή για τις ίδιες και τα παιδιά τους.***

Γραμμή SOS 15900, μια υπηρεσία που δίνει τη δυνατότητα στις γυναίκες θύματα βίας ή σε τρίτα πρόσωπα να επικοινωνήσουν άμεσα, με ένα φορέα, αντιμετώπισης της έµφυλης βίας
* απόσπασμα από Το Μωβ
** Η 25η Νοέμβρη, Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών – Ιστορική αναφορά, της Βέρας Σιατερλή.
*** Πανευρωπαϊκή έρευνα για τη βία κατά των γυναικών.

27 Αυγ 2016

Άρης Βελουχιώτης (Θανάσης Κλάρας).


ΑΡΗΣ 6
Σαν σήμερα, το 1905, γεννιέται ο Άρης Βελουχιώτης (Θανάσης Κλάρας) στη Λαμία.
Τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια τα πέρασε στη Λαμία. Αν και δεν ολοκλήρωσε το γυμνάσιο, αγαπούσε τα γράμματα και τούτο αποδεικνύεται από το γεγονός ότι σε ηλικία 14 χρόνων, το 1919, έφυγε από την Λαμία και μπήκε οικότροφος στην "Αβερώφειο Μέση Γεωργική Σχολή Λάρισας" από όπου και αποφοίτησε επιτυχώς, παρουσιάζοντας ένα προφίλ επιμελούς και μελετηρού μαθητή. Εργάστηκε από τα 18 χρόνια του ως υπάλληλος της Γεωργικής Υπηρεσίας στη Δράμα. 
Το 1922 έγινε μέλος της ΟΚΝΕ και το 1925 μέλος του ΚΚΕ. Ως στρατιώτης οδηγήθηκε στον πειθαρχικό ουλαμό Καλπακίου.
Το 1928 έγινε συντάκτης του "Ριζοσπάστη" και όταν ο αρχισυντάκτης της εφημερίδας, Αριστοτέλης Τσουρτσούλης, συνελήφθη τότε ο ο Άρης τον αντικατέστησε.
Την περίοδο της δικτατορίας του Μεταξά εξορίστηκε στη Γαύδο και φυλακίστηκε στην Αίγινα (1938).
Το 1939 μεταφέρθηκε στην Κέρκυρα από όπου και αποφυλακίστηκε υπογράφοντας δήλωση μετάνοιας.
Στη διάρκεια της Κατοχής βρέθηκε στην Αθήνα, όπου τον Ιούλη του 1941 συνδέθηκε με την ΚΕ του ΚΚΕ, η οποία τον αποκατέστησε στο Κόμμα. Τον Αύγουστο του ίδιου έτους, η ΚΕ του ανέθεσε να συγκροτήσει αντάρτικο στρατό. Αυτό το καθήκον ο Άρης το έφερε σε πέρας με τον καλύτερο τρόπο.
Το Μάη του 1943 με τη δημιουργία του Γενικού Στρατηγείου του ΕΛΑΣ ανέλαβε καπετάνιος του.
Στις 22 Οκτωβρίου του 1944 εκφώνησε στην Λαμία ένα ιστορικό-μνημειώδη λόγο, υπόδειγμα πατριωτισμού, ανδρείας, αυτοθυσίας και ήθους, τον οποίο σας παραθέτουμε αυτούσιο στο τέλος της αναδρομής.
Στη σύσκεψη των καπετάνιων του ΕΛΑΣ τον Νοέμβρη του '44: δήλωνε: "Αν ζήσει κανένας σας - τους έλεγε - να θυμάται τα λόγια αυτά. Οι Εγγλέζοι θα σας σφάξουν όλους σαν αρνιά, εγώ στα χέρια τους δε θα πέσω, γιατί τα βουνά με ξέρουν. Με την πέτρα προσκέφαλο, την ψείρα συντροφιά, την κάπα σκέπασμα δε θα με ιδούνε ζωντανό στα χέρια τους. Αυτό θέλω να το θυμάστε αν κανένας σας ζήσει .". Ο Άρης αντιτάχθηκε στη Συμφωνία της Βάρκιζας χαρακτηρίζοντάς την λαθεμένη: "... οι συμφωνίες του Λιβάνου, της Καζέρτας και της Βάρκιζας παρέδιδαν το απελευθερωτικό κίνημα δεμένο χειροπόδαρα στους Άγγλους.", και μετά τη υπογραφή της Συμφωνία της Βάρκιζας, στις 12 Φεβρουαρίου 1945, ανέλαβε με δική του ευθύνη πρωτοβουλίες για τη συγκρότηση νέου αντάρτικου στρατού, παρά την αντίθετη απόφαση του ΚΚΕ.
Με υπόμνημά του προς το Πολιτικό Γραφείο του ΚΚΕ, ο Άρης στις 14 Φεβρουαρίου 1945 από τα Τρίκαλα, μόλις δύο ημέρες μετά την υπογραφή της Συμφωνίας της Βάρκιζας έλεγε: "Σ' όποια δουλειά κι αν με βάλετε δε θ' αποδώσω ποτέ όσα σε στρατό και πόλεμο. Άλλωστε, τώρα είναι και έξω από την όρεξή μου καθετί άλλο".
Στις 3 Μαρτίου του 1945 του έγραφε ο Γιώργης Σιάντος (μαζί με τον Γιάννη Ιωαννίδη αποτελούσε το ηγετικό δίδυμο του ΚΚΕ): "Σου συνιστούμε να ξανασκεφθείς καλά αυτό το ζήτημα". Τελικά με την αιτιολογία ότι αντιτάχθηκε στις κεντρικές αποφάσεις του κόμματος, διεγράφη την ημέρα που είχε κυκλωθεί από τους διώκτες του.
Στις 16 Ιούνη 1945, έξω από τη Μεσούντα του Αχελώου, επέλεξε να αυτοκτονήσει με το ατομικό του περίστροφο. Μαζί του στο θάνατο τον ακολούθησε ο πιστός του αντάρτης, ο Τζαβέλας. Ακολούθησε η γνωστή κανιβαλιστική θηριωδία του μεταβαρκιζιανού καθεστώτος όπου οι νεκροί αποκεφαλίστηκαν και τα κεφάλια τους κρεμάστηκαν από τις 18 έως τις 20 Ιούνη, σ 'ένα φανοστάτη στα Τρίκαλα.

26 Αυγ 2016

ΔΗΛΩΣΗ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΕΕ ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΙΑΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΔΕΣΜΕΥΣΗ ΠΕΡΙ ΜΗ ΕΚΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΑΧΕΛΩΟΥ



«Η λειτουργία του Φράγματος της Μεσοχώρας, χωρίς την Αναθεώρηση των Σχεδίων Διαχείρισης των Υδατικών Διαμερισμάτων καθιστά την δέσμευση της Κυβέρνησης περί μη εκτροπής, επιταγή χωρίς αντίκρισμα»
Αποτέλεσμα εικόνας για ΤΕΕ ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ


Τον περασμένο Μάρτιο πραγματοποιήθη συνάντηση της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ) με εκπροσώπους της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και φορέων της Αιτωλοακαρνανίας με θέμα την εκτροπή του Αχελώου.
Ο Υπουργός κ. Πάνος Σκουρλέτης δεσμεύτηκε με σαφήνεια ότι η εκτροπή του Αχελώου δεν θα πραγματοποιηθεί, επαναβεβαιώνοντας με απόλυτο και κατηγορηματικό τρόπο την θέση της Κυβέρνησης κατά της εκτροπής,  και ενημέρωσε επιπροσθέτως για την πρόθεση του Υπουργείου να προβεί σε αποπεράτωση και λειτουργία του Υδροηλεκτρικού Σταθμού της ΔΕΗ στη Μεσοχώρα.
Στην συνάντηση ετέθη από μέρους του υπογράφοντα, η επισφάλεια της θέσης της Κυβέρνησης περί της μη εκτροπής, ως προς την εφαρμογή της, καθώς αυτή αποτελεί μια πολιτική δέσμευση, η οποία έχει εν δυνάμει, καταληκτική ημερομηνία, όσο βρίσκονται σε ισχύ τα Σχέδια Υδατικών Διαμερισμάτων Δυτικής Στερεάς Ελλάδας και Θεσσαλίας, τα οποία επιτρέπουν την μεταφορά υδάτων του Αχελώου προς την Θεσσαλία με ανώτατο όριο τα διακόσια πενήντα εκατομμύρια (250 εκ.) κυβικά μέτρα ετησίως.
Ο αναπληρωτής Υπουργός κ. Γιάννης Τσιρώνης, για τον λόγο αυτό, αναφέρθηκε στην πρόθεση του Υπουργείου να προβεί σε Αναθεώρηση των Σχεδίων Υδατικών Διαμερισμάτων ώστε να αποκλείεται η μεταφορά υδάτων μέσω εκτροπής,  από Υδατικό Διαμέρισμα σε άλλο όμορό του.
Την Τρίτη 23-08-2016, η κυβερνητική εκπρόσωπος κα Όλγα Γεροβασίλη με δήλωσή της, κατά τις εκδηλώσεις μνήμης για το ολοκαύτωμα των Σουλιωτών στην Ιερά Μονή Σέλτσου, επαναδιατύπωσε την πρόθεση της Κυβέρνησης για την αποπεράτωση και λειτουργία  του φράγματος της Μεσοχώρας, αλλά και την θέση της Κυβέρνησης για την μη πραγματοποίηση της εκτροπής.
Το έργο της Μεσοχώρας είναι υδροενεργειακό και μπορεί πράγματι να λειτουργήσει αυτόνομα και ανεξάρτητα από την εκτροπή ή όχι του Αχελώου και την μεταφορά υδάτων προς την Θεσσαλική πεδιάδα. Πρόκειται για έργο με μεγάλα οφέλη και πολλαπλής σκοπιμότητας, όπως βέβαια και όλα τα Υδροηλεκτρικά έργα, καθώς συνεισφέρει στην εξασφάλιση επάρκειας παροχής Ηλεκτρικής Ενέργειας στο Διασυνδεδεμένο Σύστημα (362 GWh ετησίως) και συμβάλλει στην παραγωγή ενέργειας από Ανανεώσιμες Πηγές , στον περιορισμό της εκπομπής ρύπων με τα αντίστοιχα οικονομικά οφέλη και στην αντιπλημμυρική προστασία των κατάντη περιοχών.
Γίνεται όμως ολοφάνερο, ότι η κατασκευή του έργου της Μεσοχώρας , χωρίς να λάβει χώρα η αναθεώρηση των Σχεδίων Διαχείρισης των Υδατικών Διαμερισμάτων, για την οποία ουδεμία αναφορά έγινε από την Κυβερνητική Εκπρόσωπο, αποτελεί βήμα, που απλά μας φέρνει πιο κοντά στην πραγματοποίηση της Εκτροπής του Αχελώου, καθώς ο ταμιευτήρας του εν λόγω φράγματος αποτελεί έργο κεφαλής για την εκτροπή.
Παρόλες λοιπόν τις δεσμεύσεις  της Κυβέρνησης, το ΤΕΕ Αιτωλοακαρνανίας οφείλει να βρίσκεται και θα βρίσκεται σε περαιτέρω εγρήγορση, με βασικό και στοχευμένο αίτημα-απαίτηση την αναθεώρηση των Σχεδίων Διαχείρισης Υδατικών Διαμερισμάτων , η οποία αποτελεί την κομβική και καθοριστική κίνηση ώστε να εξασφαλιστεί η μη εκτροπή του Αχελώου , στην οποία αναθεώρηση (σύμφωνα και με τις εκφρασμένες προθέσεις) πρέπει άμεσα να προχωρήσει το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, διαφορετικά  η θέση της Κυβέρνησης περί της μη εκτροπής του Αχελώου καθίσταται αμφίσημη,  η δέσμευση της περί μη πραγματοποίησης αυτής, μετατρέπεται σε επιταγή χωρίς αντίκρισμα, με αποτέλεσμα να οδηγηθούμε σε εξαιρετικά αποδυναμωμένη και επισφαλή θέση ως Αιτωλοακαρνάνες. Επισφάλεια η οποία πηγάζει από το γεγονός ότι θα βρεθούμε απέναντι σε τετελεσμένα και ακόμη πιο δεσμευτικά δεδομένα, με το έργο της Μεσοχώρας να είναι αποπερατωμένο και σε λειτουργία, ενώ ταυτόχρονα η δυνατότητα για εκτροπή του Αχελώου θα υφίσταται, καθώς τα σημερινά Σχέδια Διαχείρισης Υδατικών Διαμερισμάτων την προβλέπουν και θα είναι σε ισχύ.
Τέλος θεωρώ ότι τα γεγονότα είναι αυτά που καλούν όλους τους Αιτωλοακαρνάνες (Αυτοδιοίκηση – Φορείς) με ένταση να απαιτήσουν από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας να προβεί στην Αναθεώρηση των Σχεδίων Διαχείρισης, άλλως η Κυβερνητική δέσμευση περί της μη εκτροπής, ουδεμία αξία έχει, τουναντίον δρα παρελκυστικά και παραπλανητικά επιφέροντας εφησυχασμό μέσω του οποίου, όπως προδήλως προκύπτει, μόνο επιβαρυντικά δεδομένα θα προστεθούν, τα οποία θα μας φέρουν πιο κοντά στην πραγματοποίηση της εκτροπής του Αχελώου και την μεταφορά υδάτων στην Θεσσαλική πεδιάδα.

Αγρίνιο 26/08/2016
Ο Πρόεδρος
Του ΤΕΕ Αιτωλοακαρνανίας

ΡΟΚΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

Share

Facebook Digg Stumbleupon Favorites More