Poutanique τεχνη, εσυ τα φταις ολα!

Να είναι τέχνη; Επάγγελμα ή μήπως ματαιοδοξία;

Ο μουσικός του πεζοδρόμου!!

Ξαφνικά την καλοκαιρινή ηρεμία στο μικρό μας Μεσολόγγι σκέπασε μια γλυκιά μελωδία που έρχονταν από το βάθος του πεζοδρόμου. Όσο πλησίαζε.....

Να πως γινεται το Μεσολογγι προορισμος!

αι θα αξιοποιηθεί. Ακούγονται διάφορες ιδέες και έχουν συσταθεί αρκετές ομάδες πολιτών που προτείνουν υλοποιήσιμες και μη ιδέες προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος και έμμεσα να επωφεληθούμε όλοι.....

Ποσα κτηρια ρημαζουν στο Μεσολογγι;

Ένα από τα θέματα του δημοτικού συμβούλιου στις 27/ 11 είναι η «Εκμίσθωση χώρου για κάλυψη στεγαστικών αναγκών του Δήμου». Οι πρώτες σκέψεις που μου έρχονται στο μυαλό είναι πως μετά από τόσα χρόνια και πώς μετά από τόσο κονδύλια έχουμε φτάσει ....

Μεσολόγγι - αδέσποτα ώρα μηδέν.

Αδέσποτα, ένα ευαίσθητο θέμα για όσους είναι πραγματικά φιλόζωοι* και με τις δυο έννοιες της λέξης. Ας αρχίσουμε να μιλάμε για τις αβοήθητες ψυχές που ξαφνικά βρεθήκαν απροστάτευτες στον δρόμο όχι από το τέλος δηλαδή από τα αποτελέσματα που βλέπουμε...

Facebook, φωτογραφιες με σουφρωμενα χειλη...

Κάλος ή κακός αγαπητοί φίλοι διανύουμε μια εποχή που θέλει τους περισσότερους άμεσα εξαρτημένους από τις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωση τύπου face book. Έρχεται λοιπόν το Ινστιτούτου Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας

23 Μαρ 2017

Ο κύριος Γερούν και ο εκφασισμός του βλάκα



   Εάν θέλαμε να απαντήσουμε στον κύριο Γερούν Ντάισελμπλουμ, με το πνεύμα που μίλησε ο ίδιος για τους νότιους, υπάρχουν πολλοί και εύκολοι τρόποι. Ένα παράδειγμα: «Βρε Γερούν, τι λες; Αυτά δεν τα μουρμουράνε ούτε οι μεθυσμένοι βόρειοι – καλοκαιράκι σε ελληνικό νησί – μετά από χυλόπιτα, καθώς κοιτάζουν θλιμμένοι το σανδαλάκι τους (με την κάλτσα)!».Ένας τέτοιου είδους «διάλογος» θα μπορούσε να μην έχει τέλος και ο κύριος Γερούν θα αναγκαζόταν να βρει νέα (οινο)πνευματώδη επιχειρήματα.
   Ο κύριος Γερούν, πρόεδρος του Eurogroup, επιμένει στη δήλωση του πως οι νότιοι σπατάλησαν τα λεφτά τους στα ποτά και στις γυναίκες. «Στη διάρκεια της κρίσης στην ευρωζώνη οι χώρες του βορρά έδειξαν αλληλεγγύη στις χώρες που αντιμετώπιζαν κρίση. Εγώ, ένας σοσιαλδημοκράτης, πιστεύω ότι η αλληλεγγύη είναι εξαιρετικά σημαντική. Όμως αυτός που τη ζητά έχει και υποχρεώσεις. Δεν μπορώ να σπαταλάω όλα μου τα χρήματα για σναπς και γυναίκες και στη συνέχεια να ζητώ υποστήριξη», δήλωσε ο κύριος Γερούν στη Frankfurter Allgemeine Zeitung. Μάλιστα, όταν κλήθηκε από ευρωβουλευτή – μπροστά σε επιτροπή του Ευρωκοινοβουλίου – να ανακαλέσει, τότε αρνήθηκε. «Όχι, σίγουρα όχι», είπε ο κύριος Γερούν, για να προσθέσει: «Αυτή η δήλωση είχε στόχο να ξεκαθαρίσει απολύτως τι σημαίνει αλληλεγγύη κατά τη γνώμη μου».
   Ακούστε, κύριε Γερούν. Το πνεύμα σας διακατέχεται από κάτι που πρέπει να το ψάξετε. Αυτό το κάτι ξεκινά από τα χαζά κλισέ και φτάνει στα επικίνδυνα μονοπάτια του εκφασισμού του βλάκα. Όχι, κύριε Γερούν, δεν έχουμε σκοπό να σας υποτιμήσουμε. Δεν λέμε πως δεν είστε έξυπνος, άλλο υποστηρίζουμε. Προσέξτε τι εννοούμε: Αν, κύριε Γερούν, μιλήσουμε με τους δικούς σας όρους, τότε μπορούμε να βρούμε χαρακτηρισμούς όχι μόνο για τους νότιους και τους βόρειους, αλλά και για κάθε εθνικότητα. Θα ήταν έως και αστείο, ακόμα και με χαζά κλισέ, σε μια καλογραμμένη κωμωδία. Ίσως γελάγαμε με τη σάτιρα χαρακτηριστικών τύπων κάθε λαού.
   Εσείς, κύριε Γερούν, δεν έχετε, καν, το χιούμορ να κάνετε μια τέτοια προσπάθεια, οπότε κινδυνεύετε να περάσετε κατευθείαν (εάν δεν έχετε περάσει ήδη) στον εκφασισμό του βλάκα, ο οποίος άνετα θα διεύρυνε το σκεπτικό κάπως έτσι: «Η Ελλάδα είναι μόνο για ήλιο, θάλασσα, λαμογιά και τεμπελιά». «Η Ολλανδία είναι μόνο για τουλίπες, ωραία πάρκα, χασίσια και  πουτάνες στη βιτρίνα».
  Ακούστε, κύριε Γερούν. Υπάρχουν Ολλανδοί και Ολλανδοί, Έλληνες και Έλληνες, νότιοι και νότιοι, βόρειοι και βόρειοι. Εάν δεν τα έχετε μάθει αυτά μέχρι τώρα δεν πρόκειται να σας τα μάθουμε εμείς. Κρίμα κι ο κόπος να καθόμαστε να γράφουμε τα αυτονόητα, για την κοινωνική διαστρωμάτωση σε κάθε χώρα, για τους διαφορετικούς τύπους που μπορεί να συναντήσει κανείς.
  Προσέξτε, κύριε Γερούν, για να κερδίσετε και κάτι: Άλλο τα χαρακτηριστικά στοιχεία του κάθε λαού, που προκύπτουν από την ιστορία και την πολιτισμική του διαδρομή, και άλλο οι γενικεύσεις, για ολόκληρους λαούς – το Νότο και το Βορά, τη Δύση και την Ανατολή – που οδηγούν στον εκφασισμό των κοινωνιών. Σταματάμε εδώ τα αυτονόητα, αν και υπάρχουν κι άλλα πολλά, διότι δεν έχουμε άλλο χρόνο, για εσάς, κύριε Γερούν. Μια σημείωση μόνο κι ένα τραγουδάκι, για το τέλος.
  Η σημείωση: Και η βλακεία έχει τα κοινωνικά της αίτια, δεν είναι «προνόμιο» για κανένα λαό. Στην περίπτωση των Νταϊσελμπλουμ προκύπτει και από τον (ανεξήγητο) ελιτισμό τους, την απόσταση τους από την κοινωνία και τα απωθημένα τους για πλευρές της ζωής που μάλλον δεν έζησαν.
  Το τραγουδάκι είναι του Λουκιανού Κηλαηδόνη, που έφυγε πρόσφατα. Το αφιερώνουμε στους (νότιους και βόρειους) Ντάισελμπλουμ.

21 Μαρ 2017

Το Μεσολόγγι προδόθηκε… μια ιστορική αναλογία


Της Ιωάννας Μπισκιτζή – Λέκτορας κλασικής φιλολογίας              
Το 1525, ο Νικολό Μακιαβέλι, συγγράφοντας την ιστορία για την πόλη του, την Φλωρεντία, λέει: «όταν συντρέχουν ομοειδείς γενεσιουργοί παράγοντες, τότε αναδύονται στο διάβα του χρόνου, φαινόμενα που τα χαρακτηρίζει μια εσωτερική αλληλουχία, η ιστορική αναλογία».[1] Ό,τι δηλαδή συμβαίνει σήμερα, αντανακλά το χθες και η Έξοδος του Μεσολογγίου, αυτή η κορυφαία συλλογική πράξη αυτοθυσίας, αναδεικνύει τους «ελεύθερους πολιορκημένους» σε αιώνιο σύμβολο για τον αγώνα υπέρ της ελευθερίας, αλλά ταυτόχρονα η αδυναμία της τότε Ελληνικής Διοίκησης να συνδράμει και να αποτρέψει τον χαμό του Μεσολογγίου, παρουσιάζει μια ιστορική αναλογία με την σημερινή τραγική πραγματικότητα.
Το Μεσολόγγι προδόθηκε. Πιθανόν να υπήρξε ”θύμα” της εξωτερικής πολιτικής της Αγγλίας, που ως ελεύθερο Ελληνικό κράτος σχεδίαζε μόνο τον Μοριά και τις Κυκλάδες, απορρίπτοντας την Ρούμελη. Τα …δάνεια της Αγγλίας, πάντως, δεν περίσσεψαν για την ενίσχυση του Μεσολογγίου σε τροφές και πολεμοφόδια. Αναλώθηκαν στις εμφύλιες διαμάχες ανάμεσα σε καπεταναίους και προεστούς που ”κατέτρωγαν” την Ελληνική Επανάσταση. Ψαριανοί, Υδραίοι, Σπετσιώτες, κ. ά., ήθελαν μετρητά για να κινήσουν τα πλοία, γιατί τα στόματα που τάιζαν ήταν πολλά. Η κυβέρνηση του Γεωργίου Κουντουριώτη, προχώρησε σε εκποίηση “έκτατης ανάγκης” γόνιμων εθνικών γαιών του Ναυπλίου. Αλλά κι αυτά τα γόνιμα εδάφη περιήλθαν στους “ημετέρους” με πρώτο τον Κουντουριώτη κι έτσι στο δημόσιο κορβανά δεν “έμβη ούτε γρόσι’’…
Το Μεσολόγγι γνώρισε δύο πολιορκίες. Η πρώτη στις 25 Οκτωβρίου 1822, από τους Ομέρ Βρυώνη και Κιουταχή, οι οποίοι αναγκάστηκαν να λύσουν την πολιορκία τους στις 31 Δεκεμβρίου 1822, μετά την σθεναρή αντίσταση των πολιορκημένων, υπό τις διαταγές των οπλαρχηγών, Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου, Μάρκου Μπότσαρη, Αθανασίου Ραζή-Κότσικα, κ. ά..
Η δεύτερη πολιορκία ξεκίνησε στις 15 Απριλίου 1825, από τον Κιουταχή, με 10.000 άνδρες, οι οποίοι ενισχύθηκαν με άλλους 15.250 του Ιμπραήμ, στις 12 Δεκεμβρίου 1825.Οι φρικτές μέρες της πολιορκίας, καταγράφονταν με λεπτομέρειες στην εφημερίδα του Ελβετού φιλέλληνα  Ιωάννη-Ιάκωβου Μάγερ,  «Ελληνικά Χρονικά»[2], με κυριότερους αρθρογράφους τους Αρτέμιο Μίχο και Σπυρομήλιο, αγωνιστές στο πολιορκημένο Μεσολόγγι.
Στις αρχές όμως του 1826 η ελληνική κυβέρνηση ήταν απασχολημένη με την προετοιμασία της Γ’ Εθνοσυνέλευσης και έτσι δεν έδειξε την προσοχή που έπρεπε στην πολιορκημένη πόλη. Ο Αρτέμιος Μίχος γράφει στο ημερολόγιο της πολιορκίας που κρατούσε: «Αλλ’ αφού αι Αγγλικαί του δανείου στερλίναι, δι’ ων και τα πάθη εις την Ελλάδα διαιωνίσθησαν, είχον καταναλωθεί δια την κατάπαυσιν της ανταρσίας, ευρέθη νυν εις απορίαν περί του πρακτέου[…] ‘Εκτοτε, μ΄όλην την ανωτέρω εκτεθείσαν  απορίαν του Εθνικού Ταμείου, η Κυβέρνησις  δεν έλειπεν από καιρού εις καιρόν να προμηθεύη το Μεσολόγγι με τας αναγκαίας τροφάς».[3]
Η τραγικότητα των συνθηκών των τελευταίων ημερών της πολιορκίας, διαγράφεται ολοκάθαρα στην αναφορά προς τη Διοίκηση, δύο μέρες μετά την Έξοδο, 12 Απριλίου 1826. Την αναφορά υπογράφουν εννέα οπλαρχηγοί, ανάμεσά τους ο Κίτσος Τζαβέλας, ο Νότης Μπότσαρης, ο Φωτομάρας, και ο Δημήτρης Μακρής[4]:
«Με την ελπίδα να μας καταφθάσουν τα καράβια εφθάσαμεν εις την αθλιωτάτην κατάστασιν. Εφάγαμεν όλα τα άλογα, μολάρια, γομάρια, σκύλους και γάτες, τα οποία ετελείωσαν και αυτά. Τα καράβια δε τα ελληνικά μίαν φοράν εφάνησαν εις τον λιμένα μας και επειδή ήταν ολίγα, όχι[μόνο] δεν έβλαψαν τον εχθρόν, αλλά και εκδιώχθησαν. Και περιμέναμεν οκτώ μέρες τρώγοντας θαλάσσια χόρτα και πλέον δεν τα ματαείδαμεν.Έφθασε να πεθαίνουν και εκατόν και εκατόν πενήντα την ημέραν, ώσπου οπού έμειναν ανάθαφτοι, διότι οι άλλοι δεν είχαν την δύναμιν να τους θάφτουν.
Δια να μην χαθεί όμως με την ολότητα το στρατιωτικόν απεφασίσαμεν να εβγούμεν με την έξοδον με τα σπαθιά εις τας χείρας, να εβγάλωμεν και όλον το αδύνατον μέρος και όποιος γλυτώσει, πράγμα οπού δεν έγινε ποτέ εις τον κόσμον. Λοιπόν εις τας 10 του παρόντος, το βράδυ τας τρείς ώρας της νυκτός, εκάμαμεν την έξοδον, μέσον τα γεφύρια, και επέσαμεν εις τα εχθρικά περιχαρακώματα[…]Εβάσταξεν ο πόλεμος εξ ώρας. Όλες οι φαμίλιες και αδύνατοι εχάθησαν και από τους δυνατούς πολλά ολίγοι, όσους έπιασε το βόλι και το μυσδράλι[…]Δεν λυπούμεθα τόσον δια τον χαμόν του Μεσολογγίου, δια το οποίον εχύσαμεν τόσα αίματα, αλλά μας θλίβει περισσότερον ότι ο χαμός του έγινε εις ένα καιρόν οπού είχαμεν καταστήσει τον εχθρόν εις τόσην αδυναμίαν[…] διότι τρεις φορές του εκάμαμεν έφοδον από το κάστρον, του εκόψαμεν μέσα εις τες τάπιες περίπου από δύο χιλιάδας».
Και τελείωναν: « Το Μεσολόγγι η πείνα το επαρέδωσεν. Αλλά μη φοβάσθε. Εκείνοι οπού εβαστούσαν το Μεσολόγγι, οι περισσότεροι, εγλύτωσαν με το σπαθί εις το χέρι. Διό παρακαλούμεν να μας καταφθάσουν αι αναγκαίαι διαταγαί τι έχομεν να κάμωμεν, και κάθε καλή κυβέρνησιν από τροφάς, πολεμοφόδια και λοιπά. Ημείς με το να είμεθα αδύνατοι από την πείναν και τον κόπον και με το να μην ευρίσκεται εις τούτα τα μέρη τίποτε, απερνούμεν εις τα Σάλωνα, όπου και περιμένομεν τας ανωτέρω διαταγάς».
Το γεγονός της αδυναμίας της ναυτικής δύναμης να στηρίξει την άμυνα και να εφοδιάσει το Μεσολόγγι, είναι εμφανές σε γράμμα του Μιαούλη, στις 27 Ιανουαρίου 1826:
« Προς την Σεβαστήν Διοίκησιν της Ελλάδος
Το ψωμί μας ετελείωσε προ ημερών και αν από τότε ανεχωρούσαμεν ηθέλαμεν αφήσει το άθλιον Μεσολόγγι πάλιν στερημένον ως πρότερον[…] Ιδού η κατάστασίς μας! Ιδού ο Ελληνικός στόλος από τον οποίον ζητείτε τα πάντα και όλον το Έθνος προσμένει την σωτηρίαν του. Ω, της αθλιότητός μας! Αλοίμονον εις το Έθνος μας! Και μη γαρ είναι τούτο μόνον ή το μεγαλύτερον κακόν; Γνωρίζετε, λέγετε, την κατάστασιν του στόλου. Ποία μέτρα λοιπόν, παρακαλώ ελάβατε δια την οικονομίαν του, δια την ευταξίαν του, δια την ενέργειάν του; Ποίον οργανισμόν εδιωρίσετε; Διατί δεν φαίνεσθε ότι φροντίζετε οπωσούν και δια τούτο το άθλιον ναυτικόν της Πατρίδος; Απεφασίσθη τάχα πλέον ο αφανισμός μας;»
Ο Μιαούλης δεν έλαβε απαντήσεις αλλά στις 10 Απριλίου 1826, η Διοίκηση απαντά  σε γράμμα των προκρίτων της Ύδρας, οι οποίοι ζητούσαν «να πράξη η Κυβέρνησις ό,τι αι περιστάσεις υπαγορεύουν».
« Η Διοίκησις με λύπην της μανθάνει τον επικείμενον κίνδυνον του Μεσολογγίου, πλην εις την στενοχωρίαν εις την οποίαν ευρίσκεται και την παντελή έλλειψη των χρηματικών μέσων αμηχανεί, μη δυναμένη οποίαν βοήθειαν να δώση εις μίαν τοιαύτην ανέλπιστον κατάστασιν, ενώ ήλπιζεν ότι έπρεπεν όλα τα πλοία, όσων τα μηνιαία επληρώθησαν να παρευρίσκωνται εις τον στόλον».
Και ο Μιαούλης στις 15 Απριλίου ανακοινώνοντας την πτώση του Μεσολογγίου γράφει:
« Ιδού πώς, με την αδιαφορίαν μας, εφέραμεν τον εχθρόν μέσα εις τους κόλπους μας[…]πάλιν με την αδιαφορίαν μας ημπορεί αυτός να μας χαλάσει δια μιας και να τελειώσει, φευ, με τον εξολοθρευμόν του Έθνους τον ιερόν τούτον πόλεμον[…] ενεργήσετε ειλικρινώς με όλους τους τρόπους και τάχιστα, εις το να τον προλάβωμεν και να τον απαντήσωμεν»[5].
Η πτώση του Μεσολογγίου αν και υπήρξε βαρύτατο πλήγμα για την Επανάσταση, δημιούργησε τις προϋποθέσεις  να ενισχυθεί ο αγώνας, με την αναζωπύρωση του φιλελληνισμού και την προώθηση του ελληνικού ζητήματος. Ο Καποδίστριας γράφει στον αδελφό του Βιάριο, στις 18 Απριλίου 1826, ότι το θλιβερό γεγονός του Μεσολογγίου δεν πρέπει να απελπίσει τους έλληνες γιατί σ’ αυτό βλέπει την αρχή της σωτηρίας τους.[6]  Η Κεντρική Διοίκηση αδιαφόρησε για τους πολιορκημένους, πιθανότατα γιατί οι Μεσολογγίτες δεν έπαιζαν κάποιο ρόλο στο πολιτικό παιχνίδι για τις εκλογές της Γ’ Εθνοσυνέλευσης. Η ιστορική αναλογία του χθες στο σήμερα είναι η πικρή διαπίστωση, πως τα περισσότερα και τα μεγαλύτερα δεινά μας προέρχονται από την αδράνεια και την απροβλεψία μας, καθώς και από την ανεπάρκεια των κυβερνήσεών μας. Οι  μελετητές της θυσίας του Μεσολογγίου, αλλά και όλοι οι Νεοέλληνες θα πρέπει, πέρα από την θλίψη που μας καταλαμβάνει για την καταστροφή της ιερής πόλης, η οποία θα μπορούσε να αποφευχθεί, να ακουμπάμε τη σκέψη μας με απόλυτο σεβασμό και ευγνωμοσύνη στους γενναίους Ελεύθερους Πολιορκημένους.
Ο Διονύσιος Σολωμός, που γνώριζε τις λεπτομέρειες  της πολιορκίας από τα «Ελληνικά Χρονικά», που στέλνονταν στη Ζάκυνθο, γράφει στο Σχεδίασμα Α’ των «Ελεύθερων Πολιορκημένων» : « Τα μάτια μου ποτέ δεν είδαν τόπον ενδοξότερο από τούτο το αλωνάκι”
[1] Τάκης Κονδύλης, Φλωρεντινές ιστορίες, εκδ. Κάλβος, Αθήνα, 1984.
[2] Την εφημ. «Ελληνικά Χρονικά», την αποκαλούσαν και «Εφημερίδα της Πολιορκίας», αφού μεγάλο μέρος της ύλης της αφιερώθηκε στην περίοδο της πολιορκίας του Μεσολογγίου.
[3] Αρτέμιος Ν. Μίχος, Απομνημονεύματα της δευτέρας πολιορκίας του Μεσολογγίου 1825-1826, εκδ. Σ. Π. Αραβαντινού, Αθήναι 1883, σσ. 11, 13-14.
[4] Εμμ. Πρωτοψάλτης, Αλληλογραφία Φρουράς Μεσολογγίου, 1825-1826, εν Αθήναις, εκ του Εθνικού Τυπογραφείου, 1963, σ. 353.
[5] Πρωτοψάλτης, το ίδιο ό.π..
[6] Απ. Βακαλόπουλος, Ιστορία του Νέου Ελληνισμού, τ. Ζ’, Θεσσαλονίκη, 1986, σσ. 461-62.

[1] Πρωτοψάλτης, το ίδιο ό.π..
[1] Απ. Βακαλόπουλος, Ιστορία του Νέου Ελληνισμού, τ. Ζ’, Θεσσαλονίκη, 1986, σσ. 461-62.

 http://www.anogi.gr/p21900

Ο ρατσισμός τσακίζεται από την ανωτερότητα του ανθρώπου


   Οι παγκόσμιες μέρες αρκετές φορές χάνουν το συμβολισμό τους και γίνονται απλά μια αφορμή εύκολων και επετειακών – επίσημων και ανεπίσημων – δηλώσεων.  
   Σήμερα είναι παγκόσμια μέρα κατά του ρατσισμού*, για την ακρίβεια κατά των φυλετικών διακρίσεων. Δεν θα ήταν απίθανο ακόμα οι ναζί της Χρυσής Αυγής να βγάλουν μια ανακοινωσούλα, περιγράφοντας το ρατσισμό που δέχονται οι Έλληνες από τους «λαθρομετανάστες»… Τέτοιοι είναι οι θρασύδειλοι ναζί.  
   Δεν θα παίξουμε με τη χρήση των εννοιών και των λέξεων, γιατί το παιχνίδι αυτό είναι επικίνδυνο. Ο ρατσιστής δεν είναι πάντα και ναζί, ο ναζί όμως είναι σίγουρα και ρατσιστής. Οι ρατσιστικές συμπεριφορές και απόψεις, άλλωστε, λειτουργούσαν και λειτουργούν σαν εύφορο έδαφος για το ναζισμό.
  Η φετινή παγκόσμια μέρα κατά ρατσισμού έρχεται σε μια χρονική περίοδο που, παγκοσμίως, εθνικιστικές και ρατσιστικές πολιτικές δυνάμεις ισχυροποιούνται κι έχουν αποκτήσει διευρυμένα ακροατήρια. Μάλιστα, μετά την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ, στις ΗΠΑ, έχουν και «πρότυπο». Θαυμαστές του προέδρου των ΗΠΑ δηλώνουν αρκετοί, από τους καμουφλαρισμένους φασίστες του Εθνικού Μετώπου της Μαρίν Λεπέν στη Γαλλία μέχρι τους ναζί της Χρυσής Αυγής στην Ελλάδα.
  Μεγάλοι εχθροί τους είναι οι πρόσφυγες και οι μετανάστες, χωρίς αυτό να σημαίνει πως έχει αντιμετωπιστεί και εξαλειφθεί ο ρατσισμός από τους «ανώτερους» λευκούς στους «κατώτερους» μαύρους. Από τις ΗΠΑ, τη Γαλλία και τη Γερμανία μέχρι τη χώρα μας οι ρατσιστικές πολιτικές δυνάμεις επιμένουν στις φυλετικές διακρίσεις, είτε με κάλυψη, είτε χωρίς και αναλόγως την περίσταση και το πολιτικό τους συμφέρον σε κάθε συγκυρίας.
    Το πολιτικό κατεστημένο των τελευταίων δεκαετιών δηλώνει την απέχθεια του για τους ρατσιστές και τους ακροδεξιούς. Το ίδιο πολιτικό κατεστημένο που μετατοπίζει τη συζήτηση στο έδαφος των ακροδεξιών και των ρατσιστών, για να εκλεγεί. Το παράδειγμα των εκλογών στην Ολλανδία είναι χαρακτηριστικό. Για να αντιμετωπιστεί ο ακροδεξιός Γκ.Βίλντερς το παιχνίδι έγινε στο γήπεδο του και με αυτό τον τρόπο κυριάρχησε ο Μ. Ρούτε. Με ακροδεξιά ρητορεία κέρδισε τον ακροδεξιό… Κι εάν δεν μας φτάνει η «μικρή» και «ήσυχη» Ολλανδία ας πάμε στη Γαλλία. Ο δεξιός υποψήφιος πρόεδρος Φρανσουά Φιγιόν, πριν και μετά τα σκάνδαλα, αντιμετώπιζε και αντιμετωπίζει τη Λεπέν με έναν «ευγενικό» εθνικιστικό, ώστε να κερδίσει μέρος του ακροατηρίου της.    
   Και μέσα σε όλα αυτά οι πάντα πολιτικά ευλύγιστοι σοσιαλδημοκράτες παλιάς και νέας κοπής, που δεν έχουν πρόβλημα να διακηρύξουν τα αντιρατσιστικά τους αισθήματα, εφαρμόζοντας πολιτικές που διαμορφώνουν με τον καλύτερο τρόπο έδαφος στον ρατσισμό.  Επί «σοσιαλιστή» Ολάντ, άλλωστε, στήθηκαν στο Παρίσι πριν λίγο καιρό σιδερένιοι φράχτες για τους πρόσφυγες. Το προσφυγικό, άλλωστε, έχει παρελθόν και οι πολύμορφες πολεμικές και οικονομικές επεμβάσεις που το προκάλεσαν έχει και έντονη «σοσιαλιστική» σφραγίδα. Το προσφυγικό διαχειρίστηκαν και διαχειρίζονται και οι «συντηρητικοί» και οι «προοδευτικοί» της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με τους οποίους συντάσσεται (και υλοποιεί) η ελληνική κυβέρνηση που αυτοχαρακτηρίζεται «αριστερή» και θέλει με κάθε τρόπο να ενταχθεί στην ομάδα των σοσιαλδημοκρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
    Επίσης, στην Αμερική του μαύρου και «προοδευτικού» Ομπάμα η αστυνομία στις ΗΠΑ συνέχιζε να έχει με ευκολία στο στόχαστρο τους Αφροαμερικάνους. Λέμε για τον «ειρηνικό» Ομπάμα της παρουσίας και των επεμβάσεων των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, στη Λιβύη, στη Συρία, στη Σομαλία, των επιχειρήσεων στη Νιγηρία, στο Καμερούν και των παρεμβάσεων σε δεκάδες χώρες του πλανήτη, μέσω της οικονομικής κυριαρχίας των αμερικανικών συμφερόντων. 
    Τι γίνεται; Ξεκινήσαμε να μιλάμε για την παγκόσμια μέρα κατά του ρατσισμού και τους βγάλαμε όλους ρατσιστές; Όχι, το είπαμε από την αρχή, άλλωστε, πως δεν πρόκειται να παίξουμε το (επικίνδυνο) παιχνίδι των εννοιών και των λέξεων. Αυτό το παιχνιδάκι το αφήνουμε σε άλλους.
  Επιδιώξαμε να παρουσιάσουμε, σύντομα, το γήπεδο των σύγχρονων ρατσιστικών αντιλήψεων, του «μοντέρνου» ρατσισμού που δεν έχει μόνο μια έκφραση και μια αιτία. Ένα γήπεδο τόσο παλιό με υπέδαφος το οποίο συνδέεται με τον «κλασικό» φυλετικό ρατσισμό και τις εθνικιστικές εξάρσεις που επιδιώκουν να διατηρούν τα πλαστά και απάνθρωπα τείχη μεταξύ «ανώτερων» και «κατώτερων» ανθρώπων.  
   Σε κάθε περίπτωση, πάντως, ένας τρόπος υπάρχει για να αντιμετωπιστεί και να τσακιστεί ο ρατσισμός: Η ανωτερότητα του ανθρώπου. Η μοναδική ανωτερότητα που δεν ξεχωρίζει ούτε χρώμα στο δέρμα, ούτε θρησκεία, ούτε φυλετικά «προνόμια». Δεν ξεχωρίζει, τελικά, ούτε «άξιους» και «ανάξιους». Είναι αδύνατο, δε, να ξεχνάμε κάτι που προκύπτει από την ίδια την πραγματικότητα. Ο ρατσισμός στρέφεται εναντίον εκείνων που, σύμφωνα με τα κυρίαρχα κοινωνικά πρότυπα, δείχνουν αδύναμοι και διαφορετικοί.
     Και για να μην αναζητά κανείς …μεταμοντέρνες εξηγήσεις ο ρατσισμός κατά βάση στρέφεται ενάντια στη φτώχεια και συναγελάζεται με τους οικονομικά και κοινωνικά ισχυρούς. Ακόμα και στους «στρατούς» μικροαστών και φτωχών ρατσιστών, που προσπαθεί να φτιάξει, αυτό που «πουλάει» είναι δύναμη απέναντι σε διάφορους «κατώτερους» που ανακαλύπτει. Κάπου εκεί ο ναζισμός μπορεί να κάνει την εμφάνιση του, για να «ιδεολογικοποιήσει» την απανθρωπιά. Ο τρόπος αντιμετώπισης είναι ο ίδιος, να τσακιστεί με την ανωτερότητα των ανθρώπων και να γίνει ξεκάθαρο: Άλλος άνθρωπος, άλλο ναζί
***
Η φωτογραφία είναι από μια μικρή πόλη της Σουηδία, το Borlänge. Η γυναίκα ονομάζεται Tess Asplund και είναι ακτιβίστρια από τη Στοκχόλμη. Σήκωσε τη γροθιά της μπροστά στους ναζί την περασμένη Πρωτομαγιά. Συμμετείχε σε κινητοποίηση διαμαρτυρίας ενάντια στη συγκέντρωση των ναζί. Τη φωτογραφία, η οποία είχε κάνει τον γύρο του διαδικτύου, τράβηξε ο φωτογράφος David Lagerlöf.
παγκόσμια μέρα κατά του ρατσισμού καθιερώθηκε το 1966 από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών και συνδυάζεται με γεγονότα που συνέβησαν 6 χρόνια πριν. Συγκεκριμένα, στις 21 Μαρτίου η αστυνομία, στη Νότια Αφρική του Απαρτχάιντ, πυροβόλησε σε διαδήλωση που έγινε στην Σάρπβιλ κι έχασαν τη ζωή τους δεκάδες άνθρωποι.

«…ίσως εκεί που κάποιος αντιστέκεται χωρίς ελπίδα, ίσως εκεί να αρχίζει η ανθρώπινη ιστορία…»


 ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ
Παγκόσμια Μέρα Ποίησης η σημερινή. 
Ανάμεσα στις διαχρονικές δημιουργίες του οικουμενικού Τούρκου ποιητή Αζίζ Νεσίν το – οδυνηρά επίκαιρο – ποίημά του «Σώπα, μη μιλάς» (η συγκλονιστική απαγγελία από την Μαριέττα Ριάλδη):
***
«Γύφτε λαέ, άκουσέ με!… Το πρωτόσταλτο είμαι/
σημάδι από την πλάση που θάρθει-/
κ’ ύστερα κι από ποιους καιρούς και χρόνια πόσα!/
Ένας εγώ, και ζω για χίλιους./
Γύφτε λαέ, άκουσέ με…- δε σου μίλησε/
προφήτης σου ποτέ σαν τη δική μου γλώσσα! (…)
Ο Νόμος, όταν απ’ τη γνώμη του σοφού/
δε δίνεται σαν κάτι τι θεόσταλτο,/
στραγγουλιστής και πνίχτης είναι ο Νόμος!/
Πνοή του Νόμου, που τα πάντα κυβερνά,/
μέσα μας είν’ εμάς ο Νόμος, αητομάτης!/
Νόμος, εμάς, νυχτοήμερα και πάντα, ο δρόμος!/ (…)
Εμείς δε γονατίσαμε σκυφτοί/
τα πόδια να φιλήσουμε του δυνατού,/
σαν τα σκουλήκια που πατεί μας/
μα για ν’ αντισταθεί με το σπαθί,/
βρέθηκε σαν πολύ στοχαστική/
και σαν πολύ ονειρόπλεχτη η ψυχή μας./ (…)»
                                                                   Κωστής Παλαμάς
***
«Γράφω για κείνους που δεν ξέρουν να διαβάσουν
για τους εργάτες που γυρίζουνε το βράδυ με τα μάτια κόκκινα απ’ τον άμμο
για σάς χωριάτες, που ήπιαμε μαζί στα χάνια τις χειμωνιάτικες νύχτες του αγώνα
ενώ μακριά ακουγότανε το ντουφεκίδι των συντρόφων μας.
Γράφω να με διαβάζουν αυτοί που μαζεύουν τα χαρτιά απ’ τους δρόμους
και σκορπίζουνε τους σπόρους όλων των αυριανών μας τραγουδιών
γράφω για τους καρβουνιάρηδες, για τους γυρολόγους και τις πλύστρες.
Γράφω για σάς
αδέρφια μου στο θάνατο
συντρόφοι μου στην ελπίδα
που σας αγάπησα βαθειά κι απέραντα
όπως ενώνεται κανείς με μια γυναίκα.
Κι όταν πεθάνω και δε θάμαι ούτε λίγη σκόνη πια μέσα στους δρόμους σας
τα βιβλία μου, στέρεα κι απλά
θα βρίσκουν πάντοτε μια θέση πάνω στα ξύλινα τραπέζια
ανάμεσα στο ψωμί
και τα εργαλεία του λαού».
                                       Τάσος Λειβαδίτης
***
«(…) Α, ναι, πόσες ανόητες μάχες, ηρωισμοί, φιλοδοξίες, υπεροψίες,
θυσίες και ήττες και ήττες, κι άλλες μάχες, για πράγματα που
κιόλας
ήταν από άλλους αποφασισμένα, όταν λείπαμε εμείς. Και οι
άνθρωποι, αθώοι,
να χώνουν τις φουρκέτες των μαλλιών μες στα μάτια τους, να
χτυπούν το κεφάλι
στον πανύψηλο τοίχο, γνωρίζοντας βέβαια πως ο τοίχος δεν πέφτει
ούτε ραγίζει καν, να δουν τουλάχιστον μέσ’ από μια χαραμάδα
λίγο γαλάζιο ασκίαστο απ’ το χρόνο και τη σκιά τους. Ωστόσο
– ποιος ξέρει –
ίσως εκεί που κάποιος αντιστέκεται χωρίς ελπίδα, ίσως εκεί να
αρχίζει
η ανθρώπινη ιστορία, που λέμε, κι η ομορφιά του άνθρωπου (…)».
                                                                             Γιάννης Ρίτσος

***
«(…) Κράτησα τη ζωή μου κράτησα τη ζωή μου ταξιδεύοντας
ανάμεσα στα κίτρινα δέντρα κατά το πλάγιασμα της
βροχής
σε σιωπηλές πλαγιές φορτωμένες με τα φύλλα της οξιάς,
καμιά φωτιά στην κορυφή τους· βραδιάζει.
Κράτησα τη ζωή μου˙ στ’ αριστερό σου χέρι μια γραμμή
μια χαρακιά στο γόνατο σου, τάχα να υπάρχουν
στην άμμο του περασμένου καλοκαιριού τάχα
να μένουν εκεί πού φύσηξε ό βοριάς καθώς ακούω
γύρω στην παγωμένη λίμνη την ξένη φωνή (…)».
                                                    Γιώργος Σεφέρης
***
«Σε ονόμασα βασίλισσα.
Υπάρχουν ψηλότερες από σένα, ψηλότερες.
Υπάρχουν αγνότερες από σένα, αγνότερες.
Υπάρχουν ομορφότερες από σένα, ομορφότερες.
Αλλά εσύ είσαι η βασίλισσα.
Όταν περπατάς στο δρόμο
κανείς δε σε αναγνωρίζει.
Κανένας δε βλέπει το κρυστάλλινο σου στέμμα, κανένας δεν κοιτάζει
το από κόκκινο χρυσό χαλί
που πατάς καθώς περνάς,
το χαλί δεν υπάρχει.
Κι όταν εμφανίζεσαι
όλοι οι ποταμοί ακούγονται
στο κορμί μου, καμπάνες
σείουν τον ουρανό
κι ένας ύμνος γεμίζει τον κόσμο.
Μονάχα εσύ κι εγώ,
μονάχα εσύ κι εγώ, αγάπη μου,
τον ακούμε».
                                           Πάμπλο Νερούντα
***

Στις 19 Οκτωβρίου 1979, με αφορμή την αναγγελία για τη βράβευσή του με το Νόμπελ Λογοτεχνίας, ο Οδυσσέας Ελύτης  – το περασμένο Σάββατο συμπληρώθηκαν 21 χρόνια από τον θάνατό του, στις 18 Μαρτίου 1996 – είχε κάνει την ακόλουθη δήλωση:
«Ήδη, σας το είπα. Είναι η βαρβαρότητα. Τη βλέπω να ‘ρχεται μεταμφιεσμένη, κάτω από άνομες συμμαχίες και προσυμφωνημένες υποδουλώσεις. Δεν θα πρόκειται για τους φούρνους του Χίτλερ ίσως, αλλά για μεθοδευμένη και οιονεί επιστημονική καθυπόταξη του ανθρώπου. Για τον πλήρη εξευτελισμό του. Για την ατίμωσή του.
Οπότε αναρωτιέται κανείς: Για τι παλεύουμε νύχτα μέρα κλεισμένοι στα εργαστήριά μας; Παλεύουμε για ένα τίποτα, που ωστόσο είναι το παν. Είναι οι δημοκρατικοί θεσμοί, που όλα δείχνουν ότι δεν θ’ αντέξουν για πολύ. Είναι η ποιότητα, που γι’ αυτή δεν δίνει κανείς πεντάρα. Είναι η οντότητα του ατόμου, που βαίνει προς την ολική της έκλειψη. Είναι η ανεξαρτησία των μικρών λαών, που έχει καταντήσει ήδη ένα γράμμα νεκρό. Είναι η αμάθεια και το σκότος. Ότι οι λεγόμενοι “πρακτικοί άνθρωποι” -κατά πλειονότητα, οι σημερινοί αστοί – μας κοροϊδεύουν, είναι χαρακτηριστικό.
Εκείνοι βλέπουν το τίποτα. Εμείς το πάν. Που βρίσκεται η αλήθεια, θα φανεί μια μέρα, όταν δεν θα ‘μαστε πια εδώ. Θα είναι, όμως, εάν αξίζει, το έργο κάποιου απ’ όλους εμάς. Και αυτό θα σώσει την τιμή όλων μας – και της εποχής μας».
Ναι, ο λαός μας και οι λαοί όλου του κόσμου, χρωστάμε πολύ περισσότερα στους ποιητές μας απ’ ό,τι στους… δανειστές μας.

Όλα «πρίμα»!


Μια από τις συμπαθητικότερες πρακτικές των παγκόσμιων «σωτήρων» είναι το λεξικό με τους ευφημισμούς που χρησιμοποιούν για την αποκολοκύνθωση των εννοιών. Αυτό το λεξικό μέσω του οποίου
  • ο καπιταλισμός περιγράφεται σαν «οικονομία της ελεύθερης αγοράς»,
  • ο ιμπεριαλισμός σαν «παγκοσμιοποίηση»,
  • οι βομβαρδισμοί λαών σαν «προληπτική δράση», οι δολοφονίες αμάχων σαν «παράπλευρες απώλειες»,
είναι διαδεδομένο και στα τέσσερα σημεία του πλανήτη.
Ειδικά στην Ελλάδα, όμως, μπορούμε να είμαστε περήφανοι καθώς το λεξικό γνωρίζει μεγάλη ανθεκτικότητα παρότι έχει να αναμετρηθεί με έννοιες όπως «τσίπα», «φιλότιμο» και «αξιοπρέπεια».
Έτσι ακούμε τους εγχώριους πια «σωτήρες» να μας λένε κατά καιρούς ότι:
  • Η απόλυση και η ανεργία δεν είναι απόλυση ούτε ανεργία. Είναι «εργασιακή εφεδρεία».
  • Η τραπεζοκρατία δεν είναι τραπεζοκρατία είναι «ανακεφαλαιοποίηση».
  • Η μισοανεργία δεν είναι μισοανεργία. Είναι «απασχολησιμότητα».
  • Οι μίζες δεν είναι μίζες. Είναι «χορηγίες».
  • Το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου δεν είναι ξεπούλημα. Είναι «αξιοποίηση».
  • Το Μνημόνιο δεν είναι Μνημόνιο είναι «έντιμος συμβιβασμός» κοκ.
Το τελευταίο διάστημα, δε, πληροφορούμαστε καθημερινά για την προσμονή που υπάρχει ώστε να προκύψει «θετική» εξέλιξη στο ζήτημα της λεγόμενης αξιολόγησης.
Όμως, όπως όλοι γνωρίζουμε, το κλείσιμο της νέας συμφωνίας με την τρόικα (στην οποία μετά βεβαιότητας θα προχωρήσει η «αριστερή» μας κυβέρνηση όπως όλες οι προηγούμενες) σημαίνει – μεταξύ άλλων – μείωση του αφορολόγητου (δηλαδή νέα φορολεηλασία για τους ασθενέστερους) και νέα μείωση συντάξεων (δηλαδή οριστικός Καιάδας για τους γέροντες).
Αλήθεια, αν αυτό είναι «θετικό», τότε «αρνητικό» τι είναι;
Πηγή: Εφημερίδα Real News 19/3/2017 
*Το σκίτσο είναι του Πάνου Ζάχαρη

«Σας σφάζουν μπροστά στα μάτια του Πλανήτη»


Ανοιχτή Επιστολή στους Έλληνες του Peter Koenig
«Σας σφάζουν μπροστά στα μάτια του Πλανήτη και κανείς δεν λέει κουβέντα. Πρώτα από όλα η ελίτ της Ελλάδας. Και η κυβέρνησή σας. Λίγοι, αλλά πολλοί λίγοι, επιτρέπουν την σφαγή γιατί δεν τους αφορά. Έχουν τυφλωθεί από την απατηλή λάμψη του ευρώ και τη συμμετοχή στην προνομιούχα τάξη των ευγενών Ευρωπαίων.
Λαέ της Ελλάδας! – Ξυπνήστε.

Πάρτε τα πράγματα στα χέρια σας. Μην πιστεύετε τους πολιτικούς σας, τα μίντια σας!
Αποχωρήστε από αυτήν την εγκληματική οργάνωση που αποκαλείται Ευρωπαϊκή Ένωση και από αυτό το απατεωνίστικο δυτικό νομισματικό σύστημα που σας πνίγει μέχρι θανάτου. 
Πάρτε πίσω την κυριαρχία σας, το νόμισμά σας.

Παύτε να πληρώνετε το χρέος σας -η δύση δεν μπορεί να κάνει τίποτα ενάντια σε αυτό. 
Δεν μπορεί να κάνει, αν λειτουργείτε τη χώρα σας με τις δικές σας δημόσιες τράπεζες και το δικό σας χρήμα, βαθμιαία αλλά με βεβαιότητα ανοικοδομώντας μια κατεστραμμένη οικονομία. 
Η εκπλήρωση του χρέους είναι διαπραγματεύσιμη. Τα παραδείγματα αφθονούν σε όλο τον κόσμο. Η Αργεντινή είναι ένα από τα πιο πρόσφατα. Ακόμη κι η Γερμανία επαναδιαπραγματεύθηκε το διεθνές της χρέος το 1952 με τη Συμφωνία του Λονδίνου για το εξωτερικό γερμανικό χρέος.
Λαέ της Ελλάδας, αφυπνιστείτε για το τι συμβαίνει. ΜΗ ΔΕΧΤΗΤΕ αυτό που η κυβέρνηση, οι Βρυξέλλες και η τρόικα κάνουν σε ΣΑΣ και στη χώρα ΣΑΣ. Απεναντίας ζητήστε το GREXIT ως μια εντελώς νομιμοποιημένη συνέχεια στη ΔΙΚΗ ΣΑΣ θριαμβευτική ψήφο για το όχι σε νέα προγράμματα «διάσωσης» μέσα από την λιτότητα που επιβάλλει η τρόικα.
Εάν το κάνετε, γρήγορα θα δείτε το φως στο τέλος του τούνελ – ένα φως που έχει κρυφτεί για πάρα πολύ καιρό από την Γερμανία και τους γκάνγκστερ της τρόικα και την δική σας κυβέρνηση.
Ο Γερμανός υπουργός οικονομικών WolfgangSchauble προσπαθεί ακόμα να μπλοφάρει τους Έλληνες και να εντυπωσιάσει τον υπόλοιπο κόσμο απειλώντας την Ελλάδα με έξοδο από το ευρώ. Κάθε υγιής κυβέρνηση θα μετέτρεπε αυτή την απειλή σε δική της πρωτοβουλία και θα εγκατέλειπε το απολιθωμένο τέρας που καλείτε Ευρωπαϊκή Ένωση μαζί με το ψευδές και απατηλό κοινό νόμισμα που καλείτε ευρώ. Αλλά αυτό είναι το πρόβλημα, στην Ελλάδα βασιλεύει η νοσηρότητα.
Έτσι, η ελληνική κυβέρνηση ανταποκρίνεται στην νοσηρότητα της τρόικα με νοσηρή υποτέλεια συγκεκριμένα με πλήρη συμμόρφωση – για την καταστροφή εκατομμυρίων αποστερημένων και σκλαβωμένων συμπατριωτών της. Κανείς δεν κραυγάζει, κανείς δεν φωνάζει, κανείς δεν επαναστατεί, κανείς δεν παίρνει τους δρόμους, κανείς δεν μπλοκάρει τους δρόμους, τις γέφυρες, τους σιδηροδρόμους για μέρες ή και βδομάδες, κανείς δεν εμποδίζει το συνεχιζόμενο εμπόριο των ξένων επιχειρηματιών με ότι έχει απομείνει από τη δημόσια περιουσία της ΔΙΚΗ ΣΑΣ χώρας. Κανείς. Αυτό δεν είναι για να κατηγορήσουμε τον έλληνα που έχει να παλέψει για την στοιχειώδη επιβίωση, που έχει να βρει τρόπους για να θρέψει τα παιδιά και τις οικογένειες, αλλά το «κατηγορώ» απευθύνεται στη συμμορία του ΣΥΡΙΖΑ και του Τσίπρα και σε όλη την αφρόκρεμα της Ελλάδας, στα μίντια και στους βουλευτές που απλώς παρακολουθούν τον τρόμο -αλλά στέκονται παράμερα. Καμία δράση. Βλέποντας την Ελλάδα – τη ΔΙΚΗ ΣΑΣ χώρα, Λαέ της Ελλάδας!- να αιμορραγεί μέχρι θανάτου.
Χρειάζεται αφύπνιση, το πρόβλημα δεν είναι για χρέη και διασώσεις. Εάν σας λένε ότι η «κρίση χρέους» της Ευρώπης είναι λάθος της Ελλάδας και ότι μια νέα κρίση κυοφορείται εξαρτώμενη από το πόσο καλά η Ελλάδα θα συμμορφωθεί με τους κανόνες της επόμενης διάσωσης, είναι ένα εξωφρενικό ψέμα. Αυτή την κρίση μηχανεύτηκαν η ίδια η ευρωπαϊκή ολιγαρχία, οι διάφορες «GoldmanSachs» που καθοδηγούνται από την Αμερικάνική Κεντρική Τράπεζα, που διαχειρίζονται την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα μέσω του MarioDraghi, ενός πρώην στελέχους της GoldmanSachs, αυτοί ντεφάκτο διαχειρίζονται την ευρωπαϊκή οικονομία.
Γιατί θέλουν την Ελλάδα κάτω από τις μπότες τους; Επειδή θέλουν μια υποτελή Ελλάδα. Γιατί η Ελλάδα είναι σε μια εξαιρετικά στρατηγική γεωγραφική περιοχή στο σταυροδρόμι δύσης και ανατολής. Η Ελλάδα είναι μια χώρα του ΝΑΤΟ. Ίσως η δεύτερη πιο σπουδαία χώρα του ΝΑΤΟ, μετά την Τουρκία λόγω της στρατηγικής της θέσης. Δεν θέλουν η Ελλάδα να κυβερνάται από μια αριστερή κυβέρνηση. Ο ΣΥΡΙΖΑ βέβαια είναι οτιδήποτε άλλο εκτός από αριστερά. Είναι τόσο νεοφιλελεύθεροι όσο φαίνονται. Οι κυρίαρχοι του πλανήτη θέλουν αλλαγή καθεστώτος -την καλή παλιά αλλαγή καθεστώτος που απειλεί όσους δεν γονατίζουν μπροστά στους κανόνες της δύσης. Ακριβώς τώρα η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ βαδίζει προς τα πίσω για να ευχαριστήσει τους κυρίους του χρήματος και να αφήσει το λαό της Ελλάδας να ταπεινώνεται και να κατακρημνίζεται σε βαθμό αθλιότητας.
Αυτό που επιδιώκει η Ουάσιγκτον και οι μαριονέτες των Βρυξελλών είναι μια Ελλάδα που συμμορφώνεται, που ποτέ δεν θα αμφισβητήσει το ρόλο της στο ΝΑΤΟ, ποτέ δεν θα αμφισβητήσει την Ευρωπαϊκή Ένωση, ποτέ δεν θα αμφισβητήσει τις δεσμεύσεις στο ευρώ και ποτέ δεν θα αμφισβητήσει τη διείσδυση των ΗΠΑ στη Μεσόγειο πλούσια σε υποθαλάσσιους υδρογονάνθρακες και ορυκτά. Το ίδιο ισχύει, με την ευκαιρία, επίσης με την Ιταλία και την Ισπανία, επίσης παράλιες χώρες της Μεσογείου. Οι κυβερνήσεις τους ήδη με εξωτερική παρέμβαση (ΗΠΑ, Ε.Ε.) έχουν μεταμορφωθεί σε δεξιά, νεοφιλελεύθερα, συμμορφωμένα ανδρείκελα.
Η αδράνεια της ελληνικής ολιγαρχίας και της κυβέρνησης είναι ασυγχώρητες. Αυτό είναι σύνδρομο της Στοκχόλμης στα χειρότερά του. Υποταχτικοί στο δήμιο μέχρι να χωριστούν από το θάνατο. Κι ο θάνατος υπό την μορφή της ολικής καταστροφής, της ολικής λεηλασίας, της ολικής σκλαβιάς δεν είναι μακριά.
Λαέ της Ελλάδας, θέλετε να συνεχίσετε αυτόν τον δρόμο της υποδούλωσης από μια αρπακτική αυτοκρατορία που τελικά ελέγχει κάθε κίνηση που κάνετε;
Ή θέλετε να ανακτήσετε την κυριαρχία σας, το νόμισμά σας και να είστε αποδεσμευμένοι από τις υπαγορεύσεις των Βρυξελλών και να ξεκινήσετε από την αρχή, όπως ο ευγενής και σοφός ελληνικός λαός που έφερε την Δημοκρατία στον κόσμο περίπου 2500 χρόνια πριν; Σίγουρα η Ελλάδα έχει ακόμα οραματιστές και την σοφία να ξαναφτιάξει την Δημοκρατία. Θυμηθείτε, ενώ δεν μπορούμε να αλλάξουμε την γεωγραφική μας θέση -το μέλλον είναι αναμφισβήτητα στην Ανατολή.
Ζήτω η Ελλάδα!
Ζήτω ο ελληνικός λαός!
(Από το κείμενο έχουν παραλειφθεί τμήματα τα οποία ενημερώνουν τους ξένους αναγνώστες για τις εξελίξεις στην Ελλάδα από το 2009 μέχρι σήμερα, που μας είναι εντελώς γνωστές).
Ο Peter Koenig είναι πρώην στέλεχος της Παγκόσμιας Τράπεζας από τον Καναδά.

Πηγή: Αγγλικά globalresearch Ελληνικά Σχέδιο Β

18 Μαρ 2017

Προσοχή! Μην δίνετε τους κωδικους taxisnet για το ΟΣΔΕ 2017 σε τρίτα πρόσωπα!

Μην δίνετε τους κωδικούς taxisnet για το ΟΣΔΕ 2017 σε τρίτα πρόσωπα καθώς και μην υπογράφεται περίεργες εξουσιοδοτήσεις για πρόσβαση στα προσωπικά σας στοιχεία. 
Να τα καταχωρείτε μόνοι σας όπου χρειάζετα!!


Για το έτος 2017 ο ΟΠΕΚΕΠΕ παρέχει δύο τρόπους υποβολής της Ενιαίας Αίτησης Ενίσχυσης στον γεωργό: είτε μέσω της εφαρμογής Υποβολής Ενιαίας Αίτησης Ενίσχυσης 2017 στην ιστοσελίδα του ΟΠΕΚΕΠΕ (Οn Line υποβολή) είτε μέσω Κέντρων Υποβολής Δηλώσεων (ΚΥΔ) που αποτελούν Πιστοποιημένους Φορείς υποβολής Αιτήσεων. https://1.bp.blogspot.com/-Drpa_9XW6Ho/WMlQGwxVIkI/AAAAAAAARB4/GGPtoKemYOAlWpsBCkZxBTUy0qaJIVdTACLcB/s640/osde%2B2017.jpg
Αναλυτικότερα:

Οι γεωργοί που επιθυμούν να υποβάλλουν μόνοι τους την Ενιαία Αίτηση Ενίσχυσης 2017 μεταβαίνουν στην ιστοσελίδα https://osdeopekepe.dikaiomata.gr/registration2017/ όπου συμπληρώνοντας τα σχετικά στοιχεία εγγράφονται στο σύστημα, ακολουθούν τη διαδικασία πιστοποίησης μέσω των προσωπικών τους κωδικών της εφαρμογής taxisnet και υποβάλλουν την αίτηση τους. Για τους γεωργούς που είναι ήδη εγγεγραμμένοι και ταυτοποιημένοι στο σύστημα από προηγούμενα έτη (2014-2016) απαιτείται επικαιροποίηση των προσωπικών στοιχείων τους χωρίς πιστοποίηση μέσω taxisnet.

Οι γεωργοί που επιθυμούν να υποβάλλουν αίτηση μέσω των Κέντρων Υποβολής Δηλώσεων, παράγουν οι ίδιοι μοναδικό «κωδικό εξουσιοδότησης», τον οποίο παραδίδουν στο Κέντρο Υποβολής Δηλώσεων της επιλογής τους. Οι γεωργοί μπορούν οι ίδιοι να παράγουν τον "κωδικό εξουσιοδότησης" μεταβαίνοντας στην ιστοσελίδα https://osdeopekepe.dikaiomata.gr/registration2017/ και επιλέγοντας "Κωδικός εξουσιοδότησης". Για την παραγωγή του εν λόγω κωδικού απαιτείται πιστοποίηση μέσω taxisnet. Είναι αποκλειστικά και μόνο επιλογή και ευθύνη του γεωργού εάν θα προβεί στην παραγωγή του "κωδικού εξουσιοδότησης" μόνος του ή αν θα ζητήσει την βοήθεια τρίτου προσώπου (π.χ. συγγενή, λογιστή, κλπ). Ο "Κωδικός εξουσιοδότησης" παράγεται από το σύστημα του ΟΠΕΚΕΠΕ και δεν έχει καμία σχέση με τους προσωπικούς κωδικούς taxisnet. Ως εκ τούτου ο γεωργός δεν είναι υποχρεωμένος και δεν πρέπει να παραδώσει τα στοιχεία taxisnet ή κάποιο άλλο φορολογικό έγγραφο στο Κέντρο Υποβολής Δηλώσεων εφ' όσον δεν επιθυμεί, αλλά ΜΟΝΟ τον "Κωδικό Εξουσιοδότησης" που παράγεται από το σύστημα του ΟΠΕΚΕΠΕ μετά την επιτυχή πιστοποίησή του.

Με την οριστικοποίηση της Ενιαίας Αίτησης Ενίσχυσης, το Κέντρο Υποβολής Δηλώσεων παραδίδει στον γεωργό κλειδάριθμο και όνομα χρήστη (username) τον οποίο ο παραγωγός μπορεί να ενεργοποιήσει και να έχει πρόσβαση σε όλες τις εφαρμογές του Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε. (Ενιαία Αίτηση Ενίσχυσης 2014-2017, Μεταβιβάσεις Δικαιωμάτων Βασικής Ενίσχυσης, Μέτρο 11, κ.α.).

16 Μαρ 2017

Η Ολλανδία παράγει σε αξία 1700 ευρώ το στρέμμα, το Ισραήλ 1290 και η Ελλάδα μόλις 190…


Σε σύγκριση της αγροτικής οικονομίας ανάμεσα στην Ελλάδα, την Ολλανδία και το Ισραήλ προέβη, ο γενικός διευθυντής Λιανικής Τραπεζικής της Eurobank κ. Ιάκωβος Γιαννακλής μιλώντας στο 3ο συνέδριο αγροτικής επιχειρηματικότητας που διοργάνωσε ο Economist.
Όπως είπε χαρακτηριστικά,
Η Ολλανδία παράγει σε αξία 1700 ευρώ το στρέμμα, το Ισραήλ 1290 και η Ελλάδα μόλις 190…
• Η Ολλανδία με 45 εκατομμύρια στρέμματα καλλιεργειών παράγει περίπου σε αξία 1700 ευρώ ανά στρέμμα.
• Το Ισραήλ με 6 εκατ. στρέμματα καλλιεργειών παράγει περίπου σε αξία 1290 ευρώ ανά στρέμμα.
• Η Ελλάδα με 37 εκατ. στρέμματα καλλιεργειών παράγει περίπου σε αξία 190 ευρώ ανά στρέμμα.
 «Είμαστε 1 προς 9 σε σχέση με την Ολλανδία. Η Ολλανδία ακολουθεί πολιτική αγοράς, το Ισραήλ πολιτική καινοτομίας και η Ελλάδα πολιτικές σκοπιμότητες», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Ιάκωβος Γιαννακλής.
Από την πλευρά του ο πρέσβης της Ολλανδίας κ. Caspar Veldkamp τόνισε ότι τον τελευταίο χρόνο η χώρα του εξήγε αγροδιατροφικά και αγροτεχνολογικά προϊόντα αξίας 94 δις ευρώ, καταλαμβάνοντας εκ νέου τη δεύτερη θέση παγκοσμίως.
Ο κ. Veldkamp στάθηκε στην «εξαιρετική συνεργασία» κατά μήκος ολόκληρης της αγροδιατροφικής αλυσίδας αξίας της Ολλανδίας, καθώς και στην ποιότητα των υποδομών, στις υψηλές δυνατότητες στον τομέα των logistics και στη θέση του λιμένα του Ρότερνταμ, με αποτέλεσμα ο αγροδιατροφικός τομέας να αντιπροσωπεύει περισσότερο από το 10% της ολλανδικής οικονομίας και απασχόλησης.
Όπως είπε, ο τομέας έχει ισχυρό διεθνή προσανατολισμό και συνδέεται με το 21% της συνολικής εξαγωγικής αξίας της χώρας. Περίπου το 55% του ολλανδικού εμπορικού πλεονάσματος προέρχεται από το εμπόριο στα γεωργικά προϊόντα.
Μεταξύ άλλων, αναφέρθηκε στην ολλανδική κουλτούρα αναζήτησης νέων στυλ επιχειρηματικότητας, για παράδειγμα μέσω startups, υπογραμμίζοντας τη δραστηριοποίηση της ολλανδικής πρεσβείας μέσω της πρωτοβουλίας του Orange Grove στην Αθήνα.
ΟΠΙΣΘΟΧΩΡΗΣΕ
Η ΕΛΛΑΔΑ
 Η κρίση στην Ελλάδα οδήγησε τελικά σε success stories σε τομείς προϊόντων όπως η φέτα και η ελιά, ωστόσο, η χώρα δεν θα παραδώσει το επιθυμητό αποτέλεσμα αν δεν πολλαπλασιάσει την αποδοτικότητα της γης, αν δεν εισάγει τεχνολογία και αν δεν ωθήσει την επιχειρηματικότητα.
Στην εκτίμηση αυτή προέβη από το βήμα του Economist ο πρόεδρος του REDESTOS Efthymiadis Agrotechnology Group κ. Νίκος Ευθυμιάδης, ο οποίος τόνισε ότι τα τελευταία 30 χρόνια η Ελλάδα μάλλον οπισθοχώρησε στον τομέα της αγροτικής τεχνολογίας, «αντί να παρακολουθήσει τα παραδείγματα άλλων χωρών, όπως η Ολλανδία».
ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ
«Ο γεωργός θα πρέπει πλέον να γνωρίζει και την τεχνολογία εκτός από τη γη, ενώ η τεχνολογία θα πρέπει να είναι φιλική προς αυτόν», ανέφερε χαρακτηριστικά ο cloud leader της IBM Ελλάδος και Κύπρου Κ. Χάρης Λιναρδάκης.
Όπως είπε, η τεχνητή νοημοσύνη θα διαδραματίζει πλέον τεράστιο ρόλο στην αγροτική παραγωγή, μέσω της ανάλυσης των δεδομένων από τις μετρήσεις στα χωράφια.
Στο πλαίσιο αυτό μίλησε για δυνατότητες όπως η δημιουργία αρχείου της περιοχής και η φωτογράφιση μεγάλων εκτάσεων για την εξαγωγή ασφαλέστερων συμπερασμάτων, με στόχο τις καλύτερες δυνατές επιλογές στην παραγωγική διαδικασία.
ΔΕΝ ΑΡΚΕΙ
Η ΠΟΙΟΤΗΤΑ
Την αποκατάσταση της διεθνούς εικόνας του Έλληνα επιχειρηματία, την ανάπτυξη οικονομιών κλίμακας και την οικοδόμηση branding των ελληνικών προϊόντων ανέδειξε ως προκλήσεις για την αγροτική παραγωγή της Ελλάδας ο εκπρόσωπος του Ελληνογερμανικού Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου κ. Marc Schmettau.
Η Ελλάδα προσφέρει πολλά τρόφιμα υψηλής ποιότητας, ωστόσο, η ποιότητα δεν είναι αρκετή για να πείσει τους δυνητικούς καταναλωτές να αγοράσουν τα ελληνικά προϊόντα, επεσήμανε ο κ. Schmettau, τονίζοντας ότι χρειάζεται να έρθουν κοντά όλοι οι συμμετέχοντες στην αγορά και να υιοθετήσουν βέλτιστες πρακτικές.
ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΑ
ΕΡΓΑΛΕΙΑ
Τις επόμενες εβδομάδες η Ελλάδα θα επωφεληθεί από το fi-compass, το στοχευμένο ευρωπαϊκό πρόγραμμα coaching, σε συνδυασμό με τη χρήση των οικονομικών εργαλείων στον αγροτικό τομέα, υπογράμμισε κατά την ομιλία του στο συνέδριο Αγροτικής Επιχειρηματικότητας του Economist στη Θεσσαλονίκη ο διευθυντής Περιβάλλοντος και Βιώσιμης Εδαφικής Ανάπτυξης της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (ΕΤΕπ) κ. Werner Schmidt.
Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η ελληνική αρχή διαχείρισης του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης έχει ζητήσει από την ΕΤΕπ να υλοποιήσει μια εκ των προτέρων αξιολόγηση ώστε να επαληθεύσει τις δυνατότητες εφαρμογής χρηματοοικονομικών εργαλείων τα οποία υποστηρίζει το ΠΑΑ. Η μελέτη αναμένεται να αρχίσει τον Απρίλιο.
Μεταξύ άλλων, ο κ. Schmidt εξέφρασε την εκτίμηση ότι η Ελλάδα, με τη θέση της στη Μεσόγειο, είναι ικανή να διαφοροποιηθεί ανάμεσα στους παγκόσμιους παραγωγούς τροφίμων και να μοχλεύσει την υψηλή ποιότητα των προϊόντων της.
Το 2016 η ΕΤΕπ υποστήριξε το αγροδιατροφικό σύστημα με 9 δισ. ευρώ.
Εκτοξεύθηκε δορυφόρος για τη γεωργία ακριβείας
Όπως ανέφερε στο συνέδριο ο πρώην ειδικός γραμματέας του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Δημήτρης Ιατρίδης, «οι εξελίξεις είναι κοσμογονικές τόσο σε τεχνολογικές μεθόδους και εφαρμογές, όσο και σε καινοτόμα σχήματα και χρηματοδοτικά εργαλεία. Μόλις πριν από τρεις ημέρες, στις 7 Μαρτίου, ένας νέος δορυφόρος παρατήρησης της γης εκτοξεύθηκε με σκοπό να υποστηρίξει τη γεωργία ακριβείας, τη διαχείριση γης και την περιβαλλοντική προστασία. Είναι ο Sentinel-2B, που αναπτύχθηκε από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος. Και όσον αφορά τις ηλεκτρονικές εφαρμογές, συμβαίνει τώρα μία πραγματική επανάσταση στο χώρο του e-agriculture, με ευεργετικά αποτελέσματα σε αγρότες, αλιείς αλλά και επιχειρηματίες στον πρωτογενή τομέα».
ΑΘΗΝΑ, Του Ανταποκριτή μας

http://www.eleftheria.gr

«Πούλα το λάδι γιατί θα πέσει η τιμή του». Αυτό ήταν το σύνθημα για τη δολοφονία του Οδυσσέα Ανδρούτσου. Τον φυλάκισαν στην Ακρόπολη, εκεί που πολέμησε τους Τούρκους και τον δολοφόνησαν οι συμπολεμιστές του...

Στις 5 Ιουνίου 1825 ο αγωνιστής της επανάστασης, Οδυσσέας Ανδρούτσος δολοφονήθηκε στις φυλακές της Ακρόπολης. Τον είχε συλλάβει ο παλιός του φίλος και πρωτοπαλίκαρο του, Γιάννης Γκούρας, ύστερα από διαταγή του Ιωάννη Κωλέττη και Μαυροκορδάτου, οι οποίοι τον κατηγόρησαν ως «προδότη».
Ο λόγος ήταν η συνεργασία του με τους Τούρκους του Ευρίπου, την περίοδο που ο Έλληνας αγωνιστής ήταν απογοητευμένος από τα πάθη του εμφυλίου και είχε συχνές διαφωνίες με τους πολιτικούς της εποχής. Η κυβέρνηση έχρισε τον Γκούρα αρχηγό μιας στρατιωτικής μονάδας για να τον συλλάβουν.
Ο Ανδρούτσος παραδόθηκε στον άλλοτε φίλο του με τον όρο να τον στείλει στην Πελοπόννησο για να δικαστεί. Ωστόσο, ο Γκούρας τον οδήγησε στις φυλακές του πύργου Γούλα, που βρισκόταν στα προπύλαια της Ακρόπολης.
Το παράδοξο της ιστορίας είναι ότι ο Ανδρούτσος φυλακίστηκε από πρώην συναγωνιστές του στο ίδιο μέρος όπου ο ίδιος είχε πολεμήσει τους Τούρκους. Εκεί το 1822 είχε χτίσει έναν απόρθητο Προμαχώνα για να ενισχύσει την άμυνα του ιερού βράχου και να προφυλάξει την περίφημη αρχαία πηγή της Κλεψύδρας, που υδροδοτούσε τους επαναστάτες κατά την πολιορκία τους από τους Τούρκους.

Η αποκαλούμενη «Ντάπια του νερού ή του Δυσσέα» χτίστηκε από τον Οδυσσέα Ανδρούτσο στην Ακρόπολη για να προστατευτεί η πηγή και το πηγάδι που ξεδίψαγε τους αγωνιστές. Η αναμνηστική επιγραφή με τον σταυρό (δεξιά) το μαρτυρά.  Στην ίδια περιοχή ο γενναίος οπλαρχηγός είχε λίγα χρόνια αργότερα ο τραγικό τέλος από «αδελφικά» χέρια.
Όταν ο Καραϊσκάκης το έμαθε, προσπάθησε να τον απελευθερώσει χωρίς επιτυχία.
Η δολοφονία του διατάχθηκε με την εξής αποκρυπτογραφημένη φράση: ‘’πούλα το λάδι γιατί θα πέσει η τιμή του’’.
Το βράδυ της 4ης Ιουνίου οι Μαμούρης, Τριανταφυλλίνας, Τζαμάλας και Θεοχάρης εισήλθαν στο κελί του Ανδρούτσου, ο οποίος σηκώθηκε και έβρισε τους υποψήφιους δολοφόνους του.
Χαρακτηριστικά τους είπε: «Ξέρω καλά ποιος σας έστειλε και γιατί ήρθατε στο κελί μου. Αν μου λύνατε το ένα χέρι θα βλέπατε ποιος είμαι και εγώ».

Σύμφωνα με τον αυτόπτη μάρτυρα, τον φύλακα του κελιού, Κωνσταντίνο Καλατζή, τον βασάνισαν στρίβοντας του τα γεννητικά του όργανα ή κατ’άλλους του τα συνέθλιψαν με μια πέτρα.
Αφού τον ξυλοκόπησαν άγρια στο πρόσωπο και στο σώμα, τον στραγγάλισαν.
Στη συνέχεια πέταξαν το άψυχο σώμα του στα βράχια της Ακρόπολης, για να φανεί ως αυτοκτονία.
Ο Γκούρας έστειλε επιστολή στην κυβέρνηση, στην οποία μιλούσε για τους ανθρώπους του Ανδρούτσου, τον Βρετανό ακόλουθό του, Τρελώνυ και τον Καπετάν Ιωάννη και για τον θάνατο του πρώην φίλου του. Το περιεχόμενο του γράμματος διασώθηκε από τον γραμματικό του Αντώνιο Γεωργαντά.
“Σεβαστή Διοίκησις!

Η επιστολή του Γκούρα στην κυβέρνηση
Διά της από 30 Απριλίου αναφοράς μου, επληροφορήθη το περιστατικόν εις την υποψίαν του οποίου μ’ έκαμον να μετακομίσω τον Οδυσσέα από την μονήν του Δομπού εις το φρούριον των Αθηνών διά να φυλαχθή ασφαλέστερα προσώρας. Η καταστροφή των Σαλώνων μετά ταύτα παρά του άσπονδου εχθρού της Ελλάδος, η οποία θλίβει την ψυχήν μου, μ’ έκαμεν να πέσω εις την συλλογήν της και εις το στρατόπεδον τούτο, όπου έξαφνα χθες μοι παρρησιάσθη γράμμα από τον Αντιφρούραρχον Ιωάννη Μαμούρη 5 τρέχοντος, το οποίον μοι φανερώνει τας πανουργίας και μηχανάς όπου μεταχειρίσθη και εκεί ο Οδυσεύς διά να φύγει και αποτυχών καθ’ όλας τους τρόπους εσκοτώθη αφού εμηχανεύθη να φύγει από την Γούλιαν κρεμασμένος με σχοινιά και έπεσεν. αντίγραφον του γράμματος τούτου το περικλείω προς πληροφορίαν σας. Ούτως εστάθη το συμβεβηκός αυτού του ανθρώπου και ο θάνατός του από τας ιδίας του χείρας.
Πληροφορείται προς τούτοις η σεβαστή Διοίκησις, ότι κατάρα του Θεού και του έθνους, έφθασε και εις το Σπήλαιον αυτού του ανθρώπου ……….. εστάθη άλλο συμβεβηκός εκεί. Άγνωστον διά ποίας αιτίας, εκτυπήθησαν ο Τρελώνυ με τους λοιπούς. Ένας κάποιος καπ. Ιωάννης το όνομα, εφονεύθη παρά του Τρελώνυ. Ο δε Τρελώνυ έλαβε δύο πληγάς και ευρίσκεται μέσα όπου ευρίσκονται και πέντε έξι ασήμαντοι άνθρωποι και δύο Τούρκοι κάποιος μπαμπαχμέντης και μουσταφάς.
Μένω με βαθύτατο σέβας
Εκ του στρατοπέδου της Μονής του Προφ. Ηλίου την 11 Ιουνίου 1825
Γιάννης Γκούρα»
Ο Γιάννης Γκούρας έμεινε στην ιστορία ως προδότης και «δολοφόνος» του αγωνιστή Οδυσσέα Ανδρούτσου, ο οποίος άφησε την τελευταία του πνοή εκεί που μερικά χρόνια πριν οι Αθηναίοι τον είχαν υποδεχτεί με ενθουσιασμό ως φρούραρχο της Ακρόπολης.
 Ο Ανδρούτσος τιμήθηκε αρκετά χρόνια αργότερα από το ελληνικό κράτος. Τιμήθηκε όμως και ο δολοφόνος του, ο οποίος απέκτησε τον «δικό» του δρόμο στην Πλάκα. Ισως δεν είναι το μοναδικό παράδοξο στην ελληνική ιστορία…
Οδός Γκούρα 3. Σε αυτό το σπίτι (δεξιά) στην Πλάκα ο σκηνοθέτης Παπακαλιάτης γύρισε σκηνές από την ταινία «Ένας άλλος κόσμος».


Η επανάληψη του διάσημου πειράματος Μίλγκραμ έδειξε ότι 9 στους 10 ανθρώπους θα έκαναν πρόθυμα ηλεκτροσόκ στους άλλους

Το πείραμα του Στάνλεϊ Μίλγκραμ κοινωνικός ψυχολόγος στο Πανεπιστήμιο του Γέιλ, που έγινε το 1961, είναι ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα πειράματα στην ιστορία. Ο Μίλγκραμ ήθελε να εξετάσει πειραματικά την υπακοή του ατόμου στην εξουσία. Για το σκοπό αυτό σχεδίασε ένα πείραμα με «δασκάλους», που ήταν και τα πραγματικά υποκείμενα της έρευνας και έναν «μαθητή», που ήταν ένας ηθοποιός.
stanley_milgram_experiment

Στο ένα δωμάτιο βρισκόταν ο δάσκαλος, στον οποίο είχε δοθεί η οδηγία, να διαβάζει ερωτήσεις στους μαθητές, οι οποίες είχαν τέσσερις διαφορετικές απαντήσεις. Στην περίπτωση που ο μαθητής έδινε λανθασμένη απάντηση, ο δάσκαλος πατούσε ένα κουμπί που του έκανε ηλεκτροσόκ και σε κάθε λανθασμένη απάντηση η ένταση του ηλεκτροσόκ αυξανόταν. Στην πραγματικότητα, το ρεύμα από το ηλεκτροσόκ δεν έφτανε ποτέ στον μαθητή- ηθοποιό, ο οποίος προσποιούνταν ότι υπέφερε από το ρεύμα.
Έφτανε μέχρι και σε σημείο να εκλιπαρεί τον δάσκαλο να σταματήσει και να χτυπάει τον τοίχο, φωνάζοντας. Η διαδικασία συνεχιζόταν μέχρι ο δάσκαλος να αρνηθεί να συνεχίσει. Στην πραγματικότητα, όμως μόνο 14 από τους 40 δασκάλους ζήτησαν να σταματήσει το πείραμα.
Τα αποτελέσματα του πειράματος αναστάτωσαν την κοινότητα των κοινωνικών ψυχολόγων, αφού τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι περισσότεροι «δάσκαλοι ήταν διατεθειμένοι να κάνουν έως και θανατηφόρο ηλεκτροσόκ πάνω σε κάποιον, μόνο και μόνο επειδή υπάκουαν στους κανόνες του πειράματος.
stanley_milgram_experiment_obedience2Νέο πείραμα στην Πολωνία
Οι άνθρωποι είναι πάντα πρόθυμοι να υπακούσουν στις εντολές που θα πάρουν, ακόμη και αν πρόκειται να κάνουν ηλεκτροσόκ στους συνανθρώπους τους. Εννέα στους δέκα θα έκαναν κάτι τέτοιο, αν αυτή είναι η άνωθεν εντολή, όπως απέδειξαν Πολωνοί κοινωνικοί ψυχολόγοι, οι οποίοι επανέλαβαν το διάσημο Πείραμα του Μίλγκραμ, με το οποίο ο αμερικανός ψυχολόγος είχε σοκάρει τον κόσμο στη δεκαετία του 1960.
Τότε, σε ένα πείραμα-ορόσημο για την επιστήμη της ψυχολογίας, το οποίο «φώτισε» τις συνθήκες που επικρατούσαν στη ναζιστική Γερμανία (και όχι μόνο), ο Στάνλεϊ Μίλγκραμ του Πανεπιστημίου Γιέηλ είχε αποδείξει ότι, υπό συνθήκες πίεσης από την εξουσία, οι άνθρωποι είναι πρόθυμοι να εκτελέσουν τις εντολές, ακόμη και αν θα βλάψουν τους άλλους. Αν και στην πραγματικότητα το πείραμα δεν περιλάμβανε πραγματικά ηλεκτροσόκ, οι συμμετέχοντες -που νόμιζαν ότι κάνουν ηλεκτροσόκ- υλοποίησαν στην πλειονότητα τις άνωθεν εντολές.
Τώρα, οι ερευνητές της Σχολής Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Αθρωπιστικών Επιστημών του Βρότσλαβ της Πολωνίας, με επικεφαλής τον Τόμας Γκρζιμπ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό κοινωνικής ψυχολογίας "Social Psychological and Personality Science", επανέλαβαν το πείραμα με 40 άνδρες και 40 γυναίκες ηλικίας 18 έως 69 ετών.
Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να πατούν δέκα κουμπιά, που το καθένα αντιστοιχούσε σε ολοένα ισχυρότερο ηλεκτροσόκ (που πάλι δεν ήταν πραγματικό, αλλά οι συμμετέχοντες δεν το ήξεραν). Αποδείχθηκε ότι το 90% (οι εννέα στους δέκα) ήσαν πρόθυμοι να πατήσουν το κουμπί με το πιο έντονο ηλεκτροσόκ. Οι ερευνητές σκοπίμως παρότρυναν τους συμμετέχοντες με φράσεις του τύπου «το πείραμα απαιτεί να συνεχίσετε», «είναι απολύτως ουσιώδες να συνεχίσετε» και «δεν έχετε άλλη επιλογή παρά να συνεχίσετε».
Είναι αξιοσημείωτο ότι όταν το «θύμα» (στην πραγματικότητα ήταν ηθοποιός) που βρισκόταν σε διπλανό δωμάτιο και δεχόταν το «σοκ» ουρλιάζοντας υποκριτικά, ήταν γυναίκα, τότε ο αριθμός των συμμετεχόντων που αρνούνταν να εκτελέσουν την εντολή, ήταν τριπλάσιος από ότι όταν το «θύμα» ήταν άνδρας.
«Όταν μαθαίνουν για το πείραμα του Μίλγκραμ, η συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων ισχυρίζονται πως ‘εγώ ποτέ δεν θα συμπεριφερόμουν με τέτοιο τρόπο’. Η μελέτη μας όμως έδειξε για μια ακόμη φορά την τρομερή δύναμη των συνθηκών του κοινωνικού περιβάλλοντος και πόσο εύκολα οι άνθρωποι μπορούν να συμφωνήσουν να κάνουν πράγματα που βρίσκουν δυσάρεστα», δήλωσε ο Γκρζιμπ.
Με άλλα λόγια, η κοινωνία δεν έχει αλλάξει και πολύ εδώ και 50 χρόνια. Όπως επεσήμανε ο Πολωνός κοινωνικός ψυχολόγος, «μισό αιώνα μετά την αρχική έρευνα του Μίλγκραμ για την υπακοή στην εξουσία, μια εντυπωσιακή πλειονότητα των ανθρώπων είναι ακόμη πρόθυμοι να κάνουν ηλεκτροσόκ σε έναν αβοήθητο άνθρωπο».
Ίσως μάλιστα τα πράγματα να έχουν στο μεταξύ χειροτερεύσει, επειδή στο πείραμα του Μίλγκραμ, «μόνο» τα δύο τρίτα των συμμετεχόντων είχαν δείξει προθυμία να κάνουν το πιο ισχυρό ηλεκτροσόκ των 450 βολτ, ενώ τώρα το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 90%.
ΑΠΕ και εδώ

Ζάχαρη: Οι ολέθριες επιπτώσεις της πιο γλυκιάς συνήθειας

http://im2.7job.gr/sites/default/files/imagecache/1200x675/article/2017/11/222612-sugarcane.jpg
Το 1972, ο καθηγητής Τζον Γιούντκιν, έγραφε στο βιβλίο του «Pure White and Deadly» (Αγνά λευκή και θανάσιμη), ότι αν έρχονταν στο φως, έστω κι ένα μικρό μέρος των όσων οι επιστήμονες γνωρίζουν για τη ζάχαρη αυτή θα έπρεπε να απαγορευτεί από τη διατροφή μας ταχύτατα.
Το βιβλίο πήγε πάρα πολύ καλά, εκείνος όμως πλήρωσε πολύ υψηλό τίμημα γι’ αυτό. Οι ζαχαροβιομηχανίες αποκάλεσαν το έργο του «προπαγάνδα» και «επιστημονική φαντασία», τα επιστημονικά περιοδικά αρνούνταν να δημοσιεύσουν τις ανακοινώσεις του, θεωρήθηκε ένας μοναχικός εκκεντρικός. Πέθανε το 1995 απογοητευμένος και λησμονημένος.
Πληρωμένες έρευνες
Ο πόλεμος της ζάχαρης δεν είναι καινούργιος. Πριν από λίγους μήνες, το περιοδικό της Αμερικανικής Ιατρικής Ένωσης (JAMA) αποκάλυψε ότι τη δεκαετία του 1960 η βιομηχανία της ζάχαρης είχε πληρώσει δεκάδες χιλιάδες δολάρια σε επιστήμονες του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ για να εκδώσουν μια έρευνα που να συνδέει την καρδιοπάθεια με τα λιπαρά στα γαλακτοκομικά κι όχι με τη ζάχαρη. (Διαβάστε αναλυτικά: Πώς το λόμπι τις ζάχαρης εξαγόραζε έρευνες για την υγεία)
Το Associated Press από τη μεριά του, είχε αποκαλύψει τον Ιούνιο ότι το λόμπι των ζαχαρωτών είχε πληρώσει ερευνητές για να καταλήξουν στο εξής συμπέρασμα: «Τα παιδιά που τρώνε γλυκά σνακ είναι πιο αδύνατα σε σχέση με εκείνα που δεν τρώνε.
Το λόμπι της ζάχαρης 
Αναγνωρίζοντας το ρόλο κλειδί που παίζει η υπερκατανάλωση ζάχαρης στην ενίσχυση του κινδύνου για την παχυσαρκία, καρδιαγγειακές παθήσεις, διαβήτη τύπου 2 και τερηδόνα, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, στις αρχές του 2015, έκανε έκκληση ενήλικες και παιδιά να μειώσουν την ημερήσια κατανάλωση ζάχαρης σε λιγότερο από το 10% της συνολικής πρόσληψης ενέργειας, και ακόμη καλύτερα κάτω από το 5% (25 γραμμάρια ή έξι μικρές κουταλιές - τη στιγμή που ένα κουτάκι αναψυκτικό περιέχει δέκα κουταλιές).
Κι όμως, τον Ιανουάριο του 2016 η Κομισιόν πρότεινε σχέδιο κανονισμού στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σύμφωνα με το οποίο η περιεκτικότητα των βρεφικών τροφών σε ζάχαρη θα ανερχόταν ως το 30% της ενέργειας των τροφών αυτών. Οι ευρωβουλευτές θα απέρριψαν την πρόταση (με 393 ψήφους κατά και 303 υπέρ), όπως, όμως, σημειώνει σε αναφορά του τον Ιούλιο το «Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο των Πολυεθνικών», η τελευταία «είναι ένα πρόσφατο παράδειγμα του πως οι βιομηχανίες τροφίμων μάχονται ενάντια στην υιοθέτηση ρυθμιστικών μέτρων για την κατανάλωση ζάχαρης στην ΕΕ».
Στην ίδια αναφορά, σημειώνεται ότι ομάδες συμφερόντων και εταιρείες που εκπροσωπούν το «λόμπι της ζάχαρης» δαπανούν ετησίως 21,3 εκατομμύρια ευρώ για να πιέσουν την ΕΕ στη μη λήψη τέτοιων κανόνων.
Ζάχαρη όπως… αλκοόλ και τσιγάρο 
Την άποψη ότι η ζάχαρη θέτει κινδύνους για την υγεία που δικαιολογούν τον έλεγχό της ακριβώς όπως το τσιγάρο και το αλκοόλ συμμερίζεται ο καθηγητής Ρόμπερτ Λάστιγκ, καθηγητής ενδοκρινολογίας στο Πανεπιστήμιο του Σαν Φρανσίσκο και συγγραφέας του βιβλίου «Fat Chance: The Bitter Truth About Sugar».
«Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, το τσιγάρο, το αλκοόλ και η διατροφή είναι οι βασικοί παράγοντες πρόκλησης των μη μεταδοτικών ασθενειών. Δυο από τα τρία, το αλκοόλ και ο καπνός ρυθμίζονται από τις κυβερνήσεις για να προστατευτεί η δημόσια υγεία. Το ερώτημα είναι ποιες όψεις της διατροφής μας θα έπρεπε να αποτελέσουν αντικείμενο μιας ρυθμιστικής παρέμβασης;»
«Η απάντηση είναι η πρόσθετη ζάχαρη που περιέχεται στα επεξεργασμένα τρόφιμα. Το 74% των τροφίμων που πωλούνται στα αμερικανικά παντοπωλεία περιέχουν ζάχαρη, αποκρύπτοντάς τη, έτσι, στις συσκευασίες από τους καταναλωτές. Ένας αυξανόμενος αριθμός  επιδημιολογικών μελετών καταδεικνύει ότι η υπερκατανάλωση ζάχαρης μπορεί να προκαλέσει όλες τις ασθένειες που συνδέονται με το μεταβολικό σύνδρομο: διαβήτης, υπέρταση, παχυσαρκία, καρδιοαγγειακά νοσήματα, ενώ μερικές μελέτες συνδέουν την ζάχαρη με τον καρκίνο και την άνοια».
Ο φόρος της ζάχαρης
«Πώς μπορούμε, όμως, να επέμβουμε στην κατανάλωση, ζάχαρης; Επιβάλλοντας ενδεικτικά φόρο σε όλα τα επεξεργασμένα τρόφιμα και ποτά που περιέχουν οποιαδήποτε μορφή πρόσθετων ζαχάρων, να θέσουμε ένα ηλικιακό όριο (όπως τα 17) για την αγορά ποτών με πρόσθετη ζάχαρη, κυρίως τα αναψυκτικά, και υποχρεώνοντας τις εταιρείες τροφίμων να μειώσουν την ποσότητα ζάχαρης που προσθέτουν σε αυτά. Η ζάχαρη είναι φθηνή, εύγευστη και πουλάει. Άρα, οι εταιρείες έχουν μικρό κίνητρο να κάνουν αυτές τις αλλαγές από μόνες τους», σημειώνει στη «Σχεδία» ο κ. Λάστινγκ. 
Πολλές είναι πράγματι οι χώρες που έχουν επιβάλλει πρόσθετο φόρο και άλλους περιορισμούς στη ζάχαρη οδηγώντας μάλιστα σε κάποιες περιπτώσεις στη μείωση της κατανάλωσης.

Προειδοποιητικά μηνύματα 
Στις πολιτείες της Καλιφόρνιας, της Νέας Υόρκης και την πόλη της Βαλτιμόρης συζητιέται η θέσπιση νομοθεσίας που θα υποχρεώνει όσους πωλούν ή διαφημίζουν αναψυκτικά, αθλητικά ποτά, καφέδες, τσάγια να έχουν ενημερωτικές ετικέτες πάνω σε αυτά που θα αναγράφουν ότι τα συγκεκριμένα προϊόντα με πρόσθετη ζάχαρη «συμβάλλουν στην τερηδόνα, το διαβήτη και την παχυσαρκία», σε ολοένα και περισσότερες χώρες τίθενται περιορισμοί ή απαγορεύσεις στη διαφήμιση ανθυγιεινών τροφίμων για τα παιδιά.
Παράλληλα, σε άλλα κράτη υιοθετούνται πολιτικές εξοβελισμού των προϊόντων που περιέχουν ζάχαρη από το σχολείο. Η πλέον χαρακτηριστική περίπτωση είναι εκείνη του Ισραήλ, όπου από τον περασμένο Απρίλιο προβλέπεται η απαγόρευση πώλησης στα σχολεία, αλλά και συμπερίληψης στα σχολικά γεύματα όλων των σνακ με ζάχαρη (σοκολάτες, αναψυκτικά, αρτοσκευάσματα με ζάχαρη, κρουασάν), με αυτά να αντικαθίστανται από φρέσκα φρούτα, λαχανικά, ακόμη και πάστες χωρίς ζάχαρη.
Είναι η ζάχαρη εθιστική;
Μπορούμε, άραγε, να παραλληλίσουμε τον εθισμό που προκαλεί η ζάχαρη με εκείνον που προκαλεί η ζάχαρη με εκείνον που προκαλούν τα ναρκωτικά;
Αυτό υπογραμμίζει η διαιτολόγος - διατροφολόγος κ. Μαριέττα Μιχαήλ. «Θεωρώ ότι από την πλευρά του εθισμού η ζάχαρη είναι ναρκωτικό. Όταν τρώμε κάτι που έχει ζάχαρη ανεβαίνει απότομα το ζάχαρό μας προκαλώντας μια αίσθηση εφορίας και μετά πέφτει απότομα, αυτό μας κάνει να μη νιώθουμε καλά, παρουσιάζουμε στερητικό σύμπτωμα το οποίο μας κάνει να επιθυμούμε εκ νέου την πρόσληψη ζάχαρης. Τα άτομα που θέλουν να κόψουν τελείως τη ζάχαρη από τη διατροφή τους τις πρώτες μέρες νιώθουν δυσφορία, τους δημιουργούνται συναισθήματα όπως άγχος, αγωνία, κόπωση, μειωμένη δραστηριότητα του εγκεφάλου».
Στην Ελλάδα…
«Οι Έλληνες είναι τελείως ανενημέρωτοι για τη ζάχαρη. Μπορεί να καταναλώσουν προϊόντα που έχουν κρυμμένη ζάχαρη και να μην το γνωρίζουν. Υπάρχει παντού, στις κονσέρβες, στις σάλτσες, στο ψωμί. Υπάρχουν προϊόντα που λένε ότι δεν έχουν ζάχαρη και έχουν σιρόπι γλυκόζης, που είναι κι αυτό επιβλαβές. Σε πολλές συσκευασίες τροφίμων, πάλι αναγράφεται η ζάχαρη με την επιστημονική της ονομασία, σουχρόζη, επίτηδες για να μπερδεύεται ο κόσμος».
«Δυστυχώς, στην Ελλάδα δεν έχουμε καμία πολιτική μείωση της κατανάλωσης ζάχαρης. Κι αυτό ενώ τέσσερα στα δέκα ελληνόπουλα σχολικής ηλικίας είναι υπέρβαρα ή παχύσαρκα. Την ίδια στιγμή, μόνο το 12% των κυλικείων δημοτικών σχολείων πωλούν φρέσκα φρούτα, ενώ το ποσοστό στη Σλοβενία είναι 95%. Η ζάχαρη μπορεί να βγει εντελώς από τη διατροφή μας, έχει κενές θερμίδες, δεν προσφέρει κανένα θρεπτικό συστατικό. Μπορούμε να την αντικαταστήσουμε με το μέλι, τα χαρούπια, το πετιμέζι, τη στέβια. Θα νομοθετούσα, μάλιστα, να απαγορευτεί η κατανάλωση ζάχαρης στα παιδιά τουλάχιστον μέχρι τα έξι τους χρόνια, όπου έχουμε το σχηματισμό των δοντιών».

ΔΕΗ: Δεύτε λάβετε Χρέος


Aπό την Μαρία Παρέντη
«Αυτό που αποφεύγουμε είναι ότι δεν πάμε σε νέες επιβαρύνσεις – το τέλος είναι επί της προμήθειας – οι προμηθευτές το πληρώνουν, όχι οι καταναλωτές».
*Πάνος Σκουρλέτης, Οκτώβριος 2016 σχετικά με την τροπολογία που κατατέθηκε στη Βουλή σχετικά με το  κρυφό χαράτσι στην τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος.

Στα 1925 η βρετανική εταιρεία ΠΑΟΥΕΡ ανέλαβε την εγκατάσταση μονάδων παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος στην Αθήνα. Οι κυβερνώντες της εποχής ευαγγελίζονταν ανάπτυξη και στο βωμό του εκσυγχρονισμού, υπέγραφαν επωφελείς συμβάσεις για τους ξένους επενδυτές και επιζήμιες για το λαό.
Η κερδοσκοπική διάθεση οδηγούσε σε συνεχείς ανατιμήσεις των τιμολογίων, γεγονός που έπληττε τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα της πρωτεύουσας και συχνά γινόταν αιτία έντονων διαμαρτυριών και κοινωνικών εξεγέρσεων.
Τα χρόνια πέρασαν , η ΠΑΟΥΕΡ έγινε ΔΕΗ και το ηλεκτρικό ρεύμα έπαψε να αποτελεί προνόμιο των αστικών κέντρων. Κατέστη με τέτοιο τρόπο απαραίτητο στους πολίτες που συγκαταλέγεται δικαίως ανάμεσα στα πρώτιστα κοινωνικά αγαθά.
Το 2017 βρίσκει πολλά ελληνικά σπίτια βυθισμένα στο σκοτάδι, αρκετά να έχουν επανασυνδέσει το κομμένο τους ρεύμα ”παράτυπα” κι άλλα να κοιμούνται και να ξυπνούν με το φόβο μιας επικείμενης διακοπής, λόγω χρεών. Φτάσαμε στο σημείο να θεωρείται έχων εκείνος που καταφέρνει -μετά μυρίων βασάνων- να πληρώσει το πανάκριβο αντίτιμο του λογαριασμού που καταφθάνει κάθε δίμηνο.
Στις αρχές του μηνός που διανύουμε οι φάκελοι που αποστέλλει ο Οργανισμός Ηλεκτροδότησης στους καταναλωτές, περιέχουν ποσά αντιστρόφως ανάλογα των μισθών και των συντάξεων. Ο νέος υπολογισμός του τέλους μείωσης των ρύπων (ΕΤΜΕΑΡ – πρώην τέλος ΑΠΕ) στα τιμολόγια, η Χρέωση για χρήση Δικτύου, η Χρέωση για Λοιπές Επιβαρύνσεις ,η Χρέωση Υπηρεσιών Κοινής Ωφέλειας (ΥΚΩ) είναι οι ”ρυθμιζόμενες χρεώσεις που φουσκώνουν τους λογαριασμούς. Σε περίπτωση δε υψηλής κατανάλωσης τους χειμερινούς μήνες αυτοί μπορεί να παρουσιάσουν αύξηση μέχρι και 75%(!)
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ προσποιείται πως δεν είδε, δεν άκουσε, δεν γνωρίζει. Μολαταύτα οι χρεώσεις αυτές αποτελούν νομοθετημένες αποφάσεις και εντάσσονται στο γενικότερο πλαίσιο εφαρμογής προγραμματικών υποχρεώσεων.
Η δημιουργία και η μετέπειτα πώληση θυγατρικών της ΔΕΗ παρουσιάστηκε ως διάσωση του Οργανισμού, ενώ στην πραγματικότητα αυτή η πρακτική θα οδηγήσει στην πτώχευση και στην απαξίωσή του. Η πώληση όλων των μονάδων παραγωγής είναι ξεκάθαρα απαιτητέα από την Τρόικα.
Οι καταναλωτές διαμαρτυρήθηκαν ήδη στον πάροχο, όμως η απάντηση που πήραν είναι πως ο οργανισμός δεν μπορεί να κάτι τίποτα επί της ουσίας για να «αφαιρέσει» από το λογαριασμό αυτές τις χρεώσεις, καθώς είναι ψηφισμένες από τον κρατικό φορέα.
Την ίδια στιγμή που χιλιάδες άνθρωποι αγωνιούν για την αποπληρωμή των χρεών τους, στις πλάτες τους θα εφαρμοστούν νέες δραστικότερες λύσεις είπσραξης των οφειλών.  Ο ίδιος ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΔΕΗ Εμμανουήλ Παναγιωτάκης , δήλωσε ανερυθρίαστα στην Βουλή, ότι  η εταιρεία θα δώσει στις εισπρακτικές τις οφειλές των καταναλωτών που αδυνατούν να εξοφλήσουν τους λογαριασμούς. «Αυτές οι πολιτικές των διευκολύνσεων και όλα αυτά έχουν φτάσει στα όριά τους. Έχουμε αποφασίσει να προχωρήσουμε σε ποιο αποφασιστικές μεθόδους. Θα προσλάβουμε εταιρεία με μεγαλύτερη εξειδίκευση στο θέμα της συλλογής οφειλομένων με διεθνή εμπειρία. Έχουν συστήματα δικά τους με λογισμικά ανάλυσης της πελατείας με βάσει ιστορικά στοιχεία, ανάλυση κατάστασης του κάθε πελάτη» .
Θέλετε να μιλήσουμε για τα προσωπικά δεδομένα των πολιτών που θίγονται μέσω αυτού; Eίναι δυστυχώς το λιγότερο. Εδώ κάνουμε λόγο για εγκληματική πράξη. Χωρίς ρεύμα , χειμώνα ή καλοκαίρι κινδυνεύουν ανθρώπινες ζωές, απαξιώνεται η ανθρώπινη υπόσταση και προσωπικότητα, καταπατώνται θεμελιώδη ατομικά δικαιώματα. Μετράμε ήδη θανάτους από κεριά και μαγκάλια.
”Είδες η ΔΕΗ”;
Τα κινήματα που τρέχουν για την επανασύνδεση ρευμάτων σε ευπαθείς ομάδες και φτωχούς συμπολίτες μας δεν προλαβαίνουν να λαμβάνουν κλήσεις. Συνήθως οι άνθρωποι ντρέπονται και δεν καλούν.
Τα πράγματα από ‘δω και πέρα θα γίνονται μόνο χειρότερα.Η λύση είναι στο δρόμο, ήταν και θα είναι εκεί μέχρι την ανατροπή.
Το κείμενο δημοσιεύθηκε στο ένθετο του Νόστιμον Ήμαρ στον Δρόμο της Αριστεράς, τo Σάββατο 11.3.2017

Σώμα φτιαγμένο από πηλό – Κεφάλι γεμάτο από σκατό

   Ο λαμέ χρυσαυγίτης Νότης Σφακιανάκης ξαναχτύπησε. Κάθε χρόνο τέτοιο καιρό βρίσκει τηλεοπτικό στασίδι στον Θεμιστοκλή (Θέμο) Αναστασιάδη (όμοιος τον όμοιο κι η κοπριά στα λάχανα) απ΄ όπου εκτοξεύει κάθε λογής παπαριά με ύφος 1.000 περισπούδαστων πιθήκων για να καταλήξει πάντα να εξυμνεί τον ναζισμό της Χρυσής Αυγής.
   Τούτη τη φορά αυτό το σοφό παλικάρι εξήγησε ότι εκτός από θαυμαστής του… «αρχαιοελληνικού» ναζιστικού χαιρετισμού των χρυσαυγιτών είναι και ψηφοφόρος του… Γεωργίου Καραϊσκάκη. Αλλά επειδή ο Καραϊσκάκης δεν παίρνει αυτοπροσώπως μέρος στις εκλογές,  γι’ αυτό και εκείνος, ο Σφακιανάκης, ψηφίζει Χρυσή Αυγή. Που – κατά τον Σφακιανάκη – είναι η πολιτική απόγονος (η Χρυσή Αυγή) του Καραϊσκάκη…
   Κατόπιν τούτων ευχαριστούμε – ειλικρινώς – τον μπουρδολογιότατο Νότη, καθότι με το άκουσμα ότι ο Παναγιώταρος και ο Καιάδας, ο Μιχαλολιάκος και οι λοιποί εκπρόσωποι εν Ελλάδι του «Ντόιτσλαντ ούμπερ άλες» συνιστούν… μετεμψύχωση του Καραισκάκη, θυμηθήκαμε ένα άρθρο που γράψαμε πριν ένα χρόνο, με αφορμή  αντίστοιχες σφακιανακολογίες. Το αναδημοσιεύουμε αυτούσιο. Δεν χρειάζεται να προσθέσουμε λέξη:
Πριν προχωρήσουμε, προτείνουμε – για την ακρίβεια: παρακαλούμε –
να πιάσετε τη μύτη σας.
Έτοιμοι; Ξεκινάμε:
  • Οι μετανάστες δεν είναι μετανάστες, είναι «ριψάσπιδες».
  • Οι πρόσφυγες δεν είναι πρόσφυγες, είναι «ορδές».
  • Δεν είναι κυνηγημένοι μιας και «έχουν πορτοφόλια γεμάτα 500άρικα».
  • Τα μωρά που θαλασσοπνίγονται δεν είναι μωρά, αλλά το ντεκόρ πίσω από το οποίο οι μανάδες τους κουβαλάνε την πορτοφόλα.
  • Οι άνθρωποι αυτοί δεν έρχονται ως ικέτες στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, έρχονται για να «βιάσουν την Ελλάδα»,για να «εξισλαμίσουν την πατρίδα» καθώς ανάμεσα στα άλλα κακά που σέρνουν έχουν κι αυτό: «Γεννοβολάνε σαν τα κουνέλια».
Τα παραπάνω συνιστούν ένα μικρό απάνθισμα από το νέο ξερατό του Νότη Σφακιανάκη.
Του ιδίου που μόλις ένα μήνα μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα επιδιδόταν σε ύμνους υπέρ της Χρυσής Αυγής.
Τότε ήταν που κατέκτησε (επάξια) τον ρόλο του πρώτου τη τάξει «λαμέ» κομφερασιέ της ναζιστικής συμμορίας.
Το αίμα του Φύσσα ήταν ακόμα «ζεστό» αλλά ο μπουρδολόγος εκείνο που έβλεπε στην Χρυσή Αυγή δεν ήταν παρά«παιδιά που είναι βγαλμένα από το λαό»… 
Σήμερα, αυτός ο «λαμέ» χρυσαυγίτης, πέρασε τα ελληνικά σύνορα, πήγε στην Κύπρο κι από εκεί τον ακούσαμε να λουμπενολογεί κατά προσφύγων και υπέρ… «πατρίδος».
Συμπέρασμα πρώτο:
Ναι, λοιπόν, πράγματι: Η ναζιστική συμμορία έχει τον «λαμέ» εκπρόσωπο που της αρμόζει.
Φυσικά, δεν πρέπει να μας διαφεύγει, ότι ο Νότης δεν είναι φασίστας. Κατά δήλωσή τους, δε, ούτε ο Μιχαλολιάκος, ούτε ο Παναγιώταρος, ούτε ο Κασιδιάρης είναι φασίστες.
Από πού προκύπτει δηλαδή ότι οι Κου Κλουξ Κλαν είναι ρατσιστές; Αντιθέτως οι μαύροι φταίνε που είναι μαύροι. Και οι μετανάστες που είναι μετανάστες…
Παρότι συμφωνούμε πως η ενασχόληση με το Σφακιανάκη «ανεβάζει» επικίνδυνα το «επίπεδο», επιτρέψτε μας μια υπενθύμιση:
Αντιγράφουμε από τον Μπρεχτ και τις «Ιστορίες του κ. Κόυνερ»:
«Ποιο είναι το μεγάλο μυστικό του βλάκα;» ρώτησαν κάποτε τον κ. Κόυνερ. «Αυτό που τον κάνει ακατανίκητο, ανυπέρβλητα κακό και πάντα νικητή;».
«– Το μεγάλο μυστικό του βλάκα, χμ, για να σκεφτώ λίγο… Ε… μάλλον ότι δεν του περνά καν από το μυαλό, δεν διανοείται ότι μπορεί για μια στιγμή να ’χει άδικο. Κι αν του περάσει μια στάλα υποψίας από το μυαλό, γρήγορα τη διώχνει. Αυτός βλάξ; Ποτέ των ποτών. Οι άλλοι είναι πάντα. Έτσι γίνεται αδίσταχτα θρασύς, υπέροχα επικίνδυνος, ανυπέρβλητα αλαζονικός. Και πείθει. Γιατί πάντα υπάρχουν αρκετοί βλάκες για να σχηματίσουν μια πλειοψηφία. Αυτό είναι το μυστικό όπλο του βλάκα. Μα γι’ αυτό ακριβώς πρέπει να εξολοθρεύουμε τη βλακεία, γιατί κάνει βλάκες αυτούς που τη συναντούν».
Μετά την οφειλόμενη εξήγηση για την ενασχόλησή μας με τον εν λόγω «νούμερο», και αφού σε κάποια σημεία αντικαταστήσουμε στο παραπάνω χωρίο τις λέξεις «βλάκας» και «βλακεία» με τις λέξεις «φασίστας» και «φασισμός»,ορισμένες παρατηρήσεις:
1ο) Ο φασισμός και ο χρυσαυγιτισμός του Σφακιανάκη είναι απολύτως συνεπής με το είδος της «προσφοράς» του εν λόγω αοιδού στα Γράμματα, τις Τέχνες και τον Πολιτισμό αυτού του τόπου.
2ο) Ο εν λόγω αποτελεί ένα από τα «νούμερα» της βιομηχανίας του θεάματος. Τέτοια «νούμερα» φροντίζει να τα κανακεύει πολλαπλώς το μιντιακό κατεστημένο, να τα έχει χρόνια τώρα στα όπα – όπα. Ο λόγος: Δια του τρόπου αυτού, ένα μέρος του κόσμου καθίσταται ευάλωτο στην «αισθητική» που διακονούν κάτι τέτοια «νούμερα». Είναι κι αυτό ένα δείγμα για το είδος του «πολιτισμού» που πρεσβεύουν οι βαρόνοι του μιντιακού και γενικότερου κατεστημένου, που παλεύουν να αποβάλουν από τη ζωή μας τον Θεοδωράκη και τον Χατζιδάκι, αλλά την ίδια στιγμή κανακεύουν τέτοιου είδους «νούμερα»…
3ο) Το πομπώδες και «ψαγμένο» ύφος του εν λόγω δεν πρέπει να προκαλεί εντύπωση. Δεν είναι η πρώτη φορά που κάποιος Χατζατζάρης υποδύεται τον (θυμόσοφο) Καραγκιόζη. 
4ο) Δεν είναι η πρώτη φορά που ένας φασίστας δεν ομολογεί ευθέως ότι είναι φασίστας. Αντιθέτως σπεύδει να αποκηρύσσει τον εαυτό του όταν συλλαμβάνεται στα πράσα επί μισανθρωπισμώ. Πρόκειται για την συνήθη γενναιότητα των φασιστών όπως την έχει περιγράψει στους στίχους του ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου και την έχει τραγουδήσει ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου στον «Μαύρο γάτο»: «Αχ μη καλοί μου άνθρωποι εγώ δεν είμαι γάτος, εγώ είμαι ένας άνθρωπος με αισθήματα γεμάτος»… 
5ο) Ακόμα και στην απίθανη περίπτωση που όντως ο συγκεκριμένος δεν αντιλαμβάνεται ότι είναι φασίστας, πάλι δεν θα είναι η πρώτη φορά που ένας φασίστας μπορεί και να μην καταλαβαίνει ότι είναι φασίστας (άλλωστε οι φασίστες, τόσο μυαλό έχουν- τόσα καταλαβαίνουν)…

Συμπέρασμα δεύτερο:
Σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις ακούγεται ο γνωστός αφορισμός: «Καλύτερα να τραγουδάει παρά να μιλάει».
Διαφωνούμε! Ο Σφακιανάκης πρέπει να συνεχίσει να μιλάει. Ενδεχομένως και να τραγουδάει. Είναι, δε, τόσο ώριμος… «καλλιτεχνικά» που μετά το «Σώμα μου φτιαγμένο από πηλό» ήρθε η ώρα να ερμηνεύσει και ένα απόλυτα αυτοβιογραφικό του τραγούδι: «Κεφάλι μου γεμάτο από σκατό»…

Share

Facebook Digg Stumbleupon Favorites More