Poutanique τεχνη, εσυ τα φταις ολα!

Να είναι τέχνη; Επάγγελμα ή μήπως ματαιοδοξία;

Ο μουσικός του πεζοδρόμου!!

Ξαφνικά την καλοκαιρινή ηρεμία στο μικρό μας Μεσολόγγι σκέπασε μια γλυκιά μελωδία που έρχονταν από το βάθος του πεζοδρόμου. Όσο πλησίαζε.....

Να πως γινεται το Μεσολογγι προορισμος!

αι θα αξιοποιηθεί. Ακούγονται διάφορες ιδέες και έχουν συσταθεί αρκετές ομάδες πολιτών που προτείνουν υλοποιήσιμες και μη ιδέες προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος και έμμεσα να επωφεληθούμε όλοι.....

Ποσα κτηρια ρημαζουν στο Μεσολογγι;

Ένα από τα θέματα του δημοτικού συμβούλιου στις 27/ 11 είναι η «Εκμίσθωση χώρου για κάλυψη στεγαστικών αναγκών του Δήμου». Οι πρώτες σκέψεις που μου έρχονται στο μυαλό είναι πως μετά από τόσα χρόνια και πώς μετά από τόσο κονδύλια έχουμε φτάσει ....

Μεσολόγγι - αδέσποτα ώρα μηδέν.

Αδέσποτα, ένα ευαίσθητο θέμα για όσους είναι πραγματικά φιλόζωοι* και με τις δυο έννοιες της λέξης. Ας αρχίσουμε να μιλάμε για τις αβοήθητες ψυχές που ξαφνικά βρεθήκαν απροστάτευτες στον δρόμο όχι από το τέλος δηλαδή από τα αποτελέσματα που βλέπουμε...

Facebook, φωτογραφιες με σουφρωμενα χειλη...

Κάλος ή κακός αγαπητοί φίλοι διανύουμε μια εποχή που θέλει τους περισσότερους άμεσα εξαρτημένους από τις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωση τύπου face book. Έρχεται λοιπόν το Ινστιτούτου Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας

20 Ιουν 2018

Η φτώχεια ειναι κληρονομική


Από την ψυχολόγο Εύη Νικολοπούλου

5 γενιές χρειάζονται στις χώρες του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) για να καταφέρει κάποιος από φτωχή οικογένεια να φτάσει στο μέσο όρο εισοδήματος της χώρας του, ανακοίνωσε σε έρευνα του ο οργανισμός.
«Δεν υπάρχει πλέον κοινωνική κινητικότητα στις χώρες του ΟΟΣΑ: τα εισοδήματα, το επάγγελμα, το επίπεδο εκπαίδευσης μεταφέρονται από τη μια γενιά στην άλλη», σημείωσε η Γκαμπριέλα Ράμος, ειδική σύμβουλος του γενικού γραμματέα του ΟΟΣΑ, κατά την παρουσίαση της έκθεσης του οργανισμού σε δημοσιογράφους.
Τι σημαίνει αυτό; Ότι αν γεννηθείς φτωχός το πιο πιθανόν είναι ότι θα παραμείνεις φτωχός, όχι μόνο εσύ, αλλά και τα παιδιά σου και τα εγγόνια σου. Τα δισέγγονα παίζεται. Ότι όλες οι παραινέσεις από την άρχουσα τάξη περί σκληρής δουλειάς που θα φέρει προκοπή, είναι αστικός μύθος και «παρηγοριά στον άρρωστο μέχρι να βγει η ψυχή του».
Ή καλύτερα: το καρότο που κρύβει το μαστίγιο.
Η φτώχεια τον 21ο αιώνα είναι διαγενεακή και επιστημονικά προβλέψιμη.
.
“Άριστη δημοκρατία είναι εκείνη που δεν έχει ούτε πάρα πολύ πλούσιους ούτε πάρα πολύ φτωχούς πολίτες.”
Θαλής ο Μιλήσιος

«Όπου φτωχός και η μοίρα του» λέει ο λαός.
Γεννιέται λοιπόν το ερώτημα: Μπορούμε όμως να βγούμε από αυτό τον φαύλο κύκλο; Υπάρχει ελπίδα; Η έρευνα είναι σαφής: «Οι χώρες που έχουν ήδη επενδύσει πολύ στην εκπαίδευση ή την υγεία δείχνουν εν γένει πολύ μεγαλύτερη κινητικότητα».
«Μόλις το 17% των παιδιών γονέων που δεν έχουν πτυχία (12% κατά μέσον όρο στον ΟΟΣΑ) κάνουν ανώτατες σπουδές, σε σύγκριση με περισσότερο από το 60% των παιδιών γονιών που ακολούθησαν τέτοιες σπουδές»
Δηλαδή υπάρχουν προϋποθέσεις, αν και μόνο αν οι κυβερνήσεις των χωρών φροντίζουν να ενισχύουν το σύστημα υγείας και περίθαλψης, ενδιαφέρονται για την ποιότητα και την αναβάθμιση της εκπαίδευσης. Δυστυχώς όμως αυτοί οι 2 τομείς είναι οι πρώτοι που υφίστανται τις καταστροφικές συνέπειες των πολιτικών λιτότητας, καθώς εκεί γίνονται σχεδόν πάντα τεράστιες περικοπές.
Και αναρωτιέμαι:
1.Γιατί σύμφωνα με την ίδια έρευνα του ΟΟΣΑ την καλύτερη προοπτική να ξεφύγουν από τη φτώχεια νωρίτερα έχουν κάτοικοι των Σκανδιναβικών χωρών; Είναι τυχαίο ότι σε αυτές τις χώρες έχουν από τα καλύτερα και πιο αποτελεσματικά εκπαιδευτικά συστήματα του κόσμου*;
2.Είναι τυχαίο το γεγονός ότι η εκπαίδευση είναι η πρώτη που πλήττεται από κρατικές περικοπές, και η τελευταία που εκσυγχρονίζεται; Είναι τυχαίο ότι το εκπαιδευτικό σύστημα παραμένει σχεδόν πανομοιότυπο επί δεκαετίες;
Σχολική αίθουσα Λούτον Αγγλίας 1952
Σχολική αίθουσα Ελλάδα 2017
Αίθουσα χειρουργείου 1909
Αίθουσα χειρουργείου 2018

*(why Scandinavian schools are superor and what we can learn https://www.eschoolnews.com/2015/06/18/scandinavian-schools-291/).
http://www.in.gr/2018/06/15/economy/diethnis-oikonomia/stin-ellada-xreiazontai-4-genies-gia-na-anevei-kapoios-stin-koinoniki-klimaka/
https://www.theguardian.com/education/2016/sep/20/grammar-schools-play-europe-top-education-system-finland-daycare

Νικαράγουα και Βενεζουέλα: στο ίδιο έργο θεατές


Υπάρχουν πολλές συμπτώσεις μεταξύ της βίαιης κλιμάκωσης των διαδηλώσεων που εκτυλίσσονται στη Νικαράγουα τους τελευταίους μήνες και όσων συνέβησαν στη Βενεζουέλα τόσο το 2014 όσο και το 2017. Η χρήση – καλά πληρωμένων – οργανώσεων ή ομάδων για την ανατροπή των καθεστώτων, κάνουν την αρχή. Τα μέσα ενημέρωσης φροντίζουν για τα υπόλοιπα…

Μη συμβατικά όπλα

Η χρήση αυτοσχέδιων όπλων ενάντια στις  δυνάμεις ασφαλείας. Οι θάνατοι από τη χρήση τους ή απ’ τα εκρηκτικά κατά την κατασκευή τους θα χρεωθούν στην εκάστοτε κυβέρνηση.
Νικαράγουα και Βενεζουέλα: στο ίδιο έργο θεατές
Χρήση αυτοσχέδιων όπλων στη Βενεζουέλα
Νικαράγουα και Βενεζουέλα: στο ίδιο έργο θεατές
Χρήση αυτοσχέδιων όπλων στη Νικαράγουα

Εκστρατείες διασποράς ψευδών ειδήσεων

Οι ψευδείς πληροφορίες που διασπείρονται από τους χειριστές του ψυχολογικού πολέμου στα κοινωνικά μέσα μεγεθύνουν το άγχος και τον πανικό. Στη Βενεζουέλα, το 2017, οι ηγέτες της αντιπολίτευσης διοχέτευσαν φήμες για χρήση χημικών όπλων απ’ την κυβέρνηση για να προσελκύσουν και την προσοχή των διεθνών μέσων ενημέρωσης. Το ίδιο συνέβη και στη Νικαράγουα, όπου η κυβέρνηση συνδέθηκε με τη χρήση χημικών όπλων, ένα ψέμα που επίσης τροφοδότησε τη βία.
Νικαράγουα και Βενεζουέλα: στο ίδιο έργο θεατές
Τουίτ για χρήση χημικών όπλων στη Νικαράγουα (πάνω) και στη Βενεζουέλα (κάτω)

Αριθμός νεκρών

Όλοι οι θάνατοι κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων χρεώνονται στην κυβέρνηση. Έτσι, με πρόσχημα την αποτροπή αυτών των γεγονότων επιδιώκεται ωμή παρέμβαση ή και πραξικόπημα. Στη Νικαράγουα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, ντόπια και διεθνή, γίνονται μια χορωδία φανταστικών αναφορών που επαναλαμβάνουν τον αριθμό των θανάτων, επιβεβαιωμένων ή μη.
Νικαράγουα και Βενεζουέλα: στο ίδιο έργο θεατές
Φωτογραφίες: AP Photo/Esteban Felix

Κλοπές και καταστροφή δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας

Οι ένοπλες ομάδες στη Νικαράγουα έχουν λεηλατήσει πληθώρα καταστημάτων, από ηλεκτρικών ειδών μέχρι μοτοσικλετών. Όπως και στη Βενεζουέλα προκαλούν φθορές σε κρατικές εγκαταστάσεις: νοσοκομεία, εκπαιδευτικά ιδρύματα κ.ά.
Φθορά σε δημόσια περιουσία στο Πάρκο  γλυπτών στη Νικαράγουα (πάνω)
Νικαράγουα και Βενεζουέλα: στο ίδιο έργο θεατές
Φθορές σε κτίριο του Ανώτατου Δικαστηρίου, Βενεζουέλα (2017)

Χρήση των ελεύθερων σκοπευτών

Στη Βενεζουέλα πραγματοποιήθηκαν επιλεκτικοί σκοτωμοί με τη χρήση ελεύθερων σκοπευτών. Από τις 11 Απριλίου 2002, ημέρα κατά την οποία σκοτώθηκαν 12 άτομα από ελεύθερους σκοπευτές μέχρι τη Νικαράγουα, οι ελεύθεροι σκοπευτές έχουν γίνει μια επαναλαμβανόμενη τακτική στα πραξικοπήματα που υποκινούνται από τις Η.Π.Α.

Η χρήση της επιρροής που ασκούν άτομα από τον κόσμο του θεάματος

Η χειραγώγηση της ευαισθησίας ατόμων από τη βιομηχανία της ψυχαγωγίας αποτελεί ένα επιτυχημένο εργαλείο προπαγάνδας για την ενίσχυση της υποστήριξης των βίαιων στοιχείων από ευρύτερα στρώματα της κοινής γνώμης. Στην περίπτωση της Βενεζουέλας, υπήρχαν πολλές προσωπικότητες που επέδειξαν την προκατάληψή τους εναντίον του Τσάβες.
Νικαράγουα και Βενεζουέλα: στο ίδιο έργο θεατές
Βενεζουέλα, 2014

Νικαράγουα και Βενεζουέλα: στο ίδιο έργο θεατές
Η Μις Νικαράγουα 2018 επιστρατεύτηκε για τους ίδιους λόγους

Οι κατάλογοι με τους νεκρούς

Οι λίστες των νεκρών που γράφονται με κιμωλία σε δρόμους στη Νικαράγουα είναι παρόμοιες με αυτές που γράφτηκαν στη Βενεζουέλα κατά τη διάρκεια των επεισοδίων του 2017. Κοινός σκοπός να αποκρύψουν τα αίτια και να μεταφέρουν την ευθύνη για τους θανάτους στις κυβερνήσεις.
Νικαράγουα και Βενεζουέλα: στο ίδιο έργο θεατές
Βενεζουέλα, 2017
Νικαράγουα και Βενεζουέλα: στο ίδιο έργο θεατές
Νικαράγουα, 2018

Πηγή: Misión Verdad

Μεσολόγγι: Το πρόγραμμα του 32ου Φεστιβάλ Αρχαίου Θεάτρου Οινιαδών

https://iaitoloakarnania.gr/wp-content/uploads/2017/06/troades-arxaio-theatro.jpg


28  ΙΟΥΛΙΟΥ  2018: Θεατρική παράσταση: «ΑΝΤΙΓΟΝΗ» του ΣΟΦΟΚΛΗ
              Σκηνοθεσία: Αιμίλιος Χειλάκης, Μανώλης Δούνιας
                                                     Πρωταγωνιστούν: Αιμίλιος Χειλάκης, Αθηνά Μαξίμου
       Μιχάλης Σαράντης

31 ΙΟΥΛΙΟΥ 2018 :  Θεατρική παράσταση: « ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ » του ΑΙΣΧΥΛΟΥ
Σκηνοθεσία: Τσέζαρις Γκραουζίνης
              Πρωταγωνιστούν: Γιάννης Στάνκογλου, Μαρία Πρωτόπαππα
                                               Ιώβη Φραγκάτου, Θοδωρής Κατσαφάδος.

3 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2018:  Θεατρική παράσταση: « ΗΛΕΚΤΡΑ » του ΕΥΡΙΠΙΔΗ
Σκηνοθεσία: Θέμης Μουμουλίδης
Πρωταγωνιστούν: Λένα Παπαληγούρα, Νίκος Κουρής,
                    Χρήστος Χατζηπαναγιώτης.

11 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2018:   Θεατρική παράσταση: « ΑΧΑΡΝΗΣ » του ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗ
                                        Σκηνοθεσία: Κώστα Τσιανού
                                        Πρωταγωνιστούν: Πέτρος Φιλιππίδης, Παύλος Χαϊκάλης
                                  Πυγμαλίων Δαδακαρίδης.

19  ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2018: Θεατρική παράσταση: « ΟΙΔΙΠΟΥΣ» Ο Μύθος της Ιστορίας του Κόσμου,
         Όπως τον είπαν οι Έλληνες,
                                                  Σκηνοθεσία: Σταύρος Τσακίρης   
                                              Πρωταγωνιστούν: Μαρία Κίτσου, Δημήτρης Λάλος, Λένα Δροσάκη,      
                                              Γεράσιμος Γεννατάς, Μάνος Καρατζογιάννης.

                                        
ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ: ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ (ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ) ΤΗΛ: 26310- 22134
ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΩΔΕΙΟ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ ΤΗΛ: 26310-27268

18 Ιουν 2018

Πεθαίνοντας στο Αιγαίο

Με ένα ιδιαίτερα ανησυχητικό γεγονός βρέθηκαν αντιμέτωποι οι ερευνητές του Ινστιτούτου Θαλάσσιας Προστασίας Αρχιπέλαγος. 
Από τις αρχές του 2018, σε διάστημα μόλις 3ων μηνών, οι ερευνητές εντόπισαν 18 περιστατικά εκβρασμών θαλάσσιων χελωνών, από τις οποίες οι 16 εντοπίστηκαν νεκρές, ενώ μόνο 2 ήταν ζωντανές αλλά σε ιδιαίτερα κακή κατάσταση. 

 Τα περιστατικά αυτά καταγράφηκαν στις ακτές του αν. Αιγαίου σε ακτίνα μόλις 10 ναυτικών μιλίων, μία θαλάσσια περιοχή την οποία παρακολουθούν καθημερινά οι ερευνητές του Ινστιτούτου. Πολυάριθμες άλλες αναφορές εκβρασμών έγιναν σε πολλές άλλες περιοχές της Ελλάδας. 
Ο πραγματικός συνολικός αριθμός των νεκρών χελωνών είναι άγνωστος, δεδομένου ότι σε μία χώρα όπου η ακτογραμμή που ξεπερνάει τα 18.000 χλμ., η πλειονότητα των εκβρασμών γίνεται σε δυσπρόσιτες ή απομακρυσμένες ακτές με αποτέλεσμα οι περισσότεροι εκβρασμοί να μη γίνονται ποτέ αντιληπτοί, ιδίως εκτός της τουριστικής περιόδου. 

Μία από τις θαλάσσιες χελώνες που βρέθηκε ζωντανή, ήταν μπλεγμένη σε ένα πλαστικό τσουβάλι, στο οποίο είχε εγκλωβιστεί το ένα μπροστινό της πτερύγιο και ο λαιμός της, ενώ κομμάτια πλαστικού από το τσουβάλι είχαν εισχωρήσει μέσα στο στόμα και το φάρυγγά της. 
Η συγκεκριμένη χελώνα ήταν πολύ τυχερή, καθώς την εντόπισε εγκαίρως ένας ψαράς και έπειτα από λίγες ημέρες φροντίδας από τον κτηνίατρο του Ινστιτούτου Αρχιπέλαγος, μπόρεσε και πάλι να ελευθερωθεί στη θάλασσα. 

 Σύμφωνα με τα αποτελέσματα των νεκροψιών που διενεργήθηκαν στις χελώνες που εντοπίστηκαν νεκρές, στο σύνολο σχεδόν των περιστατικών καταγράφηκαν σημάδια ανθρώπινης επίδρασης (σημάδια από παλαιότερες προσκρούσεις με σκάφος, κομμάτια πλαστικού και αλιευτικών εργαλείων στο στομάχι και το γαστρεντερικό σύστημα, κ.α.). 

 Ωστόσο, ενώ η άμεση ανθρωπογενής επίδραση δεν προκάλεσε τον θάνατο των θαλάσσιων χελωνών, τo σίγουρο είναι ότι η πλαστική ρύπανση έχει σημαντικό και αυξανόμενο ρόλο στις θανατώσεις αυτών των χαρισματικών ζώων, που κατάφεραν να επιβιώσουν στις θάλασσές μας για χιλιάδες χρόνια. 

Αξιοσημείωτο είναι ότι από τα 18 περιστατικά εκβρασμού, 8 χελώνες ήταν του είδους Caretta caretta και 8 ήταν πράσινες χελώνες Chelonia mydas, ένα είδος θαλάσσιας χελώνας που συνήθως προτιμάει θερμότερα νερά. Και από τα δύο είδη οι χελώνες ήταν διαφόρων ηλικιών, μεγεθών και φύλων. 

 Οι πληθυσμοί αυτών των 2 ειδών θαλάσσιας χελώνας μειώνονται με ανησυχητικούς ρυθμούς στην υπόλοιπη Μεσόγειο, ενώ οι ελληνικές θάλασσες ακόμα στηρίζουν σημαντικά οικοσυστήματα για αυτές, καθώς εδώ ζουν μεγάλο μέρος της ζωής τους, βρίσκουν τροφή και χώρο αναπαραγωγής. 

 Όπως αναφέρει ο κτηνίατρος του Ινστιτούτου Αρχιπέλαγος, Dr Guido Pietroluongo «Αυτά τα ασυνήθιστα περιστατικά μαζικής θνησιμότητας στις ακτές του ανατολικού Αιγαίου, είναι σαν μία κραυγή αγωνίας της θαλάσσιας βιοποικιλότητας που ζητάει τη βοήθειά μας». 


Πόσο «κότα» μπορεί να είναι μια ναζιστόκοτα; Πόσο;


«Σε μικρό μέρος της ομιλίας μου κατά τη διάρκεια ασκήσεως των καθηκόντων μου στην Ολομέλεια της Βουλής την 16η.06.2018 ενσωματώθηκαν ατάκτως και αυθορμήτως ατελείς λεκτικές υπερβολές και άτυχες εκφράσεις, που οφείλονται στη θυμική έξαρση που μου είχε προκαλέσει το ουσιαστικό διακύβευμα της συζήτησης», υποστηρίζει πλέον ο Μπαρμπαρούσης, μετά τη σύλληψη του.
Μάλιστα, ο δικηγόρος του, Παναγιώτης Κορατζόπουλος, μιλώντας στο Epsilon, ισχυρίστηκε ότι η φράση του Μπαρμπαρούση «τα κεφάλια σας στις Πρέσπες» 
«σήμαινε ακριβώς την προσοχή σας εις τις Πρέσπες, τη σκέψη σας στις Πρέσπες, προσέχετε μην κάνετε κανένα λάθος στις Πρέσπες» (εάν δεν μας πιστεύετε – ούτε εμείς το πιστεύαμε αυτό που βλέπαμε κι ακούγαμε! – δείτε εδώ το βίντεο και συγκεκριμένα στο 5.45)! 
Ας επιστρέψουμε, όμως, στον ίδιο τον Μπαρμπαρούση:  
«Δια της παρούσης, θέλω να δηλώσω τον απόλυτο σεβασμό μου στο Σύνταγμα, το Δημοκρατικό πολίτευμα και στους θεμελιώδεις θεσμούς του. Ορκίστηκα να υπηρετώ τη Συνταγματική νομιμότητα ως εκλεγμένο μέλος της Εθνικής Αντιπροσωπείας και τούτο αποτελεί δομικό στοιχείο, όχι μόνο της όχι μόνο της πολιτικής μου δράσης, αλλά και ενσυνείδητη αξιακή επιλογή μου.
(…)  Η σχετική άκομψη φρασεολογία μου σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ερμηνευθεί ως προτροπή ή κατάλυση ή μεταβολή ή αλλοίωση του Δημοκρατικού Πολιτεύματος, πρώτα απ’ όλα διότι ευθαρσώς δηλώνω ότι δεν υπήρξε ούτε νοητική σύλληψη και έπειτα διότι, κατά λογική εκτίμηση, η απροσφορότητα να συντελεσθούν πολιτειακές εκτροπές από φραστικές υπερβολές ομιλητή, χωρίς σχετική θεσμική αρμοδιότητα και μάλιστα από το βήμα της Βουλής, είναι πρόδηλη. 
(…) Η κατηγορία που αντιμετωπίζω είναι τελείως ασύμβατη και αναντίστοιχη με τον χαρακτήρα και τις πεποιθήσεις μου. Θα αμυνθώ κατά αυτής από τη θέση του κατηγορουμένου, καθότι τελικά, το δικαιικό μας σύστημα προστατεύει επαρκώς το δικαίωμα ελεύθερου λόγου. Η ανάκληση της φρασεολογίας αποτελεί ενσυνείδητη επιλογή μου και όχι φοβική αντίδραση. Θα την επαναλάβω και από το βήμα της Βουλής, ώστε να συντελεσθεί ποιοτικά ισοβαρής αποκατάσταση της τάξεως των πραγμάτων».
Ειλικρινά, δεν έχουμε να πούμε και πολλά. Μόνο δύο επισημάνσεις. Η πρώτη είναι φιλολογικού χαρακτήρα: Εντυπωσιαστήκαμε από τα ελληνικά του Μπαρμπαρούση. Αν είναι δικά του, τότε εύγε.  Η δεύτερη είναι μια απλή ερώτηση: Πόσο «κότα» μπορεί να είναι μια ναζιστόκοτα; Πόσο;
***
Ακολουθεί το βίντεο με τις δηλώσεις Μπαρμπαρούση, αυτές με τις «ατάκτως και αυθορμήτως ατελείς λεκτικές υπερβολές», όταν έλεγε «τα κεφάλια σας στις Πρέσπες» κι εννοούσε «προσέχετε μην κάνετε κανένα λάθος στις Πρέσπες»!

17 Ιουν 2018

Ξενώνα για άπορους φοιτητές ετοιμάζει ο Πελετίδης


Μια ακόμα σημαντική πρωτοβουλία λαμβάνει ο δήμος Πατρέων, με τη μετατροπή νεοκλασικού κτίσματος στο κέντρο της πόλης σε φοιτητικό ξενώνα. Το ισόγειο και το υπόγειο είχε δωριστεί με διαθήκη από τη Μαρία Σώκαρη το 1991 και ο δήμος αποδέχτηκε την κληρονομιά το 2005. Η σημερινή δημοτική αρχή μετά από διαπραγματεύσεις εξαγόρασε τον πρώτο όροφο από τον ιδιοκτήτη του έναντι 50.000 ευρώ, με την αντικειμενική του αξία να υπολογίζεται στα 135.000 ευρώ.
Το θέμα εγκρίθηκε πρόσφατα από το Δημοτικό Συμβούλιο της Πάτρας και όπως δηλώνει στο thebest.gr ο αντιδήμαρχος Οικονομικών Παναγιώτης Μελάς που ασχολείται τα τελευταία δυο χρόνια με την υπόθεση, σύντομα θα ξεκινήσουν οι εργασίες επισκευής και συντήρησης του κτιρίου, ώστε να στεγάσει άπορους φοιτητές.
Η χρηματοδότηση του έργου θα προέλθει από το ποσό που είχε δεσμευτεί από το δωρητή με στόχο τη στέγαση φοιτητών αλλά και από δάνειο του ΤΑΣ, καθώς το κτίριο είναι χαρακτηρισμένο σεισμόπληκτο.
Όπως προσέθεσε ο κ. Μελάς ο δήμος έχει ως προτεραιότητα τη στήριξη οικονομικά αδύναμων φοιτητών, δεδομένου ότι πολλοί λόγω οικονομικής δυσπραγίας αναγκάζονται να διακόψουν τις σπουδές τους.
Y/Γ
Κι όπως σημειώνει ένας σύντροφος απ’ το f/b:Η πολιτική που ασκεί ο Πελετίδης, δεν είναι ευφυούργημα δικό του, ούτε το κάνει επειδή είναι καλός άνθρωπος 
ή πνευματικά / ψυχικά προικισμένος. 
Η πολιτική και τα έργα του Πελετίδη πηγάζουν και εκπορεύονται από μια κοινή βάση, που είναι η ΤΑΞΙΚΗ αντίληψη και ο στόχος της άσκησης της πολιτικής και των επιλογών είναι ταξικός. 
Με αυτό το πρόγραμμα ξεκάθαρα κατέβηκε ο συνδυασμός της Λαϊκής Συσπείρωσης στις εκλογές, και όποιος κι αν βρισκόταν στην κεφαλή, τα ίδια ακριβώς θα έκανε. 
Το “κάν’ τό όπως ο Πελετίδης” όχι μόνο δεν ισχύει αλλά είναι και αποπροσανατολιστικό, επικεντρώνεται τάχα στο πρόσωπο και τα προσόντα του. 
“Καν’ το όπως ο κομμουνιστής” θα πρεπε να λέει. Γιατί ο κομμουνιστής (ασχέτως ιδιοσυγκρασίας και προσωπικότητας) θα δράσει και θα διεκδικήσει ταξικά. Υπέρ του λαού και ενάντια στο κεφάλαιο και τους πολιτικούς υπαλλήλους που το υπηρετούν. 
Επομένως δεν έχει σημασία το πρόσωπο (απαντώ στο ακκομάτιστο και το ανεξάρτητο), αλλά η πολιτική θεώρηση, ο πολιτικός στόχος, ο πολιτικός προσανατολισμός. 
Όλα είναι ζήτημα πολιτικής, κι ας μην θέλετε να το παραδεχτείτε. Αν λοιπόν θαυμάζετε τον Πελετίδη και εύχεστε να είχατε έναν τέτοιον για κεφαλή στους Δήμους σας, αλλάξτε την ευχή σας ως “να έχουμε ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗ Δήμαρχο”. Όπως κι αν λέγεται αυτός.
Θ.Κ
εν κατακλείδι
Ο Πελετίδης είναι κομμουνιστής.
Στις πράξεις του αντικατοπτρίζονται οι θέσεις, οι απόψεις, οι ιδέες και οι πράξεις των κομμουνιστών. Στο πρόσωπό του αντανακλά το ήθος των κομμουνιστών.
Το ίδιο ισχύει και για τους άλλους εν ενεργεία ή διατελέσαντες κομμουνιστές δήμαρχοι. Επικεντρώνουμε στον Πελετίδη λόγω επικαιρότητας και μεγέθους του δήμου στον οποίο εξελέγη.
Ο Πελετίδης δεν είναι ο μόνος.
Ούτε ο πρώτος, ούτε ο τελευταίος.
 Είναι η συνέχεια των αγώνων των κομμουνιστών. Είναι η ενσάρκωση της ηθικής τους. 
Είναι το πρόσωπο, η εικόνα και η φωνή τους σε μια μαύρη ιστορική συγκυρία
Πληροφορίες από: revolucionhellas.blogspot.com

Εδώ είναι Βαλκάνια – του Νίκου Μπογιόπουλου


Η συμφωνία με τα Σκόπια οδηγεί στην ενσωμάτωσή τους στο ΝΑΤΟ.
Πρόκειται για το ΝΑΤΟ
  • που με την ΕΕ διέλυσε την Γιουγκοσλαβία και δημιούργησε το «Σκοπιανό» εδώ και 27 χρόνια.
  • Που κανοναρχείται από τους Αμερικανούς που το 1995 ανακοίνωναν μια ενδιάμεση συμφωνία Αθήνας – Σκοπίων που περιείχε τον όρο «Μακεδονία».
  • Είναι το ΝΑΤΟ των ΗΠΑ που από το 2004 έχουν αναγνωρίσει την γειτονική χώρα σαν «Μακεδονία».
  • Είναι το ΝΑΤΟ που παρότι μέλη του Τουρκία και Αλβανία δεν είδαμε αυτό να βοηθάει την Ελλάδα.
  • Και φυσικά είναι το ΝΑΤΟ των Αμερικανών που τον Μάρτη του 1949 – εν μέσω εμφυλίου – υποδείκνυαν στους Πιπινέλη και Τσαλδάρη να προχωρήσουν σε πλήρη εξομάλυνση των σχέσεων της Ελλάδας με την τότε Γιουγκοσλαβία – η οποία περιείχε μια δημοκρατία στο εσωτερικό της με το όνομα «Μακεδονία» – και εκείνοι, όπως και οι Πλαστήρας, Σ.Βενιζέλος και Γεώργιος Παπανδρέου, υπάκουσαν.
Συμπέρασμα: Στη συμφωνία με τα Σκόπια το πρόβλημα πάει πέρα από όνομα και λοιπές διατάξεις.
Αν ήταν εκεί το πρόβλημα τότε θα είχε πρόβλημα και
  • το Βέλγιο που μια περιφέρειά του λέγεται Λουξεμβούργου, αλλά υπάρχει και μια χώρα που λέγεται Λουξεμβούργο. Θα είχε πρόβλημα και
  • η Κίνα που μια περιφέρειά της λέγεται Μογγολία, αλλά υπάρχει και μια χώρα Μογγολία. Θα είχε πρόβλημα και
  • η Γαλλία που έχει μια περιφέρεια, τη Βρετάνη, αλλά υπάρχει και μια χώρα που λέγεται Βρετανία. Θα είχε πρόβλημα και
  • η Αμερική που μια πολιτεία της λέγεται Νέο Μεξικό, αλλά υπάρχει και μια χώρα που λέγεται Μεξικό.
Το πρόβλημα βρίσκεται στο γεγονός ότι εδώ είναι Βαλκάνια. Και στα Βαλκάνια οι μεγάλοι μας «σύμμαχοι» βρίσκουν πάτημα στις μειονότητες ή κατασκευάζουν μειονότητες για να παίζουν τα παιχνίδια τους.   
Απέναντι σε αυτούς, λοιπόν, θα έπρεπε πρωτίστως να θωρακιστούμε. Και όχι να τους εμφανίζουν όσοι τους εμφανίζουν σαν τάχα μου «εγγυητές» της όποιας συμφωνίας.    
Πηγή: Εφημερίδα Real News 17-6-2018

16 Ιουν 2018

Όταν τα μαργαριτάρια έχασαν τους αλιείς τους «Ou sont les neiges d’ antant ?» Francois Villon


  https://diexodosmes.blogspot.com
Της Ακακίας Κορδόση*
          Το Μεσολόγγι πρωτοεμφανίζεται τον 16ο αιώνα σε γραφές  ευρωπαίων θαλασσοπόρων – και τυχοδιωκτών – σαν «οικισμός ψαράδων». Οικισμός, που γρήγορα έγινε πόλη, και σαν πόλη  με βασικό κύτταρο πάντα  τους ψαράδες, διέσχισε και διέγραψε  4 αιώνες  ακμής ως τα μέσα του εικοστού.
          Οι  ψαράδες  που είχαν  βρει  εκεί απάνεμο καταφύγιο έγιναν σιγά σιγά  καραβοκύρηδες και με τις δύο έννοιες  που έχει η λέξη  στο Μεσολογγίτικο  ιδίωμα. Είτε δηλαδή  καραβοκύρηδες στο «τσούρμο»  των ψαράδων ενός ιχθυοτροφείου (ιβαριού), είτε ιδιοκτήτες κάποιου πλεούμενου. Έτσι άνθισε  στην πόλη  το εμπόριο με τις χώρες  της Δύσης και,  συνεπακόλουθα,  αργότερα και  η ναυπηγία. Η οικονομική άνθιση  έφερε  τέλος  και την πνευματική. 

          Πάντα  το ζωντανό κύτταρο και  βάση ακλόνητη της πόλης  ήταν οι ψαράδες. Αυτοί κρατούσαν την ισορροπία ανάμεσα στα ανεβάσματα  και στα – αναπόφευκτα – κατεβάσματά της, αυτοί διατηρούσαν το ύφος της,  αυτοί χρωμάτιζαν  τη φυσιογνωμία της.
         Κι όπως ήταν φυσικό, και η λογοτεχνία – ποίηση και πεζογραφία -, που  είναι ο καθρέφτης  της  ζωής  και των πραγμάτων, και που άνθισε και  καρποφόρησε στο Μεσολόγγι όσο σε καμιά άλλη πόλη, αυτό ακριβώς  το στοιχείο  μετουσίωσε.
          Καραβοκύρης ήταν ο Πέτρος Φλώρης της παλαμικής  «Τρισεύγενης»,  «κόρη ενός  θαλασσινού  κι ενός  λιμνιώτη αδελφή» ήταν η  Μπίλιω στο «Μεσολογγίτικο» του Μαλακάση και ψαρόπουλο ήταν ο Φάνης, ο Αφηγητής – και τραγικός ήρωας – στην «Εξαδέλφη» του  Τραυλαντώνη, για να περιοριστούμε σε τρία – κορυφαία – έργα μεσολογγιτών  δημιουργών.
          Στα πρώτα χρόνια μας, οι ψαράδες αποτελούσαν ακόμα τον καμβά που πάνω του κεντιούνταν  η ζωή της πόλης. Τους βλέπαμε  το πρωί  να κουβαλάνε τα – άφθονα – ψάρια  τους στα σπίτια τους  ή στις πάγκες της  αγοράς, τους βλέπαμε  τα μεσημέρια μέσα στις  βάρκες τους που,  με ανοιγμένα πανιά, σαν σμάρια άσπρων πουλιών, 



γύριζαν απ΄την ανατολή, το νότο και τη δύση - αφού το Μεσολόγγι ήταν ακόμα χερσόνησος – τους συναντούσαμε και το σούρουπο, συχνά με τις  γυναίκες τους  ή τα μεγάλα  παιδιά τους,  να κουβαλάνε στους μώλους τα πράγματά τους για τις  νυχτερινές  τους  «πριές».
        Κοντά τους  γεννηθήκαμε  και μαζί τους  μεγαλώσαμε.
        Και ξαφνικά, γυρίζοντας απ’ τις σπουδές μας, δεν τους βρήκαμε  στο Μεσολόγγι, τους χάσαμε. Αυτόκλητοι «τεχνολόγοι» και φωστήρες «σωτήρες» έκαναν άγρια επίθεση στην «ήμερη» λιμνοθάλασσα κι ανάγκασαν  έτσι  τους εργάτες  και παιδιά  της να φύγουν. 
 Να ψάξουν  για δουλειά  στην Αθήνα  σε εργοστάσια – που  δεν είχαν  δει  ούτε από μακρυά -, σε μια ηλικία μεγάλη ή και περασμένη,  να κλαίνε  που δεν μπορούσαν να  ζήσουν την οικογένειά τους, που δεν μπορούσανε  να δουν τη θάλασσα  και να πεθαίνουν  πικραμένοι  μακρυά  απ’ τον  τόπο  τους.
          Σήμερα δυστυχώς έχουν  μείνει  ελάχιστοι -  συγκριτικά με άλλοτε -  ψαράδες στο Μεσολόγγι. Κι  απ’ αυτούς  ακόμα  πιο λίγοι – μια και η  προηγούμενη  γενιά  έχει  εκπατριστεί – γιοί ψαράδων. Κι αυτό  θα πει  πως  αυτοί οι  ελάχιστοι  πρέπει  να εφεύρουν  μόνοι τους – και με νέα δεδομένα – μια τέχνη  απ’ τη φύση  της πατροπαράδοτη, τη μοναδική  ίσως τέχνη που  δεν είναι δυνατόν να διδαχτεί, αλλά  πρέπει  να μαθευτεί  βιωματικά. 


Να τη  ζήσει  δηλαδή  κανείς  από παιδί κοντά  στον πατέρα του – ή στενό συγγενή του -  χρόνια πολλά  ώστε με  τη δική του πια πείρα  να μάθει,  ας πούμε,  απ’ την κίνηση  του νερού  τι ψάρι περνάει από κάτω, ή – ακόμα  δυσκολότερο – αν αυτό το ψάρι είναι θηλυκό  που βγάζει  το αυγοτάραχο.
          Ελάχιστοι λοιπόν  και υπό διωγμόν. Γιατί  η λιμνοθάλασσα, η θάλασσά τους,  όση δεν αποξηράνθηκε, δεν απομυζήθηκε, δεν  χαράχτηκε από  χαλικόδρομους,  έγινε  γι’ αυτούς επαγγελματικό ναρκοπέδιο, σταυρόλεξο άλυτο,  που  όπου κι αν  ακουμπήσεις τιμωρείσαι. 

          Έτσι πολιορκημένοι στο Μεσολόγγι  σήμερα  είναι μόνο  οι -εναπομείναντες – «ελεύθεροι αλιείς».
*Από την πνευματική παρακαταθήκη της Α.Κ
 https://diexodosmes.blogspot.com

Άρης Βελουχιώτης: «Εγώ, παιδί του Ελληνικού Λαού…» – του Νίκου Μπογιόπουλου


«Πριν κάμποσο καιρό, πάνου στη Λιάκουρα, στο αετοχώρι το Δαδί, ρώτησα ένα παιδί ως οχτώ χρονώ:
– Τον ξέρεις τον Άρη;
– Ναι, μου λέει. Τον ξέρω.
– Τον είδες ποτέ σου;
– Όχι. Μα τόνε ξέρω.
– Πώς είναι;
– Τρεις βολές πιο αψηλός απ’ τον πατέρα μου. Κι έχει ένα μεγάλο-μεγάλο κόκκινο άλογο. Και πίσω τον ακολουθάει πάντοτες ένας τρανός αητός με μια σημαία.
Μιαν άλλη φορά, στα Τρίκαλα, ρώτησα ένα “αετόπουλο” που πέρναγε τις γραμμές του οχτρού μεταφέροντας μαντάτα στους αντάρτες μέσα στο κούφωμα ενός καλαμιού.
– Γιωργή, τον ξέρεις τον Άρη;
– Τόνε ξέρω.
– Τον είδες ποτέ σου;
– Τον είδα με τα μάτια μου.
– Πώς είναι;
– Έχει μακριά γένεια κι ένα αληθινό άστρο στο μαύρο σκούφο του. Κι άμα μιλάει -κι ας χιονίζει ακόμα- γίνεται μονομιάς πολλή ζέστα. Κι όταν ακούνε το όνομά του οι Γερμανοί κρύβουνται σα λαγοί μέσα στα δάσα.
Ένα μεγάλο κόκκινο άλογο, ένας αητός με μια σημαία, ένα άστρο αληθινό, πολλή ζέστα -αυτός είναι ο Άρης των παιδιών και των μεγάλων.
Και γω που δυο φορές όλο-όλο τον αντάμωσα, έτσι σαν τα παιδιά και γω, έτσι τον βλέπω και τον τραγουδάω τον ΑΡΗ»
(Γιάννης Ρίτσος, Το υστερόγραφο της δόξας – Άρης Βελουχιώτης) 
   Πριν από 73 χρόνια, ο πρωτοκαπετάνιος του ΕΛΑΣ, ο Άρης Βελουχιώτης, θα φύγει από τη ζωή.
   Ο Άρης, κυκλωμένος από τους διώκτες του, έξω από τη Μεσούντα, θα ανοίξει ο ίδιος την πόρτα της αιωνιότητας. Θα περάσει στην αθανασία της συλλογικής μνήμης και συνείδησης, δίνοντας το τέλος με το ατομικό του περίστροφο. Μαζί του στο θάνατο τον συντρόφεψε ο πιστός του αντάρτης, ο Τζαβέλας.
   Ακολούθησε ο κανιβαλισμός. Η θηριωδία του μεταβαρκιζιανού καθεστώτος. Οι δύο νεκροί σύντροφοι θα αποκεφαλιστούν και τα κεφάλια τους θα κρεμαστούν από τις 18 έως τις 20 Ιούνη, σ’ ένα φανοστάτη στα Τρίκαλα.
   Τι ήταν ο Άρης; Εκείνο το «αμείλικτο τέρας» που περιγράφουν οι θιασώτες του πιο πρωτόγονου και συνάμα βλακώδους αντικομμουνισμού; Ήταν από στρατιωτική άποψη ένας «κατσαπλιάς», όπως διατείνονταν οι «ήρωες» του δοσιλογισμού; Κάποιος με «θολή» πολιτική σκέψη, όπως λένε εκείνοι που όσα δεν φτάνουν τα κάνουν κρεμαστάρια; Ας δώσουμε το λόγο στους – σοβαρούς – πολιτικούς αντιπάλους του Άρη:
   Ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος αναφέρει: «Ο Άρης ήταν ένας αγνός ιδεολόγος» (Φίλιππος Φιλλίπου, «Βήμα», 3/2/2002), «ήταν ένας ευφυής άνθρωπος» (εφημερίδα «Πρώτη», 24/9/1986)
«… ο Άρης απέδειξε ότι είχε ψυχοσύνθεση ηγέτου, χάρη σ’ αυτόν, το γόητρο του ΕΛΑΣ ανήλθε κατακορύφως», γράφει ο Ευάγγελος Αβέρωφ – Τοσίτσας στο βιβλίο του «Φωτιά και τσεκούρι». Ο ίδιος μιλώντας για την «θεαματική εξέλιξη»του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ τονίζει ότι «ο Άρης ήταν ο κύριος παράγων της». Ο Αβέρωφ – και όχι κάποιος πολιτικός φίλος του Άρη – τον περιγράφει ως«ηγέτη», «γενναίο», «καλό οργανωτή», ως άνθρωπο που «δεν του έλειπε ούτε η ευφυΐα ούτε κάποια παιδεία». Και προσθέτει ο Αβέρωφ: «Ένας Ιταλός στρατηγός, που δεν είχε κανένα λόγο να τον συμπαθή, ο Ινφάντε, είπε το 1945 στον γράφοντα τις σελίδες αυτές: «Από όλους τους αρχηγούς του ΕΑΜ / ΕΛΑΣ που γνώρισα, και γνώρισα πολλούς, μόνον ο Άρης μου έκαμε εντύπωση. Ήταν δυνατός, στοχαστικός, είχε λεπτότητα»».
   Πολύ πριν από την αποχώρηση των Γερμανών από την Ελλάδα τα 4/5 της χώρας είχαν ήδη απελευθερωθεί από τον ΕΛΑΣ. Ήδη από την Άνοιξη του ’44, το Γερμανικό επιτελείο του οποίου ηγείτο ο Χέλμουτ Φέλμυ αναγκάστηκε να κηρύξει την Πελοπόννησο ως εμπόλεμη ζώνη και τούτο λόγω της καθόδου του Άρη στην Πελοπόννησο. Ο ίδιος ο Φέλμυ σημείωνε ότι χρειαζόταν τουλάχιστον 3 μεραρχίες επιπλέον, μόνο για την Πελοπόννησο, λόγω της ανάπτυξης στις τάξεις του ΕΛΑΣ που είχε εμφυσήσει το οργανωτικό πνεύμα του Άρη και η προσωπική του παρουσία στην περιοχή («Από τη Βιέννη στα Καλάβρυτα. Τα αιματηρά ίχνη της 117ης Μεραρχίας Καταδρομών στη Σερβία και την Ελλάδα», Βιβλιοπωλείον της Εστίας). Τέτοια αποτελέσματα μάλλον δεν θα μπορούσαν να επιτυγχάνονται από «κατσαπλιάδες»…
   Καταγεγραμμένες είναι οι απόψεις του Κρις Μοντάγκιου Γούντχαουζ, του Άγγλου Συνταγματάρχη, επικεφαλής της βρετανικής αποστολής στην Ελλάδα, για τον Άρη ως στρατιωτική μεγαλοφυΐα. «Χωρίς Ζέρβα δεν γινόταν, χωρίς Αρη δεν πετύχαινε», έλεγε ο Γούντχαουζ για την επιχείρηση της ανατίναξης του Γοργοποτάμου. Ο Κρις Γουντχάουζ, σε επιστολή του προς την ηγεσία του ΕΑΜ, αμέσως μετά την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου, ανάμεσα στα άλλα γράφει: «…θέλω να ευχαριστήσω εκ μέρους της Αγγλίας και την οργάνωσίν σας και τον ικανώτατον στρατιωτικόν αρχηγόν σας»(Στρατηγού Ν. Ζέρβα: «Απομνημονεύματα», εκδόσεις «Μέτρον»).
   Όσο για την πολιτική διορατικότητα και οξυδέρκεια του Άρη, πέρα από τις διαπιστώσεις του για τις συμφωνίες του Λιβάνου, της Καζέρτας και φυσικά της Βάρκιζας ότι «παρέδιδαν το απελευθερωτικό κίνημα δεμένο χειροπόδαρα στους Άγγλους» («Άρης, ο αρχηγός των ατάκτων», Δ.Χαριτόπουλου, εκδόσεις «Τόπος» – RealNews) αρκεί η υπόμνηση των λόγων του στη σύσκεψη των καπετάνιων του ΕΛΑΣ τον Νοέμβρη του ’44: «Αν ζήσει κανένας σας – τους έλεγε – να θυμάται τα λόγια αυτά. Οι Εγγλέζοι θα σας σφάξουν όλους σαν αρνιά, εγώ στα χέρια τους δε θα πέσω, γιατί τα βουνά με ξέρουν. Με την πέτρα προσκέφαλο, την ψείρα συντροφιά, την κάπα σκέπασμα δε θα με ιδούνε ζωντανό στα χέρια τους. Αυτό θέλω να το θυμάστε αν κανένας σας ζήσει». Επομένως, όπως έχει γράψει και ο συνάδελφος Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος:«Μπορεί να προσάψει κανείς ό,τι θέλει στον Βελουχιώτη, όχι όμως απουσία στρατηγικού, “γεωπολιτικού” ενστίκτου και βαθιάς ιστορικής γνώσης».
   Ο Άρης Βελουχιώτης δεν γεννήθηκε μέσα σε μια στιγμή, όπως η Αθηνά μέσα από το κεφάλι του Δία. Δεν προέκυψε αστραπιαία. Για να φτάσει να διαμορφωθεί από τον Θανάση Κλάρα (αυτό ήταν το πραγματικό του όνομα) στον χιλιοτραγουδισμένο πρωτοκαπετάνιο του ΕΛΑΣ, διένυσε μια πολυκύμαντη πορεία βασανιστικής ωρίμανσης . Ο Άρης ήταν δημιούργημα και «γέννημα» της ανάτασης του ίδιου του ελληνικού λαού. Ο μεγάλος ποιητής Κώστας Βάρναλης στο βιβλίο του Πάνου Λαγδά «Άρης Βελουχιώτης ο πρώτος του αγώνα», έγραψε: «Θρυλικός ο Άρης Βελουχιώτης. Ο πρώτος που άρχισε την Αντίσταση του λαού στα βουνά κι ο τελευταίος που την έκλεισε με τον τραγικό του θάνατο. Η πρώτη ψυχή του Αγώνα, κι η τελευταία πνοή. Λίγοι το καταλάβανε όπως ο Άρης, πως οι εχθροί της Ελλάδας (ξένοι και ντόπιοι) θα μετατρέπανε τη νίκη του έθνους σε νίκη των εχθρών του. Τιμή και δόξα στο ασύγκριτο παλληκάρι. Τιμή και δόξα και στο λαό που τόνε γέννησε».
   Ο Άρης δεν υπήρξε, δεν διαμορφώθηκε «τυχαία». Η διαδρομή από τον Θανάση Κλάρα μέχρι τον κομμουνιστή Άρη Βελουχιώτη, είναι μια διαδρομή ταυτισμένη με το μήνυμα που εκπέμπεται από τα ίδια τα νάματα της ποίησης του κομμουνισμού. Πολλοί παριστάνουν τους «αρμόδιους» να μιλήσουν γι’ αυτή τη διαδρομή. Όμως, αρμοδιότερος ήταν ο ίδιος ο Άρης. Και μίλησε: «…Αν στη ζωή μου υπάρχει ένα σημείο που με συγκίνηση και με υπερηφάνεια αφάνταστη από καιρού σε καιρό γυρίζω και βλέπω, είναι ακριβώς η εποχή που μπήκα στο Κομμουνιστικό Κόμμα»,γράφει σε επιστολή στον «Ριζοσπάστη», στις 9/9/1931. «Έκτοτε – συνεχίζει – δεν έχω στο ενεργητικό μου παρά φυλακίσεις για πάλη επαναστατική. Μιλάν τα γεγονότα, μιλάει αυτή η αλήθεια. Ούτε ΜΙΑ ΚΗΛΙΔΑ. Είναι αυτό σε βάρος μου; Είναι αυτό στοιχείο ενάντια στο Κομμουνιστικό Κόμμα;».Περίπου προφητικά στην ίδια επιστολή καταλήγει: «Στο κόμμα αυτό έδωσα όλη μου τη ζωή και θα συνεχίσω να δίνω όσες δυνάμεις μου απομείναν στον αγώνα του, για το ψωμί των εργαζομένων, κατά των φόρων και των πολέμων, για την επανάσταση».
   Με αυτά τα εφόδια έφερε σε πέρας ο Άρης την αποστολή που του ανατέθηκε, όταν ανέλαβε να υλοποιήσει την απόφαση της ΚΕ του ΚΚΕ για την συγκρότηση αντάρτικου απελευθερωτικού στρατού. Με αυτό το πνεύμα γράφτηκε από το χέρι του Άρη ο όρκος του ΕΛΑΣ, ο όρκος της πρώτης αντάρτικης ομάδας στη Ρούμελη που δόθηκε το 1942 στη Γραμμένη Οξιά.
«Εγώ παιδί του Ελληνικού Λαού, ορκίζομαι να αγωνιστώ πιστά από τις τάξεις του ΕΛΑΣ, χύνοντας και την τελευταία ρανίδα του αίματός μου, σαν γνήσιος πατριώτης για το διώξιμο του εχθρού από τον τόπο μας, για τις ελευθερίες του Λαού μας, κι ακόμα να είμαι πιστός και άγρυπνος φρουρός προστασίας στην περιουσία και το βιος του αγρότη.
Δέχομαι προκαταβολικά την ποινή του θανάτου αν ατιμάσω την ιδιότητά μου ως πολεμιστής του Έθνους και του Λαού και υπόσχομαι να δοξάσω και να τιμήσω το όπλο που κρατώ και να μην το παραδώσω αν δεν ξεσκλαβωθεί η Πατρίδα μου και δε γίνει ο Λαός νοικοκύρης στον τόπο του».
   Αθάνατο πολιτικό κειμήλιο, διαχρονικής αξίας – και δραματικής επικαιρότητας στη σημερινή Ελλάδα των ξένων δανειστών και των εγχώριων «σωτήρων» – αποτελεί η ιστορική ομιλία του Άρη που την εκφωνεί στις 29 Οκτώβρη του 1944 στην απελευθερωμένη Λαμία εκ μέρους του Γενικού Στρατηγείου του ΕΛΑΣ. Ο Άρης παρουσιάζει την πολιτική του ΕΑΜ και, ανάμεσα στα άλλα, λέει:
«Θα δώσουμε στο λαό τα οικονομικά μέσα για να μπορεί να μη σκορπάει την οικογένειά του στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα.
Μας κατηγορούν ότι θέμε να καταργήσουμε τα σύνορα και να διαλύσουμε το κράτος. Μα το κράτος εμείς το φτιάχνουμε σήμερα, γιατί δεν υπήρξε, μια που αυτοί οι ίδιοι το είχανε διαλύσει.
Ποιος είναι λοιπόν πατριώτης; Αυτοί ή εμείς; Το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα και τρέχει να βρει κέρδη σ’ όποια χώρα υπάρχουνε τέτοια. Γι’ αυτό δε νοιάζεται κι ούτε συγκινείται με την ύπαρξη των συνόρων και του κράτους.
Ενώ εμείς το μόνο που διαθέτουμε είναι οι καλύβες μας και τα πεζούλια μας. Αυτά, αντίθετα από το κεφάλαιο που τρέχει όπου βρει κέρδη, δεν μπορούν να κινηθούν και παραμένουν μέσα στη χώρα που κατοικούμε.
Ποιος, λοιπόν, μπορεί να ενδιαφερθεί καλύτερα για την πατρίδα του; Αυτοί που ξεπορτίζουν τα κεφάλαιά τους από τη χώρα μας ή εμείς που παραμένουμε με τα πεζούλια μας εδώ;
Όταν έξαφνα στα 1929-’31 το κράτος ζήτησε, λόγω της οικονομικής κρίσης που μάστιζε τότε τη χώρα μας, να κατεβάσουν οι ξένοι ομολογιούχοι το ποσοστό που πληρώναμε σε τοκοχρεολύσια, οι Άγγλοι δέχτηκαν να το μειώσουν σε 35%, αλλά οι Έλληνες ομολογιούχοι αρνήθηκαν.
Να, λοιπόν, ποιος είναι ο πατριωτισμός τους! Αυτός φτάνει μέχρι το σημείο που δεν θίγονται τα οικονομικά τους συμφέροντα.
Αυτοί, λοιπόν, οι ίδιοι που μας κατηγορούν ότι επιδιώκουμε την κατάργηση των συνόρων και τη διάλυση του κράτους,αυτοί τα ξεπουλάνε αυτά στην πρώτη ευκαιρία (…). Με αυτά τα μέσα προσπαθούν να εξαπατήσουν το λαό για να συνεχίσουν το ξεζούμισμα και την εκμετάλλευσή του».
Ο Άρης λατρεύτηκε από τους συναγωνιστές του. Να τι περιγράφει ένας από τους αντάρτες του, ο Καραδημήτρης, στον Σπύρο Μελετζή:
«Τί να σου πω, Σπύρο, τόσο σκληραγωγημένο άνθρωπο δε θα ξανακάνει ο κόσμος. Στις πορείες εμείς παιδιά τώρα και κουραζόμαστε και κείνος άντεχε πιο πολύ απ’ όλους μας, στην πείνα τα ίδια, στη δίψα και στην κακοπέραση. Πολλές φορές έμεινε εκείνος νηστικός για να δώσει σε μας. Κι ένα τσιγάρο ακόμα νά ‘χε θα τό ‘δινε σε μας.Ήταν τόσο σκληρός με τον εαυτό του που πολλές φορές μας τρόμαζε. Ούτε ασκητής, ούτε φακίρης δε θα μπορούσε ν’ αντέξει στη γεμάτη στερήσεις ζωή που έκανε ο Άρης και μάλιστα τότε στις αρχές που ξεκινήσαμε. Μαρτυρήσαμε όλοι μας, κι αν δεν ήταν ο Άρης να μας εμψυχώνει κάθε μέρα, θα τά ‘χαμε παρατήσει. Τόσο δύσκολες μέρες περάσαμε τότε στις αρχές».
   Από την σημερινή Ελλάδα δεν λείπουν οι απόγονοι του δοσιλογισμού. Οι πολιτικοί και ιδεολογικοί συνεχιστές των ταγματασφαλιτών. Οι φασίστες γκεμπελίσκοι που ματαιοπονούν στην προσπάθεια τους να σπιλώσουν τον Άρη και να παραχαράξουν την Ιστορία. Όπως συνηθίζεται στην περίπτωση των φασιστών, ο «Καιάδας» της γελοιότητάς τους είναι τόσο βαθύς όσο η προστυχιά τους. Και όσο πιο πρόστυχοι γίνονται τόσο περισσότερο θυμίζουν τον «ήρωα» ενός επίσης«προφητικού» κειμένου που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Αναγέννηση» στις 21 Ιούνη 1945. Ο Θεσσαλός δημοσιογράφος Φαίδων Μακρής, έγραφε:
«Σύμφωνα με τους μαθηματικούς νόμους του εκκρεμούς, το καθημαγμένο κεφάλι του Αρη Βελουχιώτη, ταλαντευόταν προχθές κρεμασμένο σ’ ένα φανοστάτη της πλατείας των Τρικάλων. Αιωρείτο αργά. Δεξιά – αριστερά, δεξιά – αριστερά και κάθε ταλάντευση σημείωνε και μια τραγική στιγμή των καιρών που διανύουμε. Σιωπηλά τα πλήθη βλέπαν με κατάπληξη το μακάβριο θέαμα.
Ενα «γιατί;» μεγάλο σαν το έργο του Αρη, γεννιόταν μες στις ψυχές όλων χωρίς να φτάνει και στα χείλια. Η ανταρσία του ενάντια στο κράτος τιμωρήθηκε με το θάνατο, η ανταρσία ενάντια στο κόμμα του τιμωρήθηκε ακόμα πιο σκληρά για έναν κομμουνιστή, με τη διαγραφή του.
Ομως, η αισχρή, βάρβαρη και ανίερη διαπόμπευση της κεφαλής του ήρωα είναι μια ιστορική αδικία και μια εθνική ντροπή…
«Χαράς ευαγγέλια» γαύγισε για το θάνατο του ήρωα η εμπαθής ασημότης της Νομαρχίας Τρικάλων, χωρίς να σκεφτεί ότι όταν αυτός θα εγκαταλείψει με «τας κεκανονισμένας τιμάς» τη ζωή, ύστερα από λίγο δε θα τον θυμούνται ούτε οι στενότεροι συγγενείς του, ενώ τον Άρη Βελουχιώτη δε θα τον ξεχάσουν ούτε οι φίλοι του ούτε οι εχθροί του. Γιατί αυτός και το έργο του έχουν πια καταγραφεί στην ιστορία του έθνους».
   Αυτός ήταν ο Άρης. Ανέγγιχτος από κάθε επιχείρηση γκεμπελικού τύπου λασπολόγησης του ονόματός του. Και έτσι θα παραμείνει: Ολικά και αμετάκλητα αποκαταστημένος στη συνείδηση του λαού. Γιατί, πολύ απλά, είναι βαθιά εγκαταστημένος στο νου και στην καρδιά του λαού, ως σύμβολο των αγώνων για τη λευτεριά και τη δημοκρατία του λαού.

15 Ιουν 2018

Κομαντάντε Τσε Γκεβάρα – 90 χρόνια (του Γεράσιμου Χολέβα)


  90 χρόνια από τη γέννηση του Τσε. Ο Ερνέστο Γκεβάρα ντε λα Σέρνα γεννήθηκε 14 Ιουνίου  1928 , στο Ροσάριο της Αργεντινής (είναι γνωστό ότι υπάρχει μια ιστορία γύρω από την ημερομηνία γέννησης του Τσε, η οποία τοποθετείται, με βάση ορισμένες μαρτυρίες, ένα μήνα νωρίτερα).
   Ο Τσε Γκεβάρα πολέμησε, με τ’ όπλο και χωρίς αυτό ενάντια σε εκείνους που ονόμαζε «βασιλιάδες χωρίς στέμματα», το σύστημα τους σε όλες τις εκφράσεις του. «Τώρα υπάρχουν βασιλιάδες χωρίς στέμματα: είναι τα μονοπώλια, αληθινοί αφέντες ολόκληρων χωρών…»1 έλεγε και περιέγραφε την «αθλιότητα» και τη «φαυλότητα» τους: 
«Οι τυφλοί νόμου του καπιταλισμού, αόρατοι για τους περισσότερους ανθρώπους, επιδρούν πάνω στο άτομο χωρίς αυτό να το αντιλαμβάνεται. Δεν βλέπει παρά ένα απέραντο ορίζοντα που φαίνεται ατελείωτος. Έτσι προσπαθεί να παρουσιάσει η καπιταλιστική προπαγάνδα την περίπτωση Ροκφέλλερ – αληθινή ή όχι –σαν ένα δίδαγμα στις δυνατότητες επιτυχίας. Την αθλιότητα που πρέπει να συσσωρεύσεις για να προκύψει ένα τέτοιο αποτέλεσμα και το μέγεθος της φαυλότητας που προϋποθέτει μια περιουσία τόσο τεράστια, αυτά δεν εμφανίζονται στον πίνακα και δεν είναι πάντα εύκολο για τις λαϊκές δυνάμεις να διακρίνουν καθαρά τα φαινόμενα»2.
   Με το βλέμμα στραμμένο και στις σημερινές συνθήκες μπορούμε να καταλάβουμε καλύτερα τι εννοούσε όταν έγραφε ότι 
«…το εσωτερικό καθεστώς του κάθε λαού που του επιτρέπει να εξασκεί την εξουσία του περισσότερο ή λιγότερο απόλυτα, είναι ένα θέμα που πρέπει να ρυθμίζεται απ’ αυτόν τον ίδιο το λαό. Αλλά εθνική κυριαρχία, κατ’ αρχήν, εξασφαλίζει σε μια χώρα το δικαίωμα να αρνείται οποιαδήποτε επέμβαση που θέτει σε κίνδυνο την ύπαρξη της, καθώς και το δικαίωμα να διαλέγει τον τρόπο της διακυβέρνησης που της ταιριάζει καλύτερα. Αυτό εξαρτάται από τη θέληση της και ο λαός της είναι ο μόνος που μπορεί ν’ αποφασίσει αν μια κυβέρνηση πρέπει ή όχι να αλλάξει. Άρα όλες αυτές οι αρχές περί πολιτικής και εθνικής ισχύος δεν είναι παρά κούφια λόγια, όταν δεν συνοδεύονται από οικονομική ανεξαρτησίαΕίπαμε στην αρχή ότι η πολιτική κυριαρχία και οικονομική ανεξαρτησία συμβαδίζουν. Μια χώρα που δεν έχει δική της οικονομία και στην οποία εισβάλλουν ξένα κεφαλαία δεν μπορεί να ξεφύγει από την κηδεμονία της χώρας απ’ όπου εξαρτάται. Και επί πλέον δεν μπορεί να επιβάλει τη θέληση της, αν βρεθεί σε αντίθεση με τα συμφέροντα της χώρας που την εξουσιάζει οικονομικά»3.
   Εάν υπάρχει ένας λόγος – από τους αρκετούς κατά τη γνώμη μας – να διαβάσει κανείς τα κείμενα του Γκεβάρα είναι πως έγραφε και με την εμπειρία της Επανάστασης. Αποκτούν, λοιπόν ακόμα μεγαλύτερη σημασία αυτά που έγραψε, μεταξύ πολλών άλλων, για τον Μαρξ, δηλαδή 



«πως προκάλεσε ξαφνικά μια χαρακτηριστική αλλαγή στην κοινωνική σκέψη. Eρμηνεύει την ιστορία, καταλαβαίνει τον δυναμισμό της, προβλέπει το μέλλον, άλλα δεν πιστεύει ότι ικανοποιεί με τον τρόπο αυτό μια επιστημονική αναγκαιότητα, γι΄ αυτό εκφράζει επί πλέον μια επαναστατική ιδέα: δεν αρκεί να ερμηνεύουμε τη φύση πρέπει και να την μεταβάλουμε. Έκτοτε ο άνθρωπος παύει να είναι ο σκλάβος και γίνεται ο αρχιτέκτονας του πεπρωμένου του. Απ΄ αυτή τη στιγμή κι έπειτα ο Μαρξ γίνεται ο στόχος όλων εκείνων που έχουν ένα ιδιαίτερο συμφέρον στο να διατηρηθεί η παλιά τάξη…»4..
  Το παραπάνω απόσπασμα του Τσε μπορεί να το βρει κανείς στις «Σημειώσεις για τη μελέτη της ιδεολογίας της Κουβανέζικης Επανάστασης», ένα κείμενο το οποίο αποτελεί και μια γνωριμία με την Κουβανέζικη Επανάσταση (μπορείτε να το διαβάσετε ολόκληρο εδώ: http://www.imerodromos.gr/guevara/), αφού εκεί περιγράφει και αποτιμά όλη την πορεία μέχρι τότε που οι αντάρτες 
«άφηναν πίσω τους έναν ορίζοντα βουνών και σύννεφων και το φλογερό έδαφος του νησιού κι έμπαιναν στη Χαβάνα»5.
   Όπου και να κοιτάξει κανείς γύρω του αντιλαμβάνεται πως και στην εποχή μας οι άθλιοι που ο Γκεβάρα πολέμησε με κάθε τρόπο υπάρχουν ακόμα και κυριαρχούν, σμπαραλιάζοντας ανθρώπινες ζωές.  Δεν τους πολέμησε σαν «αιώνιος» και «αγνός επαναστάτης» ή κάτι σαν «άγιος» με μεταφυσική ύπαρξη πέρα από τα ανθρώπινα, όπως θέλουν να τον παρουσιάζουν στα «ιλουστρασιόν» και νερόβραστα αφιερώματα τους εκείνοι που θέλουν να τον ξεχωρίσουν από την ίδια την επιλογή που έκανε στη ζωή του. Και η επιλογή αυτή ήταν συγκεκριμένη και αδιαμφισβήτητηΝα πολεμήσει τη βαρβαρότητα ως κομμουνιστής.
  Όσο και αν προσπάθησε η κυρίαρχη προπαγάνδα να μετατρέψει τον Τσε σε ένα ακίνδυνο μπλουζάκι δεν τα κατάφερε.  Ο Τσε δεν χώρεσε στα ράφια της εμπορευματοποίησης, δίπλα σε προϊόντα της μιας ή της άλλης μόδας.
 Δεν ξεθώριασε και η πορεία του υπάρχει για να εκφράζει αυτό που εκπροσωπεί: Τις ώρες των λαϊκών εξεγέρσεων, την Επανάσταση,  που ο Γκεβάρα  και οι σύντροφοι του έκαναν πραγματικότητα.   
  Και κάτι ακόμα στο οποίο θα επιμένουμε: Ο Τσε δεν ήταν «υπεράνθρωπος», ήταν άνθρωπος, με τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα που χαρακτηρίζουν τους ανθρώπους. Τον Γκεβάρα δεν μπορούμε να τον κοιτάμε «από μακριά». Εάν ασχοληθεί κανείς, έστω και λίγο, με τη ζωή του θα καταλάβει πως κάτι τέτοιο το απεχθανόταν. Η ρεαλιστική προσέγγιση του θα αναδείξει το μεγαλείο της ύπαρξης του ιστορικού (πια) προσώπου του ΤσεΜε αυτή την προσέγγιση δεν μπορούμε παρά να διαβάσουμε (και να ξαναδιαβάσουμε) ποιος ήταν ο Γκεβάρα, αλλά και να μελετήσουμε τα κείμενα του.
  Ο Τσε Γκεβάρα ήταν άνθρωπος των πράξεων κι όταν έλεγε κάτι δεν το έκανε για να προκαλέσει εντύπωση. Μεγαλύτερη απόδειξη για αυτό ήταν η ίδια του η ζωή. Έγραφε σε γράμμα στους γονείς του, με  με ημερομηνία 5 Φεβρουαρίου 1959»:
 «Είμαι από εκείνους που διακινδυνεύουν τη ζωή τους για να για να υπερασπιστούν τις αλήθειες τους»6.
   Τον περασμένο Οκτώβριο συμπληρώθηκαν 50 χρόνια από την αιχμαλωσία και τη δολοφονία του (8 προς 9 Οκτώβρη 1967 στη Βολιβία), που ανατέθηκε στον υπαξιωματικό Μάριο Τεράν. Κι όμως, ο Γκεβάρα είναι ακόμα εδώ κι όταν κοιτάζει κανείς τη γνωστή φωτογραφία (αριστερά), με το βάρος της Ιστορίας και τους συμβολισμούς που κουβαλάει, τη φωτογραφία που οι διώκτες του έστειλαν παντού για να αποδείξουν το θάνατο του και να πανηγυρίσουν, μπορεί εύκολα να «αναρωτηθεί»  – όπως έχουμε ξαναγράψει κι επιμένουμε- αν ο Τσε είναι ο «ζωντανός» και οι γύρω του οι «νεκροί».

***
1.Τσε Γκεβάρα, Άπαντα ( τόμος 4) – Πολιτικά κείμενα Α ,  Εκδόσεις Καρανάση, σ.22 – Ομιλία που  που μεταδόθηκε από το ραδιόφωνο στις 20 Μαρτίου 1960, στο πλαίσιο των εκπομπών «Λαϊκό Πανεπιστήμιο».
2 Τσε Γκεβάρα, Άπαντα (τόμος 4) – – Πολιτικά κείμενα Α, Εκδόσεις Καρανάση, «Ο Σοσιαλισμός και ο Άνθρωπος στην Κούβα»,  σ. 176 – Επιστολή στον διευθυντή της «Μάρσα», εβδομαδιαίου εντύπου του Μοντεβιδέο (Μάρτιος 1965). 
3. Τσε Γκεβάρα, Άπαντα ( τόμος 4) – Πολιτικά κείμενα Α ,  Εκδόσεις Καρανάση, σ.23 -24 – Ομιλία που  που μεταδόθηκε από το ραδιόφωνο στις 20 Μαρτίου 1960, στο πλαίσιο των εκπομπών «Λαϊκό Πανεπιστήμιο».
4. Τσε Γκεβάρα, Άπαντα ( τόμος 4) – Πολιτικά κείμενα Α ,  Εκδόσεις Καρανάση, σ.60 -61 – «Σημειώσεις για τη μελέτη της ιδεολογίας της Κουβανέζικης Επανάστασης» (Οκτώβριος,1960).
5. Τσε Γκεβάρα, Άπαντα ( τόμος 4) – Πολιτικά κείμενα Α ,  Εκδόσεις Καρανάση, σ.69 – «Σημειώσεις για τη μελέτη της ιδεολογίας της Κουβανέζικης Επανάστασης» (Οκτώβριος,1960).
6.Τσε Γκεβάρα, Άπαντα ( τόμος 5) – Πολιτικά κείμενα Β , Εκδόσεις Καρανάση, σ.248 – «Γράμμα στους γονείς μου»

Share

Facebook Digg Stumbleupon Favorites More