Poutanique τεχνη, εσυ τα φταις ολα!

Να είναι τέχνη; Επάγγελμα ή μήπως ματαιοδοξία;

Ο μουσικός του πεζοδρόμου!!

Ξαφνικά την καλοκαιρινή ηρεμία στο μικρό μας Μεσολόγγι σκέπασε μια γλυκιά μελωδία που έρχονταν από το βάθος του πεζοδρόμου. Όσο πλησίαζε.....

Να πως γινεται το Μεσολογγι προορισμος!

αι θα αξιοποιηθεί. Ακούγονται διάφορες ιδέες και έχουν συσταθεί αρκετές ομάδες πολιτών που προτείνουν υλοποιήσιμες και μη ιδέες προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος και έμμεσα να επωφεληθούμε όλοι.....

Ποσα κτηρια ρημαζουν στο Μεσολογγι;

Ένα από τα θέματα του δημοτικού συμβούλιου στις 27/ 11 είναι η «Εκμίσθωση χώρου για κάλυψη στεγαστικών αναγκών του Δήμου». Οι πρώτες σκέψεις που μου έρχονται στο μυαλό είναι πως μετά από τόσα χρόνια και πώς μετά από τόσο κονδύλια έχουμε φτάσει ....

Μεσολόγγι - αδέσποτα ώρα μηδέν.

Αδέσποτα, ένα ευαίσθητο θέμα για όσους είναι πραγματικά φιλόζωοι* και με τις δυο έννοιες της λέξης. Ας αρχίσουμε να μιλάμε για τις αβοήθητες ψυχές που ξαφνικά βρεθήκαν απροστάτευτες στον δρόμο όχι από το τέλος δηλαδή από τα αποτελέσματα που βλέπουμε...

Facebook, φωτογραφιες με σουφρωμενα χειλη...

Κάλος ή κακός αγαπητοί φίλοι διανύουμε μια εποχή που θέλει τους περισσότερους άμεσα εξαρτημένους από τις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωση τύπου face book. Έρχεται λοιπόν το Ινστιτούτου Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας

20 Σεπ 2017

Γιατί o Μάρκος Βαμβακάρης θεωρείται Πατριάρχης του Ρεμπέτικου

Ο Μάρκος Βαμβακάρης γεννήθηκε στη Σύρα το 1905 και ήρθε να βρει την τύχη του στον Πειραιά το 1917. Όλη του τη ζωή την έζησε ανάμεσα σ’ αυτά τα δύο λιμάνια που καθόρισαν με μοιραίο τρόπο όλη του την πορεία. Ο ίδιος κουβαλούσε πάντα μαζί του τις μνήμες από τη Σύρα, ο κόσμος του όμως εμπλουτίστηκε από τις παραδόσεις και τους καημούς των προσφύγων που κατέφθασαν στον Πειραιά εκείνα τα χρόνια. Υπήρξε πάντα χειρώνακτας (δούλεψε σα λιμενεργάτης, σα μεταφορέας κάρβουνου, σα σφαγέας κ.α.) και συναναστράφηκε φτωχούς ανθρώπους που έκαναν περιστασιακές δουλειές και δεν είχαν καμιά ασφάλεια επαγγελματική και οικονομική. Ζώντας ζωή δύσκολη και ο ίδιος, μαζί με τους ανθρώπους του μόχθου και του κοινωνικού περιθωρίου, μπόρεσε να γράψει με τρόπο αυθεντικό για τα βάσανα και τις πίκρες τους.
Γιατί o Μάρκος Βαμβακάρης θεωρείται Πατριάρχης του Ρεμπέτικου

Γιατί θεωρείται Πατριάρχης του Ρεμπέτικου


Το 1933 ηχογραφεί τον πρώτο του δίσκο. Το 1935 γράφει την περίφημη «Φραγκοσυριανή». Το 1936 έρχεται η δικτατορία του Μεταξά. Αμέσως μετά ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος και στη συνέχεια ο Εμφύλιος. Με άλλα λόγια, βίωσε τις πιο δύσκολες στιγμές της πρόσφατης ελληνικής ιστορίας. Και είναι εντυπωσιακό ότι παρ’ όλο που έζησε μια σκληρή ζωή, εκφράστηκε τόσο ποιητικά μέσα από τα τραγούδια του. Η Φραγκοσυριανή έγινε το πιο διάσημο χασάπικο στον πλανήτη.

Οι στίχοι του μπήκαν στα χείλια των Ελλήνων, ενώ ο ίδιος αποτέλεσε την πηγή έμπνευσης όλων των γνωστών συνθετών που επακολούθησαν. Ποιος δεν έχει σιγοτραγουδήσει το «Χαράματα η ώρα τρεις θα ‘ρθω να σε ξυπνήσω», ή «Μια φούντωση μια φλόγα έχω απόψε στην καρδιά», ή «Τα ματόκλαδά σου λάμπουν σαν τα λούλουδα του κάμπου».

Η συμβολή του υπήρξε σημαντική γιατί τα ζεϊμπέκικα και τα χασάπικά του συνεχίζουν και σήμερα να μιλούν στην καρδιά μας. Είναι θεμέλιοι λίθοι της συλλογικής ζωής. Άλλωστε ο Μάρκος Βαμβακάρης ήταν αυτός που επέβαλε το τραγούδι με μπουζούκι στην ελληνική δισκογραφία. Πριν τον Μάρκο, ο μπαγλαμάς και το μπουζούκι ήταν υπό διωγμόν, ήταν τα όργανα που παίζαν στα καταγώγια. Οι δικές του ηχογραφήσεις οδήγησαν στην ευρεία αποδοχή αυτής της μουσικής που αγαπήθηκε τόσο πολύ σε όλη την Ελλάδα. Είναι ο Πατριάρχης του Ρεμπέτικου. Μια μορφή που ανήκει στην κοινωνική μας μυθολογία. Κι ας είναι ίσως ο πιο «αφώτιστος» από τους άλλους δημιουργούς του ρεμπέτικου που επακολούθησαν. Οι μεταγενέστεροι πάτησαν σε ένα ήδη στρωμένο δρόμο.

Και σήμερα επίκαιρος… 45 χρόνια μετά το θάνατό του, η μορφή και το έργο του αποκτούν μια αναπάντεχη επικαιρότητα. Ο Μάρκος Βαμβακάρης ήταν αυτός που εξέφρασε, όσο πιο αυθεντικά μπορούσε, τους καημούς των ανθρώπων που ταλαιπωρούνται από τη φτώχεια, τον κοινωνικό αποκλεισμό, την απελπισία και ψάχνουν να βρουν έναν τρόπο για να ζήσουν τη ζωή τους με αξιοπρέπεια. Τα τραγούδια του μεταδίδουν τόση ανθρωπιά και αλήθεια που μοιάζουν να μας παρηγορούν σε αυτόν το δύσκολο καιρό για τον τόπο.

*Από το Δελτίο Τύπου του Τμήματος Πολιτισμού Δήμου Σύρου - Ερμούπολης για το 2ο Φεστιβάλ Ρεμπέτικου «Η Σύρα του Μάρκου Βαμβακάρη».

Φερνάντο Πεσσόα: Ελευθερία είναι η δυνατότητα της απομόνωσης


Ελευθερία είναι η δυνατότητα της απομόνωσης. Είσαι ελεύθερος όταν μπορείς να απομακρυνθείς από τους ανθρώπους, χωρίς να σε υποχρεώνουν να τους αναζητείς η ανάγκη του χρήματος ή το ένστικτο του κοπαδιού ή η αγάπη, η δόξα, η περιέργεια, πράγματα που δεν βρίσκουν τροφή στη σιωπή και στη μοναξιά.
Αν σου είναι αδύνατο να ζήσεις μόνος, έχεις γεννηθεί σκλάβος. Μπορεί να έχεις όλες τις μεγαλοσύνες του πνεύματος κι όλες της ψυχής: είσαι ένας σκλάβος ευγενής, ένας δούλος έξυπνος, μα δεν είσαι ελεύθερος. Και δεν είσαι εσύ ο υπεύθυνος γι’ αυτήν την τραγωδία, διότι η τραγωδία του να έχεις γεννηθεί έτσι δεν αφορά εσένα μα το ίδιο το Πεπρωμένο απέναντι στον εαυτό του.
Αλίμονο σε σένα όμως αν είναι το φορτίο της ζωής, η ίδια η ζωή που σε σκλαβώνει. Αλίμονο σε σένα, που έχεις γεννηθεί ελεύθερος, αυτάρκης και ικανός να αποχωριστείς τους ανθρώπους, αν η φτώχεια σου σου επιβάλλει να ζεις μαζί τους. Αυτή μάλιστα, αυτή είναι η δική σου τραγωδία που κουβαλάς παντού μαζί σου.
Να γεννηθείς ελεύθερος — αυτή είναι η ύψιστη ανθρώπινη μεγαλοσύνη, αυτή που κάνει τον ταπεινό ερημίτη ανώτερο των βασιλέων, ανώτερο κι απ’ τους θεούς, που επαρκούν στον εαυτό τους ασκώντας την εξουσία τους κι όχι από περιφρόνηση απέναντι της.
Ο θάνατος είναι μια απελευθέρωση γιατί πεθαίνω σημαίνει παύω να έχω ανάγκη τους άλλους. Ο άμοιρος ο σκλάβος απελευθερώνεται αναγκαστικά από τις απολαύσεις του, από τις στεναχώριες του, από τη συνέχεια μιας ζωής που αδιάκοπα ποθούσε. Απελευθερώνεται κι ο βασιλιάς από τις κτήσεις που δεν ήθελε να απαρνηθεί. Αυτές που σκόρπιζαν τον έρωτα στο πέρασμά τους, απαλλάσσονται από τους θριάμβους που λάτρευαν. Και όσοι νίκησαν, απαλλάσσονται από τις νίκες για τις οποίες ανάλωσαν τη ζωή τους.
Γι’ αυτό και ο θάνατος εξευγενίζει και ντύνει με άγνωστα στολίδια αυτό το έρημο παράλογο κορμί. Είναι πλέον απελεύθερος κι ας μην το θέλει. Δεν είναι πια σκλάβος, κι ας κλαίει την απώλεια της σκλαβιάς του. Όπως ο βασιλιάς που η μεγαλύτερη δόξα του είναι ο βασιλικός του τίτλος, που σαν άνθρωπος μπορεί να είναι γελοίος, αλλά σαν βασιλιάς παραμένει ανώτερος όλων, έτσι κι ο νεκρός μπορεί να γίνεται τρομακτικός μα είναι ανώτερος διότι απελευθερώθηκε από το θάνατο.
Κλείνω, κουρασμένος, τα παντζούρια στα παράθυρά μου, αφήνω τον κόσμο απέξω, και αποκτώ για μια στιγμή την ελευθερία μου. Αύριο, θα είμαι σκλάβος πάλι· ωστόσο τώρα, μόνος, χωρίς την ανάγκη κανενός, με τον μοναδικό φόβο κάποιας φωνής ή παρουσίας που μπορεί να με διακόψει, κατακτώ τη μικρή μου ελευθερία, τις δικές μου στιγμές μεγαλοπρέπειας.
Χωμένος βαθιά στην πολυθρόνα μου, ξεχνώ τη ζωή που με πιέζει. Δεν με πληγώνει πια, εκτός που μ’ έχει πολύ πληγώσει.
Πηγή: antikleidi.com

Μαρκ Σενέ: «Το χρέος είναι όπλο στα χέρια μεγάλων τραπεζών και διεθνών χρηματοπιστωτικών οργανισμών»


Στον Δημήτρη Κούλαλη
Άραγε τι σχέση έχει ο Α’ Π.Π. με όλα όσα ζούμε σήμερα; Ποια η θέση της τεχνολογίας στις σύγχρονες κοινωνίες; Ποιοι πλουτίζουν απ’ τον «καπιταλισμό του τζόγου»; Πρόκειται για… παρέκκλιση του καπιταλισμού ή για την πεμπτουσία του ίδιου του συστήματος; Ποιος  ωφελείται απ’ τις αποικίες χρέους; Βρισκόμαστε μπροστά στο τέλος του ανθρώπινου πολιτισμού; Αυτά είναι μερικά από τα όσα συζητήσαμε με τον καθηγητή του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης, Μαρκ Σενέ. Αφορμή για την κουβέντα στάθηκε το βιβλίο του που κυκλοφόρησε  σχετικά πρόσφατα στην Ελλάδα με τίτλο: «Από τον μεγάλο πόλεμο στη διαρκή κρίση» (εκδ. Λιβάνης).

Λένε ότι ένας έξυπνος τρόπος να παρουσιάσεις ένα έργο είναι να αφήσεις τον ίδιο τον δημιουργό του να μιλήσει γι’ αυτό. Επομένως, ως εισαγωγή, θα θέλαμε να μας πείτε σε αδρές γραμμές τι πραγματεύεται το βιβλίο σας.

Το βιβλίο μου αφορά την κατάληψη της εξουσίας από την οικονομική ολιγαρχία και την επακόλουθη αποτυχία της δημοκρατίας. Επισημαίνει την τρέχουσα λογική της χρηματοδότησης των καζίνων που έχει δημιουργήσει αυτή η ολιγαρχία και από την οποία επωφελείται.

Τόσο στον τίτλο του βιβλίου, όσο και στις διάφορες ενότητες συνδέετε τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο με το «σήμερα». Ποιος ο συνδετικός κρίκος μεταξύ αυτών των δύο περιόδων;
Τι συνέβη στην Ευρώπη πριν από περίπου 100 χρόνια; Οι περισσότεροι δεν ήθελαν πόλεμο, αλλά ξέσπασε ξαφνικά και είχε ως αποτέλεσμα τη θυσία της ευρωπαϊκής νεολαίας – ιδιαίτερα της Γαλλίας και της Γερμανίας – που κατέληξαν στους μαζικούς τάφους του Μεγάλου Πολέμου. Την παραμονή αυτής της καταστροφής, ο κόσμος περίμενε μεγάλη πρόοδο που θα συνδεόταν με τη βελτίωση των τότε νέων τεχνολογιών: τρένα, αυτοκίνητα, αεροπλάνα, πλοία, τηλέγραφο, ιατρική και γενικά επιστημονικές, υγειονομικές και δημοκρατικές εξελίξεις. Όλα αυτά τα όνειρα εξανεμίστηκαν με τα πρώτα πυρά. Ευτυχώς σήμερα, στην καρδιά της Ευρώπης, τα χαρακώματα εξαφανίστηκαν και παρά τις παγκόσμιες στρατιωτικές εντάσεις, προβάλλεται ένας κόσμος ατελείωτης ευημερίας σε μεγάλη κλίμακα με την ψηφιοποίηση και την αυτοματοποίηση της οικονομίας. Όμως, δεδομένου ότι η κοινωνία μας δεν είναι οργανωμένη όπως θα έπρεπε και δεν επικεντρώνεται στις ανθρώπινες ανάγκες, οι βελτιώσεις αυτές σε όρους παραγωγικότητας συχνά δημιουργούν υπό-απασχόληση ή ανεργία, αντί για περισσότερο ελεύθερο χρόνο. Οι σημερινές γενιές υποφέρουν από βαθιές οικονομικές ανισορροπίες.

Εκτός από τη σαφή παρουσίαση του «δικτατορικού» τρόπου με τον οποίο επιβάλλεται ο χρηματοπιστωτικός τομέας, προτείνετε, αν έχω κατανοήσει σωστά, την επιστροφή σε μια πιο υγιή ανάπτυξη μέσω ενός υπεύθυνου οικονομικού συστήματος. Ωστόσο, για να κάνω τον συνήγορο του διαβόλου, μπορεί κάποιος να υποστηρίξει ότι το πρόβλημα δεν είναι η επικρατούσα (νεοφιλελεύθερη) ιδεολογία και η πρακτική της, ως απόκλιση του καπιταλισμού, αλλά το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα. Τι απαντάτε σε αυτό; Ο καπιταλισμός έχει εξελιχθεί με την πάροδο του χρόνου. Δεν είναι πλέον ένα σύστημα σε πλήρη ανάπτυξη όπως ήταν πριν από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τώρα βρίσκεται σε μια φάση παρακμής και δεν τηρείται πλέον από τον χρηματοπιστωτικό τομέα. Ο χρηματοπιστωτικός τομέας, και ιδίως οι τράπεζες που αποτυγχάνουν, καθώς και τα κορυφαία αμοιβαία κεφάλαια έχουν καταλάβει την εξουσία και επιβάλλουν τις επιλογές τους στην κοινωνία μέσω του σημερινού συστήματος χρηματοδότησης των καζίνων. Η ίδια η λογική του καπιταλισμού επενδύει για να αποφέρει κέρδος. Επί του παρόντος, η ίδια η λογική της χρηματοδότησης των καζίνων τζογάρει. Βέβαια, ο τζόγος δεν είναι επένδυση, κάθε άλλο παρά αυτό είναι. Ακόμα χειρότερο είναι το γεγονός ότι τα πιθανά οφέλη που προκύπτουν από αυτόν τον τζόγο ιδιωτικοποιούνται, ενώ οι πιθανές απώλειες  κοινωνικοποιούνται, πράγμα που σημαίνει ότι ο φορολογούμενος επιβαρύνεται με τις δαπάνες. Τα στοιχεία που αναφέρετε για την οικονομική κατάσταση στην Ε.Ε. είναι συγκλονιστικά. Ταυτόχρονα, όπως δηλώνετε, η καθοδηγούμενη από την ΕΚΤ οικονομική πολιτική που ακολουθείται, δημιουργεί έναν «πύργο από τραπουλόχαρτα που κινδυνεύει να καταρρεύσει ανά πάσα στιγμή». Πιστεύετε ότι οδεύουμε προς την κατάρρευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Θα μπορούσε η αλλαγή των πολιτικών σχέσεων και η εμφάνιση άλλων πολιτικών δυνάμεων να αποτελέσουν μια νέα αρχή για την Ε.Ε.; Η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται σε κακή κατάσταση από οικονομική, δημοκρατική και οικολογική άποψη. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι επίκειται η κατάρρευσή της. Αυτό που χρειάζεται η Ευρώπη για να απομακρυνθεί από το σημερινό αδιέξοδο όπου βρίσκεται, είναι η πολιτική δέσμευση των ενεργών πολιτών προκειμένου να προωθήσουν τις ριζικές οργανωτικές αλλαγές που απαιτεί η κοινωνία. Πρόσφατα, κυρίως στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη γενικότερα, άνοιξε πάλι η συζήτηση για το χρέος. Στο δεύτερο κεφάλαιο εξηγείτε εξαντλητικά τα συμφέροντα που κρύβονται πίσω απ’ το ελληνικό χρέος. Πρόκειται, όμως, για χρέος των Ελλήνων φορολογουμένων, όπως μας λένε, ή για χρέη που προέρχονται, ως επί το πλείστον, «από τις δημοσιονομικές πολιτικές που συνήθως τις υποβάλλουν ή τις επιβάλλουν χρηματοπιστωτικά κέντρα»;
Αυτό που ισχύει είναι ότι σε παγκόσμιο επίπεδο, και όχι μόνο στην Ελλάδα, το επίπεδο του χρέους δεν είναι βιώσιμο. Στις αρχές του 2017, το παγκόσμιο ιδιωτικό και δημόσιο χρέος αντιστοιχούσε στο 327% του παγκόσμιου ΑΕΠ και αυξανόταν ταχύτατα. Αυτό που ισχύει είναι ότι, σε μια προσπάθεια αποφυγής της χρηματοπιστωτικής αναταραχής στις χώρες της ζώνης του ευρώ,  το ΔΝΤ στήριξε την Ελλάδα. Ωστόσο, ο απώτερος σκοπός τους ήταν η διάσωση μεγάλων γερμανικών και γαλλικών τραπεζών, οι οποίες έδωσαν ανεξέλεγκτα χρήματα στη χώρα. Το χρέος είναι όντως όπλο στα χέρια μεγάλων τραπεζών και διεθνών χρηματοπιστωτικών οργανισμών που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την επιβολή συγκεκριμένων οικονομικών πολιτικών που ικανοποιούν τα συμφέροντά τους εις βάρος της κοινωνίας.
Υποστηρίζετε ότι βρισκόμαστε σε έναν πόλεμο χωρίς σύνορα και ότι η πτώση του πολιτισμού μας είναι κοντά. Που εδράζεται αυτή σας η πεποίθηση; Είναι ορατή μια γενικευμένη σύρραξη όπως  το 1914; Και αν ναι, γιατί;

Υποστηρίζω ότι ένας επονομαζόμενος «πολιτισμός» που ξοδεύει 1.700 δισεκατομμύρια δολάρια σε ετήσια βάση (2016) σε στρατιωτικές δαπάνες, δηλαδή για τη δική του καταστροφή, που ευθύνεται για την εξαφάνιση των ζωικών ειδών με πρωτοφανή ρυθμό, που ευθύνεται για την τρέχουσα καταστροφική υπερθέρμανση του πλανήτη και τέλος, αλλά όχι λιγότερο σημαντικό, έχει δημιουργήσει μια κουλτούρα χρηματοδότησης καζίνων με βαθιές αποσταθεροποιητικές συνέπειες, είναι μετά βίας πολιτισμός και κινδυνεύει να εξαφανιστεί.

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ:
Ο Μαρκ Σενέ είναι καθηγητής του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης. Έχει διατελέσει αναπληρωτής κοσμήτορας στην Ανώτατη Εμπορική Σχολή του Παρισιού. Εδώ και πολλά χρόνια μελετά και αναλύει κριτικά τον χρηματοπιστωτικό τομέα. Είναι μέλος της ευρωπαϊκής ΜΚΟ Finance Watch και του πολιτικού και οικονομικού φόρουμ Contrepoint.
Το κείμενο δημοσιεύθηκε στο ένθετο του Νόστιμον Ήμαρ στον “Δρόμο”, τo Σάββατο 16.9.2017

Ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί ή πώς να βγάλετε μια χώρα στο σφυρί με ένα ”αριστερό” κλικ!


Από την Μαρία Παρέντη
Είναι εφτά συνεχόμενα τα χρόνια που η χώρα ”σώζεται” μέσω των μνημονίων  και παράλληλα, εφτά τα έτη των πολιτικών υποσχέσεων πως από στιγμή σε στιγμή γλιτώνει από αυτά!
Κάθε χρόνο χάνεται για το λαό και κάτι που υποτίθεται ήταν διασφαλισμένο. Η γενιά των 700 ευρώ βολεύτηκε με τα 500 και πολλά της είναι, ο 13ος και 14ος μισθός όχι απλά δεν επανήλθαν μα αποτελούν μακρινό παρελθόν, το ”ένας τουλάχιστον εργαζόμενος σε κάθε σπίτι” μετετράπη σε ”ένας το πολύ συνταξιούχος και αν’ , ο ΕΝΦΙΑ δεν καταργήθηκε, το αφορολόγητο όλο και πέφτει, το ρεύμα μισοξεπουλήθηκε κι έρχεται η σειρά του νερού, αντί να κουρευτεί το χρέος κουρεύτηκε ο προϋπολογισμός για την Υγεία και την Παιδεία, αντί να φορολογηθεί ο πλούτος φορολογήθηκε η φτώχεια και μόνο οι ίδιοι οι ”πολυμήχανοι σωτήρες” μας ξέρουν, τι άλλο έμεινε για να μας πάρουν.
Μέσα σε όσα προαναφέρθησαν και σε πολλά ακόμα, καθώς η λίστα των ”διασφαλισμένων” που χάθηκαν είναι τεράστια, το θέμα των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών ήταν από τα πιο σοβαρά. Αρχικά φάνηκε απίθανο και γελοίο, η εφαρμογή του έχρηζε άλλωστε αλλαγής του υπάρχοντος Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Ο κόσμος ησύχασε προς στιγμήν. ”Δε θα το τολμήσουν”, λέγαμε.  Πόσα δε θα τολμούσαν και τόλμησαν!
Μετά ξαναρίχτηκε για τα καλά στο τραπέζι. Η εκάστοτε αντιπολίτευση το χρησιμοποιούσε σαν αντιπολιτευτικό χαρτί και υποσχόταν ότι η ίδια δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να το υπογράψει και η εκάστοτε συγκυβέρνηση απέφευγε την όποια αναφορά, γιατί ήξερε πολύ καλά τι ερχόταν.
Τα πράγματα έμοιαζαν να σοβαρεύουν.  Ο Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας  όπως τον ξέραμε έπρεπε να αλλάξει κατόπιν απαιτήσεως των θεσμών. Οι δικηγορικοί Σύλλογοι της χώρας ξεκίνησαν δύο πολύμηνες αποχές. Η πρώτη το 2014-15 ήταν ακριβώς για την αλλαγή του Κώδικα Πολιτική Δικονομίας και η δεύτερη το 2016 για το ασφαλιστικό. Τους περισσότερους μήνες οι συμβολαιογράφοι και οι δικαστικοί επιμελητές απείχαν επίσης.
Οι δύο αυτές αποχές εξυπηρετούσαν σκοπούς ή διάφορες γκρίζες καταστάσεις για πολλούς κι από πολλούς, μα  κατά τη διάρκειά τους σταμάτησαν σχεδόν οι πλειστηριασμοί (ακόμη γίνονταν με τον παραδοσιακό τρόπο) κι αυτό έφερε μια ακόμη αναβολή του χαμού που ερχόταν κι έδωσε σε κάποιους μια μικρή ανάσα.
Ας εξετάσουμε όμως σε απλά νομικά την έννοια του πλειστηριασμού.
Ο πλειστηριασμός είναι λοιπόν,  μία διαδικασία κατά την οποία περιουσιακά στοιχεία ή και δικαιώματα του οφειλέτη πωλούνται δημόσια προκειμένου να ικανοποιήσουν οι δανειστές του τις αξιώσεις τους κατ’ αυτού. Ένας από εκείνους στους οποίους χρωστά ο οφειλέτης   κινεί τη διαδικασία του πλειστηριασμού. Αν υπάρχουν κι άλλοι αυτοί  αναγγέλλονται στον πλειστηριασμό και ικανοποιούνται από το ποσό που θα επιτευχθεί από την πώληση του πράγματος μέσω του πλειστηριασμού.
Η μέχρι τώρα διαδικασία γινόταν στα Ειρηνοδικεία της χώρας με τη φυσική παρουσία συμβολαιογράφου. Για να επισπευσθεί πλειστηριασμός απαιτείται η ύπαρξη εκτελεστού τίτλου, όπως είναι η διαταγή πληρωμής, κατά της οποίας ο οφειλέτης μπορεί να ασκήσει ανακοπή που είναι το νόμιμο μέσο άμυνάς του και, εάν αυτή ευδοκιμήσει, να αποφύγει τον πλειστηριασμό. Με μία ανακοπή συνολικά η αποφυγή καθίσταται δυνατή.
Ο πλειστηριασμός όπως τον ξέραμε ως σήμερα, λάμβανε χώρα  στο κατάστημα του Ειρηνοδικείου στην περιφέρεια του οποίου έγινε η κατάσχεση, εργάσιμη ημέρα Τετάρτη, μεταξύ των ωρών  16:00 έως 17:00. Αν τα κατασχεμένα πράγματα βρίσκονταν στην περιφέρεια περισσότερων Ειρηνοδικείων,  ο δικαστικός επιμελητής με την κατασχετήρια έκθεση όριζε το ειρηνοδικείο της τέλεσης.
Η καινούρια  διαδικασία  προβλέπεται  γρήγορη κι άμεση. Τα ηλεκτρονικά συστήματα πλειστηριασμού περιέχουν όλα τα πληροφοριακά στοιχεία τα οποία περιλαμβάνονται στο απόσπασμα της κατασχετήριας έκθεσης. Αρμόδιος για την τέλεση της διαδικασίας είναι ο εκάστοτε πιστοποιημένος υπάλληλος του ηλεκτρονικού πλειστηριασμού, συμβολαιογράφος στο επάγγελμα, η φυσική παρουσία δεν χρειάζεται να επισημάνουμε ότι αποτελεί παρελθόν.
Στον ηλεκτρονικό πλειστηριασμό λαμβάνουν μέρος υποψήφιοι πλειοδότες που έχουν προηγουμένως πιστοποιηθεί στα ηλεκτρονικά συστήματα πλειστηριασμών. Ο οφειλέτης για να προβεί σε μέσο άμυνας πρέπει να κάνει όχι μια ανακοπή , αλλά τόσες όσες κι οι πλειοδότες.
Κάθε υποψήφιος πλειοδότης διορίζει με ηλεκτρονική δήλωση αντίκλητο που κατοικεί στην περιφέρεια του πρωτοδικείου του τόπου της εκτέλεσης μέχρι ώρα 15:00 δύο εργάσιμες ημέρες πριν από την ορισθείσα ημέρα του πλειστηριασμού, διαφορετικά αντίκλητος θεωρείται ο γραμματέας του πρωτοδικείου του τόπου της εκτέλεσης.Η επίσημη έναρξη των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών αναμένεται στο τέλος αυτού του μήνα και μέσα στο επόμενο τρίμηνο περίπου 5.000 ακίνητα θα πλειστηριαστούν.
Όλα ηλεκτρονικά, γρήγορα, αναίμακτα, ανέπαφα για τους εκτελεστές!
Μέχρι τα τέλη του χρόνου θα έχουν πέσει τα πρώτα κλικς και με την έναρξη του νέου έτους το σύστημα θα αποτελεί τη νέα και μόνη πραγματικότητα.
Η κυβέρνηση , αφού έσπευσε να δώσει τις ευχές στους Συμβολαιογράφους για τη νέα ηλεκτρονική πλατφόρμα, βεβαίωσε πως οι τράπεζες θα προτιμήσουν επαγγελματικά ακίνητα και όχι  κατοικίες. Όμως το ίδιο το πρόγραμμα των πλειστηριασμών που έχουν λάβει ημερομηνία διεξαγωγής, δεν επικυρώνει τα λεγόμενα των κυβερνητικών εκπροσώπων, καθώς περιλαμβάνει και πλειστηριασμούς κατοικιών.
Το όριο για τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας ορίζεται στα 300.000. Αυτή είναι η επαναλαμβανόμενη καραμέλα για να χρυσωθεί το χάπι των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών. Ποιος μας εγγυάται ότι το όριο αυτό  δε θα πέσει ακόμη και κάτω από τα 200.000 ευρώ, αν λάβει κανείς υπόψη του ότι μέχρι τα περισσότερα δάνεια δεν ξεπερνούσαν τα τελευταία έτη τα 100.000 ευρώ, άρα το μεγαλύτερο ποσό πλαφόν θα καταλήξει να μην έχει νόημα , με αποτέλεσμα να μειωθεί.
Η προστασία της πρώτης κατοικίας εξακολουθεί να υπάρχει για όλους όσοι πρόλαβαν/ κατάφεραν να ενταχθούν στο νόμο Κατσέλη. Μετά το Δεκέμβρη του 2017 αποχαιρετάμε κι αυτή την άμυνα από πλευράς οφειλετών.
Η πρόφαση της οικονομίας χρόνου της δικαιοσύνης και η βεβαίωση ότι θα πληγούν μόνο έυρωστοι πολίτες είναι τουλάχιστον αστεία. Σωρεία σπουδαίων υποθέσεων μουχλιάζει χρόνια εκτός αιθουσών κι εμείς βιαζόμαστε να σώσουμε τις τράπεζες; Πότε επλήγησαν άλλωστε μεγαλοκαρχαρίες για να πληγούν και τώρα;
Η δυναμική παρουσία κινημάτων και φορέων κατά των πλειστηριασμών στα Ειρηνοδικεία, παρακώλυε μέχρι στιγμής την παραδοσιακή διαδικασία κι αυτός είναι κατά τη γνώμη μας άλλος ένας σπουδαίος λόγος αντικατάστασής της.
Οι εικόνες που έρχονται , θα θυμίσουν πολύ την κατάσταση στην Ισπανία και δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι το κίνημα που έχει δημιουργηθεί εκεί, στέκεται αλληλέγγυο και σε συνεχή συνεννόηση με το αντίστοιχο της χώρας μας.
”Αριστερό” ή ”δεξί” κλικ το ξεπούλημα παραμένει το ίδιο αισχρό!
Το κείμενο δημοσιεύθηκε στο ένθετο του Νόστιμον Ήμαρ στον “Δρόμο”, τo Σάββατο 16.9.2017

«Ανάπτυξη»: Για ποιόν; – του Νίκου Μπογιόπουλου



«Σωτηρία». «Μεταρρυθμίσεις». «Ανάπτυξη». Και εσχάτως: «Επενδύσεις». Για χρόνια οι λέξεις αυτές κλίνονται καθημερινά σε όλες τις πτώσεις από τους επαϊοντες της «σωτηρίας» μας.
Μόνο που είναι προφανές ότι στο πλαίσιο της διαρκούς αποκολοκύνθωσης λέξεων και εννοιών, τα ίδια λόγια – για να παραφράσουμε τον ποιητή – δεν έχουν το ίδιο βάρος σ’ όλες τις καρδιές και σ’ όλα τα χείλη.
Προδήλως η ακολουθούμενη πολιτική ήταν «σωτήρια». Αλλά για ποιόν; Για τις τράπεζες και όσους προκάλεσαν την κρίση, σίγουρα. Για τους μισθωτούς, όμως;
Όντως αυτά τα χρόνια έγιναν «μεταρρυθμίσεις». Προς όφελος ποιού, όμως; Του εργάτη που είδε τον βασικό του μισθό να κατρακυλάει στα 480 ευρώ και τον ΕΝΦΙΑ να τον πνίγει; Η’ προς όφελος της πολυεθνικής που απαλλάχτηκε από τα «περιττά» (για την ίδια) εργασιακά δικαιώματα και του fundπου πλέον θα αρπάζει σπίτια και ηλεκτρονικώς από τον λεηλατημένο και τρισχαρατσωμένο;
Μιλούν για «ανάπτυξη» και για «επενδύσεις». Τι ωραία! Αλλά δεν μας λένε: «Επενδύσεις» προς όφελος ποιού; Και άρα «ανάπτυξη» για ποιόν;
Τι ακριβώς θα «αναπτύξουν» οι 125.000 νέοι με μηνιάτικο 100 ευρώ και οι άλλες 600.000 απασχολούμενοι με τα 380 ευρώ το μήνα;
Κι από πότε, αλήθεια, η εκποίηση πλουτοπαραγωγικών πηγών και η άσκηση της «τέχνης του επιχειρείν» με προϋπόθεση τον εργασιακό μεσαίωνα είναι «επένδυση» και όχι ξεπούλημα και ειλωτεία;
«Για ποιόν», λοιπόν. Αυτό είναι το ερώτημα. Και η απάντηση, μαζί. 
Πηγή: Εφημερίδα Real News 17/9/2017

19 Σεπ 2017

Αποκαλυπτικό βίντεο: Η κυνική ομολογία των ναζιστών της Χρυσής Αυγής


Δηλώσεις του Ν. Μιχαλολιάκου και των συνεργατών του, όπου ομολογούν πλήρως την ενοχή τους σε όσα τους καταλογίζονται στο βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών που παρέπεμψε τη Χ.Α. να δικαστεί ως εγκληματική οργάνωση.
http://im2.7job.gr/sites/default/files/imagecache/1200x675/article/2017/38/239064-17564392.jpg
Το βίντεο που ανέβασε σήμερα η Εφημερίδα των Συντακτών περιλαμβάνει μόνο δηλώσεις του Ν. Μιχαλολιάκου και των συνεργατών του, όπου ομολογούν ότι η Χρυσή Αυγή έχει παραστρατιωτική δομή, κάθετη ιεραρχία και λειτουργεί με απόλυτη πειθαρχία.
Ομολογούν, επίσης, την εγκληματική δράση των ταγμάτων εφόδου και το γεγονός ότι η μοναδική «πολιτική» τους είναι η βία, καθώς επίσης και το κίνητρο των εγκλημάτων τους που δεν είναι άλλο από τη ναζιστική ιδεολογία τους.
Ομολογούν τέλος και την απέχθειά τους για το Σύνταγμα και τη Δημοκρατία, αλλά και τη στρατηγική τους να διαλύσουν το Κοινοβούλιο και να εγκαθιδρύσουν και στην Ελλάδα το καθεστώς που «ακολούθησε μετά τη Βαϊμάρη», δηλαδή το εθνικοσοσιαλιστικό καθεστώς του Χίτλερ.

17 Σεπ 2017

Ο «επαγγελματικός προσανατολισμός» ξεκινά από την προσχολική ηλικία

Ο «επαγγελματικός προσανατολισμός» ξεκινά από την προσχολική ηλικίαΤο παιδί εργάζεται"... έτσι συνηθίζουν να λένε οι Άγγλοι όταν ένα παιδί απλώς παίζει, κι έχουν δίκιο, αφού το παιχνίδι εί­ναι ο κυριότερος τρόπος µε τον οποίο τα παιδιά µαθαί­νουν. Μέσα από το παιχνίδι τα µεν παιδιά ανακαλύπτουν τις ιδιαίτερες κλίσεις τους, οι δε γονείς και το εκάστοτε εκπαιδευτικό σύστημα, έχουν τη δυνατότητα να τις ενισχύσουν, ώστε να µην αποδυναμωθούν. Από την προνηπια­κή ηλικία µέχρι το δηµοτικό, το κάθε παιδί, µέσα από το παιχνίδι, διαμορφώνει τη συναισθηματική του νοημοσύνη αλλά και τις δεξιότητες τις ζωής του, που είναι οι κυριότερες βάσεις για την εξέλιξή του.
http://im1.7job.gr/sites/default/files/imagecache/1200x675/article/2017/37/238578-children-painting.jpg
"Κοίτα, αυτή είναι η γνώμη μου: όλοι αρχίζουμε τη ζωή μας γνωρίζοντας μαγεία. Γεννιόμαστε με ανεμοστρόβιλους, πυρκαγιές και κομήτες μέσα μας. Ικανοί να μιλάμε στα πουλιά, να διαβάζουμε τα σύννεφα και να βλέπουμε τη μοίρα μας στους κόκκους της άμμου. Ώσπου μας ξεριζώνουν τη μαγεία μέσα από την ψυχή μας. Στο σχολείο, στην εκκλησία, στο σπίτι. Μας βάζουν στον ίσιο δρόμο και μας λέν να είμαστε υπεύθυνοι. Να φερνόμαστε όπως αρμόζει στην ηλικία μας. Να ωριμάσουμε, για όνομα του Θεού. Και ξέρεις γιατί μας το λεν; Επειδή ντρέπονται γι αυτό που άφησαν κάποτε να τους κάνουν στις δικές τους ψυχές" R R McCammon, Boy's Life
Οι ειδικοί επισημαίνουν, πως ο επαγγελματικός προσανατολισμός ξεκινάει από πολύ μικρή ηλικία. Οι μελλοντικοί ενήλικες πρωταγωνιστές της επαγγελματικής ζωής, δηλαδή, τα παιδιά, χρειάζονται περισσότερο ελεύθερο χρόνο με πολλά ερεθίσματα, για να αναπτύξουν τις δεξιότητες της ζωής τους, τις δυνατότητες έκφρασης των συναισθημάτων, των δυνατοτήτων τους, και βέβαια, γνώση, για να ξεδιπλώσουν τα ταλέντα και τις μοναδι­κές ικανότητές τους.
Το εκπαιδευτικό σύστημα, αλλά και οι γονείς, χρειάζεται να αφουγκράζονται συνέχεια τις ανάγκες και τις επιθυμίες των παιδιών, ώστε να τα οδηγήσουν στo δρόμο που εκείνα κάποτε θα διαλέξουν. Αυτή, όμως, είναι μια φροντίδα που ξεκινά από πoλύ νωρίς, όταν ακό­μα το παιδί είναι νήπιο, πριν καλά καλά πάει στον παιδικό σταθμό ή στo νη­πιαγωγείο. Σ' αυτή την πρώιμη φάση οι γονείς θα του δώσουν τις πρώτες ευκαιρίες ν' αποκαλύψει τα ταλέντα και τις κλίσεις του. Στη συνέχεια, τη σκυ­τάλη θα πάρουν μαζί τους, οι ειδικοί του παιδικού σταθμού, του νηπιαγωγείου και του σχο­λείου.
Τα πρώτα χρόνια:
Η «επαγγελματική ενημέρωση» ξεκιvάει από τα πρώτα χρόνια της ζωής των παιδιών, όταν σιγά σιγά έρχονται σε επαφή και με τα διάφορα επαγγέλ­ματα. Έτσι αρχίζει και η επιθυμία του κά­θε παιδιού να γίνει, π.χ. δάσκαλος, γιατρός, μουσι­κός, πυροσβέστης, κλπ.. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι το κάθε παιδί θα ασκήσει τελικά το επάγγελμα που φαντάζεται σε μικρή ηλικία, αλλά η όλη διαδικασία το βοηθά να χτίσει σιγά σιγά την αυτονομία του. Τα παιδιά "διαλέγουν επάγγελμα" για να νιώσουν ότι διαφοροποιούνται. Ο προσ­διορισμός του επαγγέλματος βοηθά το παιδί να ξεχωρίσει τον εαυτό του μέσα στην οικογένεια. Το μεν παιδί προσανατολίζεται σε μια προσωπική πορεία στη ζωή και η οικογένεια σε μια μελλοντική ζωή χωρίς το παιδί.
Η συμβουλή των ψυχολόγων προς τους γονείς είναι σαφής: Δώστε ελεύθερο χρόνο και ερεθίσματα στο παιδί σας, για να αναπτύξει τις δεξιότητές του. Αν το παιδί σας έχει μια ιδιαίτερη κλίση σε κάτι, βοηθήστε το να την καλλιεργήσει, ενισχύστε του τις τάσεις του και προτρέψτε το να τις εκφράσει, χωρίς όμως να τη συνδέσετε απαραίτητα με το μελλοντικό του επάγγελμα, γιατί δεν μπορούμε να γνωρίζουμε πως θα συνθέσουν, τελικά, όλα εκείνα που θα αποκομίσουν από τη ζωή τους.
Έτσι κι αλ­λιώς, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να παρεμβληθούν και άλλοι παράγοντες που θα τα οδηγήσουν στην όποια επαγ­γελματική απόφαση. Αυτό που χρειάζεται είναι να βοηθήσουμε από μικρή ηλικία κάθε παιδί να μπει στη διαδικασία ανακάλυψης του ίδιου του εαυτού του, προσφέροντάς του τη δυνατότητα έκφρασης των συναισθη­μάτων του, από τη μια πλευρά, και των ιδιαίτερων σωματικών και πνευματικών ικανοτήτων του, από την άλλη.
Ο ελεύθερος χρόνος που θα του προσφέρουμε, το παιχνίδι, και η συναναστροφή με άλ­λα παιδιά αλλά και με ενήλικες, και βέβαια η ύπαρξη πολλών διαφορετικών ερεθισμάτων, ώστε να το παροτρύνουμε να ασχοληθεί με όσα του προξενούν ενδιαφέρον, είναι το ένα μέρος. Το κύριο, όμως, βή­μα για να ωθήσουμε το κάθε παιδί να αναπτυχθεί, είναι η γνώση του εαυτού του.
Η σημασία της συναισθηματικής νοημοσύνης:
Σήμερα έχει αρχίσει να δίνεται έμφαση στο πως μπορεί κάθε παιδί να εκδηλώ­νει τα συναισθήματά του και να τα διαχειρίζεται. Στο παρελθόν, συναισθή­ματα όπως π.χ. ο θυμός, ήταν απαγορευ­μένα στα παιδιά. Στις μέρες μας η σημασία της ανάπτυξης της συναισθηματικής νοημοσύνης, δηλα­δή η επίγνωση ότι το παιδί μπορεί να αναγνωρίζει τα δικά του συναισθήμα­τα αλλά και των άλλων (άρα να επι­κοινωνεί), όπως και η σημασία της ανακάλυψης, της εξέλιξης και της σύνθεσης των δεξιοτήτων τής ζωή του, είναι δεδομένη.
Η συναισθημα­τική καλλιέργεια, δηλαδή η ικανότητα του ανθρώπου να αναγνωρίζει, να εκφράζει, και κυρίως να διαχειρίζεται τα συ­ναισθήματά του, είναι από τα πιο βα­σικά εφόδια για τη ζωή. Γι' αυτό και η σύγχρονη εκπαίδευση στο νη­πιαγωγείο και στο δημοτικό χρειάζεται να βασίζονται σε προγράμματα, που έχουν στόχo την ανάπτυξη της συναισθημα­τικής νοημοσύνης.
Η δύναμη των ερεθισμάτων για την ανακάλυψη και αξιοποίηση των δεξιοτήτων ζωής:
Αν δεν δώσουμε στα παιδιά τη δυνατότητα να πειραματιστού,  δεν θα μπορέ­σουν να αντιληφθούν τις κλίσεις και τις τά­σεις τους. Οι ιδιαίτερες ικανότητες εμφανίζονται από την προσχολική ηλικία, δίνοντας στο παιδί την ευκαιρία να τις εκφράσει και μέσα από το κάθε παιχνίδι, χωρίς όμως να το καταπιέζουμε ή να το κατευθύνουμε.
Το κάθε παιδί είναι σημαντικό να έχει τη δυνατότητα να διαλέγει την απασχόλησή του κι αυτό θα επιτευχθεί μόνο αν μπορεί να διαθέσει τον ελεύθερο χρόνο του σε ό,τι θέλει πραγματικά. Μέσα από τον ελεύθερο χρόνο τα ταλέντα του θα ξεδιπλωθούν με άμεσο και αυθεντικό τρόπο. Επίσης, εξίσου σημαντικές εiναι οι ώρες της αυτοαπασχόλησης που χαρίζουν στο παιδί την αίσθηση ότι μπορεί να τα καταφέρει μόνο του, άρα ενι­σχύουν  την αυτοεκτίμησή του και τη διά­θεσή του να τα βγάλει πέρα με καινούρ­γιες προκλήσεις.
Η συμβολή των γονέ­ων είναι αποτελεσματική, όταν στηρίζουν τα παιδιά τους (όχι με υπερπροστατευτικότατα ή με καταπίεση) σε κάθε προσπάθεια που κάνουν, και τα βοηθάνε να αισθάνονται ικανά και να μην απογοητεύονται από τις  μικρές αποτυχίες τους.
Η επικοινωνία και η κοινωνικότητα:
Στην προνηπιακή ηλικία τα παιδιά χρειάζονται να συναναστρέφονται με άλ­λα παιδιά και να επικοι­νωνούν μεταξύ τους. Μ' αυτόν τον τρόπο μαθαίνουν την ομαδικότητα, αποκτούν αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση και το πιο σημαντικό: μαθαίνουν τον εαυτό τους. Τα παιδιά πρέπει να μάθουν να εκ­φράζουν ό,τι σκέφτονται και να καταλαβαίνουν, αντίστοιχα, τα άλλα παι­διά.
Τα περισσότερα επαγγέλ­ματα, εξάλλου, απαιτούν καλή επικοινωνία και αυ­ξημένη κοινωνικότητα. Μέσα από τη συνανα­στροφή το παιδί μαθαίνει, εκτός των άλλων, να αυτοπειθαρχεί και να οροθετείται, κάτι που επίσης είναι σημαντικό για όποιο επάγγελμα κι αν διαλέξει στο μακρινό μέλλον. Οι βάσεις όμως θα μπουν στην παιδική ηλικία.
Στον παιδικό σταθμό:
Όταν το παιδί δημιουργεί, αποκαλύπτει τις τάσεις του και τις δυνατότητές του με μοναδική ευκολία. Οι ευκαιρίες για δημιουργία δίνονται μέσα στο σπίτι με διάφορα παιχνίδια και απασχολήσεις, είτε στον παιδικό σταθμό και αργότερα στο νηπιαγωγείο. Γι' αυτό, όταν θα έρθει η ώρα να διαλέξουν οι γονείς τον παιδικό σταθμό καλό είναι να φροντίσουν να διαθέτει τα παρακάτω χαρακτηριστικά ή του­λάχιστον να τα πλησιάζει:
Έμφαση στην ανάπτυξη: Για να βοηθήσει τα παιδιά να προσανατολιστούν σωστά στο μέλλον, σε προσωπικό και κοινωνικό επίπεδο, ο σύγχρονος παιδικός σταθμός πρέπει επίσης να δίνει μεγάλη έμφαση στη λέξη "ανάπτυξη". Συγκεκριμένα, να μπορεί να "'υποσχεθεί" την προσωπική, την κοινωνική αλλά και την σωματική ανάπτυξη των παιδιών, όπως και την ανάπτυξη των συναισθημάτων τους και των  γνώσεων τους, αλλά και των πνευματικών ικανοτήτων τους. Επίσης οι ειδικοί ενός παιδικού σταθμού είναι καλό να "κατεβαίνουν" στο ύψος των παιδιών, κυριολεκτικά και μεταφορικά, για να μπορούν να επικοινωνήσουν και να "ακούσουνε" με προσοχή τις επιθυμίες και τις ιδιαιτερότητές τους.
Επιπλέον, ο παιδικός σταθμός χρειάζεται να έχει μικρές ομάδες, με μια δασκάλα και έναν βοηθό, έτσι ώστε να μπορούν να ασχοληθούν με το κάθε παιδί ξεχωριστά, και να ενημερώνουν τους γονείς για την ανάπτυξή του σε όλους τους τομείς.
Προσιτός χώρος και αυτοδιάθεση: Ο χώρος του παιδικού σταθμού πρέπει να έχει ζεστασιά, σεβασμό και ασφάλεια για τα παιδιά, να διαθέτει μικρά έπιπλα κι έναν εξοπλισμένο εξωτερικό χώρο για ελεύθερο παιχνίδι και σωματική έκφραση και άσκηση, απαραίτητα σε αυτές τις ηλικίες. Επίσης, να είναι ένας απόλυτα προσιτός χώρος για τους μικρούς φιλοξενούμενούς του και vα τους παρέχει άμεσα την ικανοποίηση των ενδιαφερόντων τους με ποικιλία ερεθισμάτων.
Ενάς γονιός µπορεί να ελέγξει έναν τέτοιο χώρο προσέχοντας το εξής:  Το υλικό για τα παιχνίδια και τις δρα­στηριότητες να είναι τοποθετημένο σε τέτοιο ύψος, ώστε ένα κάθε παι­δί να µπορεί να πιάσει αυτό που το ενδιαφέρει και να εκφράσει µ' αυτόν τον τρόπο άµεσα την προτίµησή του αλλά και την κλίση του. Άλλο παιδί θα προτιμήσει τα τουβλάκια, άλλο τις δαχτυλοµπογιές, άλλο χαρ­τιά και µαρκαδόρους ή κάποιο παζλ, κι άλλο θα παίξει µε ένα ξυλόφω­νο, ή θα προτιμήσει την παιδική χαρά.
Επίσης, είναι καλό να µπορούν οι γο­νείς να επισκέπτονται όλες τις ώρες τον παιδικό σταθµό.
Στο νηπιαγωγείο:
Το πρόγραµµα στο νηπιαγωγείο χρειάζεται µεγαλύτερη καθοδή­γηση και οργάνωση, ώστε να προετοιμάσει το παιδιά να περάσουν µε µεγαλύτερη ευκολία στo δηµοτικό σχολείο, oπότε αυξάνονται κάπως οι απαιτή­σεις για πειθαρχία και oριoθέτηση. Όμως, ένα νηπιαγωγείο δεν θα πρέπει να έχει στο πρόγραµµά του υποχρεωτικά γραφή και ανάγνω­ση. Αν ένα παιδί «στέκεται» καλά στην οµάδα, αν νοιώθει καλά µε τον εαυτό του και λειτουργεί επιτυχώς, θα περάσει οµαλά στην πρώτη δη­µοτικού χωρίς απαραίτητα να ξέ­ρει να διαβάζει ή να γράφει. Μπορεί να υπάρχει πρόγραµµα για όλα τα παραπάνω (ακόµα και για µία ξένη γλώσσα), αλλά σε µορφή παιχνιδιού.
Φυσικά, εί­ναι καλό να υπάρχει δυνατό­τητα για γυµναστική, καλλιτεχνι­κές δραστηριότητες, µουσική, και όλα όσα µπορεί να ενδιαφέρουν τα παιδιά. Όλα αυτά, ωστόσο, δεν πρέπει να δίνονται στο παιδί με καταπιεστικό ή υποχρωτικό τρόπο.
Γενική µόρφωση και παιδεία - Τα εφόδια:
Η σηµασία της γενικής µόρφωσης και παιδείας είναι µεγάλη. Ανεξάρ­τητα από τα ιδιαίτερα ταλέντα του, κά­θε παιδί, χρειάζεται να καλλιεργείται πνευματικά.
Δεν είναι τυχαίο ότι η απόφαση της εξειδίκευσης έρχεται στο τέλος των σπουδών. Η διαδρoµή από τη µόρφωση µέχρι την επαγγελµατι­κή αποκατάσταση µπορεί ν' αλλάξει στόχο πολλές φορές. Σήµερα κάθε ενήλικας π.χ. στην Ευρώπη, πρόκειται να εξασκήσει κατά  μέσο όρο, τρία ή και τέσσερα διαφορε­τικά επαγγέλματα κατά τη διάρκεια της ζωής του. Μπορεί στη διαδροµή ο καθένας να επισηµάvει άλλα ενδιαφέροντα, ή μπορεί ακόµη ν' αλλάξει επάγγελµα ύστερα από µια σύ­ντοµη επιπλέον επιμόρφωση, η οποία θα βασίζεται και στα εφόδια της γενικής παιδεία που απέκτησε, αλλά και με στόχο την αυτοπραγμάτωση των δεξιοτήτων ζωής του, που είναι εκείνο που θα του δώσει την αίσθηση της επαγγελματικής -και όχι μόνο- ολοκλήρωσης, πως πραγματικά κατάφερε να αξιοποιήσει έως και στο έπακρο, τις ικανότητές του.
Οι μελλοντικές επιλογές:
Η επιλογή του επαγγέλματος δεν είναι αποτέλεσα µιας µόvο συνισταμένης, δηλαδή των ικα­νοτήτων και των κλίσεων του παιδι­ού, και των εφοδίων που θα κατακτήσει από τη μόρφωσή του(πτυχία και διακρίσεις) αλλά και άλλων παραγόντων, κοινωνικών και ψυχολογικών. Τα εφόδια που θα αποκτήσει κάθε παιδί από την προνηπιακή, νηπιακή, και σχολι­κή του ηλικία, θα το βοηθήσουν να εκμεταλλευτεί µε πολύ µεγαλύτερη ευκολία τις ιδιαιτερότη­τές του, έτσι ώστε να πραγµατοποι­ήσει µε επιτυχία τα όνειρά του.
Το επάγγελμα είναι η ίδια η ζωή, σε αυτό αναλώνουμε την περισσότερη ενέργειά µας, κι αυτό βοηθά στη δηµιουργία της ταυτότητάς µας. Ωστόσο δεν µπορούµε να απαιτούμε από τα παιδιά ν' αποκτήσουν ταυ­τότητα πριν ακόµη ενηλικιωθούν. Καλό είναι να θυμόμαστε ότι ο επαγγελματικός προσανατολισµός είναι µια εξελικτική διαδικασία, που δεν αξίζει µόνο για το αποτέλεσµά της, αλλά και για το ταξίδι που κάνει το κάθε παιδί, µέχρι να είναι έτοιµο να "πάρει τη ζωή του στα χέρια του".
Ο παιδικός σταθμός, το νηπιαγωγείο και το σχολείο χρειάζεται:
  • Να προσέχουν κάθε παιδί, καθώς κινείται στο περιβάλλον.
  • Ν’ ανταποκρίνονται στις ανάγκες του.
  • Να παρατηρούν κάθε παιδί ξεχωριστά.
  • Να προσέχουν όσα εκφράζει κάθε παιδί.
  • Να το βοηθούν να εκφράζεται συναισθηματικά και να διαχειρίζεται τα συναισθήματά του (ανάπτυξη της συναισθηματικής νοημοσύνης).
  • Να το βοηθούν να επικοινωνεί.
  • Να του μαθαίνουν να ολοκληρώνει την κάθε προσπάθειά του, να επιμένει, να εξερευνά, να μοιράζεται.
  • Να του δίνουν ερεθίσματα που θα το βοηθήσουν να ανακαλύψει και να διαμορφώσει τις δεξιότητες της ζωής του, π.χ. με ομαδικά και ατομικά παιχνίδια, απασχολήσεις και δραστηριότητες.
  • Να το βοηθούν να μάθει τον εαυτό του.
Τέλος, ας μην ξεχνάμε, κάποια από εκείνα που άφησε παρακαταθήκη, ο καθηγητής Χρίστος Τσολάκης"Δεν γνωρίζει κανείς καλά, παρά μόνο ότι τον έχει κάνει να το αγαπήσει. Αν κάτι δεν το αγάπησες, δεν το γνωρίζεις καλά. Το σχολείο πρέπει να είναι μια ευτυχισμένη οικογένεια! Αυτή την μεταρρύθμιση θα τη βάλουμε καμιά φορά στο μυαλό μας; Τα άλλα ειναι μερεμέτια!"
"Οι μαθητές είναι οι καλύτεροι δάσκαλοι!"

Η ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΑ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ!- Ανοιχτό Κάλεσμα σε Πολίτες, Φορείς και Συλλόγους του Δήμου Ι.Π.Μεσολογγίου!



Ανοιχτό Κάλεσμα σε Πολίτες, Φορείς και Συλλόγους του Δήμου Ι.Π.Μεσολογγίου για Ενημέρωση για το πολύ σημαντικό ζήτημα της Καύσης Βιορευστών στο Εθνικό Πάρκο Λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου-Αιτωλικού.
 
-Τετάρτη 20 Σεπτεμβρίου
-Ώρα: 19:00
-Εργατικό Κέντρο Μεσολογγίου

 
Ύστερα από έρευνα μηνών καταλήξαμε στο βέβαιο συμπέρασμα ότι η κατασκευή και λειτουργία αυτών των μονάδων θα είναι καταστροφική για την περιοχή μας.
8 μήνες μετά την πρώτη μας αντίδραση, θα διατυπωθούν τα βασικά μας επιχειρήματα - ευρήματα, που στηρίζουν το δίκαιο αίτημα μας για ολοκληρωτική ακύρωση αυτής της καταστροφικής επένδυσης.
 
Η ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΑ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ!

Τι είπε ο άνθρωπος! (ΒΙΝΤΕΟ)


Tου Νίκου Μπογιόπουλου
«Δεν τρέφω αυταπάτες για μια κοινωνία χωρίς ανισότητες, κάτι τέτοιο είναι αντίθετο στην ανθρώπινη φύση, όσοι το επιχείρησαν καταστρατήγησαν τελικά την ίδια τη δημοκρατία και τα ατομικά δικαιώματα».
Ποτέ ίσως άλλοτε στην ιστορία αυτού του τόπου σε μια φράση δεν έχουν ειπωθεί τόσα πολλά.
Για την ακρίβεια δεν είχε προσφερθεί στο φιλοθεάμον κοινό τέτοιο ξεβράκωμα από τον γυμνό βασιλιά του νεοφιλελευθερισμού.
Τι μας είπε ο «μετριοπαθής», ο «ήπιος», ο «κεντροδεξιός» κύριος Μητσοτάκης;
Ότι η κοινωνική ισότητα καταστρατηγεί τη δημοκρατία και ότι κινείται στον αντίποδα της ανθρώπινης φύσης!
Ότι η «ανισότητα» (προσέξτε: η ανισότητα» και όχι η «διαφορετικότητα») αποτελεί στοιχείο του ανθρώπινου DNA και άρα είναι ο αρμός πάνω στον οποίο πρέπει να οικοδομούνται οι ανθρώπινες κοινωνίες!
Ο κ.Μητσοτάκης,ακολουθώντας τον «ευθύ» δρόμο του νεοσυντηρητισμού και όχι την σοσιαλδημοκρατική τεθλασμένη του κ.Τσίπρα (ιδού η… διαφορά τους) ήταν αποκαλυπτικός:
Δια των χειλέων του η κοινωνική ανισότητα έφτασε να συνιστά ξετσίπωτα πολιτικό πρόταγμα και να ξεστομίζεται επίσημα ως προεκλογικού τύπου διακηρυκτικός λόγος!
Τύφλα να έχει ο  κοινωνικός δαρβινισμός!Τύφλα να έχει ο Μάλθους!
Ο κύριος Μητσοτάκης, ο οποίος αγορεύει περί το μέλλον, ο οποίος ομιλεί εν έτει 2017 για να μας πουλήσει τα οράματα του για το πώς θα είναι η Ελλάδα το 2030, μας το ξεκαθάρισε (εν τη πολιτική αφελεία του;): Θέλει μια χώρα, μια κοινωνία κι έναν λαό που θα ζούνε… 250 χρόνια πίσω.
Πίσω κι από εκείνο το «Ελευθερία – ΙΣΟΤΗΤΑ – αδελφοσύνη» της Γαλλικής Επανάστασης!
Τόσο «μαύρο» είναι το μέλλον που μας τάζουν. Φτιαγμένο με τα ίδια πάντα καπιταλιστικά υλικά, με τις ίδιες θεωρίες περί «άξιου και ικανού», με την ίδια κατασταλτική ιδεοληψία που αντανακλά και θέλει να αναπαραγάγει σε επίπεδο συνείδησης την επιβολή του «δίκιου του ισχυρού».
Και που όταν ανοίγουν οι υπόνομοι του συστήματος, εμφανίζονται κάποιοι και τα χρησιμοποιούν όλα αυτάγια να οδηγήσουν την ανθρωπότητα στους νόμους της Νυρεμβέργης.
Γρηγορείτε!

14 Σεπ 2017

Σαλμάς κερνούσε, Σαλμάς έπινε (ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ)

Πρωτοφανής ήταν η μεθόδευση για την διεκπεραίωση των υπερκοστολογημένων αρθροσκοπήσεων διαγνωστικού χαρακτήρα που προκάλεσαν ζημία τουλάχιστον 825.000 ευρώ στο Δημόσιο. Εκτός από τις ευθύνες του πρώην αν. υπουργού Υγείας, Μάριου Σαλμά, και του πρώην υπουργού Υγείας, Μάκη Βορίδη, μείζονα ρόλο διαδραμάτισαν ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών, το τότε Δ.Σ. του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας (ΚΕΣΥ) και ο ίδιος ο πρώην πρόεδρος του ΕΟΠΥΥ.
του Άγγελου Προβολισιάνου
Την πλήρη διάσταση του σκανδάλου στοιχειοθετεί το έγγραφο δύο διευθύνσεων του ΕΟΠΥΥ προς τον πρώην πρόεδρο του Οργανισμού, Δημήτρη Κοντό. Συγκεκριμένα, η Γενική Διεύθυνση Οικονομικών Υποθέσεων από κοινού με τη Διεύθυνση Συμβάσεων αποστέλλουν στις 17/3/2015 στον κ. Κοντό επιστολή με θέμα: «Αντίθετη γνώμη για την υπογραφή σύμβασης μεταξύ του ΕΟΠΥΥ και της εταιρίας με την επωνυμία ΑΡΘΡΟΣΚΟΠΗΣΗ ΕΕ».
Το έγγραφο ξεκινά με την αποκάλυψη πως ο Μάριος Σαλμάς παραβρέθηκε στις 12/3/2015 στην εσωτερικού τύπου συνάντηση προϊσταμένων διαφόρων τμημάτων του ΕΟΠΥΥ (ανάμεσά τους και ο πρόεδρος) και του υπουργείου Υγείας, οι οποίοι γνωμοδότησαν υπέρ της σύναψης σύμβασης του ΕΟΠΥΥ με την εταιρία συγγενών του κ. Σαλμά που εδρεύει στην ίδια διεύθυνση με το ιατρικό του γραφείο, ΑΡΘΡΟΣΚΟΠΗΣΗ ΕΕ. O πρώην αν. υπουργός Υγείας έδωσε το «παρών» στη διαδικασία «επικαλούμενος την ιδιότητά του ως ορθοπεδικός και βουλευτής του Κοινοβουλίου». Δηλαδή, ο άμεσα ενδιαφερόμενος για τη σύναψη μίας σύμβασης με τον ΕΟΠΥΥ -που στη συνέχεια εκδίδει 550 παραπεμπτικά της εν λόγω εξέτασης τα οποία και εκτελούνται στο διαγνωστικό κέντρο της συζύγου και του γαμπρού του- παίρνει μέρος στη διαβούλευση των θεσμικών φορέων με την ιδιότητα του βουλευτή, κάτι που κρίθηκε ως φυσιολογικό και αποδεκτό από τον πρόεδρο του ΕΟΠΥΥ.
Παρακάτω, ξεκαθαρίζεται πλήρως πως η υπουργική απόφαση του πρώην υπουργού Υγείας Μάκη Βορίδη -σύμφωνα με την οποία για την κοστολόγηση (1.500 ευρώ) της διαγνωστικής αρθροσκόπησης σε ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα ισχύει ό,τι και στα Κλειστά Ενοποιημένα Νοσήλια- δεν έχει δημοσιευθεί σε ΦΕΚ, ενώ στοιχειοθετείται και η παράνομη αδειοδότηση του συγκεκριμένου διαγνωστικού κέντρου από τον Ιατρικό Σύλλογο Αθήνας, καθότι παραβιάζει το Προεδρικό Διάταγμα 84/01.
«Ιδιωτικά διαγνωστικά εργαστήρια είναι μόνο τα διαγνωστικά εργαστήρια βιολογικών υλικών, τα εργαστήρια απεικονίσεων και τα εργαστήρια πυρηνικής φυσικής» σημειώνεται στο έγγραφο, αφού μόνο τα τρία προαναφερθέντα είδη διαγνωστικών κέντρων περιλαμβάνονται στο συγκεκριμένο ΠΔ. Μάλιστα, είχε προωθηθεί στον ΙΣΑ σχετικό έγγραφο για την ύποπτη παροχή βεβαίωσης λειτουργίας στην ΑΡΘΡΟΣΚΟΠΗΣΗ ΕΕ, με τον Ιατρικό Σύλλογο να αποκρίνεται πως «είναι απολύτως νόμιμη».
Όλα ξεκίνησαν από την γνωμοδότηση του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας, η οποία αποτέλεσε και την αιτία που ο Βορίδης υπέγραψε την υπουργική απόφαση εξομοίωσης του κόστους της εξέτασης με τα ΚΕΝ το Δεκέμβριο του 2014. «Η ανωτέρω γνωμοδότηση του ΚΕΣΥ κρίνουμε ότι είναι ουσίας για τη διασφάλιση της υγείας και της ασφάλειας των ασφαλισμένων και την αποφυγή να βρεθεί ο Οργανισμός προ εκπλήξεως στην περίπτωση διενέργειας οποιουδήποτε ελέγχου» τονίζουν οι εργαζόμενοι των δύο διευθύνσεων, κρούοντας επί της ουσίας τον κώδωνα του κινδύνου.
Επίσης, δεν είχε προβλεφθεί ούτε ανάλογος κωδικός ΚΕΝ για την εξέταση. «Γεγονός  που συνεπάγεται την αδυναμία απόδοσης της σχετικής δαπάνης σε όσους παρόχους ήθελε συμβληθούν με τον Οργανισμό για τη διενέργεια της διαγνωστικής αρθροσκόπησης σε ιατρείο» επισημαίνεται.
«Από τα ανωτέρω καθίσταται σαφές ότι δεν είναι ο κατάλληλος χρόνος να εξετασθεί η αίτηση της εταιρίας και να ληφθεί οποιαδήποτε απόφαση» υπογραμμίζουν οι Διευθύνσεις, ενώ στη συνεχίζουν επαναλαμβάνοντας για πολλοστή φορά πως στο ΠΔ 84/01 «δεν περιλαμβάνεται το τμήμα διαγνωστικής αρθροσκόπησης, σε καμία δε περίπτωση η άδεια λειτουργίας ή η γνώμη ΝΠΔΔ δεν υπερτερούν των ρυθμίσεων του Προεδρικού Διατάγματος».
Αξίζει να αναφερθεί πως κατά τα λεγόμενα του νυν υποδιοικητή του ΕΟΠΥΥ, Παναγιώτη Γεωργακόπουλου, στην Εξεταστική Επιτροπή, η ΑΡΘΡΟΣΚΟΠΗΣΗ ΕΕ  έχει επιστρέψει χωρίς να υποχρεούται χρήματα προς τον Οργανισμό, τα οποία ξεπερνούν τις 50.000 ευρώ. Ειδικότερα, ο σημερινός μάρτυρας της Επιτροπής επικαλέστηκε σχετικό έγγραφο από την αρμόδια λογιστική υπηρεσία του ΕΟΠΥΥ, σύμφωνα με το οποίο έχουν γίνει τρεις καταθέσεις από την εταιρία των συγγενών του κ. Σαλμά «χωρίς επονομαζόμενη αιτιολογία». Λέτε να πρόκειται για απόδειξη ενοχής, όπως σχολίαζαν αρκετά μέλη της Επιτροπής;

13 Σεπ 2017

Ξεκίνησαν οι εγγραφές στο ΔΙΕΚ Μεσολογγίου

Μετά την ανακοίνωση από τη ΓΓΔΒΜΝΓ των αποτελεσμάτων της διαδικασίας επιλογής υποψηφίων καταρτιζομένων,
έχουν ήδη ξεκινήσει οι εγγραφές στο ΔΙΕΚ Μεσολογγίου στις παρακάτω ειδικότητες:

1. ΤΕΧΝΙΚΟΣ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ
2. ΦΥΛΑΚΑΣ ΜΟΥΣΕΙΩΝ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ
3. ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΑΘΛΗΜΑΤΩΝ
4. ΤΕΧΝΙΚΟΣ Η/Υ
5. ΒΟΗΘΟΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΝΟΣΗΛΕΙΑΣ

Οι επιτυχόντες θα πρέπει να προσέλθουν για την εγγραφή τους στο ΙΕΚ έως την Πέμπτη 14 Σεπτεμβρίου 2017 και ώρα 8:00 μμ.

Όσοι επιτυχόντες δεν προσέλθουν εντός της παραπάνω προθεσμίας, θα θεωρηθεί ότι δεν αποδέχονται την εγγραφή τους.

Ωστόσο, όσοι ενδιαφέρονται να φοιτήσουν σ' αυτές, και δεν είχαν υποβάλει αίτηση ηλεκτρονικά,
μπορούν να προσέρχονται στη Γραμματεία του ΔΙΕΚ και να καταθέτουν χειρόγραφη αίτηση εγγραφής.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να απευθύνεστε στη Γραμματεία του Δ.ΙΕΚ
και στα τηλέφωνα 26310-50100 και 26310-50101.

--
Ο Διευθυντής του Δ.ΙΕΚ
Ιωάννης Γ. Χατζής
Φυσικός-Προγ/στής ΗΥ
MSc ΤΠΕ για την Εκπαίδευση

12 Σεπ 2017

Οι τελευταίοι «ανέγγιχτοι» του Αμαζονίου σφαγιάζονται από τους μεταλλωρύχους


Τα μέλη της απομονωμένης και «ανέγγιχτης» από το σύγχρονο πολιτισμό, φυλής ζούνε κατά μήκος του ποταμού σε απομακρυσμένο τμήμα του Αμαζονίου. Η σχετικά πρόσφατη ανακάλυψη της ύπαρξής τους είχε προκαλέσει τεράστιο ενδιαφέρον σε μελετητές. 
Ο σύγχρονος κόσμος όμως φαίνεται πως τους ανακάλυψε για να τους αφανίσει, καθώς τελευταία στοιχεία αποδεικνύουν ότι οι απειλές για τις αυτόχθονες ομάδες αυξάνονται στη χώρα.
Όπως αναφέρει και το δημοσίευμα των New York Times, oι ομοσπονδιακοί εισαγγελείς στη Βραζιλία έχουν ξεκινήσει έρευνα σχετικά με τη σφαγή περίπου 10 μελών της φυλής, μετά την καταγγελία που υπέβαλε η βραζιλιάνικη υπηρεσία για τις αυτόχθονες υποθέσεις, Funai, στο γραφείο του εισαγγελέα στην πολιτεία του Αμαζονίου. Σύμφωνα με αυτήν, κάποιοι μεταλλωρύχοι πήγαν σε ένα μπαρ κοντά στα σύνορα με την Κολομβία και μάρτυρες αναφέρουν ότι καυχήθηκαν για τις δολοφονίες. Οι μάρτυρες δηλώνουν πως οι μεταλλωρύχοι περιέγραψαν με λεπτομέρεια ότι τεμάχισαν τα σώματα των ιθαγενών και τα πέταξαν στο ποτάμι και πως μαζί τους είχαν και τρόπαια. Σύμφωνα με τοπικά δημοσιεύματα ανάμεσα στα δολοφονηθέντα μέλη ήταν γυναίκες και παιδιά.
Οι δολοφονίες έγιναν τον περασμένο μήνα. Ο αρμόδιος για την υπόθεση εισαγγελέας, ο Pablo Luz de Beltrand, επιβεβαίωσε ότι είχε ξεκινήσει έρευνα, αλλά δήλωσε ότι δεν μπορούσε να συζητήσει τις λεπτομέρειες της υπόθεσης ενώ ήταν σε εξέλιξη. Είπε ότι το επεισόδιο φέρεται να συνέβη στην κοιλάδα Javari, στη μακρινή δύση και πως τα στοιχεία είναι σημαντικά.
«Ερευνούμε, αλλά τα εδάφη είναι μεγάλα και η πρόσβαση είναι περιορισμένη. Αυτές οι φυλές είναι απρόσιτες, ακόμα και η Funai έχει μόνο σποραδικές πληροφορίες γι 'αυτές», δήλωσε ο εισαγγελέας ο οποίος πρόσθεσε πως απαιτείται η συνεργασία πολλών φορέων για την διαλεύκανση της υπόθεσης. Ο ίδιος ο Beltrand είπε ότι ήταν το δεύτερο τέτοιο επεισόδιο που ερευνούσε φέτος. Η πρώτη αναφερθείς δολοφονία μελών φυλών στην περιοχή συνέβη τον Φεβρουάριο και αυτή η υπόθεση παραμένει ανοιχτή.
Η Survival International, μια παγκόσμια ομάδα για τα δικαιώματα των ιθαγενών προειδοποίησε ότι, δεδομένου του μικρού μεγέθους των φυλών του Αμαζονίου, αυτό το τελευταίο επεισόδιο θα μπορούσε να σημαίνει ότι ένα σημαντικό ποσοστό αυτών των «αμόλυντων» φυλών χάθηκε για πάντα ενώ κάνουν λόγο ακόμη και για γενοκτονία. 
«Αν η έρευνα επιβεβαιώσει τις καταγγελίες, θα πρόκειται για μια σφαγή γενοκτονίας που προκύπτει άμεσα από την αποτυχία της κυβέρνησης της Βραζιλίας να προστατεύσει τις φυλές - κάτι που εγγυάται το Σύνταγμα», δήλωσε η Sarah Shenker, ανώτατη εκστρατεία με την ομάδα δικαιωμάτων.

Όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς καλούν την κυβέρνηση να λάβει αυστηρά μέτρα για την προστασία των φυλών και την επικρίνουν καθώς το τελευταίο χρόνο διέκοψε σημαντικές χρηματοδοτήσεις και προγράμματα δράσεων με στόχο τη διαφύλαξη των φυλών. Tην ίδια ώρα κατηγορούν την κυβέρνηση για ασύδοτη παραχώρηση των παρθένων δασών  με στόχο την εμπορική εκμετάλλευση και σημειώνουν πως εκτός από την οικολογική προσέγγιση στην πολιτική αυτή υπάρχει και η ανθρωπιστική.
Ο εθνικός δρυμός διαθέτει χρυσό, μαγγάνιο, χαλκό, νικέλιο, ταντάλιο και σιδηρομετάλλευμα, αναφέρει ρεπορτάζ της βρετανικής Guardian. H κυβέρνηση του Μισέλ Τεμέρ έχει ήδη μειώσει τους προϋπολογισμούς των οργανισμών που καταπολεμούν την παράνομη αποψίλωση των δασών και εφαρμόζουν τους περιβαλλοντικούς νόμους, καθώς και τον προϋπολογισμό του οργανισμού που προστατεύει τα δικαιώματα των αυτοχθόνων κοινοτήτων.

11 Σεπ 2017

Η απειλή του πλαστικού και στο πόσιμο νερό

Μαρία Τσολακίδη 
Η εικόνα μιας θαλάσσιας χελώνας που ψυχορραγεί επειδή έφαγε κάποιο πλαστικό, σίγουρα συγκινεί για κάποια δευτερόλεπτα τον λήπτη της είδησης ο οποίος λογίζεται έλλογο ον. Αμέσως θα ξεχαστεί η εικόνα αφού ο κίνδυνος καιροφυλακτεί μακρυά από το ίδιο το ον και την οικογένειά του.  Έτσι νομίζει! 
Το νερό δεν είναι απαραίτητο στοιχείο για να κολυμπήσει μια μελλοθάνατη χελώνα ή όλα τα υδρόβια είδη. Είναι και απαραίτητο στοιχείο για την ίδια την ζωή και ειδικά για την ζωή του θανατηφόρου για τον πλανήτη όντος που τον έκανε ιδιοκτησία του και σκοτώνει ανελέητα τα πάντα. Μάλλον ήρθε η ώρα να σκοτώσει και τον ίδιο του τον εαυτό. 

Μια νέα έρευνα που διεξήχθη από την Orb Media και δημοσιεύτηκε αποκλειστικά από τον Guardian, πήρε δείγματα νερού βρύσης (πόσιμου) σε πολλές χώρες του κόσμου με σκοπό να αναλυθούν από ειδικούς. 
Τα αποτελέσματα συγκλονιστικά. Οι επιστήμονες και διαπίστωσαν ότι το 83% των δειγμάτων ήταν μολυσμένο με πλαστικές ίνες. Τα ευρωπαϊκά κράτη είχαν το χαμηλότερο ποσοστό μόλυνσης, αν μπορεί να λεχθεί χαμηλό το ποσοστό 72%. Μεταξύ των κρατών της Ευρώπης ήταν το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γερμανία και η Γαλλία. Οι ΗΠΑ έχουν το υψηλότερο ποσοστό μόλυνσης, με ένα εμφαντικό 94%. Ακόμη και στο πόσιμο νερό του πύργου Trump στη Νέα Υόρκη, στην έδρα του Οργανισμού Προστασίας Περιβάλλοντος των ΗΠΑ και σε πολλά άλλα μέρη συμπεριλαμβανομένων κτιρίων του Κογκρέσου, βρέθηκαν πλαστικές ίνες. 

Η έρευνα έφερε στο φως το τεράστιο πρόβλημα της μικροπλαστικής (ίνες πλαστικού) μόλυνσης η οποία είναι πλέον εξαιρετικά διαδεδομένη. Οι ωκεανοί είναι γεμάτοι με πλαστικό, που σκοτώνει τις φάλαινες και άλλα θαλάσσια θηλαστικά και μολύνει τα ψάρια. Προηγούμενες μελέτες έδειξαν πως οι άνθρωποι που τρώνε θαλασσινά, τρώνε επίσης υψηλά επίπεδα μικροπλαστικών, εκτός του υδραργύρου. 

Ο Dr Sherri Mason, ένας εμπειρογνώμονας μικροπλαστικής στο κρατικό πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, ο οποίος επιβλέπει τις αναλύσεις για την Orb, είπε στον Guardian: «Έχουμε αρκετά στοιχεία από την εξέταση της άγριας πανίδας και των επιπτώσεων που έχει η μικροπλαστική στην άγρια ​​ζωή, ώστε να ανησυχούμε. Αν έχει αντίκτυπο στην άγρια ​​φύση, τότε πώς μπορούμε να πιστεύουμε ότι δεν πρόκειται να μας επηρεάσει καθόλου;» 
Η έρευνα συνδέεται με μια άλλη μελέτη που διεξάγεται στην Ιρλανδία, η οποία έδειξε επίσης μια μεγάλη μικροπλαστική μόλυνση σε μια σειρά από δείγματα νερών από πηγάδια. Σύμφωνα με τον Guardian, η Dr. Anne Marie Mahon, επικεφαλής της έρευνας, δήλωσε ότι οι ανησυχίες είναι δύο: 
«Αν οι ίνες βρίσκονται και εκεί, είναι πιθανόν και τα νανοσωματίδια να είναι εκεί και αυτά δεν μπορούμε να τα μετρήσουμε. Σύμφωνα με τη νανομετρική κλίμακα, μπορούν άνετα να διεισδύσουν σε ένα κύτταρο και αυτό σημαίνει ότι μπορούν να διεισδύσουν σε ανθρώπινα όργανα, άρα αυτό είναι πολύ ανησυχητικό».  

Το μεγάλο θέμα των μικροπλαστικών είναι ότι μπορούν να προσελκύσουν μεγάλες ποσότητες βακτηρίων τα οποία βρίσκονται στην αποχέτευση. Σύμφωνα με τον Mahon, «μελέτες έχουν δείξει ότι τα περισσότερα επιβλαβή παθογόνα υπάρχουν στα μικροπλαστικά σε μονάδες επεξεργασίας λυμάτων». όπως τόνισε στον Guardian «αυτό είναι σίγουρα κάτι που πρέπει να προσέξουμε ιδιαίτερα, γιατί η κλίμακα της παγκόσμιας μικροπλακτικής μόλυνσης είναι κυριολεκτικά στο κόκκινο. Τα μικροπλαστικά είναι επίσης γνωστό ότι περιέχουν και απορροφούν τοξικά χημικά και η έρευνα σε άγρια ​​ζώα δείχνει ότι απελευθερώνονται στο σώμα». 

Ο καθηγητής Richard Thompson, στο Πανεπιστήμιο του Plymouth στο Ηνωμένο Βασίλειο, δήλωσε στην Orb: «Έγινε ξεκάθαρο πολύ νωρίς ότι το πλαστικό θα απελευθέρωνε τα χημικά αυτά και ότι στην πραγματικότητα, οι συνθήκες στο έντερο θα διευκόλυναν την γρηγορότερη απελευθέρωση, δυστυχώς τα μικροπλαστικά  δεν είναι μόνο στο νερό, είναι στα θαλασσινά μας, βρίσκονται ακόμη και στην μπύρα, στο μέλι και την ζάχαρη, αφού μέσω του νερού φτάνουν παντού». 

Εμφιαλωμένο νερό και λύσεις στο πρόβλημα  
Αν καταφύγει κάποιος στο εμφιαλωμένο νερό δεν θα λύσει κανένα πρόβλημα σύμφωνα με την έρευνα της Orb, αφού τα ίδια προβλήματα βρέθηκαν και στις φιάλες. «Εθίζουμε όλο και περισσότερο τα οικοσυστήματα στο πλαστικό και ανησυχώ πολύ γιατί μπορεί να υπάρξουν κάθε είδους ακούσιες, δυσμενείς συνέπειες που θα τις μάθουμε μόνο όταν θα είναι πολύ αργά», είπε ο καθηγητής Roland Geyer που ηγήθηκε της μελέτης.  
Ο ίδιος είχε συμμετοχή στην έρευνα που είχε δημοσιευτεί και είχαν βρει περισσότερα από 24.000 χημικά προϊόντα στο εμφιαλωμένο νερό. Όλα αυτά είναι ανησυχητικά και οι λύσεις δεν θα έρθουν αν ο άνθρωπος δεν καταλάβει το πρόβλημα. 

Η Πρώτη και καλύτερη λύση είναι να αναθεωρήσουμε πλήρως την αντιμετώπιση απέναντι στον πλανήτη μας και να αρχίσουμε να χρησιμοποιούμε καθαρές και πράσινες βιοδιασπώμενες ουσίες.
Δεύτερον, πρέπει να αξιοποιήσουμε και να επεκτείνουμε τις υπάρχουσες τεχνολογίες που θα μπορούσαν να μας βοηθήσουν να καθαρίσουμε τους ωκεανούς μας και να βοηθήσουμε τη Γη με στρατηγικές καθαρισμού της, όποιες κι αν είναι. 

O τελευταίος λόγος του Σαλβαδόρ Αλιέντε

«Νίξον, Φρέι και Πινοτσέτ/ ως τώρα, ως τούτο τον πικρό/ μήνα Σεπτέμβρη του 1973,/ με τον Μπορνταμπέρι, τον Γκαρατσάτσου και τον Μπαντζέρ,/ ύαινες αχόρταγες, τρωκτικά,/ σιγοτρώνε τα λάβαρα,/ τα καταχτημένα με τόσο αίμα, με τόση φωτιά,/ στα τσιφλίκια ποδοπατημένα,/ διαβολικοί δραγουμιστές,/ σατράπες, μύριες φορές πουλημένοι,/ ξεπουλητάδες βαλτοί/ από τους λύκους της Νέας Υόρκης…/ πεινασμένες για δολάρια μηχανές,/ σημαδεμένοι από τα θύματα/ των λαών που θυσιάσατε,/ εκπορνευμένοι μικροπωλητές/ ψωμιού και αέρα αμερικάνικου,/ εγκληματικοί βούρκοι, συμμορίες/ από μαστρωπούς μπόσηδες/ δίχως άλλο νόμο απ’ τα βασανιστήρια/ και την πείνα που μαστιγώνει τους λαούς…»
(Πάμπλο Νερούδα – «Σατράπες»)
   Σήμερα συμπληρώνονται 43 χρόνια (*) από την εκδήλωση ενός από τα πιο αιμοσταγή φασιστικά πραξικοπήματα στην Ιστορία. Το πραξικόπημα στη Χιλή στις 11 Σεπτέμβρη 1973. Ήταν η απαρχή της πολύχρονης υπαγωγής της χώρας σε ένα από τα στυγνότερα φασιστικά καθεστώτα που επέβαλαν μέσα στον 20ό αιώνα το κεφάλαιο και οι πολυεθνικές για τη διατήρηση της εξουσίας τους. 
   Στις 11 Σεπτέμβρη 1973, με τη δολοφονία του εκλεγμένου Προέδρου Αλιέντε και την ανατροπή της κυβέρνησης Λαϊκής Ενότητας, οι Αμερικανοί εγκατέστησαν τοποτηρητή τους στη Χιλή το κτηνώδες ανδρείκελό τους, τον δικτάτορα Πινοσέτ.
   Από την ημέρα εκείνη και με την επικράτηση των χουντικών, ξεκινά ένα τρομακτικό πογκρόμ. Χιλιάδες κομμουνιστές, αριστεροί και δημοκράτες οδηγούνται στο Εθνικό Στάδιο του Σαντιάγκο, εκατοντάδες δολοφονούνται ύστερα από φρικτά βασανιστήρια.
   Για περίπου ένα μήνα, οι εργάτες καθαριότητας ανακαλύπτουν στους δρόμους του Σαντιάγκο πτώματα δολοφονημένων με ρυθμό 250 – 300 την ημέρα…

 Το πραξικόπημα στη Χιλή ήταν η αναγκαία προϋπόθεση για τη μετατροπή της χώρας σε ένα πεδίο εφαρμογής του πιο στυγνού νεοφιλελευθερισμού. Η χώρα χρησιμοποιήθηκε σε «πεδίο μελέτης» για τις «συνταγές» του Μίλτος Φρίντμαν και σε πειραματόζωο των «φαρμάκων» του ΔΝΤ.
   Προ χούντας, το 1973, η ανεργία στη Χιλή ήταν 4,3%. Πέφτοντας – υπό τα τανκς της χούντας – στην αγκαλιά του ΔΝΤ, τα αποτελέσματα (περιγράφονται αναλυτικά από τον Γιώργη Μέρμηγκα, «Ελευθεροτυπία», 21/5/2001) ήταν τα εξής:  
  • Το 1983, έπειτα από 10 χρόνια «εκσυγχρονισμού» και αναδιοργάνωσης του χρέους, η ανεργία είχε φτάσει στο 22%, οι μισθοί είχαν μειωθεί 40%, το 40% των κατοίκων της χώρας ζούσε κάτω από το όριο της φτώχειας!
  • Καταργήθηκαν οι ελάχιστοι μισθοί.
  • Ιδιωτικοποιήθηκε ολόκληρο το σύστημα συνταξιοδότησης.
  • Καταργήθηκαν όλοι οι φόροι περιουσίας καθώς και οι φόροι επί των κερδών.
  • Μειώθηκε δραστικά, με απολύσεις, η απασχόληση στο Δημόσιο.
  • Ιδιωτικοποιήθηκαν 219 κρατικές βιομηχανίες και 66 κρατικές τράπεζες που τις «άρπαξαν» αμέσως σε τιμές 40% χαμηλότερες της πραγματικής τους αξίας τα κερδοσκοπικά κυκλώματα των διεθνών Οίκων που είχαν στήσει ένα ξέφρενο πανηγύρι με το καθεστώς Πινοσέτ.
  • Στη διετία 1982-83 το ΑΕΠ στη Χιλή μειώθηκε κατά 19%, οι βιομηχανίες έκλεισαν, οι συντάξεις δεν είχαν πια αξία και το νόμισμα κατρακύλησε.
Το 2005, ένα χρόνο πριν το θάνατό του, το Ανώτατο Δικαστήριο της Χιλής αθώωσε τον Πινοσέτ για τις μαζικές δολοφονίες και τα βασανιστήρια κατά τη 17χρονη χούντα του…
   Μετά την πτώση της χούντας, ήρθαν και δημόσια στο φως μέσα από επίσημα στοιχεία και έγγραφα όλα τα στοιχεία για την – υπό την καθοδήγηση του Κίσινγκερ – πρωταγωνιστική εμπλοκή των ΗΠΑ στο έγκλημα. Στα στοιχεία αυτά στηρίχτηκε το Ανώτατο Δικαστήριο της Χιλής, για να ζητήσει πριν από μερικά χρόνια την προσαγωγή του Κίσινγκερ ως κυρίως υπευθύνου για το πραξικόπημα. Η προσαγωγή δεν έγινε ποτέ…
   Mε αφορμή την 40η επέτειο του πραξικοπήματος, στο Σαντιάγκο χιλιάδες άνθρωποι ξεχύθηκαν στους δρόμους κρατώντας φωτογραφίες των θυμάτων του καθεστώτος του Πινοσέτ. Οι διαδηλωτές χτυπήθηκαν από τις δυνάμεις της αστυνομίας… Ανάμεσα στα άλλα ζητούσαν την τιμωρία των ενόχων αφού από το 1990, μετά την πτώση της χούντας, περίπου 1.300 υποθέσεις αγνοουμένων παραμένουν ανοιχτές, με τις αρχές να μη δίνουν κανένα στοιχείο…
   Ελάχιστος είναι ο αριθμός των εγκληματιών του φασιστικού καθεστώτος που τιμωρήθηκαν για τα εγκλήματά τους. Σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου Ντιέγο Πορτάλες, συνολικά μόλις 76 στελέχη της δικτατορίας καταδικάσθηκαν για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και 67 εξ αυτών οδηγήθηκαν στη φυλακή. Ακόμα και σήμερα περίπου 350 μηνύσεις που αφορούν 700 στελέχη της δικτατορίας δεν έχουν λάβει καν το δρόμο προς την «ανεξάρτητη» Δικαιοσύνη…
   Ο επίσημος αριθμός νεκρών και εξαφανισθέντων ανέρχεται σε 3.065. Τα θύματα της 17χρονης δικτατορίας του Πινοσέτ στη Χιλή, οι φυλακισθέντες και οι βασανισθέντες, ξεπερνούν συνολικά τις 40.000, σύμφωνα με την εξεταστική επιτροπή που φτιάχτηκε γι’ αυτόν ειδικά το λόγο στο Σαντιάγκο. Το 2005, ένα χρόνο πριν το θάνατό του, το Ανώτατο Δικαστήριο της Χιλής αθώωσε τον Πινοσέτ για τις μαζικές δολοφονίες και βασανιστήρια των πολιτικών του αντιπάλων…

   Η 11η Σεπτέμβρη του 1973 στη Χιλή, ο τιμημένος και ηρωικός αγώνας του λαού της, η θυσία, η αυτοθυσία, ο σφαγιασμός των υπερασπιστών της δημοκρατίας και της κοινωνικής απελευθέρωσης από τον ιμπεριαλισμό και τις μαριονέτες του, αποτελεί διαρκή υπόμνηση ενός βασικού συμπεράσματος που όσες φορές «ξεχάστηκε», οι λαοί το πλήρωσαν ακριβά:
   Αν η επιλογή σου είναι να διαχειριστείς και όχι να ανατρέψεις, αν η επιλογή σου είναι να διατηρήσεις τις υπάρχουσες κρατικές δομές και όχι να τις διαλύσεις, να τις «τσακίσεις» κατά την ορολογία του Λένιν στο «Κράτος κι Επανάσταση», αν η επιλογή σου είναι η συνδιαλλαγή μαζί τους και όχι ο εκ βάθρων μετασχηματισμός τους, τότε – όσες καλές προθέσεις κι αν έχεις – αυτές οι κρατικές δομές, που φτιάχτηκαν για να εκμεταλλεύονται και όχι για να υπηρετούν το λαό, δεν θα μείνουν άπραγες. Θα στραφούν εναντίον των συμφερόντων του λαού. Και την εξουσία που συνεχίζουν να διατηρούν θα την στρέψουν με τον πιο βάρβαρο τρόπο πάνω στην κοινωνία.
   «(…) ιδίως η Κομμούνα – έγραφαν οι Μαρξ και Ένγκελς ήδη από το 1872 στον πρόλογο του «Μανιφέστου του Κομμουνιστικού Κόμματος» – απέδειξε ότι δεν μπορεί «η εργατική τάξη να πάρει στα χέρια της την έτοιμη κρατική μηχανή και να τη βάλει σε κίνηση για τους δικούς της σκοπούς»». Η Χιλή,ο λαός της και ο ίδιος ο ηρωικός Πρόεδρος Αλιέντε, που είδαν το στρατό του καπιταλιστικού κράτους υπό το ανδρείκελο των ΗΠΑ, τον Πινοσέτ, να ρημάζει τη δημοκρατία και να επιβάλλει τον τρόμο και το έγκλημα, πλήρωσαν με το αίμα τους την «αμέλεια» αυτής της βασικής διαπίστωσης.
   Παγκόσμιο και διαχρονικό σύμβολο λεβεντιάς, αυτοθυσίας και αξιοπρέπειας είναι τόσο οι εικόνες του θρυλικού Προέδρου Αλιέντε να υπερασπίζεται με το όπλο στο χέρι το προεδρικό μέγαρο της Χιλής από τους πραξικοπηματίες λίγο πριν τον τραγικό του θάνατο όσο και ο τελευταίος του λόγος προς το λαό της Χιλής που εκφωνήθηκε εν μέσω των βομβαρδισμών του γραφείου του. 

O τελευταίος λόγος του Αλιέντε
   «Σίγουρα αυτή θα είναι η τελευταία ευκαιρία για μένα να απευθυνθώ σε εσάς. Η Πολεμική Αεροπορία έχει βομβαρδίσει τις κεραίες των Radio Portales και Radio Corporación. Οι λέξεις μου δεν έχουν πικρία αλλά απογοήτευση. Είθε να έρθει μια ηθική τιμωρία για εκείνους που έχουν προδώσει τον όρκο τους: Στρατιώτες της Χιλής, οι δικαιούχοι αρχιστράτηγοι, ο Ναύαρχος Μερίνο, ο οποίος έχει αυτοανακηρυχθεί ο ίδιος διοικητής του ναυτικού, και ο κ. Μεντόζα, ο οποίος επαίσχυντα μόλις χθες ορκίσθηκε πίστη και αφοσίωση στην κυβέρνηση, και ο οποίος έχει επίσης αυτοανακηρυχθεί αρχηγός της Carabineros [παραστρατιωτικής αστυνομίας].
    Λαμβάνοντας υπόψη αυτά τα δεδομένα, το μόνο πράγμα που απομένει για μένα είναι να πω στους εργάτες: δεν πρόκειται να παραιτηθώ! Ευρισκόμενος σε μια ιστορική μετάβαση, θα πληρώσω την πίστη του λαού με τη ζωή μου. Και τους λέω ότι είμαι βέβαιος ότι οι σπόροι που έχουμε φυτέψει στην καλή συνείδηση των χιλιάδων και χιλιάδων Χιλιανών δεν θα μείνουν συρρικνωμένοι για πάντα.
   Έχουν δύναμη και θα είναι σε θέση να μας εξουσιάζουν, αλλά οι κοινωνικές διεργασίες δεν μπορεί να εμποδιστούν ούτε από το έγκλημα, ούτε από τη δύναμη.Η ιστορία είναι δική μας, και οι άνθρωποι κάνουν την ιστορία.
   Εργάτες της χώρας μου: Θέλω να σας ευχαριστήσω για την αφοσίωση που είχατε πάντα, την εμπιστοσύνη που εναποθέσατε σε έναν άνθρωπο που ήταν μόνο ένας διερμηνέας της μεγάλης λαχτάρας για τη δικαιοσύνη, ο οποίος έδωσε το λόγο του ότι θα σεβαστεί το Σύνταγμα και το νόμο και έκανε ακριβώς αυτό.
   Σε αυτή την καθοριστική στιγμή, την τελευταία στιγμή που μπορώ ακόμα να απευθύνομαι σε εσάς, σας εύχομαι να επωφεληθείτε από το μάθημα: το ξένο κεφάλαιο, ο ιμπεριαλισμός, σε συνδυασμό με την αντίδραση, δημιούργησαν το κλίμα στο οποίο οι Ένοπλες Δυνάμεις έσπασαν την παράδοσή τους, την παράδοση που διδάχθηκαν από το στρατηγό Schneider και επιβεβαίωσαν με τον διοικητή Araya, θύματα του ίδιου κοινωνικού τομέα που σήμερα ελπίζει, με την ξένη βοήθεια, να κατακτήσει εκ νέου τη δύναμη να συνεχίσουν να υπερασπίζονται τα κέρδη τους και τα προνόμιά τους.
   Απευθύνομαι σε εσάς, πάνω απ ‘όλα, τη σεμνή γυναίκα του τόπου μας, την Campesina που πίστεψε σε εμάς, τη μητέρα που γνώριζε την ανησυχία μας για τα παιδιά. Απευθύνομαι στους επαγγελματίες της Χιλής, τους πατριώτες επαγγελματίες που συνέχισαν να δουλεύουν εναντίον της στάσης που υποστηρίζεται από επαγγελματικά σωματεία, σωματεία ταξικά που υπερασπίζονται επίσης τα προνόμια της καπιταλιστικής κοινωνίας.
   Απευθύνομαι στη νεολαία, αυτή που τραγουδούσε και μας έδωσε τη χαρά της και το αγωνιστικό της πνεύμα. Απευθύνομαι στον άντρα της Χιλής, τον εργάτη, τον αγρότη, το διανοούμενο, εκείνον που πρόκειται να διωχθεί, γιατί στη χώρα μας ο φασισμός είναι ήδη παρών εδώ και πολλές ώρες – σε τρομοκρατικές επιθέσεις, σε ανατινάξεις γεφυρών, σε διακοπές σιδηροδρομικών γραμμών, σε καταστροφές αγωγών πετρελαίου και φυσικού αερίου, ενόψει της σιωπής όσων είχαν την υποχρέωση να δράσουν. Ήταν υποχρεωμένοι. Η ιστορία θα τους κρίνει.
   Σίγουρα το Radio Magallanes θα σιγήσει, η ηρεμία και μεταλλικό όργανο της φωνής μου δεν θα σας φτάσει. Δεν πειράζει. Θα συνεχίσετε να την ακούτε. Θα είμαι πάντα δίπλα σας. Τουλάχιστον η μνήμη μου θα είναι αυτή ενός άνδρα αξιοπρεπή που στάθηκε πιστός στη χώρα του.
   Οι άνθρωποι πρέπει να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους, αλλά δεν πρέπει να θυσιαστούν. Οι άνθρωποι δεν πρέπει να αφεθούν να καταστραφούν ή να διατρηθούν από σφαίρες, αλλά ούτε και να ταπεινωθούν.
   Εργάτες της χώρας μου, έχω πίστη στη Χιλή και το πεπρωμένο της. Άλλοι άνδρες θα ξεπεράσουν αυτή τη σκοτεινή και πικρή στιγμή προδοσίας που προσπαθεί να επικρατήσει. Να πηγαίνετε προς τα εμπρός γνωρίζοντας ότι, αργά ή γρήγορα, οι μεγάλες λεωφόροι θα ανοίξουν και πάλι και οι ελεύθεροι άνθρωποι θα περπατούν μέσα από αυτές για να χτίσουν μια καλύτερη κοινωνία.
   Ζήτω η Χιλή! Ζήτω ο λαός! Ζήτω οι εργαζόμενοι!
   Αυτά είναι τα τελευταία λόγια μου, και είμαι βέβαιος ότι η θυσία μου δεν θα είναι μάταια, είμαι βέβαιος ότι, τουλάχιστον, θα είναι ένα μάθημα ηθικής που θα τιμωρήσει το κακούργημα, τη δειλία και την προδοσία.
   Σαντιάγο της Χιλής, 11 Σεπτεμβρίου 1973»

Τζον Λένον:«Το Imagine είναι το δικό μου Κομμουνιστικό Μανιφέστο»!


Στις 9 Σεπτεμβρίου 1971 κυκλοφόρησε στη Βρετανία, από την εταιρεία Apple, το δεύτερο προσωπικό άλμπουμ του Τζον Λένον μετά τη διάλυση των Beatles, με τίτλο Imagine. Είναι το πιο δημοφιλές άλμπουμ του Λένον, με πωλήσεις έως και τις μέρες μας.
Το τραγούδι που κυριαρχεί στο άλμπουμ είναι φυσικά το Imagine, μία διαχρονική έκκληση για την παγκόσμια ειρήνη, για έναν κόσμο χωρίς θεούς, κράτη, ιδιοκτησία και κοινωνικές τάξεις. «Είναι το δικό μου Κομμουνιστικό Μανιφέστο» είχε δηλώσει κάποτε ο Λένον. Στο ίδιο μήκος κύματος το Ι Don’t Want to Be a Soldier, ένα αντιπολεμικό κομμάτι, σε μια εποχή που μαινόταν ο πόλεμος στο Βιετνάμ.
To Imagine έγινε θερμά δεκτό από το κοινό, ανεβαίνοντας στο Νο1 του αμερικανικού και βρετανικού πίνακα επιτυχιών. Το ομώνυμο τραγούδι ανέβηκε και πάλι στην κορυφή μετά τη δολοφονία του Λένον τον Δεκέμβριο του 1981. Το 2003 το μουσικό περιοδικό Rolling Stone τοποθέτησε το Imagine στην 76η θέση του καταλόγου με τα 500 καλύτερα άλμπουμ της ποπ μουσικής.
imerodromos

7 Σεπ 2017

Ξεκινούν σήμερα οι εγγραφές στο ΔΙΕΚ Μεσολογγίου

Ξεκινούν σήμερα οι εγγραφές στο ΔΙΕΚ Μεσολογγίου στις παρακάτω ειδικότητες:


1. ΤΕΧΝΙΚΟΣ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ
2. ΦΥΛΑΚΑΣ ΜΟΥΣΕΙΩΝ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ
3. ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΑΘΛΗΜΑΤΩΝ
4. ΤΕΧΝΙΚΟΣ Η/Υ
5. ΒΟΗΘΟΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΝΟΣΗΛΕΙΑΣ
Οι υπόλοιπες 4 ειδικότητες που είχαν προταθεί, δε συγκέντρωσαν τον απαραίτητο αριθμό αιτήσεων και δε θα λειτουργήσουν τελικά.

Στο αρχείο (http://iekmesol.sch.gr/files/eggrafes_2017b.xlsx) υπάρχουν τα ονόματα των υποψηφίων, που έχουν επιλεγεί και μπορούν να εγγραφούν στις παραπάνω ειδικότητες (σύμφωνα με την ηλεκτρονική τους αίτηση).

Ωστόσο, όσοι ενδιαφέρονται να φοιτήσουν σ' αυτές, και δεν είχαν υποβάλει αίτηση ηλεκτρονικά, μπορούν να προσέρχονται στη Γραμματεία του ΔΙΕΚ και να καταθέτουν χειρόγραφη αίτηση εγγραφής.

Για την ολοκλήρωση της εγγραφής οι υποψήφιοι θα πρέπει να έχουν μαζί τους,
- Φωτοαντίγραφο του Δελτίου Ταυτότητας ή Διαβατηρίου
- Φωτοαντίγραφο του Απολυτηρίου Τίτλου Σπουδών
Από τη διεύθυνση http://iekmesol.sch.gr/files/aitisi_eggrafis_2017b.doc μπορούν να κατεβάσουν το αρχείο της αίτησης.

Για περισσότερες πληροφορίες οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να ανατρέξουν στη σελίδα του ΔΙΕΚ Μεσολογγίου http://iekmesol.sch.gr ή να απευθύνονται στη Γραμματεία του Δ.ΙΕΚ, στα τηλέφωνα 26310-50100 και 26310-50101.


--
Ο Διευθυντής του Δ.ΙΕΚ
Ιωάννης Γ. Χατζής
Φυσικός-Προγ/στής ΗΥ
MSc ΤΠΕ για την Εκπαίδευση

Η θεωρία του ίδιου άκρου


Του Δημήτρη Κούλαλη
Πρόσφατα, έπειτα από την απόφαση του Ελληνα υπουργού Δικαιοσύνης να μη συμμετάσχει στο συνέδριο που διοργάνωσε η εσθονική προεδρία, μια χλαλοή ιστορικής παραχάραξης και χυδαίου αντικομμουνισμού επικράτησε στον δημόσιο λόγο.
Η στάση των εσθονικών κυβερνήσεων απέναντι στους ναζί είναι γνωστή. Αρκεί μόνο να αναφερθεί ότι η ημέρα απελευθέρωσης του Ταλίν από τον Κόκκινο Στρατό (22/9) έχει χαρακτηριστεί «ημέρα πένθους».
Η στάση της Ε.Ε. όλα αυτά τα χρόνια απέναντι στην προσπάθεια οικοδόμησης του πρώτου εργατικού κράτους είναι επίσης γνωστή. Μη λησμονούμε, άλλωστε, ότι μόλις τον περασμένο Μάιο εγκαινιάστηκε στις Βρυξέλλες το «Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας», το οποίο εν πολλοίς επιχειρεί τη σύμφυση του σοσιαλισμού με τον ναζισμό. Το περίεργo, βέβαια, της υπόθεσης είναι ότι πουθενά δεν αντιπαραβάλλεται ο φασισμός με τον καπιταλισμό. Γιατί, άραγε;
Πιθανότατα, γιατί μερικές από τις μεγαλύτερες πολυεθνικές εταιρείες παγκοσμίως (Kodak, Siemens, Boss, Coca-Cola, Porsche, General Motors, IBM κ.ά.) στήριξαν, άλλες απροκάλυπτα και άλλες λιγότερο φανερά, τον φασισμό.
Περνώντας στην άλλη όχθη του Ατλαντικού συναντάμε ένα πολιτικό σκηνικό που κάτι μας θυμίζει…
Δεν είναι μόνο η υπόγεια προσπάθεια του Τραμπ να αναβαπτίσει τον ναζισμό. Είναι και η οικονομική του πολιτική, όπως η πρόταση των Μνούτσιν-Κον για τη φορολόγηση των επιχειρήσεων (μείωση από το 35% στο 15%), αλλά και η στάση του απέναντι στα συνδικάτα που δείχνουν συγκεκριμένο προσανατολισμό.
Στον αντίποδα, σύμφωνα με τα στοιχεία του προϋπολογισμού, προωθείται η περικοπή περίπου 3,6 τρισ. $ σε μια σειρά κοινωνικών προγραμμάτων, επιδομάτων και υπηρεσιών πρόνοιας. Στα αντιλαϊκά μέτρα συμπεριλαμβάνεται και η σύσταση ενός προγράμματος που θα στέλνει όσους παίρνουν «επίδομα αναπηρίας και δεν θα έπρεπε(!)» πίσω στη δουλειά. «Θέλουμε να πάνε οι άνθρωποι να δουλέψουν» δήλωνε κυνικά πριν από λίγο καιρό ο υπεύθυνος του Λευκού Οίκου για τον προϋπολογισμό, Μικ Μαλβάνεϊ.
Πρόκειται για ένα τέχνασμα, επισημαίνει ο καθηγητής Αντρέ Γκριμάλντι, διαμέσου του οποίου δημιουργείται η «ιδέα ότι υπάρχουν ασθενείς συμφέροντες από οικονομική άποψη και ασθενείς μη συμφέροντες». Τι δεν συμφέρει; «Ο,τι θεωρείται πολύπλοκο: οι χρόνιες παθήσεις, οι ηλικιωμένοι ασθενείς, οι ψυχικά και κοινωνικά πάσχοντες» («Ελευθεροτυπία», 21/2/2010).
Εδώ, θα μας επιτρέψετε μια μικρή ιστορική αναδρομή.
Οπως σημείωνε η Le Monde Diplomatique πριν από μερικά χρόνια: «(…) Τα επιστημονικά δόγματα, οι ρατσιστικές πολιτικές και οι νομοθετικές πρακτικές των ΗΠΑ είχαν σημαντική απήχηση στα αντίστοιχα γερμανικά πολιτικά ρεύματα. (…) Τη στιγμή που στη Δημοκρατία της Βαϊμάρης το κράτος ενδιαφερόταν για τον περιορισμό του κόστους της κοινωνικής προστασίας, οι ειδικοί της φυλετικής υγιεινής είχαν στραμμένο το βλέμμα τους στα μέτρα αναγκαστικής στείρωσης που εφαρμόζονταν σε αρκετές Πολιτείες των ΗΠΑ για τον περιορισμό του κόστους των “αναπήρων’’».
Ο ίδιος ο Χίτλερ, μάλιστα, έγραφε: «Υπάρχει σήμερα μια χώρα -σ.σ. η Αμερική- όπου μπορεί κανείς να παρατηρήσει τα πρώτα βήματα προς μια καλύτερη αντίληψη της έννοιας του πολίτη», αναφερόμενος στον τρόπο με τον οποίο οι ΗΠΑ αντιμετώπιζαν τη μετανάστευση και την πολιτογράφηση των φτωχών αλλοδαπών.
Δεν αποτελεί έκπληξη, λοιπόν, το γεγονός ότι το πρόγραμμα «φυλετικής υγιεινής» που ανέπτυξε με περίσσια γλαφυρότητα στο «Mein Kampf» εμπνεόταν από τον Immigration Restriction Act του 1924.
Ισως, όμως, κάποιοι να εκπλήσσονταν αν μάθαιναν ότι ευυπόληπτοι πολίτες, όπως ο αυτοκινητοβιομήχανος Χένρι Φορντ, στήριξαν ενεργά τους ναζί τη δεκαετία του ’30. Ο Φορντ (παρασημοφορημένος από το Γ’ Ράιχ στα 1937), προχώρησε στην κατασκευή επί γερμανικού εδάφους του 1/3 των ναζιστικών στρατιωτικών οχημάτων, χρησιμοποιώντας τους δούλους των στρατοπέδων συγκέντρωσης. Προσέτι δε, το βιβλίο του «Ο Διεθνής Εβραίος» αποτέλεσε κάτι σαν πολιτικό οδηγό του «φίρερ» και άλλων επιφανών ναζιστών.
Το επιβεβαιώνει η δήλωση του ίδιου του Χίτλερ στη «Chicago Tribune»: «Θεωρούμε τον Χάινριχ Φορντ», δήλωνε, «ηγέτη του αμερικανικού φασιστικού κινήματος»1. Αλλά και η αποκάλυψη δημοσιογράφου των «ΝΥΤ» τον Δεκέμβριο του 1922, ο οποίος επιστρέφοντας από τη Γερμανία ανέφερε ότι «στον τοίχο που βρίσκεται πίσω από το ιδιαίτερο γραφείο του Χίτλερ δεσπόζει ένας μεγάλος πίνακας του Χένρι Φορντ».
Ενδεχομένως να αναρωτιέστε τι σχέση έχουν όλα αυτά με εμάς. Δεν τα ‘χει καταπιεί η άβυσσος της ιστορικής λήθης; Μπορεί να έχετε δίκιο. Ωστόσο, πιστεύουμε ότι δέκα χρόνια μετά το ξέσπασμα της καπιταλιστικής κρίσης -βασικό χαρακτηριστικό του κεφαλαιοκρατικού τρόπου παραγωγής- και με ένα νέο «κραχ», όπως υποστηρίζουν αρκετοί αναλυτές, να είναι πιθανό, η απάντηση απέναντι στη συνεχή όξυνση της αντίθεσης κεφαλαίου – εργασίας (θα) είναι πάλι η ίδια: ο φασισμός.
Ο Μπέρτολντ Μπρεχτ στις «Πέντε δυσκολίες για να γράψει κανείς την αλήθεια» τα εξηγούσε καλύτερα: «(…) Ορισμένες χώρες», έλεγε, «είναι σε θέση να κρατήσουν τις σχέσεις ιδιοκτησίας τους με λιγότερο βίαια για την ώρα μέσα. (…) Η βαρβαρότητα γίνεται ορατή απ’ τη στιγμή που το μονοπώλιο δεν μπορεί πια να προστατευτεί παρά μονάχα με την ανοιχτή βία».
1. http://archives.monde-diplomatique.gr/spip.php?article49&var_recherche=Χίτλερ%20
efsyn

Share

Facebook Digg Stumbleupon Favorites More