Ελεύθεροι Πολιορκημένοι

Οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι είναι ένα από τα κορυφαία ποιητικά συνθέματα του εθνικού ποιητή Διονύσιου Σολωμού, που φένεται ότι τον «απασχόλησε στο μεγαλύτερο διάστημα της ζωής του»,^[1] καθώς και ένα από τα πιο σημαντικά έργα της νεότερης ελληνικής ποίησης.^[2] Γραμμένο σε δεκαπεντασύλλαβο, το έργο είναι εμπνευσμένο από τα γεγονότα της πολιορκίας και της Εξόδου του Μεσολογγίου κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1821.
Ο δημιουργός του ασχολήθηκε με τη σύνθεσή του σχεδόν σε ολόκληρη τη διάρκεια της λεγόμενης ώριμης ποιητικής περιόδου της ζωής του 1834-1847, γεγονός που κάνει το έργο «οργανικό» ποίημα, από την άποψη ότι στη μακρά διάρκεια της ανάπτυξής του αποτυπώνει την εξέλιξη των ιδεών του ποιητή.^[3] Οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι, είναι ένα από τα πιο αποσπασματικά έργα του. Παραδόθηκε με τη μορφή τριών σχεδιασμάτων, ύστερα από προσεκτική μελέτη των αρχείων του ποιητή από τον Ιάκωβο Πολυλά, ο οποίος το εξέδωσε για πρώτη φορά.

Πηγή έμπνευσης των Ελεύθερων Πολιορκημένων είναι ο αγώνας των υπερασπιστών του Μεσολογγίου, κατά τη δεύτερη πολιορκία του από τους Οθωμανούς, που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο (1825-1826) και κορυφώθηκε με την απέλπιδα έξοδο της Κυριακής των Βαΐων, 10 Απριλίου 1826. Ο ποιητής στο παρόν έργο επιχειρεί να αναδείξει σε ποιητικό λόγο το ηθικό μεγαλείο των Ελλήνων αγωνιστών που οδηγούνται με πλήρη συνείδηση στη θυσία για την κατάκτηση της πνευματικής ελευθερίας τους.

Το έργο δεν είναι ένα ενιαίο ποίημα, αλλά αποτελείται από τρία σχεδιάσματα σε αποσπασματική μορφή. Το Α' Σχεδίασμα, έχει λυρικό ύφος. Το Β' Σχεδίασμα, που αποτελείται από τα πιο σημαντικά σε ποιητική σύλληψη κομμάτια, αποτελείται από εξήντα ένα συνολικά αποσπάσματα, γραμμένα σε ιαμβικό δεκαπεντασύλλαβο με ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία. Συντέθηκε κατά την παραμονή του ποιητή στην Κέρκυρα, κατά το διάστημα 1833-1844. Τέλος, το Γ` Σχεδίασμα, περιλαμβάνει 15 ποιητικά αποσπάσματα και συντέθηκε από το 1844 ως το τέλος της ζωής του Διονύσιου Σολωμού.^[5]
Στα Β' και Γ' Σχεδίασματα, μεταξύ των ποιητικών αποσπασμάτων παρεμβάλλονται και πεζά τμήματα, που ήταν χειρόγραφα σχέδια του Σολωμού γραμμένα στα Ιταλικά, και τα οποία μεταφράστηκαν και εντάχθηκαν στο σώμα του έργου από τον Ιάκωβο Πολυλά. Υπάρχουν, επίσης, και επιπρόσθετα πεζά τμήματα, τα οποία έγραψε ο Πολυλάς για την περαιτέρω κατανόηση του κάθε αποσπάσματος και τη σύνδεση μεταξύ τους.^[5]
Η κεντρική ιδέα του έργου, όπως αναλύεται στα σχέδια του Σολωμού, είναι ο αγώνας των πολιορκημένων ενάντια στις κακουχίες, ενώ γίνονται πραγματικά ελεύθεροι με την πνευματική νίκη ενάντια σε μια σειρά από πειρασμούς. Γίνεται λόγος για την εσωτερική ελευθερία της θέλησης να υπερβούν όλα αυτά που απειλούν τη δυναμικότητα της αντίστασής τους, όχι μόνο την πείνα και τη σωματική εξασθένηση αλλά και κάθε πειρασμού που προσφέρει η ίδια η ομορφιά της φύσης.^[5]
Το έργο εξιστορεί τις τελευταίες ημέρες της πολιορκίας, που συνέβη κατά τη διάρκεια της άνοιξης, λίγο πριν το Πάσχα, ενώ δύο τα πιο χαρακτηριστικά αποσπάσματά του αναφέρονται στην ομορφιά της φύσης κατά την εποχή αυτή.^[5]
Η γλώσσα των Ελεύθερων Πολιορκημένων είναι δημοτική με τους ιδιωματισμούς και τις ιδιοτυπίες που χαρακτηρίζουν τον Σολωμό.^[5]

Διαβάστε περισσότερα

Αφιέρωμα της ΕΡΤ3 στην Παρισινή Κομμούνα (Video)

Συμπληρώθηκαν 143 χρόνια από όταν οι εργάτες του Παρισιού και άλλα κοινωνικά στρώματα εγκαθίδρυσαν την επαναστατική τους κυβέρνηση στην λεγόμενη Πόλη του φωτός. Αμέσως η νέα κυβέρνηση πήρε προοδευτικά μέτρα πρωτόγνωρα για τα δεδομένα του 19^ου αιώνα και ανακούφισε τις φτωχές τάξεις.

  Από τα προβλήματα του Γαλλικού λαού ήταν τα χρέη και οι κατασχέσεις καθώς μόλις 1 εβδομάδα πριν την εξέγερση υπήρχαν 50.000 νομικές αιτήσεις για κατασχέσεις. Όταν λοιπόν οι Κομμουνάροι κατέλαβαν την εξουσία, από τα πρώτα μέτρα που πήραν ήταν να σταματήσει η διαδικασία των μαζικών εξώσεων και να δώσουν τις κλειστές επιχειρήσεις στους εργαζόμενους ώστε να τις λειτουργήσουν.
Η πρώτη σοσιαλιστική προσπάθεια της ανθρωπότητας, όμως δεν κράτησε πολύ.
Ο στρατός της εκδιωχθείσας κυβέρνησης ανασυντάχθηκε στις Βερσαλλίες και επιτέθηκε στο Παρίσι στις 2 Απριλίου.
Όσοι Κομμουνάροι αιχμαλωτίζονταν εκτελούνταν αμέσως και το πλεονέκτημα του στρατού ήταν τέτοιο ώστε από τα μέσα Απριλίου σταμάτησε τις διαπραγματεύσεις με το Παρίσι και κατέστειλε αλύπητα κάθε αντίσταση.
Η Κομμούνα επίσης ενέπνευσε όλες τις επαναστάσεις που ακολούθησαν στην ιστορία της ανθρωπότητας, αλλά και τον ίδιο τον Μαρξ ο οποίος έγραψε για αυτήν, το βιβλίο  εμφύλιος πόλεμος στη Γαλλία .
Η επαναστατική κυβέρνηση μπορεί τελικά να κατεπνίγη προτού συμπληρώσει 2μιση μήνες ζωής. Όμως το παράδειγμα των ηρωικών Παριζιάνων συνεχίζει να ταξιδεύει χρόνια μετά ,για να δείξει στους Άθλιους του 21^ου αιώνα, ότι μία επαναστατική αλλαγή της ζωής τους θα μπορούσε και να είναι εφικτή.
Το ρεπορτάζ επιμελήθηκε ο Χρήστος Αβραμίδης για την Ελεύθερη ΕΡΤ3. Μιλούν οι Περικλής Παυλίδης, και Βασίλης Μηνακάκης, ενώ εισηγητής στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στην Λέσχη Θεωρίας και Πολιτισμού “Αναιρέσεις”, ήταν και ο Σπύρος Μαρκέτος.

 

η Λέσχη 

reblog http://seisaxthia.wordpress.com

Διαβάστε περισσότερα

Βγήκαμε, αδέρφια!

«Ηχήστε οι σάλπιγγες... Καμπάνες βροντερές δονήστε σύγκορμα τη χώρα πέρα ως πέρα...». Βγαίνουμε στις αγορές, αδέρφια!
   Ντυθείτε, στολιστείτε, γλεντοκοπήστε. Πατριώτες, βγήκαμε στις αγορές! Για να πάρουμε δάνεια. Δάνεια... Σαν αυτά που μας οδήγησαν ως εδώ... Σαν αυτά που άλλοι τα τρώνε κι άλλοι τα πληρώνουν!

   Οτι αυτές οι αγορές είναι οι ίδιες που μας «δάνειζαν» τόσα χρόνια και μας έπιναν το αίμα, ότι σε αυτές τις αγορές είναι που ως λαός έχουμε καταβάλει την τελευταία εικοσαετία πάνω από 800 δισ. ευρώ σε τοκογλυφικά, ότι αυτές οι αγορές είναι  που λένε ότι το χρέος της Ελλάδας απέναντί τους , μετά από τόσες θυσίες και τόση δυστυχία, αντί να μειώνεται μεγαλώνει και ανέρχεται στα 320 δισ. ευρώ, αυτά  είναι λεπτομέρειες... Σημασία έχει ότι ο Στουρνάρας μας έβγαλε στις αγορές. Γλεντήστε!
   Αυτές οι αγορές είναι στις οποίες βασιλεύουν τα «αρπακτικά» τύπου  «Γκόλντμαν Σακς». Τα ευαγή ιδρύματα τύπου ΔΝΤ. Οι «φιλάνθρωποι» τύπου Σόρος. Οι τραπεζες τύπου «Ντόιτσε Μπανκ». Και οι πολυεθνικές τύπου «Ζήμενς»...  Αλλά μην ακούτε τις μεμψιμοιρίες. Βγαίνουμε στις αγορές, παιδιά. Ευτυχείτε!
   Αυτές οι αγορές είναι που δημιούργησαν τις «φούσκες», τα «παράγωγα», τα ομόλογα που τώρα σκάνε στα κεφάλια του λαού μας και των λαών όλου του κόσμου.
   Αυτές οι αγορές είναι που στον κόσμο τους πεθαίνουν από ασιτία  50.000 άνθρωποι την ημέρα. Αυτές οι αγορές είναι τόσο σάπιες που στην  παγκόσμια Δανιμαρκία τους πάνω από 3 δισεκατομμύρια άνθρωποι «ζουν» με λιγότερα από 2 δολάρια την ημέρα.
   Στον κόσμο των αγορών είναι  που η «δημοκρατία» κόβεται και ράβεται στα μέτρα των Αμερικανικών και Ευρωπαικών Κεντρικών Τραπεζών. Για τον έλεγχο, την διεύρυνση και την κατάκτηση αυτών των αγορών είναι που διεξάγονται από «χριστιανικές σταυροφορίες» μέχρι «προληπτικοί βομβαρδισμοί».
   Σε αυτές τις αγορές είναι που οι Κροίσοι  - μέσα στα χρόνια της κρίσης  και της ανθρωπιστικής καταστροφής – έχουν 4πλασιάσει τα πλούτη τους. Σε αυτές τις αγορές είναι που η Υγεία, η Παιδεία, η στέγη, το νερό, το ηλεκτρικό, η θέρμανση είναι εμπορεύματα που απευθύνονται μόνο σε όποιον έχει να τα πληρώσει. Αυτές οι αγορές είναι που θεωρούν τον ίδιο τον άνθρωπο εμπόρευμα. Που άλλοτε τον αγοράζουν και τον πουλάνε σαν δούλο και άλλοτε τον αφήνουν στοιβαγμένο στην αποθήκη των ανέργων. Με αποτέλεσμα να μην μπορεί αγοράσει τίποτα από όλα αυτά που ο ίδιος δημιουργεί και παράγει.
   Στις  αγορές, έλεγε πριν από 3 αιώνες ο «πατέρας του καπιταλισμού», ο Ανταμ Σμιθ, έρχεται κάποια στιγμή η «αόρατος χειρ» και βάζει τα πράγματα στη θέση τους. Διορθώνει τις  αδικίες. Εξασφαλίζει ισορροπίες. Τιθασεύει την ακρίβεια. Επιφέρει ικανοποίηση των αναγκών.
   Αλλά ξέρετε ένα μυστικό; Η «αόρατος χειρ» είναι πραγματικά... αόρατη. Και είναι αόρατη για έναν πολύ, πάρα πολύ απλό λόγο: Διότι δεν υπάρχει. Το μόνο που υπάρχει είναι η «σιδερένια φτέρνα» ενός συστήματος που στις αγορές του επικρατεί ο νόμος της ζούγκλας, το «δίκαιο» του ισχυρού. Θριαμβεύει ο κανόνας «το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό». Στη σημαία των αγορών τους ένα σύνθημα ισχύει: «Ο θάνατός σου η ζωή μου». Στο ευαγγέλιο των αγορών τους η πιο άγια γραφή» είναι τούτη: «Οι πλούσιοι πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι».


   Κυρίες και κύριοι: Εσείς που δεν έχετε τρύπιο ευρώ για να πάτε στην λαική αγορά. Εσείς που βλέπετε συνανθρώπους μας να ψάχνουν ένα κομμάτι ψωμί  στους σκουπιδοτενεκέδες της αγοράς. Εσείς που η αγορά φροντίζει να σιτίζεστε με ληγμένα τρόφιμα. Εσεις που τα παιδιά σας περισσεύουν για την «αγορά εργασίας». Εσείς που ό,τι αγοράσατε και αποκτήσατε με κόπο, από σπίτι μέχρι χρυσή βέρα, καλείστε να το καταθέσετε στον οικείο οίκο πλειστηριασμών της αγοράς, από τράπεζα μέχρι ενεχειροδανειστήριο. Εσείς που μετράτε τα εκατοντάδες χιλιάδες λουκέτα στην αγορά. Εσεις που τον τόπο σας, από δημόσιες εκτάσεις μέχρι δημόσιες επιχειρήσεις, από Ελληνικό μέχρι δημόσιους δρόμους, από ΟΤΕ μέχρι Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού, από δημόσια νοσοκομεία μέχρι λιμάνια και αεροδρόμια, τα ρημάζουν, τα ξεπουλάνε και τα διαλύουν - μέσω των αγορών, φυσικά - πανηγυρίστε! Βγαίνουμε στις αγορές!
   Αλλά, τα παπαγαλάκια της αγοραίας προπαγάνδας (σσ: αυτά που μετά την υπόθεση Μπαλτάκου έχουν αναλάβει να διεκπεραιώσουν την κυβερνητική απόδραση, μιας και είναι προφανές ότι η κυβέρνηση είχε ανάγκη να επιταχύνει τα έτσι κι αλλιώς προαποφασισμένα προεκλογικά πυροτεχνήματα ώστε να στήσει νωρίτερα ένα «πανηγύρι» αντιπερισπασμού), ας μας εξηγήσουν:
   α) Η Ελλάδα που βρέθηκε «εκτός αγορών», χρεοκόπησε, ναι ή όχι, μετά    από τη μακρά θητεία της ως πειθήνιος μαθητής «εντός των αγορών»;
   β) Οι ίδιοι που εμφανίζονται σαν «σωτήρες» επειδή όπως λένε έφεραν  την τρόικα για να «δανειζόμαστε με χαμηλό επιτόκιο», πως γίνεται να θεωρούν εξίσου «ευλογία» ότι μας βγάζουν στις αγορές, όπου «δανειζόμαστε» με διπλάσιο επιτόκιο;

   Και μια πιο συγκεκριμένη ερώτηση:
   Αφού ολοκληρώσουν την έξοδο της Ελλάδας, ξανά, στο κλαρί των αγορών, θα έχουν την καλοσύνη να μας ανακοινώσουν επισήμως και το ακριβές ποσό των εκατοντάδων εκατομμυρίων τόκων για το δάνειο που θα πάρουν; Για να ξέρουμε, δηλαδή: Μετά από τα μνημονιακά, πόσο στοιχίζουν στον λαό και τα... αντιμνημονιακά τους «πανηγύρια».

email: mpog@enikos.gr

Διαβάστε περισσότερα

Eγώ το Γκάλοπ

«Θα ψηφίσω Ποτάμι», δήλωσε ο κ. Πάγκαλος. Γιατί; Μαζί θα τα φάνε;
«Χρυσαυγίτες με πολιτικά» χαρακτηρίζει όπου βρεθεί (σε πάνελ) κι όπου σταθεί (σε τουίτ) τους ΑΝΕΛ ο κ. Α. Παπαδόπουλος (πρώην εκπρόσωπος Τύπου της ΔΗΜΑΡ -  ο νυν πού βρίσκεται;). O άνθρωπος, ο κ. Α. Παπαδόπουλος, όσο συγκυβερνούσε με τον κυρ Μπαλτάκο (τον κ. Βορίδη, τον κ. Γεωργιάδη κι όλη την ακροδεξιά και κρυπτοφασιστική κομπανία) δεν ένιωσε καμμιάν ενόχληση στη μύτη του. Τώρα με την άνοιξη, άνοιξε η όσφρησή του και δεν του μυρίζει πια ο κυρ Μπαλτάκος γιασεμί,
αλλά πατσουλί. Απ’ ό,τι φαίνεται, ο κ. Παπαδόπουλος δεν αντιλαμβάνεται ότι όσοι νομίζουν πως απευθύνονται σε ηλίθιους, δεν μπορεί παρά να είναι το ίδιο οι ίδιοι.
Η κυρία Ραχήλ Μακρή. Μαθαίνω ότι θα μου κάνει μήνυση με δέκα αυτόφωρα, διότι δεν μου έχει κάνει μήνυση ώς τώρα ο κ. Γεωργιάδης. Λέω να το αντέξω.
«Τι ζωγραφίζεις εκεί; όλο καραγκιοζάκια φτιάχνεις», διακόπτει τις (εμβριθείς πάντα) σκέψεις μου η θεία Φωτούλα. «Κάνε και κάτι χρήσιμο για την κοινωνία. Η κατάσταση είναι πολύ ρευστή. Κάνε κι εσύ ένα γκάλοπ, να δούμε τι γίνεται!».
Θαυμάσια ιδέα! (Πάντα έχει θαυμάσιες ιδέες η θεία! Κι εγώ δεν παραλείπω να της το τονίζω! μη μείνω και χωρίς φαγάκι.) «Θαυμάσια ιδέα, θαυμάσια θεία», της λέω και στρώνομαι στη δουλειά.
Πρώτα απ’ όλα ο τίτλος της Εταιρείας! «Γκάλοπ (λέγε), Γκάλοπ (λέγε), Γκάλοπ (λέγε), κάτι θα μείνει!», σημειώνω υπερήφανος. «Αυτό, παιδάκι μου, δεν είναι τίτλος εταιρείας, προκήρυξη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι», μου λέει απογοητευμένη η θεία. Οκέυ! Γίνομαι επιθετικός, όπως ο κ. Μπαλτάκος όταν μιλούσε στον κ. Κασιδιάρη. «Και Γ@μώ τα Γκάλοπ»! Αυτός θα είναι ο τίτλος της νεογέννητης και φερέλπιδος εταιρείας. Παίρνω το πρώτο τηλέφωνο. Ποιον άλλον, τον κ. Μπαλτάκο.
- Εδώ εταιρεία «Και Γ@μώ τα Γκάλοπ», λέω με την πιο ψαρωτική φωνή που διαθέτω. Ο κύριος Μπαλτάκος;
- Δεν υπήρξα ποτέ, μου απαντά μια σβησμένη φωνή. Σέβομαι τον πόνο του και τον κατατάσσω στην κατηγορία «δεν ξέρω, δεν απαντώ». Καπάκι παίρνω τον Φαήλο. Μπαίνω στην αναμονή. Απ’ το τηλέφωνο του Φαήλου ακούγεται μουσική υπόκρουση το «επέσατε θύματα, αδέρφια μου εσείς», «Φαήλο, αδερφέ μου» του κάνω μόλις σήκωσε το ακουστικό, «σε φάγανε οι κομμουνιστές του Μαξίμου», του λέω με έναν λυγμό -συγκρατημένο λυγμό- στη φωνή. «Τι θα ψηφίσεις τώρα, λεβέντη μου;». «Νέα Δημοκρατία, δαγκωτό», μου λέει ο Φαύλος, «δαγκωτό πού;», του κάνω, «από σβέρκο; τι θα δαγκώσεις; χέρι; πόδι; γλώσσα». «Κουμμούνι, εσύ είσαι;» μου αγριεύεται ο Φαύλος, με αναγνώρισε, η μυστικότης της ψηφοφορίας παραβιάσθηκε, κλείνω το τηλέφωνο και τον καταχωρίζω στη Ν.Δ. Διότι μπορεί ο αρχηγός του να τον πέταξε σαν στυμμένη λεμονόκουπα, αλλά ο Φαήλος έχει χαρακτήρα, δεν γλείφει σήμερα εκεί που έφτυνε χθες, όπως ο κ. Γεωργιάδης, ο κ. Πλεύρης, η κυρία Τζαβέλα από τη μια πλεύρα, ο κ. Κουβέλης, η κυρία Ρεπούση απ’ την άλλη.
Παίρνω τον Μήτσο τον χρυσαυγίτη στο ισόγειο. «Ακόμα άνεργος, Μήτσο;» του λέω, «τι θέλεις, Συριζαίε;» μου απαντάει ο Μήτσος κουρασμένος. «Ωραίοι είσαστε, Μητσάρα! Καρφώνει και ρουφιανεύει ο ένας τον άλλον! Τι ξεφτίλα είναι αυτή;». «Και σένα τι σε κόφτει, ρε ορφανό του Στάλιν;» αρχίζει ο Μήτσος και αφού μου εξήγησε με λεπτομέρειες τη σφαγή του Κατύν και τους βομβαρδισμούς της Δρέσδης, μου έκλεισε κατάμουτρα το τηλέφωνο. Δίκιο έχει το Μega σημείωσα. Η Χρυσή Αυγή κρατάει τις δυνάμεις της.
Παίρνω τυχαίο αριθμό. «Εδώ Και Γ@μώ τα Γκάλοπ» δηλώνω, «τι θα ψηφίσετε στις εκλογές;». «Την Τράπεζα FertaOla, μαλάκα! Αντε χάσου!». Νομίζω ότι διακρίνω κάποιον εκνευρισμό, μάλλον πρέπει να βελτιώσω τις ερωτήσεις μου. «Εδώ Και Γ@μώ τα Γκάλοπ. Εχουμε μια προσφορά για σας». Σιγή. «Πόσο πάει;» με ρωτάει, «ποιο πράγμα;» ρωτάω, «η προσφορά, ρε ηλίθιε» μου λέει, τι νεύρα είναι αυτά σκέφτομαι, μάλλον έχει διαρραγεί ο κοινωνικός ιστός, μου το κλείνει πριν να του το κλείσω. Δεν
πάει καλά το γκάλοπ. Αν πάμε έτσι, θα πληρώσω 100 τηλέφωνα και θα μου απαντήσει ένα – δεν συμφέρει. Και δεν έχω και λεφτά για χρεωκοπήσω κι άλλο. «Πώς πάει το γκάλοπ, αχρόνιαγο;» μου φωνάζει η θεία Φωτούλα απ’ την κουζίνα. «Το 30% δεν μου απαντάει, το 30% με βρίζει και το 30% μου το κλείνει» της λέω. «Μπράβο! πότε πρόλαβες και το έκανες, βρε θηρίο;» – ουπς! έχει δίκιο η θεία! έχω κάνει γκάλοπ χωρίς να καταλάβω ότι έκανα γκάλοπ! Φσσς! Κάτσε να τα βάλω κάτω: αν έκανα 100 τηλέφωνα, θα μου απαντούσε το ένα! Αρα έχω δείγμα 99%! Πάμε παρακάτω – ντριιιν χτυπάει το τηλέφωνο. «Παρακαλώ;». «Τι γνώμη έχετε για
την έξοδό μας στις αγορές;».
«Ποιος ρωτάει παρακαλώ;». «Η εταιρεία Και Γ@μώ τα Γκάλοπ» μου απαντά η άγνωστη φωνή. «Αποκλείεται! Η Και Γ@μώ τα Γκάλοπ είμαι εγώ». «’Ντάξει, ό,τι πεις!». «Δεν είπα τίποτα, μωρέ!». «’Ντάξει, ΠΑΣΟΚ». «Δεν είπα ΠΑΣΟΚ, μωρέ!». «Εντάξει, πρώτη και δεύτερη Κυριακή ΠΑΣΟΚ». Κλείνω το τηλέφωνο απελπισμένος. Ξαναχτυπάει το τηλέφωνο, πάλι αυτοί θα είναι σκέφτομαι, το σηκώνω προσεχτικά, pronto, λέω (όταν είναι απ’ την Τράπεζα κάνω τον Ιταλό) – «Είσθε υπέρ ή κατά της κατασκευής τζαμιού στην Αθήνα;», ακούω μια φωνή να ρωτάει. «Αρούλη, εσύ είσαι;» λέω, «πώς με κατάλαβες;» μου λέει ο Αρούλης, «αυτές τις μέρες όλοι γκάλοπ κάνουμε» του λέω, «και λέτε όλοι μαλακίες» ακούω μια φωνή απ’ το βάθος της συσκευής, κάπως γνώριμη, που φτύνει τις λέξεις όπως τα καλάσνικοφ τις σφαίρες, «πρόσεχε, Αρούλη» φωνάζω! «Μας ηχογραφεί ο Κασιδιάρης!». «Α!! Ωστε υιοθετείς κι εσύ την ατζέντα της Χρυσής Αυγής!» μου σφυρίζει ψυχρά μέσα απ’ τα δόντια του ο Αρούλης. Το κλείνω έντρομος.
Ως τώρα, ότι υιοθετώ την ατζέντα της Χρυσής Αυγής με κατηγορούσε ο κ. Κεδίκογλου και η κυρία Μισέλ Ασημακοπούλου, δεν θα το αντέξω αν αρχίσει να με κατηγορεί και ο κ. Δένδιας – δεν αντέχω να με πάνε μέσα επειδή δεν γνώριζα τον κ. Μπαλτάκο. Το βρήκα! Παίρνω το τηλέφωνο, το κοιτάζω σκληρά και καλώ τον κ. Τζαμτζή. Το σηκώνει. «Ηπιες το γάλα σου σήμερα;» του λέω όπως έλεγε ο Ρόμπερτ ντε Νίρο το areyoutalkingtome, αλλά στο πιο απειλητικό εγώ! Κόκαλο ο αντάρτης της Μικρής Ολλανδέζας. Επιτέλους, άρχισε να φτιάχνει η μέρα μου…

***

Ομως, σύντροφοι, για να σοβαρευτούμε, ωραία ημέρα  ήταν (και) για μένα η μέρα της απεργίας των δημοσιογράφων. Οταν η (μικρή, πάντα μικρή) πορεία της ΕΣΗΕΑ πέρασε απ’ την οδό Βουλής, εκεί που καθημερινώς αγωνίζονται και απεργούν οι απολυμένες καθαρίστριες. Περάσαμε και προσκυνήσαμε. Αυτόν τον κόσμο, που τη χάρη του θα έπρεπε καθημερινώς να υπηρετούν και να προσκυνούν οι δημοσιογράφοι…

Διαβάστε περισσότερα

Ο ΑΝΤΙΓΕΡΜΑΝΙΣΜΟΣ ΣΑΡΩΝΕΙ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΧΩΡΕΣ ΤΗΣ ΕΕ

Του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

και μοναδική φορά που τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών προκαλούν πολιτικό ενδιαφέρον. Αναμένονται πραγματικά με ανυπομονησία σε όλη την ΕΕ, προκειμένου να εξαχθούν συμπεράσματα αναφορικά με το προς τα πού βαδίζει η Ευρώπη – αν δηλαδή οι λαοί της Γηραιάς Ηπείρου σταδιακά αποδέχονται τη μετατροπή των χωρών τους σε επαρχίες του Τέταρτου Ράιχ της Γερμανίας ή αν αναδύονται πολιτικές δυνάμεις που θα αντισταθούν στην πορεία αυτή. Δεν αναφερόμαστε στην Ελλάδα, όπου ακόμη και εδώ αναμένεται να προκαλέσουν οι ευρωεκλογές έως και την πτώση της κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου, αν το συνολικό ποσοστό ΝΔ και ΠΑΣΟΚ αθροιστικά κυμανθεί κάτω του 30%.

Σήμερα, όμως, αναφερόμαστε στα ποσοστά που θα πάρουν τα κόμματα που έχουν σαφώς αντιγερμανική γραμμή στη Γαλλία, στη Βρετανία, στην Ιταλία. Κόμματα που την αντιγερμανική πολιτική τους την εκφράζουν με τα συνθήματα «Εξω από το ευρώ» ή και «Εξω από την ΕΕ». Οι δημοσκοπήσεις έχουν εξάψει το ενδιαφέρον, καθώς τα κόμματα στις τρεις ηγετικές χώρες της Ευρώπης -μετά και πολύ πίσω φυσικά από τη Γερμανία- που ακολουθούν αντιγερμανική πολιτική εμφανίζουν δημοσκοπική έκρηξη. Πραγματική πολιτική σημασία, όμως, έχουν μόνο τα αποτελέσματα που θα βγάλουν οι κάλπες στις ευρωεκλογές – αν δηλαδή ο φραστικός και ανέξοδος αντιγερμανισμός που αποκαλύπτουν οι δημοσκοπήσεις θα εκφραστεί και σε αντιγερμανικές ψήφους.

Αν τα αντιγερμανικά κόμματα στις ηγεμονικές χώρες της Ευρώπης διεκδικήσουν όντως με αξιώσεις την πρώτη θέση στις προτιμήσεις των εκλογέων, είναι εμφανές ότι θα πυροδοτηθούν πολιτικές εξελίξεις. Τότε ή οι Γερμανοί θα υποχρεωθούν να αναδιπλωθούν ή θα υπάρξει σοβαρή πιθανότητα συγκρότησης αντιγερμανικού μετώπου στην Ευρώπη, ενδεχομένως υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, όπως έγινε κατά τη διάρκεια του B’ Παγκοσμίου Πολέμου. Εδώ που τα λέμε, κανένας ευρωπαϊκός λαός δεν εμπιστεύεται τη γαλλική ή την ιταλική πολιτικοοικονομική ελίτ για να ηγηθούν μιας συμμαχίας κρατών κατά της Γερμανίας σε μια πανευρωπαϊκή οικονομική σύγκρουση και να εξαναγκάσουν το Βερολίνο σε ουσιώδεις παραχωρήσεις. Ούτε η βρετανική ελίτ γεννά οποιαδήποτε εμπιστοσύνη το τελευταίο τέταρτο του αιώνα, με ηγέτες σαν τον Ντέιβιντ Κάμερον, τον Γκόρντον Μπράουν, τον Τόνι Μπλερ ή τον Τζον Μέιτζορ.

Το σημερινό, σχεδόν… περιθωριακό (!) Ηνωμένο Βασίλειο έχει εξαιρετικά μικρότερο πολιτικό, οικονομικό ή στρατιωτικό βάρος από τη συγκριτικά αποδυναμωμένη, αλλά «κοσμοκράτειρα» ακόμη στη διάρκεια του Μεσοπολέμου Μεγάλη Βρετανία. Παρ’ όλα αυτά, αν οι αντιγερμανικές δυνάμεις εμφανίσουν θεαματική εκλογική άνοδο στις κάλπες του Ευρωκοινοβουλίου, δεν είναι εύκολο να εκτιμηθεί εκ των προτέρων η πολιτική πορεία των εξελίξεων. Πόσω μάλλον που ακόμη δεν έχουμε κανένα εκλογικό δείγμα σε ευρωπαϊκό επίπεδο ότι όντως υφίσταται και μάλιστα σε τέτοια έκταση ο αντιγερμανισμός και δεν αποτελεί απλώς μια δημοσκοπική εκτόνωση λαών… «ευρω-ραγιάδων»!

Πρώτα θα διαπιστώσουμε την εκλογική έκταση αυτού του αντιγερμανισμού στη Γαλλία, τη Βρετανία και την Ιταλία και κατόπιν θα τη μελετήσουμε και θα βγάλουμε τα όποια πολιτικά συμπεράσματα απορρέουν από την εκλογική πραγματικότητα που θα προκύψει στις 25 Μαΐου.

Αλλο πράγμα η έκφραση γνώμης στις δημοσκοπήσεις και εντελώς άλλο πράγμα η ψήφος – και οι Γερμανοί είναι πολύ πρακτικοί άνθρωποι. Τα εκλογικά αποτελέσματα είναι το σοβαρότερο πλέον κριτήριο που λαμβάνουν υπόψη τους, καθώς μέχρι τώρα σε καμιά απολύτως χώρα – μέλος της ΕΕ, ακόμη και σε αυτές που τελούν υπό επονείδιστο μνημονιακό καθεστώς, καμία επανάσταση, εξέγερση ή βίαιη ανατροπή κυβέρνησης δεν έλαβε χώρα. Τα μνημόνια που επέβαλε η ΕΕ οδήγησαν σε εκλογικές ήττες και των τεσσάρων κεντροαριστερών κυβερνήσεων στην Ελλάδα, την Κύπρο, την Πορτογαλία και την Ιρλανδία. Τις αντικατέστησαν, όμως, παντού ακόμη πιο μνημονιακές δεξιές κυβερνήσεις, οπότε ακόμη καλύτερα για τη Γερμανία! Το ίδιο έγινε και στην Ιταλία και την Ισπανία, όπου ναι μεν τυπικά δεν επιβλήθηκαν μνημονιακά καθεστώτα, αλλά ελήφθησαν σκληρά μέτρα λιτότητας. Οπως το Τρίτο Ράιχ του Χίτλερ είχε πολλούς κρυφούς θαυμαστές στους κύκλους των ελίτ της Ευρώπης, έτσι και το υπό εκκόλαψη Τέταρτο Ράιχ έχει πολλούς μυστικούς υποστηρικτές.

*Δημοσιεύθηκε στο “ΕΘΝΟΣ” την Πέμπτη 10 Απριλίου 2014

Διαβάστε περισσότερα

«ΤΟ BALTAKOS GATE» ΕΦΕΡΕ ΣΤΗΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΚΡΟΔΕΞΙΑ ΚΛΙΚΑ ΠΟΥ ΚΥΒΕΡΝΑΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

 

Σύλληψη του Φαήλου Κρανιδιώτη το 1988 

 

Είναι γνωστό σε όλους ότι ο Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος στην πορεία της πολιτικής του καριέρας απέκτησε το παρατσούκλι «Κομανέτσι» εξαιτίας των συνεχών κυβιστήσεων, προτού αποκτήσει το προφίλ του «φιλοευρωπαίου» πολιτικού, του δήθεν εγγυητή της παραμονής της χώρας στο ευρώ, πριν γίνει πρωθυπουργός και δηλώσει πλήρη υποταγή στο Βερολίνο, πριν συλλάβει την ιδέα της συγκρότησης «φιλοευρωπαϊκού» κόμματος εξαιτίας της επικείμενης ολοκληρωτικής κατάρρευσης της Νέας Δημοκρατίας, ήταν γνωστός για τις εθνικιστικές και εξόχως συντηρητικές του θέσεις.

Η έλευση του Αντώνη Σαμαρά στην πρωθυπουργία, έφερε στο Μέγαρο Μαξίμου, δηλαδή στο σύστημα διακυβέρνησης, αλλά και στη Νέα Δημοκρατία, σε ένα κόμμα που προσπάθησε επί χρόνια να αγκαλιάσει το Μεσαίο Χώρο, έναν κύκλο ανθρώπων οι οποίοι προέρχονται από την άκρα δεξιά και αναζητούν, αν και υποταγμένοι στα κελεύσματα του γερμανικού πολιτικού παράγοντα, τη ρεβάνς για τη μακρόχρονη περιθωριοποίησή τους.

Ας τα δούμε όλα ένα – ένα.



Ο Αντώνης Σαμαράς

Η έλευση του Αντώνη Σαμαρά στην αρχηγία της Νέας Δημοκρατίας πέραν του αυτοσκοπού του ίδιου να γίνει πρωθυπουργός με κάθε τίμημα, σηματοδότησε σε πρώτη φάση την μεταβολή του κόμματος από πολιτικό φορέα του μεσαίου χώρου, σε πολιτικό μόρφωμα με  εμφυλιοπολεμικές αναφορές. Όπως υποστηρίζουν πολλοί σήμερα: “Η Νέα Δημοκρατία του Αντώνη Σαμαρά, εκτός από μία αντιγραφή της Πολιτικής Άνοιξης, αποτελεί απομίμηση της Δεξιάς του 1950″. Πέραν τούτου, ο κύκλος που βρίσκεται γύρω από τον Αντώνη Σαμαρά, πάντοτε επιδιώκοντας την ρεβάνς για την αντιπαράθεση με τον Κώστα Μητσοτάκη, είχε θέσει, από τον Νοέμβριο του 2009, ως αντικειμενικό σκοπό να μετατρέψει τη Νέα Δημοκρατία σε Πολιτική Άνοιξη. Στις εκλογές της 6ης Μαΐου περίπου το κατάφερε, αν και η Νέα Δημοκρατία έλαβε λίγο μεγαλύτερα ποσοστά από εκείνα της Πολιτικής Άνοιξης, αλλά αυτό είναι κάτι το οποίο θα αναλύσουμε σε άλλο κεφάλαιο της ιστορίας. Βέβαια είναι σε όλους γνωστό, ότι η δυναμική του ονόματος του Αντώνη Σαμαρά, δεν λέει τίποτα από μόνη της. Χωρίς την ασφάλεια του Νεοδημοκρατικού μηχανισμού, το περίπου 18%, το οποίο έλαβε η Νέα Δημοκρατία στις εκλογές της 6ης Μαΐου θα αποτελούσε άπιαστο όνειρο, αλλά και αυτό είναι άλλη ιστορία.



Η καμπάνια της Νέας Δημοκρατίας προεκλογικά επιχείρησε να προσδώσει εμφυλιοπολεμικά χαρακτηριστικά στην αντιπαράθεση εκείνης της περιόδου, πριν από τις εκλογές της 6ης Μαΐου και της 17ης Ιουνίου. Από το επικοινωνιακό επιτελείο της Συγγρού διοχετεύτηκε σε συγκεκριμένα ΜΜΕ ο ανιστόρητος διαχωρισμός των πολιτικών δυνάμεων ως εξής: Από τη μία οι πολιτικές δυνάμεις οι οποίες θέλουν να μας διατηρήσουν στο ευρώ και από την άλλη οι πολιτικές δυνάμεις, οι οποίες θέλουν να μετατρέψουν την Ελλάδα σε Αλβανία του Χότζα. Μέχρι και για “ανατολικό μπλοκ” γράφτηκε εκείνη την περίοδο.  

Πρόσφατα η Νέα Δημοκρατία επανήλθε με νέα «εμφυλιοπολεμική» ανακοίνωση στην οποία με εντελώς ανιστόρητο τρόπο παραλλήλισε τα μέλη της νεολαίας του Συνασπισμού και τους βουλευτές τους ΣΥΡΙΖΑ με τους κουκολοφόρους της Κατοχής. Ξέχασαν οι προφέσορες της Πολιτικής Άνοιξης … δηλαδή της Νέας Δημοκρατίας ότι οι συνεργάτες των Γερμανών, οι δωσίλογοι και οι Ταγματασφαλίτες προέρχονταν από τη Δεξιά, αλλά και ενσωματώθηκαν στη Δεξιά πριν και μετά τον εμφύλιο. Επίσης προσπάθησε το επικοινωνιακό επιτελείο της Νέας Δημοκρατίας, το οποίο εμπνέεται από το μετεμφυλιακό κράτος της Δεξιάς, να παρουσιάσει τους μαθητές, τους φοιτητές, τους εργαζόμενους και τα τμήματα εκείνα του εργαζόμενου ελληνικού λαού ως αιμοσταγείς κουκουλοφόρους, μόνο και μόνο επειδή συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις στις κινητοποιήσεις κατακραυγής της δολοφονίας από τον Ειδικό Φρουρό του μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου τον Δεκέμβρη του 2008 και αντίθεσης στην βίαιη κρατική καταστολή.



Δίκαια ο εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Πάνος Σκουρλέτης δήλωσε πρόσφατα ότι «Ο Αντώνης Σαμαράς είναι επικεφαλής μίας Δράκας ακροδεξιών». Εξάλλου προεκλογικά, στο πλαίσιο της πανστρατιάς των γερμανόφιλων πολιτικών δυνάμεων στην Ελλάδα, ο Αντώνης Σαμαράς απηύθυνε προσκλητήριο στα στελέχη της ακροδεξιάς στην Ελλάδα και ενσωμάτωσε στο κόμμα του κάποια από αυτά, όπως τον Μάκη Βορίδη (πρώην επικεφαλής της νεολαίας της χουντικής ΕΠΕΝ), τον Άδωνι Γεωργιάδη και τον Θανάση Πλεύρη, οι οποίοι εγκατέλειψαν το ΛΑ.Ο.Σ. περίπου με τον ίδιο τρόπο, με τον οποίο διαλύονται σήμερα οι Ανεξάρτητοι Έλληνες. Τυχαίο; Τίποτα δεν είναι τυχαίο;

Δίκτυο 21

Το 1997 ένα νέο think tank, ακροδεξιών πεποιθήσεων είχε κάνει την εμφάνισή του στα πράγματα. Το Δίκτυο 21, το οποίο αντιμετωπίστηκε από την αρχή ως μία γραφική περίπτωση, είχε ιδρυθεί με στόχο «την πατριωτική αφύπνιση των Ελλήνων». Επίσης επεδίωκε “να μετατρέψει τους παθητικούς υπηκόους σε ελεύθερα πρόσωπα, σύμφωνα με τις καλύτερες παραδόσεις του Ελληνισμού και το πνευματικό υπόδειγμα της Ορθοδοξίας”.

Το Δίκτυο 21, το οποίο είχε εμπλακεί στην υπόθεση Οτσαλάν δημιουργώντας κινδύνους για τη χώρα, βρέθηκε αργότερα στο πλευρό του Αντώνη Σαμαρά, τόσο την περίοδο, που εκείνος διένυε την πολιτική του έρημο, όσο και αργότερα κατά τη διάρκεια της μάχης για τη διαδοχή του Κώστα Καραμανλή στη Νέα Δημοκρατία, με την Ντόρα Μπακογιάννη. Ποτέ, λοιπόν, μην λες ποτέ.

Ποιοι στενοί συνεργάτες του Αντώνη Σαμαρά συμμετείχαν στο Δίκτυο 21;



Πρώτος και καλύτερος ο στενότερός του συνεργάτης, ο Χρύσανθος Λαζαρίδης, ο οποίος έχει περάσει από όλους σχεδόν τους πολιτικούς χώρους, μέχρι να κατασταλάξει στην … ιδεολογία του Μεγάρου Μαξίμου. Κάπως έτσι δεν ήταν λίγοι εκείνοι, οι οποίοι ισχυρίστηκαν ότι ο το Δίκτυο 21 άλωσε τη Νέα Δημοκρατία του Σαμαρά. Άλλος ένας προερχόμενος από το ακροδεξιό Δίκτυο 21, το οποίο εφόρμησε και κατέλαβε τη Νέα Δημοκρατία ήταν ο πρώην Νομάρχης Ροδόπης Διονύσης Καραχάλιος, ο οποίος στο παρελθόν είχε κατηγορηθεί για εχθρική στάση απέναντι στην μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης. Και φυσικά, ένα ακόμη πρόσωπο, πολύ κοντά στον Αντώνη Σαμαρά, προερχόμενο από τις ακροδεξιές γκρούπες όπως το Δίκτυο 21, δεν είναι άλλος από τον Φαήλο Κρανιδιώτη.

Ιδού τα όσα αποκαλυπτικά γράφει η εφημερίδα Η ΑΥΓΉ στις 4 Ιουλίου 2010 για την σχέση του ακροδεξιού Δικτύου 21 με τον Αντώνη Σαμαρά:

Μπορούν μερικά “παραλειπόμενα” ενός συνεδρίου να είναι ενδεικτικά τού τι συμβαίνει σε ένα κόμμα; Τι σημαίνει, φερ’ ειπείν, να κάθονται στις πρώτες σειρές του Τάε Κβον Ντο οι γνωστοί “εθνοπατριώτες” Γ. Καραμπελιάς και Κ. Ζουράρις; Ή τι σηματοδοτεί να είναι υποψήφιος για την Πολιτική Επιτροπή ο πρόεδρος του ακροδεξιού “Δικτύου 21”, Φ. Κρανιδιώτης; Στην περίπτωση της “νέας Ν.Δ.”, αυτές οι “λεπτομέρειες” είναι απολύτως ενδεικτικές.

Άλλωστε, ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες…

Στελέχη της ακροδεξιάς οργάνωσης με “θεσμικές” ιδιότητες στη Ν.Δ.

Οι εκλεκτικές (και ιδεολογικές…) “συγγένειες” του Αντ. Σαμαρά με το “Δίκτυο 21” ξεκινούν από την εποχή που ο ίδιος χαρακτηρίζει ως “πολιτική έρημο”, επειδή ήταν εκτός πολιτικής. Όταν, το 1997, το “αφάν γκατέ” της ακροδεξιάς διανόησης (Νεοκ. Σαρρής, Σαρ. Καργάκος, Κ. Ζουράρις, Αλ. Λυκουρέζος, Αγγ. Συρίγος) συνέστηναν την εν λόγω εθνικιστική οργάνωση, ο Αντ. Σαμαράς χαιρέτιζε την ίδρυσή της ως “πολυσήμαντο γεγονός”. Τα ίδια τα μέλη του “Δικτύου 21” έκαναν λόγο για… “νέα Φιλική Εταιρεία”.

Παρακράτος

Το “Δίκτυο 21” ιδρύθηκε με σκοπούς “την πατριωτική αφύπνιση των Ελλήνων”, ώστε “να μετατρέψει τους παθητικούς υπηκόους σε ελεύθερα πρόσωπα, σύμφωνα με τις καλύτερες παραδόσεις του Ελληνισμού και το πνευματικό υπόδειγμα της Ορθοδοξίας”. Θα μπορούσε να παραμείνει άλλο ένα περιθωριακό, παρακμιακό ακροδεξιό “think tank”, στα μονόστηλα της δημόσιας ζωής. Ωστόσο, “απογειώθηκε” με την υπόθεση Οτσαλάν, καθώς πολλοί έκαναν λόγο για “παρακρατικές δραστηριότητες”. Ο ίδιος ο τότε πρωθυπουργός, Κ. Σημίτης, αναφερόμενος στα πρόσωπα που βοήθησαν τον Οτσαλάν να έρθει κρυφά και παράνομα στη χώρα, είχε τονίσει: “Αποτελούν μέρος του παράλληλου κράτους και θα αντιμετωπιστούν ως παρακράτος”.

Η δικαστική διένεξη του δικηγόρου του Οτσαλάν, Φ. Κρανιδιώτη, με τους δημοσιογράφους Ν. Λιοναράκη και Μ. Βασιλάκη είχε κρατήσει χρόνια και έτσι το “Δίκτυο 21” παρέμενε στον αφρό της επικαιρότητας. Μάλιστα, στελέχη του, με αρθρογραφία τους, επέκριναν τον Κ. Καραμανλή για τη θετική δήλωση που έκανε στον θάνατο του Χ. Φλωράκη, ζητούσαν “αποκατάσταση του κύρους των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας” και ζητούσαν επίσης παρέμβαση “των αρμοδίων” στο Χόλιγουντ, ώστε να… μην παραχαράσσεται η ιστορία του Μ. Αλεξάνδρου! ΄

Ολική επαναφορά

Έκτοτε, το “Δίκτυο 21” είναι άφαντο. Αυτό, όμως, δεν ισχύει για τους πρωταγωνιστές του, καθώς κάποιοι εξ αυτών -και, κυρίως, οι ιδέες τους- έχουν… μετακομίσει στη Ρηγίλλης, στα κεντρικά γραφεία της Ν.Δ. Στην κούρσα διαδοχής Καραμανλή, τα στελέχη του Δικτύου είχαν στηρίξει τον Αντ. Σαμαρά, καθώς είναι γνωστό ότι ο νυν πρόεδρος της Ν.Δ. είχε προνομιακές σχέσεις με ορισμένους εξ αυτών. Μετά την επικράτησή του, ο Μεσσήνιος απέδειξε ότι δεν ξεχνά τους φίλους του. Γραφείο στη Ρηγίλλης έχει ο σύμβουλος του Αντ. Σαμαρά (και ιδρυτικό μέλος του Δικτύου), Χρ. Λαζαρίδης, ενώ επικεφαλής της Γραμματείας Σχέσεων Κοινωνίας-Κόμματος της Ν.Δ. είναι ο πρώην αντιπρόεδρος του “Δικτύου 21”, Διον. Καραχάλιος. Αναπληρωτής γραμματέας Διεθνών Σχέσεων της Ν.Δ. είναι ο Στ. Αγιάσογλου, πρώην μέλος του Δ.Σ. της οργάνωσης. Προνομιακός συνομιλητής του προέδρου της Ν.Δ. είναι, σύμφωνα με πληροφορίες, και ο Φ. Κρανιδιώτης. Μάλιστα, το γεγονός ότι δεν εξελέγη στην Πολιτική Επιτροπή δεν συνιστά αποτυχία της “προεδρικής γραμμής”. Εξακριβωμένες πληροφορίες αναφέρουν ότι ο ίδιος ο Αντ. Σαμαράς αποφάσισε, κατόπιν πιέσεων “σαμαρικών” στελεχών, να… κρατήσει τα προσχήματα. Πάντως, σε άρθρο του στις 23 Μαΐου, ο Φ. Κρανιδιώτης τονίζει: “Μη νομίζετε ότι ο Σαμαράς είναι κανένα παιδάκι, κανένα άβουλο επικοινωνιακό προϊόν που τον άγουν και τον φέρουν οι ‘σύμβουλοί’ του. Ο πιο σαμαρικός από όλους είναι ο ίδιος ο Σαμαράς. Ακόμη και ο Χρύσανθος (σ.σ. Λαζαρίδης) τρέχει να τον προλάβει. Εκείνος εμπνέει και επηρεάζει εμάς κι όχι εμείς αυτόν”. Και μάλλον έχει δίκιο.



Ο Φαήλος Κρανιδιώτης

Ο Φαήλος Κρανιδιώτης, ο οποίος απέτυχε στις πρόσφατες εκλογές να εκλεγεί με τη Νέα Δημοκρατία, εκτός του ότι αποτελεί έναν από τους στενότερους συνεργάτες του Αντώνη Σαμαρά, διαπρέπει μέσω της αρθρογραφίας του στον τομέα των εμφυλιοπολεμικών παραληρημάτων. Θεωρείται από πολλούς, ως βασικός γεφυροποιός της ετοιμόρροπης Νέας Δημοκρατίας, με την Άκρα Δεξιά. Μιλιταριστής, θρησκόπληκτος και αντικομμουνιστής, δεν δίστασε πρόσφατα να εισηγηθεί τη συνεργασία της Νέας Δημοκρατίας με τμήμα της Χρυσής Αυγής φανερώνοντας … κρυφές (;) πτυχές των ιδεοληψιών του.

Όμως, όπως μαθαίνουμε από παλαιότερα δημοσιεύματα, ο Φαήλος Κρανιδιώτης, ο οποίος στις 3 Μαΐου 1988 είχε συλληφθεί διότι είχε πετάξει το στεφάνι, το οποίο είχε καταθέσει στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη ο τότε δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης, είχε διαπρέψει σε συναντήσεις με διάφορες παράγοντες της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΕΥΠ).

Αντιγράφουμε από τον Ιό της Ελευθεροτυπίας και από σχετική έρευνα, η οποία είχε δημοσιευθεί την 1η Απριλίου 2000:

«Ο Φαήλος Κρανιδιώτης (στέλεχος του Δικτύου, του κόμματος Σαμαρά, γνωστός από χρόνια με τον Σάββα Καλεντερίδη, συναγωνιστής του Αντ. Ναξάκη -μαζί είχαν πετάξει το στεφάνι του δημάρχου Κωνσταντινούπολης στον Άγνωστο Στρατιώτη στις 3/5/1988-, φίλος από τα φοιτητικά του χρόνια με τον Μιχ. Χαραλαμπίδη και εκ των εμπίστων δικηγόρων του ΕRNK-ΡΚΚ), εμφανίζεται στο πλάι του κ. Λυκουρέζου να εξηγεί καταλεπτώς την “εθνική προδοσία”. Λυκουρέζος και Κρανιδιώτης είχαν επαφές και συναντήσεις με τον αρχηγό της ΕΥΠ, τους υπουργούς και τους βουλευτές που όφειλαν να προστατέψουν τον κ. Οτσαλάν. Όσο κι αν ο πρωθυπουργός και άλλα κυβερνητικά στελέχη μιλούν για “παρακράτος”, “εξωθεσμικούς παράγοντες” και “εσμό υπερπατριωτών” που έφεραν τη χώρα σε δεινή θέση, τα στοιχεία που έρχονται στην επιφάνεια αποκαλύπτουν το βάθος της εμπλοκής των ελληνικών μυστικών (και άλλων) υπηρεσιών με το ΡΚΚ και τους “ιδιώτες”. Πολλά για την υπόθεση είπε ο ίδιος ο αρχηγός του ΡΚΚ στο Ιμραλί και δεν νομίζουμε ότι φταίνε τα “ειδικά φάρμακα” για τις ενδιαφέρουσες εξομολογήσεις του. Η περίοδος, επομένως, της υποστήριξης του “εχθρού του εχθρού μας” Οτσαλάν, κλείνει, περίπου όπως τέλειωσε και η περίφημη πρόταση Σαμαρά (και πολλών άλλων) για τον “διαμελισμό των Σκοπίων”. Κανείς δεν θα μάθει ποτέ ούτε για δίκτυα, ούτε για μυστικά “εθνικά κονδύλια”. Το ίδιο το “Δίκτυο 21″ περιορίζεται σε μισόλογα. Τα μέλη του, λέει, έδρασαν οικεία βουλήσει. Αντί να δώσει εξηγήσεις προτιμά τα “θούρια”: “Αντίσταση παντού: Στο Αιγαίο, στην Κύπρο, στη Θράκη”. “Επί τρία χρόνια μετά την κρίση των Ιμίων, αντί να θωρακιζόμαστε πυρετωδώς έναντι της Τουρκίας, καθυστερούμε την αμυντική μας θωράκιση και αποθαρρύνουμε τους εξοπλισμούς της Κύπρου” (1/3/1999). Η χρήση του πρώτου πληθυντικού, ήταν πάντοτε το τέχνασμα όλων των εμπόρων πατριωτισμού».



Ο Αντώνης Σαμαράς και ο Μελιγαλάς

Ο Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος για λόγους πολιτικής διάσωσης μάλλον, παριστάνει σήμερα τον «φιλοευρωπαίο» και σχεδιάζει να ηγηθεί του γερμανόφιλου πολιτικού φορέα … διάσωσης του αστικού πολιτικού συστήματος, στο παρελθόν προανήγγειλε τη συμμετοχή του στις εκδηλώσεις μίσους και απόδοσης τιμής στα προδοτικά Τάγματα Ασφαλείας τα οποία είχαν δράσει σε βάρος του ελληνικού λαού κατά την περίοδο της Κατοχής.

Ορίστε τι αποκάλυψε στις 11 Σεπτεμβρίου του 2005 ο «Ιός» στην έρευνά του με τίτλο «Η μαύρη εθνική πηγάδα»:

«Από κοντά και η Ν.Δ., που βλέπει το μνημόσυνο του 1982 ως τη δέουσα απάντηση στην επίσημη αναγνώριση της εαμικής Αντίστασης. Ο νεαρός βουλευτής Αντώνης Σαμαράς ανακοινώνει π.χ. με ειδικό δελτίο τύπου την έλευσή του «για να παραστεί στο Μνημόσυνο των σφαγιασθέντων από τους εαμοκομμουνιστές» («Ελευθερία» 18.9.82). Σταδιακά, ωστόσο, η λογική του «μεσαίου χώρου» επικρατεί και τα φερέλπιδα στελέχη αποφεύγουν πια να δίνουν το παρών».

Να φανταστεί κανείς, ότι ο Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος έχει δηλώσει πρόσφατα ότι «Βρίσκομαι απέναντι στα δύο άκρα», έχει δώσει το γενικό πρόσταγμα για την ανάπτυξη της γελοίας θεωρίας των δύο άκρων. Και είναι εκείνος, ο οποίος συμμετείχε σε εκείνες τις γιορτές μίσους, στις οποίες συμμετέχει σήμερα η ναζιστική Χρυσή Αυγή και θέλει, αν έρθει ποτέ στην κυβέρνηση, να τις μετατρέψει σε εθνικές εορτές.

Ας μην ξεχνάμε επίσης ότι ο Παναγιώτης Ψωμιάδης, τον οποίο ο ίδιος ο Αντώνης Σαμαράς είχε ορίσει ως υπεύθυνο για την προεκλογική εκστρατεία της Νέας Δημοκρατίας στη Μακεδονία το περασμένο καλοκαίρι, είχε βαφτίσει τη Χρυσή Αυγή, ως αδελφό κόμμα της Νέας Δημοκρατίας.



Αντώνης Σαμαράς και επικοινωνία με το Θεό

Ο σημερινός πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς είχε πάντοτε έναν μαγικό τρόπο να συνδέει την θρησκοληψία με την πολιτική. Πρόσφατα προχώρησε ένα βήμα παραπάνω. «Αποκάλυψε» στον ελληνικό λαό ότι συνομιλεί με τον Θεό. Αν η περίοδος για την χρεοκοπημένη ελληνική οικονομία δεν ήταν τόσο κρίσιμη, τότε είναι βέβαιο, ότι η πλειοψηφία του ελληνικού Τύπου θα έκανε λόγο για τραγέλαφο.

Σε συνέντευξή του στον οικονομικό ταχυδρόμο τον Απρίλιο του 1989 ο Αντώνης Σαμαράς δήλωνε: «Οι εκλογές είναι για τη Δημοκρατία, ότι η λειτουργία για την Εκκλησία». Μπορεί τα χρόνια από εκείνη τη δήλωση να έχουν περάσει, αλλά ο Αντώνης Σαμαράς πάντοτε πιστεύει, άγνωστο πως, ότι έχει το χάρισμα της επικοινωνίας με τον Θεό.

Τον Ιανουάριο του 2012, ο Αντώνης Σαμαράς είχε επισκεφθεί επίσημα τη Ρωσία, δήθεν για να αναθερμάνει τις σχέσεις Αθήνας – Μόσχας, οι οποίες είναι αλήθεια ότι είχαν ψυχρανθεί επί πρωθυπουργίας Γιώργου Παπανδρέου. Καθώς προοριζόταν ως επικεφαλής γερμανόφιλης κυβέρνησης στην Ελλάδα, ο Αντώνης Σαμαράς δεν μπόρεσε να πραγματοποιήσει συζητήσεις επί της ουσίας, ούτε βέβαια να συνεχίσει το δήθεν φλέρτ. Μάλιστα, όπως είναι σε θέση να γνωρίζει το Periodista, η κίνηση του Αντώνη Σαμαρά να επισκεφθεί την Ρωσία με στόχο να αποκαταστήσει τις προσπάθειες του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή για τη δημιουργία ελληνορωσικής στρατηγικής σχέσης, προκάλεσαν έντονα τη δυσφορία της Ουάσιγκτον. Ο Αντώνης Σαμαράς περιορίστηκε στο να χρησιμοποιήσει αποκλειστικά ως όχημα την Ορθοδοξία.

Σε συνέντευξή που παραχώρησε στο πρακτορείο ειδήσεων Ria Novosti δήλωσε ότι το ξέσπασμα του σκανδάλου με τη Μονή Βατοπεδίου χρησιμοποιήθηκε για να ανατραπεί η κυβέρνηση Καραμανλή. Ορίστε τι είχε δηλώσει πριν από μερικούς μήνες ο ίδιος ο Αντώνης Σαμαράς στο ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων σχετικά με το σκάνδαλο της Μονής Βατοπεδίου: «Δεν μπορώ να σχολιάζω τις αποφάσεις της δικαιοσύνης. Πρέπει να ξέρετε, όμως, ότι η υπόθεση αυτή χρησιμοποιήθηκε για να ανατραπεί η προηγούμενη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. … Στο μεταξύ, όμως, δύο εξεταστικές επιτροπές της Ελληνικής Βουλής διερεύνησαν την υπόθεση του Βατοπεδίου – η δεύτερη επί διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ – και οι δύο δεν κατάφεραν να βρουν το παραμικρό επιβαρυντικό στοιχείο, κατά ουδενός, ούτε για “βλάβη του δημοσίου συμφέροντος”, ούτε για “ροή πολιτικού χρήματος”».
Πηγή

Διαβάστε περισσότερα

Βγήκαν στις αγορές «υπό το αγγλικό δίκαιο» – δηλαδή με αποικιακούς όρους!

«Η Ελληνική Δημοκρατία ανακοινώνει σήμερα ότι έδωσε εντολή σε διεθνείς τράπεζες για επικείμενη 5-ετη ομολογιακή έκδοση «αναφοράς-benchmarking» σε ευρώ και υπό το αγγλικό δίκαιο. Η συναλλαγή αναμένεται να τιμολογηθεί και να λάβει χώρα στο άμεσο μέλλον», σημειώνεται στην επίσημη ανακοίνωση του υπουργείου Οικονομικών.

Ξέρετε τι σημαίνει αγγλικό δίκαιο; Ας τα ξαναπούμε, αν και τα έχουν πει πολλοί από τις αρχές της κρίσης και της μνημονιακής περιπέτειας.

Δανεισμός με το ελληνικό δίκαιο σημαίνει ότι οι κανόνες λειτουργούν υπέρ του οφειλέτη, ενώ με το αγγλικό δίκαιο υπέρ του δανειστή!

Στη συνέχεια παραθέτουμε αποσπάσματα από συνέντευξη που είχε παραχωρήσει το 2012 στην εφημερίδα «Παρόν» ο συνταγματολόγος Γ. Κασιμάτης, στην οποία εξηγούσε τι σημαίνει να δανείζεται κανείς με το αγγλικό δίκαιο, όπως έχουμε δανειστεί μέχρι τώρα λόγω μνημονίων και όπως βγήκε την Τετάρτη 9 Απριλίου η κυβέρνηση στις αγορές και… πανηγυρίζει.

Έλεγε το 2012 ο καθηγητής Κασιμάτης:

«Η δανειακή σύμβαση που υπέγραψε η Ελλάδα τον Μάιο του 2010 με τις χώρες της Ευρωζώνης και με το ΔΝΤ (το λεγόμενο Μνημόνιο) είχε περιλάβει τον όρο στο άρθρο 14 (1) ότι η Σύμβαση που υπογράφτηκε και κάθε υποχρέωση σχετική με αυτή «διέπεται και ερμηνεύεται σύμφωνα με το αγγλικό δίκαιο». Αυτό το είχα καταγγείλει τότε αμέσως ως πολύ σοβαρό ζήτημα που είχε δεχτεί η κυβέρνηση.

Θα προσπαθήσω να εξηγήσω με απλά λόγια τι σημαίνει αυτός ο όρος: Σε όλες τις χώρες της ηπειρωτικής Ευρώπης, οι κανόνες που ρυθμίζουν τις σχέσεις μεταξύ του δανειστή και του οφειλέτη είναι πάντοτε υπέρ του οφειλέτη, γιατί ο οφειλέτης είναι το αδύναμο μέρος μιας δανειακής σύμβασης, ενώ ο δανειστής είναι το ισχυρό. Αυτό είναι μια κατάκτηση του ανθρωπιστικού δικαιϊκού πολιτισμού της Ευρώπης.

Στην Αγγλία αυτό δεν ισχύει. Εκεί επικράτησε η αποικιακή νοοτροπία της αυτοκρατορίας και η νοοτροπία του Μεσαίωνα, που ήταν πάντοτε υπέρ του ισχυρού δανειστή και εις βάρος του φτωχού οφειλέτη. Αυτό ακριβώς είχε σατιρίσει ο Σαίξπηρ στο έργο του «Ο έμπορος της Βενετίας» με τον τύπο του τοκογλύφου Σάιλοκ.

Σύμφωνα, λοιπόν, με το αγγλικό δίκαιο, ό,τι και αν συμφωνήσει και υπογράψει εις βάρος του ο οφειλέτης, ο οποίος βρίσκεται συνήθως στην ανάγκη να δανειστεί, ισχύει, έστω και αν είναι, σύμφωνα με το ελληνικό δίκαιο και με το δίκαιο των άλλων χωρών της ηπειρωτικής Ευρώπης, αθέμιτο».

Μάλιστα στην τότε συνέντευξή του ο Έλληνας συνταγματολόγος είχε δώσει και 4 παραδείγματα του τι σημαίνει να δανείζεσαι με αγγλικό δίκαιο:

1ο παράδειγμα: «Αν οδηγηθεί ο οφειλέτης, λόγω της μεγάλης ανάγκης που έχει να δανειστεί χρήματα, σε υπερδανεισμό, να δανειστεί δηλαδή περισσότερα χρήματα από όσα χρειάζεται για να κερδίσει περισσότερα ο δανειστής, σύμφωνα με το ελληνικό δίκαιο μπορεί να μειωθεί το δάνειο μέχρι το αναγκαίο για την κάλυψη των αναγκών του οφειλέτη. Αυτό με το αγγλικό δίκαιο δεν μπορεί να γίνει».

2ο παράδειγμα: »Αν ο δανειστής, εκμεταλλευόμενος την ανάγκη του οφειλέτη, αξιώσει μεγαλύτερο τόκο από εκείνον που ισχύει στις συναλλαγές, μπορεί ο οφειλέτης σύμφωνα με το ελληνικό δίκαιο να ζητήσει τη μείωσή του. Αυτό με το αγγλικό δίκαιο δεν γίνεται».

3ο παράδειγμα: »Η δανειακή σύμβαση που υπέγραψε η Ελλάδα τον Μάη του 2010 είναι γεμάτη με όρους που ισχύουν μόνο για τον οφειλέτη, ενώ δεν προβλέπεται, για χάρη της ισότητας, να ισχύουν αντίστοιχοι και για τον δανειστή. Ο οφειλέτης (η Ελλάδα) μπορεί, σύμφωνα με το δίκαιο των χωρών της ηπειρωτικής Ευρώπης (και της Ελλάδας), να ζητήσει τη ΜΗ εφαρμογή τους εις βάρος του. Σύμφωνα με το αγγλικό δίκαιο, δεν μπορεί».

4ο παράδειγμα: »Ο οφειλέτης ενώ μπορεί, σύμφωνα με το δίκαιο της ηπειρωτικής Ευρώπης, να ζητήσει τη μείωση του χρέους κατά το ποσό που είναι «επαχθές», δεν μπορεί σύμφωνα με το αγγλικό δίκαιο γιατί δεν αναγνωρίζει αυτό το δικαίωμα. Θα μπορούσε να αναφέρει κανείς πολλά παραδείγματα, που έχουν ιδιαίτερη σημασία για την Ελλάδα απέναντι στις χώρες της Ευρωζώνης και στο ΔΝΤ. Βεβαίως, όλα αυτά είναι αντίθετα προς το διεθνές και το ευρωπαϊκό δίκαιο. Είναι, όμως, πολύ δύσκολο, αν όχι ακατόρθωτο, να βρει η Ελλάδα ή άλλο κράτος-οφειλέτης το δίκιο του σε διεθνή όργανα. Αυτό το ξέρουν καλά οι δανειστές μας».

Συμπέρασμα: Σήμερα Τετάρτη 9 Απριλίου, η ελληνική κυβέρνηση, για πολιτικούς και ψηφοθηρικούς λόγους (πράγμα που επισημαίνεται κι από ξένες εφημερίδες), βγήκε βιαστικά στις αγορές για να αντιστρέψει το αρνητικό κλίμα (έτσι νομίζει) και δανείζεται με όρους αποικιακούς και νεοαποικιακούς υπό καθεστώς αγγλικού δικαίου! Δηλαδή, αυτό που εμφανίζουν ως κάποια επιτυχία, είναι ένα ακόμα καρφί στο φέρετρο της Ελλάδας!

tribune.gr

Διαβάστε περισσότερα

ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΤΗΣ ΗΡΩΙΚΗΣ ΦΡΟΥΡΑΣ

 ΤΙΜΗ ΣΤΟΝ ΑΘΑΝΑΣΙΟ ΡΑΖΗ-ΚΟΤΣΙΚΑ

Μετά από πρόταση του συλλόγου «Οι Φίλοι της  Μουσικής  - Διονύσιος Σολωμός» προς το Ιστορικό μας Μουσείο,  αποφασίσαμε να συνδιοργανώσουμε μία εκδήλωση προς τιμήν  του  Αρχηγού.

 Ως   ημερομηνία επιλέξαμε την 10^η  Απριλίου  δηλαδή την ημέρα που ο Αθανάσιος  Ραζή-Κότσικας  επικεφαλής πεντακοσίων  ένοπλων συμπολιτών του έπεσε μαχόμενος προσπαθώντας να σώσει τα γυναικόπαιδα κατά την Έξοδο.

 Έτσι λοιπόν την Πέμπτη στις 7.30 το απόγευμα ξεκινάμε από το Μουσείο μας και, αφού γίνει μία μικρή τελετή και παραδοθούν τα κειμήλια του Ραζή-Κότσικα στα μέλη του νεοσύστατου Ομίλου Παραδοσιακής Φορεσιάς και Οπλισμού «ΛΙΑΡΟΣ»,  θα οδεύσουμε εν πομπή με παιανίζουσα  την φιλαρμονική του «Διονυσίου Σολωμού» προς τον Κήπο των Ηρώων,  όπου μπροστά στην προτομή του Γενικού Αρχηγού της Φρουράς Αθανασίου Ραζή – Κότσικα θα τελεστεί τρισάγιο και  θα κατατεθούν στεφάνια από τους οργανωτές, τον Δήμαρχο και τον Στρατιωτικό Διοικητή. 

Η εκδήλωση της οφειλόμενης τιμής προς τον Αρχηγό θα ολοκληρωθεί  στο Τρικούπειο Πολιτιστικό Κέντρο όπου η Φιλαρμονική Ορχήστρα της Πολυφωνικής Χορωδίας Πατρών υπό την διεύθυνση του Αρχιμουσικού Γιώργου Μπουρδόπουλου, θα  δώσει συναυλία ερμηνεύοντας  έργα σοβαρής μουσικής, προσαρμοσμένα στο ύφος της εκδήλωσης.

 

Διαβάστε περισσότερα