«Λιμοκτονούμε»: Οι Ιταλοί αντιδρούν πλέον στα μέτρα της κυβέρνησης - Δεν θέλουν να μείνουν σε καραντίνα

Ο νέος εχθρός στην μάχη κατά του κορονοϊού: Η κούραση της καραντίνας. Οι κάτοικοι έχουν ξεμείνει από χρήματα και ζητούν την καθημερινότητα τους πίσω.

Fabrizio Villa via Getty Images

Police with the protective masks control the traditional open-air fish market closed due to the coronavirus emergency on March 12 in Catania, Italy.

Έχουν περάσει εβδομάδες ολόκληρες από τότε που η Ιταλία μπήκε σε καραντίνα ως απάντηση στην πανδημία του κορονοϊού και πλέον υπάρχουν οι πρώτες αντιδράσεις στο μέτρο που φαίνεται να έχει εξαντλήσει όλη την χώρα.
«Δεν μας έχει μείνει ούτε ένα ευρώ. Δεν θα αντέξουμε άλλη μια εβδομάδα έτσι» δηλώνει ένας κάτοικος του Παλέρμο σε ένα βίντεο που έχει κυκλοφορήσει στο ίντερνετ τις τελευταίες εβδομάδες, προειδοποιώντας ότι θα υπάρξει «επανάσταση» εάν το κράτος δεν προσφέρει κάποια ανακούφιση.
«Δεν μπορώ να συνεχίσω άλλο έτσι. Είμαι έτοιμος να καταρρεύσω. Λιμοκτονούμε» αναφέρει ένας καταστηματάρχης στο Μπάρι.
Σε ένα άλλο βίντεο φαίνονται κάποιοι πολίτες να φωνάζουν στους αστυνομικούς που στέκονται έξω από μια τράπεζα.
«Δεν έχουμε άλλα χρήματα ή φαγητό. Το μαγαζί μου είναι κλειστό 20 μέρες τώρα. Πώς θα ζήσω;» λέει ένας άλλος άντρας.
«Σας παρακαλώ. Ελάτε σπίτι μου και δείτε μόνοι σας. Δεν μου έχει μείνει τίποτα. Χρειάζομαι φαγητό» αναφέρει μια γυναίκα.
Ιδιαίτερα στις φτωχότερες νότιες περιοχές της Ιταλίας, υπάρχουν ενδείξεις ότι η αρχική αλληλεγγύη που έδειξαν οι Ιταλοί ως απάντηση στην επιδημία του κορονοϊού φαίνεται να εξασθενεί, καθώς οι κάτοικοι έχουν χάσει την υπομονή τους με τους περιορισμούς στην καθημερινότητά τους.
Οι εικόνες των Ιταλών να τραγουδούν από τα μπαλκόνια τους αντικαταστάθηκαν από εκείνες που τους δείχνουν απογοητευμένους και θυμωμένους. 

ASSOCIATED PRESS

Η κατάσταση πλέον δεν είναι ελεγχόμενη

Την περασμένη εβδομάδα, ένας άντρας στη Νάπολη πυροδότησε μια αντιπαράθεση μεταξύ πελατών και προσωπικού σε ένα παντοπωλείο όταν προσπάθησε να αγοράσει λίγα ζυμαρικά, ντομάτες, ψωμί και λάδι - αλλά δεν μπόρεσε να πληρώσει.
«Αυτός ο άνθρωπος δεν έχει χρήματα να πληρώσει, δεν μπορεί να φάει, δεν αγόρασε σαμπάνια ή κρασί, αγόρασε βασικά πράγματα», υποστήριξε ένας μάρτυρας του περιστατικού στο προσωπικό του παντοπωλείου.
Ένα άλλο περιστατικό συνέβη σε σουπερμάρκετ στο Παλέρμο, όταν μια ομάδα 20 οικογενειών γέμισε τα καρότσια τους με τρόφιμα και προσπάθησαν να φύγουν χωρίς να πληρώσουν. Το σουπερμάρκετ κάλεσε την αστυνομία για να ελέγξει την έκρυθμη κατάσταση.
H ιταλική κυβέρνηση πριν από δύο εβδομάδες παρουσίασε πακέτο μέτρων 25 δισεκατομμυρίων ευρώ για την στήριξη της οικονομίας, το οποίο περιελάμβανε διατάξεις για την παροχή βοήθειας στους εργαζομένους που αντιμετωπίζουν προσωρινές απολύσεις. Αλλά τα μέτρα αυτά αφήνουν στην απ′ έξω άτομα που εργάζονται άτυπα στην χώρα και κάτοικοι και δημόσιοι υπάλληλοι υποστηρίζουν ότι είναι πολλά αυτά που πρέπει να γίνουν ακόμα.

SIPA USA/PA Images

«Πρέπει να ενεργήσουμε γρήγορα. Πολύ γρήγορα. Οι απλές αντιδράσεις τώρα μπορεί αργότερα να μετατραπούν σε βία», προειδοποιεί ο δήμαρχος του Παλέρμο, Λεολούκα Ορλάντο.

Αυτήν την εβδομάδα η κυβέρνηση της Ιταλίας ανακοίνωσε πως η καραντίνα παρατείνεται μέχρι το Πάσχα και πιθανόν ακόμα περισσότερο.

Την Δευτέρα ο αριθμός των θανάτων από τον θανατηφόρο ιό στην Ιταλία έφτασε τους 11.591, τον μεγαλύτερο σε οποιαδήποτε άλλη χώρα στον κόσμο.

Κυβερνητικοί αξιωματούχοι και υπάλληλοι δημόσιας υγείας σε ολόκληρη την Ευρώπη αναφέρουν πως οι περιορισμοί που έχουν επιβληθεί στην κοινωνία θα πρέπει να παραμείνουν σε ισχύ για εβδομάδες ή μήνες. Η κοινωνική αποστασιοποίηση είναι απαραίτητη και η άρση των μέτρων βιαστικά, μπορεί να οδηγήσει στην εξάπλωση του ιού με ταχύτατους ρυθμούς. 

Αλλά η κατάσταση που επικρατεί τώρα στην Ιταλία φανερώνει πως αναδύεται ένα άλλο πρόβλημα για την αντιμετώπιση του κορονοϊού: η διατήρηση της κοινωνικής τάξης.

πηγή: HuffPost Australia

Διαβάστε περισσότερα

Μένουμε σπίτι και βλέπουμε κάθε μέρα θέατρο! - Το Θέατρο Πορεία συνεχίζει το online πρόγραμμα του.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ

Μένουμε σπίτι και βλέπουμε κάθε μέρα θέατρο!
20 χρόνια Θέατρο Πορεία
2ος κύκλος ελεύθερων προβολών
12 παραστάσεις από το αρχείο του θεάτρου
Διαφορετική παράσταση κάθε ημέρα
Δωρεάν ανάγνωση προγραμμάτων των παραστάσεων

Είμαστε σήμερα στην 11η μέρα προβολών των σημαντικότερων παραστάσεων από το αρχείο του θεάτρου μας. Θα θέλαμε να σταθούμε στη συγκινητική συμμετοχή όλων σ’ αυτό το εγχείρημα στους χαλεπούς αυτούς καιρούς. Τα δεκάδες μηνύματα που λαμβάνουμε καθημερινά, υφαίνουν έναν ιστό εμπιστοσύνης γύρω από τον οποίο θα πλέξουμε τα μελλοντικά μας όνειρα, οι τωρινές δυσκολίες θα είναι η αυριανή μας έμπνευση και συμπόρευση.

Αμέσως μετά το τέλος του πρώτου κύκλου στις 4 Απριλίου, θα προβάλουμε τέσσερις επιπλέον παραστάσεις από το αρχείο μας που παρουσιάζουν ιστορικό και καλλιτεχνικό ενδιαφέρον: τη «Φρεναπάτη», τα «Παντρολογήματα», τον «Αμερικάνικο Βούβαλο» και το «The Man Who». Επίσης, ανταποκρινόμενοι στα δεκάδες αιτήματά σας, θα επαναλάβουμε εκ νέου παραστάσεις, ώστε να μην τις χάσουν όσοι δεν πρόλαβαν ή δεν είχαν πληροφορηθεί εγκαίρως, όπως: «Το Ευχαριστημένο», τις «Τρεις Αδερφές» και τη «Μεγάλη Χίμαρα», που θα κλείσει τον κύκλο αυτών των παραστάσεων την Τετάρτη 15/4.

Επιπρόσθετα, δίνουμε δωρεάν πρόσβαση και στα προσεγμένα προγράμματα των παραστάσεων, τα περισσότερα εκ των οποίων περιέχουν και το κείμενο της παράστασης.

Θα θέλαμε να επισημάνουμε και πάλι τη θεμελιώδη διαφορά της παρακολούθησης μίας  παράστασης στο θέατρο και στην οθόνη. Η θεατρική τέχνη παίρνει υπόσταση μόνο διά ζώσης και δεν μπορεί να αποτυπωθεί σε όλη της την έκταση πουθενά αλλού παρά στη σκηνή του θεάτρου, καθώς η αμιγώς κιναισθητική εμπειρία που προσφέρει το θέατρο στον θεατή νοείται μόνο με την αλληλεπίδραση ηθοποιών-κοινού. Ωστόσο, το θέατρο στην παρούσα συγκυρία -έστω διά της οθόνης- μπορεί να παρηγορήσει και κυρίως να θυμίσει την αξία όσων θεωρούσαμε αυτονόητα. Μπορεί επίσης να εμψυχώσει το κοινωνικό σύνολο, που τόση ανάγκη έχει τώρα από ποιοτική ψυχαγωγία. Είμαστε βέβαιοι ότι το τέλος αυτής της παγκόσμιας περιπέτειας θα μας βρει διαφορετικούς, πιο ενωμένους, με μεγαλύτερη συμπόνια και ανθρωπιά, πιο δημιουργικούς ουσιαστικά.

Η βοήθειά σας, όταν θα ανοίξει πάλι το θέατρο Πορεία, θα είναι πολύτιμη. Η δωρεά σας μέσα από το site μας ή η συνδρομή σας, που θα σας κάνει Μέλη, Φίλους, Υποστηρικτές του θεάτρου μας, πέραν των προνομίων που προσφέρει, θα μας δώσει τη δυνατότητα να κάνουμε πραγματικότητα το πολύ ενδιαφέρον και εξαιρετικά προσεγμένο πρόγραμμα της χειμερινής περιόδου '20-'21, με τη μεγαλύτερη πάντα φροντίδα στην ποιότητα και τις λεπτομέρειες που κάνουν την διαφορά και μας έχουν καταστήσει την τελευταία δεκαετία σημαντικό πολιτιστικό πόλο της Αθήνας.

Κάθε ημέρα θα είναι διαθέσιμη μία διαφορετική παράσταση από το αρχείο μας. Μέσα από το site μας, στον σύνδεσμο κάθε παράστασης, πατώντας το κόκκινο κουμπί που γράφει "ΑΡΧΕΙΟ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ", μπορείτε να παρακολουθήσετε τις παραστάσεις στις ημερομηνίες που έχουν οριστεί. Αναλυτικά ο προγραμματισμός των παραστάσεων έχει ως εξής:

• Δάφνης και Χλόη, Ταξίδι Αναψυχής βασισμένη στο αρχαίο ελληνικό μυθιστόρημα του Λόγγου και στη μετάφραση του Ρόδη Ρούφου, σε σκηνική σύνθεση και σκηνοθεσία του Cezaris Grauzinis, 2006, Σάββατο 4/4 (10:00 π.μ. έως 10:00 π.μ. της επόμενης ημέρας)

• Φρεναπάτη, ελεύθερη διασκευή του έργου L' Illusion comique του Πιερ Κορνέιγ σε σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθινού, 2000, Κυριακή 5/4 (10:00 π.μ. έως 10:00 π.μ. της επόμενης ημέρας)

• Παντρολογήματα του Νικολάι Γκόγκολ, σε σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθινού, 2004, Δευτέρα 6/4 (10:00 π.μ. έως 10:00 π.μ. της επόμενης ημέρας)

• Ο Αμερικάνικος Βούβαλος  του Ντέιβιντ Μάμετ, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Τάρλοου, 2011, Τρίτη 7/4 (10:00 π.μ. έως 10:00 π.μ. της επόμενης ημέρας)

• The Man Who των Πίτερ Μπρουκ και Μαρί-Ελέν Ετιέν, σε σκηνοθεσία Renate Jett, 2005, Τετάρτη 8/4 (10:00 π.μ. έως 10:00 π.μ. της επόμενης ημέρας)

• Το Ευχαριστημένο της Μαρίνας Καραγάτση, σε διασκευή από την Έρι Κύργια και σκηνοθεσία Δημήτρη Τάρλοου, 2018, Πέμπτη 9/4 (10:00 π.μ. έως 10:00 π.μ. της επόμενης ημέρας)

• Ύψωμα 731 σε κείμενο και σκηνοθεσία Άρη Μπινιάρη, 2019, Παρασκευή 10/4 (10:00 π.μ. έως 10:00 π.μ. της επόμενης ημέρας) 

• Η Αγριόπαπια του Χένρικ Ίψεν, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Τάρλοου, 2017, Σάββατο 11/4 (10:00 π.μ. έως 10:00 π.μ. της επόμενης ημέρας)

• Τρεις Αδερφές του Αντόν Τσέχωφ, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Τάρλοου, 2016, Κυριακή 12/4  (10:00 π.μ. έως 10:00 π.μ. της επόμενης ημέρας)

• Οι Τρειςευτυχισμένοι του Εζέν Λαμπίς, σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά, 2017, Δευτέρα 13/4 (10:00 π.μ. έως 10:00 π.μ. της επόμενης ημέρας)

• Μιράντα βασισμένο στην Τρικυμία του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ σε διασκευή και σκηνοθεσία του Oskaras Korsunovas, 2016, Τρίτη 14/4  (10:00 π.μ. έως 10:00 π.μ. της επόμενης ημέρας)

• Η Μεγάλη Χίμαιρα του Μ. Καραγάτση, σε διασκευή Στρατή Πασχάλη και σκηνοθεσία Δημήτρη Τάρλοου, 2015, Τετάρτη 15/4 (10:00 π.μ. έως 10:00 π.μ. της επόμενης ημέρας)

ΚΑΝΕ ΜΙΑ ΔΩΡΕΑ: Η συμβολή του καθενός είναι πιο ουσιαστική από ποτέ!

#poreiatheatre #poreia2020 #KatheMeraTheatro #MenoumeSpiti

Διαβάστε περισσότερα

Προσοχή σε μηνύματα «φίλων» που ζητούν χρήματα μέσω Facebook.

Στην Πάτρα έκαναν την εμφάνισή τους τις τελευταίες ώρες τα μηνύματα (messenger) στο facebook, μέσω των οποίων επίδοξοι απατεώνες επιχειρούν να αποσπάσουν χρηματικά ποσά από ανυποψιάστους χρήστες.

Συγκεκριμένα στο λογαριασμό facebook κατοίκου της Πάτρας, έφθασε μήνυμα, στο οποίο φέρεται μια διαδικτυακή του φίλη να του ζητά χρήματα, με την αιτιολογία πως έχασε το πορτοφόλι της και μαζί και την κάρτα τραπέζης και τον ρωτά έαν έχει λογαριασμό σε συγκεκριμένο χρηματοπιστωτικό ίδρυμα.

Η απάτη έχει στηθεί ως εξής: Χακάρονται λογαριασμοί φυσικών προσώπων και στέλνονται μηνύματα προς κάθε φίλο τους προσποιούμενοι τον ίδιο και ζητώντας χρήματα, με σκοπό να αποκτήσουν πρόσβαση στους κωδικούς του e-banking ή του winbank. Στην περίπτωση που ο αποδέκτης του μηνύματος απαντήσει, ακολουθεί ένα δεύτερο με την αποστολή ενός λινκ, που εάν το «ανοίξει», τότε εν αγνοία του επιτρέπει την ελεύθερη πρόσβαση στους απατεώνες στα τραπεζικά του δεδομένα!

Εκείνο που συστήνουν οι αρχές είναι σε κάθε επικοινωνία που σας κινεί υποψίες, καλό θα ήταν αφενός να μην προχωρείτε σε ότι σας ζητούν πριν επικοινωνήσετε με το δικό σας άνθρωπο – φίλο στο facebook – και αφετέρου να το καταγγείλετε στη Διεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος των κατά τόπους Διευθύνσεων Αστυνομίας, ώστε να βρεθούν τα ηλεκτρονικά ίχνη των χάκερς.

Σε δεύτερο χρόνο αλλάξτε τους κωδικούς σας και βάλτε πιο δύσκολους συνδυασμούς, καθώς στη συντριπτική τους πλειοψηφία χακάρονται, όσοι έχουν κωδικό ονόματα ή ημερομηνίες και χρονολογίες γεννήσεων που περιλαμβάνονται ακόμη και στις προσωπικές πληροφορίες στο προφίλ σας.

Πηγή: tempo24(dot)news

Διαβάστε περισσότερα

Ενας διαφορετικός κόσμος μετά τον κοροναϊό

Γιουβάλ Νοά Χαράρι

Η ανθρωπότητα αντιμετωπίζει τώρα μια παγκόσμια κρίση. Ίσως τη μεγαλύτερη κρίση της γενιάς μας. Οι αποφάσεις που λαμβάνουν οι πολίτες και οι κυβερνήσεις τις επόμενες εβδομάδες θα διαμορφώσουν πιθανώς τον κόσμο για τα επόμενα χρόνια. Θα διαμορφώσουν όχι μόνο τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης αλλά και την οικονομία, την πολιτική και τον πολιτισμό μας. Πρέπει να δράσουμε γρήγορα και αποφασιστικά. Πρέπει επίσης να λάβουμε υπόψη τις μακροπρόθεσμες συνέπειες των ενεργειών μας. Όταν επιλέγουμε εναλλακτικές λύσεις, πρέπει να αναρωτηθούμε όχι μόνο πώς να ξεπεράσουμε την άμεση απειλή, αλλά και το είδος του κόσμου που θα κατοικήσουμε όταν περάσει η καταιγίδα. Ναι, η καταιγίδα θα περάσει, η ανθρωπότητα θα επιζήσει, οι περισσότεροι από εμάς θα είναι ακόμα ζωντανοί - αλλά θα κατοικήσουμε σε έναν διαφορετικό κόσμο.

Πολλά από τα τωρινά βραχυπρόθεσμα μέτρα έκτακτης ανάγκης θα αποτελέσουν δεδομένα της ζωής. Αυτή είναι η φύση των καταστάσεων έκτακτης ανάγκης. Κινούν με ταχύτητα τις ιστορικές διαδικασίες. Οι αποφάσεις που σε κανονικούς χρόνους θα μπορούσαν να διαρκέσουν χρόνια συζήτησης περνούν μέσα σε λίγες ώρες. Νέες ακόμη και επικίνδυνες τεχνολογίες αξιοποιούνται γι αυτόν το σκοπό, ενώ ολόκληρες χώρες χρησιμεύουν ως πειραματόζωα σε μεγάλης κλίμακας κοινωνικά πειράματα. Τι συμβαίνει όταν όλοι εργάζονται από το σπίτι και επικοινωνούν μόνο από απόσταση; Τι συμβαίνει όταν ολόκληρα σχολεία και πανεπιστήμια λειτουργούν μόνο στο διαδίκτυο; Σε κανονικές συνθήκες, οι κυβερνήσεις, οι επιχειρήσεις και τα εκπαιδευτικά συμβούλια δεν θα συμφωνούσαν ποτέ να διεξάγουν τέτοιου είδους πειράματα. Αλλά αυτές δεν είναι κανονικές συνθήκες.

Σε αυτήν την περίοδο κρίσης, αντιμετωπίζουμε δύο ιδιαίτερες σημαντικές επιλογές. Η πρώτη είναι μεταξύ της ολοκληρωτικής επιτήρησης και της ενδυνάμωσης της κοινωνίας των πολιτών. Η δεύτερη είναι μεταξύ της εθνικιστικής απομόνωσης και της παγκόσμιας αλληλεγγύης.

Παρακολούθηση κάτω από το δέρμα

Προκειμένου να σταματήσει η επιδημία, όλοι οι πληθυσμοί πρέπει να συμμορφώνονται με ορισμένες κατευθυντήριες γραμμές. Υπάρχουν δύο βασικοί τρόποι επίτευξης αυτού του στόχου. Μία μέθοδος είναι η κυβέρνηση να παρακολουθεί τους ανθρώπους και να τιμωρεί αυτούς που παραβιάζουν τους κανόνες. Σήμερα, για πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία, η τεχνολογία καθιστά δυνατή την παρακολούθηση όλων συνεχώς. Πριν από πενήντα χρόνια, η KGB δεν μπορούσε να παρακολουθήσει 240 εκατομ. Σοβιετικούς πολίτες 24 ώρες την ημέρα, αλλά ούτε και μπορούσε  να επεξεργαστεί αποτελεσματικά όλες τις πληροφορίες που συγκέντρωνε παρότι βασιζόταν σε οξυδερκείς πράκτορες και αναλυτές. Τώρα όμως οι κυβερνήσεις μπορούν να βασίζονται σε πανταχού παρόντες αισθητήρες και ισχυρούς αλγόριθμους.

Στη μάχη τους ενάντια στην πανδημία του κοροναϊού αρκετές κυβερνήσεις έχουν ήδη αναπτύξει τα νέα εργαλεία επιτήρησης. Η πιο χαρακτηριστική περίπτωση είναι η Κίνα. Παρακολουθώντας προσεκτικά τα smartphones των ανθρώπων, χρησιμοποιώντας εκατοντάδες εκατομμύρια κάμερες αναγνωρίσεως προσώπου και υποχρεώνοντας τους ανθρώπους να ελέγχουν και να αναφέρουν τη θερμοκρασία του σώματος και την ιατρική τους κατάσταση, οι κινεζικές αρχές δεν μπορούν μόνο να εντοπίσουν γρήγορα τους ύποπτους φορείς κοροναϊών, αλλά και οποιονδήποτε έρχονται σε επαφή μαζί τους. Μια ποικιλία εφαρμογών για κινητά προειδοποιεί τους πολίτες για την εγγύτητά τους σε μολυσμένους ασθενείς.

Αυτού του είδους η τεχνολογία δεν περιορίζεται στην ανατολική Ασία. Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου εξουσιοδότησε πρόσφατα την Ισραηλινή Υπηρεσία Ασφαλείας να αναπτύξει τεχνολογία επιτήρησης που συνήθως προορίζεται για μάχη με τρομοκράτες για την παρακολούθηση ασθενών με κοροναϊό. Όταν η αρμόδια κοινοβουλευτική υποεπιτροπή αρνήθηκε να εγκρίνει το μέτρο, ο Νετανιάχου το πέρασε με ένα «επείγον διάταγμα».

Μπορεί να υποστηρίξουν κάποιοι ότι τίποτα από αυτά δεν είναι καινούργιο, αφού τα τελευταία χρόνια, τόσο κυβερνήσεις όσο και εταιρείες χρησιμοποιούν τις πιο εξελιγμένες τεχνολογίες για την παρακολούθηση και τον χειρισμό ανθρώπων. Ωστόσο, εάν δεν είμαστε προσεκτικοί, η επιδημία θα μπορούσε να σηματοδοτήσει μια σημαντική καμπή στην ιστορία της επιτήρησης. Όχι μόνο επειδή θα μπορούσε να νομιμοποιήσει την ανάπτυξη εργαλείων μαζικής επιτήρησης σε χώρες που τα έχουν απορρίψει μέχρι τώρα, αλλά ακόμη περισσότερο επειδή σημαίνει μια δραματική μετάβαση από τη φανερή «πάνω από το δέρμα» στην κρυφή «κάτω από το δέρμα» επιτήρηση.

Μέχρι τώρα, όταν το δάχτυλό σας αγγίζει την οθόνη του smartphone σας και κάνει κλικ σε ένα σύνδεσμο, πολλοί ήθελαν να μάθουν που ακριβώς «κλικάρατε». Αλλά με την επιδημία του κοροναϊού, η εστίαση του ενδιαφέροντος μετατοπίζεται. Τώρα μεταξύ άλλων θέλουν να γνωρίζουν τη θερμοκρασία του δακτύλου σας και την αρτηριακή πίεση κάτω από το δέρμα του.

Η έκτακτη ανάγκη και η πουτίγκα

Η τεχνολογία επιτήρησης αναπτύσσεται ταχύτητα και αυτό που φαινόταν επιστημονική φαντασία πριν από 10 χρόνια είναι σήμερα παλιά. Σκεφτείτε υποθετικά μια κυβέρνηση που απαιτεί από κάθε πολίτη να φοράει ένα βιομετρικό βραχιόλι που να παρακολουθεί τη θερμοκρασία του σώματος και την καρδιακή συχνότητα 24 ώρες την ημέρα. Τα προκύπτοντα δεδομένα θα αποθηκεύονται και αναλύονται με κυβερνητικούς αλγορίθμους. Οι αλγόριθμοι θα ξέρουν ότι είστε άρρωστοι ακόμη και πριν το μάθετε εσείς, και θα ξέρουν επίσης πού βρίσκεστε και ποιον συναντήσατε. Οι αλυσίδες της μόλυνσης θα μπορούσαν να μειωθούν δραστικά, ακόμα και να κοπούν συνολικά. Ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε ενδεχομένως να σταματήσει την επιδημία μέσα σε λίγες μέρες. Ακούγεται υπέροχο, έτσι;

Το μειονέκτημα είναι βέβαια ότι αυτό θα δώσει νομιμότητα σε ένα τρομακτικό νέο σύστημα επιτήρησης. Αν ξέρετε, για παράδειγμα, ότι έκανα κλικ στον σύνδεσμο Fox News και όχι στο CNN, μπορεί να καταλάβετε τις πολιτικές μου απόψεις και ίσως ακόμη και στοιχεία της προσωπικότητάς μου. Αλλά αν μπορείτε να παρακολουθήσετε τι συμβαίνει στη θερμοκρασία του σώματος, την αρτηριακή πίεση και την καρδιακή συχνότητα καθώς παρακολουθώ το βίντεο κλιπ, μπορείτε να μάθετε τι με κάνει να γελάω, τι με κάνει να κλαίω, και τι με κάνει πραγματικά να θυμώνω.

Είναι κρίσιμο να θυμόμαστε ότι ο θυμός, η χαρά, η πλήξη και η αγάπη είναι βιολογικά φαινόμενα όπως ο πυρετός και ο βήχας. Η ίδια τεχνολογία που προσδιορίζει τον βήχα θα μπορούσε επίσης να εντοπίσει το γέλιο. Εάν οι εταιρίες και οι κυβερνήσεις αρχίσουν να μαζεύουν βιομετρικά δεδομένα μαζικά, μπορούν να μας γνωρίσουν πολύ καλύτερα από ό, τι γνωρίζουμε οι ίδιοι τους εαυτούς μας και δεν θα μπορούν απλώς να προβλέψουν τα συναισθήματά μας, αλλά και να χειραγωγήσουν τα συναισθήματά μας και να μας πουλήσουν οτιδήποτε θέλουν - είτε πρόκειται για προϊόν, είτε για πολιτική. Η βιομετρική παρακολούθηση θα καθιστούσε τα δεδομένα της Cambridge Analytica να μοιάζουν με κάτι από την εποχή των λίθων.

Φυσικά, θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι η περίπτωση της βιομετρικής παρακολούθησης είναι ένα προσωρινό μέτρο που λήφθηκε σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Θα σταματήσει, όταν η κατάσταση έκτακτης ανάγκης τελειώσει. Ωστόσο, τα προσωρινά μέτρα έχουν την άσχημη συνήθεια να διαρκούν περισσότερο από τις καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, καθώς υπάρχει πάντα μια νέα κατάσταση έκτακτης ανάγκης που κρύβεται στον ορίζοντα.

Η πατρίδα μου στο Ισραήλ, για παράδειγμα, κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης κατά τη διάρκεια του πολέμου της Ανεξαρτησίας του 1948, γεγονός που δικαιολόγησε μια σειρά προσωρινών μέτρων από τη λογοκρισία του Τύπου και τη δήμευση γης μέχρι την παρασκευή της πουτίγκας. Ο πόλεμος της Ανεξαρτησίας έχει κερδηθεί εδώ και πολύ καιρό, αλλά το Ισραήλ δεν αποχαρακτήρισε ποτέ την έκτακτη ανάγκη και δεν κατάργησε πολλά από τα προσωρινά μέτρα του 1948.

Ακόμη και όταν τα κρούσματα από τον κοροναϊό μηδενιστούν, ορισμένες κυβερνήσεις που θέλουν τα προσωπικά δεδομένα μας θα μπορούσαν να ισχυριστούν ότι πρέπει να διατηρήσουν τα βιομετρικά συστήματα επιτήρησης επειδή φοβούνται ένα δεύτερο κύμα κοροναϊού ή επειδή υπάρχει ένα νέο στέλεχος Ebola που εξελίσσεται στην κεντρική Αφρική, κ.λπ.

Μια μεγάλη μάχη διεξάγεται τα τελευταία χρόνια σχετικά με την ιδιωτικότητά μας. Η κρίση του κοροναϊού μπορεί να είναι το σημείο ανατροπής της μάχης. Γιατί όταν οι άνθρωποι έχουν τη δυνατότητα επιλογής ανάμεσα στην ιδιωτική ζωή και την υγεία, συνήθως επιλέγουν την υγεία.

Η αστυνομία σαπουνιού

Το να ζητάς από τους ανθρώπους να επιλέξουν μεταξύ της ιδιωτικής ζωής και της υγείας είναι, στην πραγματικότητα, η ίδια η ρίζα του προβλήματος. Επειδή πρόκειται για ψευδή επιλογή. Μπορούμε και πρέπει να απολαμβάνουμε τόσο την ιδιωτικότητα όσο και την υγεία. Μπορούμε να επιλέξουμε να προστατέψουμε την υγεία μας και να σταματήσουμε την επιδημία του κοροναϊού όχι με την καθιέρωση καθεστώτων ολοκληρωτικής επιτήρησης, αλλά με την ενδυνάμωση της δημοκρατίας και της κοινωνίας των πολιτών. Τις τελευταίες εβδομάδες, ορισμένες από τις πιο επιτυχημένες προσπάθειες για περιορισμό της επιδημίας πραγματοποιήθηκαν από τη Νότια Κορέα, την Ταϊβάν και τη Σιγκαπούρη. Ενώ οι χώρες αυτές χρησιμοποίησαν κάποιες εφαρμογές παρακολούθησης, βασίστηκαν πολύ περισσότερο σε εκτεταμένες δοκιμές, στην ειλικρινή αναφορά και στην επιθυμητή συνεργασία ενός καλά πληροφορημένου κοινού.

Η κεντρική παρακολούθηση και οι σκληρές τιμωρίες δεν είναι ο μόνος τρόπος για να συμμορφωθούν οι άνθρωποι με ευεργετικές κατευθυντήριες γραμμές. Όταν οι άνθρωποι ενημερώνονται για τα επιστημονικά δεδομένα και όταν οι άνθρωποι εμπιστεύονται τις δημόσιες αρχές, οι πολίτες μπορούν να κάνουν το σωστό, ακόμη και αν ο Μεγάλος Αδελφός δεν τους παρακολουθεί. Ένας σωστά ενημερωμένος πληθυσμός είναι συνήθως πολύ πιο ισχυρός και αποτελεσματικός από έναν αστυνομικοκρατούμενο, άγνωμο πληθυσμό.

Πάρτε για παράδειγμα, το πλύσιμο των χεριών σας με σαπούνι. Αυτό ήταν μια από τις μεγαλύτερες προόδους που σημειώθηκαν ποτέ στην ανθρώπινη υγιεινή. Αυτή η απλή ενέργεια σώζει εκατομμύρια ζωές κάθε χρόνο. Παρόλο που το θεωρούμε δεδομένο, μόνο τον 19ο αιώνα οι επιστήμονες ανακάλυψαν τη σημασία του πλυσίματος των χεριών με σαπούνι. Προηγουμένως, ακόμη και οι γιατροί και οι νοσηλευτές προχωρούσαν από τη μία χειρουργική επέμβαση στην επόμενη χωρίς να πλύνουν τα χέρια τους. Σήμερα δισεκατομμύρια άνθρωποι καθημερινά πλένουν τα χέρια τους, όχι επειδή φοβούνται την αστυνομία σαπουνιών, αλλά επειδή καταλαβαίνουν τη σημασία του. Πλένω τα χέρια μου με σαπούνι επειδή έχω ακούσει για ιούς και βακτήρια, καταλαβαίνω ότι αυτοί οι μικροσκοπικοί οργανισμοί προκαλούν ασθένειες και ξέρω ότι το σαπούνι μπορεί να τα εξουδετερώσει.

Αλλά για να επιτευχθεί ένα τέτοιο επίπεδο συμμόρφωσης και συνεργασίας, χρειάζεστε εμπιστοσύνη. Οι άνθρωποι πρέπει να εμπιστεύονται την επιστήμη, να εμπιστεύονται τις δημόσιες αρχές και να εμπιστεύονται τα μέσα ενημέρωσης. Τα τελευταία χρόνια αντίθετα, ανεύθυνοι πολιτικοί και πολιτικές υπονομεύουν εσκεμμένα την εμπιστοσύνη στην επιστήμη, στις δημόσιες αρχές και στα μέσα ενημέρωσης. Τώρα αυτοί οι ίδιοι ανεύθυνοι πολιτικοί μπορεί να μπουν στον πειρασμό του αυταρχισμού, υποστηρίζοντας ότι δεν μπορούνε να εμπιστευτούνε την κοινότητα ότι θα κάνει το σωστό.

Κανονικά, η εμπιστοσύνη που έχει διαβρωθεί για χρόνια δεν μπορεί να ξαναχτιστεί σε μια νύχτα. Αλλά τώρα δεν είμαστε κανονικά. Σε μια στιγμή κρίσης, τα μυαλά μπορούν επίσης να αλλάξουν γρήγορα. Αντί να οικοδομήσουμε ένα καθεστώς επιτήρησης, δεν είναι πολύ αργά για την ανοικοδόμηση της εμπιστοσύνης των ανθρώπων στην επιστήμη, στις δημόσιες αρχές και στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Οπωσδήποτε θα πρέπει να χρησιμοποιούμε και τις νέες τεχνολογίες, αλλά αυτές οι τεχνολογίες θα πρέπει να υπηρετούν τους πολίτες. Είμαι υπέρ της παρακολούθησης της θερμοκρασίας του σώματος και της αρτηριακής πίεσης, αλλά τα δεδομένα δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία μιας ισχυρής κυβέρνησης. Αντίθετα, τα δεδομένα αυτά θα πρέπει να μου επιτρέψουν να λαμβάνω πιο ενημερωμένες προσωπικές επιλογές και επίσης να μπορώ να απαιτώ την ευθύνη της κυβέρνησης για τις αποφάσεις της.

Αν μπορούσα να παρακολουθήσω την κατάσταση της υγείας μου 24 ώρες την ημέρα, θα μπορούσα να μάθω όχι μόνο εάν έχω γίνει επικίνδυνος για την υγεία των γύρω μου, αλλά και ποιες συνήθειες μου συμβάλλουν στην κατάσταση της υγείας μου. Κι αν θα μπορούσα να αποκτήσω πρόσβαση και να αναλύσω αξιόπιστα στατιστικά στοιχεία για τη διάδοση του κορονοϊού, θα ήμουν σε θέση να κρίνω αν η κυβέρνηση μου λέει την αλήθεια και εάν υιοθετεί τις σωστές πολιτικές για την καταπολέμηση της επιδημίας. Όποτε οι άνθρωποι μιλάνε για επιτήρηση, θυμηθείτε ότι η ίδια τεχνολογία επιτήρησης μπορεί συνήθως να χρησιμοποιηθεί όχι μόνο από τις κυβερνήσεις για την παρακολούθηση ατόμων – αλλά και από τα άτομα για να παρακολουθούν τις κυβερνήσεις.

Η επιδημία του κορονοϊού είναι επομένως μια μεγάλη δοκιμασία της κοινωνικής ευθύνης.

Τις μέρες που θα έρθουν, ο καθένας από εμάς θα πρέπει να επιλέξει να εμπιστευτεί τα επιστημονικά δεδομένα και τους εμπειρογνώμονες στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης και όχι τις αβάσιμες θεωρίες συνωμοσίας και πολιτικούς που νοιάζονται μόνο για τους ίδιους. Αν δεν καταφέρουμε να κάνουμε τη σωστή επιλογή, μπορεί να υπογράψουμε την παράδοση των πιο πολύτιμων ελευθεριών μας, πιστεύοντας ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να διασφαλίσουμε την υγεία μας.

Χρειαζόμαστε ένα παγκόσμιο σχέδιο

Η δεύτερη σημαντική επιλογή που αντιμετωπίζουμε έχει να κάνει με την εθνικιστική απομόνωση ή την παγκόσμια αλληλεγγύη. Τόσο η ίδια η επιδημία όσο και η επακόλουθη οικονομική κρίση είναι δυο παγκόσμια προβλήματα. Μπορούν να λυθούν αποτελεσματικά μόνο με την παγκόσμια συνεργασία.

Πρώτα απ ‘όλα, προκειμένου να νικήσουμε τον ιό, πρέπει να ανταλλάξουμε πληροφορίες παγκοσμίως. Αυτό είναι το μεγάλο πλεονέκτημα που έχουν οι άνθρωποι απέναντι στους ιούς. Ένας κορονοϊός στην Κίνα και ένας κορονοϊός στις ΗΠΑ δεν μπορούν να ανταλλάξουν συμβουλές για το πώς να μολύνουν τους ανθρώπους. Αλλά η Κίνα μπορεί να διδάξει τις ΗΠΑ πολύτιμα μαθήματα σχετικά με τον κορονοϊό και πώς να τον χειριστεί. Αυτό που ένας Ιταλός γιατρός ανακαλύπτει στο Μιλάνο το πρωί, θα μπορούσε να σώσει ζωές στην Τεχεράνη το ίδιο βράδυ. Όταν η βρετανική κυβέρνηση διστάζει μεταξύ πολλών πολιτικών, μπορεί να πάρει συμβουλές από τους Κορεάτες που αντιμετώπισαν ένα παρόμοιο δίλημμα πριν από ένα μήνα. Για να συμβεί αυτό, χρειαζόμαστε ένα πνεύμα παγκόσμιας συνεργασίας και εμπιστοσύνης.

Οι χώρες θα πρέπει να είναι πρόθυμες να ανταλλάσσουν πληροφορίες ανοιχτά και να αναζητούν ταπεινά συμβουλές και θα πρέπει να μπορούν να εμπιστεύονται τα δεδομένα και τις γνώσεις που λαμβάνουν. Χρειαζόμαστε επίσης μια παγκόσμια προσπάθεια για την παραγωγή και τη διανομή ιατρικού εξοπλισμού, κυρίως των test kits και των αναπνευστήρων. Αντί κάθε χώρα να προσπαθεί να το κάνει τοπικά και να αποθηκεύσει οτιδήποτε εξοπλισμό μπορεί να πάρει, μια συντονισμένη παγκόσμια προσπάθεια θα μπορούσε να επιταχύνει σημαντικά την παραγωγή και να διασφαλίσει ότι ο σωστικός εξοπλισμός διανέμεται πιο δίκαια. Ακριβώς όπως οι χώρες εθνικοποιούν βασικούς κλάδους κατά τη διάρκεια ενός πολέμου, ο ανθρώπινος πόλεμος κατά του κορονοϊού μπορεί να απαιτήσει από εμάς να «εξανθρωπισούμε» τις κρίσιμες γραμμές παραγωγής. Μια πλούσια χώρα με λίγες περιπτώσεις κορονοϊού θα πρέπει να είναι πρόθυμη να στείλει πολύτιμο εξοπλισμό σε μια φτωχότερη χώρα με πολλές περιπτώσεις, πιστεύοντας ότι εάν πότε χρειαστεί βοήθεια, οι άλλες χώρες θα βοηθήσουν.

Μπορούμε να εξετάσουμε μια παρόμοια παγκόσμια προσπάθεια συγκέντρωσης ιατρικού προσωπικού. Οι χώρες που αυτή την στιγμή πλήττονται λιγότερο, θα μπορούσαν να στείλουν ιατρικό προσωπικό στις περιοχές με τις μεγαλύτερες περιπτώσεις νοσούντων, τόσο για να τους βοηθήσουν στην ώρα της ανάγκης τους, όσο και για να αποκτήσουν πολύτιμη εμπειρία.

Η παγκόσμια συνεργασία είναι ζωτικής σημασίας και από οικονομικής πλευράς. Δεδομένης της παγκόσμιας φύσης της οικονομίας και των αλυσίδων εφοδιασμού, εάν κάθε κυβέρνηση κάνει το δικό της με πλήρη αδιαφορία για τα υπόλοιπα κράτη, το αποτέλεσμα θα είναι το χάος και μια βαθύτερη κρίση. Χρειαζόμαστε ένα παγκόσμιο σχέδιο δράσης και το χρειαζόμαστε γρήγορα.

Επίσης σημαντική είναι η επίτευξη μιας παγκόσμιας συμφωνίας για τα ταξίδια. Η αναστολή όλων των διεθνών ταξιδιών για μήνες θα προκαλέσει τεράστιες δυσκολίες και θα παρεμποδίσει τον πόλεμο κατά του κορονοϊού. Οι χώρες πρέπει να συνεργαστούν για να επιτρέψουν τουλάχιστον τους ουσιαστικούς ταξιδιώτες να συνεχίσουν τη διέλευση των συνόρων: επιστήμονες, γιατροί, δημοσιογράφοι, πολιτικοί, επιχειρηματίες. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με μια παγκόσμια συμφωνία σχετικά με τον προκαταρκτικό έλεγχο των ταξιδιωτών από τη χώρα καταγωγής τους. Αν γνωρίζατε ότι επιτρεπόταν η πτήση μόνο σε προσεκτικά επιλεγμένους ταξιδιώτες σε ένα αεροπλάνο, θα ήσασταν πιο πρόθυμοι να τους δεχτείτε στη χώρα σας.

Δυστυχώς, προς το παρόν οι χώρες δεν κάνουν κανένα από αυτά τα πράγματα. Η διεθνής κοινότητα έχει παραλύσει συλλογικά. Φαίνεται ότι δεν υπάρχουν πια ενήλικες στο δωμάτιο. Κάποιος θα περίμενε να δει πριν από μερικές εβδομάδες μια επείγουσα συνάντηση των ηγετών της παγκόσμιας οικονομίας για να καταλήξουν σε ένα κοινό σχέδιο δράσης. Οι ηγέτες της G7 κατόρθωσαν να διοργανώσουν μια τηλεδιάσκεψη μόλις αυτή την εβδομάδα, η οποία δεν οδήγησε σε ένα τέτοιο σχέδιο.

Σε προηγούμενες παγκόσμιες κρίσεις – όπως η χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 και η επιδημία Ebola το 2014 – οι ΗΠΑ ανέλαβαν το ρόλο παγκόσμιου ηγέτη, αλλά η σημερινή αμερικανική κυβέρνηση έχει παραιτηθεί από την δουλειά του ηγέτη. Έχει καταστήσει σαφές ότι ενδιαφέρεται για το μεγαλείο της Αμερικής πολύ περισσότερο από ότι για το μέλλον της ανθρωπότητας.

Η παρούσα κυβέρνηση των ΗΠΑ, έχει εγκαταλείψει ακόμη και τους στενότερους συμμάχους της. Όταν απαγόρευσαν όλες τις μετακινήσεις από την ΕΕ, δεν έκανε τον κόπο να προειδοποιήση την ΕΕ, όσο νωρίτερα γινόταν  – πόσο μάλλον να διαβουλευθεί με την ΕΕ σχετικά με αυτό το δραστικό μέτρο. Έχει «επιτεθεί» στη Γερμανία υποστηρίζοντας ότι προσφέρει 1 δισεκατομμύριο δολάρια σε μια γερμανική φαρμακευτική εταιρεία για να αγοράσει μονοπωλιακά δικαιώματα για ένα νέο εμβόλιο κατά του Covid-19. Ακόμη και αν η σημερινή κυβέρνηση, τελικά αλλάξει στρατηγική και αποφασίσει ένα παγκόσμιο σχέδιο δράσης, λίγοι θα ακολουθήσουν έναν ηγέτη ο οποίος ποτέ δεν αναλαμβάνει την ευθύνη, ο οποίος ποτέ δεν παραδέχεται λάθη και ο οποίος συνηθίζει να παίρνει όλα τα εύσημα για τον εαυτό του αφήνοντας όλο το φταίξιμο στους άλλους.

Εάν το κενό που άφησαν οι ΗΠΑ δεν καλυφθεί από άλλες χώρες, όχι μόνο θα είναι πολύ πιο δύσκολο να σταματήσει η σημερινή επιδημία, αλλά η κληρονομιά της θα συνεχίσει να δηλητηριάζει τις διεθνείς σχέσεις τα επόμενα χρόνια. Ωστόσο, κάθε κρίση είναι επίσης και μια ευκαιρία. Πρέπει να ελπίζουμε ότι η σημερινή επιδημία θα βοηθήσει την ανθρωπότητα να συνειδητοποιήσει τον οξύ κίνδυνο που θέτει η παγκόσμια διάσταση.

Η ανθρωπότητα πρέπει να κάνει μια επιλογή. Θα κινηθούμε προς την κατεύθυνση της διαίρεσης ή θα υιοθετήσουμε την πορεία της παγκόσμιας αλληλεγγύης; Αν επιλέξουμε τον διαχωρισμό, αυτό όχι μόνο θα παρατείνει την κρίση, αλλά πιθανόν να οδηγήσει σε ακόμη χειρότερες καταστροφές στο μέλλον. Αν επιλέξουμε την παγκόσμια αλληλεγγύη, θα είναι μια νίκη όχι μόνο ενάντια στον κορονοϊό, αλλά και εναντίον όλων των μελλοντικών επιδημιών και κρίσεων που θα μπορούσαν να απειλήσουν την ανθρωπότητα τον 21ο αιώνα.

* Άρθρο του γνωστού και σημαντικού Ισραηλινού ιστορικού και συγγραφέα Γιουβάλ Νοά Χαράρι στους Financial Times

Διαβάστε περισσότερα

Μήπως έρχεται Βατερλό για τα αμερικανικά ΜΜΕ;

By Serge Halimi and Γιάννης Κυπαρισσιάδης (μετάφραση)

Μέσα σε δεκαέξι ώρες, δεκαέξι άρθρα εχθρικά προς τον Μπέρνι Σάντερς! Η «Washington Post» θα δυσκολευτεί να ξεπεράσει την επίδοση που είχε σημειώσει πριν από τέσσερα χρόνια (1). Όμως, έκτοτε, ο υποψήφιος της αμερικανικής Αριστεράς δεν έκανε τίποτα προκειμένου να καλοπιάσει τον Τύπο, ο οποίος τον μισεί –κι εκείνος το γνωρίζει. Πολλές φορές μάλιστα παίζει με αυτό. Τώρα τελευταία, σαν να ακολουθεί κάποιο τελετουργικό, ρωτά τους οπαδούς του: «Ξέρετε πόσο φόρο πλήρωσε ο Τζεφ Μπέζος πέρσι;» Εκείνοι απαντούν «Μηδέν!», σε έναν τέλεια σκηνοθετημένο διάλογο. Και ο γερουσιαστής από το Βερμόντ συνεχίζει: «Μιλώ συνεχώς γι’ αυτό, και κατόπιν αναρωτιέμαι γιατί η “Washington Post”, που ανήκει στον Τζεφ Μπέζος, ο οποίος είναι και ιδιοκτήτης της Amazon, δεν γράφει πολύ καλά άρθρα για μένα. Πραγματικά δεν ξέρω γιατί» (2).

Εντούτοις, και σε άλλες εφημερίδες, τα άρθρα που τον αφορούν δεν είναι καλά. Ίσως για τους ίδιους λόγους: ένας μεγιστάνας των μίντια, που κερδίζει τεράστια ποσά, αντιλαμβάνεται ότι το φορολογικό πρόγραμμα του Σάντερς δεν θα του χαριζόταν. Κι έπειτα, δηλώσεις υποστήριξης του σοσιαλισμού, ακόμα και του «δημοκρατικού», δεν προωθούν με τον καλύτερο τρόπο μια σταδιοδρομία στην τηλεόραση. Ο Σαμ Ντόναλντσον ήταν, επί δεκαετίες, ο δημοσιογραφικός αστέρας του δικτύου ABC. Δήλωσε ότι τάσσεται υπέρ του Μάικλ Μπλούμπεργκ. Εκτιμά πως, έναντι του Σάντερς, η υποστήριξη προς έναν δισεκατομμυριούχο που ήταν επί μακρόν Ρεπουμπλικανός είναι το μόνο μέσο ώστε στη συνέχεια να ηττηθεί ο Ντόναλντ Τραμπ και να διασφαλιστεί ότι η Αμερική θα παραμείνει «η λαμπερή πόλη επάνω στον λόφο, για την οποία μας μιλούσε ο Ρόναλντ Ρήγκαν και έκανε να χλωμιάζει από τη ζήλεια του ολόκληρος ο κόσμος» (3).

Ο διάδοχος του Ντόναλντσον στο ABC είναι ο Τζορτζ Στεφανόπουλος, ο πρώην εκπρόσωπος Τύπου του προέδρου Μπιλ Κλίντον στον Λευκό Οίκο. Ήταν τόσο βέβαιος ότι η θέσπιση του φόρου επί της περιουσίας που προωθεί ο Σάντερς ήταν αντιδημοφιλής, ώστε διαφώνησε με έναν από τους προσκεκλημένους του που απεδείκνυε το αντίθετο. Και στη συνέχεια, παραδεχόμενος τελικά το σφάλμα του, κατέληξε: «Αυτό καθιστά μάλλον σαφές ότι ζω στο Μανχάταν. Εδώ, ο φόρος αυτός δεν είναι δημοφιλής» (20 Οκτωβρίου 2019). Ο Στεφανόπουλος κερδίζει 15 εκατομμύρια δολάρια τον χρόνο στο ABC News.

Μια άλλη βεντέτα της τηλεόρασης, ο Κρίστοφερ Μάθιους, επίσης υποστηρικτής του Δημοκρατικού Κόμματος, πρωτοστατεί στο τηλεοπτικό δίκτυο MSNBC. Εκείνος δεν ανησυχεί για τα χρήματα, αλλά για τη ζωή του. Ο λόγος; Μια αγωνία που τον ακολουθεί από νεαρή ηλικία: «Θυμάμαι τον Ψυχρό Πόλεμο. Πιστεύω πως εάν τον είχαν κερδίσει ο [Φιντέλ] Κάστρο και οι “κόκκινοι”, θα είχαμε εκτελέσεις στο Σέντραλ Παρκ και θα ήμουν ανάμεσα στους καταδίκους, ενόσω κάποιοι άλλοι θα χειροκροτούσαν». Ποιοι, για παράδειγμα; «Δεν ξέρω ποιους υποστήριζε ο Μπέρνι εκείνη την εποχή ούτε τι θεωρεί “σοσιαλισμό”» (4).

Αφότου ο Σάντερς άρχισε να σημειώνει τη μία νίκη μετά την άλλη στις προκριματικές εκλογές, ο Ντόναλντ Τραμπ αρέσκεται να υπενθυμίζει το ταξίδι του υποψηφίου στη Μόσχα με την ευκαιρία του μήνα του μέλιτός του. Όμως, στο διαγωνισμό πατριδοκαπηλίας, ο πρώην πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Goldman Sachs Λόιντ Μπλάνκφεϊν, Δημοκρατικός και υποστηρικτής των Κλίντον, αποδεικνύεται πιο σκληρός. Στις 12 Φεβρουαρίου έγραψε σε ένα tweet: «Ο Σάντερς είναι το ίδιο πολωτικός με τον Τραμπ και θα καταστρέψει την οικονομία μας. Χλευάζει τον στρατό μας. Εάν ήμουν Ρώσος, σε αυτές τις εκλογές θα επέλεγα τον Σάντερς».

Σε περίπτωση μονομαχίας μεταξύ του προέδρου-μεγαλοεργολάβου από τη Νέα Υόρκη και του γερουσιαστή από το Βερμόντ τον ερχόμενο Νοέμβριο, η προτίμηση της Μόσχας δεν είναι επιβεβαιωμένη. Ωστόσο, ήδη γνωρίζουμε ότι για τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, που απεχθάνονται εξίσου και τους δύο, μια τέτοια αντιπαράθεση θα ήταν κανονικός Γολγοθάς.

(1) Βλ. Thomas Frank, «Πυρ ομαδόν από τα μέσα ενημέρωσης κατά του Μπέρνι Σάντερς», «Le Monde diplomatique – ελληνική έκδοση», 15 Ιανουαρίου 2017, και Pierre Rimbert, «“Le bras de la classe dirigeante”», «Le Monde diplomatique», Μάιος 2016.
(2) Συγκέντρωση στο Νιου Χάμσαϊρ, 13 Αυγούστου 2019.
(3) Συνέντευξη στο CNN, 14 Φεβρουαρίου 2020.
(4) MSNBC, 7 Φεβρουαρίου 2020.

Διαβάστε περισσότερα

Ο κορονοϊός τσακίζει το σύστημα υγείας στις ΗΠΑ

Διαβάζουμε από την Κατερίνα Πρίφτη και την Huffington Post

27εκατ. ανασφάλιστοι, 6.6 εκατ. νέοι άνεργοι, καταγγελίες επαγγελματιών υγείας για μεγάλες ελλείψεις σε προστατευτικό εξοπλισμό, αναπνευστήρες που δεν δουλεύουν, παραλείψεις σε ιδιωτικά νοσοκομεία και κόστος νοσηλείας έως και 72.000$. Όλα στη χώρα του “Make America Great Again” του Τραμπ.

---

Οι ΗΠΑ είναι από ένα τα πλουσιότερα κράτη στον κόσμο μαζί με την Κίνα, εάν κοιτάξει κανείς του ΑΠΕ τους, με έναν τεράστιο κρατικό μηχανισμό έτοιμο να ανταποκριθεί θεωρητικά σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Κι όμως ούτε αυτή, όπως φαίνεται  είναι σε θέση να σηκώσει το βάρος της πανδημίας κορονοϊού στη δίνη του οποίου βρίσκεται κυρίως την τελευταία εβδομάδα.

Το σύστημα υγείας, που είναι κυρίως στα χέρια του ιδιωτικού τομέα, γονατίζει και οι ελλείψεις σε απαραίτητο εξοπλισμό συσσωρεύονται. Και αυτό παρά τις μέχρι πρόσφατα διαβεβαιώσεις του Αμερικανού προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ περί του αντιθέτου. Στο μεταξύ περί τα 27 εκατ. πολίτες στις ΗΠΑ είναι ανασφάλιστοι και ο αριθμός αυξάνει,  η ανεργία χτυπάει κόκκινο με 6.6 εκατ. ανθρώπους σύμφωνα με τους  Financial Times να κάνουν αίτηση στα ταμεία ανεργίας ενώ η εφημερίδα δίνει συμβουλές στους πολίτες τι να κάνουν εάν δεν έχουν ή έχασαν την ασφαλιστική τους κάλυψη.

Όπως αναφέρει πρόσφατη ανάλυση της ΜΚΟ Fair Health ένας ανασφάλιστος στις ΗΠΑ μπορεί να κληθεί να πληρώσει ως ασθενής με κορονοϊό από 42.000 έως και 74.000 για τη νοσηλεία του. 

Σημειώνεται πως σήμερα στις ΗΠΑ αντιστοιχεί το 1/4 επί του συνόλου του 1.000.000 καταγεγραμμένων κρουσμάτων παγκοσμίως ενώ περισσότεροι από 6.000 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους. Επίσης είναι η χώρα με τον υψηλότερο αριθμό ασθενών διεθνώς και κάθε ο αριθμός τόσο αυτών όσο και των νεκρών σπάει το ρεκόρ της προηγούμενης ημέρας.

Τις τελευταίες εβδομάδες και με πολύ μεγαλύτερη ένταση τις τελευταίες ημέρες, γιατροί και νοσηλευτές μιλούν σε ΜΜΕ αλλά κυρίως κάνουν αναρτήσεις στα social media σχετικά με την κατάσταση που επικρατεί σε νοσοκομεία της χώρας και κυρίως σε Νέα Υόρκη, Νιου Τζέσεϊ, Καλιφόρνια και Ουάσιγκτον, προσπαθώντας να ασκήσουν πιέσεις και να ληφθούν μέτρα καθώς οι επόμενες εβδομάδες θα ακόμη πιο δύσκολες. Και μάλιστα κάποιοι πληρώνουν το τίμημα αυτών των δηλώσεων και αναρτήσεων, αφού φαίνεται πως όλο και περισσότεροι έρχονται σε σύγκρουση με τις διοικήσεις ιδιωτικών νοσοκομείων ενώ κάποιοι απολύονται.

Βέβαια οι καταγγελίες τους επιβεβαιώνονται από κρατικούς αξιωματούχους. Το στρατηγικό απόθεμα προστατευτικού εξοπλισμού για το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό (μάσκες, οι αναπνευστήρες, τα γάντια, οι προστατευτικές στολές και οι προσωπίδες,) έχει σχεδόν εξαντληθεί όπως αναφέρουν αξιωματούχοι του υπουργείου Εσωτερικής Ασφαλείας. Το εθνικό στρατηγικό απόθεμα στοχεύει την επάρκεια υλικού σε καταστάσεις εκτάκτων καταστάσεων τόσο σοβαρών που προκαλούν ελλείψεις. Κανείς όμως δεν είχε  υπολογίσει πως η κατάσταση ανάγκης θα αφορούσε ταυτόχρονα τόσες πολλές Πολιτείες της Αμερικής. Η δε ομοσπονδιακή υπηρεσία αντιμετώπισης εκτάκτων καταστάσεων (Federal Emergency Management Agency, FEMA) που έχει αναλάβει έλεγχο και τη διανομή υλικού τόνισε, όπως γράφει το Reuters, πως η υπηρεσία γνώριζε ήδη από το στάδιο της κατάρτισης του σχεδιασμού της για την αντιμετώπιση της πανδημίας πως το στρατηγικό απόθεμα δεν θα επαρκούσε.

Μείζον θέμα όμως έχει προκύψει και με τους αναπνευστήρες που είναι ότι πιο πολύτιμο έχει να προσφέρει ένας γιατρός σε έναν ασθενή με κορονοϊο.

Έδωσαν αναπνευστήρες που δεν δουλεύουν

Όπως γράφουν οιNew York Times,o Τραμπ διαβεβαίωσε επανειλημμένα τους Αμερικανούς ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση κρατά 10.000 ανεμιστήρες σε αποθεματικό της για να μεταφερθούν στα νοσοκομεία των Πολιτειών που πλήττονται περισσότερο και το προσωπικό δίνει μάχη για να κρατήσει ζωντανούς τους ασθενείς.

Όμως χιλιάδες παραμένουν σε αποθήκες χωρίς να έχουν ποτέ συντηρηθεί ή, είναι μη διαθέσιμοι για άλλους λόγους.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα ομοσπονδιακοί αξιωματούχοι αμέλησαν να αναφέρουν πως άλλοι 2.109 αναπνευστήρες δεν είναι διαθέσιμοι επειδή η σχετική σύμβαση για την συντήρησή τους έληξε το περασμένο καλοκαίρι. Ακολούθησε μια ένσταση επί του νέου διαγωνισμού ανάγκασε τη νέα εταιρεία που ανέλαβε το έργο να ξεκινήσει εργασίας περί τα τέλη Ιανουαρίου και τότε ήδη η επιδημία είχε αρχίσει να εξαπλώνεται.

Η αποκάλυψη ήρθε ως απάντηση σε έρευνες στο υπουργείο Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών, αφού οι κρατικοί υπάλληλοι ανέφεραν ότι ορισμένοι από τους αναπνευστήρες που έλαβαν δεν λειτουργούσαν, εγείροντας φυσικά ανησυχίες πως η κυβέρνηση δεν είχε φροντίσει για την συντήρηση του αποθέματος.

Δεν είναι γνωστό αν τα προβλήματα με τους ανεμιστήρες προηγήθηκαν της λήξης της σύμβασης, αλλά το βέβαιο είναι πως η συντήρηση των αναπνευστήρων σταμάτησε και οι καθυστερήσεις που παρατηρούνται μπορεί να κοστίσουν ζωές.

Αυτή όμως δεν είναι η μόνη μάχη που δίνεται μέσα στα νοσοκομεία.

Γιατρός απολύθηκε γιατί έκανε ανάρτηση για τις ελλείψεις σε νοσοκομείο

Ο δρ. Μινγκ Λιν εργαζόταν επί 17 χρόνια στο PeaceHealth St Joseph Medical Center στην πολιτεία της Ουάσινγκτον που μαζί με τη Νέα Υόρκη και την Καλιφόρνια δοκιμάζονται περισσότερο από την εξάπλωση του Covid-19. Βλέποντας την κρίση να έρχεται προχώρησε σε μια σειρά από προτάσεις στη διοίκηση του νοσοκομείο και παράλληλα έκανε αναρτήσεις στο Facebook.

Ζητούσε να γίνεται έλεγχος θερμομέτρησης έξω από το νοσοκομείο όσων ασθενών, συγγενών και μελών του προσωπικού εισέρχονται σε αυτό, να υπάρχει επάρκεια σε ιατρικό ρουχισμό και προστατευτικό εξοπλισμό κ.α. 

Δέκα μέρες μετά  όμως, όπως λέει στο Al Jazeera, απολύθηκε.

Ωστόσο, όπως λέει, δεν μετανιώνει που μίλησε καθώς ακόμη και τώρα εκτιμά πως όφειλε να εκφράσει ανοιχτά τις ανησυχίες του προκειμένου να προστατεύσει τους ασθενείς και τους συναδέλφους.

«Οι πάροχοι υγειονομικής περίθαλψης και οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης συχνά σιωπούν…Δίνουμε όρκο να μην βλάψουμε κάποιον, και αυτό περιλαμβάνει την επισήμανση τυχόν ανεπαρκειών που μπορεί να βλάψουν τους ασθενείς. Αν μιλήσουμε, μπορούμε να μας γίνουν επιπλήξεις και να απολυθούμε».

Το PeaceHealth δεν απάντησε στο αίτημα του Al Jazeera για σχόλιο μέχρι τη δημοσίευσή του ρεπορτάζ.

Η απόφαση του Λιν να μοιραστεί τις ανησυχίες τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι κάτι που κάνουν όλο και περισσότεροι γιατροί και νοσηλευτές και στις ΗΠΑ πλέον, ενώ συχνά μοιράζονται δημοσίως τις ζοφερές καταστάσεις που γιώνουν οι ίδιοι και οι ασθενείς στα νοσοκομεία.

Άλλοι αναφέρονται σε φορτηγά-ψυγεία που είναι σταθμευμένα έξω από νοσοκομεία για να παραλάβουν τα άψυχα κορμιά ασθενών αφού τα νεκροτομεία γεμίζουν πολύ γρήγορα, άλλοι στο πώς ανακοινώνουν σε συγγενείς θυμάτων πως τα αγαπημένα τους πρόσωπα πέθαναν, όπως στην ανάρτηση της πνευμονολόγου Άννα Ποντολανστζουκ που εργάζεται σε ΜΕΘ: Σήμερα. Είπα σε ένα 28χρονο πως χρειάζεται διασωλήνωση. Ήταν φοβισμένος. Δεν μπορούσε να αναπνεύσει. 

Today.

I told a 28 year old that he needs intubation. He was scared. Couldn’t breathe.

I told the wife of a 47 year old that he is dying over FaceTime.

I bronched a #COVID19 patient who mucous plugged. It saved his life. Risked mine.

— Anna Podolanczuk (@AnnaPodolanczuk) March 29, 2020

Με σακούλες σκουπιδιών αντί για ρόμπες

Πολλοί άλλοι θέτουν θέμα ανεπαρκειών και ελλείψεων.

Ο στόχος διπλός: να ασκήσουν πιέσεις στους αρμόδιους φορείς σχετικά με τα προβλήματα, σε οργανωτικό επίπεδο αλλά και επίπεδο ελλείψεων, αλλά και να πείσουν συμπολίτες τους για την επικινδυνότητα της πανδημίας και την ανάγκη λήψης μέτρων αυτοπροστασίας όσο και την ανάγκη να δοθεί επαρκής χρόνο στο σύστημα υγείας ώστε να μην καταρρεύσει. 

Και ακόμη και εάν οι κυβερνήσεις δεν ακούν  πολλές φορές συμβάλλουν οι τοπικές κοινότητες.

Η έλλειψη μασκών, γαντιών και λοιπού απαραίτητου εξοπλισμού είναι ένα από τα βασικά για τα οποία τοποθετούνται πλέον όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας.

Μια φωτογραφία νοσοκόμων σε νοσοκομείο της Νέας Υόρκης που φοράνε σάκους απορριμμάτων ως προστατευτικό εξοπλισμό ενώ φροντίζουν ασθενείς με κορονοϊόέ έγινε viral την περασμένη εβδομάδα ενώ ανάλογες έχουμε δει και από την Ισπανία αν και όχι μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα. Η λεζάντα στη φωτογραφία αναφέρει: «Δεν υπάρχουν ιατρικές μπλούζες στο νοσοκομείο» και «Χωρίς μάσκες πλέον, χρησιμοποιούμε τις μιας χρήσης. Οι νοσοκόμες βρήκαν λύση εν μέσω της επιδημίας». 

Την ίδια στιγμή ο δρ. Ρίτσαρντ Λόφτους από την Καλιφόρνια κάνει λόγο για ελλείψεις ελλείψεις σε προστατευτικό εξοπλισμό όσων μάχονται στην πρώτη γραμμή συγκρίνοντάς την κατάσταση που επικρατεί με την αποστολή στρατιωτών χωρίς εφόδια στα μέτωπα του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου.

«Τα στρατεύματα στην πρώτη γραμμή μάχη φορούν τώρα τα χρώματα των γιατρών και πάνε στη μάχη χωρίς κράνη και όπλα» ακούγεται να αναφέρει σε ένα βίντεο που αναρτήθηκε στο Twitter.

Δηλώνει δε πως δεδομένων των ελλείψεων είναι καλοδεχούμενη κάθε άλλη «πατέντα» που μπορεί να έχει ανακαλύψει κάποιος και να παρέχει επαρκή προφύλαξη.

Dr. Rick Loftus describes the dire lack of #PPE facing American doctors & nurses. "I welcome any support from any citizens who are enterprising enough to figure out creative means to get protective gear to the front line doctors and nurses. Our needs are DIRE." #MillionMaskMayday pic.twitter.com/XdSzVsSBHx

— Masks For Docs Foundation (@MasksForDocs) March 29, 2020

Μιλώντας στο Al Jazeera o Λόφτους δήλωσε ότι επέλεξε να μιλήσει δημοσίως αφού συνειδητοποίησε ότι ο κόσμος δεν έπαιρνε σοβαρά τον κίνδυνο που συνιστά η πανδημία COVID-19 αλλά και επειδή κατά την κρίση του η τοπική κυβέρνηση βοηθούσε επαρκώς ενώ ο ίδιος, όπως λέει, είχε εκφράσει στο νοσοκομείο όπου εργάζονται, σοβαρές ανησυχίες ήδη από τον Φεβρουάριο σχετικά με τις πιθανές επιπτώσεις του ιού.
«Τους είχε πει τότε πως αυτό θα είναι το μεγαλύτερο γεγονός των τελευταίων 500 ετών, σαν ένα αστεροειδής να χτυπά τη Γη. Και είμαι βέβαιος ότι νόμιζαν πως γινόμουν  υπερβολικός. Φυσικά τώρα κοιτάζοντας τι συμβαίνει στο κόσμο, η αναλογία μου ήταν κατάλληλη». 
Όπως τονίζει, πολλοί γιατροί και νοσηλευτές στην πρώτη γραμμή αισθάνονται σαν να του πετάνε «τροφή στα κανόνια» όταν τους ζητούν να εργάζονται  χωρίς τις μάσκες, τις ρόμπες και τον άλλο εξοπλισμό που χρειάζονται για να είναι ασφαλείας.
Έτσι παρουσιάζονται συγκρούσεις μεταξύ των διοικήσεων των νοσοκομείων και εργαζόμενων σε αυτά που προσπαθούν να βοηθήσουν και να σταθούν πλάι στους ασθενείς και απέναντι στο ιό. «Εμείς γνωρίζουμε τον κίνδυνοπου διατρέχουμε και όταν μας λένε  ηλιθιότητες, όπως: δεν επιτρέπεται να φοράτε μάσκα, μας θυμώνει, γιατί γνωρίζουμε πολύ καλύτερα». 
Και κατέληξε λέγοντας πως οι είναι οι «τολμηρές αλήθειες που εκφράζονται δυνατά, αυτές που σώζουν ζωές» και «Ως γιατρός της πρώτης γραμμής μπορώ να πω πράγματα που το νοσοκομείο μου δεν μπορεί να πει».
Το νοσοκομείο Eisenhower Health όπου εργάζεται δεν προέβη σε κάποιο σχόλιο παρά την ενημέρωση από το Al Jazeera.

«Είναι σουρεαλιστικό» 

Η δρ. Ούτσε Μπλάκστοκ εργάζεται σε ένα ιατρικό κέντρο παροχής επείγουσας βοήθειας στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, που έχει πληγεί περισσότερο από την εξάπλωση του ιού στις ΗΠΑ. Συνήθως δεν αναλαμβάνουν σοβαρά περιστατικά.

Αλλά την περασμένη εβδομάδα, παρατήρησε ότι όλο και περισσότεροι ασθενείς παρουσίαζαν πιο σοβαρά αναπνευστικά προβλήματα – και πολλά από τα συμπτώματά τους ήταν παρόμοια, ανεξάρτητα από την ηλικία ή το ιατρικό ιστορικό.

Στις 27 Μαρτίου, ανάρτησε το εξής Tweet: «Ο ένας ασθενής μετά τον άλλο έρχονται με πυρετό, βήχα, δύσπνοια και μυϊκούς πόνους» και έπρεπε να καλέσει ασθενοφόρο για τρεις εξ αυτών  που είχαν σοβαρή δυσκολία στην αναπνοή.  Τότε, όπως λέει στο Al Jazeera, συνειδητοποίησε πως το COVID-19 εξαπλωνόταν και στις ΗΠΑ.

«Μου φάνηκε ότι το COVID-19 είναι εδώ και σηκώνει το άσχημο κεφάλι του και αν κάποιος είχε αμφιβολίες πως πρόκειται για κάτι σοβαρό…είναι πολύ σοβαρό…Ήταν απίστευτα σουρεαλιστικό, και ήταν επίσης πολύ απογοητευτικό». 

I just finished an almost 13-hour urgent care shift in central #Brooklyn where one patient after another came in with fever, cough, shortness of breath and muscle aches. #COVID2019 is here. I called EMS for 3 patients in respiratory distress. #NewYorkers, please #StayHome.🙏🏿🙏🏿🙏🏿 pic.twitter.com/RydlAaOvfm

— uché blackstock (@uche_blackstock) March 28, 2020

Ο δρ. Ντάνιελ Τσόι, χειρουργός στο Λονγκ Άιλαντ της Νέας Υόρκης τονίζει πως οι γιατροί μοιράζονται επίσης της ανησυχίες και τους προβληματισμούς τους  γύρω από το COVID-19 σε ιδιωτικές συνομιλίες σε ομάδες που έχουν δημιουργήσει σε WhatsApp και Facebook, οι οποίες, όπως λέει έχουν γίνει πηγή αλληλεγγύης.

Σε μια συνομιλία στο WhatsApp κάποιος έγραψε πως στα Επείγοντα Περιστατικά νοσοκομείου της Νέας Υόρκης διασωληνώθηκαν 9 ασθενείς σε 13 ώρες και ότι επτά από αυτούς ήταν πιθανό να είναι θετικοί στο COVID-19. Όλοι οι ασθενείς ήταν κάτω των 50 ετών.

Ο Τσόι επισημαίνει βέβαια πως οι γιατροί συνήθως αποφεύγουν να μοιράζονται τις απόψεις τους δημοσία αλλά ή πανδημία το άλλαξε αυτό. «Ξεπέρασαν πολλούς από τους φόβους και τις ανησυχίες που είχαν… επειδή οι γιατροί [αισθάνονται] μια πιεστική ανάγκη να πουν στο κόσμο τι συμβαίνει». 

Με την άποψη αυτή συμφωνεί και η Μπλάκστοκ τονίζοντας πως τα social media αποτελούν για τους εργαζόμενους στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης το μέσο για να ακουστούν οι φωνές τους, να μοιραστούν την εμπειρογνωμοσύνη τους και να μιλήσουν για το τι πρέπει να γίνει για την καταπολέμηση του ιού.

«Είμαστε σε θέση να ελέγξουμε την αφήγηση αυτού που λέμε… να αναδείξουμε τις προτεραιότητες, τους προβληματισμούς μας…είναι ανεκτίμητα για εμάς τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, γιατί το κάνουν αυτό».

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα

Καπιταλιστική σαπίλα: Ο “πόλεμος της μάσκας”…

Ένα απάνθρωπο παζάρι «ζωής και θανάτου» έχουν στήσει κράτη και μονοπώλια για αναπνευστήρες, μάσκες και τεστ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ 

• theodoropoulos@imerodromos.gr

“Ο θάνατος σου – η ζωή μου»… Δεν υπάρχει μάσκα, πια, που να μπορεί να κρύψει την σαπίλα τους. Ενα παγκόσμιο απάνθρωπο παζάρι, που συνοδεύεται από κλοπές και υπεξαιρέσεις, στήνεται από μονοπώλια και κράτη που «πατούν επί πτωμάτων» για να κλείσουν παραγγελίες και «μπίζνες». Μόνο που αυτή τη φορά τα “εμπορεύματα” είναι τα ‘εργαλεία” ζωής: Αναπνευστήρες και μάσκες. 

Αισχροκέρδεια και απειλές, πολυεθνικές και μυστικές υπηρεσίες (!) βγάζουν όλα τα «όπλα» στο τραπέζι και σαν κοινοί μαφιόζοι μετράνε φράγκα πάνω στα πτώματα. 

Στις 31 Μαρτίου 2020 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) προειδοποίησε για παγκόσμια έλλειψη σε προστατευτικό εξοπλισμό και φαινόμενα αισχροκέρδειας στη μάχη για την καταπολέμηση του κορωνοϊού. Ζήτησε ταυτόχρονα από τις εταιρείες και τις κυβερνήσεις να αυξήσουν την παραγωγή τους κατά 40%, καθώς αυξάνεται ο αριθμός των θυμάτων.

Η έκκληση του ΠΟΥ έγινε σε μια χρονική στιγμή που ήδη στην παγκόσμια καπιταλιστική αγορά και από την στιγμή που ξέσπασε η πανδημία, η… “αγορά” αντέδρασε έτσι: 

— Οι τιμές των χειρουργικών μασκών αυξήθηκαν έξι φορές!

— Το κόστος των αναπνευστήρων N95 τριπλασιάστηκε!

— Οι τιμές των προστατευτικών στολών που χρησιμοποιούνται από γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό αυξήθηκαν κατά 100%!

Ο ΠΟΥ εκτίμησε ότι οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης κάθε μήνα χρειάζονται 89 εκατομμύρια μάσκες, 76 εκατομμύρια γάντια και 1,6 εκατομμύρια ζευγάρια γυαλιά στον «πόλεμο» κατά του κορωνοϊού. 

Οι εκκλήσεις του ΠΟΥ δεν θα ήταν δυνατόν μέσα σε αυτό το σύστημα να μεταφραστούν από τις κυβερνήσεις και τα μονοπώλια σε παγκόσμια συνεργασία, κεντρικό σχεδιασμό και καταμερισμό προϊόντων και εργασίας, ώστε να καλυφθούν οι ανάγκες των συστημάτων υγείας στον πλανήτη.

Αυτό που κυριάρχησε ήταν ο καπιταλιστικός νόμος της ζούγκλας, της ασυδοσίας και της απανθρωπιάς. Ετσι ο ανταγωνισμός για την αγορά υγειονομικού υλικού κατά του ιού εξελίσσεται ανελέητος. 

Θαυμάστε:

— Αμερικανοί πλειοδοτούν έναντι Γάλλων αγοραστών στην πίστα ενός κινεζικού αεροδρομίου και αρπάζουν τις μάσκες που προορίζονταν για το Παρίσι, σύμφωνα με Γάλλους περιφερειάρχες! Ο επικεφαλής της περιφέρειας Προβηγκία-Άλπεις-Κυανή Ακτή, Ρενό Μιζελιέ, περιγράφοντας τις συνθήκες, δηλώνει: «Στα κινεζικά αεροδρόμια, γύρω από εργοστάσια και πλατφόρμες μεταφόρτωσης, η ένταση είναι τεράστια εκεί. Οι κλέφτες (σ.σ: κράτη και εταιρείες) είναι πολλοί και διάφοροι»!

— Γάλλοι αρπάζουν χαρτοκιβώτια με μάσκες και γάντια τα οποία προορίζονται για άλλες χώρες…

— Σύμφωνα με τη γαλλική εφημερίδα Le Figaro, η ισραηλινή μυστική υπηρεσία Μοσάντ πραγματοποίησε στη διάρκεια του Μαρτίου μυστική επιχείρηση σε άγνωστη χώρα για να πάρει διαγνωστικά κιτ για τον κορωνοϊό.

— Ο Καναδός πρωθυπουργός Τζάστιν Τριντό ζήτησε έρευνα γιατί ένα φορτίο με μάσκες, που είχε αγορασθεί στην Κίνα, παραδόθηκε σε μικρότερη ποσότητα απ’ αυτή που προβλεπόταν αφού ένα μέρος του επαναπωλήθηκε στις ΗΠΑ επειδή πρόσφεραν περισσότερα!

— Οι ΗΠΑ, σύμφωνα με ρεπορτάζ του in.gr, «κατάσχεσαν» μάσκες προστασίας που είχε παραγγείλει η αστυνομία του Βερολίνου από την Κίνα και βρίσκονταν καθ’ οδόν προς τη Γερμανία, όπως επιβεβαίωσε ο υπουργός Εσωτερικών του Βερολίνου, Αντρέας Γκάιζελ. Σύμφωνα με τα λεγόμενά του, η αστυνομία είχε παραγγείλει και προπληρώσει 400.000 μάσκες τύπου FFP-2 στην αμερικανική εταιρία 3Μ, στην Κίνα. Οι 200.000 από αυτές επρόκειτο να φθάσουν στο Βερολίνο μέσω Μπανγκόκ, αλλά παρενέβησαν άλλες…δυνάμεις και τις κατηύθυναν στις ΗΠΑ. 

— «Είμαστε σε έναν πραγματικό πόλεμο για να πάρουμε αναπνευστήρες, μάσκες και κιτ για γρήγορα τεστ» δήλωσε η κυβερνητική εκπρόσωπος της Ισπανίας Μαρία Χεσούς Μοντέρο, όπως έγραψε το «Reuters». «Όλες οι χώρες μάχονται για την εξασφάλιση της εγχώριας παραγωγής, μάχονται για να πάρουν προμήθειες από την Κίνα», δήλωσε η ίδια. Σύμφωνα με το «Reuters» που επικαλείται ισπανικές διπλωματικές πηγές «οι τιμές έχουν δεκαπλασιαστεί και σε ορισμένες περιπτώσεις οι εταιρείες παραγωγής ζητούν να πληρωθούν προκαταβολικά»!

— Σύμφωνα με το Reuters «πηγή από υγειονομική ευρωπαϊκή αρχή δήλωσε ότι υπήρχαν ουρές αεροσκαφών σε μερικά κινεζικά αεροδρόμια μόνο για να αγοράσουν τέτοιες προμήθειες και πως οι μεσάζοντες συχνά εξαπατούσαν τους αγοραστές».

— Ο Ουκρανός βουλευτής Αντρίι Μοτοβιλόβετς, μετέβη τον Μάρτιο στην Κίνα για να συνοδεύσει ένα ιατρικό φορτίο και αφηγείται στον λογαριασμό του στο Facebook: “Τρομακτικός ανταγωνισμός για το ιατρικό υλικό. Οι πρόξενοί μας που πηγαίνουν σε (κινεζικά) εργοστάσια, συναντούν εκεί συναδέλφους τους από άλλες χώρες (Ρωσία, ΗΠΑ, Γαλλία) που θέλουν να παραλάβουν τις παραγγελίες μας. Πληρώνουμε τις παραγγελίες μας εκ των προτέρων με εμβάσματα και έχουμε υπογραμμένα συμβόλαια. Αυτοί έχουν περισσότερα χρήματα και μετρητά. Δίνουμε μάχη για κάθε φορτίο”.

— Η Γερμανία με διάταγμα απαγόρευσε την «εξαγωγή προστατευτικού ιατρικού εξοπλισμού (μάσκες, γάντια, στολές κλπ)» ενώ σύμφωνα με καταγγελίες φορτία με ιατρικό υλικό που προορίζονταν για άλλες χώρες δεσμεύτηκαν σε Γερμανικά αεροδρόμια και λιμάνια. 

— Η Ρωσία ανέστειλε έως την 1η Ιουνίου, επίσης με διάταγμα, την εξαγωγή προστατευτικών μασκών, αντισηπτικών και ιατρικού εξοπλισμού, περιλαμβανομένων των προστατευτικών στολών. 

Πως περιγράφονται όλα αυτά στην κομψή γλώσσα των φιλοσόφων: “Οι Πολιτείες είναι σε κατάσταση ανταγωνισμού, ακόμη και αντιπαλότητας μεταξύ τους. Είναι αυτό που η πολιτική φιλοσοφία ονομάζει “etat de nature'”, λέει ο ερευνητής Ζαν-Σιλβέστρ Μονγκρενιέ του γαλλοβελγικού ινστιτούτου “Thomas More” και προσθέτει: “Ενδημική ανασφάλεια ανάμεσα στις χώρες, ακόμη και, σε περίπτωση διάλυσης της διεθνούς δημόσιας τάξης, μια κατάσταση αναρχίας”… 

Πως μεταφράζεται αυτό στην κανονική γλώσσα; Ο“νόμος της ζούγκλας”! Τι σημαίνει; Ότι έτσι λειτουργεί το καπιταλιστικό σύστημα. Η παραγωγή των προϊόντων γίνεται «άναρχα» με μοναδικό στόχο την κάλυψη της ζήτησης σε μια συγκεκριμένη στιγμή και μοναδικό σκοπό το κέρδος. Από τη μια πλευρά βρίσκονται κράτη και λαοί και από την άλλη μια χούφτα μονοπώλια που αισχροκερδούν και τους αφαιμάζουν.

Μυρίστηκαν κέρδη και εφορμούν…

Η επιχείρηση «αρπαγή της μάσκας» είναι η μια πλευρά του νομίσματος. Υπάρχει όμως και η άλλη, η οποία επίσης αποκαλύπτει το σαπίλα του καπιταλιστικού συστήματος. 

Στη ναζιστική Γερμανία μερικά χρόνια πριν το ξέσπασμα του πολέμου με εντολή του Χίτλερ μια σειρά από τεράστιες γερμανικές βιομηχανίες στράφηκαν στην παραγωγή πολεμικού υλικού προσβλέποντας σε μεγάλα κέρδη από το ναζιστικό καθεστώς.

Σήμερα 80 και πλέον χρόνια μετά ενόψει ενός νέου «πολέμου» μεγάλα μονοπώλια «μυρίστηκαν» κέρδη και σπεύδουν να πάρουν μερίδιο ακολουθώντας την ίδια τακτική…  Προσοχή: Δεν μιλάμε για διάταξη των παραγωγικών δυνάμεων στην υπηρεσία του ανθρώπου, στο πλαίσιο της εθνικοποίησης των παραγωγικών μονάδων για την αντιμετώπιση του κοινού κινδύνου, μιλάμε για τον αναπροσανατολισμό της παραγωγικής διαδικασίας με σκοπό την κερδοσκοπική αξιοποίηση του κινδύνου. 

Ετσι: 

1) Τα κινεζικά μονοπώλια δέχονται εκατοντάδες χιλιάδες παραγγελίες για υγειονομικό υλικό άμεσης ανάγκης. Τουλάχιστον οι μισές ιατρικές μάσκες του κόσμου κατασκευάζονταν στην Κίνα πολύ πριν την πανδημία Covid – 19. Πλέον έχουν πάρει φωτιά οι γραμμές παραγωγής. «Δεν υπάρχει κυριολεκτικά καμία χώρα στον κόσμο που δεν θέλει να αγοράσει έναν αναπνευστήρα από την Κίνα αυτή τη στιγμή. Έχουμε δεκάδες χιλιάδες παραγγελίες σε αναμονή. Το ζήτημα είναι πόσο γρήγορα μπορούμε να τους κάνουμε», δήλωσε ο Λι Κάι, διευθυντής της εταιρείας «Beijing Aeonmed» στο «Bloomberg» στις 23 Μαρτίου.

2) Τα ιλιγγιώδη ποσά που «πέφτουν» στην αγορά κάνουν πολλές πολυεθνικές, που δεν είχαν καμία σχέση με την συγκεκριμένη γραμμή παραγωγής να στρέφονται τώρα στην κατασκευή υγειονομικού υλικού προσβλέποντας σε μεγάλα κέρδη από την ανθρώπινη ανάγκη και φυσικά από την τεράστια ζήτηση για την κάλυψη μέρους των χρόνιων κενών στα συστήματα υγείας όπου Γης.

Σε αυτό το πλαίσιο, με τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και ανταγωνισμούς να εντείνονται ακόμα και εν μέσω της πανδημίας, ο πόλεμος κατά του ιού γίνεται “ευκαιρία” ώστε: 

•  Ο Τραμπ να εγκρίνει με συνοπτικές διαδικασίες τις άδειες σε μεγαθήρια όπως η «Ford Motor Co.», «General Motors Co.» και «Tesla Inc»  για να αρχίσουν την παραγωγή αναπνευστήρων.
• Η κυβέρνηση της Ιταλίας να καλέσει τη Fiat των Ανιέλι να προχωρήσει στην κατασκευή υγειονομικού υλικού. 
• Στη Γαλλία να δοθεί η έγκριση στη «Moët Hennessy Louis Vuitton» των πολυτελών ειδών ρουχισμού και αρωμάτων να φτιάχνει πλέον αντισηπτικά χεριών.
• Η ισπανική εταιρεία μόδας «Zara» να έχει προσφερθεί να παράγει νοσοκομειακές φόρμες. 
• Ο  Μπόρις Τζόνσον να ζητήσει από την «Rolls Royce» να φτιάξει αναπνευστήρες.
• Μια σειρά από μεγάλες ευρωπαϊκές αυτοκινητοβιομηχανίες (κυρίως Γαλλικές και Γερμανικές) να προχωρούν στην κατασκευή αναπνευστήρων. 

Ο κατάλογος είναι μεγάλος και θα διευρυνθεί το επόμενο διάστημα. Σε κάθε περίπτωση η αλλαγή παραγωγής τόσων πολυεθνικών σε τόσο μεγάλη έκταση και σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα είχε να σημειωθεί από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Τότε οι λαοί έχυναν το αίμα τους στα πεδία των μαχών και τα τραστ αυγάτιζαν τα κεφάλαια τους. Σήμερα τα κέρδη τους προκύπτουν από την θέλησή τους να μας… σώσουν, πουλώντας μάσκες και αναπνευστήρες που οι τιμές τους έχουν αυξηθεί από 3 έως και 6 φορές.  Είναι σίγουρο πως όταν οσμιστούν κέρδος στις κρεμάλες «οι καπιταλιστές (θα) είναι ικανοί να πουλήσουν στους προλετάριους ακόμα και το σχοινί με το οποίο θα τους κρεμάσουν» (Καρλ Μαρξ).

Διαβάστε περισσότερα

Τον χειρότερο ημερήσιο απολογισμό θανάτων παγκοσμίως κατέγραψαν οι ΗΠΑ

Σχεδόν 1.500 νέοι θάνατοι εξαιτίας της πανδημίας του κορονοϊού καταγράφηκαν μέσα σε μια μέρα στις ΗΠΑ, σύμφωνα με την καταμέτρηση του πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς, στον χειρότερο απολογισμό που έχει καταγραφεί σε 24 ώρες σε οποιαδήποτε χώρα στον κόσμο μέχρι σήμερα.

Με 1.480 θανάτους να καταμετρώνται από τις 20:30 της Πέμπτης ως την ίδια ώρα χθες Παρασκευή, σύμφωνα με τα δεδομένα του πανεπιστημίου που ανανεώνονται συνεχώς, ο αριθμός των θυμάτων της πανδημίας στις ΗΠΑ έχει πλέον ανέλθει σε 7.406.

Παράλληλα, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωνε χθες Παρασκευή την νέα σύσταση της επίσημης υγειονομικής αρχής της χώρας προς όλους τους Αμερικανούς να φορούν προστατευτική μάσκα προσώπου όταν βγαίνουν έξω, για τον περιορισμό μετάδοσης του νέου κορονοϊού, τονίζοντας πάντως πως ο ίδιος δεν πρόκειται να φορέσει μία.

Η απόφαση του Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC), της εθνικής υγειονομικής αρχής της χώρας, είναι «μόνο μια σύσταση», δήλωσε ο Τραμπ σε συνέντευξη Τύπου.

«Θα είναι σε εθελοντική βάση», επέμεινε. «Προσωπικά, δεν θα φορέσω μια», είπε.

«Να κάθομαι στο Οβάλ Γραφείο (…) φορώντας μάσκα ενώ υποδέχομαι προέδρους, πρωθυπουργούς, δικτάτορες, βασιλιάδες, βασίλισσες… δεν ξέρω, δεν το βλέπω σε μένα», συνέχισε.

Το CDC επιμένει ιδιαίτερα στην ανάγκη κάλυψης του προσώπου κατά τη διάρκεια αγορών, όταν οι συστάσεις για κοινωνική αποστασιοποίηση είναι πιο δύσκολο να τηρηθούν.

Ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης Μπιλ ντε Μπλάσιο ανακοίνωσε την Πέμπτη παρόμοιες συστάσεις για τους κατοίκους της πόλης του, η οποία πλέον μετρά περισσότερα θύματα από τον Covid-19, από όσα από τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001.

Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε από το CDC και αναδεικνύει περιπτώσεις μετάδοσης του ιού στην Σιγκαπούρη από ασυμπτωματικούς φορείς. Η μελέτη δείχνει ότι η μετάδοση μπορεί να γίνει και μέσω της απλής αναπνοής, μέσω του αέρα.

Πρόκειται για μεταστροφή της στάσης των αρχών, που μέχρι σήμερα, βασιζόμενες στις συστάσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και του CDC, υποστήριζαν ότι η χρήση μάσκας δεν είναι αναγκαία, εκτός της περίπτωσης παρουσίας συμπτωμάτων της νόσου.

Πηγή: Reuters, ΑΠΕ

Διαβάστε περισσότερα

Η Κούβα στέλνει γιατρούς εκεί που η Δύση ρίχνει βόμβες

Γρηγόρης Ν. Θεοχάρης

 

'Οταν τον Νοέμβριο του 2018 ο ακροδεξιός νοσταλγός της χούντας, Ζαϊχ Μπολσονάρο, λίγο πριν ορκιστεί πρόεδρος της Βραζιλίας, κατηγορούσε τους χιλιάδες Κουβανούς γιατρούς που προσέφεραν πολύτιμη βοήθεια στα πιο φτωχά στρώματα του βραζιλιάνικου λαού... ως «τρομοκράτες», ενώ, όταν ανέλαβε την προεδρία, τους απέλασε ως «πράκτορες», ποτέ δεν φανταζόταν, ότι σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, μόλις τον Μάρτιο του 2020, θα τους εκλιπαρούσε να επιστρέψουν, αδυνατώντας να τα βγάλει πέρα με την πανδημία του κοροναϊού.

Μέσα σε πέντε χρόνια μέχρι και την απέλασή τους, σχεδόν 20.000 Κουβανοί γιατροί παρείχαν ιατρική φροντίδα σε περισσότερα από 113 εκατομμύρια ασθενείς στη Βραζιλία.

Σύμφωνα με τον βραζιλιάνικο Τύπο, περισσότεροι από 11.000 γιατροί βρίσκονταν στη χώρα όταν ο Μπολσονάρο εκτόξευε τις κατηγορίες του.

Η Βραζιλία δεν είναι η μόνη χώρα που ωφελήθηκε από το θρυλικό ιατρικό πρόγραμμα της Κούβας, το οποίο εδώ και δεκαετίες προσφέρει αφιλοκερδώς πολύτιμες ιατρικές υπηρεσίες, μεταξύ αυτών και έκτακτες, σε όλον τον πλανήτη, με έμφαση της αναπτυσσόμενες χώρες, αλλά και τα ανεπτυγμένα καπιταλιστικά κράτη.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Ιταλία της πανδημίας του κοροναϊού, η οποία υποδέχθηκε τις μπριγάδες των Κουβανών γιατρών με ανοιχτές αγκάλες, μαζί με την ιατρική βοήθεια της Κίνας και της Ρωσίας.

Γιατροί αντί για βόμβες

Η πρώτη διεθνιστική κουβανέζικη ιατρική μπριγάδα συγκροτήθηκε το 1963, ελάχιστα χρόνια μετά την επικράτηση της Επανάστασης και στάλθηκε στην Αλγερία, που μόλις είχε αποκτήσει την ανεξαρτησία της. Αποτελούνταν από 58 γιατρούς και άλλο υγειονομικό προσωπικό.

'Ηταν η αρχή μιας σπουδαίας εποποιϊας διεθνιστικής αλληλεγγύης.

Το 1998, παρά τα μεγάλα προβλήματα που προέκυψαν από την διάλυση της ΕΣΣΔ και την επακόλουθη διακοπή της σοβιετικής υποστήριξης, η κυβέρνηση της Κούβας άρχισε να δημιουργεί μηχανισμούς για την αποστολή  μεγάλης κλίμακας ιατρική βοήθεια σε φτωχούς πληθυσμούς που επλήγησαν από φυσικές καταστροφές.

Μετά τους τυφώνες «Τζορτζ» και «Μιτς» που ισοπέδωσαν την Κεντρική Αμερική και την Καραϊβική, πρόσφερε ιατρικό προσωπικό στο πλαίσιο ενός ολοκληρωμένου προγράμματος υγείας. Η Δομινικανή Δημοκρατία, η Ονδούρα, η Γουατεμάλα, η Νικαράγουα, η Αϊτή και το Μπελίζ έγιναν αποδέκτες αυτής της βοήθειας.

Η Κούβα προσέφερε μαζική ιατρική βοήθεια στην Αϊτή, όπου η υγειονομική περίθαλψη ήταν ουσιαστικά ανύπαρκτη.

Το 1998, η Κούβα προσέγγισε τη Γαλλία, την πρώην αποικιακή μητρόπολη της Αϊτής, με πρόταση να συσταθεί ανθρωπιστική οργάνωση για να βοηθήσει τον λαό της Αϊτής. Η γαλλική κυβέρνηση δεν απάντησε. Αντίθετα, το 2004, αντί γιατρών, το Παρίσι έστειλε στρατεύματα.

Η Κούβα όμως, από το 1998, έχει στείλει 2.500 γιατρούς και όσα φάρμακα επιτρέπει η οικονομία της στον δοκιμαζόμενο λαό της Αϊτής.

Η δωρεάν αυτή ιατρική προσφορά - αφού το οικονομικό κόστος καλύπτεται από την κουβανική κυβέρνηση - προς περιοχές που ακόμη και οι τοπικές υγειονομικές αρχές έχουν εγκαταλείψει και αρνούνται να προσεγγίσουν καν, είχε μεγάλο αντίκτυπο στους λαούς.

Η Δύση λέει «όχι» στην κουβανική προσφορά

Μεταξύ του 1963 και του 2005, περισσότεροι από 100.000 Κουβανοί γιατροί και εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας προσέφεραν υπηρεσίες  σε 97 χώρες, κυρίως στην Αφρική και τη Λατινική Αμερική. Μέχρι τον Μάρτιο του 2006, 25.000 Κουβανοί επαγγελματίες υγείας εργάζονταν σε 68 χώρες.

Αυτά τα μεγέθη, όπως σημειώνει η Le Monde diplomatique είναι κάτι περισσότερο από ό,τι μπορεί να αναπτύξει ακόμη και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας.

Για να κατανοηθεί η διαφορά μεγεθών, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα, σύμφωνα με το δημοσίευμα, απέστειλαν μόλις 2.040 γιατρούς και νοσηλευτές στο εξωτερικό το 2003 και 2.290 το 2004.

Οι σοβαρότερα ασθενείς συχνά μεταφέρονται στην Κούβα για θεραπεία. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται και το «κορίτσι της ναπάλμ», η Παν Τι Κιμ Πουκ, το παιδί της διάσημης φωτογραφίας από το Βιετνάμ, που τρέχει γυμνό στο δρόμο, με το δέρμα της να καίγεται από αμερικανική βόμβα ναπάλμ.

Η Κούβα πρόσφερε επίσης νοσηλεία σε περίπου 19.000 ενήλικες και παιδιά από τις τρεις σοβιετικές δημοκρατίες που επλήγησαν περισσότερο από το πυρηνικό ατύχημα του Τσερνομπίλ το 1986.

Τον Ιούνιο του 2001, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών συγκάλεσε ειδική σύνοδο για το AIDS. Η Κούβα, με ποσοστό μόλυνσης από τον HIV μόλις 0,09%, σε σύγκριση με το 0,6% στις ΗΠΑ, έκανε μια προσφορά γιατρών, δασκάλων, ψυχολόγων και άλλων ειδικών απαραίτητων για να αξιολογήσουν και να συνεργαστούν στις εκστρατείες για την πρόληψη των AIDS και άλλων ασθενειών. Επίσης πρόσφερε διαγνωστικό εξοπλισμό και κιτ που είναι απαραίτητα για τα βασικά προγράμματα πρόληψης και θεραπείας του ρετροϊού για 30.000 ασθενείς.

Η προσφορά απορρίφθηκε από τις δυτικές χώρες. Ωστόσο, οκτώ χώρες της Αφρικής και έξι χώρες της Λατινικής Αμερικής επωφελήθηκαν από ένα κουβανέζικο εκπαιδευτικό πρόγραμμα παρέμβασης για το AIDS, το οποίο περιελάμβανε μεαταδόσεις συμβουλών μέσω του ραδιοφώνου και της τηλεόρασης, την ιατρική αντιμετώπιση περισσοτέρων από 200.000 ασθενών και την εκπαίδευση πάνω από μισό εκατομμύριο εργαζομένων στον τομέα της υγείας.

Σήμερα περίπου 14.000 Κουβανοί γιατροί εργάζονται σε φτωχές περιοχές της Βενεζουέλας. Οι δύο κυβερνήσεις δημιούργησαν την επιχείρηση «Milagro» (θαύμα) η οποία, κατά τους πρώτους 10 μήνες του 2005, πρόσφερε δωρεάν θεραπεία για να αποκαταστήσει την όραση περίπου 80.000 Βενεζουελάνων, μεταφέροντας όσους υποφέρουν από καταρράκτη και γλαύκωμα στην Κούβα για χειρουργικές επεμβάσεις.

Η Επιχείρηση Milagro δεν αφορά μόνο τηη Βενεζουέλα. Προσφέρει βοήθεια σε οποιονδήποτε στη Λατινική Αμερική ή την Καραϊβική που έχει προσβληθεί από τύφλωση ή άλλα οφθαλμολογικά προβλήματα. Η Βενεζουέλα συμμετέχει στη χρηματοδότηση, ενώ η Κούβα προμηθεύει τους ειδικούς, τον χειρουργικό εξοπλισμό και την υποδομή για τη φροντίδα των ασθενών κατά τη διάρκεια της θεραπείας τους στην Κούβα.

Μέχρι στιγμής, όπως υπογραμμίζει η Le Monde diplomatique, καμία άλλη κυβέρνηση, ιδιωτικός φορέας ή διεθνής οργανισμός δεν κατάφερε να τρέξει ένα παγκόσμιο ιατρικό πρόγραμμα σε τέτοια κλίμακα ή να προσφέρει ένα τέτοιο επίπεδο βοήθειας σε όσους χρειάζονται φροντίδα. Ο στόχος της επιχείρησης Milagro είναι να παρέχει ιατρική φροντίδα στα μάτια ενός εκατομμυρίου ανθρώπων, κάθε χρόνο.

Λίγες ώρες πριν αναλάβει το αξίωμα του προέδρου της Βολιβίας τον Δεκέμβριο του 2005, ο Έβο Μοράλες υπέγραψε την πρώτη διεθνή συνθήκη, η οποία ήταν με την Κούβα, δημιουργώντας μια κοινή μονάδα για να προσφέρει δωρεάν οφθαλμολογική θεραπεία. Εκτός από το εθνικό ινστιτούτο οφθαλμολογίας στην Λα Παζ, που εξοπλίστηκε από την Κούβα, θα υπάρχουν ιατρικά κέντρα στις πόλεις Κοτσαμπάμπα και Σάντα Κρουζ. Νέοι Βολιβιανοί απόφοιτοι της Ιατρικής Σχολής της Λατινικής Αμερικής (ELAM) λαμβάνουν μέρος στο πρόγραμμα.

Το ELAM ιδρύθηκε το 1998, αμέσως μόλις η Κούβα άρχισε να στέλνει γιατρούς στην Καραϊβική και την Κεντρική Αμερική. Λειτουργεί από μια πρώην ναυτική βάση σε ένα προάστιο της Αβάνας και εκπαιδεύει νέους ανθρώπους από φτωχές οικογένειες από όλη την Αμερική, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ. Υπάρχουν επίσης εκατοντάδες Αφρικανοί, Άραβες, Ασιάτες και Ευρωπαίοι φοιτητές.

Στην εκπαίδευση αυτών των φοιτητών συμμετέχουν και οι 21 ιατρικές σχολές της Κούβας. Τον Ιούλιο του 2005 αποφοίτησαν οι πρώτοι 1.610 Λατινοαμερικανοί φοιτητές. Κάθε χρόνο περίπου 2.000 νέοι εγγράφονται στο σχολείο, όπου λαμβάνουν δωρεάν εκπαίδευση, διατροφή, διαμονή και εξοπλισμό, με αντάλλαγμα την δέσμευσή τους να επιστρέψουν στις πατρίδες τους και να προσφέρουν τις γνώσεις τους στους λαούς τους.

Όταν ο τυφώνας Κατρίνα ξέσπασε στις νότιες πολιτείας των ΗΠΑ. η κυβερνήτης της Λουιζιάνα, Kathleen Babineaux Blanco, απευθύνθηκε στη διεθνή κοινότητα για παροχή έκτακτης ιατρικής βοήθειας.

Η Κούβα προσέφερε αμέσως βοήθεια στη Νέα Ορλεάνη και τις πολιτείες του Μισσισιπή και της Αλαμπάμα, που επίσης επηρεάστηκαν από τον τυφώνα, και υποσχέθηκε ότι εντός 48 ωρών θα φτάσουν 1.600 γιατροί εκπαιδευμένοι να αντιμετωπίσουν τέτοιες καταστροφές με όλο τον απαραίτητο εξοπλισμό και 36 τόνους ιατρικών προμηθειών.

Τόσο αυτή η προσφορά στις πολιτειακές κυβερνήσεις, όσο και μια άλλη που απευθύνθηκε απευθείας στον πρόεδρο Τζωρτζ Μπους, έμειναν αναπάντητες.

Τουλάχιστον 1.800 άνθρωποι, οι περισσότεροι φτωχοί, πέθαναν από έλλειψη βοήθειας και θεραπείας.

Είδαν πρώτη φορά γιατρό...

Τον Οκτώβριο του 2005, η περιοχή του Κασμίρ στο Πακιστάν γνώρισε έναν από τους πιο καταστροφικούς σεισμούς στην ιστορία της, με τρομερές συνέπειες στις φτωχότερες και πιο απομονωμένες περιοχές του βορρά.

Στις 15 Οκτωβρίου, 200 γιατροί, με αρκετούς τόνους εξοπλισμού και βοήθειας, έφθασαν από την Κούβα. Λίγες μέρες αργότερα, η Αβάνα έστειλε τα απαραίτητα υλικά για την ανέγερση και τον εξοπλισμό 30 υπαίθριων νοσοκομείων σε ορεινές περιοχές, οι περισσότερες από τις οποίες δεν είχαν δει ποτέ γιατρό.

Μαζί με την ύπαρξη γιατρών, οι ντόπιοι έμαθαν για πρώτη φορά και την ύπαρξη της Κούβας.

Μάλιστα, ως ένδειξη σεβασμού στην τοπική κουλτούρα, κυρίως μουσουλμανική, για να μην υπάρχουν εντάσεις αλλά και για να μπορεί το ιατρικό προσωπικό να κάνει τη δουλειά του, οι γυναίκες στην ιατρική μπριγάδα της Κούβας, που αντιπροσώπευαν το 44% των περίπου 3.000 υγειονομικών που στάλθηκαν στο Πακιστάν τους επόμενους έξι μήνες, ντύνονταν κατάλληλα και φορούσαν μαντίλες. Αυτή η ένδειξη καλής θέλησης είχε εντυπωσιακά αποτελέσματα, αφού πολλοί Πακιστανοί επέτρεψαν στις συζύγους και τις κόρες τους να δεχθούν νοσηλεία από άνδρες γιατρούς.

Μέχρι τα τέλη Απριλίου του 2006, λίγο πριν από την αναχώρησή τους, οι Κουβανοί πρόσφεραν βοήθεια σε 1,5 εκατομμύρια ασθενείς, κυρίως γυναίκες, και πραγματοποίησαν 13.000 χειρουργικές επεμβάσεις. Μόνο μερικοί σοβαρά τραυματίες χρειάστηκε να πετάξουν στην Αβάνα. Ο Πρόεδρος του Πακιστάν, Περβέζ Μουσάραφ, σημαντικός σύμμαχος των ΗΠΑ και στενός φίλος του Μπους, ευχαρίστησε επισήμως τις κουβανικές αρχές και αναγνώρισε ότι αυτό το μικρό κράτος στην Καραϊβική είχε στείλει περισσότερη βοήθεια από οποιαδήποτε άλλη χώρα.

Χαλώντας την κερδοφόρα «πιάτσα»

Φυσικά, όλα αυτά χαλάνε την αντικουβανική «πιάτσα» της Δύσης. Έτσι οι ΗΠΑ έφτασαν στο σημείο να ρισκάρουν την υγεία εκατομμυρίων Λατινοαμερικανών, βάζοντας τις ιατρικές και οφθαλμολογικές ενώσεις ορισμένων χωρών να ξεκινήσουν μια εκστρατεία εναντίον της επιχείρησης «Milagro» και των άλλων διεθνιστικών πρωτοβουλιών.

'Ετσι, το Αργεντίνικο Συμβούλιο Οφθαλμολογίας, για παράδειγμα, έθεσε υπό αμφισβήτηση το εάν οι Κουβανοί οφθαλμολόγοι... ήταν πραγματικά γιατροί και ανακοίνωσαν ότι έκαναν βήματα μαζί με ανθρωπιστικές ΜΚΟ για τη χρηματοδότηση παρόμοιου προγράμματος.

Η ίδια αντίδραση υπήρξε το 1998 από τη Νικαράγουα, όπου, παρά τη σοβαρότητα της καταστροφής που προκάλεσε ο τυφώνας «Μιτς», ο πρόεδρος Αρνόλντο Αλεμάν αρνήθηκε να δεχθεί Κουβανέζους γιατρούς.

Η Le Monde diplomatique σχολιάζει, ότι οι συντηρητικοί γιατροί, οι οποίοι προτιμούν να ειδικεύονται σε κερδοφόρες ασθένειες και αρνούνται να πάνε σε παραγκουπόλεις, κατηγορούν τους γιατρούς της Κούβας για «ανικανότητα», «παράνομη ιατρική πρακτική» και «αθέμιτο ανταγωνισμό»...

Οι ιατρικοί σύλλογοι φοβούνται ότι εάν οι Κουβανοί γιατροί μειώσουν τις τιμές ή, πολύ περισσότερο, προσφέρουν δωρεάν υπηρεσίες, η ιατρική περίθαλψη θα πάψει να είναι μια κερδοφόρα, ελιτίστικη «μπίζνα».

Απειλούν επίσης, ότι τα διπλώματα που αποκτήθηκαν στην Κούβα δεν θα αναγνωριστούν αλλού. Το υπερβολικό κόστος που επέβαλε η Χιλή γι' αυτές τις αναγνωρίσεις, εμπόδισαν πολλούς Χιλιανούς γιατρούς που σπούδασαν στην Κούβα να επικυρώσουν τα ιατρικά τους προσόντα στην χώρα τους.

Όμως, όπως επεσήμανε ακόμη και το BBC, αν οι ιατρικές ενώσεις της Λατινικής Αμερικής επιμείνουν σε αυτήν την τακτική, κινδυνεύουν να χάσουν την υποστήριξη των πληθυσμών που στερούνται πρόσβασης στις υπηρεσίες υγείας, για τους οποίους, η βοήθεια της Κούβας είναι μια αχτίδα φωτός στο σκοτάδι.

Οι ΗΠΑ, όπου 45 εκατομμύρια άνθρωποι δεν έχουν υγειονομική κάλυψη και οι ιατρικές σπουδές κοστίζουν περίπου 300.000 δολάρια, απειλούν τους Αμερικανούς φοιτητές ότι αν σπάσουν το εμπάργκο και πάνε να σπουδάσουν στην Κούβα, θα τιμωρηθούν μέχρι και με 10 χρόνια φυλάκισης και πρόστιμα ύψους μέχρι και 200.000 δολάρια.

Διαβάστε περισσότερα