Οι νεκροί... των άλλων

Τίποτα το σπουδαίο. Μια συνηθισμένη μέρα. Δύο διαφορετικές βομβιστικές επιθέσεις, σε δύο διαφορετικές πόλεις. Νιγηρία. Συνολικά τουλάχιστον 49 νεκροί και περισσότεροι από 130 τραυματίες. Μία συνηθισμένη μέρα. Μερικά 24ωρα μετά τις επιθέσεις στο Παρίσι. Στην επίθεση στην πολιτεία Κάνο, μάλιστα, που έγινε σε κέντρο κινητών τηλεφώνων, δράστες ήταν δύο κορίτσια καμικάζι 11 – 18 ετών. Τίποτα το σπουδαίο. Πιτσιρίκες μέχρι 15 ετών, καλυμμένες από πάνω μέχρι κάτω με μαντήλες, γίνονται κινούμενες βόμβες. Είναι ένα από τα ισχυρότερα όπλα της ακραίας ισλαμιστικής «Boko Haram», που δρα στην Νιγηρία και στις γειτονικές χώρες: κορίτσια που έχουν απαχθεί από τις οικογένειές τους, κατά προτίμηση χριστιανικές, υποχρεώνονται ν’ ανατιναχθούν σπέρνοντας το θάνατο.
Μία ακόμη συνηθισμένη μέρα. Στην Νιγηρία. Στην πιο ισχυρή οικονομία της Αφρικής, την οποία όλοι οι διεθνείς «έγκριτοι» οργανισμοί, όπως το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα, εντάσσουν στην ομάδα «των 11 μελλοντικά ισχυρών οικονομιών» παγκοσμίως. Στην Νιγηρία, με τον ρυθμό ανάπτυξης στο 7,4% και την φτώχεια στο 33,1% με εξαιρετικά επιεικείς υπολογισμούς. Στην Νιγηρία, που ήταν αποικία της Βρετανίας μέχρι το 1960, όπου ακόμη και σήμερα επίσημη γλώσσα είναι τα αγγλικά και είναι η πολυπληθέστερη χώρα της αφρικανικής ηπείρου με, κατά προσέγγιση, 180 εκατομμύρια κατοίκους. Στην Νιγηρία, που ήταν η πρώτη αφρικανική χώρα που καταπολέμησε την εμφάνιση του Έμπολα μέσα σε λίγες μόλις εβδομάδες. Στην Νιγηρία, που είναι πιο «κοντά» στη Δ. Ευρώπη από όσο δείχνει ο χάρτης, λοιπόν.

Μια ακόμη συνηθισμένη μέρα. Στην Νιγηρία, όπου μόνο το 2015, οι επιθέσεις της Boko Haram, που έχει δηλώσει πίστη στο «Ισλαμικό Κράτος», έχουν στοιχίσει τη ζωή σε περισσότερους από 4.000 ανθρώπους, ενώ αγνοούνται τουλάχιστον άλλοι 3.000. Ουδείς γνωρίζει ακριβείς αριθμούς ούτε για τους νεκρούς, ούτε για τους αγνοούμενους, ούτε για τους απαχθέντες και ομήρους της Boko Haram, ενώ σε αυτά τα νούμερα δεν προσμετρούνται οι νεκροί ένοπλοι της ακραίας βάρβαρης αυτής οργάνωσης.
Στην Νιγηρία, όπου μέσα σε τέσσερις μόλις μέρες, μεταξύ 3 – 7 Ιανουαρίου του 2015, μια ολόκληρη περιοχή με επίκεντρο την πόλη Μπάγκα, στα βορειοανατολικά της χώρας, στην πολιτεία Μπόρνο σβήστηκε από το χάρτη, καθώς μια επίθεση της Boko Haram στην έδρα της πολυεθνικής αφρικανικής δύναμης (Τσαντ, Νίγηρας, Νιγηρία) που έχει στηθεί επισήμως για την αντιμετώπισή της, κατέληξε σε μια σφαγή ανείπωτης βαρβαρότητας. Τα δυτικά ΜΜΕ κάνουν λόγο για «πιθανότατα τουλάχιστον 2.000 νεκρούς, 17 πόλεις κατεστραμμένες, 35.000 εκτοπισμένους, εκ των οποίων σημαντικός αριθμός, ο οποίος δεν μετρήθηκε ποτέ, εκτιμάται ότι πνίγηκε στην λίμνη Τσαντ στην προσπάθειά του να διαφύγει από τους αφηνιασμένους ισλαμιστές.

Αλήθεια πόσοι γνωρίζουν ότι οι περίπου 48 νεκροί θα ήταν κατά δεκάδες περισσότεροι στη Βηρυτό αν δεν ήταν ο Αντέλ Τέρμος, ο νεαρός πατέρας που έκανε το κορμί του και την μικρή του κόρη «ασπίδα» πέφτοντας στον έναν καμικάζι, για να σώσει άλλες ζωές αθώων. Ακούσατε το όνομά του; Διαβάσατε λεπτομέρειες από τη ζωή του; Γιατί όχι;

Για αυτούς τους χιλιάδες νεκρούς, δεν έγιναν ποτέ ζωντανές συνδέσεις. Δεν έγιναν ποτέ ολοήμερα αφιερώματα, δεν κηρύχθηκε ποτέ παγκόσμιος συναγερμός, δεν έγιναν ποτέ επιμνημόσυνες δεήσεις σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Όπως δεν έγιναν για τους νεκρούς στην Βηρυτό, μία μέρα πριν από τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι. Αλήθεια πόσοι γνωρίζουν ότι οι περίπου 48 νεκροί θα ήταν κατά δεκάδες περισσότεροι αν δεν ήταν ο Αντέλ Τέρμος, ο νεαρός πατέρας που έκανε το κορμί του και την μικρή του κόρη «ασπίδα» πέφτοντας στον έναν καμικάζι, για να σώσει άλλες ζωές αθώων. Ακούσατε το όνομά του; Διαβάσατε λεπτομέρειες από τη ζωή του; Γιατί;
Συνεχής ροή ειδήσεων και δεήσεις ανά τον κόσμο δεν έγιναν ούτε για τους χιλιάδες νεκρούς Παλαιστίνιους, ούτε για τους χιλιάδες νεκρούς Λίβυους, το περίπου ένα εκατομμύριο νεκρούς Ιρακινούς από την εισβολή και μετά, ούτε για τους χιλιάδες που πεθαίνουν από πείνα, (αλήθεια είναι λιγότερο βίαιος αυτός ο θάνατος;) στην Σομαλία και στο νότιο Σουδάν.  

Όσον αφορά δε στην Νιγηρία; Επειδή υψηλές προσωπικότητες, όπως ο γνωστός ποδοσφαιριστής Ντέιβιντ Μπέκαμ, ασχολήθηκαν λίγο, ίσως ορισμένοι θυμόμαστε την απαγωγή, τον Απρίλιο του 2014, 276 μαθητριών από την Boko Haram (το όνομά της ουσιαστικά σημαίνει ότι η δυτική εκπαίδευση είναι αμαρτία). Έγιναν οι απαραίτητες δηλώσεις, εκκλήσεις, δακρύβρεχτες παρεμβάσεις, και μετά σιωπή. Κανείς δεν αναρωτήθηκε τι απέγιναν τελικά αυτά τα κορίτσια. Ίσως ήταν κάποια από τις έφηβες καμικάζι που χρησιμοποίησε η οργάνωση σε δεκάδες επιθέσεις που ακολούθησαν.
Μια χώρα  – μια εταιρεία
Μια συνηθισμένη μέρα στην Νιγηρία. Της οποίας τον φυσικό πετρελαϊκό πλούτο λυμαίνεται η ολλανδο-βρετανική Royal Dutch Shell με τις τέσσερις ντόπιες θυγατρικές της, αρχής γενομένης από την αποικιοκρατία το 1937 και με τις πρώτες εξαγωγές πετρελαίου να γίνονται το 1958. Η δραστηριότητα της Shell στο Δέλτα του Νίγηρα ήταν η πρώτη εστία μεγάλης έντασης τη δεκαετία του ’90, πριν αρχίσουν τη δεκαετία του ’00 οι θρησκευτικές συγκρούσεις. Αιτία για το μίσος προς τη Shell, η ανεξέλεγκτη δραστηριότητά της, οι αλλεπάλληλες μολύνσεις του περιβάλλοντος, η αγαστή συνεργασία – στήριξη στις στρατιωτικές δικτατορίες που ταλάνιζαν τη χώρα η οποία απέκτησε αστικό δημοκρατικό σύνταγμα μόλις το 1999.
Πριν από το 1999, ο ηγέτης του Κινήματος για την Επιβίωση του Λαού των Ογκόνι (της φυλής που κατοικεί στο Δέλτα του Νίγηρα) – MOSOP- εκτελέστηκε με συνοπτικές διαδικασίες ενώ τα χωριά των Ογκόνι ισοπεδώθηκαν, τότε, από τον νιγηριανό στρατό. Η Shell, αν και δήλωσε άγνοια νίπτοντας τα χείρας, έχει, εκ των υστέρων, αποδειχτεί μετά από έρευνα πολλών περιβαλλοντικών οργανώσεων και οργανώσεων δικαιωμάτων, ότι όχι μόνο στήριξε (και στηρίζει) διάφορες παραστρατιωτικές δυνάμεις που λειτουργούσαν ως κράτος εν κράτει καταληστεύοντας και καταπιέζοντας τον ντόπιο πληθυσμό προς όφελος της εταιρείας αλλά επιπλέον χρηματοδοτούσε σχεδόν άμεσα και τον στρατό ενώ χρημάτιζε μεγάλο μέρος του κρατικού μηχανισμού.
Αρκετοί ντόπιοι συνεργάτες της ήταν χριστιανοί, όπως άλλωστε ως χριστιανικές γίνονται αντιληπτές και οι χώρες προέλευσής της, η Ολλανδία και η Βρετανία. Ένα δείγμα «πολιτισμού» που εξήγαγε, όπως και πολλά άλλα, ο δυτικός ιμπεριαλισμός. Για πολλούς αναλυτές, το «σπέρμα» της οργής που «θέρισε» η Boko Haram βρίσκεται ακριβώς στη συμπεριφορά της Shell.

Από τις δραστηριότητες της εταιρείας καταστρέφονται περιουσίες, εκτοπίζονται ή και πεθαίνουν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι, μολύνονται ολόκληρες περιοχές. Όχι.  Ούτε αυτά έγιναν πρώτο θέμα. Ούτε έγιναν ζωντανές συνδέσεις. Ούτε κανείς τα θυμάται σήμερα, που αναρωτιέται με απορία πώς καλλιεργήθηκε γόνιμο έδαφος για τα κηρύγματα μίσους και απόλυτης καταστροφής της Boko Haram. Μιας ολοκληρωτικής δομής που «πάτησε» στη δίκαιη αγανάκτηση για να «οικοδομήσει» μια απολύτως σκοταδιστική αντιδραστική και ισοπεδωτική ρητορική, λειτουργώντας παράλληλα ως ο «καλύτερος μαθητής» του απόλυτου τρόμου των παραστρατιωτικών οργανώσεων και του καθεστώτος αλλά και της βίαιης εξουσίας της εταιρείας πίσω από αυτά.

Αιτία για το μίσος προς τη Shell, η ανεξέλεγκτη δραστηριότητά της, οι αλλεπάλληλες μολύνσεις του περιβάλλοντος, η αγαστή συνεργασία – στήριξη στις στρατιωτικές δικτατορίες που ταλάνιζαν τη χώρα. Για πολλούς αναλυτές, το «σπέρμα» της οργής που «θέρισε» η Boko Haram βρίσκεται ακριβώς στη συμπεριφορά της Shell.

Αυτή είναι η καθημερινότητα της Νιγηρίας. Της ισχυρότερης οικονομίας της μαύρης ηπείρου. Εκεί, που μόλις πριν από λίγες μέρες, η Shell συναίνεσε μετά από έξι χρόνια δικαστικής διαμάχης από ενώσεις Ογκόνι και περιβαλλοντικές οργανώσεις, να δώσει αποζημίωση 55 εκατομμυρίων λιρών σε 15.600 Ογκόνι αγρότες και ψαράδες, που καταστράφηκαν τελείως όπως και ο τόπος τους στις πετρελαϊκές διαρροές του 2008 και του 2009, με τις επιπτώσεις ακόμη και σήμερα να μην έχουν αποτιμηθεί στο σύνολό τους. Είναι η πρώτη φορά που η εταιρεία δίνει αποζημιώσεις και εκτιμάται ότι το κάνει επειδή η υπόθεση είχε φτάσει σε βρετανικό δικαστήριο και υπήρχε ο κίνδυνος μαζικών αποκαλύψεων για τη δράση της.
Μερική ενημέρωση, επιλεκτική ευαισθησία και ολοκληρωτική χειραγώγηση
Και το πρόβλημα για άλλη μια φορά δεν ήταν φυσικά τα άμεσα θύματά της. Αλλά, σε σημαντικό βαθμό, η δυτική κοινή γνώμη, ο σημαντικός καταναλωτής της και θα μπορούσε κανείς να πει ο, δια της άγνοιας και της σιωπής του, έμμεσος συνένοχός της. Είναι η ίδια δυτική γνώμη που «βομβαρδίζεται», όλα τα τελευταία 24ωρα, με αναλύσεις και κραυγές για τον υπαρκτό κίνδυνο και την υπαρκτή απειλή της τρομοκρατίας του ISIS και όλων των παρακλαδιών του, μόνο όσον αφορά στον εαυτό της: ποτέ τους άλλους. Σαν ο θάνατος, ο πόνος, τα δάκρυα, η απώλεια, η βαρβαρότητα και η καταστροφή να έχουν χρώμα, υπηκοότητα, εθνότητα, θρησκεία, φύλο.
Είναι αυτό αλήθεια ανώτερος πολιτισμός και αξίες; Γιατί αυτό γνωρίζουν ως δυτικό πολιτισμό όλοι όσοι βρέθηκαν στο δρόμο των συμφερόντων και των ανταγωνισμών. Και αυτό πρέπει να παραμείνει κρυφό από την «δυτική κοινή γνώμη», από τους λαούς, την εργατική τάξη των ανεπτυγμένων καπιταλιστικά χωρών. Γι αυτό πάση θυσία πρέπει να κυριαρχηθούν από τον φόβο απέναντι στην ωμή βαρβαρότητα και να μην αναρωτηθούν ποτέ πώς, πότε, γιατί, ποιος άλλος, τι προηγήθηκε, τι φταίει.
Πηγή: Το Περιοδικό

Διαβάστε περισσότερα

Ελλάδα χρεοκοπημένη και εμπόλεμη…

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛΑΚΑΣ 

Θα έπρεπε να είναι σαφές ότι μετά το τρομοκρατικό χτύπημα στο Παρίσι και τον τρόπο με τον οποίο η Γαλλία επικαλέστηκε τις Συνθήκες (περί συνδρομής), ολόκληρη η Ευρώπη βρίσκεται σε πόλεμο. Και πόλεμος σημαίνει –εκτός από θάνατο και δυστυχία—μεγάλα, τρομακτικά έξοδα, τα οποία με μαθηματική ακρίβεια ή θα τινάξουν στον αέρα τους κανόνες και τους στόχους περί δημοσιονομικής σταθερότητας ή θα επιταχύνουν την αποσύνθεση του ευρωπαϊκού (πολιτικού) οικοδομήματος.
Η Γαλλία – πριν δεχτεί το χτύπημα- βρίσκεται ήδη στο πεδίο της μάχης, συμμετέχοντας με τα βομβαρδιστικά της στις μεγάλες διευθετήσεις στη Μέση Ανατολή. Δε χωρά αμφιβολία ότι μετά από την επίθεση των τρομοκρατών στο Παρίσι, σ’ ότι τουλάχιστον αφορά την γαλλική κοινωνία,   τα πράγματα έχουν ωριμάσει για μια κλιμάκωση των πολεμικών επιχειρήσεων – κατά του Ισλαμικού Κράτους, το οποίο ανέλαβε την ευθύνη  των επιθέσεων σε γαλλικό έδαφος – ακόμη και με την εμπλοκή χερσαίων δυνάμεων αν αυτό κριθεί απαραίτητο. Ήδη οι Γάλλοι «χτυπούν» από αέρος τον ISIS με  βομβαρδιστικά που ξεκινούν από το αεροπλανοφόρο Σαρλ Ντε Γκόλ, ενώ οι Βρετανοί  τους έχουν προσφέρει (διευκολύνσεις) τις στρατιωτικές βάσεις που διατηρούν στην Κύπρο.
Παράλληλα, με τις εμφανείς στρατιωτικές δραστηριότητες (στις οποίες πριν από τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι είχε εμπλακεί η Γαλλία), έχουν ήδη ξεκινήσει οι συζητήσεις περί της ευρωπαϊκής ασφάλειας. Πρόκειται για τη συζήτηση που έχει να κάνει  με την αντιμετώπιση και τον έλεγχο των προσφυγικών ροών. Μετά τα τρομοκρατικά χτυπήματα στο Παρίσι, την απόπειρα χτυπήματος στη Γερμανία και τις κινηματογραφικές καταδιώξεις υπόπτων στις Βρυξέλλες αυτή η συζήτηση, προφανώς, θα καταλήξει σε αποφάσεις, οι οποίες είναι λίγο πολύ γνωστές και θα λέγαμε αναμενόμενες, καθ’ ότι έχει προηγηθεί η αμερικανική εμπειρία της 11/9/2001…
Τι έχουμε να περιμένουμε, λοιπόν:

• Ένταση των αμυντικών δαπανών
• Αύξηση των κονδυλίων για την εσωτερική ασφάλεια
• Δρακόντεια νομοθεσία- πέρα από το όριο του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ατομικών ελευθεριών
• Διάλυση (επί της ουσίας) της συνθήκης Σένγκεν και της ιδέας περί ελεύθερης διακίνησης

Είναι προφανές, ξεκινώντας από την διαφαινόμενη αναθεώρηση (κατάργηση) της συνθήκης Σένγκεν ότι η Ε.Ε αδυνατεί να αναλάβει το κόστος που συνεπάγεται μια κοινή Εξωτερική πολιτική και άμυνα, καθ’ ότι ο έλεγχος των εξωτερικών της συνόρων είναι το ελάχιστο «προαπαιτούμενο» μιας σε βάθος πολιτικής ενοποίησης.
Προφανές είναι επίσης ότι από τη στιγμή που ήδη έχουν εκδηλωθεί πολεμικές ενέργειες – όπως χαρακτηρίστηκαν οι τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι— οι χώρες μέλη θα υποχρεωθούν ανάλογα με τον κίνδυνο που εκτιμούν ότι αντιμετωπίζουν, να οργανώσουν την ασφάλειά τους. Ήδη η Γαλλία ουσιαστικά κατήργησε την Συνθήκη Σέγκεν επαναφέροντας τους αυστηρότατους συνοριακούς ελέγχους. Επίσης δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι πριν από το τρομοκρατικό χτύπημα και άλλες χώρες της Κεντρικής Ευρώπης αμφισβήτησαν έμπρακτα τη Συνθήκη υψώνοντας φράκτες και συρματοπλέγματα για να ανακόψουν τις προσφυγικές ροές.
Αυτή η περιχαράκωση, μαζί με την άμεση πολεμική εμπλοκή  στη Μέση Ανατολή της  δεύτερης σε οικονομική και πολιτική βαρύτητα χώρας της ΕΕ όπως είναι Γαλλία συνεπάγεται εκ των πραγμάτων  αναθεώρηση των οικονομικών σχεδιασμών της ΕΕ, καθώς τα ζητήματα ασφάλειας των επιμέρους κρατών προβάλλουν πιεστικά μαζί με την αδυναμία της Ένωσης να τα αντιμετωπίσει με έναν κοινό τρόπο και σχέδιο.
Με πιο απλά λόγια, οι δαπάνες για την ασφάλεια χωρών όπως της Γαλλίας της Ιταλίας της Ισπανίας αλλά και της Ελλάδας επιβάλλεται να έχουν τέτοιο ύψος που εκ των πραγμάτων θα τινάξουν τελικά στον αέρα τους (γερμανικούς)  δημοσιονομικούς προγραμματισμούς. Υπό αυτήν την έννοια, η κατάσταση έκτακτης ανάγκης που προέκυψε μετά το χτύπημα στο Παρίσι αποτυπώνει με έναν ακόμη τρόπο τη διαίρεση που ήδη είναι εμφανής μεταξύ του πλούσιου ευρωπαϊκού βορά και του «απροσάρμοστου» νότου, ο οποίος παρεμπιπτόντως  είναι και η βασική πύλη εισόδου μεταναστών στην Ευρώπη.
Καθ’ ότι η περιβόητη ευρωπαϊκή αλληλεγγύη όπως έχει αποδειχτεί είναι απλώς μια φράση στα χαρτιά  δεν είναι αβάσιμο να εκτιμήσει κάποιος ότι η «λογική» που θα επικρατήσει στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών συμβουλίων είναι «ο σώζων εαυτόν σωθήτω».  Και το ερώτημα που προκύπτει, σ’ ότι μας αφορά, είναι επιτακτικά τραγικό: μια διαλυμένη και χρεοκοπημένη χώρα όπως είναι η Ελλάδα, τι πρέπει να κάνει για να «σωθεί»; Να περικόψει κι άλλο τις συντάξεις μήπως;…

topontiki.gr

Διαβάστε περισσότερα

Σκέψεις με αφορμή τον “Νέο Διασυρμό” της ΝΔ

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ 

Τα όσα συμβαίνουν στη Νέα Δημοκρατία δεν είναι απλώς φιάσκο. Συνιστούν διασυρμό. Το κόμμα που έχει χάσει όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις μέσα στο 2015, κατάφερε να χάσει ακόμα και στις δικές του, στις εσωκομματικές του εκλογές.
    Η Νέα Δημοκρατία υφίσταται με κάποια καθυστέρηση ό,τι της αναλογεί για την πολιτική της και την στάση της όλα αυτά τα χρόνια. Η καθυστέρηση όσον αφορά την έλευση της ολόπλευρης καθίζησής της σε σχέση με το ΠΑΣΟΚ είναι ότι η ΝΔ ανέλαβε να παίξει στην αρχική φάση των Μνημονίων το ρόλο του δήθεν «αντιμνημονιακού».
    Εκείνη ήταν μια αναγκαστική επιλογή ώστε το παλιό αστικό πολιτικό σκηνικό να μην βρεθεί εν μια νυκτί σαρωμένο και ανήμπορο να διαχειριστεί τις πολιτικές εξελίξεις μέσα σε συνθήκες πρωτοφανούς οικονομικής και κοινωνικής κρίσης και έχοντας «τελειωμένες» και τις δυο προηγούμενες δικομματικές σταθερές του.
    Η Νέα Δημοκρατία και τα συμπτώματα εσωτερικού της εκφυλισμού είναι ένα τυπικό δείγμα της αντανάκλασης του γενικευμένου πολιτικού σαπίσματος που έχουν γνωρίσει όλες οι χώρες και όλες οι κοινωνίες που βρέθηκαν αντιμέτωπες με τις πολιτικές του κοινωνικού κανιβαλισμού ως επιλογή του καπιταλιστικού συστήματος για να υπερβεί την κρίση του.
    Είναι χαρακτηριστικό ότι σε Ανατολή και Δύση, οι χώρες που το ΔΝΤ και άλλα ομοειδή ευγενή ιδρύματα ανέλαβαν την «αποκατάσταση της τάξης», είδαν το προηγούμενο πολιτικό σύστημα, το υπεύθυνο για την κοινωνική και οικονομική καταστροφή των χωρών αυτών, να εξαφανίζεται. Όσο για την αποκατάσταση μιας στοιχειώδους σταθεροποίησης του πολιτικού συστήματος που ακολούθησε, αυτή επήλθε σχετικά και μόνο αφού πρώτα σημειώθηκε η κατάρρευση οχτώ με δέκα κυβερνήσεων που είχαν προκύψει από τα υλικά κατεδάφισης του «παλιού» πολιτικού συστήματος.
    Αυτό το σάπισμα του παλιού είναι που αξιοποιεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Πάνω σε αυτό το σάπισμα σερφάρει ο κ.Τσίπρας, ο οποίος όσο θα συγκρίνεται με τους προηγούμενους, κερδίζει. Και κερδίζει παρότι η πολιτική του δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από το παλιό. Για την ακρίβεια είναι το παλιό μασκαρεμένο σε «νέο». Γεγονός που εξηγεί και τις συζητήσεις που ξεκίνησαν ήδη, και σε πολύ σύντομο διάστημα από τις εκλογικές νίκες του κ.Τσίπρα, κάνουν λόγο και για την δική του «αναπαλαίωση». 
    Είναι σωστό ότι η Νέα Δημοκρατία βιώνει τις ειδικές και ιδιαίτερες παθογένειες που την χαρακτηρίζουν. Είναι σωστό ότι οι δικές της συνιστώσες που λέγονται «βαρονίες» επιτείνουν τις κεντρόφυγες δυνάμεις στο εσωτερικό της. Είναι σωστό ότι στις παρούσες συνθήκες αδυνατεί να ανανεώσει το πολιτικό της προσωπικό, αλλά και να ανακαλέσει από την εφεδρεία πρόσωπα που υπό προϋποθέσεις θα μπορούσαν να την συσπειρώσουν.
    Όμως εκείνο που κυρίως βιώνει η Νέα Δημοκρατία στον φέροντα οργανισμό της, και που εξηγεί όλα τα προηγούμενα, είναι το γεγονός ότι ήρθε η ώρα να πληρώσει τα επίχειρα της πολιτικής της.
    Σε συνθήκες κοινωνικής απόγνωσης και λαϊκού εξανδραποδισμού, η Νέα Δημοκρατία, ως κατ’ εξοχήν κόμμα – εκπρόσωπος και διαχειριστής των αστικών συμφερόντων, ως βασικός εκπρόσωπος ενός καπιταλισμού που ισοπεδώνει την κοινωνία, ως έχουσα το βάρος τόσο των στρατηγικών επιλογών για την κατρακύλα της χώρας όσο και των φαινομένων φθοράς και διαφθοράς της πάλαι ποτέ δικομματικής εναλλαγής, δεν μπορεί πλέον να συντηρεί την ταυτότητα του «λαϊκού κόμματος» στη συνείδηση ευρύτερων λαϊκών στρωμάτων, όπως στο παρελθόν.
    Σε συνθήκες που ο ΣΥΡΙΖΑ παριστάνει την «Αριστερά», το ΠΑΣΟΚ συνεχίζει να διατηρεί τον όρο «σοσιαλιστικό», το Ποτάμι ομιλεί περί της  «αντιδιαπλοκής», η Ένωση Κεντρώων εκπροσωπεί τη «σοβαρότητα» και οι ναζί επαγγέλλονται τη «δημοκρατία», η Νέα Δημοκρατία δεν θα μπορούσε παρά να εμφανίζει την εικόνα που αντιστοιχεί σε μια αξιωματική αντιπολίτευση σε συνθήκες πολιτικής παρακμής.
    Είναι κι αυτή μια αντανάκλαση του γεγονότος ότι οι «από κάτω» δεν αντέχουν και ότι οι «από πάνω» δυσκολεύονται να ελέγξουν την κατάσταση.  
    Αυτή, παρά  τις κινδυνολογίες περί «αποσταθεροποίησης» και τα άλλα ηχηρά παρόμοια με τα οποία η παρακμή διεκδικεί την διαιώνισή της, θα ήταν μια παρήγορη εκτίμηση υπό την προϋπόθεση ότι οι ταξικές δυνάμεις που δεν παραιτούνται από τον στόχο να καθαρίσουν την κόπρο του Αυγείου – και που πάντα υπάρχουν στην κοινωνία – αποδειχτούν ώριμες να ηγηθούν της αναγκαίας φουσκοθαλασσιάς για μια τέτοια αναδημιουργία.  
    Σε αντίθετη περίπτωση, κάποιοι παραφράζοντας τον Γκράμσιμιλούν για την έλευση της «εποχής των τεράτων» ως συνέπεια ενός παρατεταμένου σαπίσματος.
    Όμως η κατάσταση είναι ήδη τόσο δραματική ώστε να μην έχει την ανάγκη καμίας τεχνητής περαιτέρω δραματοποίησής της. Άλλωστε ο Ιταλός κομμουνιστής ηγέτης και διανοητής ήταν πολύ πιο γήινος στις διατυπώσεις του: «Η κρίση– έλεγε –συνίσταται ακριβώς στο γεγονός ότι το παλιό πεθαίνει και το καινούργιο δεν μπορεί να γεννηθεί· και σε αυτό το μεσοδιάστημα συμβαίνουν τα πιο ποικίλα παθολογικά φαινόμενα…».
Πηγή: enikos.gr

Διαβάστε περισσότερα

Και στη μέση o «ποταμίσιος»…

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

ΣΥΡΙΖΑ: Μπροστά σε όλα τα υπόλοιπα,
   από τα Μνημόνια που θα καταργούνταν σε ένα νόμο με ένα άρθρο μέχρι τοδημοψήφισμα που από «όχι» έγινε «ναι» και
    από την επιστροφή της 13^ης σύνταξης που έγινε νέες μειώσεις συντάξεωνμέχρι την προστασία της πρώτης κατοικίας που έγινε δουλεία στις τράπεζες καιπλειστηριασμοί,
    το θέμα με την αύξηση της τιμής των εισιτηρίων στα μέσα μαζικής μεταφοράς, κάποιοι «αριστεροί» το αποκαλούν «πταίσμα».
    Αν είναι έτσι, όμως, τότε θα πρέπει να μας εξηγήσουν οι κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ
γιατί ως αντιπολίτευση διοργάνωναν ακόμα και καμπάνιες ενάντια στις ανατιμήσεις των εισιτηρίων όταν τις επέβαλλαν οι… προηγούμενοι (http://www.avgi.gr/article/4161435/kampania-tou-suriza-enantia-stin-auxisi-ton-eisitirion-tou-oasth).  Τότε δεν ήταν «πταίσμα»;…
    Αντιθέτως, είναι κι αυτό ενδεικτικό ότι δεν υπάρχει τίποτα, «μικρό» ή μεγάλο, στο οποίο ο κ.Τσίπρας και το κόμμα του να μην εξαπάτησαν τον ελληνικό λαό.
    Προχτές, λοιπόν, ακούσαμε τον αρμόδιο υπουργό να μας ανακοινώνει ότι το «δωράκι» της κυβέρνησης από την πρώτη του έτους προς τα φτωχά λαϊκά στρώματα θα είναι η αύξηση της τιμής των εισιτηρίων στα 1,40 ευρώ, τουτέστιν ανατίμηση 16%.
    Πάμε, επομένως, χωρίς να χρειάζεται να σχολιάσουμε τίποτα για την φερεγγυότητα του ανδρός, να θυμηθούμε τι έλεγε ο κύριος πρωθυπουργός μας πριν γίνει πρωθυπουργός, και πως τοποθετούνταν ο κ.Τσίπρας από τη θέση της αντιπολίτευσης για τα όσα διαπράττει σήμερα ως πρωθυπουργός:

***
    Νέα Δημοκρατία: Μετά από κυοφορία δυο μηνών, οι εκλογές για την ανάδειξη αρχηγού στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, τελικά, δεν έγιναν. Ανεμογκάστρι…
    Δεν ξέρουμε αν η μη διεξαγωγή των εκλογών στη ΝΔ απασχολεί περισσότερους από όσους απασχολεί το θέμα της μη διεξαγωγής του ντέρμπιΠαναθηναϊκού – Ολυμπιακού (άλλη ξεφτίλα αυτή…), αλλά σίγουρα είναι μια εξέλιξη ενδεικτική ότι η ευτέλεια και η κατάπτωση του κυρίαρχου πολιτικού συστήματος έχει πλέον πάρει χαρακτήρα παρατεταμένου σαπίσματος. Καιδιασυρμού των συνιστωσών του.
    Κατά τα λοιπά αδημονούμε: Όποτε με το καλό εκλεγεί νέος πρόεδρος στη ΝΔ, προσδοκούμε να τον ακούσουμε να μας εξηγεί, να μας διαβεβαιώνει και να μας περιγράφει το πώς ο ιδιωτικός τομέας θα αποτελέσει το βάθρο πάνω στο οποίο θα οικοδομηθεί το αύριο της χώρας.
    Που αλλού να ελπίσει το έθνος αν όχι στον ιδιωτικό τομέα; Ειδικά όταν εμφανίζεται μπροστά μας σαν αυτόν που, με τόση επιτυχία, ανέλαβε να διεξάγει τις εκλογές στην ίδια τη Νέα Δημοκρατία…
***
    Παρεμπιπτόντως: Την περασμένη βδομάδα διευθετήθηκε μια μεγάλη εκκρεμότητα. Συγκεκριμένα λύθηκε μια μεγάλη παρεξήγηση γύρω από το ερώτημα τι είναι να είσαι Έλληνας κομμουνιστής.
    Ο άνθρωπος που έλυσε τον γρίφο (παραμονές, μάλιστα, της επετείου του Γοργοποτάμου αλλά και την επομένη της εξέγερσης του Πολυτεχνείου), ο άνθρωπος που έβαλε τέλος στην απάτη που έχουν φιλοτεχνήσει οι Έλληνες κομμουνιστές γύρω από τον εαυτό τους, είναι μια τεράστια μορφή της πολιτικής ζωής του τόπου μας. Πρόκειται για βουλευτή του Ποταμιού, του κόμματος τουκ.Σταύρου Θεοδωράκη.
    Ο «ποταμίσιος» βουλευτής τοποθετήθηκε με το ανάστημα που αρμόζει σε ένα γνήσιο εκπρόσωπο του έθνους. Τέτοιον που μπροστά του οι «Γουλημίδες» και οι«Κληκλήδες» δεν θα μπορούσαν να πιάσουν χαρτωσιά.
    Ο κύριος «ποταμίσιος» το είπε: Το να είσαι Έλληνας κομμουνιστής σημαίνει ότι είσαι «δειλός» και «γελοίος»!
    Σταράτες κουβέντες. Κοφτές. Στο άκουσμά τους δεν τολμάς να ψελλίσεις ούτε ένα κιχ ως αντίλογο.
    Δεν το επιτρέπουν, βλέπετε, η ακατάβλητη γενναιότητα. Η ανυπέρβλητη ανδρεία. Οι μεγαλειώδεις αγώνες του ανδρός. Και φυσικά δεν το επιτρέπει η πανθομολογούμενη σοβαρότητα του βουλευτή.
    Πως τον λένε, όμως; Μμμμ, πώς τον λένε, πώς τον λένε; Να δείτε, κάπως τον λένε, εδώ το ‘χω, μωρέ πως τον λένε; Τέλος πάντων. Ένας «ποταμίσιος» είναι…    
Πηγή: enikos.gr

Διαβάστε περισσότερα

Βηρυτός, Παρίσι

ΣΚΙΤΣΟ ΤΟΥ ΙΡΑΝΟΥ HADI HEIDARI, ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΣΦΑΓΕΣ ΣΤΗ ΒΥΡΗΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΙΣΙ

του Joey Ayoub
μετάφραση Νικ. Δρυμητινός

«Κατάγομαι από μια προνομιούχα γαλλόφωνη κοινότητα του Λιβάνου. Αυτό σημαίνει ότι πάντα έβλεπα τη Γαλλία σαν δεύτερο σπίτι μου. Οι δρόμοι του Παρισιού μου είναι οικείοι σαν τους δρόμους της Βηρυτού. Ήμουν στο Παρίσι, πριν από λίγες μέρες.

Πέμπτη 12 Νοεμβρίου, Παρασκευή 13 Νομεβρίου. Δυο τρομακτικές νύχτες. Την πρώτη νύχτα, έχασαν τη ζωή τους πάνω από σαράντα άνθρωποι στη Βηρυτό, τη δεύτερη πάνω από εκατό στο Παρίσι.

Και μου φαίνεται ξεκάθαρο ότι, για όλο τον πλανήτη, οι νεκροί συμπολίτες μου στη Βυρητό μετράνε λιγότερο από τους νεκρούς του Παρισιού.

«Εμείς» δεν έχουμε ένα safe button στο facebook. Για «εμάς» δεν κάνουν, αργά το βράδυ, δηλώσεις οι ισχυροί αυτού του κόσμου, δεν μιλάνε τα εκατομμύρια των online χρηστών.

«Εμείς» δεν αλλάζουμε πολιτικές που θα επηρεάζουν τις ζωές αμέτρητων αθώων προσφύγων.

Δεν θα μπορούσε να είναι πιο σαφές.

Το λέω χωρίς καμιά κακία, μόνο με θλίψη.

Είναι πολύ σκληρό να συνειδητοποιούμε, ότι σύμφωνα με όλα αυτά που ειπώθηκαν, σύμφωνα με τη ρητορική της προοδευτικής σκέψης, που καταφέραμε να δημιουργήσαμε ως μια φαινομενικά ενιαία ανθρώπινη φωνή, οι περισσότεροι από εμάς, μέλη αυτού του περίεργου είδους, εξακολουθούμε να είμαστε αποκλεισμένοι από το κυρίαρχο κομμάτι του «κόσμου».

Και ξέρω ότι λέγοντας «κόσμο», εξαιρώ, από μόνος μου, τις περισσότερες χώρες του κόσμου. Γιατί έτσι δουλεύουν οι δομές εξουσίας.

Ας είναι.

Το «σώμα» μου δεν έχει σημασία για τον «κόσμο».

Αν πεθάνω, δεν έχει σημασία.

Και πάλι, το λέω χωρίς κακία.

Αυτή η τοποθέτηση είναι απλώς ένα γεγονός. Πρόκειται για ένα «πολιτικό» γεγονός, ναι· ωστόσο, αναμφισβήτητα, είναι ένα γεγονός.

Ίσως θα έπρεπε να νιώθω κάποια κακία, αλλά νιώθω εξουθενωμένος. Είναι δύσκολο πράγμα να συνειδητοποιείς.

Ξέρω ότι είμαι αρκετά προνομιούχος, και έτσι, όταν πεθαίνω, θα με θυμούνται οι φίλοι και οι αγαπημένοι μου. Ίσως σ’ αυτό το μπλογκ και στο διαδίκτυο να γράψουν τις σκέψεις τους άνθρωποι από όλο τον κόσμο. Αυτή είναι η ομορφιά του διαδικτύου. Και είναι ένα προνόμιο που πολλοί δεν θα το έχουν.

Ωστόσο ποτέ, μέχρι σήμερα, δεν είχα καταλάβει τι εννοούσε ο Ta-Nehisi Coates όταν μιλούσε για το Μαύρο Σώμα στην Αμερική. Και μπορούμε, επίσης, να μιλήσουμε για το Αραβικό Σώμα. Το Αμερικανικό Σώμα των Αυτοχθόνων. Το Ιθαγενικό Σώμα. Το Λατιονοαμερικάνικο Σώμα. Το Ινδικό Σώμα. Το Κουρδικό Σώμα. Το Πακιστανικό Σώμα. Το Κινέζικο Σώμα. Και τόσα άλλα σώματα.

Το ανθρώπινο σώμα δεν είναι ένα. Σίγουρα πιστεύαμε ότι πρέπει να έχει γίνει ένα, μέχρι σήμερα. Ίσως αυτό καθαυτό να είναι ψευδαίσθηση. Ίσως όμως είναι μια ψευδαίσθηση που αξίζει να συνεχίσουμε να διατηρούμε — γιατί δεν ξέρω σε τι είδους κόσμο θα ζούσαμε σε περίπτωση που ήταν μια καθαρή ψευδαίσθηση.

Κάποια σώματα είναι παγκόσμια, αλλά τα περισσότερα σώματα είναι τοπικά, περιφερειακά, «εθνικά».

Η σκέψη είναι σε όλα τα θύματα των σημερινών τρομακτικών επιθέσεων. Η σκέψη μου είναι σε όλους που θα υποστούν σοβαρές διακρίσεις, ως αποτέλεσμα της δράσης των λίγων μαζικών δολοφόνους και της αποτυχία της φαντασίας της ανθρωπότητας να δει τον εαυτό της ως μια ενιαία οντότητα.

Η μόνη μου ελπίδα είναι ότι θα μπορέσουμε να είμαστε αρκετά δυνατοί για να δημιουργήσουμε την απάντηση, στην αντίθετη κατεύθυνση από αυτό που επιδίωκαν οι εγκληματίες. Και θέλω να είμαι αρκετά αισιόδοξος, για να πω ότι θα φτάσουμε εκεί, όπου κι αν είναι αυτό το «εκεί».

Πρέπει να μιλήσουμε για αυτά τα πράγματα. Πρέπει να μιλήσουμε για τη Φυλή. Πρέπει.

Ο Joey Ayoub είναι μεταπτυχιακός φοιτητής πολιτισμικών σπουδών στο SOAS, University of London. Είναι συνιδρυτής του μπλογκ «Hummus For Thought» («A politically incorrect Blog») και συνεργάτης του «Global Voices Online». To κείμενο δημοσιεύθηκε στο «Hummus For Thought», στις 14.11.2015

Διαβάστε περισσότερα

Οι αριθμοί του τρόμου

Μόνο το 2,6% των θυμάτων προέρχονται από επιθέσεις σε Ευρώπη και Αμερική

• 32,658 άνθρωποι σκοτώθηκαν από τρομοκρατικές επιθέσεις το 2014, αύξηση 80% σε σχέση με το 2013.
• Το 78% των επιθέσεων και το 57% των θανάτων σημειώθηκε σε 5 χώρες.
• Oι περισσότεροι θανάτους από τρομοκρατικές επιθέσεις σημειώθηκαν στο Ιρακ. 9.929 θύματα, ο υψηλότερος αριθμός που έχει καταμετρηθεί.
• Οι πρόσφυγες προσπαθούν να ξεφύγουν (και) από τους τρομοκράτες: Δέκα στις έντεκα πρώτες χώρες της λίστας είναι πρώτες και ανάμεσα στις χώρες αφετηρίας των προσφύγων.
• Δύο οργανώσεις είναι υπεύθυνες για περισσότερες από τις μισές επιθέσεις (51%): Το Ισλαμικό Κράτος και η Μπόκο Χαράμ.
• Μόνο το 2,6% των θυμάτων προέρχονται από επιθέσεις σε Ευρώπη και Αμερική. Χωρίς την 11 Σεπτεμβρίου, το ποσοστό πέφτει στο 0,5%.
• Το 80% των επιθέσεων στη Δύση σημειώνεται από μεμονωμένα άτομα ή μικρές ομάδες ατόμων. Στα κίνητρα τους δεν συγκαταλέγεται τόσο ο θρησκευτικός φανατισμός, αλλά περισσότερο ο πολιτικός εξτρεμισμός, ο εθνικισμός, το αντικυβερνητικό αίσθημα και άλλες επιθυμίες κυριαρχίας.
• Στο διάστημα 2000-2014 έχουν σημειωθεί περισσότερες από 61.000 επιθέσεις και πάνω από 140.000 θάνατοι.
• To 92% όλων των τρομοκρατικών επιθέσεων μεταξύ 1989 και 2014 συνέβη σε χώρες με εκτεταμένη κυβερνητική βία, ενώ το 88% όλων των επιθέσεων μεταξύ 1989 και 2014 πραγματοποιηθηκε σε χώρες που βρίσκονταν εν μέσω βίαιων συγκρούσεων.

Περισσότερα:

http://www.thepressproject.gr/article/84671/Oi-arithmoi-tou-tromou

Διαβάστε περισσότερα

Σταθερή (προπαγάνδα) γιατί κινείται (το χρήμα)

του Κώστα Εφήμερου

Θα φανταζόταν κανείς ότι δεν υπάρχει λόγος να διαφημίζονται οι τράπεζες την ώρα που ισχύουν τα capital controls. Οι τράπεζες άλλωστε δεν λειτουργούν αυτή τη στιγμή ως πιστωτικά ιδρύματα: δεν μπορείς δηλαδή να προστρέξεις για να χρηματοδοτήσεις την επαγγελματική σου δραστηριότητα ή να εκδώσεις κάποια πιστωτική κάρτα αγορών.

Κι όμως οι τράπεζες συνεχίζουν να δαπανούν πολλές δεκάδες εκατομμύρια ευρώ στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, στοχεύοντας όχι στο κοινό αλλά στα ίδια τα μέσα. Εξασφαλίζουν με αυτό τον τρόπο την «αξιοπρεπή» στάση των δημοσιογράφων απέναντί τους και την διατήρηση της εικόνας τους ως «ιδρύματα» απαραίτητα για την διασφάλιση της κοινωνικής συνοχής.

Σε όλες τις χώρες, όπου κατάρρευσε η οικονομία, οι πολίτες στράφηκαν πρώτα εναντίον των τραπεζών. Στο youtube θα βρείτε εκατοντάδες βίντεο με διαδηλωτές να σπάνε τις τράπεζες ως σύμβολο αλλά και ηθικό αυτουργό και επιχειρησιακό βραχίονα των εγκλημάτων κατά των φτωχότερων στρωμάτων. Οι τραπεζίτες δεν χαίρουν την εκτίμηση των πολιτών ακόμα και στη δύση. Ο δημοκοπικός κολοσσός Gullup σε έρευνά του στις Ηνωμένες Πολιτείες τον Ιούνιο του 2014 έδειξε ότι μόνο το 26% των πολιτών έχουν θετική γνώμη για τις τράπεζες μετά την κατάρρευση της Leahman Brothers και την οικονομική κρίση του 2008. Αλλά γιατί συντηρείται ο σκεπτικισμός στην πρωτεύουσα του καπιταλισμού;

Η απάντηση είναι τα ΜΜΕ. Από το 2008 μέχρι και φέτος έχουν δημοσιευτεί 6 ντοκιμαντέρ για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν οι τράπεζες. Οι NYT και οι Financial Times αποκάλυψαν από το 2013 τις καταγγελίες της υπαλλήλου της FED, Κάρμεν Σεγκάρα, που απέδειξε με ηχογραφημένα ντοκουμέντα το σαθρό σύστημα ελέγχου των ιδιωτικών τραπεζών από τις αρμόδιες ρυθμιστικές αρχές. Δημοσιεύματα σαν και αυτά έχουν οδηγήσει σε διεκδικήσεις προστίμων 16 δισεκατομμυρίων δολαρίων (15 δις ευρώ) από τα μεγαλύτερα πιστωτικά ιδρύματα των ΗΠΑ, μεταξύ των οποίων η Bank of America και η Goldman Sachs.

Στην Ελλάδα τα προβλήματα στον έλεγχο των πιστωτικών ιδρυμάτων δεν είναι μικρότερα. Ήδη η δικαιοσύνη ελέγχει την υπόθεση Λαυρεντιάδη, τα σκάνδαλα της ΑΤΕ, την πώλησή τους στην τράπεζα Πειραιώς ενώ η Κυπριακή δικαιοσύνη εξετάζει εκτός από την περίπτωση της πώλησης των ελληνικών δικτύων των κυπριακών τραπεζών στον Μιχάλη Σάλλα σε ένα βράδυ και την υπόθεση της Marfin Popular Bank του Ανδρέα Βγενόπουλου, που σύμφωνα με το πόρισμα της επιτροπής διαφάνειας της Βουλής της νήσου ευθύνεται για την κατάρρευση της κυπριακής οικονομίας.

Και ενώ μόλις προχθές 35 μεγάλα ονόματα του τραπεζικού και επιχειρηματικού κόσμου (Δημήτρης Κοντομηνάς, Λαυρέντης Λαυρεντιάδης, Περικλής Λίβας, Δημήτρης Μπακατσέλος, Βίκτωρας Ρέστης, Άγγελος Φιλιππίδης, Αναστασία Σακελλαρίου κ.α.) έχασαν το τελευταίο ένδικο μέσο και θα οδηγηθούν στο εδώλιο του κατηγορουμένου για τα δάνεια του ΤΤ την είδηση δεν θα τη βρείτε σχεδόν πουθενά.

Αντί της είδησης θα βρείτε τη διαφήμιση των τραπεζών, τις απόψεις τους για την ανακεφαλαιοποίηση και τις δηλώσεις συμπαράστασης του Μιχάλη Σάλλα στον «βιοπαλαιστή που κινδυνεύει να χάσει το σπίτι του».

Έτσι από το 2010, οπότε η χώρα μπήκε σε μνημόνιο, οι τράπεζες έχουν δαπανήσει 316 εκατομμύρια ευρώ (όσο το ισοδύναμο για το ΦΠΑ στην ιδιωτική εκπαίδευση για να λαϊκίσω και λίγο) προκειμένου όχι να διαφημιστούν αλλά να κρατήσουν τα στόματα κλειστά δια της μεθόδου του μπουκώματος.

Σε καμιά άλλη χώρα άλλωστε ο υπεύθυνος του οικονομικού μεγάλης εφημερίδας δεν θα ήταν ταυτόχρονα και εκπρόσωπος Τύπου της μεγαλύτερης Τράπεζας. Αλλά από την άλλη είπαμε: ακόμα και στην πρωτεύουσα του καπιταλισμού, ακόμα και στις πιο συστημικές εφημερίδες μπορείς να διαβάσεις για τις ατασθαλίες των τραπεζικών οργανισμών (και ουχί ιδρυμάτων).

Διαβάστε περισσότερα

Η Ε.Ε. πάει πόλεμο…

Του Γιώργου Βασσάλου από το «Kommon»

H EE πάει πόλεμο: για πρώτη φορά στην ιστορία ενεργοποιείται το άρθρο 42/7 της Συνθήκης που προβλέπει στρατιωτική βοήθεια σε κράτος μέλος που δέχεται στρατιωτική επίθεση στο έδαφός του. Η Γαλλία επέλεξε να ζητήσει την ενεργοποίηση αυτού του άρθρου ενώ υπάρχει άλλο ειδικό άρθρο για περίπτωση τρομοκρατικής επίθεσης (άρθρο 222) κι έλαβε ομόφωνη (και από τον Τσίπρα) στήριξη από τους «εταίρους» της.

Πρόκειται για απόφαση που πέρα του ότι κάνει τις οπλοβιομηχανίες να τρίβουν τα χέρια τους, έχει εντελώς απρόβλεπτες συνέπειες τόσο έξω όσο και μέσα στα σύνορα της ΕΕ: φανταστείτε 28 κράτη – μέλη που θεωρούν τους εαυτούς τους σε εμπόλεμη κατάσταση.

Tην ίδια στιγμή, η συμμαχία με τις θεοκρατικές δουλοκτητικές δικτατορίες του Κόλπου που έχουν εξοπλίσει τον ISIS εντείνεται, ενώ καμία έρευνα δε γίνεται σχετικά με την καταγγελία της πρέσβη της ΕΕ στο Ιράκ ότι κράτη – μέλη της ΕΕ έχουν αγοράσει πετρέλαιο από τον ISIS. Ο ΙSIS ελέγχει επτά πετρελαιοπηγές στο Ιράκ από τις οποίες εξάγει 80.000 βαρέλια τη μέρα που του αποφέρουν 1,5 με 3 εκατομμύρια δολάρια τη μέρα. Αντί να ερευνηθούν και να κοπούν όλα τα κανάλια στήριξης, η ΕΕ κηρύσσει τον εαυτό της σε κατάσταση πολέμου… [κοινοβουλευτική ερώτηση του Μελανσόν στην Κομισιόν http://melenchon.fr/…/…/17/qui-achete-le-petrole-de-daech-2/]

Ο Ολάντ σκέφτεται να επεκτείνει την κατάσταση έκτακτης ανάγκης στην Γαλλία για δέκα μήνες, ενώ ο Βαλς ξεκαθαρίζει ότι δε θα πραγματοποιηθεί καμία από τις διεθνείς διαδηλώσεις που προγραμματίζονται εδώ και μήνες στο Παρίσι ενάντια στην χρηματιστικοποίηση της φύσης και την απουσία κάθε ουσιαστικής δράσης κατά της κλιματικής αλλαγής που ετοιμάζεται να επικυρώσει το όργανο του ΟΗΕ COP21 στο Παρίσι αρχές Δεκέμβρη.

Οι συνδικαλιστικές γραφειοκρατίες στο Βέλγιο προσπαθούν να αξιοποιήσουν τα τρομοκρατικά χτυπήματα ώστε να ακυρώσουν προγραμματισμένες απεργίες και διαδηλώσεις που αποφασίστηκαν κάτω από την πίεση της βάσης.

Ευτυχώς, οργανώθηκε διαδήλωση στην αραβική γειτονιά των Βρυξελλών Molenbeek ενάντια στη ρατσιστική στοχοποίηση που επιχειρείται μεταξύ άλλων από το φασίστα Βέλγο υπουργό εσωτερικών Jan Jambon.https://www.facebook.com/events/459234864266198/

[Άρθρο 42/7 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση «Σε περίπτωση κατά την οποία κράτος μέλος δεχθεί ένοπλη επίθεση στο έδαφός του, τα άλλα κράτη μέλη οφείλουν να του παράσχουν βοήθεια και συνδρομή με όλα τα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους» (άρθρο κάτω από τον τίλτο «ΚΟΙΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΜΥΝΑΣ»)http://eur-lex.europa.eu/legal-content/EL/TXT/PDF/…

Άρθρο 222 της Συνθήκης για τη λειτουργία της ΕΕ «Η Ένωση και τα κράτη μέλη της ενεργούν από κοινού, με πνεύμα αλληλεγγύης , εάν ένα κράτος μέλος δεχθεί τρομοκρατική επίθεση ή πληγεί από φυσική ή ανθρωπογενή καταστροφή . Η Ένωση κινητοποιεί όλα τα μέσα που έχει στη διάθεσή της, συμπεριλαμβανομένων των στρατιωτικών μέσων που θέτουν στη διάθεσή της τα κράτη μέλη» http://eur-lex.europa.eu/legal-content/EL/TXT/PDF/…]
Πηγή: Kommon.gr 

Διαβάστε περισσότερα

ΗΠΑ: Περισσότεροι από 500.000 οι άστεγοι στην «πλουσιότερη» χώρα του πλανήτη

Σχόλιο: Το μοντελάκι που θέλουν να φέρουν και εδώ είναι φορεμένο καταρχήν στην.. "πλουσιότερη" χώρα στο κόσμο. Πρότυπο μας ο Θείος Σαμ. Ξεκίνησαν εκεί, συνέχισαν στην Ισπανία, έρχεται και εδώ. Ο νόμος πέρασε, πάνω από το 80% των υπερχρεωμένων ακινήτων θα περάσουν στο έλεος των Κεφαλαίων Γύπες ενώ τα λαμόγια λένε ότι ο εκτιμητής της αξίας θα είναι από την Τράπεζα της Ελλάδας του Στουρνάρα!!!, χιλιάδες συμπολίτες μας θα μείνουν άστεγοι, η ιδιωτική περιουσία κατακλέβεται. Η κλοπή του αιώνα. Το έγκλημα του αιώνα, στη Πατρίδα του Ξένιου Δία. Όποιος στρουμφοκαμηλίζει μπροστά σε μια τέτοια κατάσταση, θα του ρθει κατακέφαλα αργά ή γρήγορα. 

Πάνω από 500.000 άτομα - ένα τέταρτο από αυτούς είναι παιδιά - ήταν άστεγοι στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής φέτος, εν μέσω περιορισμένης πρόσβασης σε οικονομικά προσιτή στέγη, σύμφωνα με μια έρευνα που δημοσιεύθηκε χθες.

Η έρευνα του υπουργείου Στέγασης και Αστικής Ανάπτυξης (HUD) είπε ότι ο αριθμός είχε μειωθεί ελάχιστα από το επίπεδο του 2014. Πολλές πόλεις στις ΗΠΑ αντιμετωπίζουν επιβράδυνση της οικονομικής ανάκαμψης, μισθούς που έχουν παγώσει ή μειώνονται συνέχεια στις χαμηλότερες οικονομικές τάξεις και περιορισμούς στον προϋπολογισμό προγραμμάτων κοινωνικής πρόνοιας. ...

Οι πόλεις Λος Άντζελες, Σιάτλ και Πόρτλαντ καθώς και οι πολιτείες Όρεγκον και Χαβάη, έχουν ενεργοποιήσει προγράμματα άμεσης ανάγκης λόγω της έλλειψης στέγης, ενώ χθες ο δήμαρχος της Σιάτλ επισκέφθηκε έναν καινούργιο καταυλισμό για τους άστεγους της πόλης του.

"Παρά τους υπολογισμούς σε εθνικό επίπεδο, η Νέα Υόρκη [από μόνη της] φτάνει σχεδόν σε επίπεδο ρεκόρ για αστέγους," είπε η Ζιζέλ Ρουτιέρ, εκπρόσωπος για την οργάνωση Συνασπισμός για τους Αστέγους.

Σύμφωνα με τα πιό πρόσφατα στοιχεία του HUD, γύρω στα 565.000 άτομα ζούσαν στους δρόμους σε αυτοκίνητα, καταλύματα για αστέγους, ή σε χρηματοδοτούμενα προσωρινά καταλύματα, σε μια έρευνα που σε έγινε μέσα σε μια νύχτασε εθνικό επίπεδο. Σχεδόν ένα τέταρτο από τα άτομα αυτά ήταν 18 χρονών ή μικρότερα.

Ο αριθμός των αστέγων στην μονοήμερη έρευνα είναι κατά 2 ποσοστιαίες μονάδες χαμηλότερος φέτος από την περσινή μέτρηση και 11% χαμηλότερος από το 2007, είπε το υπουργείο.

Οι πραγματικοί αριθμοί όμως είναι μάλλον ψηλότεροι από την εικόνα που δίνει το υπουργείο, γιατί πολλά άτομα που μένουν στο δρόμο δεν μίλησαν σε όσους έκαναν την έρευνα, καθώς κοιμόντουσαν σε κάποιου φιλικού προσώπου τον καναπέ ή σε υπόγειο συγγενή τους.

Σε άλλη έρευνα, το υπουργείο είπε αυτό το μήνα ότι περίπου 1,49 εκατομμύρια άτομα χρησιμοποίησαν τα καταλύματα αστέγων το 2014, 4,6% περισσότερα άτομα από το 2013, είπε η εκπρόσωπος Χέδερ Φλούιτ.

Παρόλο που οι αριθμοί των αστέγων έχουν πέσει σε εθνικό επίπεδο, σε 17 πολιτείες έχουν ανέβει - μεταξύ των η Νέα Υόρκη και η Καλιφόρνια, στις οποίες τα ποσοστά ανέβηκαν σχεδόν κατά 10% και 1,6%, αντίστοιχα, από πέρσι. Τριαντατρείς πολιτείες και η περιοχή της πρωτεύουσας των ΗΠΑ (District of Columbia) κατέγραψαν πτώση των αριθμών, με το μεγαλύτερα ποσοστά μείωσης στη Φλόριντα, το Τέξας, την Τζόρτζια, το Μίσιγκαν και το Νιού Τζέρσει.

"Έχουμε έλλειψη 7 εκατομμυρίων οικονομικά προσιτών διαμερισμάτων για άτομα με χαμηλά εισοδήματα - αυτό είναι τεράστιο κενό," είπε η Ναν Ρόμαν, πρόεδρος του Εθνικού Συνασπισμού για το Τέλος της 'Ελλειψης Στέγης, στην Ουάσινγκτον.

ΠΗΓΗ: topontiki

Διαβάστε περισσότερα

Ξανακερδίζει η πολεμική βιομηχανία των ΗΠΑ

Αύξηση των πωλήσεων όπλων στη Μέση Ανατολή και την Ασία

Μετάφραση-επιμέλεια: Αλέξανδρος Στεργιόπουλος 

Οι ριπές των όπλων παράγουν άμεσο ηχητικό αποτέλεσμα σε διαφορετικούς τόπους. Στο πεδίο της μάχης και στα ταμεία των πολεμικών βιομηχανιών. Αν είσαι ιμπεριαλιστική, καπιταλιστική χώρα, όπως οι ΗΠΑ, ένας πόλεμος είναι απαραίτητος για την οικονομία σου. Οι ταραχές σε Συρία, Αφγανιστάν κι αλλού ανεβάζουν τον δείκτη πωλήσεων και αναπληρώνεται η ζημιά των τελευταίων χρόνων. Διαφωτιστικό το άρθρο του Christofer Harress στους “International Business Times”

Ο φόβος φέρνει χρήμα

Οι πωλήσεις αμυντικού υλικού στις ΗΠΑ μειώθηκαν τα τελευταία χρόνια για δυο λόγους: Απόσυρση στρατιωτικών δυνάμεων από Ιράκ, Αφγανιστάν και αναγκαστική δέσμευση του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού. Ωστόσο, οι συνεχιζόμενες συγκρούσεις και εντάσεις στη Μέση Ανατολή, την Ευρώπη και την Ασία διατηρούν την εισροή δολαρίων στους προμηθευτές στρατιωτικού υλικού.

Ο φόβος για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και η άνοδος του ISIS έχουν “αναγκάσει” κράτη της Μέσης Ανατολής να αγοράζουν όπλα από τις ΗΠΑ. Αντίστοιχα, η πυρηνική ικανότητα και η πολεμόχαρη ρητορική της Βόρειας Κορέας οδήγησε τη Νότια να ξοδέψει δισεκατομμύρια δολάρια σε αμυντικό εξοπλισμό, ενώ η στάση του Πεκίνου στις θάλασσες της Νότιας και Ανατολικής Κίνας έχουν προκαλέσει ανησυχία σε Ιαπωνία και άλλα γειτονικά κράτη. Παράλληλα, η επανεμφάνιση της Ρωσίας στο στρατιωτικό πεδίο έχει εξωθήσει πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένων και κάποιων στην Ευρώπη να παρευρίσκονται σε στρατιωτικές εκθέσεις των Αμερικανών για να “ψωνίσουν” από πυραύλους Πάτριοτ μέχρι μαχητικά F-35 δαπανώντας αρκετά χρήματα βοηθώντας τις εταιρίες όπλων των ΗΠΑ να καλύψουν ζημιές τριών χρόνων.

O Ντακότα Γουντ, ερευνητής αμυντικών προγραμμάτων για το ίδρυμα “Heritage”, συντηρητικό think tank της Ουάσιγκτον, δηλώνει ότι “υπάρχει αυξημένη ανησυχία στις χώρες του NATO για τις δραστηριότητες της Ρωσίας σε Λευκορωσία, Ουκρανία και σε όλη την Ευρώπη. Οι απειλές για τοποθέτηση πυρηνικών στο Καλίνγκραντ [το δυτικότερο έδαφος της] έχουν τρομάξει αρκετές ευρωπαϊκές χώρες. Εξαιτίας αυτού, οι κυβερνήσεις προχωρούν σε αναθεώρηση των αμυντικών τους δυνατοτήτων”.

Αυξάνονται οι παραγγελίες

Η προμήθεια πυραύλων ήταν ψηλά στη λίστα ορισμένων χωρών της Μέσης Ανατολής, αφού έβλεπαν την αύξηση του οπλοστασίου του Ιράν σε προχωρημένους βαλλιστικούς πυραύλους. Η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ξόδεψαν 5.6 και 1.5 δισεκατομμύρια δολάρια σε αγορά πυραύλων Πάτριοτ. Το Ισραήλ ξόδεψε σχεδόν δύο δισεκατομμύρια δολάρια σε σύστημα της Boeing που μετατρέπει τις απλές βόμβες σε κατευθυνόμενες.

Η ανόρθωση των εσόδων της πολεμικής βιομηχανίας των ΗΠΑ, μετά από τρία χρόνια απωλειών, οφείλεται και σε πωλήσεις πυραυλικών συστημάτων Πάτριοτ σε χώρες όπως η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ, η  Νότια Κορέα, η Πολωνία… Κερδισμένη η εταιρία Raytheon με πωλήσεις ύψους πέντε δισεκατομμυρίων δολαρίων. H Lockheed Martin βρήκε αγοραστές, Σαουδική Αραβία, Κατάρ, για το αντιπυραυλικό της σύστημα, αφού είχε κλείσει συμφωνία ύψους 1.9 δισεκατομμυρίων δολαρίων με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Επιπλέον, Εσθονία, Νορβηγία –μαζί με την Πολωνία και σχεδόν κάθε ευρωπαϊκή χώρα προσπαθούν να αμυνθούν απέναντι στην ανανεωμένη επιθετικότητα της Ρωσίας, τα μαχητικά και τα πλοία της οποίας συχνά εισέρχονται στο εναέριο χώρο και τα χωρικά ύδατα της Δυτικής Ευρώπης-έχουν συμβάλει στην ανάκαμψη της Raytheon.

Με αυτόν τον ρυθμό, οι διεθνείς στρατιωτικές παραγγελίες για το 2015 μάλλον θα ξεπεράσουν τα νούμερα του 2014 (34.2) κατά δέκα δισεκατομμύρια δολάρια! Παράλληλα, οι περιφερειακές πιέσεις από Κίνα και Βόρεια Κορέα, Ιαπωνία και Νότια Κορέα, δημιουργούν ισχυρό απόθεμα αμερικανικών όπλων.

Το Πεκίνο τα τελευταία χρόνια προσπαθεί να ασκήσει μεγαλύτερο έλεγχο στα χωρικά ύδατα νότια της Κίνας. Εκεί, εγείρει θέμα κυριαρχίας σε στρατηγικές θαλάσσιες οδούς, τόπους αλιείας και ενεργειακά αποθέματα. Καθώς η Κίνα εργαζόταν με σκοπό να επεκτείνει την περιφερειακή εμβέλεια της, το Τόκιο ανέφερε ότι θα αγοράσει δεκάδες μαχητικά τύπου F-35 σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερς.

Αντίστοιχα, η Σεούλ κοιτούσε πώς θα ενισχύσει το στρατιωτικό της υλικό αναβαθμίζοντας τον στόλο των KF 16 μαχητικών (2.5 δισεκατομμύρια δολάρια), ξοδεύοντας 1.4 εκατομμύρια δολάρια για το σύστημα μάχης “Aegis” και 7 δισ. Για 40 F-35 καθώς οι γείτονες, Βόρεια Κορέα, συνέχιζαν να επιδεικνύουν απειλητική συμπεριφορά προχωρώντας, μεταξύ άλλων, σε τεστ εκτόξευσης πυραύλων και πυρηνική δοκιμή.

Το Ιράκ, το οποίο πολεμά το ISIS στα βόρεια της χώρας του, υπέγραψε συμφωνίες με την General Dynamics για την αγορά αρμάτων μάχης “Abram” και ελικοπτέρων “Απάτσι” αξίας 7.2 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Επίσης, η Σαουδική Αραβία προχώρησε σε παραγγελία, κόστους 500 εκατομμυρίων δολαρίων, διάφορων πυρομαχικών.

“Τέτοιες αποφάσεις δουλεύονται χρόνια”

Οι κινήσεις αυτές μπορεί να φαίνονται σπασμωδικές στον απλό παρατηρητή, όμως δεν είναι. Ο Στιβ Ζάλογκα, αναλυτής στο Teal Group, think tank στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας-αεροναυπηγικής, υποστηρίζει ότι ήταν προσχεδιασμένες. “Μερικές φορές φαίνεται ότι οι πωλήσεις όπλων συνδέονται με συγκεκριμένες πολιτικές εξελίξεις ή κρίσεις, αλλά στην πραγματικότητα τέτοιες αποφάσεις δουλεύονται για χρόνια”.

Μολαταύτα, παρά τις ενθαρρυντικές κινήσεις, η πλεοψηφία των στρατιωτικών επιχειρήσεων στις ΗΠΑ κατέγραψαν απώλειες το 2014. Αυτό όμως, έχει να κάνει περισσότερο με τη μείωση του αμυντικού προϋπολογισμού μια και έχουν προχωρήσει σε αποκλιμάκωση σε Ιράκ, Αφγανιστάν, κίνηση που αντανακλά τη δέσμευση για περικοπή των ομοσπονδιακών προϋπολογισμών.

Από τις δέκα μεγαλύτερες εταρίες κατασκευής-πώλησης οπλικών συστημάτων, μόνο η United Technologies παρουσίασε υψηλότερα έσοδα το 2014 με 13.02 δισεκατομμύρια δολάρια,αύξηση 9.5% από το 2013. Την ίδια περίοδο, Lockheed Martin, ο μεγαλύτερος ανάδοχος συμβολαίων άμυνας, είδε τα έσοδα του να υποχωρούν κατά 366 εκατομμύρια δολάρια ή 0.1% σε σχέση με το 2013. [...]

Η μείωση στην αμυντική δαπάνη των ΗΠΑ ώθησε άλλες χώρες να αυξήσουν τη δική τους, ειδικά στο ΝΑΤΟ, όπου ο ηγετικός ρόλος των Αμερικάνων έχει μειωθεί. Ο Γουντ, η έρευνα του οποίου επικεντρώνει σε προγράμματα, δυνατότητες, επιχειρησιακές έννοιες και στρατηγικές του υπουργείου Άμυνας, αναφέρει ότι οι μεγάλες περιφερειακές συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή και την Ευρώπη και η ένταση στη νοτιοανατολική Ασία, συνέβαλε στις αμυντικές αγορές. Και συνεχίζει λέγοντας πως “υπάρχει σοβαρή ανησυχία από κράτη που θα τα οδηγήσει σε αναθεώρηση του χαρτοφυλακίου στρατιωτικών δυνατοτήτων με προοπτική να το επεκτείνουν ή να το εκσυγχρονίσουν ως αντιστάθμισμα σε ένα αβέβαιο και ανησυχητικό μέλλον”.

Πηγή: ibtimes.com

Διαβάστε περισσότερα

H Ελλάδα φυλακή για πρόσφυγες

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛΑΚΑΣ 

Μια γεύση των δυσμενών επιπτώσεων που μπορεί να έχει στην Ελλάδα το «μεγάλο παιχνίδι» με τις δρομολογημένες διευθετήσεις στη Συρία – ένα παιχνίδι στο οποίο συμμετέχει εκ των πραγμάτων ενεργά η Τουρκία – πήρε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας κατά τη διήμερη επίσκεψή του στη γειτονική χώρα. 

 

Μία παράμετρος αυτής της τεράστιας και σε παγκόσμιο επίπεδο πολιτικής – διπλωματικής και στρατιωτικής αναμέτρησης έχει σχέση με το πρόβλημα της διογκούμενης μεταναστευτικής – προσφυγικής ροής, η οποία αφορά (με πιεστικό τρόπο) και την Ελλάδα, ειδικά μετά το βάρβαρο τρομοκρατικό χτύπημα στο Παρίσι και τα άμεσα αποτελέσματα που αυτό πυροδότησε. Δηλαδή:

 

♦ Την απόφαση της Γαλλίας να κλιμακώσει τον πόλεμο που έχει ήδη εξαπολύσει κατά του Ισλαμικού Κράτους.

♦  Την απόφαση του συνόλου σχεδόν των χωρών της Ε.Ε. να περιορίσουν την πολιτική ασύλου και την είσοδο προσφύγων.

 

Όπως είναι προφανές, αυτές οι αποφάσεις (κλιμάκωση των στρατιωτικών επιχειρήσεων στη Συρία και απαγόρευση εισόδου των προσφύγων που αυτός ο πόλεμος δημιουργεί σε ασφαλές ευρωπαϊκό έδαφος) πολλαπλασιάζουν την ήδη ασφυκτική πίεση που δέχεται η χώρα μας ως βασική πύλη εισόδου μεταναστών από τη φλεγόμενη περιοχή και δημιουργούν τον κίνδυνο μετατροπής της σε «αποθήκη» ενός τεράστιου αριθμού ανθρώπων που δεν θα μπορούν να μετακινηθούν ούτε προς τον ευρωπαϊκό Βορρά ούτε να επιστρέψουν από εκεί απ’ όπου ήρθαν στην Ελλάδα.

 

Η ελληνική κυβέρνηση και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι «εταίροι» γνωρίζουν πολύ καλά ότι το κλειδί στον έλεγχο της μεταναστευτικής ροής βρίσκεται στην Τουρκία, όπου – με τους πιο μετριοπαθείς υπολογισμούς – βρίσκονται εκτοπισμένοι περισσότεροι από 1,5 εκατομμύριο άνθρωποι από τα πεδία των μαχών στη Συρία. 

 

Κάτι που επίσης γνωρίζουν οι Ευρωπαίοι (και η ελληνική κυβέρνηση) είναι ότι στην Άγκυρα εδώ και χρόνια έχει στηθεί μια ολόκληρη επιχείρηση με τζίρους εκατομμυρίων και αποκλειστικό αντικείμενο τη λαθραία διακίνηση προσφύγων και μεταναστών, όχι μόνο από τη Συρία, αλλά από όποιο σημείο της Αφρικής και της Ασίας οι άνθρωποι έχουν λόγους να αφήσουν τον τόπο τους για να διεκδικήσουν μια ασφαλέστερη και καλύτερη ζωή στην «πλούσια» Ευρώπη. 

 

Η τουρκική κυβέρνηση τους τελευταίους μήνες αξιοποιεί αυτόν τον μηχανισμό παράνομης μεταφοράς ανθρώπων με στόχο να παζαρέψει μείζονα για τα συμφέροντά της ζητήματα με τους Ευρωπαίους. Είναι χαρακτηριστικό, σύμφωνα με πληροφορίες που διαβίβασε και στη Γερμανία η ελληνική κυβέρνηση, πως τις ημέρες που η καγκελάριος Μέρκελ επισκέφθηκε την Άγκυρα η Τουρκία έκανε επίδειξη του ελέγχου που έχει στη ροή των προσφύγων «αποστέλλοντας» στις ακτές των ελληνικών νησιών περί τους 30.000 πρόσφυγες!

 

Τι ζητάει η Τουρκία

Αυτά που άκουσαν η ελληνική κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός ως απάντηση στο λογικό αίτημά τους να γίνεται η καταγραφή των προσφύγων σε τουρκικό έδαφος είναι όσα η Τουρκία επαναλαμβάνει στους Ευρωπαίους συνομιλητές της. Η τουρκική κυβέρνηση έχει εντάξει το μεταναστευτικό πρόβλημα στο μεγάλο παιχνίδι που επιχειρεί να παίξει στη Συρία διεκδικώντας από τους Ευρωπαίους, που αντιμετωπίζουν τελικά τη μεταναστευτική πίεση, τρεις κατηγορίες ανταλλαγμάτων:

 

♦ Οικονομικά. Ήδη έχει αποφασιστεί από την Ε.Ε. η καταβολή 3 δισ. ευρώ για την αντιμετώπιση των προβλημάτων υποδομών εγκατάστασης των προσφύγων.

♦  Πολιτικά. Επανεκκίνηση των ενταξιακών συνομιλιών Ε.Ε. – Τουρκίας και συμμετοχή της Τουρκίας στις συνόδους ως παρατηρητής. Ήδη έχει συμφωνηθεί να ανοίξει το Κεφάλαιο 17 (περί οικονομικών και νομισματικών κανόνων), ενώ η ελληνική κυβέρνηση συμφωνεί και προωθεί τη συμμετοχή της Τουρκίας στις συνόδους της Ε.Ε., μόνο όμως για το ζήτημα του προσφυγικού προβλήματος.

♦  Γεωστρατηγικά. Είναι το σημαντικότερο τουρκικό αίτημα που περιγράφει και τον πυρήνα της τουρκικής πολιτικής στη Συρία – και αποσκοπεί στη δημιουργία μιας ζώνης υπό την προστασία των τουρκικών όπλων εντός του συριακού εδάφους. Εκεί, σ’ αυτή τη ζώνη λέει η Άγκυρα ότι θα μπορούσε να συγκρατήσει το κύμα προσφύγων.

 

Ωστόσο αυτή η τουρκική απαίτηση σκοντάφτει στο μεγάλο παιχνίδι που παίζουν οι υπερδυνάμεις στη Συρία, καθώς η ζώνη εδάφους που διεκδικούν οι Τούρκοι μέλλει να αποτελέσει τον διάδρομο του μελλοντικού κουρδικού κράτους προς τη θάλασσα, τουλάχιστον σύμφωνα με τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ. Σε αυτό ακριβώς το σημείο (τους ευρύτερους σχεδιασμούς και διευθετήσεις στη Συρία) σκοντάφτουν και οι προσδοκίες της ελληνικής κυβέρνησης για συμβολή της Τουρκίας στον περιορισμό της μεταναστευτικής ροής.

 

Τα διμερή ζητήματα

Δεδομένης της περίπλοκης και εύφλεκτης γεωπολιτικής κατάστασης στον περίγυρο, οι κυβερνήσεις Ελλάδας και Τουρκίας, στις επαφές τους το προηγούμενο διήμερο, συμφώνησαν σιωπηρά ότι δεν είναι ο κατάλληλος χρόνος για προώθηση διευθετήσεων στα μεταξύ τους ανοιχτά ζητήματα.

 

Ωστόσο και οι δύο πλευρές βρήκαν την ευκαιρία να επαναλάβουν επισήμως ή ατύπως τις γνωστές θέσεις τους. Ο Τσίπρας την Τρίτη, ημέρα άφιξής του, φρόντισε να δημοσιευθεί άρθρο του στη «Σαμπάχ», όπου μεταξύ άλλων ο πρωθυπουργός κάνει λόγο για την ασφάλεια στο Αιγαίο και σημειώνει ότι αυτή δεν μπορεί να διασφαλιστεί «υπό την απειλή πολέμου ή με αυξημένες παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου». Για το Κυπριακό υπογραμμίζει τη σημασία της «επίτευξης δίκαιης και διαρκούς λύσης, στη βάση των αποφάσεων του ΟΗΕ».

 

Από την άλλη πλευρά, λίγες μέρες πριν από την επίσκεψη Τσίπρα στην Τουρκία, στην επίσημη ιστοσελίδα της Τουρκικής Διοίκησης Ναυτικών Δυνάμεων το τουρκικό Γενικό Επιτελείο Ναυτικού θεώρησε σκόπιμο να αναρτήσει πολυσέλιδο εμπεριστατωμένο κείμενο με τη «στρατηγική» του για την προάσπιση των τουρκικών συμφερόντων (και) στο Αιγαίο. Στην εν λόγω μελέτη – δόγμα του τουρκικού ναυτικού, μεταξύ άλλων, διακρίνει κανείς:

 

♦ Την αμφισβήτηση των διεθνών συνθηκών, καθώς, όπως λέει, εξακολουθούν να υφίστανται προβλήματα στο Αιγαίο από την εφαρμογή της Συνθήκης της Λωζάννης, με αποτέλεσμα τον περιορισμό των δικαιωμάτων της Τουρκίας, παρά την εποικοδομητική στάση της.

♦ Τη δέσμευση του τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού να υπερασπιστεί τα δικαιώματα της Τουρκίας στις περιοχές της Μαύρης Θάλασσας, του Αιγαίου και της Μεσογείου με ιδιαίτερη έμφαση στις περιοχές όπου υπάρχουν κοιτάσματα υδρογονανθράκων.

 

Στο εμπεριστατωμένο τουρκικό κείμενο θα πρέπει να σημειώσουμε ότι επαναλαμβάνονται οι γνωστές τουρκικές θέσεις για «γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο, κάποιες από τις οποίες μάλιστα αποτυπώνονται και σε χάρτες στους οποίους αμφισβητείται το δικαίωμα ελληνικών νησιών (π.χ. Καστελόριζο) σε ΑΟΖ. Κάτι που επίσης αξίζει να σημειωθεί είναι ότι σε αυτό το κείμενο πρώτη φορά κορυφαίος παράγοντας του τουρκικού κράτους – ο αρχηγός του τουρκικού ΓΕΝ – προβάλλει το επιχείρημα ότι τα προβλήματα στο Αιγαίο οφείλονται στην εφαρμογή της Συνθήκης της Λωζάννης!

 

Μία από τα ίδια, λοιπόν, και εν αναμονή της εξέλιξης του μεγάλου παιχνιδιού – που αποκτά δραματικές διαστάσεις και περιεχόμενο – στη Συρία.

 

 

topontiki.gr

Διαβάστε περισσότερα

Πλειστηριασμοί: Ο πάτος δεν έχει πάτο!

    Από την ίδια αυτή θέση, πριν από λίγες μέρες, και με αφορμή την υπόθεση τωνπλειστηριασμών, είχαμε διατυπώσει την άποψη ότι με την συμφωνία στην οποία προχώρησε η κυβέρνηση με την τρόικα, που αφήνει εκατοντάδες χιλιάδες νοικοκυριά έρμαια στα νύχια των «κορακιών», ο κ.Τσίπρας στην πορεία του προς τον μνημονιακό του κατήφορο, «το τερμάτισε»(http://www.enikos.gr/mpogiopoulos/353052,Pleisthriasmoi-O-kTsipras-to-termatise.html).
    Να, όμως, που για μια ακόμα φορά επιβεβαιώνεται ότι στην πολιτική, βασικό προσδιοριστικό της υποκρισίας, του ψεύδους και της δημαγωγίας είναι ότι ο πολιτικός πάτος δεν έχει πάτο. Εκεί που μοιάζει ότι η πολιτική απάτη έχει πιάσει πάτο, εκείνη βρίσκει τον τρόπο, «σκάβει» τον πάτο και ο κατήφορός της συνεχίζεται πιο κάτω κι από τον πάτο.
    Ας γίνουμε συγκεκριμένοι. Πάμε να δούμε τι έλεγε ο κ.Τσίπρας. Όχι «παλιά». Όχι πριν από ένα χρόνο. Ούτε καν πριν από τις εκλογές του Σεπτέμβρη. Πάμε να δούμε και να ακούσουμε τι έλεγε μόλις πριν από ένα μήνα. Μετά τις εκλογές του Σεπτέμβρη. Τι έλεγε μέσα στον Οκτώβρη για τα «κόκκινα δάνεια» και μάλισταστην δευτερολογία του κατά την παρουσίαση των προγραμματικών δηλώσεων της νέας του κυβέρνησης.
    Παρακαλούμε δώστε προσοχή στο σημείο όπου ο κ.Τσίπρας, με το γνωστόθεατρινίστικο ύφος, εκεί που παριστάνει τον προστάτη των αδύναμων δανειοληπτών έναντι των «κορακιών» της αγοράς, κάνει ειδική αναφορά σε περιοχές όπως το Περιστέρι.
    Απολαύστε:
    Ντροπή, λοιπόν, κοινωνικός δαρβινισμός, πολιτικός αμοραλισμός να λες σε κάποιον που τον ξεζούμισες ότι δεν μπορεί να έχει σπίτι στην Κυψέλη και γι’ αυτό να τον στέλνεις να ζήσει στο Περιστέρι, στην Αγία Βαρβάρα ή σε τσαντίρι.
    Νεοφιλελευθερισμός και αγριότητα που απορρέει από τους νόμους της αγοράς να στερείς από τους ανθρώπους το κεραμίδι που έχουν ματώσει για να στεγάσουν το κεφάλι τους και να τους κάνεις και υποδείξεις να πάνε βρουν μια παράγκα για να ζουν στο Περιστέρι ή στη Σαλαμίνα.
    Ποιος τα έλεγε αυτά; Ο Τσίπρας. Πότε τα έλεγε; Την ημέρα που πήρε ψήφο εμπιστοσύνης στη Βουλή. Με αυτά πήρε ψήφο εμπιστοσύνης ο Τσίπρας, πριν μερικές βδομάδες.
    Ε, διαβάστε τώρα, τι δήλωσε ο κ.Τσακαλώτος, ο υπουργός που για λογαριασμό του Τσίπρα έκλεισε την συμφωνία με την τρόικα όσον αφορά στους πλειστηριασμούς, μιλώντας προχτές στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ.
    Αντιγράφουμε από το Real.gr (http://www.real.gr/DefaultArthro.aspx?page=arthro&id=463522&catID=1):
«Αυτός που με εισόδημα 1200 ευρώ, αγόρασε ένα οίκημα 180 τ.μ. στην Αγία Παρασκευή για λόγους νεοπλουτισμού, ίσως είναι προτιμότερο να μένει στο Περιστέρι. Δεν μπορούμε να καλύψουμε και αυτόν (…)»
    Αυτά φέρεται να είπε στους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ο κ.Τσακαλώτος. Ότι είναι «νεοπλουτισμός» να μένεις στην Αγία Παρασκευή και κατόπιν της συμφωνίας του με την τρόικα καλόν είναι να πας να μείνεις στο Περιστέρι…  
    Ειλικρινά, δεν έχουμε να πούμε τίποτα. Δεν έχουμε να σχολιάσουμε τίποτα.
    Περιοριζόμαστε στα εξής:
 Πρώτον, βάλτε και ξανακούστε τις «δεσμεύσεις» Τσίπρα. Ακούστε τι έλεγε για τους νεοφιλελεύθερους που παίρνουν τα σπίτια των οικονομικά γονατισμένων ανθρώπων και μετά τους στέλνουν στο Περιστέρι, στην Αγία Βαρβάρα κι από κει στο τσαντίρι.
    Αμέσως μετά ξαναδιαβάστε τον Τσακαλώτο να προσδιορίζει – σε εφαρμογή της πολιτικής του Τσίπρα και με απόσταση μόλις λίγων εβδομάδων από τα ακριβώς αντίθετα που εκφωνούσε ο Τσίπρας στη Βουλή – πώς, πραγματικά, αντιλαμβάνεται το Περιστέρι εκείνη η πολιτική που υποδύεται την «αριστερή» την ίδια ώρα που απειλεί να γεμίσει τον τόπο με τσαντίρια.
    Και βγάλτε τα συμπεράσματά σας.
Δεύτερον, η αγριότητα των πλειστηριασμών από χθες το βράδυ έγινε νόμος του κράτους. Γεγονός που μας οδηγεί στην αδιαμφισβήτητη αλήθεια: Όταν η αγριότητα γίνεται νόμος, τότε η αντίσταση μετατρέπεται σε καθήκον. Και τούτο με τη σειρά του, σε ότι αφορά εκείνους που ορέγονται τα λαϊκά σπίτια, δεν σημαίνει τίποτα λιγότερο από τις δύο λέξεις, που ειπώθηκαν από τους κομμουνιστές χθες στη Βουλή: «Μολών λαβέ»!
Πηγή: enikos.gr

Διαβάστε περισσότερα

ISIS: «Κράτος Τρόμου» με περιουσία 2 τρισ. δολάρια, έκταση Βρετανίας και πληθυσμό 10 εκ.

Στον απόηχο των πολλαπλών τρομοκρατικών επιθέσεων στο Παρίσι, πολλά γράφονται και λέγονται για τη «χρηματοδότηση» της «τρομοκρατικής οργάνωσης» που ανέλαβε την ευθύνη γι’ αυτές, γνωστής ως ISIS από τα αρχικά του ονόματος με το οποίο αυτοαποκαλείται, δηλαδή Islamic State of Iraq and Syria (Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και της Συρίας).
Όλες οι προσεγγίσεις για τα οικονομικά του ISIS βασίζονται σε δύο υποθέσεις, ότι πρόκειται για μία «οργάνωση» η οποία και αναζητεί πηγές ώστε να «χρηματοδοτεί» το τρομοκρατικό της έργο.
Αυτή η λογική κατατάσσει την ISIS στην ίδια κατηγορία με άλλες παραστρατιωτικές ισλαμικές οργανώσεις, οι οποίες κρύβουν πίσω από το ιδεολογικό, θρησκευτικό κάλυμμα της «τζιχάντ», δηλαδή του ιερού πολέμου εναντίον των «απίστων», τις εγκληματικές τους δραστηριότητες.
Ωστόσο η μελέτη μυστικών εγγράφων και εμπιστευτικής ηλεκτρονικής αλληλογραφίας από το αρχείο του wikileaks.org, η προσεχτική καταγραφή πληροφοριών που διαρρέουν από ομιλίες θρησκευτικών ηγετών του Ιράκ και οι παραδοχές που κατά διαστήματα έχουν γίνει από Αμερικανούς αξιωματούχους σχετικά με το ISIS, υποστηρίζουν μία διαφορετική υπόθεση, μακράν πιο εφιαλτική.
ISIS: Το πρώτο «κράτος τρόμου»
Εδαφική έκταση στο μέγεθος της Μεγάλης Βρετανίας
Το ISIS έχει πάρει τον έλεγχο μίας περιοχής ίσης με το μέγεθος της Μεγάλης Βρετανίας. Στη Συρία ελέγχει τις επαρχίες Χαλέπι, Ράκαχ και Ντέιρ ες Ζορ και στο Ιράκ τις επαρχίες Σαλαχουντίν, Αλ-Ανμπάρ, Νινέβεχ και Ντιάλα.
Πληθυσμός: 10 εκ.
Ο πληθυσμός στις εκτάσεις που ελέγχει το ISIS ξεπερνά τα δέκα εκατομμύρια ανθρώπους.
Κεφάλαια υπό έλεγχο: $2 τρισ.
Εν έτη 2015 το ISIS ελέγχει περιουσιακά στοιχεία αξίας μεγαλύτερης των δύο τρισεκατομμυρίων δολαρίων. Το ύψος των κεφαλαίων αυτών είναι μεγαλύτερο από το ΑΕΠ κρατών όπως η ο Καναδάς, η Ινδία, η Ιταλία και η Ρωσία.
Προϋπολογισμός $2 δισ. – πρωτογενές πλεόνασμα $250 εκ.
Ο Σεΐχης Άμπου Σάαντ αλ-Ανσάρι, ηγετική θρησκευτική φυσιογνωμία της Μοσούλης στο Βόρειο Ιράκ, αποκάλυψε ότι το ISIS ενέκρινε τον πρώτο προϋπολογισμό του για το 2015, ύψους δύο δισεκατομμυρίων δολαρίων, με πρωτογενές πλεόνασμα 250 εκατομμυρίων δολαρίων.
Ο Ντέιβιντ Κοέν, Αμερικανός Υφυπουργός Τρομοκρατίας και τις Χρηματοοικονομικών Πληροφοριών, επιβεβαίωσε αυτήν την πληροφορία λέγοντας ότι ο προϋπολογισμός των περιοχών που ελέγχει το ISIS ξεπερνά τα $2 δισ. ετησίως.
Κεντρική Διοίκηση – Υπουργεία, νέο Υπουργείο Πετρελαίου
Το ISIS ασκεί την κεντρική του διοίκηση μέσω των επικεφαλής του, με την κορυφή της ηγεσίας του να μην αποτελείται από περισσότερα από δώδεκα άτομα. Οι επικεφαλής έχουν συγκεκριμένες αρμοδιότητες οι οποίες είναι χωρισμένες σε «υπουργεία». Σε εμπιστευτική αλληλογραφία που δημοσιεύεται για πρώτη φορά στα πλαίσια αυτής της έρευνας, διαβάζουμε ότι ο πρόεδρος της επιτροπής πληροφοριών των ΗΠΑ σημείωσε το 2015 ότι «το Ισλαμικό Κράτος πρόσφατα διόρισε έναν υπουργό πετρελαίου για να συντονίσει τις κατακτημένες εγκαταστάσεις παραγωγής ενέργειας».
Περιφερειακή Διοίκηση
Όσον αφορά στην περιφερειακή διοίκηση και σύμφωνα με μυστικό έγγραφο της υπηρεσίας πληροφοριών του Ιράκ, το ISIS αφήνει στην εξουσία τοπικούς άρχοντες των περιοχών που κατακτά, με όσους δεν συνεργάζονται να απειλούνται με θάνατο και όσους συνεργάζονται να εξασφαλίζουν οικονομικές απολαβές.
Φορολογία: ΦΠΑ, Φόρος αναλήψεων & προστασίας Χριστιανών
Το ISIS χρεώνει φόρο προστιθέμενης αξίας σε όλα τα αγαθά που διακινούνται σε έναν πληθυσμό δέκα εκατομμυρίων ανθρώπων και επιπλέον, μεταξύ άλλων, φόρο αναλήψεων, υψηλότερο φόρο για όσους Χριστιανούς επιχειρηματίες και εμπόρους έχουν παραμείνει με την άδειά του στην περιοχή, φόρο στους μισθούς, τέλη κυκλοφορίας αυτοκινήτων, τελωνειακό φόρο και φόρο προστασίας Χριστιανών και αλλοθρήσκων.
Πετρέλαιο: Έλεγχος 20 κοιτασμάτων πετρελαίου
Με το Ιράκ να διαθέτει το 40% των παγκόσμιων αποθεμάτων πετρελαίου, ήταν αναπόφευκτο το ISIS να επιδιώξει να το εκμεταλλευτεί και αυτό ακριβώς έχει κάνει, καταλαμβάνοντας δεκατρία κοιτάσματα πετρελαίου στη χώρα. Επιπλέον έχει καταλάβει επτά κοιτάσματα πετρελαίου στη Συρία συμπεριλαμβανομένου του Αλ Ομάρ, του μεγαλύτερου κοιτάσματος της χώρας.
Η συνολική του παραγωγική ικανότητα ξεπερνά τα 120 χιλιάδες βαρέλια την ημέρα.
Φυσικό Αέριο
Το ISIS έχει καταλάβει μία σειρά κοιτασμάτων φυσικού αερίου στη Συρία και το Ιράκ συμπεριλαμβανομένου του μεγαλύτερου κοιτάσματος του Ιράκ, στην επαρχία Αλ-Ανμπάρ.
Φυσικοί Πόροι: Φωσφορικό άλας, τσιμέντο, θείο – Γεωργία
Έχοντας υπό την κατοχή του μία έκταση όση η Μεγάλη Βρετανία ήταν απολύτως λογικό, το ISIS να βάλει χέρι και στους φυσικούς και γεωργικούς πόρους. Πράγματι, ελέγχει τα μεγαλύτερα κοιτάσματα φυσικών πόρων και την πιο εύφορη γεωργικά περιοχή της Συρίας.
Συμπερασματικά, όλα τα παραπάνω στοιχεία δείχνουν ότι το ISIS έχει κατακτήσει τέτοια εδαφική έκταση, έχει αποκτήσει τόση περιουσία και έχει δημιουργήσει τέτοια υποδομή, ώστε να έχει μεταλλαχτεί από τρομοκρατική οργάνωση σε ένα σκιώδες «κράτος τρόμου», αντίστοιχο του οποίου δεν έχει προϋπάρξει στη σύγχρονη ιστορία.
Και αυτός είναι ο λόγος που είναι τόσο επείγουσα η ανάγκη αντιμετώπισής του αλλά και για τον οποίο απαιτείται η συντονισμένη προσπάθεια των ισχυροτέρων, στρατιωτικά, κρατών του κόσμου προκειμένου αυτό να συμβεί με επιτυχία.
analitis.gr

Διαβάστε περισσότερα