«Αναγνωρίζω 100% τους χρυσαυγίτες»

Με την ολοκλήρωση της κατάθεσης του «Αχμέντ του ψαρά», όπως είναι γνωστός στο Πέραμα ο Αχμέντ Αμπού Χάμεντ, Αιγύπτιος ιδιοκτήτης ιχθυοπωλείου που ζει 22 χρόνια στην Ελλάδα, συνεχίστηκε σήμερα η 93η δικάσιμος της δίκης της εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή.
Με σαφή και κατηγορηματικό τρόπο ο μάρτυρας αναγνώρισε ανάμεσα στους κατηγορουμένους δύο από τους δράστες της επίθεσης στο Πέραμα τη 12η Ιουνίου: τον Δημήτρη Αγριογιάννη και τον Αναστάσιο Πανταζή.
«Είναι 100% αυτοί», είπε χαρακτηριστικά και έδειξε τον ξανθό (σ.σ. Αγριογιάννης) που εκείνο το βράδυ «είχε στο χέρι του ένα ξύλο και πετούσε ό,τι έβρισκε μπροστά του, πλακάκια, ξύλα, ό,τι έβρισκε…», και τον Πανταζή (σ.σ. τότε πυρηνάρχης της Χρυσής Αυγής Περάματος) που φαινόταν ότι ήταν ο αρχηγός τους.
Για τον Πανταζή, μάλιστα, ο μάρτυρας είπε: «Έβριζε, φώναζε “έλα να σου γ… τη μάνα, τον πατέρα”, έλα έξω εδώ για να μάθεις τι είναι η Χρυσή Αυγή».

Π: Δηλαδή τους κ. Αγριογιάννη και Πανταζή. Είστε σίγουρος γι' αυτούς;
Α: 100%.#gdtrial

— GoldenDawnWatch (@GoldenDawnWatch) 18 Οκτωβρίου 2016

Απαντώντας σε ερωτήσεις της Πολιτικής Αγωγής, ο Αχμέντ είπε ότι δεν γνωρίζει συγκεκριμένα ποιος σκότωσε τον Παύλο Φύσσα αλλά γνωρίζει ότι τον σκότωσαν χρυσαυγίτες.
Ακολούθησαν ερωτήσεις της Υπεράσπισης για το πότε άνοιξε ο μάρτυρας το παράθυρο, πότε το έκλεισε, αν το έκλεισε αυτός ή ο αδερφός του, με τι φωτισμό έβλεπε κάτω απ’ το παράθυρο, πού βρίσκεται η λάμπα, τι έκανε ο αδερφός του στο άλλο δωμάτιο κ.ά.

Πρ: Από το τέρμα του παραθύρου μέχρι το τέρμα του πλατύσκαλου ποια είναι η απόσταση; Δείτε την φωτογραφία. Πού είναι το πλατύσκαλο;#gdtrial

— GoldenDawnWatch (@GoldenDawnWatch) 18 Οκτωβρίου 2016

Επίσης, η Υπεράσπιση ζήτησε από τον Αχμέντ διευκρινίσεις για το πού βρίσκεται το πλατύσκαλο του σπιτιού, αν από την την ταράτσα βλέπει κανείς τον από κάτω δρόμο και τι γραμματικές γνώσεις έχει.
Όσο για τη δολοφονία Φύσσα, σε ερώτηση «από πού ακούσατε ότι την έκανε η Χ.Α.;», ο μάρτυρας απάντησε: Από Έλληνες, όλος ο κόσμος το είπε.

Κ: Ως προς την ανθρωποκτονία Π. Φύσσα, από πού ακούσατε ότι την έκανε η Χ.Α.;
Α: Από Έλληνες, μου είπαν, όλος ο κόσμος.#gdtrial

— GoldenDawnWatch (@GoldenDawnWatch) 18 Οκτωβρίου 2016

efsyn.gr

Διαβάστε περισσότερα

Ωδή στην (πάντα) σωστή εισήγηση του Αρχηγού…

 ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΡΗΓΑΣ * 

 Γνωστή πλέον η ιστορία με την απόφαση του συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ όπου οι σύνεδροι ψήφισαν την «λάθος» εισήγηση.

Ευτυχώς ο Αρχηγός ήταν εκεί για να πει σε 3000 ανθρώπους ότι προφανώς είναι σχεδόν βλάκες και να τους προτείνει να αλλάξουν την απόφαση τους μόνο εάν λόγω βλακείας είχαν καταλάβει λάθος…

 Οι τρεις χιλιάδες φυσικά αποδέχτηκαν το τιμητικό όνομα του βλάκα προκειμένου να ικανοποιήσουν τον αρχηγό. Ούτε λίγη τσίπα απέναντι στον εαυτό τους δηλαδή. Ούτε η αίσθηση της ντροπής προκειμένου να υπερασπιστούν το αυθύπαρκτο της βούλησης τους. Απλά άλλαξαν την απόφαση τους διότι προφανώς δεν κατάλαβαν.

Κάποιοι βέβαια είπαν ορθώς ότι η απόφαση δεν ήταν δυνατό να ληφθεί από το συνέδριο διότι αυτό δεν ήταν καταστατικό , αλλά ευτυχώς ο Αρχηγός ήταν και πάλι εκεί για να υποστηρίξει ότι αυτό δεν είχε σημασία. Γιατί; Διότι… το είπε Αυτός.

«Ωδή στην καράφλα του Καρόλου του καραφλού αυτοκράτορα»

 Δώδεκα αιώνες πριν, κατά τον 9^ο αιώνα,  ο Hugbaldus ήταν ένας από τους λίγους λόγιους και ποιητές που γνώριζε άπταιστα την λατινική γλώσσα. Όντας λοιπόν ένας από τους αυλικούς ποιητές στην αυλή του Κάρολου του 2^ου του, επονομαζόμενου και φαλακρού, αποφάσισε να συνθέσει και να εκδώσει το ποίημα  De Laude Calvorum ad Carolum Calvum Imperatorem. Δηλαδή σε ελεύθερη μετάφραση «Ωδή στην καράφλα του Καρόλου του καραφλού αυτοκράτορα».

 Όλες οι λέξεις του ποιήματος αρχίζουν από το γράμμα C,  διότι και η λέξη καράφλα και η λέξη Κάρολος αρχίζουν από c. Στα μάτια των ιστορικών του μεσαίωνα αυτή η περίπτωση, τουλάχιστον στην λογοτεχνία, θεωρείται το ακραίο παράδειγμα του που μπορεί να φτάσει ένας μορφωμένος αυλοκόλακας, προκειμένου να ευχαριστήσει το αφεντικούλι του.

 Οι ….σύντροφοι του συνεδρίου απέχουν ακόμη αλλά είναι νομίζω σε καλό δρόμο…

*Ο Σταμάτης Ρήγας είναι ιστορικός.

Διαβάστε περισσότερα

Καταλάβατε;

«Αν καταλαβαίνετε τι ψηφίζετε καλώς. Αλλά αν δεν καταλαβαίνετε, τότε υπάρχει θέμα, γιατί ψηφίσατε ενάντια στην εισήγησή μου»…

    Mε αυτό τον γλυκό και απολύτως συντροφικό τρόπο απευθύνθηκε ο κ.Τσίπρας στους συνέδρους του κόμματός του, όταν στην ψηφοφορία που διεξήχθη για τη σύνθεση της νέας Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, η πρότασή του μειοψήφησε…

    Το αποτέλεσμα ήταν τελικά – και μετά την παρέμβαση Τσίπρα - η ψηφοφορία να επαναληφθεί. Και τότε βγήκε το… σωστό αποτέλεσμα. Δηλαδή εγκρίθηκε εκείνο που είχε εισηγηθεί ο κ.Τσίπρας. Το οποίο, όμως, αρχικά, είχε απορριφθεί… 

    Φυσικά ο τρόπος με τον οποίο ψηφίζουν, ξεψηφίζουν και ξαναψηφίζουν οι σύνεδροι του ΣΥΡΙΖΑ, είναι απολύτως δική τους, κομματική τους υπόθεση.

    Δική τους, κομματική τους υπόθεση, είναι να τους κατσαδιάζει ο πρόεδρός τους ότι δεν καταλαβαίνουν. Δική τους, κομματική τους υπόθεση, να υφίστανται τις συνέπειες όταν τολμούν να ψηφίζουν εναντίον του. Δική τους, κομματική τους υπόθεση, να επικυρώνουν με την ψήφο τους την κατηγορία – του προέδρου τους - ότι κάποιο θεματάκι υπάρχει με την αντιληπτική τους ικανότητα.

    Σε κάθε περίπτωση το δημοκρατικό μήνυμα εστάλη: Όποτε στο ΣΥΡΙΖΑ κάνουν την αποκοτιά να ψηφίζουν κάτι που δεν εγκρίνει ο κ.Τσίπρας, θα… ξαναψηφίζουν. Έτσι. Για να μάθουν να φέρονται. Και για να μάθουν να ψηφίζουν «όπως πρέπει». 

    Είπαμε. Αυτά είναι εσωκομματικά τους θέματα. Όμως, όπως είπε ο κ.Τσίπρας μετά τη λήξη των εργασιών του συνεδρίου, «η ολοκλήρωση του Συνεδρίου μας είναι η αρχή μιας νέας σχέσης του ΣΥΡΙΖΑ με την κοινωνία».

    Κι από δω και πέρα είναι που ξεκινά το πρόβλημα. Γιατί τι είδους «νέα αρχή» στη σχέση του με την κοινωνία να περιμένει κανείς από ένα κόμμα του οποίου οι συνεδριακές αρχές καθορίστηκαν από συνέδρους οι οποίοι αποδέχτηκαν με τη στάση τους ότι «δεν καταλαβαίνουν» ορισμένα, τουλάχιστον, απ’ όσα ψηφίζουν;

Διαβάστε περισσότερα

Εμπρός παιδιά, πιάστε δουλειά!

By Robin Cavagnoud and Δέσποινα Θεοδωράκη (μετάφραση)

Τον Δεκέμβριο του 2013, βίαιες συγκρούσεις έφεραν αντιμέτωπες τις αστυνομικές δυνάμεις της Βολιβίας με τα παιδιά που κατέβηκαν στο δρόμο για να απαιτήσουν το δικαίωμα στην εργασία. Ο πρόεδρος Έβο Μοράλες, ο οποίος θεωρείται ως ένας από τους πιο προοδευτικούς ηγέτες της ηπείρου, ισχυριζόμενος ότι «τα ακούει», αποφάσισε να κατεβάσει τη νόμιμη ηλικία εργασίας από τα 14 στα 10. Βεβαίως η απόφαση αυτή προκάλεσε κάτι παραπάνω από έκπληξη…

Ο δεκαεξάχρονος Ντανιέλ ζει στο Ελ Άλτο, στα υψίπεδα της Λα Παζ, στη Βολιβία. Εδώ και δέκα χρόνια, η μητέρα του μετανάστευσε στο Μπουένος Άιρες, την πρωτεύουσα της Αργεντινής, για να ξεφύγει από την αστάθεια της αγοράς εργασίας της Βολιβίας. Παρατημένος από τον πατέρα του πριν γεννηθεί, ο Ντανιέλ ζει με τον παππού, τη γιαγιά και τους θείους του από τη μεριά της μητέρας του. Από την ηλικία των 11 ετών δουλεύει δύο μέρες την εβδομάδα στη θεία του που πουλάει προϊόντα φροντίδας του σώματος στην «Αγορά 16 ντε Χούλιο», την πιο μεγάλη λαϊκή αγορά της Νότιας Αμερικής. Ξεπακετάρει και στη συνέχεια τακτοποιεί το εμπόρευμα, βάζει σε τάξη τη βιτρίνα του περιπτέρου και διαπραγματεύεται με τους πελάτες.

Η “κοινωνικοπολιτιστική ιδιομορφία” των χωρών των Άνδεων

 δίνει επιχειρήματα στους υπερμάχους της παιδικής εργασίας (φωτ.: Pixabay).

«Την Πέμπτη πολύ νωρίς, από τις 6, αρχίζω να βγάζω τα προϊόντα από τις κούτες. Στη συνέχεια, πηγαίνω στο σχολείο όλο το πρωϊνό, μετά επιστρέφω να βοηθήσω τη θεία μου νωρίς το απόγευμα και μένω μαζί της μέχρι το τέλος της μέρας για να πουλώ και να τακτοποιώ. Την Κυριακή είναι πιο εύκολα τα πράγματα διότι δουλεύω μαζί της όλη μέρα, χωρίς διακοπή», μας εξηγεί. Διαβεβαιώνει πως η σταθερή δουλειά δεν εμποδίζει ούτε τη σχολική του φοίτηση ούτε το χρόνο που αφιερώνει στη μελέτη των μαθημάτων του. Κερδίζει καμιά εικοσαριά μπολιβάρ (περίπου 2 ευρώ) την εβδομάδα για τα προσωπικά του έξοδα και θεωρεί τη συγκεκριμένη δραστηριότητα ως «φυσιολογική» στήριξη της θείας του που δέχθηκε να αναλάβει την εκπαίδευσή του όταν έφυγε η μητέρα του. Τα 50 δολάρια (περίπου 43 ευρώ) που του στέλνει εκείνη κάθε δύο μήνες δεν φτάνουν να καλύψουν όλα τα έξοδα διατροφής και σχολικού εξοπλισμού του γιου της. Στη Βολιβία δεν υπάρχει καμία κρατική μέριμνα επιδόματος για τα εγκαταλελειμμένα παιδιά ή τα παιδιά γονιών που έχουν μεταναστεύσει.

Η Ελίζαμπεθ, 16 ετών, ζει στους λόφους της περιοχής 12 ντε Νοβιέμπρε στην Παμπλόνα Άλτα, ένα προάστιο της Λίμα, πρωτεύουσας του Περού (1). Ο πατέρας της είναι εργάτης οικοδομών και η μητέρα της μαγείρισσα σε μια λαϊκή καντίνα. Εδώ, παρά τις μακροοικονομικές επιδόσεις της χώρας και μια μέση ανάπτυξη 6,6% κατά την τελευταία δεκαετία, η φτώχεια δεν υποχώρησε καθόλου. Γι’ αυτή την οικογένεια με τα τρία παιδιά, που κατάγεται από την περιοχή Πούκιο των Άνδεων, η άφιξη στην περιφέρεια της Λίμα συνοδεύτηκε από βελτίωση του επιπέδου ζωής: έχουν ευκολότερη πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας (που παραμένουν ακριβές), καθώς κι ένα σχολικό σύστημα καλύτερης ποιότητας από εκείνο της επαρχίας.

Οικιακοί βοηθοί ή πωλητές γλυκών

Παρ’ όλα αυτά, όπως και το 24,9% των εργατών του Περού που ζουν σε αστικές περιοχές και δεν έχουν νόμιμη δουλειά (2), οι γονείς της Ελίζαμπεθ δεν κερδίζουν αρκετά για να ζουν αξιοπρεπώς. Σε αυτήν τη συγκυρία, ο πρωτότοκος της οικογένειας, αγόρι ή κορίτσι, αναγκάζεται να εξασφαλίζει ένα σημαντικό μέρος των σχολικών δαπανών (εξοπλισμός, μετακινήσεις) των αδελφών του, εις βάρος της δικής του σχολικής φοίτησης. Η Ελίζαμπεθ λοιπόν, δουλεύει κάθε μέρα ως οικιακή βοηθός σε ένα άτομο με αναπηρία, ηλικίας 94 ετών, στην κοντινή αριστοκρατική συνοικία Λας Καζουαρίνας. Εδώ και δύο χρόνια, της ετοιμάζει τα γεύματα, καθαρίζει το σπίτι, ασχολείται με την υγιεινή της και πλένει τα ρούχα της, εννέα ώρες την ημέρα, Δευτέρα με Σάββατο, με βδομαδιάτικο μισθό 120 σολ (περίπου 35 ευρώ). Το εισόδημα αυτό το μοιράζεται με τη μητέρα της, εν μέρει για να βοηθά τη μικρή της αδελφή να συνεχίζει το σχολείο χωρίς να χρειάζεται να δουλεύει.

Εδώ και ένα χρόνο περίπου, η Ελίζαμπεθ εγκατέλειψε το δημόσιο σχολείο για να πάει σε ένα φθηνό ιδιωτικό που κοστίζει 40 σολ (11 ευρώ) το μήνα. Τα μαθήματά της συσσωρεύονται σε μια μόνο μέρα, την Κυριακή. «Χρειάστηκε να δουλέψω περισσότερο για να συμβάλλω στα εισοδήματα της οικογένειας. Τα οικονομικά προβλήματα αυξήθηκαν και χρειαζόμαστε περισσότερα χρήματα από τότε που ο πατέρας μου δεν έχει πια σταθερή σύμβαση εργασίας», μας εξηγεί.

Η Βολιβία και το Περού είναι οι δύο χώρες της Νότιας Αμερικής με το υψηλότερο ποσοστό απασχολούμενων παιδιών, 6 ως 17 ετών: 27,9% στην πρώτη και 29% στη δεύτερη, με 64,9% και 47% αντίστοιχα στις αγροτικές περιφέρειες (3). Τα ποσοστά αυτά καλύπτουν διάφορες περιπτώσεις, όπως εκείνη του νεαρού κοριτσιού που βοηθάει τη γιαγιά του να πουλάει φρούτα και λαχανικά το απόγευμα για να κερδίζει έτσι το χαρτζιλίκι του ή εκείνη ενός εφήβου που πλένει παρμπρίζ αυτοκινήτων σ’ ένα σταυροδρόμι δεκαπέντε ώρες τη μέρα και εκπορνεύεται τη νύχτα για να καλύπτει τις βασικές ανάγκες των αδελφών του. Η δραστηριότητα των παιδιών και των εφήβων, που δεν συνεπάγεται υποχρεωτικά χρηματική αμοιβή, συνοψίζεται στη γεωργία, την κτηνοτροφία, τις τέχνες, το εμπόριο ή τις οικιακές εργασίες.

Συμβαίνει μερικές φορές κάποια παιδιά να μη γράφονται πια στο σχολείο (6,4% κατά μέσο όρο, από το 2005 ως το 2014 [4]) ή να εγκαταλείπουν το σχολείο κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους (5,7 % το 2014 [5]), καθώς το οικογενειακό τους εισόδημα εξαρτάται, τουλάχιστον κατά ένα μεγάλο μέρος, από την επαγγελματική δραστηριότητά τους. «Ζω με τη μητέρα και τα τρία μικρότερα αδέλφια μου», μας εξηγεί ο δεκατριάχρονος Κριστιάν. «Καθώς η μητέρα μου δεν μπορεί να εργαστεί, μένει στο σπίτι και ασχολείται με τα αδέλφια μου. Εγώ πηγαίνω και πουλάω καραμέλες στους δρόμους της Λίμα κάθε μέρα από το πρωί μέχρι το βράδυ. Ό,τι κερδίζω της το δίνω και αυτό της επιτρέπει να αγοράζει τροφή για τους πέντε μας. Ο πατέρας μου με εγκατέλειψε μόλις γεννήθηκα και η μητέρα μου δεν μπορεί να βασιστεί στον πατέρα των αδελφών μου».

Όμως συνήθως η επαγγελματική δραστηριότητα του παιδιού δεν εμποδίζει τις σχολικές του επιδόσεις –στη Βολιβία, όπως και στο Περού, το σχολείο είναι υποχρεωτικό από τα 6 ώς τα 16 και τα παιδιά μπορούν να επιλέξουν ανάμεσα σε δύο ωράρια, το πρωϊνό, από τις 8 ώς τη 1, και το απογευματινό, από τη 1 ώς τις 6. Το αντίθετο συχνά νομιμοποιείται από το γεγονός ότι «θα μπορούσε να καταστήσει δυνατή» τη φοίτηση που θεωρείται ως ο καλύτερος δρόμος για να ξεφύγει κανείς από τη φτώχεια. Αυτή την άποψη υποστηρίζει η Ρακέλ, 15 ετών, που φυλάει μικρά παιδιά κάθε μέρα, από τη Δευτέρα ως την Παρασκευή στην περιφερειακή συνοικία Παμπλόνα Μπάγια στη Λίμα. «Για μένα δεν είναι πολύ δύσκολο να δουλεύω και να σπουδάζω ταυτόχρονα. Πηγαίνω στο σχολείο το απόγευμα και το βράδυ κάνω τα μαθήματά μου, αφού δειπνήσω. Ετοιμάζω τα πράγματά μου και την επομένη μπορώ να μαγειρεύω και να φυλάω τα παιδιά όλο το πρωινό. Οι σπουδές παραμένουν για μένα ό,τι πιο σημαντικό έχω αν θέλω ν’ αποκτήσω μια καλύτερη θέση από εκείνη των γονιών μου, που δεν έχουν τελειώσει ούτε το γυμνάσιο. Θέλω να φτάσω ψηλά, να έχω μια καλή δουλειά κι έτσι να βοηθήσω αργότερα τους γονείς μου».

Κατά παράβαση των διεθνών συμβάσεων, που απαγορεύουν την εργασία πριν από τα 14, το Κοινοβούλιο της Βολιβίας ενέκρινε στις 2 Ιουλίου ένα νέο Κώδικα της παιδικής και της εφηβικής ηλικίας, που επιτρέπει την εργασία από τα 10. Αν και επισήμως διατηρείται το όριο των 14 ετών, η απασχόληση των παιδιών έχει καταστεί πλέον δυνατή σε περιπτώσεις που χαρακτηρίζονται ως «εξαιρέσεις», αλλά που στην πραγματικότητα αποτελούν την πλειονότητα. Η εργασία επιτρέπεται από 10 ετών αν είναι «ανεξάρτητη» (μικροπωλητής ή λούστρος παπουτσιών σε δημόσιο δρόμο) και από 12 ετών αν είναι «εξαρτημένη» (για λογαριασμό εργοδότη σε εμπορικό κατάστημα). Η οικογένεια και ο συνήγορος του παιδιού (defensoría de la niñez y adolescencia) πρέπει να δώσουν τη συγκατάθεσή τους, ενώ η οικονομική δραστηριότητα δεν πρέπει να βλάπτει ούτε τη σχολική φοίτηση ούτε το «δικαίωμα στην εκπαίδευση». Πρέπει δηλαδή να εξασφαλίζεται μια εκπαίδευση «ποιοτική, ενδοπολιτιστική, διαπολιτιστική και πολύγλωσση, που να επιτρέπει την ολοκληρωμένη και προσαρμοσμένη στις διαφορετικές ανάγκες του κάθε ατόμου ανάπτυξη, προκειμένου να το προετοιμάσει για τη ζωή του πολίτη και του εργαζόμενου» (άρθρο 115).

Η απόφαση αυτή αντανακλά τις δημόσιες συζητήσεις που προκαλεί το θέμα στις χώρες των Άνδεων. Από τη μια πλευρά, συνδικάτα εργαζόμενων παιδιών και εφήβων που προέρχονται από το εργατικό κίνημα χριστιανικής έμπνευσης, γέννημα της δεκαετίας του 1970 στη Λατινική Αμερική, υπερασπίζονται το δικαίωμά τους να οργανώνονται για να εξασφαλίζουν την προστασία τους, τη συμμετοχή και την εκπροσώπησή τους στην κοινωνία, σύμφωνα με μια θεώρηση της παιδικής ηλικίας που δεν αποκλείει την εργασία σε αυτήν την περίοδο της ζωής. Προσπαθούν να ασκούν επιρροή στους δημόσιους φορείς σε πολλές χώρες (Περού, Βολιβία, Κολομβία, Παραγουάη, κ.λ.π.), προκειμένου να τους παρέχουν επαγγελματική κατάρτιση ή βελτίωση των συνθηκών εργασίας τους. Συνδυάζοντας την κριτική της οικονομικής καταπίεσής τους με την αναγνώριση του δικαιώματός τους στην εργασία, αγωνίζονται για την άσκηση της οικονομικής δραστηριότητας σε αξιοπρεπείς συνθήκες, που να είναι συμπληρωματική της σχολικής φοίτησής τους και για την απόκτηση δεξιοτήτων που θα τους επιτρέπουν να αποφεύγουν την εκμετάλλευση. Εν ολίγοις, αγωνίζονται για να καταφέρουν να εκπαιδεύονται εναλλακτικά.

Το πνευματικό αυτό ρεύμα, γέννημα της θεωρίας της απελευθέρωσης και της λαϊκής παιδείας (6), εκπροσωπείται στο Περού από το Κίνημα Εργαζόμενων Εφήβων και Παιδιών, επιγόνων των χριστιανών εργατών (Manthoc), του πρώτου συνδικάτου εργαζόμενων παιδιών του κόσμου, που ιδρύθηκε το 1976. Στη Βολιβία, το ρεύμα εκπροσωπείται από την Ένωση Εργαζόμενων Παιδιών και Εφήβων (Unatsbo). Αυτές οι οργανώσεις, με δεκάδες χιλιάδες μέλη η καθεμιά, έχουν τη μορφή κοινωνικών κινημάτων και διεκδικούν το δικαίωμα των παιδιών στην εργασία στο όνομα της «πολιτικής εμπλοκής» τους στη ζωή της κοινότητας (7). Η δουλειά τους θα μπορούσε να δικαιολογηθεί, κατά την άποψή τους, από την «κοινωνικοπολιτιστική» ιδιομορφία των χωρών των Άνδεων.

Ταυτόχρονα αιτία και αιτιατό της φτώχειας

Η Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού (ΔΣΔΠ), που υιοθετήθηκε το 1989, αντανακλά μια άλλη όψη των πραγμάτων. Το άρθρο 32 διευκρινίζει: «Τα κράτη-μέλη αναγνωρίζουν το δικαίωμα του παιδιού να προστατεύεται ενάντια στην οικονομική εκμετάλλευση, τον εξαναγκασμό σε οποιαδήποτε εργασία που εμπεριέχει κινδύνους ή που μπορεί να διακυβεύσει την εκπαίδευσή του ή να βλάψει την υγεία ή τη σωματική, πνευματική, διανοητική, ηθική ή κοινωνική ανάπτυξή του». 
 Η απαγόρευση εργασίας στα παιδιά κάτω των 14 ετών κωδικοποιήθηκε στις περισσότερες εθνικές νομοθεσίες σύμφωνα με τη Σύμβαση 138 του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας (ΔΓΕ). Οι εκπρόσωποι των Ηνωμένων Εθνών, οι περισσότερες μη κυβερνητικές οργανώσεις και οι εθνικοί δημόσιοι θεσμοί (υπουργεία Εργασίας, Ανάπτυξης, Παιδείας) υπογραμμίζουν την ανάγκη εφαρμογής των οδηγιών της ΔΣΔΠ και τις αρνητικές συνέπειες της εργασίας των παιδιών, η οποία διαιωνίζει το φαύλο κύκλο της φτώχειας και επιφέρει τεράστιες δυσκολίες στη σχολική φοίτησή τους.
 «Η εργασία των παιδιών αποτελεί μια όψη της φτώχειας», υπογραμμίζει το ΔΓΕ. «Κάθε μέρα τριάντα χιλιάδες παιδιά πεθαίνουν εξαιτίας της απόλυτης φτώχειας. (…) Η παιδική εργασία συνιστά ταυτόχρονα το αποτέλεσμα της φτώχειας και ένα φαινόμενο που τη διαιωνίζει. Στη χειρότερη μορφή της, αφαιρεί από το παιδί την ανθρώπινη υπόστασή του και το μειώνει σε οικονομικό αγαθό, τροφοδοτώντας έτσι τη δημογραφική ανάπτυξη στις χώρες που αδυνατούν να αντιμετωπίσουν το θέμα. Τα παιδιά που εξαναγκάζονται να δουλεύουν δεν μπορούν να διεκδικήσουν τα δικαιώματα που έχουν τα υπόλοιπα παιδιά: πρόσβαση στην εκπαίδευση, προστασία από τη βία, τις απάτες, την εκμετάλλευση» (8).

Όλα αυτά όμως δεν έχουν σημασία για τον πρόεδρο της Βολιβίας. Αναφερόμενος στην προσωπική ιστορία του, ο Έβο Μοράλες ανέδειξε τις θετικές όψεις της παιδικής εργασίας, χαρακτηρίζοντάς την ως φορέα εκπαίδευσης και αλληλεγγύης για τις οικογένειες. Κατ’ αυτόν, η παιδική εργασία επιτρέπει στα παιδιά να αναπτύξουν την «κοινωνική συνείδησή τους». Τα προσκαλεί κατά κάποιο τρόπο να τα βγάλουν πέρα με την εργασία και την προσωπική πρωτοβουλία, με άλλα λόγια, επιβάλλει στη χειραφέτηση μια ατομικιστική λογική. Από μια κυβέρνηση που διεκδικεί την «επαναστατική» αποστολή της, κάποιος μάλλον θα περίμενε να ενθαρρύνει τους νέους να υιοθετήσουν πολιτικές πρακτικές που χτυπούν τη φτώχεια στη ρίζα της και όχι να πιστεύουν ότι θα μπορέσουν να την καταπολεμήσουν αν απαρνηθούν την παιδική τους ηλικία.

1. Βλ. Elizabeth Rush, «Spéculation immobilière pour les pauvres de Lima», «Le Monde diplomatique», Αύγουστος 2013.
2. «Informe Anual del Empleo en el Perú», Περουβιανό υπουργείο Εργασίας (MTPE), Λίμα, 2012.
3. «Encuesta Nacional de Trabajo Infantil en Bolivia», Εθνική Στατιστική Υπηρεσία (INE), Λα Παζ, 2008 και «Encuesta Nacional de Hogares», Εθνική Στατιστική και Πληροφορική Υπηρεσία (INEI), Λίμα, 2008.
4. «Encuesta Nacional de Hogares», ο.π. μη εγγραφή στο σχολείο των 12-16 ετών.
5. Σύστημα πληροφόρησης και υποβοήθησης της διαχείρισης των σχολικών ιδρυμάτων, Περουβιανό υπουργείο Παιδείας, Λίμα, 2014.
6. Alejandro Cussiánovich, «Aprender la condición humana. Ensayo sobre pedagogía de la ternura», Ifejant, Λίμα, 2010.
7. Domic Jorge, «Niños trabajadores: paradigmas de socialización», «Revista Ciencia y Cultura», αρ. 8, Λα Παζ, 2000.
8. «La fin du travail des enfants: un objectif à notre portée», Διεθνής Οργάνωση Εργασίας, Γενεύη, 2006.

Διαβάστε περισσότερα

Από τον Κύρκο στη Μενεγάκη

Του Περικλή Κοροβέση
Κάθισα εννιά ώρες μπροστά στην τηλεόραση για να παρακολουθήσω τη συζήτηση στη Βουλή. Και αυτό που διαπίστωσα είναι πως είμαι βαριά άρρωστος. Μπορεί ένας άνθρωπος που είναι καλά στα μυαλά του να ξοδεύει μια ολόκληρη μέρα μόνο και μόνο για να απολαύσει τον μαζοχισμό του;
Γιατί περί αυτού πρόκειται. Καμιά σκέψη, κανένα επιχείρημα, καμιά σύγκρουση ή αντιπαράθεση ιδεών. Τα λεγόμενα κόμματα του ευρωπαϊκού τόξου διαφοροποιούνται μόνο στις βρισιές και στις εξυπνάδες.
Το δρομολόγιό τους είναι ίδιο και καθορισμένο από την Ε.Ε. Εξαίρεση αποτελεί το ΚΚΕ που κάνει τη σωστή ανάγνωση της πραγματικότητας, αλλά αδυνατεί να χαράξει πολιτική, με συνέπεια να συμπαρίσταται στο σύστημα σαν αριστερός ψάλτης.
Και φυσικά η Χ.Α. που είναι το τρίτο κόμμα στη Βουλή και ξέρει πολύ καλά να επωφελείται από τη σήψη του συστήματος. Γιατί, παρά το γεγονός ότι είναι μια εγκληματική οργάνωση, δεν παύει να είναι και μια σημαντική πολιτική δύναμη (πάνω από ΠΑΣΟΚ και ΚΚΕ). Σε αυτό όλοι μας έχουμε την τάση να εθελοτυφλούμε και θα το βρούμε μπροστά μας. Και όταν το καταλάβουμε, ίσως να είναι αργά.
Κατά τα άλλα, έχουμε το 2ο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ. Μια πρώτη γεύση πήραμε από την εκστρατεία προσωπολατρίας του Τσίπρα. Ολη η Αθήνα γέμισε με τις φωτογραφίες του (του Ρόιτερ άραγε;). Και αυτό θα είναι και το νόημα του συνεδρίου. 2.800 πιστοί θα πάνε για προσκύνημα στο γήπεδο Τάε Κβον Ντο όπου θα μπει η ταφόπλακα σε αυτό που λέγαμε Αριστερά.
Θα ευλογήσει ο μακαριότατος Φώτης Κουβέλης, ο παραγνωρισμένος θεωρητικός του ΣΥΡΙΖΑ, που συντόμως θα αποκατασταθεί με τιμές και θα αποκτήσει δικαιωματικά και μια σοβαρή κυβερνητική θέση.
Οι αγώνες τώρα δικαιώνονται. Αλλά δυστυχώς ξεχάστηκε ο μέγας στοχαστής Λεωνίδας Κύρκος, που ήδη από την εποχή της χούντας ήθελε μια Αριστερά που να είναι Δεξιά και εγγυητής του συστήματος. Ο ίδιος μπορεί να απέτυχε σε αυτό, αλλά τον δικαίωσε πλήρως ο Τσίπρας.
Και για τους νεότερους, να θυμίσουμε πως η χούντα του Παπαδόπουλου είχε καταλάβει το αδιέξοδό της και ήθελε πάση θυσία να νομιμοποιηθεί. Εκανε μια «φιλελευθεροποίηση» με τον πεπειραμένο ακροδεξιό πολιτικό Μαρκεζίνη, που είχε εξαγγείλει εκλογές-απάτη.
Το ΚΚΕ και το ΠΑΚ του Ανδρέα Παπανδρέου τις είχαν καταγγείλει. Ο Λεωνίδας Κύρκος και άλλα στελέχη του ΚΚΕ εσ. είδαν μια ευκαιρία να νομιμοποιηθούν σε ένα απόλυτα χουντικό περιβάλλον.
Η ιστορία είναι παλιά, αλλά αυτές οι απόψεις κυριάρχησαν στον μετέπειτα ΣΥΝ για να μεταλαμπαδευτούν στον ΣΥΡΙΖΑ και από εκεί να μεταφερθούν στην κυβερνώσα δεξιά σοσιαλδημοκρατία. Η αριστερή πτέρυγα του κόμματος κατάλαβε την πραγματικότητα πολύ αργά και όταν το κακό είχε γίνει.
Η εκλογή Τσίπρα ως αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ ήταν το ορόσημο για την εξαφάνιση της Αριστεράς και την οριστική και αμετάκλητη προσχώρησή της στους πυλώνες του συστήματος. Γι’ αυτό έγινε ασμένως αποδεκτή από το σύστημα ως κυβέρνηση.
Και αυτό σημαίνει πως η Αριστερά πρέπει να ξαναρχίσει από την αρχή, αν βέβαια έχει ακόμη κάποιο νόημα ο όρος που χρησιμοποιώ. Ο όρος Αριστερά έχει χάσει πια κάθε μαγεία και γοητεία. Για να τα βρει κάποιος αυτά, πρέπει να ανατρέξει στην Ιστορία. Οχι στη σημερινή πραγματικότητα που τη σηματοδοτεί ο, κατά τα άλλα συμπαθής, Νίκος Καρανίκας.
Ο σύμβουλος του πρωθυπουργού, δηλαδή το άμεσο περιβάλλον του που βρίσκεται πάνω από υπουργούς και υπερυπουργούς, αυτοί είναι υπάλληλοι των Βρυξελλών, έχει τεράστια δύναμη.
Λογικό είναι κάθε αξιωματούχος στην οποιαδήποτε βαθμίδα να στηρίζεται σε ένα φιλικό περιβάλλον (άσχετα από το τι θα προκύψει μετά). Η αντιπολίτευση έπεσε να τον φάει ζωντανό. Ποιο ήταν το λάθος του; Ηταν ειλικρινής με τον εαυτό του. Η κουλτούρα του ήταν η κ. Μενεγάκη και αυτήν υποστήριξε ευθαρσώς.
Το ηχητικό ντοκουμέντο που μεταδόθηκε δεν αφήνει καμία αμφιβολία πως η συνέντευξη ήταν αυθεντική. Πού είναι το κακό; Κατά την άποψή μου πουθενά. Και εδώ μόνο διαπιστώσεις μπορούμε να κάνουμε. Συμφωνούμε ή διαφωνούμε. Η κουλτούρα της κ. Μενεγάκη, διά του συμβούλου του κ. Τσίπρα, βρίσκεται στο περιβάλλον του πρωθυπουργού. Και ίσως έτσι να εξηγείται και το μεγάλο επικοινωνιακό ταλέντο του αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ.
Ολα τα ιστορικά φαινόμενα έχουν αρχή, μέση και τέλος. Και από αυτόν τον νόμο δεν μπορεί να ξεφύγει και η ιστορική Αριστερά. Επέζησε για δεκαετίες, άντεξε απηνείς διωγμούς, πλήρωσε τις ιδέες της με βαρύ τίμημα αίματος και πάντοτε είχε αναφορά στις λαϊκές μάζες και τους εξωπεταγμένους του συστήματος. Και συχνά είχε ηγηθεί ή εμψυχώσει κινήματα αντίστασης.
Οχι πάντοτε με τον καλύτερο τρόπο ούτε βέβαια όλες τις φορές με επιτυχία. Εντούτοις ήταν απέναντι στην εξουσία (θεωρητικά τουλάχιστον). Τώρα φοράει τον μανδύα της κρατικής εξουσίας και βρίσκεται απέναντι σε αυτά που ιστορικά πρέσβευε. Και αυτά θα επιβεβαιωθούν από το συνέδριο. Η δεξιά σοσιαλδημοκρατία έχει πια το κόμμα της.
efsyn.gr

Διαβάστε περισσότερα

Το Video με το χθεσινό πραξικόπημα Τσίπρα, στο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ!

Από το πρωι γράφουμε για την απαράδεκτη πράξη Τσίπρα μετά από ψηφοφορία που έβαζε όριο 25% εκπροσώπησης στην Κεντρική Επιτροπή σε υπουργούς, βουλευτές και κυβερνητικά στελέχη

Σας παρουσιάζουμε το βίντεο, που είναι τρανή απόδειξη ότι ο ηγέρπης κατά παράβαση κάθε καταστατικού βάζει θέμα που έκλεισε σε ψηφοφορία του Συνεδρίου, εκ νέου σε ψηφοφορία για να βάλει στην Κεντρική Επιτροπή υπουργούς, βουλευτές, κυβερνητικά στελέχη σε ποσοστό άνω του 50% υποθέτουμε ώστε να ελέγξει ολοκληρωτικά το κόμμα που δεν θα κάνει πλέον καμία κριτική στην μνημονιακή κυβέρνηση Τσίπρα!

 Τόνισε στους συνέδρους πως «δεν ξέρω αν έχετε καταλάβει τι ψηφίσατε, αλλά είστε ενάντια στην εισήγησή μου»......Μουσολινίσκος κανονικος δηλαδή, εκβίασε και επέβαλλε την θέληση του ενός στο κόμμα των 2500 συνέδρων!'

Διαβάστε περισσότερα

Φυσικά γιατροσόφια για να αντιμετωπίσετε χωρίς γιατρό το κρύωμα

Ο χειμώνας πλησιάζει και ήδη τα πρώτα κρυώματα έχουν κάνει την εμφάνιση τους.
 

  Αυτό το χειμώνα καταπολεμήστε ό,τι σας ενοχλεί και σας κάνει να αρρωσταίνετε με απλούς – παραδοσιακούς τρόπους! Εξάλλου είναι γνωστό ότι το κρυολόγημα είναι μια ασθένεια που αν την αντιμετωπίσεις με κοτόσουπα και χαμομήλι θα κρατήσει επτά ολόκληρες μέρες, ενώ αν την πολεμήσεις με φάρμακα θα κρατήσει `μόνον´ έξι! Αυτή είναι η πικρή αλήθεια για τις προόδους της επιστήμης σε σχέση με το κρυολόγημα.
Tι μπορούμε τελικά να κάνουμε για να τα βγάλουμε πέρα με το συνάχι, το βήχα και τον πυρετό, χωρίς να γεμίσουμε το στομάχι μας με φάρμακα άγνωστα, που τελικά ισοδυναμούν με ένα τσάι; Tο καλύτερο απ’ όλα είναι όταν κρυολογούμε (εξάλλου και τα σύγχρονα φάρμακα προς τα εκεί προσανατολίζονται) να βοηθούμε τον οργανισμό μας να κάνει τη δουλειά που ξέρει καλύτερα, δηλαδή να παράγει αντιικές ουσίες - ουσίες που προσπαθούν να φτιάξουν όλα τα εργαστήρια των φαρμακευτικών εταιρειών, αλλά που μέχρι στιγμής αυτές συνεχίζουν να παράγονται αποκλειστικά από τον ανθρώπινο οργανισμό.
Tι μπορούμε λοιπόν να κάνουμε προς αυτή την κατεύθυνση; Για κάποιους ανθρώπους η καλύτερη και η ασφαλέστερη λύση είναι οι συνταγές των γιαγιάδων μας. Τα τελευταία χρόνια όλοι στρέφουν διακριτικά τις έρευνές τους προς την παραδοσιακή ιατρική.
ΓIA TO MΠOYKΩMA THΣ MYTHΣ
Αλατόνερο: Για να καταπολεμήσετε το συνάχι, μπορείτε να πάρετε ένα ποτήρι νερό και να το βράσετε στο μπρίκι για δύο έως τρία λεπτά. Μετά αφήστε το να χλιάνει και διαλύστε σε αυτό μισή κουταλιά αλάτι. Στη συνέχεια, ενσταλάζετε το αλατόνερο στα ρουθούνια σας χρησιμοποιώντας σταγονόμετρο ή μία σύριγγα του φαρμακείου για ενέσεις (αποστειρωμένη, της μίας χρήσης, από την οποία αφαιρείτε τη βελόνα). Ρίχνετε περίπου 3-4 σταγόνες σε κάθε ρουθούνι. Το αλατόνερο προκαλεί αντισηψία και έχει βλεννολυτικές ιδιότητες - διαλύει τη βλέννα και όχι μόνον ελευθερώνει τη μύτη από τη συμφόρηση, αλλά σας βοηθάει και να ξεφορτωθείτε τα μικρόβια.
Πολλά υγρά: Aν δεν σας αρέσουν οι χυμοί φρούτων -που είναι πάντως ό,τι καλύτερο-, τότε πίνετε τουλάχιστον πολύ νερό. Η μεγάλη ποσότητα υγρών θα αυξήσει τη διούρηση, ώστε να φύγουν με τα ούρα και πολλά μικρόβια, θα ενυδατώσει τον οργανισμό σας και παράλληλα θα καθαρίσει το ανώτερο αναπνευστικό σας, επειδή θα βοηθήσει στη διάλυση των βλεννών. Tα πολλά υγρά βοηθούν και στο να πέσει και ο πυρετός. Δείτε το νερό σαν φάρμακο και φροντίστε όταν αρρωσταίνετε να πίνετε περίπου 7 έως 10 ποτήρια την ημέρα.
Εισπνοές πάνω από την κατσαρόλα: Aν θέλετε να κοιμάστε ήσυχοι τις μέρες που συναχώνεστε, προτού πλαγιάσετε βράστε σε μια κατσαρόλα με νερό λίγο ευκάλυπτο ή ρίξτε στο βραστό νερό μία κουταλιά Wicks. Όταν το νερό αρχίσει να "παίρνει βράση", βάλτε μία πετσέτα στο κεφάλι, σκύψτε πάνω από την κατσαρόλα σε λογική απόσταση (περίπου 30 εκατοστά) και αρχίστε να αναπνέετε.
ΠOTE NA AΦHΣETE TA ΓIATPOΣOΦIA KAI NA TPEΞETE ΣTO ΓIATPO
1.O πυρετός είναι υψηλός και δεν υποχωρεί.
2. O πυρετός υποχωρεί και την επομένη επανεμφανίζεται.
3.Αρχίζει να επιδεινώνεται ένα άλλο σύμπτωμα –π.χ., ο βήχας.
4. Έχετε πολύ έντονο πονοκέφαλο.
5.Νιώθετε λήθαργο.
6. Παρουσιάζονται εξανθήματα στο σώμα σας.
ΓIA TO ΛAIMO KAI TO BHXA
Γαργάρες με αλάτι: Aν θέλετε να προλάβετε τον πονόλαιμο και γενικά το κρυολόγημα, μπορείτε να κάνετε προληπτικά γαργάρες με αλατόνερο δύο-τρεις φορές την εβδομάδα. Έτσι, μπορεί να γλιτώσετε την ίωση που σας τριγυρνά. Το ίδιο πάντως μπορείτε να κάνετε και αφού κρυολογήσετε, για να επιταχύνετε τη θεραπεία και την ανάρρωσή σας. Παίρνετε πάλι αλατόνερο (το ίδιο μείγμα με εκείνο που χρησιμοποιείται για τις σταγόνες της μύτης), αλλά αυτή τη φορά κάνετε γαργάρες. Ενώ στο αλατόνερο που βάζετε στα ρουθούνια η θερμοκρασία δεν παίζει σημαντικό ρόλο (μπορεί δηλαδή και να είναι σε φυσική θερμοκρασία δωματίου), στις γαργάρες πρέπει αυτό να είναι χλιαρό.
Κοτόσουπες με λαχανικά: H κοτόσουπα έχει μπει επισήμως εδώ και δύο χρόνια στο "φαρμακευτικό οπλοστάσιο" της ιατρικής, επειδή διαπιστώθηκε ότι ο ζωμός του κοτόπουλου μειώνει τη διάρκεια των κρυολογημάτων, όπως και την ένταση του βήχα ή την ποσότητα της καταρροής. Oι λόγοι; Βασικά άγνωστοι. Εικάζεται ότι τα συστατικά της κοτόσουπας έχουν αντιφλεγμονώδη δράση. Κανείς δεν ξέρει όμως πώς ακριβώς επιτυγχάνεται αυτό, αφού δεν παρατηρείται το ίδιο αποτέλεσμα με σκέτο ζωμό κότας ή με σκέτο ζωμό λαχανικών.
Τσάι με λεμόνι και μέλι: Tο τσάι έχει φλαβονοειδή, και αυτά μάλλον βοηθούν εν γένει τον οργανισμό να αντιμετωπίσει το κρυολόγημα. O μηχανισμός με τον οποίο το καταφέρνουν αυτό, πάντως, δεν είναι γνωστός. Ένας λόγος που βοηθά το τσάι πιθανόν να είναι και μόνον η θερμοκρασία του, μια που το χειμώνα το πίνουμε συνήθως όλοι ζεστό. Το ζεστό αφέψημα (όχι το χλιαρό) έχει αντιική δράση, ανεξάρτητα από το τι περιέχει - τσάι, χαμομήλι ή οτιδήποτε άλλο. Οι περισσότεροι ιοί του αναπνευστικού -όχι όλοι όμως- αντιπαθούν την πολλή ζέστη. Άλλος ένας λόγος που βοηθά το τσάι πιθανόν να είναι και το λεμόνι που βάζουμε σε αυτό - το λεμόνι είναι αντισηπτικό.
Επίσης, βοηθά και το τσάι με λεμόνι και μέλι - επίσης άγνωστο πώς. Ίσως το μέλι μάς βοηθά επειδή απλούστατα μας κάνει να αποφεύγουμε τη ζάχαρη, που πάντα επιδεινώνει το κρύωμα, αφού ευνοεί τον πολλαπλασιασμό μικροβίων και ιών, μειώνοντας παράλληλα (άγνωστο γιατί) τις άμυνες του οργανισμού. Το μέλι με το λεμόνι είναι και από μόνα τους πολύ χρήσιμα. Στύψτε μισό λεμόνι σε δύο κουταλιές μέλι. Είναι ένα "φάρμακο" που θα το ευχαριστηθείτε, γιατί σπάει η έντονη γλυκύτητα του μελιού και μένει η όμορφη γεύση του.
Γλειφιτζούρια: Tα γλειφιτζούρια -ό,τι και αν περιέχουν-, όπως και οι "θεραπευτικές καραμέλες", καταπολεμούν με έμμεσο τρόπο τους ιούς και τα μικρόβια. Εικάζεται δηλαδή ότι εκείνο που βοηθά δεν είναι τόσο η ουσία που πιθανόν περιέχουν αλλά το γεγονός ότι προκαλούν σιελόρροια, και καταπ ίνουμε συνέχεια. Έτσι κατευθύνουμε στο στομάχι μας πολλά ιικά ή μικροβιακά "φορτία" και το ανθρώπινο στομάχι με τη σειρά του είναι χώρος "εξόντωσης" των μικροοργανισμών.
ΓIA TON ΠYPETO
Βεντούζες: Aν θέλετε να ανακουφίσετε γρήγορα ένα κρύωμα, μπορείτε να δοκιμάσετε και τις βεντούζες. Οι βεντούζες πονάνε λίγο και αφήνουν κόκκινα σημαδάκια, που πάντως αργότερα φεύγουν. Εικάζεται ότι ο λόγος που ωφελούν και "παίρνουν" τον πυρετό είναι το ότι προκαλούν υπεραιμία στα πλευρά και στην πλάτη. Η υπεραιμία προκαλεί και ευεξία. Ένας λιγότερο δραστικός τρόπος να προκαλέσετε υπεραιμία είναι να ζητήσετε από κάποιον να σας κάνει ένα σχετικά δυνατό μασάζ με Wicks ή λάδι ευκαλύπτου.
Χλιαρό μπάνιο: O πυρετός ελέγχεται με αντιπυρετικά φάρμακα. Αλλά αν θέλετε να τα αποφύγετε και ο πυρετός σας δεν έχει φτάσει το 39 (στα παιδιά αν δεν έχει φτάσει το 38,5), τότε μπορείτε να στηρίζεστε στις ψυχρές κομπρέσες και στο χλιαρό μπάνιο, όπως και στην κατανάλωση πολλών χυμών και υγρών. Σε αυτά μπορείτε να στηρίζεστε ακόμα και αν παράλληλα παίρνετε αντιπυρετικά φάρμακα, για να έχετε καλύτερο αποτέλεσμα. Το χλιαρό μπάνιο κατεβάζει τη θερμοκρασία του σώματος σε φυσιολογικά επίπεδα. Κάντε λοιπόν ντους ή μείνετε στην μπανιέρα για δέκα λεπτά - το νερό πάντως να θυμάστε να είναι το πολύ στους 37 βαθμούς και το λιγότερο στους 28. Αμέσως μετά το μπάνιο, πλαγιάστε και κουκουλωθείτε. Φροντίστε όμως να μην υπάρχουν κρύα ρεύματα και γενικά όταν είστε άρρωστοι (είτε κάνετε μπάνιο είτε όχι) η θερμοκρασία όλου του σπιτιού σας να είναι περίπου στους 25-28 βαθμούς.
Σκόρδο και λεμόνι: Στον πυρετό μπορεί να σας βοηθήσει και ένα μείγμα που ίσως να μην ενθουσιάζει σαν γεύση, αλλά έχει πολλά από αυτά που χρειάζεστε: Λιώνετε στο γουδί μία σκελίδα σκόρδο, τη βάζετε σε ένα ποτήρι, από επάνω ρίχνετε το χυμό ενός λεμονιού και μία κουταλιά μέλι. Tα αναμιγνύετε και στη συνέχεια τα αραιώνετε σε ένα ποτήρι ζεστό νερό. Μετά -δυστυχώς- το πίνετε. Άλλη λύση είναι το κρεμμύδι. Ψήνετε ένα κρεμμύδι στο φούρνο και μετά το στύβετε για το χυμό. Προσθέτετε τόσο μέλι όσο είναι και το "ζουμί" του κρεμμυδιού. Τρώτε όσες κουταλιές θέλετε ή μπορείτε...
ΓIA THN ENIΣXYΣH TOY OPΓANIΣMOY
Κόκκινη πιπεριά και κρεμμύδι: Tα τρόφιμα που έχουν κόκκινη πιπεριά, όπως και μεμονωμένα η κόκκινη πιπεριά και η πιπερόριζα, φαίνεται πως βοηθούν πολύ στο κρυολόγημα.Κανείς όμως δεν ξέρει με βεβαιότητα το γιατί. Πιθανόν η ευεργετική δράση της κόκκινης πιπεριάς να οφείλεται στο ότι περιέχει πολλή βιταμίνη A, βιταμίνη C και καροτένια, δηλαδή πληθώρα αντιοξειδωτικών ουσιών.
Το βέβαιο είναι ότι η κόκκινη πιπεριά προκαλεί εκκρίσεις στη μύτη και στο λαιμό, και έτσι βοηθά τον οργανισμό να αποβάλλει πιο γρήγορα τους ιούς και τα μικρόβια. Tο ίδιο όμως κάνει και το κρεμμύδι - γενικά ότι "καίει" προκαλεί βλεννόλυση και καθαρίζει τους βλεννογόνους, γι΄ αυτό και "κλαίμε" όταν καθαρίζουμε κρεμμύδια.
Τα πορτοκάλια και τα λεμόνια: Oι ειδικοί δεν ξέρουν ακόμη με τι τρόπο βοηθούν στο κρύωμα η πορτοκαλάδα και η λεμονάδα, αλλά σύμφωνα με μία θεωρία που μοιάζει βάσιμη, η βιταμίνη C αυξάνει την παραγωγή λεμφοκυττάρων, δηλαδή κάποιων κυττάρων που είναι "κλειδιά" με τη σειρά τους για την παραγωγή αντισωμάτων. Επίσης, με κάποιο τρόπο η βιταμίνη αυτή μοιάζει να "συντονίζει" τις αμυντικές λειτουργίες των κυττάρων - σαν να σχεδιάζει μια στρατηγική που όμως δεν μπορεί ούτε να δει ούτε να ερμηνεύσει το μικροσκόπιο. Η παρουσία της βιταμίνης C στον οργανισμό, πάντως, αυξάνει σίγουρα την παραγωγή ιντερφερόνης, μίας επίσης αμυντικής ουσίας του σώματος, η οποία "ειδικεύεται" στις ιώσεις.
Ξηροί καρποί για τον ψευδάργυρο: O ψευδάργυρος στηρίζει τον οργανισμό στη μάχη του με το κρυολόγημα, ίσως γιατί βελτιώνει τη λειτουργία των λευκών αιμοσφαιρίων και των T λεμφοκυττάρων. O ψευδάργυρος είναι απαραίτητος και για να μεταβολίζουμε τη βιταμίνη A, η οποία επίσης παίζει αναρρωτικό ρόλο στα κρυολογήματα. H παρουσία του είναι βασική ως καταλύτη, γιατί μπορεί να τρώμε τρία καρότα την ημέρα, θεωρητικά να υπερκαλύπτουμε τις ανάγκες μας σε βιταμίνη A, αλλά το σώμα μας να μην αξιοποιεί ούτε το 30% από αυτήν, επειδή του λείπει ο ψευδάργυρος. Αν δεν τρώτε πολύ κρέας, τότε πολύ πιθανόν να είστε μεταξύ εκείνων που κρυολογούν συχνά επειδή τους λείπει ο ψευδάργυρος. Μπορείτε επίσης να τη βρείτε στα φιστίκια, τα αμύγδαλα και τα καρύδια.
Πηγή: Σοφία Καρυπίδου- vita.gr
Μύτη – Λαιμός
Όταν στεγνώσει η μύτη ρουφάμε αλατόνερο ή χρησιμοποιούμε φυσικό ορό.
Όταν πονάει ο λαιμός, τρώμε κατά διαστήματα μέλι και συχνά πίνομε λεμόνι.
Όταν έχομε συνάχι βράζουμε σε μία κατσαρόλα ευκάλυπτο, δενδρολίβανο και δαφνόφυλλα. Αυτοί οι υδρατμοί απολυμαίνουν την ατμόσφαιρα.
Καθώς είναι ξεσκέπαστη η κατσαρόλα όταν έχομε δύσπνοια καθόμαστε πάνω από την καυτή κατσαρόλα αφού σκεπάσουμε το κεφάλι μας με μία πετσέτα και κάνομε εισπνοές ώσπου να κρυώσει το νερό με τον ευκάλυπτο κι εμείς θα έχομε ιδρώσει.
Επίσης ωφελούν και οι εισπνοές από τον ατμό βρασμένου ξυδιού.
Εάν βγάλουμε δόντι και έχομε αιμορραγία κάνομε γαργάρα με κρασί και στη θέση που υπήρχε το δόντι ένα βαμβάκι με κρασί για λίγη ώρα.
Εάν η μύτη είναι βουλωμένη από κρυολόγημα βάλτε τρία δόντια σκόρδο σε ένα μαντηλάκι και κοπανίστε τα ώσπου να λιώσουν. Αναπνέετε βαθιά πιέζοντας το μαντίλι.
Σε ένα απλό κρυολόγημα θα ανακουφιστείτε εάν βάλετε 1 κουταλιά μουστάρδα στο σάντουιτς που τρώτε.
Για το συνάχι βάλτε συχνά σε κάθε ρουθούνι αλάτι ή σταγόνες λεμόνι ή 1 κομματάκι κρεμμύδι.
Στόμα - Βήχας
Για τα σπυριά μέσα στο στόμα χρησιμοποιούμε σόδα φαγητού και μέλι.
Για τον βήχα βράζουμε ζαμπούκο. Επίσης στο τσάϊ που έχομε βράσει αφού το στραγγίσουμε στο φλιτζάνι βάζουμε ένα κουταλάκι σόδα φαγητού χωρίς λεμόνι γιατί θα αφρίσει. Σε όλα τα τσάϊα μέλι.
Άλλο ένα σιρόπι για βήχα. 1 κρόκο αυγού, 1 κουτάλι μέλι, 1 κουτάλι ζάχαρη λίγο βιτάμ, λίγο κακάο. Τα χτυπάμε όλα καλά και τα ρίχνουμε σε καυτό γάλα. Το πίνομε λίγο, λίγο. Επίσης ψιλοκόψτε ένα κρεμμύδι πασπαλίστε το με ζάχαρη και αφήστε το σ’ ένα δοχείο με νερό όλη την νύχτα. Το πρωί μόλις ξυπνήσετε πιέστε το ζουμί αργά-αργά.
Βήχας από βρογχικά ή άσθμα. Βράστε μισό κιλό δενδρομολόχα με λίγη ρίγανη και 1 κιλό ζάχαρη. Πίνετε 3 κουταλιές την ημέρα.
Ο χυμός από καρότα θεραπεύει τις άφτρες του στόματος. Επίσης τα βατόμουρα και γαργάρα με φασκόμηλα.
Στοματικές πληγές. Ακουμπήστε ένα χρησιμοποιημένο και ακόμα υγρό φακελάκι τσαγιού σαν κομπρέσα για λίγα λεπτά επάνω στην πληγή. Θα σας ανακουφίσει και θα απαλύνει το τσούξιμο και τον πόνο.
Το σέλινο, το σκόρδο και η τσουκνίδα κάνουν καλό στο άσθμα. Βράζουμε φύλλα και κοτσάνια μαϊντανού μέσα σε γάλα και πίνουμε από αυτό πολλές φορές την ημέρα. Επίσης για το άσθμα ρίχνουμε σε καυτό νερό φύλλα τριφυλλιού χλωρά ή ξερά και ύστερα από δέκα λεπτά το σουρώνουμε και το πίνουμε. Ακόμα και επιθέματα στο στήθος με φρέσκα φύλλα λάχανου.
Για τον πυρετό τοποθετήστε σε δύο κάλτσες ψιλοκομμένα κρεμμύδια να τη φορέσετε και να τη δέσετε στον αστράγαλο. Προκαλεί εφίδρωση και πέφτει ο πυρετός.
* Αναδημοσίευση από το ftiaxno.gr

Διαβάστε περισσότερα

Τι δεν καταλαβαίνεις;

Όταν ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ συνάντησε τη... δημοκρατία

 ΔΑΝΗΣ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ 

Μια καινοφανή και πρωτότυπη άποψη περί δημοκρατίας παρουσίασε ο πρωθυπουργός και πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, το βράδυ του Σαββάτου, στο Συνέδριο το ΣΥΡΙΖΑ. Λίγο πριν την παρέμβαση του, το Συνέδριο είχε ψηφίσει απόφαση με την οποία περιοριζόταν ο αριθμός των μελών της κυβέρνησης και της κοινοβουλευτικής ομάδας στην επόμενη Κεντρική Επιτροπή του κόμματος. Τότε (όπως διαβάζουμε σε φιλικά προς το ΣΥΡΙΖΑ μέσα ενημέρωσης) ο κ. Τσίπρας, ανέβηκε, φουριόζος, στο βήμα του Συνεδρίου και είπε:
«Αν καταλαβαίνετε τι ψηφίζετε καλώς. Αλλά αν δεν καταλαβαίνετε, τότε υπάρχει θέμα γιατί ψηφίσατε ενάντια στην εισήγησή μου»!
Με δυο λόγια, απευθυνόμενος στους συνέδρους, τους εγκάλεσε όχι μόνο γιατί… δεν καταλαβαίνουν τι ψηφίζουν, αλλά και γιατί αυτό που ψήφισαν ήταν αντίθετο απ’ αυτό που ο ίδιος ήθελε…
Λίγες ώρες πριν αυτό το ξέσπασμα δημοκρατικότητας, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ επικοινωνούσε με τα μέλη και τους φίλους του κόμματος ΤΟΥ, μ΄ αυτό το μήνυμα:

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Καλά, ο κ. Τσίπρας είπε αυτά που είπε, θυμωμένος προφανώς γιατί κινδύνευαν κάποιοι συσχετισμοί από τους «ανόητους» που ψηφίζουν χωρίς να καταλαβαίνουν τι ψηφίζουν, όμως αυτοί που τον άκουσαν να τα λέει, τι έκαναν;

Διαβάστε περισσότερα

Οι επενδύσεις του Σόρος στο «προσφυγικό», εργαλείο για την υπονόμευση της κυριαρχίας των λαών

Τον τελευταίο καιρό βγαίνουν στη φόρα αποκαλύψεις για την εγκληματική δραστηριότητα της Υπερεθνικής και Σιωνιστικής ελίτ και των διαφόρων Σόρος (βλ. DC leaks), στην υποδαύλιση εμφυλίων πολέμων μέσα στις Ευρωπαϊκές κοινωνίες και τη νομιμοποίηση των κανονικών πολέμων ενάντια στις ανατολικές—βλ. Συρία, Λιβύη κλπ.. Οι ΜΚΟ και τα ιδρύματα «φιλάνθρωπων» εγκληματιών, όπως ο Σόρος, αλωνίζουν ανενόχλητα στις ενταγμένες στη Νέα Διεθνή Τάξη χώρες, όπως το ελληνικό προτεκτοράτο της ΕΕ, πρωτοστατούν σε πολύχρωμες «επαναστάσεις» και πολιτικά πραξικοπήματα (Ουκρανία, Ρωσία, Ιράν κ.α.) καθώς βέβαια και στην πλήρη εκμετάλλευση της «κότας με τα χρυσά αβγά» του «προσφυγικού-μεταναστευτικού προβλήματος», που οι ίδιοι βασικά δημιούργησαν!

Το άρθρο που δημοσιεύτηκε στο RT και μεταφράσαμε, αποκαλύπτει μερικούς από τους μηχανισμούς και τα δόλια επιχειρήματα που χρησιμοποιεί ο Σόρος, προκειμένου να δικαιολογήσει τη νέα παχυλή επένδυση του στο «προσφυγικό», τα «ανοιχτά σύνορα» και απευθείας στους μετανάστες και πρόσφυγες που εισέρχονται στην Ευρώπη. Οι επενδύσεις και οι μπίζνες των Σόρος δημιουργούν έτσι μια στρατιά απόλυτα εξαρτημένων (οικονομικά και πολιτικά) υπηκόων/«απασχολούμενων», που θα ανταγωνίζονται τους εξαθλιωμένους ντόπιους, σε χώρες όλο και λιγότερο ελεγχόμενες από τους λαούς τους. Ο βασικός στόχος, όπως προειδοποιεί το άρθρο, είναι το ουσιαστικό ξεπούλημα των χωρών, η κατάλυση της εθνικής, οικονομικής και πολιτιστικής κυριαρχίας των λαών, προς όφελος των ωφελημένων της παγκοσμιοποίησης.
* Ο Σόρος δεν έχει αναστολές να απευθύνει σήμερα γενικό κάλεσμα εναντίον της Ρωσίας που διαπράττει «εγκλήματα πολέμου» στο Χαλέπι της Συρίας, καλώντας σε πανστρατιά για να σταματήσουν οι δήθεν στοχευμένες επιθέσεις κατά αμάχων από τους «κακούς» Ρώσους και τον Ασάντ. Σε αυτό το γκεμπελικό κάλεσμα, που αντιστρέφει την πραγματικότητα για το τι γίνεται στην περιοχή, ήδη έχουν συστρατευτεί ΜΚΟ φιλικές προς τους «μετριοπαθείς εξεγερμένους» μακελλάρηδες, που εγκατέστησε η Δύση και οι σύμμαχοι της στη Συρία, όπως η διαβόητη “White Helmets” (Λευκά Κράνη), αλλά και «αριστερές» οργανώσεις παγκόσμια. Προλειαίνουν έτσι και ηθικά το έδαφος για ολομέτωπη επέμβαση της Υπερεθνικής Ελίτ κατά του αντιστεκόμενου Συριακού καθεστώτος και λαού, πιθανότατα μετά από μια εκλογή της αρχι-εγκληματία Χίλλαρυ στις ΗΠΑ.

Ο Σόρος «πιάνει την καλή» με την Ευρωπαϊκή «εξαναγκασμένη μετανάστευση»

(02.10.2016)
Sam Gerrans

Ο φιλάνθρωπος Τζορτζ Σόρος δημοσίευσε πρόσφατα μια επιστολή στην εφημερίδα Wall Street Journal με τίτλο «Γιατί επενδύω 500 εκατομμύρια δολάρια στους Μετανάστες». Σε αυτό το άρθρο, θα εξετάσω αυτό το γράμμα και θα διαχωρίσω τι εννοεί από αυτό που φαίνεται να λέει.
Η επιστολή του Σόρος αρχίζει ως εξής: «Ο κόσμος έχει αναστατωθεί από ένα κύμα εξαναγκασμένης μετανάστευσης. Δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι είναι στο πόδι προσπαθώντας να ξεφύγουν από τις πατρίδες τους, καθώς ψάχνουν μια καλύτερη ζωή στο εξωτερικό. Μερικοί δραπετεύουν τον εμφύλιο πόλεμο ή καταπιεστικά καθεστώτα. Άλλοι έχουν αναγκαστεί να φύγουν από την ακραία φτώχεια, δελεαζόμενοι από τη δυνατότητα της οικονομικής ανέλιξης για τους ίδιους και τις οικογένειές τους.»
Αυτό είναι αλήθεια. Και ο Σόρος θα πρέπει να το γνωρίζει από τη στιγμή που η δεξαμενή σκέψης του (think tank) είναι πλήρως συντεταγμένη με την εν λόγω «εξαναγκασμένη μετανάστευση». Ο Σόρος είτε την έχει ξεκινήσει είτε την έχει διευκολύνει και, σύμφωνα με τον Βικτόρ Ορμπάν, τον Πρωθυπουργό της Ουγγαρίας (η οποία σήμερα διενεργεί δημοψήφισμα για το αν θα δεχθεί τις ποσοστώσεις των μεταναστών, όπως απαιτεί η ΕΕ), όπως αναφέρει το Bloomberg: «Το όνομά του [Σόρος] είναι ίσως το ισχυρότερο παράδειγμα όσων υποστηρίζουν οτιδήποτε αποδυναμώνει τα εθνικά κράτη, όσων υποστηρίζουν το κάθε τι που αλλάζει τον παραδοσιακό ευρωπαϊκό τρόπο ζωής […] Αυτοί οι ακτιβιστές που υποστηρίζουν τους μετανάστες ακούσια γίνονται μέρος αυτού του διεθνούς δικτύου παράνομης διακίνησης ανθρώπων.»
Οι υποστηριζόμενοι από τον Σόρος ακτιβιστές βρίσκονται στο κέντρο αυτού του δικτύου.
Ο Σόρος συνεχίζει: «Η συλλογική αποτυχία μας να αναπτύξουμε και να εφαρμόσουμε αποτελεσματικές πολιτικές για να διαχειριστούμε την αυξημένη ροή συνέβαλε σημαντικά στην ανθρώπινη δυστυχία και την πολιτική αστάθεια, τόσο στις χώρες από τις οποίες φεύγουν άνθρωποι, όσο και στις χώρες που τους φιλοξενούν, ηθελημένα ή όχι. Οι μετανάστες συχνά αναγκάζονται σε ζωές μάταιης απόγνωσης, ενώ οι χώρες υποδοχής αδυνατούν να αποκομίσουν το αποδειγμένο όφελος που θα μπορούσε να φέρει η μεγαλύτερη ενσωμάτωση.»
Έχω ασχοληθεί με τις ψυχολογικές ιδιαιτερότητες του Σόρος αλλού: Παρά τα ναρκισσιστικά χαρακτηριστικά του, θα υποθέσω ότι εδώ δεν χρησιμοποιεί το «εμείς» ως πληθυντικό μεγαλοπρεπείας. Με αυτό ως δεδομένο, για ποιον μιλάει όταν μιλάει για «συλλογική αποτυχία μας να αναπτύξουμε και να εφαρμόσουμε αποτελεσματικές πολιτικές»; Αν μιλάει για τις κυβερνήσεις, πρέπει να θυμόμαστε ότι δεν είναι εκλεγμένος στην κυβέρνηση κανενός έθνους, ούτε έχει εκλεγεί ποτέ.
Αυτό δεν τον εμποδίζει, όμως, από την ανάμιξη του στις εσωτερικές υποθέσεις τους και την υποστήριξη εξεγέρσεων, όπως οι λεγόμενες έγχρωμες επαναστάσεις, συμπεριλαμβανομένων αυτών στη Γεωργία και την Ουκρανία, και της πρόκλησης χάους μέσω του BLM (Black Lives Matter) στις ΗΠΑ.
Επίσης, είναι πασίγνωστο ότι επιτέθηκε στη βρετανική λίρα, κάνοντας πλουσιότερο τον εαυτό του κατά ένα δισεκατομμύριο δολάρια.
Κάνοντας χρήση του «μας», επιθυμεί από τον αναγνώστη να θεωρήσει τον εαυτό του ενταγμένο, «μέσα στα πράγματα». Αλλά εμείς δεν είμαστε ενταγμένοι. Εμάς απλά μας λένε τι πρόκειται να συμβεί.
Στη συνέχεια γράφει για «το αποδεδειγμένο όφελος που θα μπορούσε να φέρει η μεγαλύτερη ενσωμάτωση». Αυτό είναι ένα σχεδόν ρητορικό αίνιγμα. Αυτός και οι δικηγόροι του αναμένουν –όχι χωρίς λόγο– ότι οι περισσότεροι άνθρωποι θα δώσουν τη δική τους ερμηνεία σε ό,τι λένε τα λόγια στη σελίδα. Ισχυρίζεται ότι υπάρχει απόδειξη, αλλά δεν παρέχει καμία –και αυτή είναι μια σημαντική παράλειψη δεδομένου ότι αναμένεται από εμάς να εμπιστευτούμε ολόκληρο το πολιτιστικό και οικονομικό μέλλον μας στους ισχυρισμούς του.
Πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ιαπωνίας, της Κίνας, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Ισραήλ και η Σιγκαπούρη, είναι εξαιρετικά προσεκτικές σχετικά με το πού χορηγούν υπηκοότητα. Αν είχαν αποδειχθεί τα οφέλη που αξιώνει ο Σόρος, σίγουρα θα ήταν μαζί του, επίσης.
Για να συνεχίσει: «Οι κυβερνήσεις πρέπει να διαδραματίσουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην αντιμετώπιση της κρίσης με τη δημιουργία και τη διατήρηση επαρκών φυσικών και κοινωνικών υποδομών για τους μετανάστες και τους πρόσφυγες. Αλλά είναι, επίσης, ζωτικής σημασίας η τιθάσευση της δύναμης του ιδιωτικού τομέα.
Αναγνωρίζοντας το αυτό, η κυβέρνηση Ομπάμα ξεκίνησε πρόσφατα μια “Πρόσκληση για Δράση”, ζητώντας από τις εταιρείες των ΗΠΑ να διαδραματίσουν μεγαλύτερο ρόλο στην αντιμετώπιση των προκλήσεων που θέτει η εξαναγκασμένη μετανάστευση. Σήμερα, οι ηγέτες του ιδιωτικού τομέα συναντώνται στα Ηνωμένα Έθνη για να προβούν σε συγκεκριμένες δεσμεύσεις που θα βοηθήσουν στην επίλυση του προβλήματος.»
Ο Σόρος, φυσικά, δεν κοκκινίζει όταν μας λέει τι «πρέπει» οι κυβερνήσεις μας να κάνουν.
Ο όρος «εξαναγκασμένη μετανάστευση» “κολλάει” έξυπνα στο μυαλό. Να είστε σίγουροι ότι τον δούλεψε για ώρες και απορρίφτηκαν πολλοί εναλλακτικοί όροι. Η δύναμή του έγκειται στο γεγονός ότι δηλώνει τόσο μια αδυναμία μπροστά σε μια ασταμάτητη εξωτερική δύναμη, όσο και το αναπόφευκτο του αποτελέσματος – ενώ την ίδια στιγμή περιφρονεί τις αιτίες.
Για κάθε ενδιαφερόμενο, οι αιτίες περιλαμβάνουν: Επιθέσεις των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ σε χώρες που δεν τους έκαναν κανένα κακό. Την ανοιχτή πρόσκληση της Ανγκέλα Μέρκελ στον Τρίτο Κόσμο να μετακινηθεί στην Ευρώπη. Υλική και πληροφοριακή υποστήριξη από οργανώσεις που χρηματοδοτούνται από τον Σόρος.
Ο Σόρος συνεχίζει: «Ως απάντηση, έχω αποφασίσει να δρομολογήσω 500 εκατομμύρια δολάρια για επενδύσεις που θα απευθύνονται συγκεκριμένα στις ανάγκες των μεταναστών, των προσφύγων και των κοινοτήτων που τους φιλοξενούν. Θα επενδύσω σε εταιρείες startup, σε αναγνωρισμένες εταιρείες, σε πρωτοβουλίες με κοινωνική απήχηση και σε επιχειρήσεις που χρηματοδοτούνται από τους ίδιους τους μετανάστες και πρόσφυγες. Αν και το βασικό μου ενδιαφέρον είναι να βοηθήσω τους μετανάστες και τους πρόσφυγες που φτάνουν στην Ευρώπη, θα αναζητώ καλές επενδυτικές ιδέες που θα επωφελήσουν τους μετανάστες σε όλον τον κόσμο.»
Θα μεταφράσω ως εξής: «Τώρα που η εισροή μεταναστών έχει στηθεί, πρόκειται να επενδύσω 500 εκατομμύρια δολάρια για να κάνω την διαδικασία ασταμάτητη, ατελείωτη και αυτο-χρηματοδοτούμενη, και την ίδια στιγμή να βγάλω πολλά λεφτά για τον εαυτό μου. Και αφού αυτό θα πλασάρεται με τη γλώσσα της συμπόνοιας, δεν υπάρχει τίποτα που να μπορείς να πεις εναντίον του.»
Πίσω στο γράμμα του Σόρος: «Αυτή η δέσμευση περί επενδύσεων σε μετοχές θα συμπληρώσει τις φιλανθρωπικές συνεισφορές που έχουν κάνει οι οργανώσεις μου για να αντιμετωπίσουν την εξαναγκασμένη μετανάστευση, που αποτελεί ένα πρόβλημα που το δουλεύουμε παγκοσμίως για δεκαετίες και για το οποίο έχουμε αφιερώσει ιδιαιτέρως σημαντικές οικονομικές πηγές.»
Απλά αφαιρέστε τις λέξεις «φιλανθρωπικές» (η οποία δεν σημαίνει αυτό που νομίζετε ότι σημαίνει στο επίπεδο των ελίτ) και μπορείτε να καταλάβετε ότι το «για να αντιμετωπίσουν» σημαίνει για τον Σόρος «διευκολύνουν», και θα αντιληφθείτε την πρόταση καλύτερα. Αυτή είναι μία προσεκτικά κατασκευασμένη πολιτική δήλωση.
Συνεχίζει: «Θα αναζητήσουμε επενδύσεις σε πληθώρα τομέων, ανάμεσά τους στην αναδυόμενη ψηφιακή τεχνολογία, η οποία μοιάζει ιδιαιτέρως υποσχόμενη ως ένα τρόπος να παρέχει λύσεις στα συγκεκριμένα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι που έχουν εγκαταλείψει την πατρίδα τους. Η πρόοδος σε αυτόν τον τομέα μπορεί να βοηθήσει τους ανθρώπους να αποκτήσουν πρόσβαση πιο αποτελεσματικά σε κυβερνητικές, νομικές, οικονομικές υπηρεσίες και υπηρεσίας υγείας. Ιδιωτικές επιχειρήσεις ήδη επενδύουν δισεκατομμύρια δολάρια να αναπτύξουν τέτοιες επιχειρήσεις για κοινότητες μη μεταναστών.
Γι’ αυτό τον λόγο τα χρήματα μετακινούνται πλέον ακαριαία από το ένα ηλεκτρονικό πορτοφόλι στο άλλο, οι οδηγοί βρίσκουν πελάτες χρησιμοποιώντας μόνο ένα κινητό, και ένας γιατρός στη Βόρεια Αμερική μπορεί να δει έναν ασθενή στην Αφρική σε πραγματικό χρόνο. Προσαρμόζοντας και επεκτείνοντας αυτές τις καινοτομίες για να εξυπηρετούν τους μετανάστες, θα βοηθήσουν να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής για εκατομμύρια σε όλον τον κόσμο.
Όλες οι επενδύσεις που κάνουμε θα ανήκουν στις μη κερδοσκοπικές οργανώσεις μου. Προορίζονται να είναι πετυχημένες – επειδή θέλω να δείξω πώς το ιδιωτικό κεφάλαιο μπορεί να διαδραματίσει έναν εποικοδομητικό ρόλο βοηθώντας τους μετανάστες–και όποια κέρδη (υπάρξουν) θα πάνε στην χρηματοδότηση προγραμμάτων του Open Society Foundations, συμπεριλαμβανομένων προγραμμάτων που ωφελούν μετανάστες και πρόσφυγες.»
Έτσι, όποιος το επιθυμεί θα είναι σε θέση να συνδεθεί στο σύστημα που εσείς και οι οικογένειές σας πληρώνατε μια ζωή, και να αποκτήσει πρόσβαση στις βασικές του αρτηρίες, με τίποτα παραπάνω από ένα κινητό τηλέφωνο. Εν τω μεταξύ ο Σόρος βγάζει ένα σωρό περισσότερα χρήματα, τα οποία θα μπορεί τότε να διοχετεύει στις ίδιες αυτές οργανώσεις, που θα κάνουν σίγουρο ότι η εισροή μεταναστών δεν σταματάει ποτέ.
Ο Σόρος προχωρά παραπάερα υποστηρίζοντας: «Ως μακρόχρονοι νικητές της κοινωνίας των πολιτών, εμείς θα επικεντρωθούμε στο να εξασφαλίσουμε ότι οι επενδύσεις μας θα οδηγήσουν σε προϊόντα και υπηρεσίες που πραγματικά θα ωφελούν τους μετανάστες και τις κοινότητες που τους φιλοξενούν».
Αφήνοντας παραδίπλα το τι ίσως εννοεί ο Σόρος με τον όρο «κοινωνία των πολιτών», στρέφομαι στη χρήση της λέξης «ωφελούν». Όφελος σε σχέση με ποιον; Σε σχέση με τον Τζόρτζ Σόρος–έναν άνθρωπο ο οποίος αποσταθεροποιεί κυρίαρχα κράτη ως μέρος του τρόπου λειτουργίας του.
Ο Σόρος καταλήγει: «Θα εργαστούμε, επίσης, κοντά με οργανώσεις όπως το Γραφείο της Υψηλής Επιτροπείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες και τη Διεθνή Επιτροπή Διάσωσης, για να καθιερώσουμε αρχές που θα κατευθύνουν τις επενδύσεις μας. Ο στόχος μας είναι να τιθασεύσουμε, για το κοινό καλό, τις καινοτομίες που μόνο ο ιδιωτικός τομέας μπορεί να παρέχει.
Εύχομαι ότι η αφοσίωσή μου θα εμπνεύσει και άλλους επενδυτές να κυνηγήσουν την ίδια αποστολή.»
Αυτό που εννοεί εδώ είναι: «Η τράπουλα είναι σημαδεμένη, και τώρα όλοι εσείς τα μικρά ψάρια που είστε πολύ κάτω στην τροφική αλυσίδα μπορείτε να πιάσετε καλό χρήμα από το τίποτα, ξεπουλώντας τις χώρες σας, γιατί αν κάτι τέτοιο δεν ήταν σίγουρο, εγώ δεν θα συμμετείχα».
Αυτό αποτελεί πολιτιστική εκκαθάριση και εθνο-κάθαρση με επιχειρηματικό κοστούμι. Είναι ο ντε φάκτο σφετερισμός του έθνους κράτους ως μια κοινωνική κατασκευή για τους λαούς της Ευρώπης, ως τμήμα ενός πολέμου με πολλούς στόχους, που σχεδιάστηκε για να καταστρέψει κράτη πλούσια σε πετρέλαιο και κάθε κράτος χωρίς κεντρική τράπεζα, ενώ ταυτόχρονα θα αποσαρθρώνει κυρίαρχα κράτη.

Ωστόσο, αυτό που θέλω να πω εδώ δεν έχει να κάνει με την μαζική μετανάστευση – αν και με την αναπόφευκτη, τελική εκμηδένιση της μεσαίας τάξης στις χώρες υποδοχής του Σόρος, οι αυθεντικοί πρόσφυγες δεν θα έχουν πουθενά να πάνε. Έχει να κάνει με το γεγονός ότι φορολογούμαστε χωρίς ούτε το φύλλο συκής της αντιπροσώπευσης, όσο άνθρωποι σαν τον Σόρος μπορούν να δημιουργούν και να υπαγορεύουν  ανοιχτά πολιτικές.

Ο Σαμ Γκέρρανς είναι Άγγλος συγγραφέας, μεταφραστής, σύμβουλος υποστήριξης και ακτιβιστής. Έχει επίσης επαγγελματική κατάρτιση στα μίντια, στις στρατηγικές τηλεπικοινωνίες και την τεχνολογία. Τον οδηγεί η δέσμευση του για το υπέρτατο νόημα, και επικεντρώνεται σε αυθεντικές προσεγγίσεις επάνω στο θέμα της αποκάλυψης και της «ρεαλπολιτίκ». Είναι ο ιδρυτής του Quranite.com – όπου το Κοράνι ερευνάται στη βάση του λόγου παρά της παράδοσης – και προσφέρει ιδιαίτερη εκμάθηση γλώσσας και προσωπικής υποστήριξη και συμβουλευτική στο SkypeTalking.com.

Πηγή: RT.com

Διαβάστε περισσότερα