Όταν δεν ντρέπονται οι ψεύτες, ντρέπονται τα ίδια τα ψέματα για λογαριασμό τους!

  

   Από την ημέρα της εφαρμογής του Μνημονίου, τον Μάη του 2010, έχουν λεηλατήσει τον ελληνικό λαό. Του έχουν αρπάξει πάνω από 63 δισ. ευρώ – καθ’ ομολογία του Στουρνάρα. Αλλά, τώρα, αυτός ο λαός, ο λεηλατημένος, καλείται να πάρει μέρος στο… πανηγύρι που κήρυξε προχτές ο κ.Σαμαράς. Διότι τώρα έχουμε… πλεόνασμα! Από το οποίο πλεόνασμα, ο λαός – ο λεηλατημένος – το 2014 θα λάβει μέρισμα. Πόσο είναι το μέρισμα; Κάντε τη διαίρεση: 500 εκατομμύρια το πλεόνασμα προς 1.000.000 ασθενέστερους, ίσον 500 ευρώ ετησίως, ήτοι… 1,5 ευρώ την ημέρα!

   Περί αυτού πρόκειται! Τόσο αξίζουν οι εξαγγελίες του κ.Σαμαρά: 1,5 ευρώ… Δεν φτάνει, δηλαδή που η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου στήνει ψηφοθηρικό γλεντοκόπι πάνω στο κοινωνικό νεκροταφείο που προκάλεσε. Δεν φτάνει που το γλεντοκόπι γίνεται με ξένα κόλλυβα. Τα κόλλυβα του 1,5 ευρώ τα βαφτίζει και… «παντεσπάνι»!

*

   Την ίδια στιγμή που προχτές ο κ.Σαμαράς έδινε νέα διάσταση στον «μαυρογιαλουρισμό», παριστάνοντας τον «Ρομπέν» του… 1,5 ευρώ, ερχόταν στην δημοσιότητα η έκθεση του ΟΟΣΑ. Προσέξτε:  Δυο χρόνια μετά τις εκλογές, απ΄ όταν δηλαδή οι Σαμαράς – Βενιζέλος ζητούσαν ψήφο ειδάλλως όπως έλεγαν η Ελλάδα δεν θα είχε τρόφιμα, φάρμακα και καύσιμα, το 18% των Ελλήνων δεν διαθέτει χρήματα ούτε για να αγοράσει τρόφιμα!

   Πρόκειται για ποσοστό – συμφώνα με την έκθεση – μεγαλύτερο κι από το αντίστοιχο στην Κίνα!

*

   Αλλά ο κ.Σαμαράς θα δώσει… μέρισμα. Σε ποιους, όμως, θα το δώσει; Προσέξτε: Σύμφωνα με την ίδια έκθεση του ΟΟΣΑ, η απώλεια εισοδήματος των Ελλήνων πολιτών την περίοδο 2007 – 2012 ήταν 4 φορές μεγαλύτερη από τα μέσα επίπεδα των κρατών της Ευρωζώνης!

   Προσέξτε: Ανά άτομο η μέση αυτή απώλεια υπολογίζεται στην Ελλάδα στις 4.400 ευρώ! Αλλά ο κ.Σαμαράς, από το πλεόνασμα, θα δώσει μέρισμα: 1,5 ευρώ. Ολόκληρο…

   Πάμε, όμως, να δούμε και τα άλλα «μαγικά» του πλεονάσματος:

   Πρώτο «μαγικό»: Σύμφωνα με τα στοιχεία Γενικής Κυβέρνησης για τον Ιανουάριο του 2014, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου προς τους ιδιώτες ανήλθαν στα 4,36 δις. ευρώ. Ταυτόχρονα, η μαύρη τρύπα στα Ασφαλιστικά Ταμεία μόνο από τις συντάξεις που βρίσκονται σε εκκρεμότητα ανέρχεται στα 3 δισ. ευρώ. Εντούτοις η κυβέρνηση και η τρόικα μιλούν για… πλεόνασμα! Πράγματι, λοιπόν: υπάρχει πλεόνασμα. Μπορεί, φυσικά, το πλεόνασμα να μην είναι οικονομικό και ταμειακό. Αλλά σίγουρα πρόκειται για αυθεντικό πλεόνασμα πολιτικής αγυρτείας, πολιτικής απάτης και αναίσχυντης (ευρω)ψηφοθηρίας.

   Παρεμπιπτόντως: Καθόλου δεν πρέπει να εκπλήσσει ότι η «αδέκαστη» τρόικα, σε αυτό το έργο της εξαπάτησης, διατηρεί ρόλο συμπρωταγωνιστή δίπλα στην κυβέρνηση. Άλλωστε, δεν είναι η πρώτη φορά που η ευρωενωσιακή οικογένεια του «πνεύματος και της ηθικής», ανάλογα με τα πολιτικά της παιχνίδια, τα κάθε λογής πλαστά στοιχεία που της χρειάζονται τα βρίσκει «άριστα»: Από τα πλαστά στοιχεία με τα οποία μπήκαν όλες σχεδόν οι χώρες στην ΟΝΕ έως τα «σουάπ» του Παπαντωνίου. Και από τη «δημιουργική λογιστική» των κυβερνήσεων Σημίτη, έως τη «δημιουργική λογιστική» του Αλογοσκούφη και του Παπακωνσταντίνου. Όλα «άριστα». Γιατί όχι και του Στουρνάρα…

*

   Δεύτερο «μαγικό»: Λόγω πλεονάσματος θα έχουμε και «ανάπτυξη». Η οποία θα τροφοδοτηθεί και με την μείωση των εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών. Αλλά, λόγω ακριβώς της μείωσης των εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών, τα Ταμεία θα επιβαρυνθούν κατ’ έτος με νέα τρύπα ύψους 800 εκ. ευρώ! Τι σόι «ανάπτυξη» είναι αυτή, με τα Ασφαλιστικά Ταμεία εντελώς διαλυμένα;

   Και τι είδους πρωθυπουργό «Χουντίνι» διαθέτουμε που λέει ότι θα δώσει 350 εκ. ευρώ στα Ταμεία από το πλεόνασμα για να καλύψει την τρύπα των 800 εκ. ευρώ; Σε ποια μαθηματικά το 350 είναι μεγαλύτερο του 800 (πλην, ενδεχομένως, των μαθηματικών του Μητσοτάκη, όπου το 0+0 έβγαζε… 14%);

*

   Τρίτο «μαγικό»: Ανάμεσα στα άλλα, θα καλύψουν, λένε, την δαπάνη για την αποκατάσταση των μισθών των ένστολων και των δικαστικών. Από το πλεόνασμα, πάλι. Αλλά η δαπάνη αυτή ανέρχεται στα 1,060 δισ. ευρώ. Και το πλεόνασμα που θα διανείμουν (σσ: μη σπρώχνεστε, όλοι θα πάρετε…), το προσδιόρισαν στα 500 εκ. ευρώ. Επομένως «πόθεν»;

   Μα, με τον συνήθη τρόπο: Με νέα φορολογικά μέτρα! Με κατάργηση και των τελευταίων επιδομάτων, όπως ακόμα και αυτό το επίδομα μητρότητας! Αλλά δεν θα τα πουν «μέτρα». Θα τα βαφτίσουν ξανά… «ισοδύναμα». Και μόλις τα ανακοινώσουν θα ορκίζονται ότι «δεν» πρόκειται για νέα μέτρα. Καθότι, ως γνωστόν, ο κύριος πρωθυπουργός έχει δηλώσει ότι «δεν θα παρθούν νέα μέτρα». Ο λόγος του, δε, είναι συμβόλαιο. Επικυρωμένο και με φτηνό χαρτόσημο: Μόλις 1,5 ευρώ…

*

   Εν κατακλείδι:

 «Τα τελευταία τούτα χρόνια στον τόπο αυτό ειπώθηκαν τα χειρότερα ψέματα της Ιστορίας. Ειπώθηκαν ψέματα που ντράπηκαν και τα ίδια, μια και δεν ντρέπονταν τα στόματα που τα 'λεγαν» - (Μενέλαος Λουντέμης, «Οδός Αβύσσου- Αριθμός Ο»)

email: mpog@enikos.gr

Διαβάστε περισσότερα

Εγώ η Ύβρις

Μας ψεκάζει με γύρη η άνοιξη

ευθυμία και μέθη

μέσα στο θήτα και των δύο όμως, το θήτα της θλίψης.

.

Ο θρίαμβος της Υβρεως! Εβαλε η Υβρις τα φτερά της, πασαλείφθηκε τα κραγιόνια της και βγήκε χορεύοντας στην Αγορά τον χορό της καρμανιόλας: ακούστε, χωριανοί

σας έχω πάρει τη ζωή και τη γαμάω,

δώστε μου και την ψυχή σας

δυο τάλληρα η μία. Να παίζω με τον πόνο σας,

γουστάρω.

Βγήκε η Υβρις στην πλατεία του χωριού στολισμένη με μαχαίρια κι αίματα – μα, πάνω απ’ όλα με φτερά, τα φτερά του Αντώνη, είναι πλέον
φτερωμένος ο κ. Πρωθυπουργός απ’ τα φτερά της νίκης (ω, ας είναι η νίκη του άπτερος, ώστε ποτέ να μην εγκαταλείψει την Πόλη μας), φτερωμένος σαν άγγελος καλών

εξ ουρανών

δίνει. Μάννα απαλό. Σαν νιφάδες από καλαμπόκι.

Μάννα, διακόσια ευρώ για κάθε 10.000 ευρώ που έχει βουτήξει,
τέλος η λιτότητα, τα μάθατε χωριανοί; Είμαι η Υβρις, πάντα παίζω με την πρώτη εντύπωση. Πάντα κερδίζω την πρώτη εντύπωση κι ύστερα, εν προκειμένω μετά τις εκλογές, σας ανοίγω πάλι τον δρόμο για την κόλαση, διότι
το ψέμα είναι το όπλο μου – σου λέω ότι σου μειώνω τις ασφαλιστικές εισφορές και δεν σου λέω ότι σου τρώω τα επιδόματα, χάνεις έτσι 3-0 και το καταλαβαίνεις μετά το τρίτο ημίχρονο.
Λέω ψέματα ξεδιάντροπα! φέρ’ ειπείν, Σαμαράς (1.09.2013 στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία»): «Θα μοιράσω το 70% από το ενδεχόμενο πλεόνασμα». Αν το πλεόνασμα είναι 3 δισ., όπως πάλι ο ίδιος ο κ. Σαμαράς λέει, μοιράζοντας 500 εκατ. δεν διανέμει το 70%, αλλά το 17%! Θα μου πείτε, θα
δώσει 1 δισ. από τις οφειλές  του κράτους, κι αυτό κλεμμένο είναι, από τους μισθούς και τις συντάξεις σας!
Για αυτό σας λέω! Είμαι η Υβρις κι άκρη δεν βγάζετε μαζί μου. Είμαι το θηρίο, είμαι η «Νέα Ελλάδα», έτσι, θαρρώ, θα ονομάσει ο κ. Σαμαράς το νέο κόμμα που έχει στα σκαριά! Πώς αλλιώς, δηλαδή, να το πει; «Ξεπουλημένη Ελλάδα»;
«Υπόδουλη Ελλάδα»;
Δεν λέει.
Εγώ η Υβρις. Ο φτερωμένος Αντώνης Σαμαράς, δίπλα μου σκάνε καταστάσεις σοκ, ο 1 στους 5 Ελληνες πεινάει, απ’ τα νοικοκυριά έχω φάει το 35% του εισοδήματός τους, πάρτε 200 ευρώ και χαρείτε, πάρτε και δοξάστε με, δεν παθαίνω σοκ εγώ με εκθέσεις σοκ, είμαι θηρίο ατάραχο, είμαι ο αήθης Αργύρης Ντινόπουλος στα πάνελ, ο καμερομανής Γεωργιάδης βαρκάρης στον Αχέροντα,
είμαι εγώ που σου βγάζω τη γλώσσα που δεν μου κόβεις, είμαι η αλητεία που ανέχεσαι, είμαι η Υβρις με τ’ όνομα! Είμαι η μούσα του κ. Μητσοτάκη που απολύει ανθρώπους σαν να φτύνει σπόρια καρπουζιού απ’ το στόμα του, είμαι η πολιτική υπόσταση του κ. Στουρνάρα απέναντι στους τρεις γκαουλάιτερ της Τρόικας – είμαι εγώ και άμα λάχει σου κάνω την Ακρόπολη χωματερή, σου τρώω το Ελληνικό, και σου κάνω το μυαλό τυρί με τα δελτία των οκτώ.
Τα κάνω όλα και τα πληρώνεις όλα! Σε σκίζω και σε λέω και μίζερο!
Μίζερε!
Αλλά ξέρεις τι με διασκεδάζει πιο πολύ, μικρέ μου λαϊκιστή; Οτι τα ξέρεις όλα αυτά κι όμως δεν με μαδάς! Οτι κυκλοφορώ με τα πλουμιστά μου τα φτερά, τα νύχια μου κόκκινα βαμμένα (απ’ το αίμα σου, βρε χαζούλικο), νόμιμη και ασφαλής μέσα στους δρόμους και τις ρούγες, εγώ η Υβρις, ένας γρύπας σε καμπαρέ φρικτό, μιαρός και καταραμένος, όλος δικός σου, βρε ζουζουνάκι -δες πώς σπαράζει με μαύρο δάκρυ η Μισέλ στα πάνελ για όσα σου έχουμε κάνει- αυτό είμαι! μια κλαίουσα βεβαιότης πολύ ευχαριστημένη με τον εαυτόν της, «έχω τιμή μου το κακό, χαίρομαι να μαυλίζω». Κι άκου με να σου πω
κι ένα τελευταίο: και που σου μιλώ, βαριέμαι. Είμαι η Υβρις και με λούζεσαι, τα υπόλοιπα περισσεύουν…

………………………………………………………………………………..

Κάνε τώρα λίγο στην άκρη να καθίσω μαζί σου στον καναπέ. Πάρε με αγκαλιά. Τι θέλεις να δούμε απόψε, γλυκέ μου;..

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ… 17% (!) ΑΝΤΙ 70% ΤΟΥ «ΠΡΩΤΟΓΕΝΟΥΣ» ΔΙΑΝΕΜΕΙ Ο ΣΑΜΑΡΑΣ

Του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

Ψέµατα είχε υποσχεθεί ο πρωθυπουργός ότι το 70% του πρωτογενούς πλεονάσµατος θα δινόταν στα ασθενέστερα κοινωνικά στρώµατα! Αυτό αποδεικνύεται από τις προχθεσινές εξαγγελίες του. Ανακοίνωσε πρωτογενές πλεόνασµα ύψους 2,87 δισεκατοµµυρίων ευρώ και είπε ότι από αυτά τα λεφτά θα µοιράσει σε περίπου 1.000.000 Ελληνες µόνο 505 εκατοµµύρια ευρώ – ποσοστό µόλις… 17,4%! Τι θα κάνει η κυβέρνηση τα υπόλοιπα χρήµατα;

Πρώτα πρώτα το 1 δισ. ευρώ θα το δώσει για την αποπληρωµή του δηµόσιου χρέους, τηρώντας εκεί την υπόσχεσή της ότι το 30% του όποιου «πρωτογενούς πλεονάσµατος» θα χρησιµοποιείτο για τον σκοπό αυτόν. Οπως ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός, θα δώσει ένα άλλο δισεκατοµµύριο ευρώ για την πληρωµή ληξιπρόθεσµων χρεών του δηµοσίου προς ιδιώτες. Καµία αντίρρηση δεν έχουµε φυσικά να είναι συνεπές το δηµόσιο στις υποχρεώσεις του και να µη «φεσώνει» αδίστακτα και για χρόνια όποιον έχει την ατυχία να συναλλάσσεται µαζί του, έχοντας γίνει ο χειρότερος… µπαταξής, αναξιόπιστος κακοπληρωτής χρεών στην ιστορία του ελληνικού κράτους. Βεβαίως και πρέπει να πληρώνει τα χρέη του στο δηµόσιο µέσα στις προθεσµίες που καθορίζουν οι συµβάσεις που έχει υπογράψει. Κανένας πολίτης δεν αισθάνεται υπερήφανος όταν η κυβέρνηση της χώρας και το κράτος του συνολικά θεωρούνται οικονοµικοί απατεώνες! Βεβαίως και να πληρώνει η κυβέρνηση τις οφειλές της, αλλά ταυτόχρονα εδώ εγείρεται ένα τεράστιο ζήτηµα οικονοµικοπολιτικού χαρακτήρα. Δεδοµένου ότι οι οφειλές που θα αποπληρωθούν µε αυτό το ένα δισεκατοµµύριο είναι ληξιπρόθεσµες, πώς είναι δυνατόν να συµπεριλαµβάνεται αυτό το δισεκατοµµύριο στο υποτιθέµενο «πρωτογενές πλεόνασµα;». Μυρίζει λογιστική απάτη!

Τα περιµένουµε µε ενδιαφέρον τα στατιστικά στοιχεία της Γιούροστατ, της ευρωπαϊκής στατιστικής υπηρεσίας, που θα δηµοσιευθούν σε ένα µήνα για να διαπιστώσουµε αν και οι Ευρωπαίοι µετρούν τα πρωτογενή πλεονάσµατα µη λαµβάνοντας καθόλου υπ’ όψιν τα ληξιπρόθεσµα (προσοχή, ληξιπρόθεσµα!) χρέη των κυβερνήσεων προς ιδιώτες. Γιατί αν ισχύει και σε ευρωπαϊκό επίπεδο αυτή η απατεωνιά, να πάψουµε να πληρώνουµε ως χώρα τις ξένες ιδιωτικές τράπεζες που µας έχουν δανείσει, να βγάζουµε έτσι ακόµη µεγαλύτερα πλεονάσµατα και να µοιράζει η κυβέρνηση κι άλλα πεντακοσάρικα στους Ελληνες, που έχει οδηγήσει κατά εκατοµµύρια στην εξαθλίωση! Εχουµε όµως αµφιβολίες και υποψίες ότι καθόλου δεν θα εγκρίνουν µια τέτοια στάση του Σαµαρά οι Ευρωπαίοι δανειστές!

Σήµερα πάντως οι ληξιπρόθεσµες οφειλές του δηµοσίου προς ιδιώτες υπερβαίνουν τα 4,3 δισεκατοµµύρια ευρώ. Οσο περισσότερα από αυτά πληρώσει το δηµόσιο τόσο καλύτερα για την ελληνική οικονοµία, αλλά είναι δυνατόν να µιλάει µια κυβέρνηση για «πρωτογενές πλεόνασµα» όταν έχει ληξιπρόθεσµα χρέη που υπερβαίνουν κατά πολύ το υποτιθέµενο πρωτογενές πλεόνασµά της; Δεν είναι σοβαρά πράγµατα αυτά. Οταν ο ίδιος ο ΟΟΣΑ, ο οργανισµός των αναπτυγµένων καπιταλιστικών χωρών, δηµοσιοποιεί την Τρίτη έκθεση που αποκαλύπτει ότι το 17,9% των Ελλήνων δεν έχει αρκετά χρήµατα για να αγοράσει τα απαραίτητα τρόφιµα (!) και ότι ο ένας στους πέντε ενήλικους Ελληνες ζει σε νοικοκυριό όπου δεν εργάζεται… κανένα (!) από τα µέλη του, απολύτως κανένα, είναι δυνατόν να έχει η χώρα µια κυβέρνηση που πανηγυρίζει ότι πέτυχε πρωτογενές πλεόνασµα και ότι άρχισε η ανάπτυξη; Θα τρελαθούµε; Εδώ η ίδια η έκθεση του ΟΟΣΑ τονίζει ότι ακόµη και όταν υπάρξει ανάκαµψη της ελληνικής οικονοµίας, αυτή δεν θα οδηγήσει σύντοµα στην αντιµετώπιση της κοινωνικής και της εργασιακής κρίσης.

Οπως τονίζει η ίδια έκθεση, µέσα στην πενταετία της κρίσης η απώλεια της αγοραστικής δύναµης των Ελλήνων ήταν… τέσσερις φορές µεγαλύτερη από τον µέσο όρο των χωρών της Ευρωζώνης! Η καταβαράθρωση του βιοτικού επιπέδου των Ελλήνων είναι τόσο µεγάλη και οι προοπτικές της οικονοµίας της χώρας µας µετά τη µνηµονιακή πολιτική των κυβερνήσεων Γ. Παπανδρέου, Λ. Παπαδήµου και Αντ. Σαµαρά είναι τόσο ζοφερές ώστε ούτε µετά από δεκαετίες δεν θα φτάσουµε στο επίπεδο της οικονοµικής ευηµερίας που ζήσαµε πριν από την κρίση, αν φυσικά συνεχιστεί η ίδια ολέθρια πολιτική της ΕΕ. Φτάσαµε στο τραγικό σηµείο η έκθεση του ΟΟΣΑ να προτείνει τη διανοµή επιδοτούµενων γευµάτων στα σχολεία! Παρά την κοµψή διατύπωση, ο ΟΟΣΑ προτείνει δηλαδή να ξαναρχίσει η Ελλάδα τα… συσσίτια για τα παιδιά, σαν εκείνα που γνώρισαν οι σηµερινοί γέροντες στη ρηµαγµένη µετεµφυλιακή Ελλάδα της δεκαετίας του 1950, πριν από εξήντα χρόνια! Καλπάζει η ανάπτυξη του Σαµαρά! Τι να πει κανείς…

*Δημοσιεύθηκε στο “ΕΘΝΟΣ” την Πέμπτη 20 Μαρτίου 2014

Διαβάστε περισσότερα

Πώς μετατρέπουν την Ελλάδα σε εργασιακό παράδεισο (για εργοδότες)

Πώς μετατρέπουν την Ελλάδα σε εργασιακό παράδεισο (για εργοδότες)

Ακόμη φθηνότερη καθίσταται η εργασία στην Ελλάδα μετά τη χθεσινή συμφωνία που επετεύχθη ανάμεσα στην τρόικα και την ελληνική κυβέρνηση. Οι εισφορές γίνονται λιγότερες ενώ οι εργοδότες θα μπορούν να επιλέγουν προσωπικό με ακόμη χαμηλότερο μισθό από μια «δεξαμενή» μακροχρόνια ανέργων στην οποία βρίσκονται περισσότεροι από 480.000 άνθρωποι.

 Θάνος Τσίρος

Εμμέσως, καταργείται και το δικαίωμα της αποζημίωσης καθώς αναμένεται να ενισχυθεί και ο θεσμός των «δανεικών» εργαζομένων. Μέσω του συγκεκριμένου θεσμού, οι εργοδότες θα μπορούν να συνάπτουν συμβάσεις με ιδιωτικές εταιρείες από τι οποίες θα «δανείζονται» εργαζόμενους.

Οι εργαζόμενοι αυτοί θα υπογράφουν συμβάσεις διάρκειας έως 36 μηνών οι οποίες στη λήξη τους θα ανανεώνονται χωρίς κανένα δικαίωμα στην αποζημίωση. Ακόμη και το γεγονός ότι δεν τέθηκε σε αυτό το γύρο ζήτημα αλλαγής του νόμου για τις απεργίες ή ουσιαστικής τροποποίησης του νόμου περί ομαδικών απολύσεων, θεωρείται προσωρινή «ανακωχή» καθώς το θέμα θα ξανανοίξει στον επόμενο γύρο.

Η είδηση αυτής της διαπραγμάτευσης είναι ότι οι τριετίες για τους μακροχρόνια ανέργους θα αναγνωρίζονται σε ποσοστό 50%. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ένας εργοδότης θα μπορεί να προσλάβει έναν μακροχρόνια άνεργο με ακόμη χαμηλότερο μισθό. Ασφαλώς, το κυβερνητικό επιχείρημα είναι ότι αυτό θα συμβάλλει στον περιορισμό της ανεργίας. Εγείρεται όμως ένα ερώτημα: Ποιος εμποδίζει τον εργοδότη να αντικαταστήσει το προσωπικό που έχει με ακόμη «φθηνότερο»; Ή πιο απλά, να διώξει έναν υπάλληλο ο οποίος εισπράττει τις τριετίες του στο 100% και να προσλάβει έναν άλλον με τα ίδια χρόνια προϋπηρεσίας οποίος θα αμείβεται με 11% λιγότερα; Ειδικά σε επαγγέλματα που παρατηρείται πολύ μεγάλη κινητικότητα (εταιρείες security, σουπερμάρκετ κλπ) θα γίνει το έλα να δεις, εκτός και αν το υπουργείο Εργασίας προνοήσει ώστε οι προσλήψεις μακροχρόνια ανέργων με χαμηλότερο μισθό να μην επιτρέπονται σε περίπτωση που έχει προηγηθεί απόλυση.

Το εργοδοτικό κόστος για την ασφάλιση ενός εργαζόμενου μειώνεται κατά 2,9 ποσοστιαίες μονάδες κάτι που σημαίνει ότι οι επιχειρήσεις θα κερδίσουν περίπου 800 εκατομμύρια ευρώ. Και αυτό το μέτρο, δεν συνδέθηκε με την καταπολέμηση της ανεργίας. Θα μπορούσαν να θέσουν ως προϋπόθεση για τη μείωση των εισφορών, την πρόσληψη νέων υπαλλήλων. Δεν το έκαναν. Έτσι, είναι αμφίβολο αν το μέτρο θα οδηγήσει σε αύξηση των θέσεων απασχόλησης ή απλώς σε αύξηση των διανεμόμενων κερδών.

Τι απέμεινε ως «πρόβλημα» για τους εργοδότες: οι αποζημιώσεις απόλυσης. Ένα ακόμη βήμα γίνεται τώρα καθώς ενισχύεται ο θεσμός των «δανεικών» υπαλλήλων. Και ένα βήμα θα γίνει στο επόμενο στάδιο όταν θα μπει ξανά στο τραπέζι το ζήτημα της υποχρέωσης του εργοδότη να καταβάλλει αποζημίωση στον εργαζόμενο ακόμη και όταν αυτός θα βγαίνει στη σύνταξη.

Διαβάστε περισσότερα

Σήμερα στις 8.15 μ.μ. θα διεξαχθεί η δίκη του "Κατηγορούμενου"

Σήμερα στις 8.15 μ.μ. το Τρικούπειο Πολιτιστικό Κέντρο θα μετατραπεί σε δικαστική αίθουσα όπου θα διεξαχθεί η δίκη του "Κατηγορούμενου".Τι θα αποφασίσουν σήμερα οι ένορκοι? Αθώος ή Ένοχος?

Δείτε περισσότερα: http://etolikotheater.weebly.com/blog.html

Δείτε το trailer της παράστασης: https://www.youtube.com/watch?v=Yo7--Xw3Kic

 

Η νέα θεατρική παραγωγή της Θεατρικής Ομάδας Αιτωλικού - Πολιτιστικού και Μορφωτικού Συλλόγου "Το Αιτωλικό" κάνει Πρεμιέρα στις 8 Μαρτίου 2014.

"Ο Κατηγορούμενος" είναι ένα δικαστικό δράμα του Τζέφρεϋ Άρτσερ.

Μια θεατρική παράσταση με έντονες συγκινήσεις, που καθηλώνουν το θεατή σε όλη τη διάρκειά του.

Προσπαθήσαμε και αυτή τη φορά να φτιάξουμε μια παράσταση όπου το θέμα του έργου να εξαρτηθεί από το γεγονός, ότι το κοινό θα μπορέσει να δει κάτι διαφορετικό, να δει πιο ξεκάθαρα μέσα του, να δουλέψει το μυαλό, να βιώσει μια διαφορετική θεατρική εμπειρία.

Πρόκειται για μια διαδραστική και σύγχρονη παράσταση που έχει κερδίσει ήδη το λονδρέζικο κοινό.  Όλες οι σκηνές του έργου, εκτυλίσσονται στο ιστορικό δικαστήριο τού Λονδίνου Όλντ Μπέιλι. Ο κατηγορούμενος, ένας γιατρός εν ονόματι Πάτρικ Σέργουντ, κατηγορείται για τη δολοφονία της συζύγου του Ελίζαμπεθ. Βασική μάρτυρας κατηγορίας είναι η νοσοκόμα Τζένιφερ Μίτσελ, η οποία κατά τους ισχυρισμούς της κατηγορούσας αρχής και της ίδιας ήταν ερωμένη του γιατρού, λίγο πριν δολοφονηθεί η σύζυγός του. Δύο δικηγόροι ανακρίνουν τους μάρτυρες προσπαθώντας να πείσουν τους ενόρκους για την ετυμηγορία τους.

Μια σειρά από γεγονότα οδηγούν  στην προδοσία και στον φόνο υφαίνοντας το απόλυτο δικαστικό δράμα και κάνοντας το κοινό μάρτυρα απέναντι στα παιχνίδια εξουσίας και στην δύνη του έρωτα των πρωταγωνιστών που οδηγούνται τελικά σε αδιέξοδα που καθορίζουν την μοίρα τους. Τα στοιχεία της ενοχής είναι εξίσου δυνατά με τα στοιχεία της αθωότητας τού κατηγορουμένου. Είναι άραγε αθώος ή ένοχος;

Η Θεατρολόγος Διονυσία Ολιβώτου γράφει:

«Αθώος ή ένοχος; Μια απόφαση που εσείς, οι θεατές, καλείστε να πάρετε στο τέλος της παράστασης. Αφού ακούσετε τα επιχειρήματα της μιας και της άλλης πλευράς, εσείς θα αποφασίσετε προς τα πού θα γείρει η δικαστική πλάστιγγα. Συνεπώς η παράσταση, δίνει τη δυνατότητα όχι μόνο προβληματισμού, αλλά και έκφρασης της άποψής σας. Είναι γνωστό ότι σε κάθε δίκη, το αποτέλεσμά της δεν είναι βέβαιο εκ των προτέρων, εκείνο που είναι βέβαιο, είναι ότι ο ένας απ’ τους δύο αντίδικους, θα χάσει. Σε πολλά σημεία οι αποδείξεις δεν είναι ξεκάθαρες, ή αφήνεται να πλανάται η υποψία ότι κάτι άλλο συμβαίνει. Σε αυτά ακριβώς τα σημεία είναι που θα δοκιμαστεί το κριτήριο της δικής σας αυτόνομης βούλησης, και θα πρέπει να επιλέξετε… την πραγματική αλήθεια! Αλήθεια, πόσο εμπιστοσύνη έχουμε στην κρίση μας, τη στιγμή μάλιστα που η απόφασή μας θα έχει επιπτώσεις στη ζωή κάποιου άλλου, κι όχι στη δική μας; Η αλήθεια, η πραγματική αλήθεια συμπίπτει και με τη δικαστική αλήθεια; Ο νόμος πιέζει να πάρετε τη μία ή την άλλη απόφαση. Τι γίνεται όμως όταν νιώθουμε ότι οδηγούμαστε σε αδιέξοδο; Τι διαφεύγει απ’ τη δικαιοσύνη; Τι διαφεύγει από μας;

Λοιπόν, ποια είναι η απόφασή σας, κύριοι ένορκοι; Αθώος… ή Ένοχος…;»

Δείτε το trailer της παράστασης:

Προγραμματισμένες Παραστάσεις

Σάββατο 8 Μαρτίου2014

Κυριακή 9 Μαρτίου 2014

Τρίτη 22 Απριλίου

Πνευματικό Κέντρο «Ευανθία Καρβέλη» Αιτωλικό

ώρα 8.15 μ.μ.

Τετάρτη 19 Μαρτίου 2014

Τρικούπειο Πολιτιστικό Κέντρο Μεσολόγγι

 ώρα 8.15 μ.μ.

Γ ενική Είσοδος 3€

Τα έσοδα των εισιτηρίων καταλήγουν στο ταμείο του Συλλόγου και διατίθενται για την υλοποίηση των πολιτιστικών δραστηριοτήτων του Συλλόγου
Tromaktiko

Διαβάστε περισσότερα

Αγάπα το κελί σου, τρώγε το φαΐ σου και διάβαζε πολύ…

    Καθώς ο πρωθυπουργός παρίστανε τον «Ρομπέν των φτωχών» (!) και εκφωνούσε το (ακαλλιτέχνητο) θεατρικό του διάγγελμα για τη λήξη των «διαπραγματεύσεων» με την τρόικα, την ώρα που ο Στουρνάρας αντάλλασε συγχαρητήρια με τους υφυπουργούς του γιατί στην «πιο δύσκολη επιθεώρηση» (!) από την τρόικα κατόρθωσαν πάλι να ικανοποιήσουν τους… «επιθεωρητές» τους, το μάτι μου έπεσε στα βιβλία πάνω στο γραφείο.
   Παρακολουθούσα να ανακοινώνουν ότι ο ελληνικός λαός θα βουλιάξει ακόμα βαθύτερα σε ένα  δουλεμπορικό που έχουν το ψηφοθηρικό θράσος να του το παρουσιάζουν σαν… «κρουαζιερόπλοιο». Και το μυαλό μου, από τα βιβλία, πήγε στον πατέρα μου.
   Ήταν χούντα. Εγώ πιτσιρικάς. Θυμήθηκα τον πατέρα μου (σσ: όσες φορές το κυνηγητό δεν μεταφραζόταν για μας τα παιδιά στο «λείπει σε ταξίδι για δουλειές»…), στα συναπαντήματα με τους φίλους του (σσ: όσες φορές δεν «έλειπαν σε ταξίδι για δουλειές»…), στον αποχαιρετισμό, μισοχαμογελώντας, μισοσυνωμοτικά, να πετάνε πότε – πότε ο ένας στον άλλον εκείνη τη φράση: «Αγάπα το κελί σου, τρώγε το φαί σου και διάβαζε πολύ». Τί είναι αυτά που λένε, έλεγα από μέσα μου…
   Αργότερα έμαθα ότι ήταν μια φράση που τη μοιραζόταν ο Νίκος Ζαχαριάδης, ο πρώην γραμματέας του ΚΚΕ, με τους συντρόφους του. Ήταν η συμβουλή του, ένα παρασύνθημα, για να κρατηθούν όρθιοι στις φυλακές και στις εξορίες.  Αλλά πάλι μου φαινόταν παράξενο: Πώς γίνεται να αγαπάς το κελί σου;…
   Στην πορεία κατάλαβα (νομίζω).  Αυτό που λέγανε (νομίζω) ήταν ότι δεν παραιτείσαι ποτέ. Δεν σκύβεις ποτέ. Δεν συνθηκολογείς. Ποτέ. Παίρνεις δύναμη από ό,τι μπορεί να σου δώσει ζωή. Παίρνεις ζωή από την αγάπη για τον τόπο σου. Ακόμα κι αν για τον τόπο σου, για την προκοπή του, χρειαστεί να ζεις μέσα στο «κελί» σου. Φροντίζεις το «κελί» σου, δεν το παρατάς, δεν απαρνιέσαι τον αγώνα και το όραμα να ξημερώσει το δίκιο στον τόπο σου. Και κάνεις ό,τι περνάει από το χέρι σου για να είσαι παρόν και ετοιμοπόλεμος σε αυτό τον αγώνα. Δεν καταθέτεις τα όπλα. Φροντίζεις  να συντηρείς τις βιολογικές αντοχές σου, αλλά και τη σπίθα στο μυαλό σου.  Αν είναι να γράψεις Ιστορία, να γίνεις μέρος του λαού που θα γράψει τη δική του Ιστορία, πρέπει να σε παίρνουν τα πόδια σου. Και να δουλεύει το μυαλό σου.     
   Για τις γενιές που ακολούθησαν, για τη δικιά μου γενιά, το κελί έγινε κάπως πιο «ευρύχωρο». Το φαγητό «γρήγορο». Δεν είμαστε η γενιά που μπορεί να δίνει συμβουλές  για «κελιά». Ούτε να κάνουμε μαθήματα για τη δύναμη της ψυχής που χρειάζεται για να «καταπιείς» τις σωματικές κακουχίες και για να «τραφείς» με την ανάξια πλερωμή των διώξεων της «δημοκρατίας» ενάντια στους αγωνιστές για δημοκρατία.
   Έτσι, κάθε φορά που το «κελί» στενεύει – ειδικά όταν το «κελί» κατακλύζεται  από τη βλακεία, από την ευτέλεια, από την απάτη, από το ψέμα, από το «δήθεν» και από το διαρκώς αναπαλαιωμένο «τίποτα» - αυτό που σχεδόν πάντα γυρνάει στο μυαλό μου από το τρίπτυχο της φράσης του Ζαχαριάδη, είναι εκείνο το «διάβαζε πολύ»!

*

   Επιτρέψτε μου, λοιπόν, σήμερα να μην χαραμίσω τη στήλη για τα χτεσινά ψέματα της κυβέρνησης.
   Σήμερα θέλω να ευχαριστήσω δημόσια τον αγαπημένο μου φίλο τον Μίλτο Πασχαλίδη. Στις εποχές που ο Ψινάκης θέτει υποψηφιότητα για δήμαρχος Μαραθώνος έχοντας την μετά τηλεοπτικών καμερών ευλογία του Μητροπολίτη Κηφισίας, Αμαρουσίου και Ωρωπού (σσ: του ίδιου δέσποτα ο οποίος διεκτραγωδούσε στο MEGA τα βάσανα των βιομηχάνων που προσφεύγουν, όπως δήλωσε, στην Εκκλησία ζητώντας ένα πιάτο φαί…), ο Μίλτος είχε το κουράγιο να γράψει. Να γράψει με τρόπο που μόνο η αγάπη και ο σεβασμός το καταφέρνει. Να μας δώσει εικόνες και πλευρές από τη ζωή του μεγάλου «άγνωστου». Του πάντα «παρόντα» ποιητή της Μεταπολίτευσης. Να μας γνωρίσει τον μεγάλο Αλκη Αλκαίο. Και να μας θυμίσει – μέσα και από τα 3 ολοκαίνουργια τραγούδια και τις ανέκδοτες ηχογραφήσεις του CD που διατίθεται μαζί με το βιβλίο - ότι είμαστε πάντα μέσα στην «Πιρόγα». Και ότι ο τόπος μας παραμένει «το φαιό νταμάρι που ασκούνται βρίζοντας ξένοι φαντάροι»  (Μίλτος Πασχαλίδης, «Αγύριστο Κεφάλι – Ο Αλκης Αλκαίοςπου γνώρισα», εκδόσεις «Λιβάνη»).
   Θέλω να ευχαριστήσω τον αξιότιμο συνάδελφο κύριο Σπύρο Κουζινόπουλο. Στις εποχές που η πολιτική κατάντια ακόμα κι όταν βρίσκει πάτο σκάβει για να πάει ακόμα πιο κάτω, στις εποχές που η πολιτική ιστορία της Ελλάδας έχει καταντήσει να «γράφεται» από Γεωργιάδηδες και να περιλαμβάνει σελίδες με υποψηφιότητες τύπου Μπέου για την… δημαρχία του Βόλου, ο κ.Κουζινόπουλος είχε το κουράγιο να γράψει. Να γράψει με τρόπο τεκμηριωμένο, διδακτικό, αποκαλυπτικό, λογοτεχνικά άρτιο, για συνταρακτικές στιγμές της πολιτικής ιστορίας αυτού του τόπου. Θέλει αντοχή, θέλει πείσμα, θέλει να διακατέχεσαι από την αρετή της έγνοιας και της ευθύνης, για να προσπερνάς το βάλτο της πολιτικής ευτέλειας. Για να αφιερώνεσαι στην κατάδειξη της πολιτικής με το «Π» κεφαλαίο. Για να θυμίζεις την δολοφονία Λαμπράκη και του βασιλιά Γεώργιου, να φωτίζεις την δολοφονία του Ζεύγου και του Χαλκίδη, να ερευνάς τις υποθέσεις Πολκ και Τσαρούχα. Για να κρατάς ζωντανή την επιθυμία για την γνώση του μεγάλου, του σημαντικού, του αειθαλούς (Σπύρος Κουζινόπουλος, «Οι μεγάλες πολιτικές δολοφονίες στη Θεσσαλονίκη του 20^ου αιώνα», εκδόσεις «Ιανός»).
   Θέλω να ευχαριστήσω τον κύριο Ανδρέα Μαράτο.  Στις εποχές που τα «Ποτάμια» του «δήθεν» κουβαλάνε στα σακίδιά τους το «τίποτα», ο κύριος Μαράτος έκανε την αποκοτιά να γράψει για τον Θεοδωράκη. Τον Μίκη… Κι έγραψε με τρόπο απροσδόκητο. Έγραψε επιστρατεύοντας όλο το ταλέντο του ζωγράφου, αλλά και την επιμονή του σκαπανέα. Πήρε την παρτιτούρα του Μίκη και μέσα από «ανασκαφή του» φωτίστηκαν όλα όσα συνέθεσαν το καθεστώς των νικητών της μεταπολεμικής και μετεμφυλιακής Ελλάδας: «Ο φοβος, ο εκμαυλισμός, η διαφθορά και το ρουσφέτι τα καθημερινά τους όπλα, η εκλογική βία και νοθεία τα εχέγγυα της κοινοβουλευτικής τους επικράτησης». Ο κύριος Μαράτος πήρε τα τραγούδια και έγραψε με ένα τρόπο μοναδικό, με μια μαεστρία που θα ζήλευε και ο μαέστρος Θεοδωράκης, αποκαλύπτοντάς μας ότι  «τα τραγούδια φυλάνε μέσα τους τον ουτοπικό σπινθήρα του καιρού τους και τη λανθάνουσα δυνατότητα αλλαγής πλεύσης» (Ανδρέας Μαράτος, «Ουτοπία κρυμμένη στο σώμα της πόλης – Ο μουσικός κόσμος του Μίκη Θεοδωράκη και η εποχή του», εκδόσεις «Ιανός»).

*

Υστερόγραφο: Πατέρα - δεν πρόλαβα να στο πω - είχατε δίκιο: «Αγάπα το κελί σου. Τρώγε το φαΐ σου. Και διάβαζε πολύ»…

Διαβάστε περισσότερα

Εν τούτω νίλα

Πού είναι τα 3 δισ. (ω, ναι, 3 δισ.) πλεόνασμα που θα μοίραζε ο κ. Πρωθυπουργός σε ορισμένα (μην ξεχνιόμαστε) απ’ τα θύματα της πολιτικής του; Πεντακόσια εκατομμύρια του τα έκαμαν οι Τροϊκανοί (ή μήπως 400 – κι αν τα μοιράσει κι αυτά!
Διότι, αν είναι για καλό, συμβαίνει το 10% όσων ανακοινώνει κάθε φορά η κυβέρνηση, αλλά αν είναι για κακό συμβαίνει το 1.000% και
το 10.000% όσων δεν ανακοινώνει.
Επί μακρόν το ύψος του πρωτογενούς πλεονάσματος ανεβοκατέβαινε όπως ο υδράργυρος στο θερμόμετρο που μετράει τα ψέματα, μια κακόγουστη κολοκυθιά, είναι 600 εκατ., όχι 870 εκατ., αλλά αν είναι 1,5 δισ., μήπως είναι 3 δισ.; Κακόγουστο, θλιβερό
και θανάσιμο, αλλά τοιαύτα έχομεν ανδρείκελα.
Εν τέλει, μετά βαΐων (της δεκάρας) και κλάδων (της κατάρας) ο κ. Πρωθυπουργός ανακοίνωσε ότι το κράτος θα πληρώσει 1 δισ. απ’ τα πολλά δισ. που χρωστάει – ίδωμεν πόσα, πότε και σε ποιους,
ενώ σε ελάχιστους απ’ όσους ξεπάτωσε τη ζωή, θα τους πετάξει ένα ξεροκόμματο κάποιων δεκάδων ευρώ (αν το κάνει) για να τους εξαγοράσει, φθάνοντας έτσι στο
τελευταίο σκαλί του εξευτελισμού όλων μας. Περάστε, κόσμε, η κυβέρνηση δίνει 10 ευρώ για τη δουλειά που σας έκλεψε, τον μισθό που σας πετσόκοψε
και θα σας πετσοκόψει κι άλλο,
για τους φόρους, για τα μαγαζιά που κλείνουν, για τα σπίτια που θα κατασχεθούν, πάρτε 10 ευρώ, όχι όλοι, μη σκοτώνεστε, οι ετοιμοθάνατοι.
Πανηγύριζε χθες στο «διάγγελμά του» ο κ. Σαμαράς σαν βρεγμένη γάτα και απευθυνόταν στους δυσπραγούντες απ’ την πολιτική του με πονηριές
κουτοπονηριές
και βεγγαλικά που έσκαγαν στους χάσκοντες απ’ την αηδία τους ουρανούς σαν μικρές πορδίτσες.
Ετσι θα απευθύνεται στο εξής στα θύματά της η κυβέρνηση έως τις εκλογές, με κακομοιριές φανταχτερά τυλιγμένες στις ψευτιές των καθεστωτικών ΜΜΕ, με τον Διάβολο κρυμμένον στις λεπτομέρειες όσων έχει συμφωνήσει, με
αποκρύψεις, αστερίσκους, παγίδες και ψιλά γράμματα, όλα συσκευασμένα στην εντέλεια της προπαγάνδας. Οι απολύσεις, το ξέσχισμα (ακόμα περισσότερο) του κατώτατου μισθού, όλα έχουν συμφωνηθεί, αλλά θα ανακοινωθούν μετά τις εκλογές αν η Διαπλοκοδιαφθορά ξαναπιάσει κορόιδο το αναγκαίο εκείνο ποσοστό των πολιτών που θα κρατήσει τη χώρα χειροπόδαρα δεμένη στον τάφο της.
Τις επόμενες μέρες θα πλημμυρίσουν τα πάνελ από Νεοδημοκράτες και Πασόκιους που θα λένε όλοι μαζί το ποίημά τους με ξεδιάντροπη επιμονή:
πετύχαμε πλεόνασμα
βγαίνουμε στις αγορές
δεν έρχεται τρίτο μνημόνιο.
Καμμιά σημασία δεν θα έχει ότι το ποίημα αυτό το έχουν ξαναπεί πολλές φορές. Ούτε ότι η διάψευσή τους κάθε φορά άφηνε πίσω της περισσότερες εκατόμβες (επί χιλιάδες) θυμάτων. Καμμιά σημασία δεν θα έχει ότι θα ξεσχίσουν πάλι το Σύνταγμα για να περάσουν όλον αυτόν τον οχετό υποτέλειας με ένα νομοσχέδιο του ενός άρθρου, όλα θα γίνουν όπως γίνονται απ’ το 2010
με ψέματα, εκβιασμούς, διλήμματα, απειλές, τρομοκρατία, καταστολή.
Λες και απευθύνονται σε λοβοτομημένους ή λωτοφάγους.
Σε δέκα μέρες, λέει, θα ξέρουμε τι συμφωνήθηκε χθες! Γιατί σε δέκα μέρες; Και θα τα μάθουμε όλα; Ετσι, με μικρές απατεωνιές θα προσπαθήσουν να φθάσουν ώς τις εκλογές, για να συνεχίσουν, αν δεν συντριβούν, ύστερα τις μεγάλες.
Και είναι δύσκολο να συντριβούν.
Διότι τους υποστηρίζουν θεοί και δαίμονες.
Είναι πολλά τα λεφτά, αξίζει πολλά η Ελλάδα, δεν θα την αφήσουν εύκολα τα κοράκια που έχουν χώσει τα νύχια τους στο σώμα της. Τα ΜΜΕ της διαπλοκής τα δίνουν όλα: «ανεξάρτητοι» δημοσιογράφοι που παθαίνουν 40 πυρετό απ’ την αγωνία τους που ο ΣΥΡΙΖΑ «δεν έχει ξεκάθαρες θέσεις», καθώς λένε, χαϊδεύουν με στοργή το Ποτάμι του Σταύρου μπας και αποκτήσει. Οχι
μόνον θέσεις, αλλά ιδεολογία, πρόγραμμα. (Με την ευκαιρία, πρώτη φορά βλέπω κόμμα με Πολιτικό Γραφείο τον αρχηγό του. Με Κεντρική Επιτροπή τον αρχηγό του. Με καταστατικό, μέλη, οργανώσεις βάσης τον αρχηγό του. Μόνο στα οικονομικά, αν πιστέψουμε τον κ. Δήμου [οπαδό του αρχηγού του], αυτό το κόμμα διαθέτει κι άλλα πρόσωπα, κάποιους «ξένους χρηματοδότες». Σε όλα τα υπόλοιπα, το εν λόγω κόμμα είναι ο αρχηγός του και οι δύο κάμερες που τον ακολουθούν).
Εχει ξεπέσει πολύ το πράγμα. Ακόμα και αυτός ο ίδιος ο εκφυλισμός της δημοκρατίας γίνεται αυτοεκπληρούμενη προφητεία: η ΔΗΜΑΡ, απ’ τις πολλές κωλοτούμπες του κυρ Φώτη πάει για ποσοστά Καρατζαφέρη. Οι μεταμορφώσεις του ΠΑΣΟΚ σε ελιά, 58 και δεν συμμαζεύεται αποτυγχάνουν, όπως αποτύγχανε η λαίδη Μάκβεθ να πλύνει το αίμα απ’ τα χέρια της. Το ΚΚΕ έχει υποβαθμίσει τον εαυτόν του στον ρόλο του κεκράκτη εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ, που, όπως λέει, εξαπατά τον λαό, είναι ο δεύτερος πόλος του συστήματος, και λοιπά ανάξια για κομμουνιστές.
Σ’ αυτές τις εκλογές οι πολίτες πρέπει να σκεφτούν καλά. Ψηφίζουν για τη ζωή τους.


Αυτά τα κόμματα που υποστήριξαν τις πολιτικές που έφεραν την καταστροφή
τώρα υποστηρίζουν την καταστροφή.
Δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς.
Ποια είναι τα κόμματα αυτά; Η Ν.Δ., το ΠΑΣΟΚ και όλες οι μεταμορφώσεις του, Ελιά, 58, Ποτάμι (διότι και ο Σταύρος Σημιτογιωργάκηδες υποστήριζε και μνημόνια υποστηρίζει) συν η ΔΗΜΑΡ. Διότι την κρίσιμη στιγμή, έβαλε πλάτη στο έγκλημα κι ας μην τραυλίζει τώρα φούμαρα.
Ποια κόμματα είναι αθώα του αίματος; ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ, οι ΑΝΕΛ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Πόσοι καλοί άνθρωποι υποστηρίζουν αυτά τα κόμματα και θέλουν μια Ελλάδα ελεύθερη και δημοκρατική; Εκατομμύρια! Που θα μετρηθούν στις εκλογές. Εχουν μεταξύ τους ιδεολογικές διαφορές; Τεράστιες, μεγάλες ή πιο μικρές. Τι τους ενώνει; Το σταμάτημα της καταστροφής. Κατ’ αρχήν, και βλέπουμε. Απ’ αυτά τα εκατομμύρια των καλών ανθρώπων μπορεί να σχηματισθεί η κυβέρνηση εθνικής κοινωνικής και λαϊκής σωτηρίας που έχει ανάγκη η Ελλάδα. Και η Ευρώπη. Για να αλλάξει ή να διαλυθεί. Αν τώρα μέσα στα εκατομμύρια των καλών ανθρώπων υπάρχουν κι ορισμένοι επίσης καλοί άνθρωποι που πιστεύουν ότι έτσι δεν σταματάει η καταστροφή, ας μη συμμετάσχουν. Φθάνουν και περισσεύουν όλοι οι άλλοι. Αυτοί που θα πάρουν την ευθύνη να αγωνισθούν. Και μάλιστα όχι για να πέσουν, αλλά για να νικήσουν.
Διότι ο καλός πολίτης μπορεί να ’χει στη σημαία του εκείνους που φύλαξαν Θερμοπύλες, αλλά στη μάχη πάει για να νικήσει επιτέλους η Αχαϊκή Συμπολιτεία κι όχι για να ηττηθεί.
Και σ’ αυτό ακριβώς βρίσκεται η αχίλλειος πτέρνα του καλού πολίτη, των εκατομμυρίων καλών ανθρώπων που θέλουν να αλλάξουν τα πράγματα. Εδώ βαράνε όλα τα σφυριά των κομμάτων της διαπλοκής και της υποτέλειας, εδώ βαράνε τα καθεστωτικά ΜΜΕ: στο να μας αποστερήσουν τον ενθουσιασμό, την ελπίδα, στο να φθάσουμε στην κάλπη με κρύα καρδιά.
Αυτά είναι τα όπλα τους: η εξαπάτηση και η αποθάρρυνση. Εξαπάτηση για όλα τα μέτρα που έχουν πάρει έως τώρα, αποθάρρυνση ότι μπορούμε να τα ανατρέψουμε.
Αν όμως ο λαός πεισθεί απ’ τα κόμματα που σέβονται τη ζωή του ότι μπορεί να πάρει ο ίδιος τη ζωή του στα χέρια του, όλα θα αλλάξουν. Κι αυτό δεν είναι μόνον ένα ιστορικό στοίχημα, αλλά μια ανάγκη. Διότι
δεν γίνεται ένας στους πέντε Ελληνες να μην τρώει ή να υποσιτίζεται, ένας στους τρεις να ’ναι άνεργος, ένα στα δύο μαγαζιά που έχουν απομείνει να πηγαίνει για λουκέτο, δεν γίνεται να χρηματοδοτούμε τις τράπεζες και (με τα λεφτά μας) να μας παίρνουν τα σπίτια, δεν γίνεται να πληρώνουμε τους φόρους των φοροφυγάδων, δεν γίνεται να βουτάνε οι Δυνατοί, ντόπιοι και ξένοι, ενέργεια, πόρους, υποδομές, γη, πλούτο, δεν γίνεται η Ελλάδα να μην έχει μέλλον, να φεύγουν οι νέοι της στα ξένα και να μην κάνουν παιδιά οι ερωτευμένοι. Δεν
γίνεται να μας κυβερνούν κλόουν και ανδρείκελα, που πανηγυρίζουν κάθε φορά το όλο και πιο βαθύ σκλάβωμα της πατρίδας, δεν γίνεται! Δεν μας αξίζει.
Η Μεγάλη Υφεση του 1929 κράτησε έως το 1933. Εδώ, αρχής γενομένης το 2010 (χωρίς τα προεόρτια) πάμε για το 2018 ή το 2030. Ως τότε πολλοί από μας θα έχουν πεθάνει και η Ελλάδα θα έχει γίνει βόθρος. Τα πράγματα πρέπει να αλλάξουν τώρα και η Αριστερά πρέπει να τα καταφέρει τώρα. Πρέπει να βγάλει τον λαό απ’ την παγίδα της απελπισίας, που εντέχνως δημιουργούν γύρω του τα καθεστωτικά κόμματα και τα καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης με τον πιο απλό και ισχυρό τρόπο: το Πρόγραμμα και τη συμπεριφορά της.

Διαβάστε περισσότερα