Poutanique τεχνη, εσυ τα φταις ολα!

Να είναι τέχνη; Επάγγελμα ή μήπως ματαιοδοξία;

Ο μουσικός του πεζοδρόμου!!

Ξαφνικά την καλοκαιρινή ηρεμία στο μικρό μας Μεσολόγγι σκέπασε μια γλυκιά μελωδία που έρχονταν από το βάθος του πεζοδρόμου. Όσο πλησίαζε.....

Να πως γινεται το Μεσολογγι προορισμος!

αι θα αξιοποιηθεί. Ακούγονται διάφορες ιδέες και έχουν συσταθεί αρκετές ομάδες πολιτών που προτείνουν υλοποιήσιμες και μη ιδέες προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος και έμμεσα να επωφεληθούμε όλοι.....

Ποσα κτηρια ρημαζουν στο Μεσολογγι;

Ένα από τα θέματα του δημοτικού συμβούλιου στις 27/ 11 είναι η «Εκμίσθωση χώρου για κάλυψη στεγαστικών αναγκών του Δήμου». Οι πρώτες σκέψεις που μου έρχονται στο μυαλό είναι πως μετά από τόσα χρόνια και πώς μετά από τόσο κονδύλια έχουμε φτάσει ....

Μεσολόγγι - αδέσποτα ώρα μηδέν.

Αδέσποτα, ένα ευαίσθητο θέμα για όσους είναι πραγματικά φιλόζωοι* και με τις δυο έννοιες της λέξης. Ας αρχίσουμε να μιλάμε για τις αβοήθητες ψυχές που ξαφνικά βρεθήκαν απροστάτευτες στον δρόμο όχι από το τέλος δηλαδή από τα αποτελέσματα που βλέπουμε...

Facebook, φωτογραφιες με σουφρωμενα χειλη...

Κάλος ή κακός αγαπητοί φίλοι διανύουμε μια εποχή που θέλει τους περισσότερους άμεσα εξαρτημένους από τις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωση τύπου face book. Έρχεται λοιπόν το Ινστιτούτου Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας

25 Σεπ 2011

Σοπενχάουερ:"Oι άνθρωποι είναι σαν τα πρόβατα που οδηγεί ο βοσκός όπου θέλει"

  O Σοπενχάουερ πέθανε πριν από 145 χρόνια. Aνάμεσα στα γραφτά του ήταν και ένα παράδοξο –μεταξύ πνεύματος και ευθυμίας– δοκίμιο με τίτλο «H τέχνη του να έχεις πάντα δίκιο». Oλόκληρο δεν δημοσιεύθηκε ποτέ όσο ζούσε, μόνο την εισαγωγή του συμπεριέλαβε ο ίδιος στα «Πάρεργα και παραλειπόμενα», το τελευταίο του βιβλίο με δοκίμια. Aπό εκεί τη μετέφρασε ο T. Mπέκλι και δημοσιεύθηκε από τον Mακμίλαν, το 1896. Oλόκληρο το δοκίμιο όμως, αν και σε συντομευμένη μορφή, δημοσιεύεται τώρα, πάλι στα αγγλικά, από τον φιλόσοφο A.Σ. Γκρέιλινγκ και κυκλοφορεί στις εκδόσεις Γκίμπσον Σκουέαρ Mπουκς.
      Για το αναγνωστικό κοινό λοιπόν (πέρα από τους ειδικούς) είναι μια πρώτη σχεδόν εμφάνιση κειμένου του Σοπενχάουερ,  σε μια από τις καλύτερες συγγραφικά και δηκτικά στιγμές του και σε αξιοπαρατήρητη συμπόρευση με τους καιρούς μας.

Η εικόνα του φιλοσόφου στον Πλάτωνα και στον Αριστοτέλη

  Η ακμή της φιλοσοφικής σκέψης εντοπίζεται στην Αθήνα των κλασικών χρόνων. Εκεί, όπου η ενασχόληση με την πολιτική αποτελεί σχεδόν «δεύτερη φύση» για πολίτες και μη. Οι φιλόσοφοι δεν αποκλίνουν από τον κανόνα. Τόσο ο αριστοκράτης Πλάτωνας[1], όσο και ο μέτοικος και σχολαστικός Αριστοτέλης[2], θα αφιερώσουν ένα μεγάλο μέρος του έργου τους στη σχέση ηθικής και πολιτικής, από διαφορετική ο καθένας σκοπιά.

Είναι άραγε τυχαίο ότι η ηθική σε συνάρτηση με την πολιτική, απασχολεί ιδιαίτερα τους δύο κορυφαίους φιλοσόφους; Βρισκόμαστε σε μια εποχή έντονων φιλοσοφικών αναζητήσεων και προβληματισμών. Οι Σοφιστές φαίνεται να προβάλλουν μια διαστρεβλωμένη, σχεδόν εικονική, πραγματικότητα, κάτω από το πρίσμα μιας λογικής, η οποία προσομοιάζει περισσότερο με

ΓΙΑΤΙ ΓΚΡΙΝΙΑΖΩ ΣΥΝΕΧΩΣ;

Γράφει: η Ειρήνη Τζελέπη, Συμβουλευτική Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια, Pg.Dipl., MSc., City University, Λονδίνο, irini.tzelepi@yahoo.gr
Όλοι έχουμε συναντήσει ανθρώπους που γκρινιάζουν συνεχώς για διάφορα θέματα που τους απασχολούν: για τη δουλειά τους που δεν είναι ικανοποιητική και στην οποία δεν μπορούν ποτέ να βρουν το δίκιο τους, για το/ η σύντροφό τους που δεν είναι εκεί ποτέ όταν τον/ ην χρειάζονται κ.ά. Ένα διαρκές παράπονο κρύβεται στα λεγόμενά τους και οι αφορμές για γκρίνια είναι δεκάδες. Μπορεί να ξεκινούν κάθε κουβέντα τους με ένα παράπονο, να καταλήγουν εκεί ή να διατηρούν μια διάθεση γκρίνιας σε όλα τα λεγόμενά τους και σε κάθε συζήτηση που κάνουν.

Share

Facebook Digg Stumbleupon Favorites More