Επιστολή διαμαρτυρίας του τμήματος «ΦΥΛΑΚΕΣ ΜΟΥΣΕΙΩΝ Κ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ» του δημόσιου ΙΕΚ Μεσολογγίου

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ-ΔΗΛΩΣΗ

Του τμήματος «ΦΥΛΑΚΕΣ ΜΟΥΣΕΙΩΝ Κ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ» του δημόσιου ΙΕΚ Μεσολογγίου

ΠΡΟΣ

1.      Το Πνευματικό Κοινωνικό αθλητικό Κέντρο Δήμου Ιερής Πόλης Μεσολογγίου

2.      Δήμαρχο Δήμου Ιερής Πόλης Μεσολογγίου

ΚΟΙΝ. Γενική Γραμματεία Διά Βίου Μάθησης κ  Νέας Γενιάς

 -------------------------------------------------------------------------------------------------

Όπως γνωρίζετε, στο Δημόσιο ΙΕΚ Μεσολογγίου, λειτουργεί η ειδικότητα «Φύλακας Μουσείων και Αρχαιολογικών Χώρων»στο Γ’ εξάμηνο, την οποία ήδη παρακολουθούν 22 σπουδαστές. Αρκετοί μάλιστα από αυτούς, πραγματοποιούν ήδη την υποχρεωτική τους Πρακτική Άσκηση σε μουσειακούς χώρους του Δήμου, προσφέροντας παράλληλα με την εκπαίδευσή τους, τις υπηρεσίες τους ως Φύλακες Μουσείων και μάλιστα αμισθί αλλά και χωρίς καμιά άλλη οικονομική επιβάρυνση του Δήμου.

Με έκπληξη διαπιστώσαμε την δημοσίευση στο διαδίκτυο της με αριθ.190/5.12.2018 απόφασης  (αριθ.πρωτ. 4007, ΑΔΑ: 6ΦΓΚΟΚΨΝ-6ΕΧ) του Πνευματικού Κοινωνικού Αθλητικού Κέντρου του Δήμου ΙΠ Μεσολογγίου, με την οποία αποφασίζεται η απευθείας ανάθεση για την παροχή υπηρεσιών για τη φύλαξη των μουσείων του Ν.Π. του Δήμου Ι.Π. Μεσολογγίου, της οποίας και θεωρούμε ότι ήδη είστε ενήμερος.

Oι απόφοιτοι του ΙΕΚ στην ειδικότητα «Φύλακας Αρχαιολογικών χώρων και Μουσείων» λαμβάνουνδιετή θεωρητική και τεχνική κατάρτιση, με πλήθος μαθημάτωνώστε να αποκτήσουν την απαιτούμενη εξειδίκευσηκαι  να εργάζονται φυλάσσοντας με γνώση και υπευθυνότητα τα μνημεία και τα έργα της πολιτιστικής  μας κληρονομιάς.

Πιστεύουμε,ότι πρώτα εσείς, ως πρώτος πολίτης αυτής της πόλης, θα πρέπει να διαφυλάττετε την αρχή της αξιοκρατίας η οποία απορρέει συνταγματικά από την αρχή της ισότητας μεταξύ των πολιτών. Με αυτές τις μεθοδευμένες διαδικασίες ήτοι,την εξαιρετικά ευνοϊκή αντιμετώπιση προς συγκεκριμένα άτομα η οποία συνιστά φανερά άνιση και  άδικη μεταχείριση σε βάρος μας, δημιουργείται σοβαρό ζήτημα ηθικής τάξηςαν μη τι άλλο.

Στην ουσίαμε αυτή τη διαδικασία, αποκλείονται άτομα τα οποία αφενός έχουν επιλέξει συνειδητά να υπηρετήσουνεπαγγελματικά σε θέση Φύλακα και αφετέρου έχουν ήδη λάβει σημαντικό μέρος της εξειδικευμένης κατάρτισης ενώ έχουν αποκτήσει ήδη αρκετές εμπειρίες ώστε να είναι σε θέση να καλύπτουν τις προδιαγραφές που απαιτεί η θέση ενός επαγγελματία Φύλακα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

 

Οι σπουδαστές της ειδικότητας «Φύλακας Μουσείων και Αρχαιολογικών Χώρων» του ΔΙΕΚ Μεσολογγίου, με την παρούσα ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΑΣΤΕέντονα για την «τακτοποίηση» συγκεκριμένωνατόμων με τη διαδικασία της απευθείας ανάθεσης για την παροχή υπηρεσιών φύλαξης των μουσείων του Δήμου, σε βάρος υποψήφιων πιστοποιημένων επαγγελματιών Μουσείων και Αρχαιολογικών χώρων, οι οποίοι κατέχουν τα απαραίτητα τυπικά προσόντα που ορίζουν οι προκηρύξεις ΑΣΕΠ.

ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ότι επιφυλασσόμαστε κάθε νομίμου δικαιώματός μας να υπερασπιστούμε ταεπαγγελματικά δικαιώματα της ειδικότητάς μας, τα οποία κρίνουν το μέλλον της και την επαγγελματική απορρόφηση των αποφοίτων.

Μεσολόγγι, 10/12/2018

Τμήμα Φυλάκων Μουσείων & Αρχαιολογικών χώρων

Διαβάστε περισσότερα

Τα μεγάλα ψέματα για το… οικονομικό θαύμα της Χούντας

Ας δούμε μερικά στοιχεία αυτού του «θαύματος» και κατά πόσο αυτά ήταν «θαυμάσια» για το λαό. Ας δούμε κάποια από τα μεγάλα ψέματα που λένε ακόμα για τη χούντα.

 

Μάνος Δούκας

 

Πολλοί έχουν γράψει γι’ αυτό το θέμα. Κάθε φορά όμως που επανέρχεται, χρειάζεται να υπενθυμίζουμε, όσο γίνεται πιο μαζεμένα τα δεδομένα. Ας δούμε λοιπόν μερικά στοιχεία αυτού του «θαύματος» και κατά πόσο αυτά ήταν «θαυμάσια» για το λαό. Ας δούμε κάποια από τα μεγάλα ψέματα που λένε ακόμα για τη χούντα. Φυσικά εδώ δε θα μιλήσουμε συνολικά για τη χούντα και τα «κατορθώματά» της, αλλά μόνο για τα οικονομικά της.
1. «Επί Χούντας είχαμε μηδενικό χρέος. Δεν άφησε χρέος».
Το δημόσιο χρέος, τον Δεκέμβριο του 1967, ανερχόταν στο ποσό των 38,7 δισ. δραχμών. Μέχρι τον Ιανουάριο του 1973 το δημόσιο χρέος είχε «σκαρφαλώσει στα 87,5 δισ. και μέχρι την πτώση της Χούντας είχε φτάσει στο 114 δισ. Αυτό το χρέος άφησε. Τρεις φορές πιο μεγάλο από αυτό που παρέλαβε. Στο «Βήμα» της 20/10/1973 (μόνο φιλοκυβερνητικές εφημερίδες έβγαιναν τότε) καταγράφεται ότι στην εξαετία της δικτατορίας το εξωτερικό χρέος αυξήθηκε όσο δεν είχε αυξηθεί από την γέννηση του ελληνικού κράτους το 1821! Σε έξι χρόνια οι χουντικοί έκαναν το χρέος 1,5 φορά μεγαλύτερο απ’ όσο είχε αυξηθεί σε διάστημα 145 χρόνων!
2. «Επί Χούντας δεν είχαμε έλλειμα»
Το εμπορικό έλλειμμα το 1973 ήταν σχεδόν πέντε φορές μεγαλύτερο από αυτό του 1968. Συγκεκριμένα ήταν 3,5 δις δραχμές το 1966 κι έφτασε στα 16 δις μέχρι το 1973. «Η δεύτερη μεγάλη θυσία της ελληνικής οικονομίας κατά την περίοδο αυτήν (έγραφε το «Βήμα» στο ίδιο άρθρο) υπήρξε η θεαματική διόγκωση του εμπορικού ισοζυγίου. Το έλλειμα του εμπορικού ισοζυγίου από 745 εκατ. δολάρια προβλέπεται ότι θα φτάσει τελικά το τέλος του 1973 τα 2.600 εκατ. δολάρια, δηλαδή περίπου θα τετραπλασιασθεί»… Αυξήθηκε ο κρατικός δανεισμός µε έντοκα γραμμάτια. Διπλασιάστηκε ο κρατικός δανεισμός σε συνάλλαγμά. Το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών αυξήθηκε κατά οχτώ φορές μεταξύ του 1967 και 1972. Το ισοζύγιο πληρωμών που εμφάνιζε μέσο πλεόνασμα 14,6 εκατ. δολαρίων την περίοδο 1960-1966 βρέθηκε την επταετία να εμφανίζει μέσο έλλειμμα ύψους 117 εκατομμυρίων δολαρίων.

3. «Επί χούντας είχαμε επενδύσεις» και «ανάπτυξη»
Το σύνολο των ιδιωτικών επενδύσεων έπεσε από το 46% στο 39% παρότι οι δημόσιες επενδύσεις είχαν διπλασιαστεί. Υποδιπλασιάστηκαν οι ξένες παραγωγικές επενδύσεις μέσα σε 7 έτη. Αλλά κι αυτά τα ξένα κεφάλαια που εισέρρευσαν ήταν ανταλλάγματα για το ξεπούλημα του τόπου μας (αναλυτικά σε επόμενο σημείωμα για τα σκάνδαλα της χούντας). Παρότι το διεθνές οικονομικό περιβάλλον εκείνη την περίοδο ήταν ευνοϊκό η χώρα δεν κέρδισε σε οικονομική βάση μέχρι την κρίση του 1973. Ο ρυθμός αύξησης του ακαθάριστου εθνικού εισοδήματος στην πρώτη πενταετία της χούντας μειώθηκε σε σχέση με την πενταετία 1962 – 1967. Κλάδοι – ατμομηχανές της οικονομίας, όπως η βιομηχανία σιδήρου ή οι μηχανοκατασκευές, έπεσαν στα 1971 κάτω από το επίπεδο του 1966.

4. «Επί χούντας δεν υπήρχε ανεργία». «Η χούντα σταμάτησε τη μετανάστευση».
Η μετανάστευση έφτασε σε περίπου μισό εκατομμύριο Έλληνες πολίτες μέσα στην πενταετία 1968 – 1972. Μάλιστα το 1968, έφτασε ο αριθμός και το ποσοστό των ανέργων, στο μεγαλύτερο ύψος από το 1961. Κι αυτό, όταν στις χώρες που παραδοσιακά «μετανάστευαν» (Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία) , εκείνη την εποχή, η μετανάστευση μειώθηκε σημαντικά. Αντίθετα στην Ελλάδα αυξήθηκε. Μ’ αυτόν τον τρόπο…  μειώθηκε η ανεργία. Αυτό έλεγε τότε και ο ΣΕΒ (1973): «Η μείωσις της ανεργίας προέκυψε κυρίως ως αποτέλεσμα υψηλών ρυθμών εξωτερικής μεταναστεύσεως και δευτερευόντως εκ της αυξήσεως της εγχωρίου απασχολήσεως».
5. «Η Χούντα επένδυε στην Παιδεία»
Το ποσοστό των δαπανών για την εκπαίδευση στο σύνολο των γενικών κρατικών δαπανών μειώθηκε κατά 1,6%. Συγκεκριμένα από το 11,6% οι δαπάνες για την Παιδεία μειώθηκαν στο 10%. Ο αριθμός των μαθητών των σχολείων μειώθηκε κατά 50.000 μαθητές. Τα δημοτικά σχολεία μειώθηκαν κατά 1.000. Τα γυμνάσια από 1.249 το 1967, έμειναν 1.064 το 1974. Ο αριθμός των αγράμματων αυξήθηκε. Σε μια μόνο τριετία, (1971 με 1972), οι αγράμματοι από 1.040.000, έγιναν 1.530.000. Μόνο την 9/9/70, με μια απόφαση, μειώθηκε ο αριθμός των δασκάλων κατά 1200, έκλεισαν 618 σχολεία, συγχωνεύτηκαν 294 και υποβιβάστηκαν 1.577 σχολεία.
6. “Επί χούντας υπήρχε κοινωνική πρόνοια”
Οι κοινωνικές δαπάνες, ως ποσοστό του ΑΕΠ, στην αρχή της χουντικής επταετίας αυξήθηκαν. Οι χουντικοί από κει και πέρα περιόριζαν κάθε χρόνο τις κοινωνικές δαπάνες, με αποτέλεσμα το 1974 το ποσοστό των κοινωνικών δαπανών στο ΑΕΠ να έχει συρρικνωθεί στα επίπεδα του… 1964. Επί χούντας αυξήθηκε δραματικά ο αριθμός των θανατηφόρων εργατικών ατυχημάτων. Ο αριθμός τους από το 1967 μέχρι το 1973 ήταν αντίστοιχα (χωρίς τα ναυτικά ατυχήματα) 29 το 1967, 71 το 1968, 100, 141, 126, 128 και 136 το 1973. Από το 1967 μέχρι το 1973 ο αριθμός… σχεδόν 7πλασιάστηκε. Χειρότερη ήταν η κατάσταση στα καράβια. Το 1970, η Διεθνής Ομοσπονδία Εργατών Μεταφορών κατήγγειλε τη γενικευμένη παραβίαση των διεθνών ναυτικών συμβάσεων από τους Έλληνες πλοιοκτήτες. 135 νεκροί Έλληνες ναυτικοί πέθαναν στη θάλασσα (ναυάγια, πυρκαγιές και άλλα ατυχήματα) μόνο αυτό το χρόνο (1970).

7. «Επί Χούντας τουλάχιστον είχαμε λεφτά. Έφαγε ο κόσμος ψωμάκι».
Οι προσωπικές καταθέσεις των πολιτών μειώθηκαν από 34,2 δισεκατομμύρια δραχμές το 1972 σε 19,6 δισεκατομμύρια δραχμές το 1973. Μόνο το 1973 αυξήθηκαν οι τιμές κατά 45 – 50% (9% αυξήθηκαν το 1974) συρρικνώνοντας στην πραγματικότητα το διαθέσιμο εισόδημα σε επίπεδα προ του 1965. Ο πληθωρισμός κάλπαζε με μέσο όρο 8% όλη την επταετία, παρ’ ότι όλη την δεκαετία του ‘60 η χώρα μας είχε το χαμηλότερο ποσοστό πληθωρισμού από όλες τις χώρες του ΟΟΣΑ. Συγκεκριμένα τριπλασιάστηκε ο πληθωρισμός, ο οποίος ειδικά το 1973 έφτασε το 15,5% και το 1974 το… 26,9%. Ο δείκτης τιμών καταναλωτή αυξήθηκε 15,3% από το 1972 στο 1973 και κατά 37,8% την επόμενη χρονιά, και μάλιστα στα είδη πρώτης ανάγκης και την υγεία. Οι πραγματικοί μισθοί μειώθηκαν. Το 73 οι μισθοί αυξήθηκαν 12%. Ο τιμάριθμος στα είδη πρώτης ανάγκης 21,2%. Άρα πραγματική μείωση 8-9%. Φυσικά τα κέρδη των επιχειρήσεων εκτοξεύονταν. Τα καθαρά κέρδη αυξήθηκαν 400% από 1967 μέχρι 1971. Η άνοδος της αποδοτικότητας (=εκμετάλλευση) των βιομηχανιών ήταν ραγδαία. Ακόμα κι ο Οικονομικός ταχυδρόμος έγραφε :”Ε. Όχι και τόσο χαμηλές αμοιβές κύριοι“. Κι ο ίδιος ο Σπύρος Μαρκεζίνης (που υπήρξε “πρωθυπουργός” με εντολή Παπαδόπουλου για… 47 ημέρες) έλεγε : “Η οικονομική κατάστασις έβαινε σταθερώς επιδεινούμενη… Η προσπάθεια αστυνομικής καθηλώσεως των τιμών οδήγησε εις πλήρη εξάρθρωσιν της αγοράς”.



8. «Η Χούντα φρόντιζε τους αγρότες»
Μοναδικό επιχείρημα των οπαδών του οικονομικού θαύματος της χούντας είναι η “Διαγραφή των χρεών των αγροτών”, που ήταν μια προσπάθεια των δικτατόρων να αποκτήσουν λαϊκό έρεισμα και να περιορίσουν τις αντιδράσεις κατά της δικτατορίας τους. Όμως στη συνέχεια: Με την πολιτική τους, αποδιοργανώθηκε η αγροτική παραγωγή, έπεσε το κατά κεφαλήν αγροτικό εισόδημα, οδηγήθηκαν στον εκπατρισμό εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι, υπήρξε άνευ προηγουμένου εισαγωγή αγροτικών προϊόντων, μειώθηκε δραματικά ο αριθμός των αγροτών. Οι εξαγωγές αγροτικών προϊόντων μειώθηκαν από το 63% του συνόλου των εξαγωγών το 1968 στο 48% το 1972. Μείωση κατά 25 ποσοστιαίες μονάδες. Το αποτέλεσμα ήταν το κατά κεφαλήν αγροτικό εισόδημα να πέσει από το 55% στο 43% του μέσου κατά κεφαλήν εθνικού εισοδήματος. Η αγροτική οικονομία αναπτύχθηκε μόλις 1,8% την επταετία, ενώ το 1968 το καθεστώς είχε προβλέψει ανάπτυξη 5,2% με χρονικό ορίζοντα πενταετίας. Έτσι κι ο αριθμός των αγροτών μειώθηκε κατά 17,8 ποσοστιαίες μονάδες τη δεκαετία 1965 – 75 (από 52,7% το 65 έπεσε στο 34,9% το 75), όταν την προηγούμενη δεκαετία (1955 – 65) είχε μειωθεί μόλις κατά 5,5 μονάδες και την επόμενη (1975 – 85) κατά 6 μονάδες.
9. «Επί Χούντας υπήρχε φορολογική δικαιοσύνη. Πλήρωναν και οι “μικροί” και οι “μεγάλοι”».
Οι φόροι που επιβάρυναν τα λαϊκά στρώματα ανέρχονταν στο 91% επί του συνόλου των φορολογικών εσόδων του καθεστώτος. Πάνω από το 60% των φορολογικών εσόδων του κράτους προερχόταν από έμμεσους φόρους, που πάντοτε πλήττουν τους ασθενέστερους και το 36% από την φορολόγηση των νοικοκυριών. Συγκεκριμένα οι έμμεσοι φόροι από 63% το 1967, έφτασαν σταδιακά στο 76,5% το 1973. Την τριετία 1970 – 73 υπολογίζεται ότι το 25% του πληθυσμού ζούσε κάτω από το όριο της φτώχειας. Η φιλοχουντική εφημερίδα «Ακρόπολις» έγραφε στις αρχές του 1972 πως «η φοροδοτική ικανότητα του λαού έχει φτάσει στο έσχατο όριο και δεν πρέπει να ληφθούν νέα μέτρα». Και το Βήμα στο ίδιο άρθρο που αναφέραμε πιο πριν: «Ο ανταγωνιστικός χαρακτήρας της οικονομίας περιορίστηκε. Τα συμπτώματα κερδοσκοπίας εντάθηκαν. Έχει ήδη σημειωθεί ένταση στην ανισοκατανομή µε την αύξηση της μερίδας των κερδών έναντι της μερίδας των μισθών στο εθνικό εισόδημα. Πρέπει να προστεθεί ότι η τελευταία πληθωριστική διαδικασία δεν έθιξε τα υπέρογκα κέρδη της περιόδου αυτής».
Με το διάταγμα 1078/1971 φορο-απάλλαξαν το μεγάλο κεφάλαιο μειώνοντας τα έσοδα του ελληνικού δημοσίου και μετακύλησαν τις φοροαπαλλαγές αυτές στις πλάτες των φτωχών και μεσαίων στρωμάτων. Ενώ το σύνολο των φόρων, ως ποσοστό, του μεικτού εθνικού εισοδήματος αυξήθηκε από 27,4% το 1966 σε 29,2% το 1972, οι φόροι επιχειρήσεων έδειξαν μείωση της τάξης του 10,9% μόνο την περίοδο 1972-73. Το 1971 οι φοροαπαλλαγές των 464 μεγαλύτερων επιχειρήσεων ήταν τριπλάσιες από τους φόρους που είχαν καταβάλει!
Τα φορολογικά έσοδα από τις ναυτιλιακές εταιρείες μειώθηκαν από 109 εκατομμύρια δραχμές το 1968 σε 29 εκατομμύρια το 1972 (μείωση 73%), περίοδος κατά την οποία ο ελληνικός στόλος αυξήθηκε κατά 16,7 εκατομμύρια τόνους. Έτσι εξηγείται γιατί οι εφοπλιστές ανακήρυξαν τον δικτάτορα Παπαδόπουλο σε ισόβιο πρόεδρό τους το 1972! Πάρτι έστησαν οι επιχειρήσεις του Τομ Πάππας «ΕΣΣΟ» και «Στάνταρτ Όιλ», η Λίττον, η Γκουντγίαρ, η Μόμπιλ, η Τεξάκο, η γερμανική Φάρμπερι Χόεχστ, η Πεσινέ και άλλα μεγαθήρια. Τα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας και του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων αναφέρουν ότι στην πενταετία 1967 – 1971 τα καθαρά κέρδη των βιομηχάνων τετραπλασιάστηκαν, από 1,1 δισ. δραχμές σε 4,1 δισ. Οι εκατομμυριούχοι στη χώρα μας έγιναν 701 το 1970 από 241 που ήταν το 1965, σύμφωνα με στοιχεία του Υπουργείου Οικονομικών και 1.647 το 1973, ενώ «αποκτήσαμε» και 20 δισεκατομμυριούχους!
Σ’ αυτή την ενότητα χωράει να πούμε πολλά για τα σκάνδαλα της χούντας (Χατιρικές συμβάσεις, θαλασσοδάνεια, μίζες, ρουσφέτια, οικογενειοκρατία, πολυτέλεια των κυβερνώντων, κλοπές, απάτες, κλπ.). Αλλά αυτό σε επόμενη δημοσίευση, η οποία αναγκαστικά προβλέπεται να είναι… πολύ μεγαλύτερη.

Μάνος Δούκας

Για πιο επιστημονικές και λεπτομερείς αναλύσεις, μπορείτε να δείτε
1. Στο βιβλίο «ΛΑΜΟΓΙΑ ΣΤΟ ΧΑΚΙ» του Διονύση Ελευθεράτου
2. Στο https://www.imerodromos.gr/chounta-to-ikonomiko-thavma-itan-olethros/
Πρόκειται για εργασία των Χαράλαμπου και Αθανάσιου Πουλάκη, η οποία παρουσιάστηκε στο συνέδριο Νέων Οικονομολόγων (2 – 3 Δεκεμβρίου του 2017, με τίτλο: “H Πολιτική Οικονομία 1967-1974”.
3. Στην επισκόπηση του Βασίλη Καρίφη, «Η ελληνική οικονομία κατά τη διάρκεια της δικτατορίας (1967 – 1974)», στο «greekjunda.blogspot.com».
Από αυτές τις εργασίες είναι και τα διαγράμματα που χρησιμοποιήσαμε στο κείμενο.

Διαβάστε περισσότερα

Παιδεία δεν είναι τα πτυχία. Είναι το να προστατεύουν τα χέρια μας τον αδύναμο, να τα βάζουνε με το θηρίο

Από τη Δώρα Μαργέλη

Παιδεία δεν είναι τα πτυχία μας, αλλά η αισθητική μας. Ο τρόπος με τον οποίο συνομιλούμε, φλερτάρουμε, περπατάμε στο δρόμο, κρατάμε την πόρτα να περάσει ο άγνωστος στο ασανσέρ.
Παιδεία είναι οι λέξεις μας, η διακριτικότητά μας, η ελευθερία μας, τα όρια της ελευθερίας μας, η μουσική που ακούμε, η γλώσσα του σώματός μας, το πόσο αγαπάμε να μαθαίνουμε, να αλλάζουμε, να διαβάζουμε σαν να είμαστε κάθε φορά άγραφα χαρτιά.
Παιδεία είναι η ταπεινότητα αλλά και η επιμονή στις αξίες μας, το ότι δεν είμαστε προς πώληση, το ότι σεβόμαστε τον άνθρωπο, το παιδί του άλλου, την κυρία που καθαρίζει το γραφείο μας, τον κύριο που καθαρίζει το πάρκο στο οποίο βγάζουμε βόλτα το σκύλο μας, την κοπέλα στο ταμείο.
Παιδεία είναι η μεγαλοψυχία μας, το να ποτίσουμε μια άγνωστη γλάστρα, το να φροντίζουμε την πίσω όψη του σπιτιού μας.
Παιδεία είναι το να προστατεύουν τα χέρια μας τον αδύναμο, να τα βάζουνε με το θηρίο.
Παιδεία είναι το πόσο μπορούμε να έρθουμε απέναντι στο σύστημα και στους συστημικούς, παιδεία είναι η γενναιότητα και η ευθύνη.
Παιδεία είναι το να διαλέγεις τον δύσκολο δρόμο της αξιοπρέπειας, της μοναξιάς και συνάμα να καίγεται το μέσα σου για το κοινό καλό.
Για το ωραίο και τη σωτηρία του.
«Ο άνθρωπος είναι η απάντηση, όποια κι αν είναι η ερώτηση» – André Breton.
type.gr

Διαβάστε περισσότερα

Τα αιτήματα των «Κίτρινων γιλέκων»: Σύνταξη στα 60, βασικός μισθός 1.300

Ο φόρος στα καύσιμα ήταν μόνο η αφορμή. Ριζική αλλαγή στα πάντα ζητούν τα «κίτρινα γιλέκα».

Reuters

Λίγες ώρες πριν το τηλεοπτικό διάγγελμα Μακρόν προς τον γαλλικό λαό, με την ελπίδα ότι οι ανακοινώσεις του θα κατευνάσουν τα πνεύματα, τα «κίτρινα γιλέκα» δεν αναμένουν μόνο μία απάντηση -ή οπισθοχώρηση- στο θέμα του φόρου στα καύσιμα.
Ένα έγγραφο τριών σελίδων που έχει μοιραστεί σε γαλλικά ΜΜΕ και Γάλλους βουλευτές, δείχνει ότι οι διαδηλωτές, ή τουλάχιστον μια ομάδα που τους εκπροσωπεί και υπογράφει το κείμενο ως «κίτρινα γιλέκα», έχουν αιτήματα σχετικά με την οικονομία, την κοινωνία, την εκπαίδευση, το μεταναστευτικό. Σε πολλά δε από αυτά, αναφέρουν και τις λύσεις. Για παράδειγμα, προκειμένου να ικανοποιηθεί η πρότασή τους για στήριξη των μικρών γαλλικών επιχειρήσεων, προτείνουν να σταματήσουν να κατασκευάζονται εμπορικά κέντρα. To δε αίτημα τους για τον κατώτατο μισθό είναι ότι πρέπει να ανέρχεται στα 1.300 ευρώ...
Ενδεικτικά, σταχυολογήσαμε κάποιες από τις  42 προτάσεις των «κίτρινων γιλέκων», πέραν από το βασικό αίτημα της κατάργησης του φόρου στα καύσιμα:
-Κατώτατος μισθός 1.300 ευρώ και ανώτατος 15.000 ευρώ.
-Συνταξιοδότηση στα 60 έτη για όλους και στα 55 έτη για όσους κάνουν χειρωνακτική εργασία (πχ οικοδόμοι)
-Δωρεάν χώροι στάθμευσης στα κέντρα των μεγάλων πόλεων.
-Να σταματήσουν να κατασκευάζονται μεγάλα εμπορικά κέντρα, ώστε να δουλέψουν οι μικρές επιχειρήσεις.
-Οι μεγάλες λιανικές επιχειρήσεις (google, amazon, carrefour) να πληρώνουν μεγάλο φόρο και οι μικρές μικρό.
- Ίδιο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης για όλους
-Οι μισθοί όλων των Γάλλων, καθώς και οι συντάξεις και τα επιδόματα πρέπει να αναπροσαρμόζονται ανάλογα με τον πληθωρισμό.
-Να μπει τέλος στην πολιτική λιτότητας.
-Να αντιμετωπιστούν τα αίτια της αναγκαστικής μετανάστευσης. Οι αιτούντες άσυλο να αντιμετωπίζονται σωστά. Τους οφείλουμε στέγαση, σίτιση, εκπαίδευση. Συνεργασία με τον ΟΗΕ ώστε να ανοίξουν πολλοί χώροι φιλοξενίας μεταναστών σε πολλές χώρες ως την εξέταση της αίτησης ασύλου. Επιστροφή μεταναστών στη χώρα καταγωγής τους αν απορριφθεί η αίτηση ασύλου.
-Να υλοποιηθεί μια πραγματική πολιτική ένταξης. Το να ζει κάποιος στη Γαλλία σημαίνει να γίνεται Γάλλος (μαθήματα γαλλικών, ιστορίας). Να δίνεται πιστοποιητικό στο τέλος των μαθημάτων.
-Όλα τα χρήματα που εισπράττονται από τα διόδια των δρόμων να χρησιμοποιηθούν για τη συντήρηση αυτοκινητοδρόμων και οδών στη Γαλλία και την οδική ασφάλεια.
-Δεδομένου ότι η τιμή του φυσικού αερίου και της ηλεκτρικής ενέργειας έχει αυξηθεί μετά την ιδιωτικοποίηση, θέλουμε να γίνουν ξανά δημόσια και οι τιμές να μειωθούν δραματικά.
-Μέγιστο 25 μαθητές ανά τάξη από το νηπιαγωγείο έως την 12η τάξη.
-Δημιουργία ενός ανεξάρτητου φορέα, όπου οι πολίτες μπορούν να υποβάλουν πρόταση για νόμο. Αν το νομοσχέδιο λάβει 700.000 υπογραφές, πρέπει να συζητηθεί, να τροποποιηθεί από την Εθνοσυνέλευση, η οποία θα έχει την υποχρέωση (μέσα σε ενα χρόνο) να την υποβάλει σε ψηφοφορία στη βουλή.

Διαβάστε περισσότερα

Κύριε Μητσοτάκη, σε ποιον κόσμο ζείτε;

• facebook.com/cholevasgerasimos
• cholevas@imerodromos.gr

   «Έβλεπα τις εικόνες από τα καμένα Εξάρχεια και νόμιζα ότι έβλεπα εικόνες από τη Συρία». Είναι φράση του Κυριάκου Μητσοτάκη, προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, (στο τέλος του δημοσιεύματος μας μπορείτε να τη δείτε και σε ΒΙΝΤΕΟ) κατά τη διάρκεια ομιλίας του στην Τρίπολη (8/12/2018 – ολόκληρη η ομιλία από την ιστοσελίδα της ΝΔ εδώ).
   Κύριε Μητσοτάκη, για το έγκλημα διαρκείας στη Συρία υπάρχουν τα εξής στοιχεία (σίγουρα οι «εικόνες» είναι ακόμα χειρότερες στις μέρες μας):

• Από τον Μάρτιο του 2011, όταν και ξεκίνησε ο ανελέητος βομβαρδισμός της Συρίας και στα χρόνια που ακολούθησαν με τις συγκρούσεις να μαίνονται, οι άμεσοι και έμμεσοι νεκροί από τον πόλεμο ξεπερνούν τους 500.000 ανθρώπους.
• Το 13% του πληθυσμού έχει σκοτωθεί ή τραυματιστεί από την έναρξη της κρίσης τον Μάρτιο του 2011.
• Πάνω από 2 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν τραυματιστεί. 
• Το προσδόκιμο ζωής έπεσε από τα 70 χρόνια το 2010 στα 55,4 το 2015.
• Πάνω από 6,5 εκατομμύρια οι εκτοπισμένοι εντός της χώρας, πάνω από 5 εκατομμύρια οι πρόσφυγες.
• Ο συνολικός πληθυσμός της χώρα έχει μειωθεί κατά 25% και ένα μεγάλο κύμα προσφύγων εγκαταλείπει με κάθε μέσο τη χώρα.
• Το 2015 ανακοινώθηκε ότι η Συρία ζει σχεδόν χωρίς καθόλου ηλεκτρικό ρεύμα καθώς το 83% του δικτύου ηλεκτροδότησης δεν λειτουργεί εξαιτίας του πολέμου.
• Το 80% και πλέον των πολιτών ζει κάτω από το όρια της φτώχειας, σύμφωνα με μια έρευνα που δημοσιοποιήθηκε τον Απρίλιο του 2016. 

  Για τους δολοφόνους της Συρίας, κύριε Μητσοτάκη, υπάρχει ένα άρθρο του «Ημεροδρόμου» όπου συμπεριλαμβάνονται τα στοιχεία. Μπορείτε να το διαβάσετε εδώ. 
  Επίσης, κύριε Μητσοτάκη, υπάρχει ένας τόπος σε αυτόν τον κόσμο που λέγεται Παλαιστίνη (είναι εκείνος ο τόπος που το κόμμα σας «ξεχνά» να βγάζει στοιχειώδεις ανακοινώσεις ακόμα κι όταν δολοφονούνται παιδιά από τον ισραηλινό στρατό). Μπορείτε να βρείτε στοιχεία σε αρκετά άρθρα του «Ημεροδρόμου», μεταξύ των οποίων και σε αυτό (πατήστε εδώ).
 Κι αν δεν εμπιστεύεστε τα άρθρα της ιστοσελίδας μας μπορείτε να ανατρέξετε, εσείς και οι συνεργάτες σας, να βρείτε τους αριθμούς που αποτυπώνουν τι γίνεται στη Συρία και στην Παλαιστίνη (η οποία δεν έχει βρει χώρο στις ομιλίες σας).
 Μετά από αυτά, κύριε Μητσοτάκη, απαντήστε μας: 
 Τι ΔΕΝ έχετε δει, εικόνες από τη Συρία ή εικόνες από τα Εξάρχεια;
 Με όλο το θάρρος – και συγγνώμη κιόλας – αν έχετε δει φωτογραφίες και από τη Συρία και από τα Εξάρχεια δεν θα τολμούσατε να κάνετε αυτόν τον παραλληλισμό. 
 Όσον αφορά τα «Εξάρχεια», ακόμα κι έτσι όπως εσείς τα εννοείτε – αλήθεια, έχετε πάει ποτέ; – έχουμε γράψει άλλες φορές. Δεν πρόκειται να αναφερθούμε στο θέμα ούτε με μια λέξη για έναν απλό λόγο:

 Διότι η δήλωση σας δεν είναι «γκάφα». Είναι ντροπή.

  Και κάτι τελευταίο το οποίο το εννοούμε όπως το γράφουμε (χωρίς ίχνος «αστείου») :

Κύριε Μητσοτάκη, σε ποιον κόσμο ζείτε;

Διαβάστε περισσότερα

Γουόλτ Ντίσνεϊ: Ο «σκοτεινός βασιλιάς» ενός θαυμαστού κόσμου

Μαριάνθη Πελεβάνη

Μοιραστείτε στο twitter

Το ημερολόγιο έδειχνε 16 Οκτωβρίου 1923. Σ’ ένα γκαράζ στην Καλιφόρνια, ο Walt Disney ιδρύει την κινηματογραφική εταιρεία «Disney» και ξεκινά το στούντιο Disney Brothers Cartoon. Έτσι, αρχίζει η θρυλική πορεία των κινουμένων σχεδίων που κυριαρχούν έως και σήμερα στον κόσμο της φαντασίας, του παραμυθιού και του θεάματος σε ολόκληρο τον πλανήτη.
Η Walt Disney Company από τότε είναι ο μεγαλύτερος όμιλος μέσων ενημέρωσης στον κόσμο από πλευράς εσόδων, που ξεπερνούν τα 30 δισεκατομμύρια δολάρια, και η Walt Disney Pictures είναι σήμερα ένα από τα μεγαλύτερα και πιο γνωστά στούντιο ταινιών στο Χόλιγουντ. Η Disney κατέχει, επίσης, και λειτουργεί το ABC (πασίγνωστο και μεγάλο τηλεοπτικό κανάλι στις ΗΠΑ) όπως επίσης και το καλωδιακό αθλητικό κανάλι ESPN. Αξίζει να σημειωθεί ότι εκτός από την μεγάλη της επέκταση και καταξίωση στον τηλεοπτικό χώρο η Disney κατέχει και άδειες σε 14 θεματικά πάρκα σε όλον τον κόσμο.
Ο δε Γουόλτ Ντίσνεϊ ως παραγωγός ταινιών, κατέχει ρεκόρ για τα περισσότερα Βραβεία Ακαδημίας που απέσπασε ποτέ ένα άτομο, έχοντας κερδίσει συνολικά 26 Όσκαρ από 59 υποψηφιότητες. Κέρδισε τρεις Χρυσές Σφαίρες, δύο εκ των οποίων στην κατηγορία Σπουδαίο Επίτευγμα και ένα Βραβείο Έμμυ, μεταξύ άλλων τιμών. Αρκετές από τις ταινίες του συμπεριλαμβάνονται στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου.
Ο Γουόλτ Ντίσνεϊ, ο κορυφαίος παραμυθάς
Ο Γουόλτ Ντίσνεϊ, το τελευταίο αγόρι μιας πολύτεκνης οικογένειας, γεννήθηκε στο Σικάγο στις 5 Δεκεμβρίου 1901. Στην παιδική του ηλικία πουλούσε εφημερίδες στο επαρχιακό πρακτορείο διανομής του πατέρα του, στο Κάνσας. Μεγαλώνοντας δοκιμάστηκε σε μια σειρά επαγγελμάτων. Στη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου υπηρέτησε ως οδηγός ασθενοφόρου και το 1920 πήρε την απόφαση που θα άλλαζε ριζικά τη ζωή του γράφοντας τη δική του, γεμάτη επιτυχίες, ιστορία στον κινηματογράφο.
Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στον χώρο των κινουμένων σχεδίων κερδίζοντας 40 δολάρια την εβδομάδα. Έναν χρόνο αργότερα, δανειζόμενος ένα κεφάλαιο, ιδρύει την πρώτη δική του εταιρεία παραγωγής κινουμένων σχεδίων, τη Laugh-Ο-gram. Το 1923 μετακομίζει στο Λος Άντζελες και στήνει το δικό του στούντιο σ’ ένα γκαράζ. Εκεί εμπνέεται και σχεδιάζει τους πρώτους ήρωές του. Ο Όσβαλντ, ο Τυχερός Λαγός, είναι ο πρώτος επιτυχημένος χαρακτήρας του. Έπειτα από 26 ταινίες, η τύχη φαίνεται να εγκατέλειψε τον λαγό και μαζί με αυτόν και τον δαιμόνιο και πάντα ανήσυχο Γουόλτ. Μπροστά στη διαφαινόμενη καταστροφή ο Ντίσνεϊ δεν δίστασε να παραχωρήσει τα δικαιώματα του λαγού στον Γουόλτερ Μιντζ και να επικεντρώσει το ενδιαφέρον του στη δημιουργία ενός νέου ήρωα. Ήξερε ήδη ότι ο χώρος της σόουμπιζ ήταν αδηφάγος και δεν συγχωρούσε καμία ολιγωρία. Έτσι ο Ντίσνεϊ επανήλθε στον κόσμο του θεάματος με έναν νέο ήρωα, αυτή τη φορά με έναν ανθρωπόμορφο ποντικό, που έμελλε να γίνει η πιο γνωστή και οικεία φιγούρα στον κόσμο σε μικρούς και μεγάλους. Ο θρυλικός Μίκυ Μάους. Η μεγάλη επιτυχία αυτή τη φορά θα είχε μακρύ δρόμο να διανύσει, έναν δρόμο που συνεχίζει ώς τις μέρες μας.

Ο Μίκυ, ο Ντόναλντ, ο Γκούφι και οι άλλοι ήρωες
Ο Μίκυ αποδείχτηκε ο πιο διαχρονικός ήρωας του Ντίσνεϊ, αφού ακόμα και στις μέρες μας ενθουσιάζει μικρούς αλλά και μεγάλους. Γεννήθηκε το 1928 από τον Γουόλτ Ντίσνεϊ και τον Ουμπ Άιγουερκς. Λέγεται μάλιστα πως ο Ντίσνεϊ συνέλαβε την ιδέα να χρησιμοποιήσει ένα ποντίκι ως πρωταγωνιστή, ταξιδεύοντας από τη Νέα Υόρκη στο Χόλιγουντ μαζί με τη γυναίκα του Λίλιαν.
Ο Μίκυ έχει εμφανιστεί σε περισσότερες από 120 ταινίες, πέντε από τις οποίες είναι μεγάλου μήκους. Το κινηματογραφικό ντεμπούτο του Μίκυ Μάους έγινε το 1928 στην ταινία «Ατμόπλοιο Γουίλι», διάρκειας επτά λεπτών, που προβλήθηκε στη Νέα Υόρκη στις 18 Νοεμβρίου του 1928 και ήταν η πρώτη ομιλούσα ταινία στην ιστορία του κινηματογράφου. Σ’ αυτήν την ταινία ο Μίκυ υποδυόταν τον καπετάνιο ενός πλοίου. Κέρδισε τρεις υποψηφιότητες και ένα ειδικό Όσκαρ, το οποίο απονεμήθηκε στον δημιουργό του, τον Γουόλτ Ντίσνεϊ.
Ο άλλος πολύ γνωστός και αγαπημένος χαρακτήρας της Ντίσνεϊ είναι ο περίφημος Ντόναλντ Ντακ, το πιο διάσημο παπί που υπήρξε ποτέ. Πρωτοεμφανίστηκε το 1934 και σχεδιάστηκε από τους Αρτ Μπάμπιτ και Ντικ Χουέμερ. Μέχρι το 1995 ο Ντόναλντ έπαιξε σε περισσότερες από 175 ταινίες, διατηρώντας το ρεκόρ συμμετοχών από όλους τους ήρωες του Ντίσνεϊ.
Στην αμερικανική ονομασία «Goofy» η ετυμολογία προέρχεται από το «goof», που σημαίνει ανόητος. Έτσι ο γνωστός σκύλος Γκούφι παρουσιάζεται ως γκαφατζής, χαζούλης και αδέξιος. Στις περισσότερες ταινίες ο Γκούφι είναι στο πλευρό του επιστήθιου φίλου του Μίκυ. Ο Γκούφι σχεδιάστηκε από τον Αρτ Μπάμπιτ.
Η περίφημη και διαχρονική, όπως αποδείχτηκε, Χιονάτη άρχισε να σχεδιάζεται το 1934 για να ολοκληρωθεί τρία χρόνια αργότερα. Η μεγάλη εμπορική επιτυχία αποδείχτηκε αποφασιστικής σημασίας τόσο για τον ίδιο τον Ντίσνεϊ όσο και για την εταιρεία του. Παρά το γεγονός ότι δεν έλειψαν οι επικρίσεις από τον Τύπο, η «Χιονάτη» κέρδισε 8 Όσκαρ, τα οποία απένειμε στον Ντίσνεϊ η Σίρλεϊ Τεμπλ. Το Χόλιγουντ δεν μπορούσε να κρύψει τον θαυμασμό του για τον ταλαντούχο δημιουργό που έλαμπε με την παρουσία του.
Από τη μεριά του ο Ντίσνεϊ συνέχισε απτόητος. Ακολουθεί ο Πινόκιο, που για πολλούς είναι η καλύτερη ταινία του και μια άκρως φιλόδοξη παραγωγή με τίτλο «Φαντασία», όπου γίνεται μια προσπάθεια να εικονογραφηθούν με κινούμενα σχέδια μερικά από τα δημοφιλέστερα μοτίβα της κλασικής μουσικής. Το αποτέλεσμα υπήρξε εντυπωσιακό, ο Ντίσνεϊ με τη «Φαντασία» δημιούργησε το πρώτο βίντεο κλιπ στην ιστορία της μουσικής. Ωστόσο και εδώ δεν έλειψαν οι ισοπεδωτικές επικρίσεις. Ο Σαντούλ ισχυρίστηκε ότι ο Ντίσνεϊ με αυτό το εγχείρημα «ποδοπάτησε τη μουσική με την αλαζονική βαρύτητα και αυτάρκεια των ιπποποτάμων, που τους έντυνε σαν χορεύτριες για να διακωμωδήσουν ένα παλιό ιταλικό μπαλέτο του Πονκιέλι». Το ίδιο επικριτικός και οξύς υπήρξε ο θεωρητικός της μουσικής Ερνεστ Λίνγκρεν όταν έγραφε: «Η μεταχείριση της Ποιμενικής από τον Ντίσνεϊ ήταν τόσο καταστρεπτική για το μουσικό μου αίσθημα, ώστε για καιρό φοβόμουν ότι δεν θα μπορούσα να σβήσω απ’ το μυαλό μου τις εικόνες του και ότι η χαρά που ώς τότε δοκίμαζα όταν άκουγα τον Μπετόβεν θα είχε καταστραφεί για πάντα». Ωστόσο αυτές οι επικρίσεις δεν μπόρεσαν να σκιάσουν την τεράστια επιτυχία που γνώριζε κάθε ταινία του Ντίσνεϊ, ο οποίος στη διάρκεια της ζωής του πρόλαβε να γυρίσει συνολικά 600 ταινίες και να κερδίσει 22 Όσκαρ. Επίσης σπουδαίες ταινίες υπήρξαν οι: «Μπάμπι», «Η Λαίδη και ο αλήτης», «Το βιβλίο της ζούγκλας» και η «Σταχτοπούτα».

Ο γίγαντας…Walt Disney Pictures
Η διάσημη ενεργή και κερδοφόρα Walt Disney Pictures, είναι πλέον ένας γίγαντας στον τομέα της ψυχαγωγίας με τζίρο δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων. Διατηρεί προσωπικό 133.000 υπαλλήλων και εξακολουθεί να καταγράφει σημαντικές επιτυχίες. Η δεκαετία από το 1989 μέχρι το 1999 θεωρείται μια από τις πιο επιτυχημένες στην ιστορία της εταιρείας. Στη διάρκεια αυτής της περιόδου η Disney δημιούργησε μια σειρά ταινιών που γνώρισαν παγκόσμια επιτυχία.
Οι ταινίες αυτές ήταν οι εξής: «Η Μικρή Γοργόνα» (1989), «Μπερνάρ και Μπιάνκα – Περιπέτειες στην Άκρη της Γης» (1990), «Η Πεντάμορφη και το Τέρας» (1991), «Αλαντίν» (1992), «Ο Βασιλιάς των Λιονταριών» (1994), «Ποκαχόντας» (1995), «Η Παναγία των Παρισίων» (1996), «Ηρακλής: Πέρα από τον μύθο» (1997), «Μουλάν» (1998) και «Ταρζάν» (1999). Ακολούθησαν το «Toy Story» και οι «Πειρατές της Καραϊβικής», η πρώτη ακατάλληλη ταινία (Κ-13) στην ιστορία της Disney. Η εταιρεία από την πρώτη μέρα της λειτουργίας της ώς και σήμερα έχει δημιουργήσει χιλιάδες κινούμενα σχέδια μικρού και μεγάλου μήκους, αλλά πολύ λιγότερες έχουν προβληθεί αυτοτελείς στον κινηματογράφο, ενώ μόνο 44 ταινίες χαρακτηρίστηκαν ως κλασικές (Walt Disney Classics).
Το αμερικανικό όνειρο του Γουόλτ
Στη διάρκεια της μεγάλης του καριέρας στο Χόλιγουντ, που κράτησε 43 χρόνια, αναδείχτηκε κορυφαία φυσιογνωμία της σόουμπιζ. Υπήρξε ο δημιουργός της λαϊκής ψυχαγωγίας και της μαζικής κουλτούρας. Πειραματίστηκε με τις νέες τεχνολογίες, ασχολήθηκε με το κόμικς, που το θεωρούσε ως τον κινηματογράφο των φτωχών, οραματίστηκε και δημιούργησε το πρώτο τεράστιο πάρκο διασκέδασης, ένα μέρος όπου οι μικροί επισκέπτες που θα συνόδευαν οι μεγάλοι θα έβρισκαν αποκλειστικά αναφορές στο σύμπαν του κινηματογραφικού του κόσμου και του αντίστοιχου των κόμικς. Το πάρκο άνοιξε τις πύλες του το 1955 και θα ήταν το πρώτο από μια σειρά ομοειδών που θα ακολουθούσαν σε διάφορα μέρη του κόσμου, τα οποία έγιναν γνωστά με την ονομασία «Ντίσνεϊλαντ».

 

Πρόκειται ίσως για τον ευφυέστερο εκφραστή του Αμερικανικού Ονείρου, όπως αυτό εκφράζεται μέσα από τις ταινίες που λάτρεψαν σ’ όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη.
Ο Ντίσνεϊ πέθανε στις 15 Σεπτεμβρίου του 1966 σε ηλικία 65 ετών από καρκίνο του πνεύμονα. Τα λεγόμενα περί παγώματος του μέχρι να ανακαλυφθεί θεραπεία είναι αστικός μύθος. Εκτός από αυτόν το μύθο όμως, υπήρξαν πολλές ακόμη φήμες που φαίνεται να είναι αληθινές.
Οι «σκοτεινές πλευρές» και οι «μαύρες αλήθειες»
Μια φήμη που επιμένει λέει πως ο Ντίσνεϊ απαγόρευε στις γυναίκες να προσλαμβάνονται στο στούντιό του, εκτός μόνο από το τμήμα χρωματισμού. Ενδεικτικά περί αυτού, έχει δημοσιοποιηθεί μια επιστολή που έλαβε μια καρτουνίστρια, η Μέρι Φορντ, το 1938, όπου αναφέρονται οι λόγοι απόρριψής της: «Οι γυναίκες δεν κάνουν καμία από τις δημιουργικές δουλειές αναφορικά με την προετοιμασία των κινούμενων σχεδίων για την οθόνη, καθώς αυτή η δουλειά εκτελείται αποκλειστικά από νεαρούς άντρες».
Ο Ντίσνεϊ μάλλον δεν ήθελε να επενδύσει χρόνο και χρήμα στην εκπαίδευση ενός νέου καρτουνίστα για να τον δει μετά να τον εγκαταλείπει για να παντρευτεί και να κάνει παιδιά. Έτσι, η γυναικεία εργασία δεν του έκανε.
Αν πάντως η γυναίκα ήταν εξαιρετικό ταλέντο στο σχέδιο, ο Γουόλτ ήταν πρόθυμος να κάνει μια εξαίρεση, όπως στην περίφημη Μέρι Μπλερ. Στο Τμήμα Μελανιών και Βαφών εξάλλου, εκεί που χρωματίζονταν τα καρτούν δηλαδή, δούλευαν εξάλλου πολλές γυναίκες κάνοντας την κοπιώδη λεπτοδουλειά του επιχρωματισμού των καρέ.
Μάλιστα, σκληρή κριτική στον Γουόλτ Ντίσνεϊ για αντισημιτισμό και σεξισμό άσκησε και η Μέριλ Στριπ σε εκδήλωση που έγινε το 2014 από την Εθνική Ένωση Κριτικών προς τιμήν της Έμα Τόμσον. Η Μέριλ Στριπ κατηγόρησε τον Γουόλτ Ντίσνεϊ για μισογυνισμό, αναφέροντας ότι υπήρξε και μέλος αντισημιτικού λόμπι.
Διάβασε στους προσκεκλημένους επιστολή του, στην οποία ο δημιουργός του Μίκι Μάους ανέφερε ότι «οι γυναίκες δεν κάνουν τη δημιουργική δουλειά που σχετίζεται με την προετοιμασία των καρτούν για τη μεγάλη οθόνη, καθώς αυτή είναι μια δουλειά που πραγματοποιείται εξ ολοκλήρου από νεαρούς άνδρες». Μάλιστα, αναφέρθηκε σε δήλωση του συνεργάτη του Ντίσνεϊ, Γουόλτερ Κίμπαλ, σύμφωνα με την οποία το αφεντικό του «δεν εμπιστευόταν τις γυναίκες και τις γάτες. Φαίνεται ότι ο Ντίσνεϊ δεν συμπαθούσε ιδιαίτερα τις γυναίκες».
Μια από τις «μαύρες» αλήθειες είναι ότι ο Ντίσνεϊ απεχθανόταν τους κομμουνιστές. Μάλιστα σύμφωνα με τα δημοσιεύματα έφτασε στο σημείο να καταδίδει ακόμα και τους έμπιστους υπαλλήλους του στις ομοσπονδιακές αρχές αν υποπτευόταν σχέσεις με τη μαρξιστική ιδεολογία. Ειδικά μετά τη γενικευμένη απεργία του 1941 που λίγο έλειψε να τον φαλιρίσει, κανείς δεν ήταν στο απυρόβλητο.
Ο Ντίσνεϊ υπήρξε από τους πιο πρόθυμους συνεργάτες της Επιτροπής Αντιαμερικανικών Ενεργειών του Μακάρθι. Επίσης, κατηγορήθηκε για μισογυνισμό και αντισημιτισμό, όπως και για την πρόσκληση στη Λένι Ρίφενσταλ, σκηνοθέτιδα και κινηματογραφίστρια του Χίτλερ, να επισκεφθεί το στούντιό του λίγο μετά τη Νύχτα των Κρυστάλλων.
Στις 24 Οκτωβρίου 1947 καταθέτει ενώπιον της Επιτροπής Αντιαμερικανικών Δραστηριοτήτων, καταδεικνύοντας ως κομμουνιστές καλλιτέχνες του Χόλλυγουντ για λογαριασμό του Edgar Hoover. Μυστικός πράκτορας και πληροφοριοδότης του FBI ήδη από το Νοέμβριο του 1940, ο Ντίσνεϊ αποδείχτηκε ακραίος αντισημίτης κι αντικομμουνιστής.
Με τη συνδρομή του αρκετοί καλλιτέχνες μπήκαν στη «μαύρη λίστα» της Επιτροπής και παρακολούθησαν την καριέρα τους να καταστρέφεται. Και μάλιστα το 1950 καταδικάστηκαν δέκα σεναριογράφοι και σκηνοθέτες για προσβολή προς το Κογκρέσο, επειδή τρία χρόνια νωρίτερα είχαν αρνηθεί να εμφανιστούν ενώπιον της Επιτροπής, επικαλούμενοι το συνταγματικό δικαίωμα της ελεύθερης γνώμης.
Τέλος, βαριά είναι η σκιά στο «μαγικό βασίλειο», καθώς μια σειρά από απόπειρες αυτοκτονίας αλλά και περιστατικά αυτοχειρίας υπαλλήλων της Disneyland του Παρισιού, φανερώνουν μια σκοτεινή όψη, την οποία έχει καταγγείλει και η Εθνική Ένωση των Εργατικών Συνδικάτων στη Γαλλία.
Στη Disneyland του Παρισιού, έναν από τους δημοφιλέστερους τουριστικούς προορισμούς της Ευρώπης με συνολικά 49 αξιοθέατα και 16 εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως, μόνο 2010 είχαν σημειωθεί δυο αυτοκτονίες μαγείρων, μάλιστα ο πρώτος, που είχε καταθέσει δύο προσφυγές εναντίον των προϊσταμένων του για προσβλητική μεταχείριση, έπεσε στις γραμμές του τρένου ενώ επέστρεφε στη δουλειά ύστερα από αναρρωτική άδεια ενώ ο δεύτερος απαγχονίστηκε την ημέρα που επρόκειτο να γυρίσει στην εργασία του, επίσης ύστερα από αναρρωτική άδεια.

Διαβάστε περισσότερα

Οι πιο φιλικές στο ποδήλατο πόλεις του κόσμου

Ακόμα και τις κρύες μέρες του χειμώνα, στους δρόμους πολλών πόλεων κυκλοφορούν με ποδήλατο άτομα όλων των ηλικιών, από μικρά παιδιά μέχρι ηλικιωμένοι, ενώ οι περισσότερες οικογένειες διαθέτουν και ποδήλατα φορτίου, στα οποία μεταφέρουν είτε τα ψώνια τους, είτε τα μικρά μέλη της οικογένειας.
Στην πραγματικότητα το ποδήλατο δεν αποτελεί έναν τρόπο άσκησης, αλλά έχει ενσωματωθεί στον τρόπο ζωής τους και είναι ο πιο απλός τρόπος για να φτάσουν οπουδήποτε, ακόμα κι όταν οι αποστάσεις είναι μεγάλες. Φυσικά υπάρχει ένα ολόκληρο σύστημα που φροντίζει να εξυπηρετεί τους ποδηλάτες και να τους κάνει τη ζωή ευκολότερη. Σε αντίθεση με άλλους τρόπους μεταφοράς, το ποδήλατο επιτρέπει στους αναβάτες να βλέπουν την πόλη, να μυρίζουν τα αρώματα των φαγητών και της φύσης, να ακούν τους ήχους και να «νιώθουν» την πόλη, ενώ παράλληλα είναι εντελώς φιλικό προς το περιβάλλον. Από την Κοπεγχάγη μέχρι το Τοκίο και το Μπουένος Αίρες σας παρουσιάζουμε  τις πιο φιλικές στο ποδήλατο πόλεις του κόσμου, σύμφωνα με το BBC.
Άμστερνταμ

Αν το Άμστερνταμ είναι γνωστό γα τρία πράγματα τότε αυτά μάλλον θα είναι ο ναρκοτουρισμός, οι τουλίπες και τα ποδήλατα. Ο περισσότερος κόσμος εκεί κινείται με τα ποδήλατα όχι μόνο για τις βόλτες αλλά και γα να πάει στη δουλειά.  Και οι συνθήκες για κάνει κανείς ποδήλατο στην πρωτεύουσα της Ολλανδίας θεωρούνται ιδανικές. Όσον αφορά στον πολεοδομικό της σχεδιασμό, η πόλη είναι ασυναγώνιστη, επενδύοντας συνεχώς στην ποδηλασία ως μέσο μεταφορά, ενώ για δεκαετίες κατείχε την πρώτη θέση στη λίστα με τις πιο φιλικές στο ποδήλατο πόλεις. Παρόλο που η κοντινή και γραφική Ουτρέχτη μπορεί να έχει καλύτερους ποδηλατόδρομους, δεν έχει το συνολικό πακέτο του Άμστερνταμ, που είναι επίπεδο και γεμάτο χώρους στάθμευσης για ποδήλατα.
Κοπεγχάγη

Όπως και η Ολλανδία, και η Σκανδιναβία είναι γνωστή για τις εξαιρετικές υποδομές που έχει στην ποδηλασία. Στους ποδηλατόδρομους υπάρχουν σε πολλά σημεία κάδοι, όπου οι ποδηλάτες μπορούν να πετούν τα σκουπίδια τους, ενώ στην άκρη της λωρίδας ποδηλάτου, όπου τα ποδήλατα πρέπει να σταματήσουν στο φανάρι, υπάρχει μια ανυψωμένη πλατφόρμα όπου οι αναβάτες μπορούν να ξεκουραστούν χωρίς να κατέβουν από τη σέλα. Επίσης στην Κοπεγχάγη όταν χιονίζει, ο δήμος καθαρίζει τους ποδηλατόδρομους πριν καθαρίσει τους αυτοκινητόδρομους και τα στενά της πόλης. Μάλιστα από το 2016, τα ποδήλατα ξεπερνούν τα αυτοκίνητα και πάνω από το 62% των κατοίκων χρησιμοποιούν το ποδήλατο για να πάνε στη δουλειά τους. Για να διατηρηθεί η ασφάλεια των ποδηλατών, υπάρχουν καθορισμένες λωρίδες και γέφυρες μόνο γι' αυτούς.
Βερολίνο
Η πρωτεύουσα της Γερμανίας μπορεί να μην είναι τόσο γνωστή όσο οι παραπάνω πόλεις σχετικά με την ποδηλασία, αλλά είναι αναμφισβήτητα εξίσου καλή. Με περισσότερα από 700 χιλιόμετρα ποδηλατοδρόμων (περίπου το ίδιο με το Άμστερνταμ), υπάρχουν πολλά να δείτε σε αυτή την εκπληκτική και ιστορική πόλη. Οι δρόμοι του Βερολίνου δίνουν προτεραιότητα στους ποδηλάτες, ενώ οι οδηγοί και οι πεζοί είναι εξίσου εξυπηρετικοί. Παράλληλα, οι δρόμοι εκεί είναι σχετικά επίπεδοι και υπάρχουν σχετικά λίγες ανηφόρες.
Μόντρεαλ

Η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Καναδά είναι μία από τις πιο ευρωπαϊκές πόλεις στη Βόρεια Αμερική, με γαλλικό σχεδιασμό και γλώσσα. Με περισσότερα από 1.600 χιλιόμετρα ποδηλατοδρόμων και 5.000 μέρη για να νοικιάσετε ποδήλατο, είναι εύκολο να κάνετε βόλτες σε μια από τις πιο επίπεδες πόλεις. Στο Μόντρεαλ είναι βέβαιο ότι θα σας αρέσει ιδιαίτερα να κάνετε ποδήλατο στο κανάλι Lachine που προσφέρει υπέροχη θέα στον ορίζοντα.

Τοκίο
Όπως και η Αμερική, η Ασία δεν είναι γνωστή ως ιδιαίτερα φιλική ήπειρος για τους ποδηλάτες της πόλης. Ωστόσο, η μεγαλύτερη μητρόπολη στον κόσμο αποτελεί εξαίρεση. Εκτός από έναν εντυπωσιακό αριθμό ποδηλατοδρόμων, το Τόκιο διαθέτει ακόμη ξεχωριστά πεζοδρόμια τόσο για τους ποδηλάτες όσο και για τους πεζούς. Είναι όλοι τέλεια σχεδιασμένοι, καθαροί και «φιλόξενοι» για τους ποδηλάτες αλλά και για τους επισκέπτες.
Μπουένος Άιρες

Χάρη σε κάποιες αρκετές πρόσφατες εργασίες, η πρωτεύουσα της Αργεντινής (και η πιο δημοφιλής για τους τουρίστες πόλη στη Νότια Αμερική) διαθέτει σχεδόν σχεδόν 300 χιλιόμετρα ποδηλατοδρόμων. Παρά το μεγάλο μέγεθος του, το Μπουένος Άιρες έχει πολλά πολύχρωμα μέρη για να ανακαλύψεις. Μάλιστα οι η πόλη προσφέρει δωρεάν ενοικιάσεις ποδηλάτων και οι δρόμοι είναι απολαυστικοί, καθώς έχουν φοίνικες σε όλο το κέντρο της πόλης.
Λουμπλιάνα
Η Λουμπλιάνα είναι η όμορφη αναγεννησιακή και επίπεδη πρωτεύουσα της Σλοβενίας. Είναι επίσης μια από τις καλύτερες πόλεις για να κάνετε ποδήλατο. Όχι μόνο προσφέρει περισσότερα από 200 χιλιόμετρα ποδηλατοδρόμων, αλλά στο γοητευτικό κέντρο της πόλης δεν επιτρέπονται αυτοκίνητα - είναι ανοικτό μόνο στους πεζούς, τους ποδηλάτες και μερικά ταξί. Επιπλέον, υπάρχουν περισσότεροι από 20 σταθμοί ενοικίασης ποδηλάτων και τα πρώτα 30 λεπτά είναι δωρεάν.
Σαν Φρανσίσκο
Αν και το Πόρτλαντ και το Σιάτλ είναι οι πιο δημοφιλείς πόλεις για τους ποδηλάτες, δεν μπορούν να συγκριθούν με το Σαν Φρανσίσκο όσον αφορά τη θέα, την ιστορία, τον πολιτισμό και τους περίφημους δύσκολους αλλά πανέμορφους λόφους. Την τελευταία δεκαετία, η πόλη έχει επενδύσει περισσότερα από 100 εκατομμύρια δολάρια σε ποδηλατική υποδομή, δημιουργώντας από το 2010 περισσότερα από 300 χιλιόμετρα ποδηλατοδρόμων. Και με ήπιες θερμοκρασίες καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου, σπάνια θα έχει κακό καιρό για να πάρετε το τελεφερίκ και να περιπλανηθείτε στους δρόμους και το όμορφο λιμάνι πάνω σε δύο τροχούς.
Παρίσι
Οι περισσότεροι θα προτιμούσαν το Μπορντό και το Στρασβούργο για να κάνουν βόλτες με το ποδήλατο αλλά το Παρίσι είναι εξίσου φιλικό για τα ποδήλατα. Εκτός από τα μουσεία και τα άπειρα αξιοθέατα, η πόλη έχεις τις κατάλληλες υποδομές και για βόλτες με τα ποδήλατα. Και σίγουρα θα έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον να δείτε την πόλη πάνω σε δύο τροχούς, παρά να πάρετε το μετρό.
Ρίο Ντε Τζανέιρο

Χάρη στο καταπληκτικό τοπίο του, το Ρίο Ντε Τζανέιρο είναι εύκολα μια από τις ομορφότερες πόλεις του πλανήτη. Με περισσότερα από 440 χιλιόμετρα καλά διατηρημένα δρομάκια ποδηλασίας, θα έχετε την ευκαιρία να γνωρίσετε τις ομορφιές τις πόλεις. Για λίγο περισσότερο από ένα δολάριο την ημέρα, μπορείτε να νοικιάσετε ένα από τα 4.000 ποδήλατα από το Bike Rio σε περισσότερους από 400 σταθμούς σε όλη την πόλη.

Διαβάστε περισσότερα

ΗΠΑ και ΙSIS συμπολεμιστές. Αδέρφια στα όπλα!

Γρά­φει ο Πάνος Αλε­πλιώ­της

Το πα­σί­γνω­στο υπέ­ρο­χο τρα­γου­δι των Dire Straits “Brothers in arms” θυ­μί­ζει  το άρθρο του Brandon Turbeville για τις ΗΠΑ και τον ISIS.
Ο Brandon Turbeville  συ­ντά­κτης του Activist Post δη­μο­σιο­γρά­φος και συγ­γρα­φέ­ας που ζει στην Ν. Κα­ρο­λί­να στις ΗΠΑ σε ένα εκτε­νές άρθρο του που το πα­ρα­θέ­του­με, έχει συλ­λέ­ξει ει­δή­σεις και πλη­ρο­φο­ρί­ες για την στενή συ­νερ­γα­σία των ΗΠΑ όπως και μιας σει­ράς άλλων χωρών με τον  ISIS. Μέσα από τις γραμ­μές φαί­νε­ται η συ­νερ­γα­σία, η εκ­παί­δευ­ση σε μυ­στι­κά στρα­τό­πε­δα, ο εξο­πλι­σμός με υπερ­σύγ­χρο­νο οπλι­σμό αλλά και η διά­σω­ση και με­τα­φο­ρά, όταν χρειά­ζε­ται, στε­λε­χών του ISIS. Οι πηγές που χρη­σι­μο­ποιεί σε με­ρι­κές πε­ρι­πτώ­σεις είναι αδύ­να­τον να επι­βε­βαιω­θούν σε ένα πό­λε­μο σε μια τε­ρά­στια έκτα­ση με τό­σους πολ­λούς εμπλε­κό­με­νους και συμ­φέ­ρο­ντα. Φαί­νε­ται όμως η αλ­λη­λου­χία των γε­γο­νό­των και οι απο­κα­λύ­ψεις του Συ­ρια­κού στρα­τού. Φαί­νο­νται και οι εκ­βια­σμοί των Αμε­ρι­κα­νών που άφη­ναν τον ISIS να κάνει την βρώ­μι­κη δου­λειά για να εξα­σφα­λί­σουν τις βά­σεις τους στο Ιράκ. Όπως και η βο­ή­θεια στους Τα­λι­μπάν στο Αφ­γα­νι­στάν. Όλα αυτά έχουν κο­στί­σει εκα­τομ­μύ­ρια ζωές χωρίς κα­νείς να ξέρει πόσοι ακόμη θα έχουν την ίδια τύχη. Τα οι­κο­νο­μι­κά συμ­φέ­ρο­ντα, το κυ­νή­γι του ιμπε­ρια­λι­στι­κού κέρ­δους κα­τα­σκευά­ζει τέ­ρα­τα διε­στραμ­μέ­να. Ολό­κλη­ρο το άρθρο:
«Παρά το γε­γο­νός ότι η κυ­βέρ­νη­ση των Ηνω­μέ­νων Πο­λι­τειών συ­στη­μα­τι­κά αρ­νεί­ται ότι συ­νερ­γά­ζε­ται με οποιον­δή­πο­τε τρόπο  με τον ISIS, οι εκ­θέ­σεις εξα­κο­λου­θούν να απο­δει­κνύ­ουν ακρι­βώς το αντί­θε­το, ιδιαί­τε­ρα στη Συρία.

Κατά τη διάρ­κεια του πο­λέ­μου και μετά την εμ­φά­νι­ση της τρο­μο­κρα­τι­κής ορ­γά­νω­σης στην πα­γκό­σμια σκηνή, υπήρ­ξαν μια σειρά επει­σό­δια  με «μυ­στη­ριώ­δη ελι­κό­πτε­ρα» που «εξά­γουν» στρα­τιώ­τες του ISIS από τα πεδία μαχών όταν αντι­με­τω­πί­ζουν επι­κεί­με­νη ήττα είτε από την νό­μι­μη κυ­βέρ­νη­ση των χωρών που αγω­νί­ζο­νται, ή από πο­λι­το­φύ­λα­κες υπέρ της κυ­βέρ­νη­σης, ή ακόμα και πριν από αντι-ISIS χτυ­πή­μα­τα «από τον υπο­τι­θέ­με­νο» αντι-ISIS συ­να­σπι­σμό»
Δεν χρειά­ζε­ται να ανα­φερ­θεί κα­νείς σε λε­πτο­με­ρή εξή­γη­ση ή ανά­λυ­ση του κάθε πε­ρι­στα­τι­κού, πα­ρα­κά­τω όμως είναι μια σειρά από εκ­θέ­σεις των «αε­ρο­γέ­φυ­ρων του κακού» που έχουν ανα­κύ­ψει τα τε­λευ­ταία χρό­νια. Το Πε­ντά­γω­νο, όπως προ­α­να­φέρ­θη­κε, έχει επα­νει­λημ­μέ­να αρ­νη­θεί αυτές τις εκ­θέ­σεις.
Είναι επί­σης ευ­ρέ­ως γνω­στό ότι ο ISIS ήταν μια πα­ρα­γω­γή μα­ζι­κής τρο­μο­κρα­τι­κής ορ­γά­νω­σης και στρα­τη­γι­κής κα­τάρ­τι­σης από τις Ηνω­μέ­νες Πο­λι­τεί­ες, Ιορ­δα­νία,Τουρ­κία και των “Συ­να­σπι­σμό” των χωρών του Κόλ­που Μπα­χρέιν, Κου­βέιτ, Ομάν, Κατάρ, Σ.Αρα­βία καθώς και τα ενω­μέ­να Εμι­ρά­τα (GCC) .
Ιού­νιος – 2014, ο Aaron Klein αντα­πο­κρι­τής στην Μέση Ανα­το­λή της εφη­με­ρί­δας The Jewish Press  γρά­φο­ντας για το WorldNetDaily, ανα­φέ­ρει ότι μέλη του ISIS είχαν εκ­παι­δευ­τεί το 2012 από τις ΗΠΑ σε  μυ­στι­κή βάση στην Ιορ­δα­νία, σύμ­φω­να με έκ­θε­ση αξιω­μα­τού­χων της Ιορ­δα­νί­ας.
Οκτώ­βρης 2014– Ο «Συ­να­σπι­σμός»  ρί­χνει πο­σό­τη­τες εφο­δί­ων και πυ­ρο­μα­χι­κών που υπο­τί­θε­ται ότι προ­ο­ρί­ζο­νται για τον ιρα­κι­νό λαό και τις αντι-Isis δυ­νά­μεις στο έδα­φος, σε πε­ριο­χή που ελέγ­χε­ται από το ISIS. Το «λάθος» επι­βε­βαιώ­νε­ται από Ιρα­κι­νούς αξιω­μα­τού­χους και κοι­νο­βου­λευ­τι­κούς.
Οκτώ­βριος 2014 –αε­ρο­με­τα­φο­ρά όπλων, κατά «λάθος», βρέ­θη­κε άμεσα στα χέρια του ISIS στο Ayn al- Arab (Κο­μπά­νι).
Νο­έμ­βριος 2014 – πρά­κτο­ρες ιρα­κι­νών μυ­στι­κών υπη­ρε­σιών απο­κα­λύ­πτουν ότι οι Ηνω­μέ­νες Πο­λι­τεί­ες προ­μη­θεύ­ουν τον ISIS με όπλα και τρό­φι­μα. Το ίδιο ανα­φέ­ρει δη­μο­σί­ευ­μα του ιρα­νι­κού πρα­κτο­ρεί­ου ει­δή­σε­ων FARS News.
Στα τέλη Δε­κεμ­βρί­ου, 2014, ο Ιρα­κι­νός νο­μο­μα­θής  Nahlah Αλ-Hababi, αμ­φι­σβη­τεί τα κί­νη­τρα και τη δέ­σμευ­ση των ΗΠΑ και του “Συ­να­σπι­σμού” ενά­ντια στον ISIS μετά τις απο­κα­λύ­ψεις  ότι οι τρο­μο­κρα­τι­κές ομά­δες στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα λαμ­βά­νουν ένα με­γά­λο αριθ­μό ενι­σχύ­σε­ων μετά από ρί­ψεις από αγνώ­στων στοι­χεί­ων αε­ρο­πλά­να.
Ια­νουά­ριος 2015 – πα­ρό­λο που η πλειο­ψη­φία αυτών των πλη­ρο­φο­ριών  επι­βε­βαιώ­θη­καν το 2018-2017, οι πρώ­τες εκ­θέ­σεις εμ­φα­νί­στη­καν νω­ρί­τε­ρα όπως αυτή τον Ια­νουά­ριο του 2015, όπου ο ιρα­κι­νός βου­λευ­τής Μα­τζίντ Αλ-Gharawi ανα­φέ­ρει ότι “σύμ­φω­να με όλες τις δια­θέ­σι­μες πλη­ρο­φο­ρί­ες» τα αε­ρο­πλά­να των ΗΠΑ προ­μη­θεύ­ουν εφό­δια στον ISIS, όχι μόνο στην επαρ­χία Salahuddin, αλλά και άλλες επαρ­χί­ες, σύμ­φω­να με δη­λώ­σεις του στο Ιράκ TradeLink.
Δή­λω­σε επί­σης ότι οι Ηνω­μέ­νες Πο­λι­τεί­ες «δεν ασχο­λού­νται στα σο­βα­ρά με την κα­τα­πο­λέ­μη­ση της ορ­γά­νω­σης ISIS, πα­ρό­λο που έχουν τη τε­χνο­λο­γι­κή δύ­να­μη να εντο­πί­σουν την ακρι­βή πα­ρου­σία των ενό­πλων του ISIS και να τους κα­τα­στρέ­ψουν μέσα σε ένα μήνα [αλλά δεν το έχουν κάνει].»
«Οι ΗΠΑ προ­σπα­θούν να πα­ρα­τεί­νουν τον πό­λε­μο κατά του ISIS μέχρι να  πά­ρουν εγ­γυ­ή­σεις από την ιρα­κι­νή κυ­βέρ­νη­ση για να πα­ρα­μεί­νουν οι βά­σεις τους στις επαρ­χί­ες της Μο­σού­λης και Anbar», το­νί­ζει, χωρίς να πάρει απά­ντη­ση.
Μάιος 2017 – Ο κυ­βερ­νή­της στην βό­ρεια επαρ­χία Σαρ-έ Πολ του Αφ­γα­νι­στάν, Μο­χά­μεντ Zaher Wahdat, απο­κα­λύ­πτει πως ελι­κό­πτε­ρα χωρίς δια­κρι­τι­κά είχαν προ­σγειω­θεί σε μια πε­ριο­χή γνω­στό προ­πύρ­γιο των αντι­πά­λων. Το πε­ρι­στα­τι­κό συ­νέ­βη τη νύχτα,  και οι αφ­γα­νι­κές δυ­νά­μεις ασφα­λεί­ας δεν ήταν σε θέση να πά­ρουν ει­κό­νες.
Μάιος 2017 – ανώ­νυ­μη το­πι­κή πηγή στην  Συρία αποκαλύπτει ότι στρα­τιω­τι­κά ελι­κό­πτε­ρα των ΗΠΑ με­τέ­φε­ραν  διοι­κη­τές του ISIS από το οχυρό τους στην Raqqa παίρ­νοντάς τους γιά «άγνω­στη το­πο­θε­σία.»
29 Δε­κεμ­βρί­ου 2017 –Το Συ­ρια­κό πρα­κτο­ρείο  SANA ανα­φέ­ρει ότι ελι­κό­πτε­ρα των ΗΠΑ πήραν διοι­κη­τές του ISIS από την επαρ­χία  Deir ez-Zour και τους με­τέ­φε­ραν στην επαρ­χία της al-Hasakah στη βο­ρειο­α­να­το­λι­κή Συρία.
Φε­βρουά­ριος, 2018– Κρα­τι­κά μέσα ενη­μέ­ρω­σης της Συ­ρί­ας ανα­φέ­ρουν τη με­τα­φο­ρά διοι­κη­τών του ISIS και μελών της οι­κο­γέ­νειάς τους στο Sabah al-Khair από ελι­κό­πτε­ρα των ΗΠΑ. Το Sabah al-Khair είναι πε­ρί­που 20 χι­λιό­με­τρα νότια του al-Hasakah, όπου όλα τα ση­μά­δια δεί­χνουν ότι οι ΗΠΑ λει­τουρ­γούν εκεί μια βάση εκ­παί­δευ­σης τρο­μο­κρα­τών.
19 Μαρ­τί­ου 2018 – Το SANA ανα­φέ­ρε­ται σε ανώ­νυ­μη πηγή που δη­λώ­νει πως τρία στρα­τιω­τι­κά ελι­κό­πτε­ρα των ΗΠΑ με­τα­φέ­ρουν διοι­κη­τές του ISIS από πε­ριο­χές της βο­ρειο­α­να­το­λι­κής Συ­ρί­ας.  Ανα­φέ­ρει ότι τα ελι­κό­πτε­ρα προ­σγειώ­θη­καν με­τα­ξύ al-Jissi και Kalu, 2 χλμ νότια του Tal Hamis στην πε­ριο­χή Qamlishi της επαρ­χί­ας Αλ-Hasakah.
23 Αυ­γού­στου 2018– Το TASS ανα­φέ­ρει ότι η Ρωσία είχε κα­τα­γρά­ψει μυ­στη­ριώ­δεις πτή­σεις ελι­κο­πτέ­ρου προς μο­νά­δες του ISIS στο Αφ­γα­νι­στάν, που με­τέ­φε­ρε όπλα στους στρα­τιώ­τες του.
«Θα θέ­λα­με να επι­ση­μά­νου­με για μια ακόμη φορά τις πτή­σεις των αγνώ­στων ελι­κο­πτέ­ρων στο βό­ρειο Αφ­γα­νι­στάν, τα οποία πα­ρα­δί­δουν όπλα και πυ­ρο­μα­χι­κά στις το­πι­κές μο­νά­δες του ISIS και μέλη των Τα­λι­μπάν που συ­νερ­γά­ζο­νται με τον ISIS . Ει­δι­κό­τε­ρα, τα Αφ­γα­νι­κά μέσα ενη­μέ­ρω­σης και οι κά­τοι­κοι δη­λώ­νουν ότι τα εν λόγω ελι­κό­πτε­ρα, πα­ρα­τη­ρή­θη­καν στην επαρ­χία Pol Sar-e” δη­λώ­νει η εκ­πρό­σω­πος τύπου του ρω­σι­κού Υπουρ­γεί­ου Εξω­τε­ρι­κών Maria Zakharova.
22 Σε­πτεμ­βρί­ου 2018 – Το SANA ανα­φέ­ρει ότι ο Συ­να­σπι­σμός υπό την ηγε­σία των ΗΠΑ διε­νερ­γεί επι­χεί­ρη­ση, προ­σγεί­ω­σης, στα πε­ρί­χω­ρα του χω­ριού al-Mrashde  που βρί­σκε­ται σε πε­ριο­χή που έλεγ­χαν δυ­νά­μεις του ISIS. Αυτή η πε­ριο­χή είναι στην Νο­τιο­α­να­το­λι­κή ύπαι­θρο της Deir ez-Zor. Η εί­δη­ση ανα­φέ­ρει πως με­τα­φέρ­θη­καν διοι­κη­τές του ISIS από τα ελι­κό­πτε­ρα.
7 Οκτω­βρί­ου 2018 –  Πάλι το SANA πλη­ρο­φο­ρεί πως κά­τοι­κοι της πόλης της al-Shaafah, ήταν μάρ­τυ­ρες στην με­τα­φο­ρά από αμε­ρι­κα­νι­κά ελι­κό­πτε­ρα διοι­κη­τών του ISIS από την  Abu Kamal στην επαρ­χία Deir ez-Zour.
Νο­έμ­βριος 10-11 2018. Το SANA ανα­φέ­ρει ότι αμε­ρι­κά­νι­κο αε­ρο­πλά­νο προ­σγειώ­θη­κε στην επαρ­χία Deir ez-Zour, και πα­ρέ­λα­βε τρία μέλη του ISIS.
«Απο­θή­κη γε­μά­τη από Αμε­ρι­κα­νι­κά, Ευ­ρω­παϊ­κά και Ισ­ραη­λι­νά ” θα­να­τη­φό­ρα όπλα ” βρέ­θη­κε από τον Συ­ρια­κό στρα­τό, με­τα­δί­δει το Sputnik International τον Νο­έμ­βριο του 2017
-Τε­ρά­στιες πο­σό­τη­τες Αμε­ρι­κα­νι­κών όπλων βρέ­θη­καν σε απο­θή­κες ή κρύ­πτες στο έδα­φος του ISIS στην συ­νοι­κία Deir ez-Zor μετά την ανα­κα­τά­λη­ψη της από τον Συ­ρια­κό στρα­τό .
Σύμ­φω­να με τις Συριακές στρα­τιω­τικές πηγές υπήρ­χαν πολλά όπλα κα­τα­σκευ­ής ΗΠΑ αλλά  και στρα­τιω­τι­κός εξο­πλι­σμός της Δυ­τι­κής Ευ­ρώ­πης και ισ­ραη­λι­νής πα­ρα­γω­γής. Εκτός από Μ-16 αυ­τό­μα­τα του­φέ­κια, βρέ­θη­καν βλή­μα­τα TOW για κα­τα­στρο­φή τάνκς και πυ­ρο­βό­λα όπλα 155 χι­λιο­στών των ΗΠΑ.
“Υπήρχαν επί­σης κρυμ­μέ­να οχή­μα­τα Hummer!!  τα οποία είχαν χρη­σι­μο­ποι­η­θεί είτε για τη με­τα­φο­ρά ατό­μων είτε ήταν γεμάτα εκρη­κτι­κά  στο εσω­τε­ρι­κό τους έτοιμα να εκραγούν. Βρέ­θη­καν ακόμη Ισ­ραη­λι­νά drowns ανα­γνώ­ρι­σης, σύγ­χρονα ισ­ραη­λινά προ­στα­τευ­τι­κά εν­δύ­μα­τα για τη διε­ξα­γω­γή βομ­βι­στι­κών εργασιών” ανα­φέ­ρει το Sputnik Arabic επι­κα­λού­με­νο στρα­τιω­τι­κή πηγή.
Η ίδια πηγή ανα­φέ­ρει ακόμη ότι βρέ­θη­κε τε­χνο­λογικός εξο­πλι­σμός συ­στη­μά­των  ανα­γνώ­ρι­σης αέρος και εδά­φους, δο­ρυ­φο­ρι­κές επι­κοι­νω­νί­ες και κι­βώ­τια με C-4 εκρη­κτι­κά. Υπήρ­χαν επί­σης κι­βώ­τια με πυ­ρο­μα­χι­κά και όπλα απο­θη­κευ­μέ­να σε υπό­γεια κα­τα­φύ­για, ακόμη και άρ­μα­τα μάχης και αυ­το­κί­νη­τα που ήταν κα­λυμ­μένα με αμε­ρι­κα­νι­κό δίχτυ κα­μου­φλάζ για την προ­στα­σία από βομ­βαρ­δι­σμούς ρω­σι­κών και συ­ρια­κών αε­ρο­πλά­νων.
Σε συ­νέ­ντευ­ξή του στην ιστο­σε­λί­δα Syria Media Center ο Σύ­ριος στρα­τη­γός  Ali al-Ali δη­λώ­νει ότι “οι Ηνω­μέ­νες Πο­λι­τεί­ες παρέ­δω­σαν πα­ρά­νο­μα  του­λά­χι­στον 1.500 φορ­τη­γά με όπλα και στρα­τιω­τι­κό εξο­πλι­σμό στους τρο­μο­κρά­τες στη Συρία με­τα­ξύ 5η Ιου­νί­ου και 15 Ιου­νί­ου του τρέ­χο­ντος έτους. Παρά το γε­γο­νός ότι η Ουά­σιγ­κτον δηλώ­νει ότι τα όπλα αυτά προ­ο­ρί­ζο­νταν για τους συμ­μά­χους των ΗΠΑ, αυτά πάντα πέ­φτουν στα χέρια των τρο­μο­κρα­τών”.
Σύμ­φω­να με την ιστο­σε­λί­δα, το πι­στό­λι αυ­στρια­κής κα­τα­σκευ­ής Glock 19 είναι το πιο δη­μο­φι­λές όπλο με­τα­ξύ των στρα­τιω­τών του Daesh συμ­μά­χων του ISIS. Μια ματιά πίσω στο 2014, δεί­χνει σε βί­ντεο εκτέ­λε­σης ότι οι τρο­μο­κρά­τες χρη­σι­μο­ποιού­σαν τα εν λόγω πι­στό­λια. Αρ­γό­τε­ρα απο­κα­λύ­φθη­κε ότι αυτά τα πι­στό­λια πα­ρα­δό­θη­καν στα όρ­γα­να επι­βο­λής του νόμου του Ιράκ το 2003-2004!!
Σύμ­φω­να με τον στρα­τη­γό, γε­νι­κά, τα αμε­ρι­κά­νι­κα Μ-16 όπλα εφό­δου έγιναν το σύμ­βο­λο της κρί­σης στη Συρία αφού βρί­σκο­νται πα­ντού. Ο συ­ρια­κός στρα­τός έχει επα­νει­λημ­μέ­να βρει κι­βώ­τια σε απο­θή­κες του ISIS όπου ανα­γρά­φε­ται « ιδιο­κτη­σία ΗΠΑ». Η φήμη πως είναι κι­νέ­ζι­κα αντί­γρα­φα είναι εσφαλ­μέ­νη συ­νε­χί­ζει ο στρα­τη­γός.
Επι­πλέ­ον, ο συ­ρια­κός στρα­τός σε αρ­κε­τές πε­ρι­πτώ­σεις βρήκε στις απο­θή­κες των τρο­μο­κρα­τών  το ελα­φρύ αυ­τό­μα­το του­φέ­κι FN FAL, όπλο που χρη­σι­μο­ποιεί­ται από το ΝΑΤΟ. Αυτό το του­φέ­κι είναι εξο­πλι­σμέ­νο ει­δι­κά για ελεύ­θε­ρους σκο­πευτές και χρη­σι­μο­ποιεί­ται γε­νι­κά σε αστι­κές πε­ριο­χές.
Οι τρο­μο­κρά­τες του Daesh έχουν επί­σης χρη­σι­μο­ποι­ή­σει το Heckler & Koch MP5 δη­μο­φιλές οπλο­πο­λυ­βό­λο, στις Αμε­ρι­κα­νι­κές και Ευρω­παϊ­κές υπη­ρε­σί­ες επι­βο­λής του νόμου” σύμ­φω­να με τον στρα­τη­γό”, τε­λειώ­νει το άρθρο.
Είναι δύ­σκο­λα και για τον πιο δύ­σπι­στο να αμ­φι­σβη­τη­θούν όλες αυτές οι “συμ­πτώ­σεις”. Αι­μα­το­κύ­λι­σαν τον μισό κόσμο οι Αμε­ρι­κά­νοι και οι σύμ­μα­χοί τους προ­ω­θώ­ντας τα συμ­φέ­ρο­ντά τους, δεν λυ­πή­θη­καν άμα­χους, γυ­ναί­κες και παι­διά, κα­τέ­στρε­ψαν πό­λεις, χωριά, υπο­δο­μές, και μνη­μεία πο­λι­τι­σμού και μό­λυ­ναν την φύση. Οι λαοί πρέ­πει να δώ­σουν την δική τους απά­ντη­ση όσο το δυ­να­τόν γρη­γο­ρό­τε­ρα.

Διαβάστε περισσότερα