ΧΩΡΙΣ ΒΙΖΑ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΣΤΗΝ ΕΕ

ΜΕ ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΙΣΔΟΧΗ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΠΟΥ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΕ ΑΠΟ ΤΟ ΕΔΑΦΟΣ ΤΗΣ

Όλα δείχνουν ότι η Τουρκία αποκτά όλο και περισσότερο το πάνω χέρι στις σχέσεις της με την παρακμάζουσα και σε αξεπέραστη κρίση ΕΕ.

Σε τρία χρόνια οι Τούρκοι πολίτες θα αποκτήσουν σταδιακά το δικαίωμα να εισέρχονται χωρίς βίζα εντός της ΕΕ, προνόμιο που έχουν μόνο οι πολίτες των κρατών μελών της ΕΕ.

Το αντάλλαγμα για την επανεισδοχή μεταναστών από την Τουρκία, αν και όχι ευκαταφρόνητο, είναι μάλλον τυπικό, αφού η Τουρκία έχει συμφωνία επανεισδοχής και με την Ελλάδα, την οποία, όμως, ελάχιστα εφαρμόζει.

Η Τουρκία σταδιακά αποκτά ένα προς ένα όλα τα «προνόμια» κράτους μέλους της ΕΕ, χωρίς όμως τις επαχθέστατες πολιτικές και οικονομικές συνέπειες από τη συμμετοχή της σε μια Γερμανική Ευρώπη.

Σε συμφωνία "ανταλλαγής" του καθεστώτος βίζας και της άρνησης επανεισδοχής μεταναστών ήρθαν η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Τουρκία. Συγκεκριμένα, στις 16 Δεκεμβρίου η Τουρκία θα υπογράψει συμφωνία με την οποία θα δεσμεύεται να επαναπροωθούνται σε έδαφός της μετανάστες που εισέρχονται παράνομα σε ευρωπαϊκό έδαφος με αντάλλαγμα η Ένωση να αρχίσει τις διαδικασίες άρσης της υποχρέωσης έκδοσης βίζας για Τούρκους πολίτες.

Η συμφωνία έκλεισε στη συνάντηση που είχε σήμερα στις Βρυξέλλες ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου με την Επίτροπο για τις εσωτερικές υποθέσεις, Σεσίλια Μάλστρεμ. Ο Α. Νταβούτογλου έκανε λόγο για «ιστορική ημέρα η οποία ανοίγει το δρόμο για άρση της βίζας για Τούρκους πολίτες όταν ταξιδεύουν στην ΕΕ το αργότερο σε 3,5 χρόνια».

«Η βούληση μας να εργαστούμε από κοινού μας επέτρεψε να ξεπεράσουμε τις διαφορές που είχαμε τα τελευταία χρόνια», δήλωσε η Επίτροπος Μάλστρεμ, η οποία τόνισε ότι «η υλοποίηση της συμφωνίας επανεισδοχής συνιστά προϋπόθεση για την άρση της θεώρησης και η Τουρκία καλείται να ικανοποιήσει μια σειρά από όρους σχετικά με την ασφάλεια των εγγραφών, τη διαχείριση της μετανάστευσης, τη δημόσια τάξη και τα θεμελιώδη δικαιώματα».

Η ΕΕ θα εισαγάγει τη δυνατότητα έκδοσης βίζας πολλαπλής εισόδου για συγκεκριμένες κατηγορίες Τούρκων πολιτών, απλοποιώντας τις διαδικασίες και μειώνοντας το κόστος για την απόκτηση θεώρησης εισόδου. Έπειτα από μια μεταβατική περίοδο έξι μηνών, οι Βρυξέλλες μπορεί να διευκολύνουν περαιτέρω τις διαδικασίες για την έκδοση θεωρήσεων. Μετά από τρία χρόνια οι Τούρκοι υπήκοοι θα εξαιρεθούν πλήρως από την υποχρέωση να λαμβάνουν θεωρήσεις εισόδου για να ταξιδεύουν στην ΕΕ.

Από την πλευρά της η Τουρκία θα απλοποιήσει τις διαδικασίες για την επανεισδοχή των παράνομων μεταναστών στην έκδοση των οποίων προχωρούν κράτη-μέλη της ΕΕ. Οι μετανάστες θα διαμένουν σε προσφυγικούς καταυλισμούς μέχρι να επαναπροώθηθουν στις χώρες τους. Η συμφωνία θα συζητηθεί στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση εντός του Δεκεμβρίου.

Διαβάστε περισσότερα

Η ΕΛΛΑΔΑ ΘΑ ΧΡΕΟΚΟΠΗΣΕΙ ’Η ΘΑ ΦΥΓΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ ΕΙΤΕ ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ

Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΕΙΝΑΙ «ΑΓΚΥΛΩΜΕΝΗ», Η ΕΥΡΩΖΩΝΗ ΝΕΚΡΗ!
Του WOLFGANG MÜNCHAU*

Μέσα στα επόμενα τέσσερα χρόνια, η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει ή θα φύγει από το ευρώ, ή και τα δύο. Η ευρωζώνη μπορεί να πεθάνει. Αναπόφευκτα, η «ευρεία συναίνεση» της νέας κυβέρνησης του Βερολίνου θα σπάσει και η αντοχή της θα δοκιμαστεί.

Ένα δύσκολο πείραμα: Φανταστείτε μια συμφωνία συγκυβέρνησης μεταξύ των Συντηρητικών και των Εργατικών στη Βρετανία. Ή -έλεος!- των Δημοκρατικών και των Ρεπουμπλικάνων στις ΗΠΑ. Δυσάρεστο και απίθανο.

Όμως στη Γερμανία αυτοί οι «γάμοι ελεφάντων» μεταξύ μεγάλων αντιπάλων αποτελούν κομμάτι της καθημερινής πολιτικής. Και αυτό που πέτυχαν τα αντίπαλα πολιτικά κόμματα της χώρας την περασμένη εβδομάδα με τη συμφωνία ευρύ συνασπισμού εν τέλει δεν ήταν κακό.

Η προγραμματική συμφωνία ανάμεσα στους Χριστιανοδημοκράτες της καγκελαρίου Angela Merkel και στους Σοσιαλδημοκράτες είναι λίγο περίπλοκη. Στις 185 σελίδες, αναφέρει τη λέξη «ανταγωνιστικότητα» 42 φορές. Η Γερμανία πραγματικά θέλει όλοι στον κόσμο να γίνουν πιο ανταγωνιστικοί έναντι όλων.

Σε κάθε περίπτωση, τα κόμματα συμφώνησαν σε έναν κατώτατο μισθό και σε ένα μετριοπαθές επενδυτικό πρόγραμμα. Δεν θα ανεβάσουν τους φόρους. Δεν θα αυξήσουν τη λιτότητα. Δεδομένου ότι η χώρα κατηγορείται ότι έχει υπερβολικά πλεονάσματα αποταμίευσης, θα μπορούσαμε να πούμε ότι πρόκειται για ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. Σίγουρα δεν είναι τόσο κακό όσο θα μπορούσε.

Το πρόβλημα δεν είναι η συμφωνία. Είναι ότι η πολιτική τάξη είναι απροετοίμαστη για όσα θα συμβούν τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Η μεγάλη απειλή για τη Γερμανία τα επόμενα τέσσερα χρόνια δεν θα είναι το δημογραφικό, αλλά η εξελισσόμενη κρίση χρεών στην ευρωζώνη.

Ανεξάρτητα από το ποιο σενάριο επίλυσης της κρίσης θα επικρατήσει, ορισμένες υποσχέσεις που έχουν δοθεί στους ψηφοφόρους δεν θα τηρηθούν.

Ας πάρουμε ένα απλό δείγμα από τις ειδήσεις της περασμένης εβδομάδας. Ο ΟΟΣΑ προβλέπει ότι το ελληνικό χρέος θα σταθεροποιηθεί στο 160% του ΑΕΠ το 2020. Η Ε.Ε. και το ΔΝΤ στηρίζουν όλα τα δεδομένα του προγράμματος διάσωσης στον στόχο να είναι 124% του ΑΕΠ. Μέσα στα επόμενα τέσσερα χρόνια, η Ελλάδα ή θα χρεοκοπήσει ή θα εξέλθει από το ευρώ, ή και τα δύο. Η τακτική της Ε.Ε. να εθελοτυφλεί και να δίνει παρατάσεις στα δάνεια με μεγαλύτερες διάρκειες και χαμηλότερα επιτόκια φτάνει στο φυσικό της τέλος.

Υπάρχουν επίσης ειδήσεις για ενοχλητική ενίσχυση των αποπληθωριστικών πιέσεων στην ευρωζώνη. Η ΕΚΤ δήλωσε ότι η ανάπτυξη υπό τον ευρύτερο δείκτη της παροχής χρήματος υποχώρησε και πάλι τον Οκτώβριο. Ο δανεισμός από τις τράπεζες προς τον ιδιωτικό τομέα συρρικνώνεται με κλιμακούμενους ρυθμούς.

Εκείνο που γενικά δεν αντιλαμβάνονται οι Γερμανοί πολιτικοί είναι ότι η στάση τους όσον αφορά την προτεινόμενη τραπεζική ένωση της ευρωζώνης συμβάλλει στην πιστωτική αποστράγγιση και στην επιμονή της. Η ΕΚΤ θα αρχίσει την επιθεώρηση ποιότητας ενεργητικών, τη βαθιά μελέτη των τραπεζικών ισολογισμών, την οποία θα ακολουθήσουν τον επόμενο χρόνο τα stress tests.

ΤΡΑΠΕΖΕΣ

Στη λήξη αυτής της άσκησης, οι μεγαλύτερες 130 περίπου τράπεζες της ευρωζώνης ίσως θα πρέπει να αντλήσουν 100 δισ. ευρώ σε φρέσκα κεφάλαια. Η γερμανική πολιτική ελίτ τάσσεται ακλόνητα ενάντια στις ενέσεις κεφαλαίου από τον μηχανισμό διάσωσης (European Stability Mechanism), παρά μόνο υπό ακραίες καταστάσεις.

Όπως είναι αναμενόμενο, οι τράπεζες προσπαθούν να ελαχιστοποιήσουν τα κεφάλαια που θα χρειαστεί να αντλήσουν, μειώνοντας τα ριψοκίνδυνα ανοίγματά τους προς ιδιώτες πιστωτές. Είναι λογικό να περιμένουμε ότι θα συνεχιστεί η πιστωτική αποστράγγιση για όσο εκτελείται η προσαρμογή του τραπεζικού τομέα σίγουρα όλο το 2014.

Η ΕΚΤ, εν τω μεταξύ, κοντεύει να εξαντλήσει τα συμβατικά νομισματικά εργαλεία της. Μπορεί να φτάσει μέχρι τα άκρα με κάποιο σχέδιο που προβλέπει «χρηματοδότηση έναντι δανεισμού» ή πιο μακροπρόθεσμες επιχειρήσεις ρευστότητας ή ίσως και μια ακόμη μικροσκοπική μείωση επιτοκίων. Αλλά αυτά δεν θα φτάσουν για να αντιμετωπιστούν οι αποπληθωριστικές πιέσεις λόγω της πιστωτικής κρίσης, ούτε η προσαρμογή των τιμών και των μισθών στον Νότο, χωρίς αντισταθμιστική προσαρμογή στον Βορρά.

Η ευρωζώνη μπορεί να κινδυνεύσει από το σενάριο που πρόσφατα περιέγραψε ο πρώην υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, Lawrence Summers - μια αιώνια στασιμότητα με μονίμως αρνητικά πραγματικά επιτόκια. Είναι δύσκολο να φανταστούμε πώς θα μπορούσε να επιβιώσει μια αποκεντρωμένη νομισματική ένωση όπως η ευρωζώνη, σε τέτοιες συνθήκες.

Αν ο κ. Summers έχει δίκιο, η ευρωζώνη είναι νεκρή.

Η ΕΚΤ έχει όμως μια εναλλακτική πορεία δράσης. Θα μπορούσε να αγοράσει μεγάλα κομμάτια του χρέους της ευρωζώνης. Δεν πρέπει να μπερδεύουμε αυτήν την υπόθεση με τα Outright Monetary Transactions - την υπό προϋποθέσεις δυνατότητα έκτακτης αγοράς κρατικών ομολόγων που μπορεί να μην εκτελεστεί ποτέ. Η ΕΚΤ θα μπορούσε να συμπληρώσει αυτό το πρόγραμμα με ένα πρόγραμμα πιστωτικής χαλάρωσης ή ποσοτικής χαλάρωσης, για να κατεβάσει τα μακροπρόθεσμα επιτόκια.

Το μεγάλο πολιτικό ερώτημα είναι πώς θα προσαρμοστεί η γερμανική πολιτική τάξη και το συνταγματικό της δικαστήριο σε μια τέτοιου τύπου επίλυση της κρίσης. Δεν θα είναι συμβατή με την υφιστάμενη πολιτική ή νομική κοινή συνισταμένη.

Δεν είμαι απαισιόδοξος για την ποιότητα αυτού του ευρύ συνασπισμού. Πιστεύω ότι οι υπουργοί σε γενικές γραμμές θα είναι πιο ικανοί από εκείνους που αποχωρούν. Θα έχουμε τους καλύτερους παίκτες από τις καλύτερες ομάδες. Αλλά οι μεγάλοι συνασπισμοί είναι παραδοσιακά κυβερνήσεις «μελισσών». Κάνουν τις δουλειές που πρέπει. Είναι καλοί για έργα όπως οι συνταξιοδοτικές μεταρρυθμίσεις, αλλά άχρηστοι αν χρειαστεί να μεταβάλουν την κοινή γνώμη σε ευαίσθητα θέματα, γιατί κάθε κόμμα φοβάται μην παραγκωνιστεί από το άλλο.

Γι' αυτό, και οι δύο πλευρές μπορούν να επαναπαυθούν συμφωνώντας στις κόκκινες γραμμές όσον αφορά την κρίση στην ευρωζώνη: Όχι κοινά ταμεία εκκαθαρίσεων, όχι έξωθεν εισβολή στο γερμανικό σύστημα αποταμιευτικών τραπεζών, όχι ευρωομόλογο, όχι αυτό, όχι το άλλο. Η δυσκολότερη δουλειά που θα κληθούν να κάνουν θα είναι να βρουν κάποιο τρόπο να πουν «ναι».

*ΠΗΓΗ: FT.com

Διαβάστε περισσότερα

Πλειστηριασμοί: Οι γείτονες να έχουν το νου τους!

   Στις ΗΠΑ (που δεν έχουν… μνημόνιο) , από την εκδήλωση της κρίσης – μια κρίση για την οποία οι τράπεζες μόνο «ανεύθυνες» δεν είναι – πάνω από 7 εκατομμύρια Αμερικανοί έχουν χάσει τα σπίτια τους! Στις ΗΠΑ το ποσοστό της ιδιοκατοίκησης (σσ: η ιδιοκατοίκηση αποτέλεσε συστατικό στοιχείο του λεγόμενου «αμερικανικού ονείρου») έχει κατρακυλήσει στα επίπεδα της δεκαετίας του ‘60! Οι τράπεζες πρώτα έπαιξαν και κερδοσκόπησαν με τη στεγαστική φούσκα. Τώρα, στα χρόνια της κρίσης, κατάσχουν κατά εκατομμύρια τα σπίτια των ανθρώπων που χρεοκόπησαν. Οι τελευταίοι, ακόμα κι αν μπορούσαν να ανταπεξέλθουν, δεν τους δίνεται καμία ευκαιρία ρύθμισης των χρεών τους. Πώς αντιμετωπίζεται εκεί  η ασυδοσία των τραπεζών; Θα ήταν αστείο αν δεν ήταν τραγικό: Το αμερικανικό κράτος έχεi εντοπίσει 500.000 περιπτώσεις καταχρηστικής εφαρμογής του νόμου για τις κατασχέσεις κατοικιών από τις τράπεζες. Πώς αποζημιώνει τους ανθρώπους που υπέστησαν την κατάσχεση των σπιτιών τους από την καταχρηστική λειτουργία των τραπεζών; Παρέχοντάς τους το εφάπαξ επίδομα… των 300 δολαρίων! Τέτοια «κοινωνικά κριτήρια» στο Αμέρικα…
   Στην Ισπανία (που δεν έχουν μνημόνιο…) από την εκδήλωση της κρίσης υπολογίζονται σε πάνω από 400.000 οι Ισπανοί που έχουν χάσει τα σπίτια τους! Προφανώς δεν πρόκειται για «μπαταξήδες», ούτε για κατοίκους της «Εκάλης» της Μαδρίτης, αλλά για τα θύματα μιας πολιτικής που έχει οδηγήσει 1,5 εκατομμύρια οικογένειες να μην εργάζεται κανένα μέλος τους, που έχει οδηγήσει τον έναν στους δυο νέους στην ανεργία. Τι γίνεται εκεί με τις τράπεζες; Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση της Bankia. Η Bankia έφτασε στα όρια της κατάρρευσης εξαιτίας της μεγάλης έκθεσης που είχε σε στεγαστικά δάνεια, ύψους 32 δισ. ευρώ, τα οποία ήταν αδύνατο να αποπληρωθούν. Σαν αποτέλεσμα η ισπανική κυβέρνηση πήρε υπό την προστασία της την τράπεζα, την «εθνικοποίησε», της έχει δώσει  ενισχύσεις που φτάνουν τα 40 δισ. ευρώ και την ίδια ώρα η Bankia και οι άλλες τράπεζες που τυγχάνουν της αρωγής του ισπανικού κράτους βουτάνε τα σπίτια του κόσμου, τον οποίο πρώτα τον χρεοκόπησαν!
   Ας έρθουμε τώρα στην Ελλάδα (σσ: όπου έχουμε και μνημόνιο…).  Εμφανίστηκε χτες ο πρωθυπουργός να δηλώνει ότι οι  πλειστηριασμοί θα γίνουν (με κοινωνική ευαισθησία, φυσικά…) για την «αποκατάσταση της υγιούς τραπεζικής»! Μήπως, πριν οι τράπεζες αρχίσουν να βουτάνε και τα σπίτια του κόσμου, θα πρέπει να μας πει κάποια στιγμή τι έχει γίνει με εκείνα τα εκατοντάδες δισ. ευρώ, που από την έναρξη της κρίσης έχουν φορτωθεί στις πλάτες του ελληνικού λαού και έχουν πάει με τη μορφή ενισχύσεων στις τράπεζες για την «αποκατάσταση της υγιούς τραπεζικής»;
   Εμφανίστηκε προχτές ο κ.Βενιζέλος και μαζί του ένα σμήνος από λεβέντες βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ (που όλοι τους έχουν ψηφίσει τα Μνημόνια) και προτάσσουν τα στήθη τους ενάντια στις «παράλογες απαιτήσεις της τρόικας» για τους πλειστηριασμούς. Θυμηθείτε: Είναι τόσο ηρωικό το «λεβέντικο» που έχουν σηκώσει, που το μόνο που έχουμε να περιμένουμε είναι να τους θαυμάσουμε – για μια ακόμα φορά – να παίζουν το παιχνίδι της κυβέρνησης ότι κατάφερε να πείσει την τρόικα για «λογικούς» πλειστηριασμούς αφού σε συνθήκες χρεοκοπίας, φτωχοποίησης και λεηλασίας υπάρχουν (κι αν δεν το ξέρετε να το μάθετε) και «λογικοί πλειστηριασμοί»! Οι οποίοι θα γίνονται με «κοινωνικά κριτήρια»! Όπως, για παράδειγμα, τα «κοινωνικά κριτήρια» με τα οποία 8 στους 10 Έλληνες μένουν χωρίς πετρέλαιο θέρμανσης. Ή τα άλλα «κοινωνικά κριτήρια» με τα οποία 3 στους 4 άνεργους δεν παίρνουν ούτε καν το επίδομα ανεργίας. Ή τα άλλα «κοινωνικά κριτήρια» με τα οποία ο κ.Στουρνάρας θεωρεί ότι στην Ελλάδα των χαρατσιών δεν υπάρχει υπερφορολόγηση…
   Ας σταθούμε, όμως, σε ένα ακόμα «εργάκι». Τίτλος του: «Η κακή τρόικα που επιτίθεται και η καλή κυβέρνηση που… αντιστέκεται». Την περασμένη Τρίτη στην εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου στον Real ο αρμόδιος υφυπουργός Θανάσης Σκορδάς ρωτήθηκε τι συζητά η κυβέρνηση με την τρόικα για τους πλειστηριασμούς. Αρνήθηκε να απαντήσει με το φοβερό επιχείρημα ότι δεν θα κοινοποιήσει στοιχεία της «διαπραγμάτευσης» (σσ: εδώ μπορείτε να γελάσετε) διότι η κυβέρνηση το έχει παρακάνει με τη… διαφάνεια (σσ: εδώ μην κάνετε τίποτα γιατί θα φάμε πρόστιμο από το ΕΣΡ…). Ρωτήθηκε επανειλημμένως ποια θα είναι τα περίφημα «κοινωνικά κριτήρια». Τσιμουδιά. Ρωτήθηκε πώς ορίζεται ο «οικονομικά αδύναμος». Απάντησε ότι αυτό είναι «αντικείμενο της διαπραγμάτευσης»! Στο μόνο που ήταν σαφής ο κύριος υφυπουργός ήταν σε τούτο: Θα γίνουν πλειστηριασμοί!  «Σταδιακή έξοδος από τις διατάξεις» προστασίας της πρώτης κατοικίας, ήταν η ευγενική του διατύπωση…
   Αλλά τους πλειστηριασμούς που θα γίνουν, τους θέλει μόνο η κακή τρόικα; Η κυβέρνηση δεν τους θέλει ; Αν θυμόμαστε καλά (και θυμόμαστε περίφημα) μήνες πριν, τον περασμένο Ιούνιο για την ακρίβεια, στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή επί του νομοσχεδίου για τη διευκόλυνση - τάχα - των δανειοληπτών, ήταν ο ίδιος άνθρωπος, ο κ.Σκορδάς, που έθεσε το ζήτημα άρσης της απαγόρευσης των κατασχέσεων πρώτης κατοικίας που είναι υποθηκευμένες στις τράπεζες. Διαβάστε τι έλεγε, από τότε, ο κύριος αυτός και φρίξτε: «Μόνο το πρώτο τρίμηνο του 2013 στην Ισπανία έγιναν 42.000 κατασχέσεις σε δανειολήπτες. Εδώ δεν έγινε καμία. Αυτό έτσι το περνάμε; Άνευ αξίας;»... Και συνέχισε (ο κύριος αυτός) λέγοντας ότι αν το καθεστώς του παγώματος των πλειστηριασμών παραταθεί, τότε «θα οδηγήσει στο φαινόμενο των μαζικών πλειστηριασμών με το τέλος της οικονομικής κρίσης, που θα έχει ως συνέπεια να πέσει δραματικά η αξία της ακίνητης περιουσίας των πολιτών»! Να τα πάρουν, δηλαδή, τώρα τα σπίτια οι τράπεζες, όσο ακόμα έχουν αξία!
   Αναρωτιόμαστε: Τότε ο κύριος Σκορδάς ως τι μιλούσε; Ως εκπρόσωπος της τρόικας ή ως εκπρόσωπος της κυβέρνησης; Η τρόικα τον είχε βάλει να πει ό,τι είπε ή η κυβέρνηση; Για λογαριασμό της κυβέρνησης δεν μιλούσε; Ο κύριος αυτός μιλούσε (ή μήπως όχι;) με τη θεσμική του ιδιότητα ως υφυπουργός της συγκυβέρνησης και όχι ως εισπράκτορας των τραπεζιτών ή των τροϊκανών. Και ήταν με αυτή του την ιδιότητα που είχε καταστήσει σαφές ότι η κυβέρνηση εμπνέεται από το παράδειγμα των Ισπανών τραπεζιτών, όπου – επαναλαμβάνουμε - με τις ευλογίες της κυβέρνησής τους έχουν κατασχέσει την τελευταία 3ετία 400.000 σπίτια αφήνοντας άστεγα εκατοντάδες χιλιάδες λαϊκά νοικοκυριά!
   Θυμίζουμε ότι: Αυτή τη στιγμή, στην Ελλάδα, περισσότερα από 60.000 ακίνητα, σύμφωνα με στοιχεία τραπεζών, βρίσκονται υπό την απειλή πλειστηριασμού. Για 62.000 ακίνητα έκανε λόγω πρόσφατο δημοσίευμα του «Βήματος» (27/10/2013). Μπορεί να μην έχουν βγει ακόμη στο σφυρί, λόγω της ισχύουσας αναστολής, αλλά για τα ακίνητα αυτά έχουν ήδη εκδοθεί διαταγές πληρωμής και έχουν συνταχθεί κατασχετήριες εκθέσεις! Στα παραπάνω πρέπει να προστεθεί και το γεγονός ότι το 25% των στεγαστικών δανείων - σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδας - έχουν χαρακτηριστεί ήδη «κόκκινα» και έχουν μπει σε οριστική καθυστέρηση. Σε αυτές τις συνθήκες είναι που έρχεται η κυβέρνηση - αφού πρώτα φρόντισε οι τράπεζες να αρμέξουν και τα λεφτά της «ανακεφαλαιοποίησης» - για να κάνει δυο πράγματα: Πρώτο, να προχωρήσει στους πλειστηριασμούς και δεύτερο, να παραστήσει ότι κάνει «αντάρτικο» (!) απέναντι στην τρόικα για το θέμα των πλειστηριασμών που η ίδια το άνοιξε εδώ και 6 μήνες!
   Να υπενθυμίσουμε, επίσης, ότι τότε, τον Ιούνιο, όταν ξέσπασε σάλος με τις δηλώσεις του κ.Σκορδά, στην προσπάθεια να διασκεδαστούν οι εντυπώσεις ο κύριος υφυπουργός είχε προσπαθήσει να ανασκευάσει μιλώντας για «προβληματισμό»! Μπα! Και σε τι συνίστατο ο... προβληματισμός; Σε τι αφορούσε; «Στην ομαλή μετάβαση μετά την έξοδο από την κρίση, που θα αποτρέπει τον μαζικό πλειστηριασμό ακινήτων, ώστε σε καμία περίπτωση να μην τεθεί σε κίνδυνο η αξία της ιδιοκτησίας των πολιτών». Αυτά είχε... διευκρινίσει ο κύριος (ο υφυπουργός). Και για όσους δεν κατάλαβαν τι σήμαιναν και τι σημαίνουν αυτά, να τα «μεταφράσουμε»: Η κυβέρνηση των «σωτήρων», αφού πρώτα χρεοκόπησε το λαό, πλέον... «προβληματίζεται» για το πώς οι τράπεζες θα βουτήξουν τα υποθηκευμένα σπίτια των χρεοκοπημένων ανθρώπων, αν όχι τώρα, αν όχι σήμερα, πάντως το συντομότερο! Και πάντως όσο αυτά τα σπίτια θα έχουν ακόμα κάποια αξία... Με αυτό τον τρόπο θα εξυπηρετηθούν και οι τράπεζες και τα κάθε λογής «κοράκια», από «funds» μέχρι ξένες κοινοπραξίες «επενδυτών», που ήδη έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον αφενός να αγοράσουν στο 30% ή 40% της ονομαστικής τους αξίας τα ακίνητα και να τα μεταπουλήσουν, αφετέρου να αξιοποιούν τις αξίες που θα έχουν βουτήξει από τον κοσμάκη ως εγγύηση για τον δανεισμό τους και για τα κάθε λογής παιχνίδια τους στην διατραπεζική αγορά.
   Αυτή είναι η πολιτική των πλειστηριασμών. Κι όσοι που την προωθούν δεν έχουν ούτε όσιο, ούτε ιερό! Η απανθρωπιά τους δεν έχει όριο! Είναι αδίστακτοι! Και το θέμα δεν είναι προσωπικό. Δεν αφορά τα πρόσωπα. Αν αφορούσε τα πρόσωπα θα ήταν μικρό το κακό. Εδώ μιλάμε για ένα σύστημα λεηλασίας, αρπαγής και εξολόθρευσης του λαού! Εδώ μιλάμε για μια πολιτική ταξικού κανιβαλισμού! Απέναντι στον κανιβαλισμό η απάντηση δεν είναι – τάχα μου - η παράταση της αναστολής των πλειστηριασμών, ούτε τα «κοινωνικά τους κριτήρια». Η απάντηση είναι: Κανένας πλειστηριασμός, ούτε ενός σπιτιού ανθρώπου του μόχθου, ποτέ!  Η απάντηση είναι: Να μην τολμήσουν ούτε να το σκεφτούν ότι θα ξεσπιτώσουν άνθρωπο από τα σπίτι του! Οι γειτονιές – να το ξέρουν – θα έχουν το νου τους… 

email: mpog@enikos.gr

Διαβάστε περισσότερα

Αγάντα, αγάδες μου!

Η σεισάχθεια ήταν πολύ κακό πράγμα. Συνέβη σε μιαν εποχή οπού στην ελεύθερη αγορά των Αθηνών γινόταν της σκλαβιάς το κάγκελο. Ανθρωποι, μάλιστα πολίτες, έχαναν από τα χρέη τα σπίτια τους, την ελευθερία τους, τα μυαλά τους, ώσπου ήρθε
αυτή η απόσειση των βαρών κι ανέκοψε αυτήν την ευγενική διαδικασία της κατασκλάβωσης στους πλούσιους ευγενείς δήμων, φυλών, φύλων, οικογενειών, ανθρώπων, ζώων και κτισμάτων. Πολύ κακό πράγμα
η σεισάχθεια, λέγεται ότι ήταν μια από τις βασικές αιτίες  που οδήγησαν στην άνθηση της Αθηναϊκής δημοκρατίας αργότερα - είναι ώρα τώρα που εκφυλίζονται και μαραίνονται οι αστικές δημοκρατίες, εμείς να μιλάμε για άνθηση μέσω της απόσεισης ιδιωτικών και δημόσιων χρεών;
Xo τσι μινχ ανασαίνω με μαγκάλι με μαγκάλι και να πιαστεί πάραυτα, να οδηγηθεί στους Εντεκα για κώνειο και λωτό, όποιος δημεγέρτης μιλάει:

α) για Σεισάχθεια στα ιδιωτικά χρέη.

β) για εξέταση του δημοσίου χρέους κατά το τυχόν επαχθές, ειδεχθές δόλιον και ανίερο.

γ) για διεκδίκηση των Πολεμικών Επανορθώσεων και του Κατοχικού Δανείου.

Οποιος μετέρχεται στον πολιτικό λόγο αυτό το πακέτο να τον μπουκώνουν λωτό ώσπου να ξεχάσει και να τον ποτίζουν κώνειο ώσπου να σκάσει, τώρα
που, καθώς λέει ο κ. Σαμαράς, «σπάμε τις αλυσίδες» (με τις οποίες σας δέσαμε), τώρα που «δίνουμε τη μάχη για τους άνεργους, τους φτωχούς, τους μικρομεσαίους»! Γεια σου, Αντώνιε Σαγματοποιέ, υπερέβης και τον Κλέωνα τον Βυρσοδέψη, δόξα και τιμή για την πόλη της Πολλιάδος, εμπρός τα χριστιανόπουλα με γέλιο και χαρά, ψήφισμα να φέρουμε στην αγορά, σε πολύ ωραία ελληνικά: «είναι πλέον αισιόδοξος για την οικονομία μας ο Μπενύτο!» Χο τσι μινχ ανασαίνω με μαγκάλι με μαγκάλι.

Ομως, ω σύντροφοι άνδρες Αθηναίοι (άντε και Σπαρτιάτες, Μακεδόνες και Θηβαίοι), αφού καθαρίσαμε με την ύπουλη και μπολσεβίκικη Σεισάχθεια, να καθαρίσουμε και με την ελαφρόμυαλη και ονειροπαρμένη Κάθαρση.
Την ώρα που σε πολλές πλατείες των πόλεων γίνεται της μουρλής για δυο σακούλες πατάτες και δυο τσάντες πορτοκάλια, την ίδια ώρα που ορισμένες τράπεζες αυξάνουν τις αμοιβές των στελεχών τους, υπάρχουν πολλοί κολλημένοι συμπολίτες μας που πιστεύουν ότι αν δεν επέλθη η κάθαρση, ουδέν θα διορθωθεί, ουδέν θα αλλάξει. Ιεροσυλία! Πώς θα βγάλει
το «πλάνο απολύσεων» ο κ. Μητσοτάκης φέρ’ ειπείν, αν δει να τιμωρείται για την απάτη του Χρηματιστηρίου ο κ. Σημίτης; Με τι σθένος θα ξεσπιτώσει ανθρώπους και θα ξεπατώσει σπίτια ο κ. Στουρνάρας, αν λογοδοτήσει για τα υποβρύχια που γέρνουν ο κ. Βενιζέλος; - σκάσε, εσύ εκεί πίσω και ανάπνεε με μαγκάλι με μαγκάλι. Μου
πήρατε το φαγητό, αλλά δεν μου πήρατε το πιάτο! έτσι να λες και να είσαι ευγνώμων! Δεν αισθάνεσαι τον αγώνα που δίνει για πάρτυ σου η κυρία Χριστοφιλοπούλου, ανυποχρέωτε;  Για ποιον ξεπατώνει τα σχολεία η Τρόικα κι έπεσαν οι επιδόσεις των Ελλήνων μαθητών απ΄την 25^η θέση στην 45^η; Για ποιον ξεχαρβαλώνει τα νοσοκομεία ο Αδωνις; Για σένα, ρε αναθεματισμένο μαγκάλι, για να μη σε τραβολογάνε δώθε-κείθε οι γιατροί, αλλά ήσυχος και ξεχασμένος να πεθαίνεις στο σπίτι σου

χωρίς φάρμακα, ρεύμα, λεφτά – τι τα θέλεις όλα αυτά; Το χρήμα δεν φέρνει την ευτυχία! Η αποτυχία του μέλλοντός μας είναι εξασφαλισμένη! Το λένε και οι Financial Times: «Η Ελλάδα ή θα χρεοκοπήσει, ή θα βγει απ’ το Ευρώ. Ή θα της συμβούν και τα δύο». Κατάλαβες, φίλε μου; Παραδέξου το επιτέλους: είσαι πλεονάζον προσωπικό. Δεν σε αντέχει η οικονομία. Χο τσι μινχ αναπνέεις με μαγκάλι με μαγκάλι, μην κάνεις φασαρία κι άσε τους επαΐοντες που έχουν πιάσει τα πόστα και τα γιοφύρια να κάνουν παιχνίδι. Δεν θα πέσουμε έξω, κάνουν ό,τι τους λένε. Βλέπεις να
ασχολούνται με πράγματα άστοχα και κινδυνώδη, όπως η Αμυνα ή η Εξωτερική Πολιτική; Μην αστειευόμεθα! Δεν σηκώνουν πλάκες η Τουρκία, τα Σκόπια, το Δ’ Ράιχ, η  NSA, το Ιρακινό Κουρδιστάν και το ίδρυμα Σόρος. Λούφαξε, ω πολίτη Αθηναίε (άντε και Κορίνθιε, Ηλείε και Θετταλέ) κι άσε τον καλό θεό της Ελλάδας να τα βγάλει πέρα - κάποια λύση θα βρει ο πολυμήχανος από μηχανής θεός, ίσως την επαναφορά του ΦΠΑ στο 23%, κάτι! Στις δημοκρατίες δεν υπάρχουν αδιέξοδα, βρίσκει τρόπο η Ζήμενς και κάνει δουλειά της, βρίσκει και η Μπούντεσμπανγκ, το ΤΑΙΠΕΔ και ο Ράιχενμπαχ.

Ακου Σεισάχθεια και κάθαρση! Σε ποιον κωδικό επικοινωνείς με το Σύμπαν, μελλοντικό θύμα του Αδωνις Γεωργιάδη; Ας είμεθα ρεαλιστές  (με τους ληστές), αδέλφια. Προς τι το μίσος (που σε λίγο θα διώκεται ως έγκλημα γνώμης) και ο αλληλοσπαραγμός; Αμα φθάσει αναστατωμένη η γίδα στο σφάξιμο, πικρίζει το κρέας της...


email: stathis@enikos.gr

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚΘΕΣΗ ΧΑΡΑΚΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΣΟΥΗΔΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗ "ΔΙΕΞΟΔΟ"

 

ΕΚΘΕΣΗ ΧΑΡΑΚΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΣΟΥΗΔΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗ "ΔΙΕΞΟΔΟ" 

Το απόγευμα του Σαββάτου 7 Δεκεμβρίου 2013, ξεκινά στο Ιστορικό Μουσείο «Διέξοδος», στην Ιερή Πόλη του Μεσολογγίου, έκθεση αυθεντικών λιθογραφιών από έργα του σουηδικού κινηματογράφου, της περιόδου 1920-1950.

Τα χαρακτικά της έκθεσης είναι έγχρωμα και προέρχονται από το Σουηδικό Μουσείο Λιθογραφίας, το οποίο έχει ως δραστηριότητες τη συλλογή και διαφύλαξη έντυπου λιθογραφικού υλικού, όπως εφαρμογές των γραφικών τεχνών και έργων τέχνης, καθώς και τη λειτουργία εργαστηρίων για την εκμάθηση και διατήρηση της τέχνης  της λιθογραφίας, δείγματα της οποίας φροντίζει να παρουσιάζει σε συνεργαζόμενους μουσειακούς χώρους ανά τον κόσμο.

Στο πνεύμα αυτό κινούμενο, το Σουηδικό Μουσείο   με την φροντίδα του χαράκτη - μέλους του Διοικητικού του Συμβουλίου και  διευθυντή του Κέντρου Ελληνικού Πολιτισμού στη Στοκχόλμη  κ. Νίκου Τερζή εμπιστεύτηκε, στη «Διέξοδο», 40 αυθεντικές λιθογραφίες από κινηματογραφικές επιτυχίες, οι οποίες θα εκτεθούν, με ελεύθερη είσοδο, από το απόγευμα του Σαββάτου 7 έως και 21 Δεκεμβρίου 2013, καθημερινά, εκτός Δευτέρας και Τρίτης, από τις 11 το πρωί έως τη 1 το μεσημέρι, τα δε Σαββατοκύριακα και τα απογεύματα από τις 6 έως τις 8.

Παράλληλα, κατά τη διάρκεια της εκθέσεως, θα προβληθούν, πάντα με ελεύθερη είσοδο, και τρείς κινηματογραφικές επιτυχίες του Σουηδικού κινηματογράφου. 

Συγκεκριμένα:

 - Στις 7 Δεκεμβρίου, στις 7 μ.μ., η ταινία του Ingmar Mergman «7η Σφραγίδα»,

- Στις 14 Δεκεμβρίου, στις 7 μ.μ., η ταινία «Anna Karenina», του συγγραφέα Λέοντα Τολστόι, σε σκηνοθεσία Clarence Brown και  πρωταγωνίστρια την ηθοποιό  Greta Garbo και

- Στις 21 Δεκεμβρίου, στις 7 μ.μ., η ταινία «Για ποιόν χτυπά η καμπάνα», του συγγραφέα Ernest Hemingway, σε σκηνοθεσία Sam Wood και  πρωταγωνιστές  τους ηθοποιούς Gary Cooper και Ingrid Bergman.

www.diexodos.com.gr

Διαβάστε περισσότερα

Δωρεάν Μαστογραφίες απο τον Δήμο Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου και το ΕΔΔΥΠΠΥ.

Ο Δήμος Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου σε συνεργασία με το Εθνικό Διαδημοτικό Δίκτυο Υγιών Πόλεων-Προαγωγής Υγείας (ΕΔΔΥΠΠΥ), το Ιατρείο Κοινωνικής Αποστολής και το Σύλλογο Φίλων Ογκολογικού Νοσοκομείου «Οι Άγιοι Ανάργυροι», παρείχε σε 21 ανασφάλιστες και άπορες γυναίκες δωρεάν μαστογραφίες την Πέμπτη 28/11.

Οι μαστογραφίες διεξήχθησαν στο «Κέντρο Πρόληψης του Καρκίνου του Μαστού» στην οδό Τιρύνθος 2 στα Άνω Πατήσια σε έναν ειδικά διαμορφωμένο χώρο που διαθέτει ψηφιακό μαστογράφο. Το πρόγραμμα ελέγχει με τη μέθοδο της ψηφιακής μαστογραφίας τον καρκίνο του μαστού πριν εμφανιστούν τα σημάδια του, επαναλαμβάνεται σε κάθε γυναίκα ανά 18 μήνες και προσφέρεται δωρεάν. Απευθύνεται σε γυναίκες 40-69 ετών που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού. Η εξέταση γίνεται κάθε Πέμπτη και Παρασκευή από τις 9πμ έως τις 2μμ, ενώ για τα αποτελέσματα της εξέτασης οι γυναίκες ενημερώνονται γραπτώς σε διάστημα 3-4 εβδομάδων μετά τη μαστογραφία. Τονίζεται δε, ότι δεν απευθύνεται σε γυναίκες που πάσχουν ήδη από καρκίνο του μαστού.

Διαβάστε περισσότερα

Το Auto Τρίτη στο Μεσολόγγι.

Πολυσέλιδο αφιέρωμα στο Μεσολόγγι και τις σπάνιες ομορφιές του παρουσιάζει το περιοδικό Auto Τρίτη στην 49η έκδοση στις 10/12/2013. οι αναγνώστες του πολύ γνωστού περιοδικού στο χώρο του αυτοκινήτου, παρακινούνται μέσω του αφιερώματος να επισκεφθούν το Μεσολόγγι, να ζήσουν την σπάνια αισθητική της λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου – Αιτωλικού, να μάθουν και να γευθούν τα εξαιρετικά τοπικά προϊόντα μας.

Το αφιέρωμα στη λιμνοθάλασσα μπορείτε να το δείτε σε ηλεκτρονική μορφή στο http://www.autotriti.gr/fls/page.asp?p=ATR_49_EKDROMES_2013

Διαβάστε περισσότερα

«ΒΑΤΟΜΟΥΡΟ», ΤΩΡΑ, ΣΤΟ «ΜΕΓΚΑ»!

Του ΔΙΟΝ. ΕΛΕΥΘΕΡΑΤΟΥ*
Αναρωτηθήκατε ποτέ ποιος δικαιούται τον τίτλο του πλέον  «διορατικού» μάντη, στις τάξεις των ακραιφνών «συστημικών» αναλυτών; Μέχρι προ τινος  το «Νο 1» ξεχώριζε εντονότερα κι από όσο η ΑΕΚ στην Γ΄Εθνική: Ανδρέας Ανδριανόπουλος. 
Ω, ναι, η πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα  κύλησε εν μέσω «εύστοχων» προβλέψεων του νεοφιλελεύθερου γκουρού. Μακρύς ο κατάλογος, από το πρωτοσέλιδο άρθρο στην «Εστία» της 10ης Φεβρουαρίου 2003, στο οποίο ο Ανδρέας εξηγούσε αναλυτικότατα γιατί οι ΗΠΑ δεν επρόκειτο να επιτεθούν στο Ιράκ, έως την πρώιμη φάση της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008. Τότε που ο αναλυτής έβρισκε, όχι μόνο τον τρόπο να ενοχοποιήσει τον «κρατισμό» για την κατάρρευση των αμερικάνικων τραπεζών στις ΗΠΑ (πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι), αλλά και την τόλμη να κατακεραυνώσει όσους προέβλεπαν επέκταση και εμβάθυνση της κρίσης, με αύξηση της ανεργίας, κλπ.
Ο χρόνος, όμως, που κυλά, ενίοτε επιφυλάσσει αποκαθηλώσεις και  καθηλώσεις. Αποκαθηλώνονται  βραβευμένοι και φαβορί. Καθηλώνονται  τηλεθεατές, μπροστά από νέους «προφήτες». Από το 2010 κι εντεύθεν, ως ακλόνητο φαβορί στην κούρσα της «πετυχημένης προφητείας»   προβάλλει η τρόικα «ΓΟΠ», του «Μέγκα». Γιάννης, Όλγα, Παύλος. Επίδοξος - σχεδόν βέβαιος- πρωταθλητής δεν είναι πια ένα άτομο, αλλά μία τριπλέτα. Ποιος ξέρει, ίσως πρόκειται για ανταπόκριση στην προτροπή «κανείς μόνος του στην κρίση».
Ως αφετηρία των λαμπρών επιδόσεων της τρόικα του «Μέγκα» μπορεί να εκληφθεί εκείνη η αμίμητη πρόβλεψη, που διατυπώθηκε - δια στόματος Πρετεντέρη, αν δεν μας απατά η μνήμη - την εποχή των πρώτων μισθολογικών περικοπών, προ Μνημονίου: πως οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα, δηλαδή αυτοί των οποίων οι αποδοχές δεν επιβαρύνουν το δημόσιο, ουδένα λόγο είχαν να ανησυχούν για το μέλλον τους... 
Ακολούθησαν άφθονες «προφητείες», με ανάλογη τύχη, μέχρι που φθάσαμε στη μεγάλη στιγμή: τον περασμένο Σεπτέμβριο, στον απόηχο των γερμανικών εκλογών, η τρόικα «ΓΟΠ» σχεδόν μας προέτρεψε να προσευχόμαστε να συγκυβερνήσει η Μέρκελ με τους Σοσιαλδημοκράτες του SPD. Γιατί; Διότι - έλεγαν- η στιβαρή κεντροαριστερή κυβερνητική συνιστώσα θα επέβαλλε ουσιώδεις αλλαγές στην ευρωπαϊκή πολιτική του Βερολίνου. «Γνωμάτευαν»  επίσης ότι πέραν της γραμμής Σόιμπλε έπνεε τα λοίσθια και η ίδια η θητεία του Σόιμπλε στο υπουργείο Οικονομικών. Όπως έχει ήδη σημειώσει η στήλη (29 Σεπτεμβρίου, «Το'πε και το 'Μέγκα', ντε: θα μας σώσει το Ες Πε Ντε»), κατά τη διάρκεια ενός δελτίου τους Πρετεντέρης και Τρέμη «φούντωσαν» σε βαθμό απερίγραπτο, επειδή όσα έλεγε ο ρεπόρτερ από το Βερολίνο διέψευδαν πανηγυρικότατα τον ισχυρισμό περί «τελειωμένου Σόιμπλε»... 
Αυτά, τότε. Προ ημερών, σε δελτίο του «Μέγκα» γνωστοποιήθηκε «ξερά» ότι η συμφωνία της Μέρκελ με το SPD προβλέπει διατήρηση της ίδιας ευρωπαϊκής πολιτικής του Βερολίνου. Κοινό μυστικό είναι, επίσης, ότι ο Σόιμπλε θα παραμείνει στο υπουργείο Οικονομικών. Ο Α. Ανδριανόπουλος, πάντως, δεν παραμένει πια σε «απόσταση βολής» από την ακαταμάχητη τρόικα του «Μέγκα». Έπειτα και από αυτήν την ελληνο-γερμανο- ευρωπαϊκή προφητεία της, η ... Μπάγερν Μονάχου της εγχώριας «ενημέρωσης» και «ανάλυσης» δεν έχει αντίπαλο. Το «χρυσό βατόμουρο», το γνωστό «βραβείο» που απονέμεται στις χειρότερες ταινίες, ανήκει στη ντριμ -τιμ του «Μέγκα». Πραγματική ντριμ- τιμ: με όνειρα θερινής ή και φθινοπωρινής νυκτός ξορκίζει - και ταυτοχρόνως ...δικαιολογεί-  τον εφιάλτη, τον οποίο βιώνουν στην πραγματικότητα εκατομμύρια άνθρωποι.
Μάλλον δεν χρειάζεται να επαναλάβουμε όσα επισήμανε η στήλη στις 29 Σεπτεμβρίου, για τους λόγους που καθιστούσαν  a priori αφελή ή υποκριτική την ιδέα πως θα έθετε βέτο στην ευρωπαϊκή γραμμή Βερολίνου - Φρανκφούρτης ο ... σύντροφος  Πέερ Στάινμπρουκ, ο οποίος - μεταξύ άλλων - άφησε στην καγκελαρία τη Μέρκελ, μολονότι είχε την αριθμητική δυνατότητα να σχηματίσει κεντροαριστερή κυβέρνηση. Περιοριζόμαστε σε δυο απορίες.
Πρώτη απορία: γιατί στην ευχή δεν κάνει και λίγο «ροτέισον» η ομάδα του «Μέγκα»; Γιατί οι ευφυέστεροι της παρέας «παίρνουν πάνω τους» τέτοιες «προφητείες» και δεν αφήνουν, ας πούμε, τον Μανόλη Καψή να τις χρεωθεί; Πείθουν όντως  και τον εαυτό τους με όσα λένε; Στ' αλήθεια;
Δεύτερη απορία: πού θα εναποθέσουν τώρα οι πάσης φύσεως και θέσεως δογματικοί παραμυθάδες του «ευρωπαϊσμού» την ελπίδα για την εσαεί αναμενόμενη «θετική αλλαγή στην ΕΕ»; Φαντάστηκαν «Ζορό» τον Ολάντ και γελοιοποιήθηκαν. Οραματίστηκαν τον Στάινμπρουκ σαν στρουμπουλό Άη - Γιώργη, έτοιμο να «σκοτώσει» το θηρίο της ευρωπαϊκής λιτότητας μέσα στην ίδια τη φωλιά του. Τζίφος, πάλι. Και τώρα;
Αλήθεια, μήπως έχουν καμιά νέα ιδέα, επί του θέματος, οι «58» κεντροαριστεροί φωστήρες; Μόνο, να χαρούν ό,τι αγαπούν (πέραν του Σημίτη και της «Γκόλντμαν Σακς»), ας μην προτάξουν τη λέξη «μακροπρόθεσμα». Ας μας πουν κάτι που θα προλάβει να το απολαύσει και η κεντροαριστερά, ως ζώσα - στην εντατική, έστω - παράταξη. Διότι ναι μεν, όπως έλεγε ο Κέινς, μακροπρόθεσμα θα είμαστε όλοι νεκροί, αλλά της κεντροαριστεράς τον σφυγμό τον βλέπουμε με το ζόρι να αντέχει μέχρι το «μεσοπρόθεσμο»... (Ε, του κερατά, να μην κάνουμε κι εμείς μια προφητεία;).
*Δημοσιεύθηκε στο "Πριν", την Κυριακή 1 Δεκεμβρίου 2013

Διαβάστε περισσότερα

TO ΒΑΛΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΤΗΣ 13ΧΡΟΝΗΣ ΣΑΡΑΣ ΜΕ ΑΝΑΜΜΕΝΟ ΜΑΓΚΑΛΙ

Του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ*
Τη μικρή Σέρβα που πέθανε από το μονοξείδιο του άνθρακα των αναθυμιάσεων αυτοσχέδιου μαγκαλιού στη λαϊκή γειτονιά της Ξηροκρήνης στη Θεσσαλονίκη, τη 13χρονη Σάρα, την έκλαψε ολόκληρη σχεδόν η ελληνική κοινωνία. Το δάκρυ του λαού μας, δυστυχής παρηγορία, εμπόδισε το κράτος μας να κλείσει την τραγική μάνα της στη φυλακή, όπως σχεδίαζε αρχικά, φορτώνοντάς της ως ….έγκλημα δικό της(!) τον θάνατο του παιδιού της. Μάνα και κόρη ήτανε, βλέπετε, μετανάστριες και ο κρατικός μηχανισμός μας είναι πολύ αυστηρός στη τήρηση του γράμματος του νόμου, όταν τον παραβιάζουν μετανάστες που δεν έχουν Έλληνες συνεργούς. Την άλλη τη Σέρβα, την 60χρονη Ροζίτα Μιλοσάβλεβιτς, εκείνη στο Αργος που τη βρήκαν φρικιαστικά πνιγμένη στο υπόγειο θανάτου που έμενε από τα νερά της κατακλυσμιαίας βροχής, εκείνη που ευτυχώς είχε αφήσει τη δική της κόρη στη Σερβία και έτσι γλίτωσε το κορίτσι από το ταξίδι στον Αδη, δεν την έκλαψε κανένας σχεδόν.
Βρήκε και αυτή να πνιγεί λίγες ώρες μετά τον χαμό της Σάρας – πού να μας περισσέψουν δάκρυα! Όσο για εκείνους τους 60 Ρουμάνους εργάτες στο Αιτωλικό που τους κρατούσαν φυλακισμένους σε αποθήκη πέντε Έλληνες δουλέμποροι με δύο Ρουμάνους συνεργούς και τους έβαζαν να δουλεύουν 12 ώρες στα χωράφια και έπειτα τους ξανακλείδωναν χωρίς να τους δίνουν ούτε ένα ευρώ, αντιμετωπίστηκαν με πλήρη αδιαφορία. Ελάχιστα ακούστηκε ως είδηση, σχεδόν κανένας δεν την πήρε χαμπάρι. Καλά τα παιδιά και οι νέοι σε ηλικία Έλληνες. Αυτοί ούτε είχαν ζήσει, ούτε είχαν σχεδόν καν ακούσει για την μετανάστευση των Ελλήνων σε ξένες χώρες μέχρι και τη δεκαετία του 1970. Εμείς οι μεγαλύτεροι όμως πώς είναι δυνατόν να ξεχνάμε αυτά που βλέπαμε, ακούγαμε και διαβάζαμε για την μετανάστευση των Ελλήνων στα παιδικά ή νεανικά μας χρόνια; Πώς είναι δυνατόν να μην αισθανόμαστε βαθιά συμπόνια για τους μετανάστες;
Οι αναμνήσεις επιστρέφουν με σφοδρότητα. Κομμένο το ρεύμα από τη ΔΕΗ στο διαμέρισμα που έμενε η Σάρα. Καθαρίστρια η μάνα. Κόπηκαν οι δουλειές, οι Ελληνίδες λόγω μνημονίου δεν έχουν πια λεφτά να πάρουν τη παραδουλεύτρα μια-δυο φορές το μήνα. Πού να βρεθούν λεφτά για το λογαριασμό του ηλεκτρικού! Με κεριά διάβαζε το κοριτσάκι τα μαθήματά της.
Όχι, δεν χρησιμοποιούσε τα κεριά για να δημιουργήσει «ατμόσφαιρα». Δεν χόρευε βαλς «υπό το φως των κηρίων», όπως έλεγαν τα παλιά μυθιστορήματα.
Ένα βαλς χόρεψε στη σύντομη ζωή της η Σάρα – το βαλς του θανάτου με τις αναθυμιάσεις του μονοξειδίου του άνθρακα από το αναμμένο μαγκάλι. Το πρώτο και τελευταίο της βαλς. Σπάρτη. Δεκαετία του ΄60, μισόν αιώνα πριν. Και το δικό μας ηλεκτρικό είναι κομμένο από τη ΔΕΗ στο σπίτι που νοικιάζουμε. Δεν έχουμε πληρώσει τον λογαριασμό.
Πολλούς, πάρα πολλούς μήνες δεν έχουμε ρεύμα. Δεν διαβάζουμε όμως με κερί, διαβάζουμε με λάμπα πετρελαίου τα μαθήματά μας. Φέγγει σίγουρα κάπως καλύτερα από το κερί. Και εμείς με μαγκάλι ζεσταινόμαστε. Μόνο που αντί για κάρβουνα καίμε «πυρήνα». Αγνωστη σήμερα η λέξη στους νέους. Όπως εξηγεί το λεξικό του Δ. Δημητράκου, έκδοσης της δεκαετίας του 1950, μία από τις έννοιες της λέξης «πυρήνας» είναι «η εκ των συντεθλιμμένων πυρήνων του ελαιοκάρπου κοκκοειδής προς καύσιν ύλη». Καθαρεύουσα, ξεκαθαρεύουσα, εμείς αυτό το πράγμα καίγαμε! Και τότε χάναμε στην Ελλάδα κόσμο από αναθυμιάσεις μονοξειδίου, αλλά επειδή τότε οι πόρτες και τα παράθυρα στα περισσότερα σπίτια έχασκαν και κάθε άλλο παρά ερμητικά έκλειναν, οι απώλειες ήταν μικρότερες του αναμενόμενου.
Η μνημονιακή πολιτική μας γυρίζει δεκαετίες πίσω, Έλληνες και μετανάστες. Οι μετανάστες όμως χτυπιούνται πρώτοι και βιαιότερα από την κρίση. Για να σώσουν την αξιοπρέπειά τους, οι μετανάστες φτιάχνουν μύθους που τους πιστεύουν οι λαοί τους. Όπως εμείς, για παράδειγμα, νομίζουμε ότι οι Έλληνες μετανάστες στην Αμερική ήταν ανέκαθεν ευπρόσδεκτοι και σεβαστοί στις Ηνωμένες Πολιτείες, ως απόγονοι και κληρονόμοι ενός μεγάλου πολιτισμού. Λάθος. Βαθύτατη περιφρόνηση και ….ρατσιστική ( ναι, ρατσιστική! ) προκατάληψη αντιμετώπιζαν επί πολλές δεκαετίες οι πρώτοι Έλληνες μετανάστες στις ΗΠΑ, σε βαθμό αδιανόητο σήμερα. Ποιος μπορεί να φανταστεί π.χ. ότι γύρω στο 1900, πριν από έναν αιώνα, οι Αγγλοσάξωνες κάτοικοι των ΗΠΑ διακήρυσσαν δημοσίως και ήταν βαθύτατα πεπεισμένοι περί αυτού, ότι οι Έλληνες, οι Ιταλοί, οι Ισπανοί μετανάστες δεν ανήκαν στη …λευκή φυλή.! Αλήθεια λέμε, ακόμα και οι ξελιγωμένοι από την πείνα Ιρλανδοί μετανάστες στις ΗΠΑ δεν θεωρούσαν… λευκούς τους Έλληνες και τους Ιταλούς μετανάστες!! Βαριά ανέκαθεν η μοίρα των μεταναστών…
*Δημοσιεύθηκε στο "ΕΘΝΟΣ" την Τετάρτη 4 Δεκεμβρίου 2013

Διαβάστε περισσότερα

Δεκέμβρης ‘44

Συμπληρώθηκαν 69 χρόνια από κείνη τη «Ματωμένη Κυριακή» της 3ης του Δεκέμβρη 1944. Δεν είχαν περάσει ούτε δυο μήνες από την απελευθέρωση της πρωτεύουσας από τους Γερμανούς και ο λαός της Αθήνας αιματοκυλίστηκε από το νέο κατακτητή. Δυο μέρες νωρίτερα είχε προηγηθεί το ιταμό τελεσίγραφο του στρατηγού Σκόμπι και της κυβέρνησης Γεωργίου Παπανδρέου για το μονομερή αφοπλισμό του ΕΛΑΣ. Όσα έγιναν τον Δεκέμβρη είχαν προσχεδιαστεί από εκείνους που εμφανίζονταν σαν «απελευθερωτές». Ηδη από τις 22/9/1944, ο Γεώργιος Παπανδρέου, τηλεγραφούσε στον Τσόρτσιλ τα εξής: «Δεν γνωρίζω τους λόγους διά την απουσία της Βρετανίας. Μόνον η άμεσος παρουσία εντυπωσιακών βρετανικών δυνάμεων εις την Ελλάδα και ως τας τουρκικάς ακτάς θα ήτο δυνατό να μεταβάλει την κατάστασιν». Η κατάσταση που ήθελαν να «μεταβληθεί» ήταν να κλείσει ο δρόμος που είχε ανοίξει με το μεγαλειώδες ΕΑΜικό κίνημα προς μια Ελλάδα της λαικής αναδημιουργίας. Πώς θα γινόταν αυτό: «Την 21ην Αυγούστου 1944 συνηντήθην εις την Ρώμην με τον Βρετανόν Πρωθυπουργόν. Και όταν μου έθεσε το ερώ­τημα, ποια είναι η πολιτική μου, απήντησα: "Εξοπλισμός του Κράτους. Αφοπλισμός του ΕΑΜ" (από την επιστολή του Γεωργίου Παπανδρέου που δημοσιεύτηκε στην εφημε­ρίδα «Η Καθημερινή» στις 2 Μάρτη 1948).


Όσο μεγαλειώδης ήταν η ΕΑΜική αντίσταση, τόσο μεγάλο έπρεπε να είναι και το έγκλημα που διαπράχτηκε εναντίον της. Αποφάσισαν να χτυπήσουν απροκάλυπτα. Η ειρηνική διαδήλωση της Αθήνας, αφού πρώτα απαγορεύτηκε, το συλλαλητήριο που τα αιτήματά του δεν ήταν παρά η ομαλότητα, η κατοχύρωση των λαϊκών ελευθεριών μέσω άμεσης διεξαγωγής δημοψηφίσματος και η προετοιμασία διενέργειας ελεύθερων εκλογών, πνίγηκε στο αίμα: 24 νεκροί, 160 τραυματίες. Οι Εγγλέζοι με 60.000 στρατό και σε συνεργασία με τους δοσίλογους της Κατοχής, ο Τσόρτσιλ μαζί με τους χωροφυλάκους και με το ανδρείκελό του, τον Γεώργιο Παπανδρέου, έστρεψαν  τα τανκς εναντίον των εκατοντάδων χιλιάδων αμάχων που διαδήλωναν στο Σύνταγμα.

Την επόμενη μέρα, στις 4 Δεκέμβρη, στο ίδιο σημείο που την προηγούμενη είχαν διαπραχθεί οι δολοφονίες, χιλιάδες λαού συγκεντρώθηκαν ψάλλοντας το «Πένθιμο Εμβατήριο» και συνοδεύοντας τους νεκρούς τους. Το πανό που ξεδιπλώθηκε υπενθύμιζε τη δοκιμασμένη από την ζωντανή περίοδο της Κατοχής αλήθεια: «Οταν ο λαός βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο της τυραννίας διαλέγει ή τις αλυσίδες ή τα όπλα -- ΕΑΜ». Τα εγγλέζικα βόλια, σε συνεργασία με τους χτεσινούς συνεργάτες των Γερμανών, ξαναχτυπούν. Νέοι νεκροί…

Μέχρι εκείνες τις μέρες οι δολοφόνοι εμφανίζονταν σαν «δημοκράτες», σαν «απελευθερωτές». Στις 3 και 4 Δεκέμβρη του ’44 οι μάσκες έπεσαν. Οι δολοφόνοι, οι Εγγλέζοι «σύμμαχοι» και οι εγχώριοι πραιτοριανοί τους, δήλωσαν με τον πιο εγκληματικό τρόπο την απόφασή τους να περάσουν νέες αλυσίδες στον λαό, να συντρίψουν το ΕΑΜικό κίνημα, να ναρκοθετήσουν την παλλαϊκή απαίτηση για δημοκρατική αναδημιουργία της Ελλάδας. Έτσι ξεκίνησε το νέο μεγαλειώδες κεφάλαιο του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα, με το λαό να διαλέγει τα όπλα κόντρα στις αλυσίδες, σε μια πάλη άνιση και ηρωική, που κράτησε 33 μέρες απέναντι σε μια «πολιτισμένη» αυτοκρατορία που βομβάρδιζε από εδάφους και αέρος πυκνοκατοικημένες περιοχές, ανεξάρτητα από υλικές ζημιές ή θανάτους αμάχων.

Βρετανός στρατιώτης πυροβολεί το λαό της Αθήνας από την… Ακρόπολη

Για δεκαετίες η απάντηση στην ερώτηση «τι έγινε το Δεκέμβρη;» υπήρξε  ασφαλής τρόπος για να χωρίζει η ήρα από το στάρι. Ανάλογα με τη «διήγηση» μπορούσες να διακρίνεις πότε μιλούσε η δουλοφροσύνη και πότε η αξιοπρέπεια. Ανάλογα με την απάντηση ερχόταν στην επιφάνεια το νήμα που συνέδεε τους μαυραγορίτες του χτες με τους μετέπειτα «κατσαπλιάδες»,  τους γερμανοτσολιάδες του τότε με τους κατοπινούς «αμερικανοτσολιάδες». Ο Δεκέμβρης σηματοδότησε την αρχή μιας ιστορικής περιόδου που περιλαμβάνει τα πάντα: Σελίδες τιμής, σελίδες χρέους, σελίδες τραγωδίας. Αποτελεί σημείο ορόσημο από το οποίο είναι αναγκασμένος να περάσει κανείς για να φτάσει στον Εμφύλιο, στον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας και στις αμερικανικές βόμβες ναπάλμ του Βαν Φλιτ, στο ανθρώπινο μεγαλείο στα Μακρονήσια και στο «όχι» στις δηλώσεις μετανοίας, στον εξευτελισμό των στρατοδικών μέσα στα ίδια τους τα στρατοδικεία έως το «ΕΑΜ - ΕΛΑΣ - ΠΟλυτεχνείο» των μεταπολιτευτικών χρόνων.

Οι μάχες του Δεκέμβρη έληξαν με νικητές και ηττημένους. Το έπαθλο των πρώτων η εξουσία. Το έπαθλο των δεύτερων οι φυλακές, οι εξορίες, οι εκτελέσεις, τα βασανιστήρια. Οι δεύτεροι, αυτοί που ηττήθηκαν στρατιωτικά, ισχυρίζονται ότι κατόρθωσαν κάτι περισσότερο από τους νικητές: Ότι υπέστησαν μια από τις «νικηφόρες» εκείνες ήττες που στην Ιστορία μόνο ένας ηττημένος που έχει το δίκιο με το μέρος του μπορεί να κατακτήσει. Νίκη όπως εκείνη των ηττημένων δημοκρατικών ταξιαρχιών της Ισπανίας, νίκη όπως εκείνη των ηττημένων της παρισινής κομμούνας: Νίκη ηθική, νίκη ιδεολογική έναντι των νικητών αντιπάλων τους! Συμφωνούμε…

Βρετανικό τανκ βομβαρδίζει τα γραφεία του ΕΑΜ στην οδό Κοραή

Ένα ερώτημα που συνήθιζε να επανέρχεται για δεκαετίες μετά τον Δεκέμβρη ήταν τούτο: Ναι αλλά «αν» τότε νικούσαν οι ηττημένοι και «αν» έχαναν οι νικητές, τι θα γινόταν; Που θα βρισκόταν σήμερα η Ελλάδα; Μερικές από τις πιο γνώριμες απαντήσεις είναι κι αυτές: «Αλβανία θα είχαμε γίνει», «θα πεινάγαμε», «δεν θα είχαμε ελευθερία», «θα είχαμε καταρρεύσει όπως οι άλλοι και οι γυναίκες μας θα είχαν γίνει πουτάνες»… Φυσικά η Ιστορία δεν γράφεται με «αν». Γι’ αυτό για εμάς δεν έχει σημασία να μπούμε στο φανταστικό σενάριο τι θα είχε γίνει «αν». Για εμάς έχει μεγάλη σημασία να σταθούμε στο πραγματικό σενάριο που γράφτηκε με βάση τα όσα πραγματικά έγιναν. Και αφότου νίκησαν αυτοί που νίκησαν εκείνο που – πραγματικά - έγινε ήταν ότι η Ελλάδα, που «το ΕΑΜ την έσωσε από την πείνα» μέσα στην Κατοχή, έφτασε να πεινάει μετά τον εμφύλιο και να στέλνει τα παιδιά της μετανάστες για ένα κομμάτι ψωμί. Εκείνο που πραγματικά έγινε ήταν ότι η Ελλάδα, από την πρωτόγνωρη λευτεριά και δημοκρατία του Βουνού, πέρασε στη βία, στη νοθεία και στις χούντες. Εκείνο που πραγματικά ακολούθησε ήταν ότι η Ελλάδα από έμβλημα της αντάρτισσας χειραφετημένης γυναίκας έγινε για δεκαετίες η «Τρούμπα» του αμερικάνικου στόλου.

Υστερόγραφο: Πολλοί θα πουν ότι τα παραπάνω συνιστούν την έκφραση μιας υποκειμενικής ιδεολογικής και πολιτικής θεώρησης της Ιστορίας. Έχουν δίκιο. Το ερώτημα είναι αν ο δικός τους υποκειμενισμός διαθέτει επιχειρήματα να την αντικρούσει…

email: mpog@enikos.gr

Διαβάστε περισσότερα

Η σπορά του Αλάριχου

Κάθε μέρα
μιλάμε για το επόμενο χειρότερο που έρχεται να μας συμβεί κι αφομοιώνουμε το προηγούμενο χειρότερο που μας έχει συμβεί.
Τώρα τρέμουμε για τους πλειστηριασμούς που έρχονται και τις ομαδικές απολύσεις, χωνεύοντας τις καταστροφές που μας έχουν ήδη βρει, το 1,5 εκατομμύριο ανέργους, το 1 εκατομμύριο απλήρωτους, τα 914.000 νοικοκυριά που ζουν(;) στο όριο και κάτω απ’ το όριο της φτώχειας - ζέχνει αυτή η ιστορία.
Βγαίνει ο τάδε ΠΑΣΟΚος βουλευτής «στο κλαρί», χτυπάει τα στήθια του σαν γορίλας ο κάθε Νεοδημοκράτης κι ωρύονται και οι δύο ότι δεν θα αφήσουν τους πλειστηριασμούς να συμβούν, ενώ έχουν ξεπατώσει τα οικογενειακά εισοδήματα, ενώ έχουν φορολογήσει τη μάνα τους και τον πατέρα τους, ενώ έχουν ευνουχίσει την εργατική νομοθεσία, ενώ έχουν στείλει την ασφάλιση στα θυμαράκια, ενώ έχουν νεκρώσει την αγορά - ζέχνει αυτή η πολιτική.
Ζέχνει δηλητήριο από μαγκάλι - βρωμάει το χνώτο της χρηματίλα. Γύρω στα 560.000 ευρώ χρωστάει η Ν.Δ. στη ΔΕΗ, χίλια χρώσταγε η Σέρβα μάνα, «κοριτσάκι με τα σπίρτα» έγινε η κόρη της, κι όποιος κάνει τέτοιες συγκρίσεις είναι... λαϊκιστής.
Σωρός ερειπίων η χώρα, αλλά έχει τον «σεβασμό του Σόϊμπλε». Γιατί να μην έχουν τον «σεβασμό» του αρχικαλικάντζαρου των Τραπεζών εκείνοι που ξεπουλάνε ανθρώπους και πόρους; Τον «σεβασμό»! τρόπος του λέγειν - ένας ακόμα ευφημισμός. Ποιος «σέβεται» τα ανδρείκελά του; Ποιος σέβεται αυτούς που διατάσσει; Τι σεβασμό να διεκδικήσουν απ’ τ’ αφεντικό τους σμπίροι, μπράβοι και μαχαιροβγάλτες;
Ή μήπως δεν είναι μαχαιροβγάλτες αυτοί που κόβουν τους μισθούς, κόβουν το ρεύμα σε καρκινοπαθείς, στέλνουν τα παιδιά πεινασμένα στα σχολεία; Ή μήπως όλα αυτά γίνονται ως εκ τύχης; δεν είναι αυτά τα έργα του κ. Σαμαρά, του κ. Βενιζέλου, του κ. Στουρνάρα κι όλου του θλιβερού συφερτού που τους στηρίζει; Δεν φταίει ο κ. Σαμαράς για το μαγκάλι; ποιος φταίει; οι κώνωπες που ζουν στους ουρανούς όταν κάνει ζέστη και δεν φυσάει;
Ή μήπως πρέπει να το «βουλώσουμε», κατά την προτροπή του κεντροαριστερού στον καφενέ μας, και να μη λαϊκίζουμε με τον θάνατο! Να το «βουλώσουμε», χρυσέ μου;! να περάσει ο φόνος στη μούγγα;! Ζέχνει αυτή η γούρνα, μα
ποιο πολύ ζέχνεις εσύ άμωμε-του-αίματος-υποστηρικτή-των-φονιάδων. Κάλπικο λουστρίνι παπουτσάκι, που ανατριχιάζεις όταν διαδηλώνουν 500 καθαρίστριες και 1.000 σχολικοί φύλακες, αν δεν τους σπάσουν τα ΜΑΤ το κεφάλι. Τι άλλο από εχθροί του έθνους είναι οι καθαρίστριες, οι γιατροί κι όποιος άλλος πετσοκόβεται; τι άλλο από συντεχνίες και κομματικοί πελάτες; - ποιανών κομμάτων άραγε; Και τώρα, όταν τους αποκεφαλίζετε έναν έναν κλάδο όλους με τη σειρά τους, ταυτοχρόνως
εξαγγέλλετε -ω, Χαράς Ευαγγέλια!- 7.400 νέες θέσεις εργασίας για πέντε (ολόκληρους, παρακαλώ) μήνες με 427 ευρώ καθαρά -ω, ακάθαρτοι- για τα μειράκια και 490 ευρώ για τους πιο σιτεμένους.
Θα σας πάρει ο διάολος και θα ’ναι μέρα μεσημέρι.
Καταστρέφετε τα νοικοκυριά σαν να περαιώνετε γενοκτονία, και με γλώσσα Βέρμαχτ, νηφάλια και ψύχραιμα οι Γκαουλάιτερ της Τρόικας σας προτείνουν να «ετοιμάσετε καταλύματα» για όσους θα τους φάτε το σπίτι.
Τι σημαίνει στη γλώσσα σου, καταραμένη ορδή, η λέξη «κατάλυμα»; παράγκα, σκηνή, φαβέλα, καλύβα; Χαμοκέλα, μαγκάλι, παγκάκι, παγωνιά στους πέντε δρόμους; Τι σημαίνει στη γλώσσα σας, βρε αδιάντροποι, το «κατάλυμα»; Στρατόπεδο συγκέντρωσης, αυτοκτονία, φυλακή, τι; Και
σε ποιους μιλάτε έτσι; Σε ανθρώπους; σε πολίτες; ή σε ζαγάρια που τα «σέβεστε» όσον ο Σόιμπλε;
Κάθε μέρα που περνάει μέσα στα χέρια σας γίνεται βόμβα για την επόμενη. Ξεκινήσατε απ’ τους «επίορκους» στο Δημόσιο και φθάσατε σε πογκρόμ απολύσεων. Απ’ την καταστροφή των συλλογικών συμβάσεων, φθάσατε στις συμβάσεις μιας μέρας και τις ομαδικές απολύσεις. Απ’ το έκτακτο χαράτσι στο μόνιμο χαράτσι, στις 5.000 αυτοκτονίες, στο ξέσχισμα του Συντάγματος, στα καραγκιοζιλίκια στη Βουλή, και τώρα ψάχνετε πώς να φθάσετε ώς την αρπαγή των μικροϊδιοκτησιών, αγοράζοντας χρόνο. Χρόνο απ’ τη ζωή μας. Πόσος χρόνος, μια ή δυο γενιές, θα χρειασθεί για να αποκατασταθεί (αν) η ζημιά που κάνατε στην πατρίδα; Πόσο ακόμα θα μπορείτε να προστατεύετε τη δολιότητα των swaps του κ. Σημίτη, τα κατάστιχα των μιζαδόρων, τις λίστες των φοροφυγάδων, τους φερετζέδες των offshore;

Ομως, απ’ όλα σας τα εγκλήματα δύο είναι τα πιο θανατηφόρα, όντας ταυτοχρόνως και τα δύο οι δύο πυλώνες που σας στηρίζουν μέσα σ’ αυτόν τον βούρκο: η ηθική καταρράκωση και η εμφύτευση της απελπισίας. Πήλινοι πυλώνες που πέπρωται να καταρρεύσουν. Και να σας θάψουν.

       
email: stathis@enikos.gr

Διαβάστε περισσότερα

Υδροπλάνα και στο Μεσολόγγι

Στην υποβολή πρότασης για τη δημιουργία υδατοδρομίου στο Μεσολόγγι χωρίς κάποια επιβάρυνση για τον δημόσιο φορέα διαχείρισης του λιμένα προχώρησε η Hellenic Seaplanes. Η εταιρεία στοχεύει στη δημιουργία δικτύου υδατοδρομίων και ανάπτυξη συγκοινωνιών με υδροπλάνο στην Ελλάδα και την κάλυψη όλων των προορισμών, επισήμανε ο πρόεδρος της εταιρείας Νικόλας Χαραλάμπους, ο οποίος τόνισε ότι η εταιρεία είναι έτοιμη ξεκινήσει τη διαδικασία και για τα υπόλοιπα υδατοδρόμια, έτσι ώστε να προλάβει να αναπτύξει τους προορισμούς μέχρι την επόμενη τουριστική περίοδο του 2014. Εν τω μεταξύ, η Hellenic Seaplanes συμμετείχε στη Διεθνή Τουριστική Έκθεση του Λονδίνου «World Travel Market», όπου έλαβαν μέρος περισσότερες από 190 χώρες και πάνω από 20.000 επιχειρήσεις. Η υπουργός Τουρισμού Όλγα Κεφαλογιάννη, δήλωσε ότι το υδροπλάνο είναι κάτι που όλοι περιμένουν με αγωνία και θα έχει τη στήριξη του υπουργείου Τουρισμού και του ΕΟΤ.

Διαβάστε περισσότερα

Μαγκάλι…

Τον περασμένο Μάρτη ήταν τα δυο παιδιά, οι δυο φοιτητές, στη Λάρισα. Τότε κάτι καθίκια (σσ: ελπίζουμε να θεωρούν αρκούντως «λαϊκιστικό» τον χαρακτηρισμό μας) είχαν πει ότι η αιτία του θανάτου τους δεν ήταν η οικονομική δυσπραγία. Οτι δεν ήταν το μαγκάλι της φτώχειας που σκότωσε τους φοιτητές. Αλλά η ελλιπής… παιδεία τους καθώς δεν γνώριζαν τις βλαβερές συνέπειες του μονοξειδίου του άνθρακα! Χτες ήταν το 13χρονο παιδί στη Θεσσαλονίκη. Τα καθίκια – μέχρι τη στιγμή που γράφονταν αυτές οι γραμμές – δεν είχαν μιλήσει. Θα είχε μεγάλη σημασία η γνώμη τους. Ειδικά η γνώμη τους για τις βλαβερές συνέπειες του άνθρακα, όταν έρχεται σε επαφή με την ανεργία και με το κομμένο λόγω ανέχειας ηλεκτρικό ρεύμα…

«Η φτώχεια είναι η χειρότερη μορφή βίας» (Μαχάτμα Γκάντι)

Η χτεσινή τραγωδία αναδεικνύει τη συνολική τραγωδία και τη συνολική απειλή που βιώνουμε. Η απειλή, η τραγωδία, είναι όλα όσα ζούμε, όλα όσα «μαύρα» και «κανιβαλικά» μας περιβάλλουν, να τα… συνηθίσουμε! Ο μεγαλύτερος κίνδυνος, τελικά, δεν είναι να έχουν γεμίσει τα πάρκα και οι πλατείες με άστεγους. Δεν είναι να ψάχνεις δουλειά για 300 και 400 ευρώ το μήνα. Δεν είναι να ψάχνουν άνθρωποι φαγητό στα σκουπίδια και στα συσσίτια. Δεν είναι το μισό εκατομμύριο παιδιά που γεμίζουν τις στατιστικές της ασιτίας. Δεν είναι ότι στην Ελλάδα του 2013 πεθαίνουν άνθρωποι από τα μαγκάλια. Η μεγάλη τραγωδία, εκείνο που θα προκαλέσει μη αναστρέψιμη βλάβη, θα είναι να μας μάθουν ως κοινωνία να ζήσουμε υποκύπτοντας και αποδεχόμενοι πως όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας είναι… «κανονικά»!

Αν κατορθώσουν όλη αυτή την απανθρωπιά να τη συνηθίσουμε, αν καταφέρουν να μας κάνουν να αποδεχτούμε ότι όλα αυτά είναι «κανονικά», ότι είναι «κανονικό» πράγμα να πεθαίνουν άνθρωποι από μαγκάλια, ότι είναι «κανονικό» πράγμα οι άστεγοι και οι ζητιάνοι στους δρόμους, ότι είναι «κανονικό» πράγμα η ασιτία, ότι είναι «κανονικό» πράγμα η φτώχεια, ότι είναι «κανονικό» πράγμα οι αυτοκτονίες, ότι είναι «κανονικό» πράγμα η χαμοζωή η δική μας ή του διπλανού μας, τότε δεν θα έχουν απλά νικήσει. Θα μας έχουν κατατροπώσει. Θα μας έχουν τσακίσει. Θα μας έχουν συντρίψει. Κι απ’ έξω κι από μέσα μας. Γιατί τελικά υπάρχει κάτι χειρότερο, υπάρχει κάτι πιο επικίνδυνο από τη δυστυχία: Να συνηθίσεις τη δυστυχία. Υπάρχει κάτι χειρότερο, έγραψε ο Καμύ στην «Πανούκλα», από την πανούκλα. Να συνηθίσεις την πανούκλα.

Η «πανούκλα» τους δεν είναι κάτι το «κανονικό». Ο κόσμος τους δεν είναι «κανονικός». Ότι πριν από μισόν αιώνα ο άνθρωπος πάτησε στη Σελήνη, αλλά μισόν αιώνα μετά, σε συνθήκες πρωτόγνωρων επιστημονικών και τεχνολογικών δυνατοτήτων, η μισή ανθρωπότητα δεν μπορεί να εξασφαλίσει ένα πιάτο φαΐ, δεν είναι «κανονικό». Δεν είναι «κανονικό» στη χώρα με τους πιο πλούσιους εφοπλιστές στον κόσμο, το 68% των Ελλήνων να ζει στα όρια και κάτω από τα όρια της φτώχειας. Δεν είναι «κανονικό» στη χώρα των επιδοτούμενων τραπεζών με 200 δισ. ευρώ, να σε χρεοκοπούν και να σου λένε ότι σε «σώζουν». Δεν είναι «κανονικό» να σε έχουν φτωχοποιήσει και να θέλουν να σου βγάλουν και το σπίτι σε πλειστηριασμό. Δεν είναι «κανονικό» να σε απολύουν και να σου λένε ότι τίθεσαι σε «διαθεσιμότητα». Δεν είναι «κανονικό» να βλέπεις τα παιδιά σου να μεταναστεύουν. Δεν είναι «κανονικό» να μετράμε νεκρούς από τις αναθυμιάσεις των μαγκαλιών. Δεν είναι «κανονικό» σε χίλιες οικογένειες την ημέρα να κόβεται το ρεύμα. Δεν είναι «κανονικό» οκτώ στους δέκα Έλληνες να μην μπορούν να αγοράσουν πετρέλαιο θέρμανσης. Στον αιώνα της πληροφορικής και της βιοτεχνολογίας, στην Ελλάδα και στον κόσμο, οι ανισότητες, η ανελευθερία, ο καταναγκασμός, η μετατροπή του ανθρώπου σε στατιστικό υπόδειγμα της δυστυχίας, αποτελούν παγκοσμιοποιημένο δόγμα. Ένα δόγμα που διεκδικεί να επιβάλλεται ως «ρεαλισμός» και ως «λογικός μονόδρομος» μέσα από τη διαστρέβλωση, την προπαγάνδα, την παραπληροφόρηση, την καταστολή, τον εκβιασμό, την τρομοκρατία. Ε, λοιπόν, αυτό δεν είναι «κανονικό»!

 Αυτό δεν είναι «κανονικό»…

Ακούγεται και ξανακούγεται: «Και τι να κάνουμε;». Αλλά γιατί θα πρέπει να μας πει κάποιος τρίτος, κάποιος άλλος, «τι να κάνουμε»; Γιατί πρέπει να αναθέσουμε σε κάποιον «σωτήρα» ό,τι ο καθένας από εμάς και όλοι μαζί πρέπει και μπορούμε να κάνουμε. «Τι να κάνουμε», λοιπόν: Μα να αντιμετωπίσουμε ξανά τον «ρινόκερο»! Ναι, τον «ρινόκερο». Όπως ο Μπερανζέ, ο ήρωας του Ιονέσκο, που αρνήθηκε την «κανονικότητα» της κτηνωδίας. Που έμεινε όρθιος όσο κι αν έβλεπε τους γύρω του να συνθηκολογούν με τη δυστυχία. Να μετατρέπονται σε δούλους υποταγμένους στους νόμους της ζούγκλας. Να ενσωματώνονται, να προσαρμόζονται στη φρίκη και να μεταλλάσσονται. Να γίνονται ο ένας μετά τον άλλον ρινόκεροι. Να ενστερνίζονται την ασχήμια και να παραιτούνται από κάθε διάθεση αντίστασης. Να αποδέχονται ότι θα ζήσουν με τα λίγα χωρίς να διεκδικούν ό,τι τους ανήκει. Να υποτάσσονται στο φόβο και στη «μοίρα». Να αρνούνται τη δυνατότητα να σηκώσουν ανάστημα απέναντι στο «ζωώδες», στο παράλογο, στο απεχθές, στο ψεύτικο, στο βάρβαρο.

Σε μια πόλη που ο ένας μετά τον άλλο μεταλλάσσονται σε ρινόκερους, ο Μπερανζέ, κόντρα στην «κανονικότητα» της κτηνωδίας, κραυγάζει: «Ενάντια σε όλο τον κόσμο! Θα υπερασπίσω τον εαυτό μου ενάντια σε όλον τον κόσμο, δεν θα καθίσω με σταυρωμένα χέρια, θα πολεμήσω. Είμαι ο τελευταίος άνθρωπος και μέχρι να ‘ρθει το τέλος θα παραμείνω άνθρωπος! Όχι, δεν θα συνθηκολογήσω»! Ο Μπερανζέ -ο καθένας από εμάς δηλαδή- πρέπει να ξαναβρεί τη φωνή του. Να ορθώσει το ανάστημα του. Όχι μόνο για λόγους ατομικής αξιοπρέπειας. Όχι μόνο ως υποχρέωση απέναντι στον εαυτό μας ή πολύ περισσότερο σαν επίδειξη ότι «ξεχωρίζουμε» από όσους δεν αντέχουν το βάρος και γονατίζουν.

Πρέπει να παραμείνουμε όρθιοι, να μη συνθηκολογήσουμε, να μην συνηθίσουμε - αυτός είναι ο πραγματικός μονόδρομος - γιατί μόνο έτσι θα πάρει σάρκα το «ένας για όλους και όλοι για έναν». Γιατί αυτή είναι η πρώτη και αναγκαία συνθήκη να σηκώσουμε και τους άλλους και να σμίξουμε τον κόσμο στο μέγα πολιτικό πρόσταγμα του καιρού μας: Να απαλλαγούμε απ΄ ό,τι μας σκοτώνει κι απ’ ό,τι μας αποκτηνώνει. Αυτό είναι το κανονικό! Να μείνουμε όρθιοι και ανυποχώρητοι, οικοδομώντας μια λαϊκή ενότητα που δεν θα εκφράζει τίποτα λιγότερο από την (αδιαπραγμάτευτη) άρνηση - εμείς, τα παιδιά μας, οι σύντροφοί μας στο εργοστάσιο, στο γραφείο, στη γειτονιά, στο σχολείο - να ζήσουμε συμβιβασμένοι με τα μαγκάλια. Με τα μαγκανοπήγαδα. Με τις αναθυμιάσεις. Και με την «κανονικότητα» της κτηνωδίας τους.

«Ούτε αυτό είναι «κανονικό»…

email: mpog@enikos.gr

Διαβάστε περισσότερα

Κεντροαριστερά ντεζαβού

Κι όπως θα έλεγε ένας κεντροαριστερός που σέβεται τον εαυτόν του: η αυτοκτονία για οικονομικούς λόγους είναι το ανώτατο στάδιο λαϊκισμού.
Ναι, αγαπητές μου και αγαπητοί μου, η Κεντροαριστερά ξανάρχεται, διότι δεν έφυγε ποτέ. Ο τελευταίος της μεταμορφισμός έχει ως βάση την «Κίνηση των 58», διεκδικώντας όσο περισσότερο ΠΑΣΟΚ κι όση περισσότερη ΔΗΜΑΡ γίνεται, καθώς αυτά τα δύο κόμματα αργοσβήνουν.
Η προσπάθεια λοιπόν να ανασυντεθεί ο χώρος της κεντροαριστεράς σε μια νέα μορφή προβάλλει επιτακτική, ως εναλλακτική εκδοχή του εαυτού της. Διότι η κεντροαριστερά (απ’ όταν ο κ. Σημίτης επανέφερε εν ζωή αυτόν τον όρο) υπήρξε ταυτοχρόνως μέσα σε όλες τις κυβερνήσεις και μέσα σε όλες τις αντιπολιτεύσεις των τελευταίων ετών του δικομματικού μονοκομματισμού. Οριζοντίως.
Η κεντροαριστερά (με καταχρηστική την ένθεση του όρου αριστερά σ’ αυτήν την έννοια) υπήρξε ως «εκσυγχρονισμός» η καθοριστική αποτύπωση των εκάστοτε πολιτικών επιλογών της άρχουσας τάξης και στα δύο κυβερνητικά κόμματα, και στο ΠΑΣΟΚ και στη Ν.Δ. Και ταυτοχρόνως και παραλλήλως. Ο «εκσυγχρονισμός» (που κάθε άλλο παρά εκσυγχρονισμός ήταν) υπήρξε ο κοινός παρονομαστής όλων των πολιτικών επιλογών, είτε του ΠΑΣΟΚ είτε της Ν.Δ. που μας έφεραν έως εδώ. Του λόγου το αληθές για τα δύο πρώην συγκοινωνούντα δοχεία που έγιναν ένα αποδεικνύει η παρουσία Στουρνάρα στην κυβέρνηση Σαμαρά ή η στήριξη της ίδιας πολιτικής για οτιδήποτε από πολιτικούς όπως ο κ. Σκανδαλίδης ή ο κ. Γεωργιάδης εν σάρκα μία και με μια ψυχή.
Ομως το σκάφος «Ελλάς» πυρπολήθηκε, και το πυρπόλησαν ανηλεώς και συστηματικώς τα δύο αυτά κόμματα, η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ. Με την ενθουσιώδη υποστήριξη των διαπλεκομένων ΜΜΕ, των ενσωματωμένων (εκ των) διανοούμενων και ενός μεγάλου μέρους του πανεπιστημιακού κατεστημένου.
Συνεπώς, μετά τη χρεωκοπία αυτού του συστήματος προβάλλει αδήριτη η ανάγκη να εμφανίσει ως εναλλακτική λύση μιαν άλλη πλευρά του εαυτού του, ακριβώς την ίδια δηλαδή, αλλά με μιαν άλλη μορφή, με μιαν κάποια αναπαλαίωση, διότι από καινούργια υλικά - ου!
Επανεμφανίζεται έτσι με τις ευλογίες Σημίτη, Διαπλοκής και Σία ο κ. Γαννίτσης, ή άλλοι σαν αυτόν, όχι σαν απολειφάδια μιας ιστορικής (προς κρημνούς) διαδρομής, αλλά ως χαμένες ευκαιρίες.
Αν χαρακτήρισε κάτι τον εκσυγχρονισμό όταν ήταν στις δόξες του (αλλά και τώρα που κυβερνά στα μουλωχτά) ήταν η αλαζονεία του (να θεωρεί τους εκπροσώπους του ως τους μόνους «σοβαρούς» και «υπεύθυνους») , η πονηρία του (να καταγγέλλει όλους τους άλλους για λαϊκιστές) και η υποτέλειά του στους ξένους (με αποτέλεσμα η κυβέρνηση των ανδρεικέλων σήμερα να του πηγαίνει γάντι).
Η οίησή τους -των στελεχών της κεντροαριστεράς- είναι τέτοια που, αφού τα έκαναν επί μακρόν παντού μαντάρα, τώρα ανακυκλώνουν τους εαυτούς των και τους εμφανίζουν ως εναλλακτική λύση στα έργα τους.
Εις ό,τι αφορά τους ανθρώπους, το όλον εγχείρημα μοιάζει με περιήγηση σε νεκροταφείο αυτοκινήτων, σε μάντρα πεθαμένων κινητήρων, με τη φιλοδοξία της ανασύνθεσης ενός μοντέλου Φρανκενστάιν.
Με άφατο θράσος οι παλιοί σύντροφοι του Ακη και του Γιάννος, του κ. Μαντέλη και του κ. Τσουκάτου, πασπαλισμένοι και με ολίγον από ΔΗΜΑΡ (μέρος της οποίας υπήρξε έκπαλαι συνένοχο στα καμώματα των εκσυγχρονιστών) επανεμφανίζουν τις παλιές τους αμαρτίες ως λύση, ως πρόταση, ως πρόγραμμα. Αυτοί οι ίδιοι που με τα έργα τους άνοιξαν τον δρόμο για να φθάσουμε ως την Τρόικα, τώρα θέλουν ακριβώς αυτά τα έργα της Τρόικας να τα νομιμοποιήσουν με τη χρυσόσκονη της «σοβαρής» και «υπεύθυνης» παρουσίας τους.
Το έργο αυτό παίζεται πολλά χρόνια στην Ελλάδα.
Από τα ίδια πρόσωπα, μέσα από τα ίδια ΜΜΕ, με τα ίδια στερεότυπα. Θέλει πολλή υπεροψία για να πιστεύουν ορισμένοι ότι μπορούν να προσθέσουν σήμερα ακόμα μια πράξη σ’ αυτήν την τραγική φαρσοκωμωδία. Τέτοια περιθώρια σε μια Ελλάδα που ανασαίνει μαγκάλια και σκυλοπνίγεται στην πρώτη νεροποντή, δεν υπάρχουν πλέον.
Για μένα -επιτρέψτε μου- η κεντροαριστερά, ο «εκσυγχρονισμός», νεοφιλελεύθερος και «αριστερός», υπήρξε ο καρκίνος της ελληνικής και ευρωπαϊκής πολιτικής ζωής. Μάλιστα, όπως και στην Ευρώπη έτσι και στα καθ’ ημάς υπονόμευσε κι έφθειρε κατά κρίσιμο μέγεθος τη σκέψη και το ήθος μέρους της Αριστεράς με έννοιες και πρακτικές όπως της πολιτικής ορθότητος, του πολυπολιτισμού, του μεταμοντερνισμού και κάθε άλλης αμερικανιάς, αναγνωρίσιμης στις ΜΚΟ, στις Ανεξάρτητες Αρχές και σε ό,τι άλλο μπορούσε να ενσωματώνει την Αριστερά στα εύκολα και να την ακυρώνει στα δύσκολα.
Τώρα που η Αριστερά αποκαθιστά τη σχέση της με τον λαό (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ξανάγινε η ίδια στο σύνολό της λαϊκή), επειδή ο λαός στρέφεται προς αυτήν, κυρίως απ΄την απελπισία του, θα αποδειχθεί κρίσιμο το κατά πόσον, μέσα στην πολιτική πράξη τουλάχιστον, θα φανεί αν η Αριστερά έχει αποκαθαρθεί απ’ τις αμερικανιές ή αν, μέρος της ή όλη, θα παραμείνει αιχμαλωτισμένη στο πονηρό ιδεολογικό εποικοδόμημα που έχει στήσει η κεντροαριστερά.
Ο κυρίαρχος καθεστωτικός λόγος, είτε τον ομιλεί ο κ. Κεδίκογλου (και οι χρυσαυγίτικες παραφυάδες του), είτε τον ομιλεί ο κ. Πρωτόπαππας, είτε οι 58, είτε ο θηριώδης προπαγανδιστικός μηχανισμός της διαπλοκής, λέει ένα πράγμα και το αυτό: ότι υπάρχει ένα ασφυκτικό πλαίσιο έξω απ’ το οποίο κινδυνεύουμε με ασφυξία. Αυτό το καφκικό τοπίο, με αυτήν την οργουελιανή γλώσσα, πρέπει πρώτα απ’ όλα να σπάσει η ριζοσπαστική Αριστερά, αν δεν θέλει η επικοινωνία της με τον λαό να ’ναι σπασμένο τηλέφωνο. Η αποκατάσταση των εννοιών, η απελευθέρωση της σκέψης απ’ τους ευφημισμούς, η επιστροφή των εξόριστων λέξεων, η απελευθέρωση της σκέψης απ’ τον ζυγό των κλισέ, είναι εκ των ων ουκ άνευ για μια διακυβέρνηση υπέρ του λαού.
Αρκετά με τα «εθνικά φαντασιακά», τις «αφηγήσεις», τις «αλήθειες των άλλων», τους «λαϊκισμούς» και τους συναφείς πομφόλυγες με τους οποίους η καθεστωτική προπαγάνδα έκανε τη δουλειά της (πλύση εγκεφάλων έκανε), μάλιστα με τη βοήθεια, εκούσα ή άκουσα, όσων αριστερών υιοθέτησαν ή μιμήθηκαν αυτήν τη ρητορική. Υπάρχουν οι λέξεις από χώμα, ιδρώτα και όνειρο, η γλώσσα που μιλάει ο λαός όταν είναι στα καλά του. Σ’ αυτήν τη γλώσσα είμαστε υποχρεωμένοι να συνεννοηθούμε.
Οχι στα κομιλφώ κολωνακιώτικα, ότι ο κ. Γιαννίτσης, φέρ’ ειπείν, ήταν μια «χαμένη ευκαιρία», αλλά στη γλώσσα της ανάγκης: πώς σταματάμε τους πλειστηριασμούς; πώς εμποδίζουμε τις ομαδικές απολύσεις; πώς θα αποκαταστήσουμε τον πολιτισμό της εργασίας; και πώς ύστερα θα τον υψώσουμε κυρίαρχον; Επ’ αυτών και άλλων τέτοιων ζητά ο κήρυκας να αγορεύσουμε κι όχι αν ο Ντεριντά ίπτατο μαζί με τα άλλα μπαρμπούνια...

email: stathis@enikos.gr

Διαβάστε περισσότερα