Tο πρόγραμμα των Εορτών Εξόδου 2022

ΣΑΒΒΑΤΟ 2 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2022

8.00 μ.μ.Κέντρο Λόγου & Τέχνης «ΔΙΕΞΟΔΟΣ» 

Ο Δήμαρχος του Δήμου Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου κ. Κώστας Λύρος θα κηρύξει την έναρξη των δεκαπενθήμερων πολιτιστικών εκδηλώσεων  για την 196^η επέτειο της Εξόδου της Ηρωικής Φρουράς των Ελεύθερων Πολιορκημένων

« ΡΕΤΡΟ»Εγκαίνια έκθεσης Φωτογραφίας του Νίκου Σιάμου

Διάρκεια Έκθεσης: 2 Απριλίου έως 30 Απριλίου

Ώρες : Πρωί 11.00 π.μ. έως 1.00 μ.μ.

          Απόγευμα 7.30 μ.μ. έως 9.30 μ.μ.

         Κάθε μέρα (εκτός Δευτέρας και Τρίτης)

Οργάνωση: Κέντρο Λόγου & Τέχνης «ΔΙΕΞΟΔΟΣ»

Χώρος Εκδήλωσης: Ιστορικό Μουσείο «ΔΙΕΞΟΔΟΣ»

 

ΚΥΡΙΑΚΗ 3 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2022

10.00 π.μ.  Εκδήλωση αφιερωμένη στην Ιστορική Έξοδο του Μεσολογγίου

Οργάνωση: Ένωση Αιτωλ/νων Περιστερίου «Η Έξοδος»

Χώρος Εκδήλωσης: Μητροπολιτικός Ιερός Ναός Ευαγγελιστρίας Περιστερίου

 

11.00 π.μ. «Αφιέρωμα στα Ελληνικά Χρονικά»

Ομιλία από την Ιστορικό κα. Δήμητρα Κουκίου, Αναπληρώτρια Διευθύντρια του    Εθνικού Ιστορικού Μουσείου, με θέμα:

«Συνεστήθη ήδη και η παρούσα εν ΜεσολογγίωΕφημερίς, φέρουσα το όνομα Ελληνικά Χρονικά. 23 Δεκεμβρίου 1823, Δρ Ιωάννης Ιάκωβος Μάγερ»

Ανάγνωση κειμένων από το Ημερολόγιο της Πολιορκίας του Μεσολογγίου 1825-1826  του Ιωάννη Ιάκωβου Μάγερ, από τον Τηλέμαχο Τσαρδάκα, Σκηνοθέτη και Συγγραφέα, με συνοδεία μουσικής στο πιάνο από τον Συνθέτη Διονύση Μπάστα.

Μετά το πέρας της Εκδήλωσης θα γίνει ξενάγηση στο Μουσείο της Βυρωνικής Εταιρείας, για τον Λόρδο Βύρωνα και τον Φιλελληνισμό, στην Έκθεση για το 1821, ΕΠΑΝΑCΥΣΤΑΣΗ΄21: ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου.
Οργάνωση: Βυρωνική Εταιρεία Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου
Χώρος Εκδήλωσης: Βυρώνειο Κτίριο     

 

7.00 μ.μ. Για τη διακονία της εξέχουσας μνήμης ,

                εκδήλωση παρουσίασης του Βιβλίου της Ανθής Παπαθανασίου

Ντοβαίοι καπεταναίοι του Ζυγού

                 Ο Γενικός Αρχίατρος Αθηνών Ιωάννης Ν. Ντόβας

                «εις φιλοτιμίαν ηρωικών προγόνων»

Συνδιοργάνωση: Σύλλογος «Ντοβαίων αγωνιστών του Ζυγού 1821» – Πνευματικό Κέντρο Δήμου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου

Χώρος Εκδήλωσης: Αίθουσα Εκδηλώσεων Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλ/νίας

 

ΔΕΥΤΕΡΑ 4 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2022

9.00 π.μ. « Ταξιδεύοντας στο Μεσολόγγι των Ηρώων με τον Σπυρίδωνα

                    Τρικούπη»

Βιωματικό Εργαστήριο για τμήματα Δημοτικών Σχολείων

Διάρκεια Εργαστηρίου: 4 Απριλίου έως 15 Απριλίου 2022

Οργάνωση: Πνευματικό ΚέντροΔήμου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου

Χώρος Εκδήλωσης: Μουσείο Οικογενείας Τρικούπη

Συμμετοχή κατόπιν ραντεβού. Δηλώσεις συμμετοχής στο Πνευματικό Κέντρο Δήμου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου

 

8.30 μ.μ. «Με το σπαθί στο χέρι και με το τουφέκι –  Ο Κασομούλης και η πολιορκία του      Μεσολογγίου»

Ομιλία από τον κ. Αλέξη Πολίτη, Ομότιμο Καθηγητή Πανεπιστημίου Κρήτης

Συνδιοργάνωση: Σύλλογος Φίλοι του Ραδιοφώνου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου -Πνευματικό Κέντρο Δήμου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου

Χώρος Εκδήλωσης: Αίθουσα Εκδηλώσεων Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλ/νίας

 

ΤΡΙΤΗ 5 ΑΠΡΙΛΙΟΥ  2022

6.30 μ.μ. Κατάθεση στεφάνου στην προτομή  του Ναυάρχου Ανδρέα Μιαούλη

Συμμετοχή της Φιλαρμονικής του Δήμου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου «ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΨΑΛΗΣ».

Χώρος εκδήλωσης: Τουρλίδα Μεσολογγίου

 

7.30 μ.μ. Αποκαλυπτήρια τοιχογραφίας του Ναυάρχου Ανδρέα Μιαούλη

Συμμετέχουν  χορευτικοί σύλλογοι του Δήμου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου

Χώρος εκδήλωσης: Λιμάνι Μεσολογγίου

Συνδιοργάνωση: Πνευματικό Κέντρο – Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου

 

ΤΕΤΑΡΤΗ 6 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2022

8.00 μ.μ. «Καρποί ειρήνης»

Θεατρικό δρώμενο

Χώρος εκδήλωσης: Έναντι Κήπου των  Ηρώων

Συνδιοργάνωση: ΚΔΑΠ  ΑΜΕΑ «ΜΩΒ ΠΥΞΙΔΑ» – Πνευματικό Κέντρο Δήμου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου

 

8.30 μ.μ. «Έξοδος»

Συναυλία του συγκροτήματος «ΤΑΚΙΜ»

Τραγουδούν οι: Σταυρούλα Δαλιάνη και Παναγιώτης Αγγελακόπουλος

Αφήγηση: Δήμητρα Στογιάννη

Χώρος εκδήλωσης: Αύλειος χώρος Αγίου Σπυρίδωνα

Συνδιοργάνωση: Πνευματικό Κέντρο- Δήμος Ιεράς Πόλεως  Μεσολογγίου

 

ΠΕΜΠΤΗ   7 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2022

7.00 μ.μ.  «ΕΝΑ ΔΩΡΟ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ»

                Ο ζωγράφος  κ. Σωτήρης  Ιωσηφίδης   δωρίζει στο Μουσείο Ιστορίας & Τέχνης

του Δήμου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου, το έργο του  «Η ΕΞΟΔΟΣ» 2021 

Χώρος εκδήλωσης: Κτίριο Χρυσόγελου

Συνδιοργάνωση: Πνευματικό Κέντρο – Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου

 

8.30 μ.μ. «Οι διαπρεπείς νομικοί, αδελφοί Ζηνόβιος και  Δημήτριος Βάλβης, από το επαναστατημένο Μεσολόγγι, στα ύπατα αξιώματα της Πατρίδος»

Ομιλία από τον κ. Χρήστο Παΐσιο, Πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου Μεσολογγίου

Συνδιοργάνωση: Δικηγορικός Σύλλογος Μεσολογγίου – Πνευματικό Κέντρο – Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου

 

Μουσικοκινητικό  δρώμενο από το Καλλιτεχνικό  Γυμνάσιο Μεσολογγίου

Συνδιοργάνωση:  Πνευματικό Κέντρο – Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου

Χώρος Εκδηλώσεων : Αίθουσα Εκδηλώσεων Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλ/νίας

 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ  8 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2022

9.30 μ.μ. 4^ος  Μαραθώνιος Ανάγνωσης για το Μεσολόγγι στα χρόνια της Επανάστασης

Συνδιοργάνωση: Σύλλογος Φίλων Βαλβείου Βιβλιοθήκης – Πνευματικό Κέντρο -Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου

Χώρος Εκδήλωσης: Κήπος των Ηρώων

 

ΣΑΒΒΑΤΟ 9 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2022

ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ

11.00 π.μ. «Ιταλοί Φιλέλληνες στις πολιορκίες του Μεσολογγίου»

Ομιλία  από τον κ. Ιωάννη Κατσαβό, Στέλεχος του Πολεμικού Ναυτικού – Ιστορικός

Χώρος Εκδήλωσης: Αίθουσα Εκδηλώσεων Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλ/νίας

Συνδιοργάνωση: Πνευματικό Κέντρο– Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου

 

ΑΘΗΝΑ

7.00 μ.μ. Εκδήλωση αφιερωμένη στον Μάρκο Μπότσαρη

                Ομιλητής: Παναγιώτης Μανιώτης, Φιλόλογος

                Στην εκδήλωση θα γίνει παράδοση των όπλων του Μπάρκου Μπότσαρη στο Δήμο Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου

Χώρος Εκδήλωσης: Εθνικό Ιστορικό Μουσείο (ΜέγαροΠαλαιάς Βουλής )

Συνδιοργάνωση:

Σύλλογος Μεσολογγιτών Αττικής «Ο Άγιος Συμεών»

Διεθνής Ακαδημία της Ελευθερίας

Διεθνής Αδελφότητα Απογόνων Ελευθέρων Πολιορκημένων

Πνευματικό Κέντρο – Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου

 

ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ

8.00 μ.μ. Συναυλία  Συνόλου Παραδοσιακής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Αγρινίου

Χώρος Εκδήλωσης: Αίθουσα Εκδηλώσεων Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλ/νίας

Συνδιοργάνωση: Πνευματικό Κέντρο- Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου

 

ΚΥΡΙΑΚΗ 10 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2022

10.30 π.μ. Μνημόσυνο για τον Αθανάσιο Ραζή-Κότσικα  στο  ιστορικό παρεκκλήσι  της

                  ΑγίαςΠαρασκευούλας

    Κατάθεση στεφάνων στον Κήπο των Ηρώων

    Συμμετοχή της Φιλαρμονικής του Δήμου Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου «ΧΡΗΣΤΟΣ

     ΚΑΨΑΛΗΣ»

Συνδιοργάνωση: Σύλλογος Μεσολογγιτών «Αθανάσιος Ραζή- Κότσικας» –   

    Πνευματικό Κέντρο Δήμου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου

 

ΑΘΗΝΑ

11.00 π.μ. Εκδήλωση του Συλλόγου Μεσολογγιτών Αττικής.

Επιμνημόσυνη Δέηση στη μνήμη των πεσόντων κατά τις Πολιορκίες και την Έξοδο των «Ελεύθερων Πολιορκημένων» στον Ιερό Ναό Αγίας Ειρήνης, στην οδό Αιόλου

Εκφώνηση του Πανηγυρικού της ημέρας από τον Ιατρό Στάθη Τσεκούρα

Πομπή προς το Μνημείο του  «Αγνώστου  Στρατιώτη» με την συνοδεία της Φιλαρμονικής του Δήμου Αθηναίων και τμήματος «Αη-Συμιωτών»

Κατάθεση στεφάνων – Ενός λεπτού σιγή – Εθνικός ‘Υμνος

 

ΑΙΤΩΛΙΚΟ

11.00 π.μ. Πανελλήνιο πρωτάθλημα Κανόε – Καγιάκ «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ»

Χώρος Εκδήλωσης: Δυτική παραλία Αιτωλικού

Συνδιοργάνωση:

Ελληνική  Ομοσπονδία ΚΑΝΟΕ – ΚΑΓΙΑΚ – ΝΟΜ – Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας -Πνευματικό Κέντρο – Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου

 

ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ

6.00 μ.μ. Τρισάγιο στη ΝΤΑΠΙΑ ΛΟΥΝΕΤΑ, εκεί όπου διαδραματίστηκε η κορύφωση της μεγάλης ΘΥΣΙΑΣ

Κατάθεση  στεφάνων

Οργάνωση: Σύλλογος Πανηγυριστών «Ο Αη-Συμιός»

Χώρος Εκδήλωσης: Ντάπια Λουνέτα, αύλειος χώρος Τρικούπειου Πολιτιστικού Κέντρου 

 

7.30 μ.μ.  ΚΤΙΡΙΟ  ΧΡΥΣΟΓΕΛΟΥ 

   ΤΟΜΕΑΣ  ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΠΔΕ

• Εκδήλωση για τον Δημήτρη Μεσθενέα , πρωτεργάτη του τύπου και της επανάστασης με τίτλο: «H ιδέα της Ελευθερίας –«Ελληνικά Χρονικά-Δ. Μεσθενεύς»

      Ομιλητές: Αριστογιάννης  Γαρμπής, Καθηγητής Πανεπιστημίου

                        Πατρών

                         Σπύρος Βλαχόπουλος , Καθηγητής Νομικής Σχολής ΕΚΠΑ.

8.30 μ.μ. ΚΤΙΡΙΟ  ΧΡΥΣΟΓΕΛΟΥ

   ΤΟΜΕΑΣ  ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΠΔΕ

• Εγκαίνια Εικαστικής Έκθεσης του Τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου  Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με τίτλο: «O Ζωγράφος: Ιεροφάντης ή Χειριστής;»

Ομιλητές: Δημήτρης Ζουρούδης  ,Καθηγητής της Σχολής Καλών

Τεχνών  Α.Π.Θ.

9.00 μ.μ. ΚΤΙΡΙΟ  ΧΡΥΣΟΓΕΛΟΥ

   ΤΟΜΕΑΣ  ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΠΔΕ

• «Ετεροτυπία Δημοτικά τραγούδια με το ίδιο ή παραπλήσιο θέμα και οι παραλλαγές τους»  Με το 25μελές  σύνολο παραδοσιακής μουσικής του Τμήματος ΜουσικήςΤμήματος  Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας υπό τη Διεύθυνση του Α. Καθηγητή Μάνου Αχαλινωτόπουλου.

Υπό την αιγίδα  του Δήμου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου

 

ΔΕΥΤΕΡΑ  11 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2022

8.30 μ.μ. Θεατρική παράσταση «Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΗΣ ΖΑΚΥΝΘΟΣ» του Διονυσίου Σολωμού, από την ηθοποιό κα ’Ολγα  Παππά

Χώρος Εκδήλωσης: Αίθουσα Εκδηλώσεων Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλ/νίας

Οργάνωση: Πνευματικό Κέντρο Δήμου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου

 

ΤΡΙΤΗ  12 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2022

8.00 μ.μ. Εγκαίνια έκθεσης Γλυπτών«1821 – Επανάσταση κατά πάσης δουλείας» από την ‘Ενωση Γλυπτών Ελλάδος

Διάρκεια ‘Εκθεσης: 12 Απριλίου έως 12 Μαϊου 2022

Χώρος Εκδήλωσης: Κτίριο Χρυσόγελου

Συνδιοργάνωση: Πνευματικό Κέντρο – Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου

 

ΤΕΤΑΡΤΗ  13 ΑΠΡΙΛΙΟΥ  2022

7.00 μ.μ. Ημέρα μνήμης του Αρχηγού της Φρουράς των Μεσολογγιτών Αθανασίου Ραζή- Κότσικα

Πομπή προς τον Κήπο των Ηρώων με αφετηρία το Ιστορικό Μουσείο «ΔΙΕΞΟΔΟΣ»,       

με τη συμμετοχή της Μπάντας «Διονύσιος Σολωμός» και του Ομίλου Φίλων Ιστορικής Φορεσιάς και Οπλισμού «ΛΙΑΡΟΣ»

Απόδοση τιμών στο Μνημείο του Αθανασίου Ραζή-Κότσικα στον Κήπο των Ηρώων

Οργάνωση: Διονύσιος Σολωμός – Κέντρο Λόγου & Τέχνης  «ΔΙΕΞΟΔΟΣ» – Όμιλος Φίλων Ιστορικής Φορεσιάς και Οπλισμού «ΛΙΑΡΟΣ»

 

8.30 μ.μ. «Τραγουδώντας την Άνοιξη της Λευτεριάς»

Συναυλία της Χορωδίας του Πνευματικού Κέντρου Δήμου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου 

Τραγουδούν: Γεράσιμος Ανδρεάτος, Ελένη Πέτα , Λάκης Χαλκιάς

Καλλιτεχνική Επιμέλεια – Διεύθυνση: Σπύρος Χολέβας

Αφήγηση: Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος

Χώρος  Εκδήλωσης :Αύλειος χώρος Δικαστικού Μεγάρου-έναντι Αρχαιολογικού Μουσείου

Συνδιοργάνωση: Πνευματικό Κέντρο – Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου

 

ΠΕΜΠΤΗ 14  ΑΠΡΙΛΙΟΥ  2022

7.00 μ.μ. Το Μεσολόγγι τιμά τους Αδελφοποιημένους Δήμους

Τιμώμενος Δήμος: Δήμος Καλαμάτας

Καλωσόρισμα από το Δήμαρχο του Δήμου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου κ. Κώστα Λύρο

Χαιρετισμός από το Δήμαρχο Καλαμάτας κ. Θανάση Βασιλόπουλο

«Στη γη της Ελευθερίας» Η μουσική σαν ύψιστη μορφή έκφρασης, ελευθερίας, δημοκρατίας και επικοινωνίας  ενώνει τους λαούς

Συναυλία  του Δημοτικού Ωδείου Καλαμάτας με έργα της Ελληνικής Εθνικής  Μουσικής Σχολής και του Ευρωπαϊκού  Διαφωτισμού

Χώρος Εκδήλωσης: Αίθουσα Εκδηλώσεων Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλ/νίας

 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 15  ΑΠΡΙΛΙΟΥ  2022

Γενικός σημαιοστολισμός της Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου.
Εορταστικές εκδηλώσεις στο Πανεπιστήμιο Πατρών- Πανεπιστημιακές Σχολές Μεσολογγίου, Λύκεια, Γυμνάσια, Δημοτικά Σχολεία και Νηπιαγωγεία  του Δήμου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου.

Εγκαίνια  Κινητού Ψηφιακού Πάρκου Ανάδειξης της Ιστορίας και Πολιτιστικού αποθέματος της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας (Ειδικό πρόγραμμα)

Χώρος εκδήλωσης: Αύλειος χώρος της Περιφερειακής ΕνότηταςΑιτωλ/νίας

 

11.00 π.μ. Κατάθεση στεφάνων από σπουδαστές και μαθητές, στον Τύμβο του Κήπου των Ηρώων

12.00μ.    12η Συνάντηση Απογόνων των Ελεύθερων Πολιορκημένων
«Η συμβολή των γυναικών της Ρούμελης στην Επανάσταση του 1821» 

Ομιλία με θέμα:«Η Γυναίκα στο Πολιορκημένο Μεσολόγγι»

Ομιλήτρια: κα. Γυφτογιάννη Μαρία, Λογοθεραπεύτρια, Β’ Αντιπρόεδρος Διεθνούς Αδελφότητας Απογόνων των Ελεύθερων Πολιορκημένων

Παρουσίαση βιβλίου «Η συμβολή των γυναικών της Ρούμελης στην Επανάσταση του 1821»  της κας  ΛαμπρίνηςΚουφάκη

Ομιλητές : κ. Πιτσιάκκας Πέτρος, Φιλόλογος M.Ed Διευθυντής 2ου ΓΕΛ Ναυπάκτου και κ. Μακρής Δ. Γιάννης, Πρόεδρος Διεθνούς Αδελφότητας Απογόνων των Ελεύθερων Πολιορκημένων

Οργάνωση : Σύλλογος Ιστορικών Μελετών Ιερού Αγώνος εις Στερεάν Ελλάδα  και Διεθνής Αδελφότητα Απογόνων των Ελεύθερων Πολιορκημένων.

Συντονίστρια : κα.ΒάσωΒήττα – Δημοσιογράφος

Χώρος Εκδήλωσης: Αίθουσα Εκδηλώσεων Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλ/νίας

Υπό την αιγίδα του Δήμου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου

6.00 μ.μ. Επιμνημόσυνη Δέηση στον Κήπο των Ηρώων
Κατάθεση στεφάνων από τις Τοπικές Αρχές, Συλλόγους, Οργανώσεις και Φορείς, στον Τύμβο του Κήπου των Ηρώων

8.00 μ.μ.Το Μεσολόγγι τιμά τις χώρες των Φιλελλήνων

Τιμώμενη χώρα: Ιταλία
Χαιρετισμός από το Δήμαρχο του Δήμου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου κ. Κώστα Λύρο

Χαιρετισμός από την Πρέσβειρα της Ιταλίας κα.PatriziaFalcinelli

Συναυλία «Στις Άκρες του Ιονίου» του μουσικού σχήματος Encardia

Παραδοσιακά τραγούδια, ρυθμοί και χοροί του Ιταλικού Νότου με τη συμμετοχή της χορευτικής ομάδας των Εncardia

Συνδιοργάνωση: Πρεσβεία της Ιταλίας στην Ελλάδα – Πνευματικό Κέντρο Δήμου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου
Χώρος Εκδήλωσης: Αίθουσα Εκδηλώσεων Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλ/νίας

 

9.30 μ.μ. Νυχτερινό προσκύνημα στον Κήπο των Ηρώων, προετοιμάζοντας το δρώμενο της ανατίναξης του Δημογέροντα Χρήστου Καψάλη.
Υπό τη Διεύθυνση του κ Σπύρου Χολέβα.

 

ΣΑΒΒΑΤΟ  16 ΑΠΡΙΛΙΟΥ  2022

9.30 π.μ. Υποδοχή Εκπροσώπων Ξένων κρατών και Εκπροσώπου της Κυβέρνησης στην αίθουσα τελετών του Μουσείου Ιστορίας και Τέχνης (κεντρική Πλατεία Μπότσαρη)
10.15 π.μ. Επιμνημόσυνη δέηση στο Μνημείο των Φιλελλήνων στον Κήπο των Ηρώων
Κατάθεση στεφάνων από τον Εκπρόσωπο της Κυβέρνησης, τον Περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδας,  τους εκπροσώπους Ξένων Κρατών, τον Ανώτερο Διοικητή Φρουράς του 2/39 Συντάγματος Ευζώνων και τον Δήμαρχο του Δήμου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου
Τιμώμενη χώρα η Ιταλία

 

10.25 π.μ. Κατάθεση στεφάνων από την Πρέσβειρα της Ιταλίας κα.PatriziaFalcinelli  και τον Δήμαρχο του Δήμου Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου κ. Κώστα Λύρο στο Μνημείο των Ιταλών Φιλελλήνων

10.35 π.μ. Καταθέσεις στεφάνων στο Μνημείο Κυπρίων Αγωνιστών από τον Δήμαρχο Μόρφου, τον Δήμαρχο Αμμοχώστου, τον Δήμαρχο Κερύνειας, τον Πρόεδρο της Κοινότητας Κοίλης και τον Δήμαρχο του Δήμου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου

Προσκύνημα  εκπροσώπων Δήμων, Φορέων και Οργανώσεων εκτός  του Δήμου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου, στον Τύμβο του Κήπου των Ηρώων, και Αφιερωματικών Μνημείων, κατόπιν επιθυμίας των

Ελεύθερη προσέλευση

 

10.50 π.μ. Τα κειμήλια του Μπότσαρη στο Μουσείο Ιστορίας και Τέχνης.

11.00 π.μ. Εκκίνηση 38^ου Ιστιοπλοϊκού Αγώνα Θυσίας Πατρών – Μεσολογγίου
Οργάνωση: Ιστιοπλοϊκός Όμιλος Πατρών

Υπό την Αιγίδα του Δήμου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου 

 

11.00 π.μ. Μεταφορά της Εικόνας της Εξόδου, του Ιερού Λαβάρου και του Τιμίου Σταυρού Αγιασμού του Επισκόπου Ρωγών και Κοζύλης Ιωσήφ, από το Μουσείο Ιστορίας και Τέχνης στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος

11.30 π.μ. Εκκίνηση του 74ου ΔΡΟΜΟΥ ΘΥΣΙΑΣ  από το Ιστορικό Μοναστήρι του Αγίου Συμεών και 5^ουΠαιδικού ΔΡΟΜΟΥ ΘΥΣΙΑΣ από την Πύλη

11.30 π.μ. Επιμνημόσυνη δέηση στο Μνημείο του Ελβετού Φιλέλληνα Ιωάννη –Ιακώβου Μάγερ, τιμώντας την 196η επέτειο του θανάτου του

Κατάθεση στεφάνων από τον Εκπρόσωπο της Κυβέρνησης, τον Περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδας, την Πρεσβεία της Ελβετίας, τον Ανώτερο Διοικητή Φρουράς 2/39 Συντάγματος Ευζώνων, την ΕΣΗΕΑ,  το Δήμαρχο του Schöfflisdorf και το Δήμαρχο του Δήμου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου

 

11.50 π.μ.Επιμνημόσυνη δέηση τιμώντας την 196η επέτειο του μαρτυρικού θανάτου του  του Επισκόπου Ρωγών και Κοζύλης Ιωσήφ .

Κατάθεση στεφάνων από τον Εκπρόσωπο της Κυβέρνησης, τον Περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδας, τον Ανώτερο Διοικητή Φρουράς 2/39 Συντάγματος Ευζώνων, τον Πρόεδρο του Μουσικού Ομίλου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου «Ιωσήφ Ρωγών» και το Δήμαρχο του Δήμου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου, (ιδιαίτερο πρόγραμμα εκδήλωσης).

 

12.00 μ. Βράβευση νικητών–τριών του 5^ου Παιδικού ΔΡΟΜΟΥ ΘΥΣΙΑΣ

Χώρος Εκδήλωσης: Αίθουσα Τελετών Μουσείου Ιστορίας & Τέχνης

12.30 μ.μ. Επιμνημόσυνη δέηση στον τόπο θανάτου του Λόρδου Βύρωνος τιμώντας την 198η επέτειο του θανάτου του

Κατάθεση στεφάνων από τον Εκπρόσωπο της Κυβέρνησης , τον Περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδας, την Πρεσβεία της Μεγάλης Βρετανίας,  τον Ανώτερο Διοικητή Φρουράς 2/39 Συντάγματος Ευζώνων, την Πρόεδρο της Βυρωνικής Εταιρείας Μεσολογγίου ως εκπρόσωπος της Διεθνούς Συνομοσπονδίας Βυρωνικών Εταιριών, το Δήμαρχο του Gedling και το Δήμαρχο του Δήμου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου

1.00 μ.μ. Ετήσια εκδήλωση της Βιβλιοθήκης της Βουλής των Ελλήνων
«Παρουσίαση του καταλόγου του Μουσείου Οικογενείας Τρικούπη»
Συνδιοργάνωση: Βιβλιοθήκη Βουλής των Ελλήνων – Πνευματικό Κέντρο -Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου
Χώρος Εκδήλωσης: Μουσείο Οικογενείας Τρικούπη

2.30 μ.μ. Παράθεση γεύματος στους εκπροσώπους Ξένων Κρατών από το Δήμο Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου – Ανταλλαγή δώρων

5.00 μ.μ. Απονομή επάθλων στους νικητές του 38^ου Ιστιοπλοϊκού Αγώνα Θυσίας
Χώρος Εκδήλωσης: Αίθουσα Τελετών Μουσείου Ιστορίας & Τέχνης

5.30 μ.μ. Μεταφορά Ιερών Κειμηλίων από το Μουσείο Ιστορίας & Τέχνης στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αγίου Σπυρίδωνος
Οργάνωση: Σύλλογος Πανηγυριστών «Ο Άη-Συμιός»

5.30 μ.μ. Μέγας Εσπερινός στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος, στον οποίο θα χοροστατήσει ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης  Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ.κ. Ιερόθεος, Τοποτηρητής Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας

6.15 μ.μ. Πέρας προσέλευσης Επισήμων

6.30 μ.μ. Εκκίνηση πομπής από τον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος και μετάβαση στον Κήπο των Ηρώων
Επιμνημόσυνη Δέηση και κατάθεση στεφάνων από την Ελληνική Κυβέρνηση, τη Βουλή των Ελλήνων, τις  Ένοπλες Δυνάμεις, τον Περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδας, την Ακαδημία Αθηνών, την Πρεσβεία της Ιταλίας  ως Τιμώμενης Χώρας,   τα Σώματα Ασφαλείας, τον Πρόεδρο ΚΕΔΕ, το Δήμο Καλαμάτας  ως Τιμώμενου Αδελφοποιημένου Δήμου και το Δήμαρχο του Δήμου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου
Πανηγυρικός από το Δήμαρχο του Δήμου  Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου κ. Κώστα Λύρο.

Αναπαράσταση της Ανατίναξης του Δημογέροντα Χρήστου Καψάλη, με τη συμμετοχή της χορωδίας του Πνευματικού Κοινωνικού Αθλητικού Κέντρου Δήμου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου,  και Μαθητών Σχολείων του Μεσολογγίου υπό τη Διεύθυνση του Καλλιτεχνικού Διευθυντή κ. Σπύρου Χολέβα

10.30 μ.μ. Δεξίωση στη Λέσχη Αξιωματικών Φρουράς Μεσολογγίου από τον Ανώτερο Διοικητή Φρουράς 2/39 Συντάγματος Ευζώνων (Ιδιαίτερη Πρόσκληση)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ  17 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2022

6.30 π.μ. Εωθινό, κανονιοβολισμοί και κωδωνοκρουσίες των εκκλησιών της Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου

7.00 π.μ. Θεία Λειτουργία στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος

10.40 π.μ. Άφιξη και υποδοχή της Α.Ε. Κατερίνας Σακελλαροπούλου Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας, στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος

10.45 π.μ. Δοξολογία στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου  Μητροπολίτου  Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ.κ. Ιεροθέου, Τοποτηρητού Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας

11.00 π.μ. Εκκίνηση πομπής από τον Μητροπολιτικό  Ιερό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος και μετάβαση στον Κήπο των Ηρώων

Τρισάγιο στους Αθάνατους Νεκρούς

Κατάθεση στεφάνου στον Τύμβο των Ηρώων από την Α.Ε  Κατερίνα Σακελλαροπούλου  Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας

Πανηγυρικός από τον Εκπρόσωπο της Ελληνικής Κυβέρνησης

Το Μοιρολόι  «Να ζει το Μεσολόγγι» από την κα VivianDouglas υψίφωνο

Συμμετέχει τμήμα της  χορωδίας του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου υπό τη Διεύθυνση του Καλλιτεχνικού Διευθυντή κ. Σπύρου Χολέβα 

2.00 μ.μ. Μεταφορά των Ιερών κειμηλίων από τον Κήπο των Ηρώων στο Μουσείο Ιστορίας και Τέχνης με τη συμμετοχή της φιλαρμονικής μπάντας του Μουσικού Ομίλου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου «Ιωσήφ Ρωγών»

2.10 μ.μ. Επίδειξη από Αεροσκάφος F16 της ΟΜΑΔΑΣ ΖΕΥΣ

2.30 μ.μ. Επίσημο γεύμα από τον Δήμαρχο του Δήμου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου

(Ιδιαίτερη Πρόσκληση)

7.00 μ.μ. Επιστροφή της Εικόνας της Εξόδου με πομπή από τον Κήπο των Ηρώων στην αίθουσα τελετών του Μουσείου Ιστορίας & Τέχνης

Υποστολή της Σημαίας στην Κεντρική Πλατεία Μάρκου Μπότσαρη

Τελετάρχης της Πομπής ορίστηκε ο κ. Ασημάκης Γιώτης

 

Όλες οι εκδηλώσεις τελούν υπό την αιγίδα του Δήμου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου και την υποστήριξη του Πνευματικού Κοινωνικού Αθλητικού Κέντρου

 

ΚΥΡΙΑΚΗ 17 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2022

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

9.45 π.μ. ΔΟΞΟΛΟΓΙΑ  στον Ιερό Ναό Παναγίας (Δ.Γούναρη 8)

11.30 π.μ. ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ

ΤΗ ΥΠΕΡΜΑΧΩ

ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΗ από τον Πρόεδρο της Ε.Ρ.Β.Ε. κ. Γεώργιο Παπαδημητρίου

ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ από τον Ομότιμο Καθηγητή του ΑΠΘ κ. Γεώργιο Σούλιο με θέμα «Η  Επανάσταση του 1821 και η διεθνής απήχησή της»

Απαγγελία αποσπασμάτων από τους Ελεύθερους Πολιορκημένους του Δ. Σολωμού

Απαγγέλει η Ρουμελιώτισσα ποιήτρια και συγγραφέας κ. Γεωργία -Γοργώ Αλεξίου, Πρόεδρος της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου  Ελλάδος και η Αναστασία Χατζή, τέως Αντιπρόεδρος και μέλος του ΔΣ της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος

Δημοτικά ποιήματα που υμνούν την Δόξα του Μεσολογγίου. Απαγγέλει ο Ρουμελιώτης κ. Κωνσταντίνος Β. Στρατόπουλος

Εθνικός Ύμνος

Οργάνωση: Ένωση Ρουμελιωτών Βορείου Ελλάδος 

Χώρος εκδήλωσης: Αίθουσα Ενώσεως  Ρουμελιωτών Βορείου Ελλάδος

Διαβάστε περισσότερα

Απόψεις ΟΑΕΔ: Πίσω απ’ το «ταμείο» κάνουν «μπίζνες»

 

Όταν το «Εγώ, ο Ντάνιελ Μπλέικ» κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες πολλοί έσπευσαν να μιλήσουν για την κατίσχυση του μηνύματος έναντι της ταινίας. Άλλοι πάλι υποστήριξαν ότι δικαίως ο Κεν Λόουτς μπήκε στη λίστα των διπλά βραβευμένων με Χρυσό Φοίνικα δημιουργών. Προσωπικά, τάσσομαι με τους δεύτερους, ως ένας απλός σινεφίλ, λάτρης της ρεαλιστικής ματιάς του Άγγλου σκηνοθέτη.

• ΕΛΛΟΓΑ ΠΑΡΑΛΟΓΑ του Δημήτρη Κούλαλη

Όμως, σκοπός του σημειώματος δεν είναι η κριτική αποτίμηση της ταινίας, μάλιστα ετεροχρονισμένα. Άσε που κάτι τέτοιο απαιτεί συγκεκριμένα μεθοδολογικά εργαλεία, τα οποία δεν κατέχει ο γράφων.

Θα σταθώ, ωστόσο, στο μήνυμα της ταινίας. Διαχρονικό κατά την άποψη της στήλης.

Σε συνέντευξή του στην ιστοσελίδα Flix.gr, ο βραβευμένος σκηνοθέτης ξεδίπλωσε το κοινωνικό, εν πολλοίς πραγματικό υπόβαθρο της σεναριακής μυθοπλασίας. Μίλησε για τα μη προφανή θύματα του μονοπωλιακού καπιταλισμού, για ανθρώπους «που έχουν κάποια αναπηρία, που έχουν αυτοκτονικές τάσεις και σε κάποια γραφεία απ’ όπου δίνουν αυτά τα επιδόματα, έχουν οδηγίες για το πώς να χειρίζονται εκείνους που λένε ότι έχουν τάση αυτοκτονίας ». Καυτηρίασε ακόμη και τη στάση των υπαλλήλων των υπηρεσιών απασχόλησης, καθώς σύμφωνα με τον ίδιο: «ξέρουν ότι σπρώχνουν τους ανθρώπους σ’ αυτήν την κατεύθυνση».

Βέβαια, ο πρωταγωνιστής Νταν και η συμπρωταγωνίστριά του Κέιτι είναι μη πραγματικά πρόσωπα. Ωστόσο, η κατάσταση που βιώνουν ως ρόλοι είναι πέρα ως πέρα αληθινή. Άνθρωποι που ξέρουν μια τέχνη, γνωρίζουν τα δικαιώματά τους, είναι επικοινωνιακοί, έχουν σπουδάσει, είναι φιλόδοξοι και, μολαταύτα, νικιούνται. Ηττώνται από ένα σύστημα που επιβάλλει τη δική του «πραγματικότητα», μα κατ’ ουσία δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένας θανατηφόρος ιός που υποθηκεύει το μέλλον μας.

Λίγο δακρύβρεχτο το τελευταίο, θα πει κάποιος. Μα, το απαιτεί η περίσταση, απαντάμε εμείς. Πώς αλλιώς, όταν μόλις την περασμένη εβδομάδα κατατέθηκε στη διαβούλευση από τον Υπουργό Εργασίας το νέο σχέδιο νόμου που περιλαμβάνει, εκτός της μετονομασίας του ΟΑΕΔ σε Δημόσια Υπηρεσία Απασχόλησης (ΔΥΠΑ), σειρά ρυθμίσεων που ούτε λίγο ούτε πολύ ποινικοποιούν το αδίκημα της ανεργίας, την ίδα ώρα που οργανώνεται ένα πάρτι εκατοντάδων εκατομμυρίων, με τον ΟΑΕΔ σε ρόλο διαιτητή ιδιωτικών συμφερόντων;

Η νέα νομοθετική πρωτοβουλία της κυβέρνησης προβλέπει την αυστηροποίηση του ελέγχου, την παροχή κινήτρων στη διαδικασία ενεργής αναζήτησης εργασίας από τους ανέργους, την εκκαθάριση του μητρώου του ΟΑΕΔ από τους «καταχραστές» των παροχών του, καθώς και τη μαζική κατάρτιση των ανέργων, ώστε αυτοί να καταλάβουν τις υπάρχουσες κενές θέσεις εργασίας.

Εκτός αυτών, η κυβέρνηση βάζει χέρι και στο Δ.Σ. του Οργανισμού, καθώς εκπαραθυρώνει τους κοινωνικούς εταίρους από τη θέση των δύο αντιπροέδρων του ΟΑΕΔ, υποκαθιστώντας τους με τρεις διορισμένους υποδιοικητές. Ταυτόχρονα, περιορίζει τη δράση των εκπροσώπων της ΓΣΕΕ (όποια δράση έχει απομείνει στη ΓΣΕΕ του «ΝΑΙ» στο δημοψήφισμα) , αλλά κι αυτή των εργοδοτικών οργανώσεων στο Δ.Σ. σε ποσοστό μειοψηφίας. Επιπλέον, δηλωμένος στόχος του σχεδίου νόμου αποτελεί κι η απόσπαση από τον ΟΑΕΔ και η καθ’ ολοκληρίαν παραχώρησή του στους κοινωνικούς εταίρους της διαχείρισης του 65% του Λογαριασμού για την Απασχόληση και την Επαγγελματική Κατάρτιση (ενός λογαριασμού όμως με μειωμένα οικονομικά εργαλεία, έπειτα από τις περικοπές εισφοράς του Βρούτση, το 2020), αλλά και η θεσμοθέτηση ενός συμβουλίου κοινωνικών εταίρων για τη διαχείριση εντός ΟΑΕΔ του υπόλοιπου 35% των πόρων του Λογαριασμού.

Ως αντιστάθμισμα (;) η κυβέρνηση, μα και μέρος του αντιπολιτευόμενου Τύπου που πρόσκεινται στον ΣΥΡΙΖΑ, προβάλλει τον πρωταγωνιστικό ρόλο του ΟΑΕΔ στη διακυβέρνηση του συστήματος δεξιοτήτων του εργατικού δυναμικού της χώρας, καθώς και τη βασική αρμοδιότητα των προγραμμάτων κατάρτισης εργαζομένων και ανέργων μεταξύ όλων των κρατικών φορέων.

Προς τι όμως αυτή η πρεμούρα για τις δεξιότητες των εν Ελλάδι εργαζόμενων;

Πριν αφήσουμε τα στοιχεία να μιλήσουν μόνα τους, θεωρούμε χρέος μας να αναφερθούμε σε τρία σημεία της επιχειρηματολογίας του αρμόδιου υπουργείου σχετικά με την αναδιάρθρωση του ΟΑΕΔ.

Για την κυβέρνηση και το υπουργικό της «πιστόλι» ειδικών αποστολών, τον κ. Χατζηδάκη, ντε, ο αποκλεισμός των ανέργων από το μητρώο και η κατάρτισή τους δημιουργούν «Δουλειές ξανά». Σ’ αυτή τη νέα εποχή, λοιπόν, δεν έχουν θέση «άνεργοι- ρετιρέ» που «προτιμούν να εργάζονται με “μαύρα” και να εξασφαλίζουν παροχές», όπως κατήγγειλε ο κ. υπουργός.

Ξέχασε όμως να αναφέρει ότι τόσο το ποσοστό των επιδοτούμενων ανέργων, όσο το ύψος των επιδομάτων και η διάρκεια καταβολής τους είναι πολύ περιορισμένα, ενώ τα περισσότερα επιδόματα, βοηθήματα και προγράμματα του Οργανισμού, με εξαίρεση το επίδομα ανεργίας και το πρόγραμμα κοινωνικού τουρισμού, επιβάλλουν ήδη επιδοματικά κριτήρια επιλεξιμότητας των δικαιούχων.

Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία Εγγεγραμμένης Ανεργίας του ΟΑΕΔ, τον περασμένο Ιανουάριο, το σύνολο των εγγεγραμμένων ανέργων, με κριτήριο την αναζήτηση εργασίας, ανήλθε σε 1.103.901 άτομα. Από αυτά, μόλις 212.800 δικαιούνταν επιδότησης, εκ των οποίων οι 107.139 ήταν εποχικοί υπάλληλοι τουριστικών επαγγελμάτων. https://www.oaed.gr/statistika-stixia-eggegrammenhs-anergias-oaed-ianuarios-2022

Σημειώστε ακόμη ότι, βάσει και πάλι των επίσημων στοιχείων του ΟΑΕΔ, με γνώμονα ότι το ύψος της επιδότησης υπολογίζεται σύμφωνα με τον μέσο όρο των μεικτών μηνιαίων αποδοχών του τελευταίου πριν από την απόλυση εξαμήνου, διαπιστώνεται ότι:

• Για Μ.Ο. μεικτών αποδοχών 355,45€ και άνω, το μηνιαίο επίδομα ανέρχεται σε 407,25€
• Για Μ.Ο. μεικτών αποδοχών από 177,73€ – 355,45€, το μηνιαίο επίδομα δεν ξεπερνά τα 305,50€
• Για Μ.Ο. μεικτών αποδοχών έως 177,72€, ο επιδοτούμενος θα λάβει μόλις 203,75€

Επομένως για ποιους ανέργους με υψηλά εισοδήματα, μιλά ο υπουργός;

Προσέτι δε, ο υπολογισμός της επιδότησης γίνεται βάσει 14μήνου (πριν από τη λύση ή τη λήξη της εργασιακής σχέσης, αφαιρουμένων των δύο τελευταίων μηνών) κι αυτή δεν ξεπερνά τους 12 μήνες..

Να δούμε πόσα θα φαγωθούν

Με βάση όλα τα παραπάνω, μήπως τελικά πίσω από την στοχοποίηση των ανέργων, αλλά και κάτω από μέτρα όπως η διαγραφή τους από το μητρώο και η διακοπή του γλίσχρου επιδόματος αν ο άνεργος αρνηθεί τρεις φορές θέση εργασίας που ο Οργανισμός κρίνει κατάλληλη, κρύβεται η ενίσχυση της πολιτικής που προβλέπει ότι και υπό τη νέα μορφή του ΟΑΕΔ «η ανάθεση των προμηθειών, των συμβάσεων έργων και υπηρεσιών θα γίνεται κατά παρέκκλιση από την κείμενη νομοθεσία»; Μήπως, τελικά, η διετής διαγραφή του ανέργου (όταν το επίδομα όπως είπαμε έχει ισχύ μόλις 12 μηνών),καθώς και η διαγραφή του αν θεωρηθεί ότι ασφαλισμένος δεν συνεργάζεται με τους υπαλλήλους της Υπηρεσίας, δεν αποτελεί παρά το κατασταλτικό αμπαλάρισμα των δώρων του κράτους προς τις μεγάλες επιχειρήσεις;

Γιατί το λέω αυτό;

Ενδεχομένως, η απάντηση βρίσκεται στις πρόσφατες εξαγγελίες του γίγαντα των οικονομικών, κ. Σκυλακάκη, ο οποίος ανακοίνωσε ότι ΘΑ χρηματοδοτηθούν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, μέσω του πολυαναμενόμενου μετασχηματισμού των μικρομεσαίων. Η χρηματοδότηση θα φτάσει έως και τα 180 εκατ. Ευρώ. Όμως, παράλληλα, τρέχουν άλλα δύο “πρότζεκτ” προκειμένου να αξιοποιηθούν τα εναπομείναντα 2 δισ. του Ταμείου Ανάκαμψης. Από αυτά, 255, 81 εκατ. Θα διατεθούν στα έργα Πράσινης μετάβασης. Ωστόσο, το μαρούλι βρίσκεται στις Ιδιωτικές επενδύσεις και τον μετασχηματισμό της οικονομίας (931,67 εκατ. Ευρώ), μα και στον τομέα Απασχόληση- Δεξιότητες- Κοινωνική Συνοχή (852,79 εκατ.), με τον ΟΑΕΔ να αναλαμβάνει τον ρόλο του dealer αυτών των χρημάτων.

Θα μου πεις: Λεφτά είναι, δεν πρέπει να διατεθούν στην οικονομία;

Θα συμφωνήσω. Μόνο που, αναφορικά με το πρώτο μεγάλο πακέτο, να θυμίσουμε ότι εκεί ακριβώς νομοθετήθηκε το κόλπο της αδιαφάνειας και της απουσίας δημοπράτησης, με μια δράκα εργολάβων να υλοποιεί τους σχεδιασμούς της με ζεστά ευρωπαϊκά κονδύλια. Ενώ, σ’ ό, τι αφορά τη μετατροπή του ΟΑΕΔ σε «μπροστινό» προγραμμάτων κατάρτισης κι εργασίας, βραχύβιας πάντα διάρκειας, αρκούν μόνο δυο λέξεις: «Σκόιλ ελικίκου».

Είδες σχέδιο οι άριστοι; Ετσιθελικό.

Διαβάστε περισσότερα

Ο πόλεμος στην Ουκρανία, ευκαιρία για τις ΗΠΑ να διατηρήσουν την στρατιωτική υπεροχή τους

 

• Michael T. Klare
• Γιάννης Κυπαρισσιάδης (μετάφραση)

Έξι μήνες μετά την πτώση της Καμπούλ και την άτακτη φυγή των δυτικών από το Αφγανιστάν, οι ΗΠΑ αισθάνονται υποχρεωμένες να σηκώσουν το γάντι που τους ρίχνει ένας στρατηγικός αντίπαλος, η Ρωσία, ασφαλώς ισχυρή στρατιωτικά, αλλά με μικρότερη προτεραιότητα για εκείνες από ό,τι η Κίνα. Επιπλέον, η εισβολή στην Ουκρανία συστρατεύει τους φοβισμένους Ευρωπαίους συμμάχους πίσω από τη σημαία του ΝΑΤΟ, όπου οι ΗΠΑ είναι ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης.

Η πρόσφατη εξέλιξη της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ φαίνεται τόσο παράδοξη ώστε πολλοί σχολιαστές έχουν χάσει τα λόγια τους: από τη μια πλευρά, η βιαστική και άτακτη απόσυρση των αμερικανικών στρατευμάτων από το Αφγανιστάν τροφοδοτεί την υποψία περί μιας υπερδύναμης σε παρακμή, που δεν διστάζει πλέον να πετάξει στον κάλαθο των αχρήστων τις διεθνείς δεσμεύσεις της. Από την άλλη, η σθεναρή αντίδρασή της στα σχέδια της Ρωσίας για την Ουκρανία φαίνεται να καταδεικνύει μια σκλήρυνση στάσης και την επιστροφή σε μια φιλόδοξη παρεμβατική πολιτική. Ωστόσο, όσο αντιφατικές και αν φαίνονται αυτές οι δύο εκφράσεις της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, φανερώνουν μια ενιαία στρατηγική, με στόχο να αποκαταστήσει τη θέση της χώρας ως πρώτης υπερδύναμης του πλανήτη.

Η διατήρηση αυτού του καθεστώτος αποτελεί τον κύριο σκοπό των Αμερικανών ηγετών μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου –και ακριβέστερα μετά το 1992, οπότε το υπουργείο Εθνικής Άμυνας είχε περιγράψει συνοπτικά τους στρατηγικούς στόχους του για τη μετασοβιετική περίοδο. Απαλλαγμένο από την απειλή μιας πολεμικής σύγκρουσης με τον παντοτινό εχθρό του, το Πεντάγωνο είχε ανακοινώσει ότι η στρατηγική του θα συνίστατο πλέον «στην παρεμπόδιση της εμφάνισης κάθε δυνητικού ανταγωνιστή στην παγκόσμια σκηνή»¹. Οι στρατηγικοί σχεδιαστές του δεν κράτησαν κρυφό τι σήμαινε αυτό: την παγίωση της συντριπτικής υπεροχής των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων και τη διατήρηση ενός συμπαγούς δικτύου έμπιστων συμμάχων.

Εκ πρώτης όψεως, η αποστολή δεν έμοιαζε ακατόρθωτη. Οι ΗΠΑ είχαν συντρίψει με ευκολία τον σοβιετικού τύπου στρατό του Σαντάμ Χουσεΐν στον πόλεμο του Κόλπου το 1990-1991, και καμία άλλη χώρα εκείνη την εποχή δεν φαινόταν άξια να αντισταθεί στην αμερικανική κυριαρχία. Κατά τις απαρχές του νέου αιώνα, εντούτοις, μια νέα ανησυχία εκδηλώθηκε στον Λευκό Οίκο: αφενός σχετικά με τον στρατιωτικό εκσυγχρονισμό της Κίνας και αφετέρου σχετικά με τη δεδηλωμένη πρόθεση του Βλαντιμίρ Πούτιν να επαναδομήσει τις ένοπλες δυνάμεις του. Με την έναρξη της θητείας του Τζορτζ Μπους, στις αρχές του 2001, οι υπεύθυνοι για την εθνική ασφάλεια δεσμεύτηκαν να αποτρέψουν αυτές τις νέες απειλές, αυξάνοντας τις στρατιωτικές δαπάνες και αναπτύσσοντας ακόμα στενότερους δεσμούς μεταξύ της χώρας τους και των κύριων συμμάχων της σε Ευρώπη και Ασία.

Ό,τι είχε αρχίσει να σκιαγραφείται η πολιτική αυτή, οι ΗΠΑ έγιναν ο στόχος των τρομοκρατικών επιθέσεων της 11^ης Σεπτεμβρίου. Από τη μια μέρα στην άλλη, η προσοχή του Πενταγώνου έφυγε από τον ανταγωνισμό με την Κίνα και τη Ρωσία προκειμένου να στραφεί προς τις αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή. Σύμφωνα με τις επιταγές του «παγκόσμιου πολέμου κατά της τρομοκρατίας» που κήρυξε ο πρόεδρος Μπους, οι αμερικανικές δυνάμεις αναδιαμορφώθηκαν και προσαρμόστηκαν για να ανταποκριθούν σε μάχες «χαμηλής έντασης» σε απομακρυσμένες ζώνες. Η εισβολή στο Ιράκ το 2003 σήμανε την πρόσκαιρη επιστροφή στην παραδοσιακή στρατιωτική σύγκρουση με ένα βαριά εξοπλισμένο εχθρικό κράτος. Όμως, μετά την κατάρρευση του καθεστώτος του Χουσεΐν, η πρώην αραβική περιφερειακή δύναμη έγινε κι εκείνη με τη σειρά της εστία ενός αντι-εξεγερτικού πολέμου μεγάλης διάρκειας.

«Να αυξηθεί η φονικότητα»

Ενόσω ο αμερικανικός στρατός αντιμετώπιζε τις τρομοκρατικές ομάδες, η Ρωσία και η Κίνα διπλασίασαν τις προσπάθειές τους να αυξηθούν οι στρατιωτικές δυνατότητές τους. Έχοντας διδαχθεί από τους πολέμους του Κόλπου το 1990 και το 2003, εξοπλίστηκαν με κατευθυνόμενους πυραύλους υψηλής ακρίβειας, καθώς και με άλλα εξελιγμένα όπλα που είχαν αποδείξει την αποτελεσματικότητά τους στο Ιράκ, περιορίζοντας σημαντικά το έως τότε τεχνολογικό προβάδισμα των Αμερικανών. Επιπρόσθετα, το Πεκίνο κατόρθωσε να κερδίσει πόντους στο γεωπολιτικό επίπεδο, διευρύνοντας τους εμπορικούς δεσμούς του στη Νότια και στη Νοτιοανατολική Ασία.

Τo 2011, οι Αμερικανοί ηγέτες είχαν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο εμμονικός πόλεμός τους ενάντια στην τρομοκρατία –παρότι πάντα δημοφιλής στο Κογκρέσο και στην κοινή γνώμη– είχε υπονομεύσει το καθεστώς τους ως υπερδύναμης. Στη διάρκεια μιας μυστικής συνάντησης το καλοκαίρι εκείνης της χρονιάς, η κυβέρνηση του Μπαράκ Ομπάμα αποφάσισε να οπισθοχωρήσει και να προσδώσει μεγαλύτερη στρατηγική σημασία στον ανταγωνισμό με την Κίνα παρά στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας. Αυτή η νέα προσέγγιση, που αποκλήθηκε «περιστροφή» (pivot) προς την Ασία, ανακοινώθηκε από τον Αμερικανό Πρόεδρο κατά τη διάρκεια μιας ομιλίας που εκφώνησε ενώπιον του αυστραλιανού Κοινοβουλίου στην Καμπέρα στις 17 Νοεμβρίου του 2011.

Για τον τότε αντιπρόεδρο Τζο Μπάιντεν, αυτός ο νέος προσανατολισμός δεν θα μπορούσε να ανταποκρίνεται καλύτερα στη δική του γραμμή, από την οποία δεν έχει παρεκκλίνει ποτέ έως σήμερα. Ωστόσο, η υπόσχεση του Ομπάμα να διαθέσει περισσότερα μέσα στην Ασία, «τη στιγμή που θέτουμε οριστικό τέλος στον πόλεμο στο Ιράκ και αρχίζουμε να βλέπουμε να μειώνεται η ένταση του πολέμου στο Αφγανιστάν», θα αποδεικνυόταν πρώιμη. Οι Ταλιμπάν επέδειξαν μια αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα στο Αφγανιστάν, ενώ στο Ιράκ η εμφάνιση του Ισλαμικού Κράτους (ΙΚ / ISIS) ανάγκασε τον Ομπάμα να αποστείλει ενισχύσεις στη χώρα. Από το 2014 ώς το 2018, ο «παγκόσμιος πόλεμος κατά της τρομοκρατίας» κυριάρχησε στον στρατηγικό σχεδιασμό της Ουάσιγκτον, με τις αμερικανικές δυνάμεις να εξακολουθούν να μάχονται στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν, ενώ ταυτόχρονα νέα μέτωπα έκαναν την εμφάνισή τους στη Σομαλία και στην υποσαχάρια Αφρική. Την ίδια περίοδο, ωστόσο, μια ανταρσία είχε αρχίσει να ζυμώνεται στους κόλπους του γενικού επιτελείου.

Για πολλούς αξιωματικούς –εκ των οποίων οι περισσότεροι είχαν θητεύσει τρεις, τέσσερις ή πέντε φορές στο Ιράκ ή στο Αφγανιστάν– ο «παγκόσμιος πόλεμος κατά της τρομοκρατίας» είχε μετατραπεί σε στρατηγικό αδιέξοδο. Όχι μόνο είχε αποτύχει να εξουδετερώσει τους Ταλιμπάν ή να εμποδίσει τον πολλαπλασιασμό ομάδων που συνδέονταν με το ΙΚ ή με την Αλ-Κάιντα, αλλά είχε καταναλώσει τεράστιους πόρους, οι οποίοι θα μπορούσαν να είχαν χρησιμοποιηθεί για τη χρηματοδότηση και τον εκσυγχρονισμό της στρατιωτικής μηχανής ή οποιασδήποτε άλλης προσπάθειας για την αντιμετώπιση της Κίνας και της Ρωσίας –η οποία είχε γίνει ένας επιπλέον σημαντικός ανταγωνιστής ύστερα από την προσάρτηση της Κριμαίας το 2014. Για πρώτη φορά μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, το καθεστώς της Αμερικής ως αδιαμφισβήτητης πρώτης υπερδύναμης του πλανήτη τέθηκε εν αμφιβόλω.

Με τη σιωπηρή συναίνεση του Ντόναλντ Τραμπ (που έδειχνε ελάχιστο ενδιαφέρον για τα γεωπολιτικά ζητήματα), οι ανώτατοι στρατιωτικοί ξεκινούν τη στρατηγική επανάστασή τους τον Φεβρουάριο του 2018. Στη «Στρατηγική Εθνικής Άμυνας» (NDS) που δημοσιεύθηκε εκείνο τον μήνα, ο «παγκόσμιος πόλεμος κατά της τρομοκρατίας» αναστέλλεται, ενώ ο «ανταγωνισμός των μεγάλων δυνάμεων» καθίσταται βασική έγνοια. «Το ανταγωνιστικό πλεονέκτημά μας έχει διαβρωθεί σε όλα τα πεδία του πολέμου –στον αέρα, στην ξηρά, στη θάλασσα, στο διάστημα και στον κυβερνοχώρο»², εξηγεί ο τότε υπουργός Άμυνας Τζέιμς Μάτις. Προκειμένου να αποκατασταθεί η αμερικανική υπεροχή, ο Μάτις προτείνει την αύξηση των αγορών όπλων και την ανάπτυξη προηγμένων στρατιωτικών τεχνολογιών. «Μια επιτυχημένη εφαρμογή της “Στρατηγικής Εθνικής Άμυνας” του 2018 περιλαμβάνει την επένδυση σε τεχνολογικές καινοτομίες με σκοπό να αυξηθεί η φονικότητα», επιμένει.

Αυτό ήταν το στρατηγικό φύλλο πορείας που κληρονόμησε η κυβέρνηση Μπάιντεν όταν ανέλαβε καθήκοντα τον Φεβρουάριο του 2021. Και αρκεί μια ανάγνωση του «Ενδιάμεσου Στρατηγικού Οδηγού Εθνικής Ασφάλειας» που δημοσιεύθηκε από την κυβέρνηση τον Μάρτιο του 2021³ προκειμένου να εκτιμηθεί σε ποιον βαθμό παραμένει αισθητή η επιρροή του Μάτις στην Ουάσιγκτον. Οι συντάκτες του εγγράφου επιμένουν στην ανάγκη της διατήρησης της αμερικανικής τεχνολογικής και στρατιωτικής υπεροχής έναντι της Ρωσίας και της Κίνας, συστήνοντας για την επίτευξη αυτού του στόχου «την απελευθέρωση πόρων προκειμένου να γίνουν επενδύσεις στις τεχνολογίες αιχμής και στις ικανότητες που θα καθορίσουν τον πλεονέκτημά μας όσον αφορά τη στρατιωτική και την εθνική ασφάλεια κατά το μέλλον».

Εξάλλου, όπως και η NDS του 2018, το σχέδιο του Μπάιντεν δίνει υψηλή προτεραιότητα στην ενίσχυση των δεσμών με τους Ασιάτες και τους Ευρωπαίους συμμάχους. Οι τελευταίοι, υπογραμμίζει, αποτελούν «μια αξιοσημείωτη πηγή ισχύος και ένα απαράμιλλο πλεονέκτημα για την Αμερική. (…) Γι’ αυτό και θα ενισχύσουμε το ΝΑΤΟ, θα επενδύσουμε σε αυτό και θα το εκσυγχρονίσουμε, και το ίδιο θα κάνουμε για τις συμμαχίες μας με την Αυστραλία, την Ιαπωνία και τη Δημοκρατία της Κορέας». Τέλος, το στρατηγικό σχεδιάγραμμα του Μπάιντεν βασίζεται στο κεντρικό επιχείρημα της στρατηγικής της «περιστροφής» του Ομπάμα το 2011: την απεμπλοκή των ΗΠΑ από τις ατέρμονες συγκρούσεις που ρημάζουν τη Μέση Ανατολή, προκειμένου η χώρα να μπορέσει να αφιερώσει την προσοχή και τους πόρους της στην επίταση του ανταγωνισμού με το Πεκίνο και τη Μόσχα.

Πιάνοντας δουλειά ήδη από το καλοκαίρι του 2021, οι σύμβουλοι εθνικής ασφάλειας επικεντρώνονται κατά κύριο λόγο στην Κίνα και στην περιοχή του Ινδικού και του Ειρηνικού Ωκεανού. Όπως ο Ομπάμα και ο Μάτις, ο πρόεδρος Μπάιντεν και η ομάδα εργασίας του θεωρούν πως η Κίνα είναι η μεγαλύτερη μακροπρόθεσμη απειλή για την αμερικανική πρωτοκαθεδρία, λόγω της οικονομικής ανάπτυξης, του παγκόσμιου κύρους και της όλο και πιο εκλεπτυσμένης τεχνολογικής γνώσης της. Για τον λόγο αυτό, η κυβέρνηση Μπάιντεν την χαρακτήρισε «διαρκή απειλή», για την αντιμετώπιση της οποίας οι αμερικανικές δυνάμεις θα πρέπει να αναδιαμορφωθούν⁴.

Το φόβητρο μια κινεζικής δύναμης που θέτει σε κίνδυνο την αμερικανική υπεροχή υπαγόρευσε την εξωτερική πολιτική του Μπάιντεν καθ’ όλη τη διάρκεια του 2021, με μια ιδιαίτερη προσοχή να αποδίδεται στην Ταϊβάν. Απέναντι στις ελάχιστα συγκαλυμμένες απειλές της Κίνας να προσαρτήσει το νησί στην περίπτωση που εκείνο θα έκανε το παραμικρό επιπλέον βήμα προς την ανεξαρτησία, ο Λευκός Οίκος υποσχέθηκε να αντισταθεί σε μια τέτοια επίθεση, ακόμα και, σε περίπτωση ανάγκης, με τη χρήση στρατιωτικής δύναμης. Η υποστήριξη της Αμερικής στην Ταϊβάν είναι «στέρεη σαν βράχος», διαβεβαίωσε πολλάκις ο Μπάιντεν.

Ωστόσο, στα τέλη του 2021 ήρθε η σειρά της Μόσχας να εγείρει την ανησυχία της Ουάσιγκτον. Η κλιμάκωση που πυροδότησε ο πρόεδρος Πούτιν μονοπώλησε κατά ένα μεγάλο μέρος τις διαβουλεύσεις της εξωτερικής πολιτικής από την αρχή του 2022 κι έπειτα. Μολονότι η Ουκρανία δεν είναι μέλος του ΝΑΤΟ, και μολονότι οι ΗΠΑ δεν είναι διόλου υποχρεωμένες να της προσφέρουν χείρα βοήθειας σε περίπτωση επίθεσης, η επίδειξη δύναμης της Μόσχας δεν παύει να εκλαμβάνεται ως πρόκληση ενάντια στη δυτική αλληλεγγύη. Οι ιθύνοντες της Ουάσιγκτον, θεωρώντας τη χώρα τους ακρογωνιαίο λίθο της δυτικής στρατιωτικής συμμαχίας, αντιμετωπίζουν κάθε έλλειψη πυγμής ως έναν νέο κίνδυνο για την αμερικανική πρωτοκαθεδρία. Μετά την αναγνώριση των αποσχιστικών δημοκρατιών της Ουκρανίας από τον Πούτιν και την αποστολή ρωσικών αρμάτων μάχης στα εδάφη της, ο πρόεδρος Μπάιντεν γνωστοποίησε δημόσια την υπογραφή ενός διατάγματος που ενίσχυε τις κυρώσεις. Ήταν ένας τρόπος να λάβει θέση, επαναβεβαιώνοντας παράλληλα το κύρος της Αμερικής.

Αυτό είναι το πρίσμα υπό το οποίο οφείλουμε να κατανοήσουμε τη συμπεριφορά της κυβέρνησης Μπάιντεν απέναντι στη Ρωσία και την Ουκρανία. Μολονότι ο Τζο Μπάιντεν δήλωσε ότι η ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ δεν βρισκόταν στην ημερήσια διάταξη και ότι οι ΗΠΑ δεν θα απέστελαν στρατεύματα προκειμένου να βοηθήσουν το Κίεβο να αμυνθεί, απείλησε τη Μόσχα με «γρήγορα και αυστηρά» αντίποινα σε περίπτωση εισβολής. Εκτός αυτού ανέπτυξε ενισχύσεις πολλών χιλιάδων ανδρών στην Πολωνία και στη Ρουμανία –δυο χώρες «πρώτης γραμμής» που είναι μέλη της Ατλαντικής Συμμαχίας και φιλοξενούν στην επικράτειά τους συστοιχίες αμερικανικών πυραύλων.

Κυρίως όμως, ο Αμερικανός πρόεδρος ενήργησε ως πρωταγωνιστής στο ΝΑΤΟ, συμβουλεύοντας τακτικά τους ηγέτες των άλλων κρατών-μελών και ενθαρρύνοντάς τους να σκληρύνουν τη στάση τους στο ζήτημα της Ουκρανίας. Με τη γενίκευση της σύρραξης, ο Μπάιντεν είναι εκείνος που συντονίζει τη στρατιωτική αντίδραση της Δύσης και καθορίζει τις κυρώσεις που θα υιοθετηθούν κατά της Μόσχας.

Στην Ουάσιγκτον, πολλοί ήταν εκείνοι που περίμεναν κάτι τέτοιο εδώ και καιρό: μια ευκαιρία για την Αμερική να δείξει τα διαπιστευτήριά της ως μεγάλη δύναμη, μονομαχώντας με έναν σημαντικό αντίπαλο, αντί να εμπλέκεται σε αμφίβολες επιχειρήσεις εναντίον φτωχά οπλισμένων φανατικών θρησκόληπτων. Μια απόσυρση των ρωσικών στρατευμάτων από την ουκρανική μεθόριο –έστω και μεταμφιεσμένη από τη διπλωματία του «σώζω τα προσχήματα»­­– θα ερμηνευόταν ως νίκη της σκληρής γραμμής του Μπάιντεν και θα οδηγούσε σίγουρα και σε άλλες εκδοχές του ίδιου σεναρίου. Ειδικά μετά την απόφαση του Πούτιν να εισβάλει στην Ουκρανία, το σοκ δίνει στην Ουάσιγκτον μια εξαιρετική ευκαιρία να θεμελιώσει την ηγετική θέση της στο ΝΑΤΟ.

Η κρίση αυτή σίγουρα δεν θα είναι το τελευταίο κεφάλαιο της μακράς μάχης που έχει αναλάβει η Ουάσιγκτον προκειμένου να εξασφαλίσει μια κυρίαρχη θέση σε έναν ασταθή κόσμο. Αναμφίβολα, άλλοι ανταγωνιστές και άλλες κρίσεις θα εμφανιστούν στα επόμενα χρόνια. Ήδη, ο ανταγωνισμός μεταξύ μεγάλων δυνάμεων έχει επιστρέψει στην καρδιά των αμερικανικών στρατηγικών προβληματισμών.

---

1. Patrick E. Tylor, «US strategy plan calls for insuring no rivals develop», «The New York Times», 8 Μαρτίου 1992.
2. Δήλωση του υπουργού Άμυνας Τζέιμς Μάτις ενώπιον της Επιτροπής Ενόπλων Δυνάμεων της Γερουσίας των ΗΠΑ, Ουάσιγκτον, 26 Απριλίου 2018.
3. «Interim national security strategic guidance», Λευκός Οίκος, Ουάσιγκτον, Μάρτιος 2021.
4. Lloyd Austin, «Memorandum for all department of defense employees», Υπουργείο Άμυνας, Ουάσιγκτον, 4 Μαρτίου 2021, media.defense.gov.

• Michael T. Klare
  Καθηγητής στο στο Κολέγιο Χάμσαϊρ στο Άμχερστ της Μασαχουσέτης. Συγγραφέας του βιβλίου «All Hell Breaking Loose: The Pentagon’s Perspective on Climate Change», Metropolitan Books, Νέα Υόρκη, 2019
• Γιάννης Κυπαρισσιάδης (μετάφραση)

Διαβάστε περισσότερα

Δεν υπάρχει μόνο Ουκρανία !!

 

 Για να μην ξεχνιώμαστε :

Υεμένη: Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, μέχρι το τέλος του 2021, περίπου 377.000 άνθρωποι είχαν πεθάνει στον πόλεμο στην Υεμένη, που υποστηρίζεται από το ΝΑΤΟ, εκ των οποίων το 7% ήταν παιδιά μικρότερα από πέντε ετών.

Στη Συρία περίπου 370.000. Στο Ιράκ πάνω από 900.000 χιλιάδες. Στο Αφγανιστάν πάνω από 46.000. Όλοι αυτοί οι πόλεμοι είχαν την υποστήριξη του ΝΑΤΟ. Αυτό προκάλεσε την έκρηξη της Ιρλανδής 

 

Βουλευτίνας#Ireland MEP Claire Daly:

 

» Πράγματι, υπάρχει μια καταστροφική κρίση στην Ουκρανία, αλλά εν τω μεταξύ στο Αφγανιστάν… δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι ζητούν άσυλο, πέντε εκατομμύρια παιδιά αντιμετωπίζουν την πείνα, ο αριθμός των παιδικών γάμων αυξήθηκε κατά 500%, τα παιδιά πωλούνται για να θρέψουν τις οικογένειές τους… Ούτε λέξη γι’ αυτό. Θεέ μου, οι Αφγανοί πρέπει να αναρωτιούνται τι είναι αυτό που κάνει την ανθρωπιστική τους κρίση τόσο ασήμαντη.»

Στο μεταξύ, οι κίνδυνοι εμφανίζονται από παντού:

Ιράκ: Αρκετοί βαλλιστικοί πύραυλοι μεγάλου βεληνεκούς έπληξαν το προξενείο των ΗΠΑ στο Ερμπίλ του Ιράκ.

Ένας αξιωματούχος των ΗΠΑ δήλωσε ότι οι πύραυλοι εκτοξεύθηκαν από το γειτονικό Ιράν.

Αυτό θα πρέπει να συνδυσθεί με την εξής είδηση:

Οι ΗΠΑ έχουν σηκώσει στον αέρα «αεροπλάνα της ημέρας της κρίσης» –
15 Μαρ.

Οι ΗΠΑ έχουν θέσει στον αέρα τέσσερα «αεροπλάνα της ημέρας της κρίσης» προοριζόμενα για χρήση σε έναν πυρηνικό πόλεμο. Τα αεροπλάνα της «ημέρας της κρίσης» έχουν σχεδιαστεί για να έχουν επικοινωνία σε περίπτωση πυρηνικής σύγκρουσης. Μια πηγή ανέφερε δύο πιθανές χρήσεις για τα αεροπλάνα.
Οι ΗΠΑ έχουν ενεργοποιήσει το σύστημα TASAMO. Σύμφωνα με το Κανάλι 5, οι Αμερικανοί σήκωσαν στον αέρα τέσσερα αεροπλάνα, τα οποία κατασκευάστηκαν για την επικοινωνία σε περίπτωση πυρηνικού πολέμου.

Το στρατιωτικό σύστημα TASAMO είναι μια γραμμή επικοινωνίας έκτακτης ανάγκης σε περίπτωση πυρηνικής αντιπαράθεσης. Υποτίθεται ότι διασφαλίζουν την επικοινωνία μεταξύ όλων των υπευθύνων λήψης αποφάσεων και των συστημάτων μεταφοράς στρατηγικών πυρηνικών όπλων.

Δεν υπάρχει ακόμη κανένα επίσημο σχόλιο για την κατάσταση, που να εξηγεί γιατί τα αεροπλάνα τέθηκαν στον αέρα.

Μια πηγή του καναλιού Telegram «Oboronka» έδωσε δύο εκδοχές. Σύμφωνα με μία από αυτές, μπορεί να προετοιμάζεται ένα πυρηνικό χτύπημα της ισραηλινής πολεμικής αεροπορίας στο Ιράν. Ή είναι απλώς μια εκπαιδευτική λειτουργία του συστήματος TASAMO.

Ενώ την ίδια ώρα στην Ιταλία:
Ιταλία: Τα ιταλικά μέσα ενημέρωσης μιλούν μόνο για την COVID -19, τη Ρωσία και την Ουκρανία, αλλά ούτε λέξη για τα 10 εκατομμύρια Ιταλούς που αγωνίζονται να συντηρηθούν με ένα γεύμα την ημέρα. Δεν υπάρχουν λόγια ούτε για το 1,5 εκατομμύριο που τέθηκαν σε διαθεσιμότητα επειδή δεν εμβολιάστηκαν και έμειναν χωρίς μισθούς.

 

Διαβάστε περισσότερα

Γιατί ο John Mearsheimer κατηγορεί τις ΗΠΑ για την κρίση στην Ουκρανία

 

 Εδώ και χρόνια, ο πολιτικός επιστήμονας ισχυρίζεται ότι η επιθετικότητα του Πούτιν προς την Ουκρανία προκλήθηκε από τη δυτική παρέμβαση. Μήπως τα πρόσφατα γεγονότα άλλαξαν τη γνώμη του;

Του Ισαάκ Τσότινερ (Isaac Chotiner)

Συνέντευξη στο περιοδικό : The New Yorker

1η Μαρτίου 2022

Ο πολιτικός επιστήμονας Τζον Μερσχάιμερ (John Mearsheimer) είναι ένας από τους πλέον διάσημους επικριτές της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Ίσως είναι ευρύτερα γνωστός για το βιβλίο που έγραψε μαζί με τον Στέφεν Γουόλτ (Stephen Walt), «Το λόμπι του Ισραήλ και η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ». Ο Μέρσχαϊμερ είναι υπέρμαχος της πολιτικής των μεγάλων δυνάμεων, μιας σχολής ρεαλιστικών διεθνών σχέσεων που υποθέτει ότι, σε μια ιδιοτελή προσπάθεια να διατηρήσουν την εθνική τους ασφάλεια, τα κράτη θα ενεργήσουν προληπτικά σε αναμονή των αντιπάλων. Εδώ και χρόνια, ο Μέρσχαϊμερ υποστηρίζει ότι οι ΗΠΑ, προωθώντας την επέκταση του ΝΑΤΟ προς ανατολάς και εγκαθιδρύοντας φιλικές σχέσεις με την Ουκρανία, αύξησαν την πιθανότητα πολέμου μεταξύ πυρηνικά εξοπλισμένων δυνάμεων και έθεσαν τις βάσεις για την επιθετική στάση του Βλαντίμιρ Πούτιν απέναντι στην Ουκρανία. Πράγματι, το 2014, μετά την προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία, ο Μέρσχαϊμερ έγραψε ότι «οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι Ευρωπαίοι σύμμαχοί τους επωμίζονται το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης για αυτή την κρίση».Ολοκληρο το άρθρο  εδώ:Γιατί ο John Mearsheimer κατηγορεί τις ΗΠΑ για την κρίση στην Ουκρανία

Διαβάστε περισσότερα

Κόσμος Ουκρανία: Το «άδικο» και το «δίκαιο» αυτού του πολέμου

 

Κώστας Νάκος

Άλλος ένας πόλεμος. Στην Ευρώπη. Η τραγικότητα ενός πολέμου πολλές φορές ξεχνιέται με επίκληση διάφορων εθνικών ή γεωπολιτικών αναλύσεων. Ας είναι κι έτσι. Αφού είναι γνωστό ότι ο πόλεμος είναι πολιτική, ας προσπαθήσουμε τουλάχιστον οι απόψεις μας να διακρίνονται από κάποιες σταθερές αξίες και όχι από επιλεκτικές καιροσκοπικές στοχεύσεις. Δεν ζητάς σταθερές αξίες βέβαια από τους σύγχρονους βαρβάρους, δεν απευθύνεται σε αυτούς η προτροπή.

Έχουμε λοιπόν πόλεμο στην Ουκρανία. Τα σύννεφα υπήρχαν. Το 2014 και μετά από πολύμηνες ταραχές και το κενό εξουσίας που είχε δημιουργηθεί, βρήκε την ευκαιρία και κατέλαβε την εξουσία ο πολυεκατομμυριούχος Πέτρο Ποροσένκο. Ένα σκουπίδι της πολιτικής που ενθάρρυνε, ενίσχυσε και δυνάμωσε τις ναζιστικές ομάδες, έτσι ώστε αυτές να κυριαρχούν στην πολιτική σκηνή της Ουκρανίας. Ήταν τότε που δύο περιοχές της Ανατολικής Ουκρανίας, αποτελούμενες στην πλειοψηφία τους από Ρώσους, αποσχίστηκαν και δημιούργησαν τις αποκαλούμενες «Λαϊκές Δημοκρατίες του Ντονέτσκ και του Λουχάνσκ». Δύο περιοχές που είναι γνωστές συνολικά ως η περιοχή του Ντονμπάς.

Εδώ και 30 χρόνια ζούμε πλέον στον «αστερισμό» της αυτοδιάθεσης. Έχει μπει στη ζωή μας ως αιτούμενο, ως πρόβλημα, αλλά πολλές φορές και ως πολεμική διένεξη. Η αυτοδιάθεση όμως δεν έχει πάντα τα ίδια χαρακτηριστικά.  Έχει διαφορετικό περιεχόμενο και δυναμική, όταν γίνεται αναφορά σε ένα έθνος και διαφορετικό, όταν πρόκειται για εθνική μειονότητα μιας χώρας. Στην περίπτωση που μια εθνότητα αποτελεί τμήμα ενός ομόσπονδου κράτους, που δεν έχει δηλαδή δική της κρατική υπόσταση, έχει κάθε δίκαιο αν το επιθυμεί, να ζητήσει την αυτοδιάθεσή της. Να ζητήσει την ανεξαρτησία της. Σαφώς και ένα μεγάλο πολυεθνικό κράτος είναι και πιο ισχυρό αλλά και πιο δημοκρατικό με την έννοια της συνύπαρξης λαών. Σαφώς και θα ήταν πιο λογικό τα όποια προβλήματα να αντιμετωπίζονται και να λύνονται στα πλαίσια της ομοσπονδίας, με την ενιαία θέληση και δράση όλων των λαών του συγκεκριμένου κράτους. Αν όμως μια εθνότητα, ένας λαός αισθάνεται καταπιεσμένος και αδικημένος, αν καλώς ή κακώς θελήσει την ανεξαρτησία του, έχει κάθε δημοκρατικό δικαίωμα να τη ζητήσει και να τη διεκδικήσει.

Πράγμα όμως που δεν ισχύει για τις εθνικές μειονότητες. Αυτές εκπροσωπούνται ήδη από ένα ανεξάρτητο κράτος, άρα δεν μπορούν να ζητούν εθνική αυτοδιάθεση, αφού αυτή υπάρχει, αφού το έθνος τους έχει ανεξάρτητη εθνική υπόσταση. Οι όποιες διακρίσεις γίνονται εις βάρος τους αποτελούν ζητήματα προς διεκδίκηση από την πολιτική εξουσία του κράτους στο οποίο ανήκουν. Δεν ζητάς απόσχιση, επειδή αδικείσαι, αλλά παλεύεις για τα δικαιώματά σου, παλεύεις για την ανατροπή της υπάρχουσας κατάστασης μαζί με όλον τον δημοκρατικό πληθυσμό του συγκεκριμένου κράτους. Όσο αυταρχική και να είναι η πολιτική σου εξουσία, αυτό που προέχει είναι η ανατροπή της και όχι η «απόσχισή» σου από το πρόβλημα. Αυτό ισχύει βέβαια και για τους Ρώσους της περιοχή του Ντονμπάς και τις αυτοαποκαλούμενες  «Λαϊκές Δημοκρατίες του Ντονέτσκ και του Λουχάνσκ».

Με δύο όμως επισημάνσεις.

Οι σύγχρονοι βάρβαροι δεν έχουν ηθικές αξίες, δεν έχουν όμως έστω μία ενιαία βάρβαρη πολιτική. Στην περίπτωση του Κοσόβου βομβάρδισαν την Σερβία, βομβάρδισαν ένα λαό για την αυτοδιάθεση μιας μειονότητας, για την αυτοδιάθεση ενός τμήματος της σερβικής επικράτειας. Τώρα στην Ουκρανία στρέφονται κατά της αυτοδιάθεσης της ρωσικής μειονότητας και δεν αναγνωρίζουν το δικαίωμα της Ρωσίας να τους αναγνωρίσει ως τέτοιους.

Υπάρχουν βέβαια και αυτοί που στρέφονταν κατά των αμερικάνικων βομβαρδισμών στην Σερβία και που τώρα είναι υπέρμαχοι των ρωσικών βομβαρδισμών στην Ουκρανία.

Και τώρα; Βομβαρδισμό εσείς για το Κόσοβο, βομβαρδισμό εμείς για το Ντονμπάς. Για να σφάζονται οι λαοί…

Κάτι ακόμη. Πώς αλήθεια θα αντιδρούσαν οι ΗΠΑ αν για παράδειγμα η Ρωσία τοποθετούσε πυραύλους στον Καναδά και στο Μεξικό; Αλλά ας αφήσουμε τα «θα». Πώς αντέδρασαν οι ΗΠΑ όταν η ΕΣΣΔ θέλησε να εγκαταστήσει πυραύλους στην Κούβα τον Οκτώβριο του 1962; Ήταν η πρώτη αλλά και η τελευταία φορά, που οι δύο τότε υπερδυνάμεις είχαν έρθει τόσο κοντά σε έναν πυρηνικό πόλεμο.

Διαβάστε περισσότερα

Υπερδνειστερία: ο ρωσικός διάδρομος στα σύνορα της Ουκρανίας

 

• Loïc Ramirez
• Βασίλης Παπακριβόπουλος (μετάφραση)

Μια φιλορωσική αυτοανακηρυγμένη χώρα, αποσχισθείσα από τη Μολδαβία, βρίσκεται στα νοτιοδυτικά σύνορα της Ουκρανίας –και αναπόφευκτα κινεί τη γεωπολιτική περιέργεια, καθώς επιβιώνει μέσω της βοήθειας από τη Μόσχα και φιλοξενεί ρωσικά στρατεύματα δίπλα στο πιο φιλοδυτικό κομμάτι της ουκρανικής επικράτειας. Η πολιτική όμως δεν κινητοποιεί πλέον τα πλήθη. Και κυρίως την νεολαία, που έχει βαρεθεί να ζει σε ένα μη αναγνωρισμένο κράτος. Όσο για τις αρχές, προβάλλουν την ανεξαρτησία και ένα πολυπολιτισμικό όραμα για το μολδαβικό έθνος, σύμφωνα με τη σοβιετική κληρονομιά.

«Αν με ρωτήσει κάποιος ξένος, του απαντάω ότι κατάγομαι από ένα μέρος κάπου ανάμεσα στην Ουκρανία και στη Μολδαβία», μας λέει με ζαβολιάρικο ύφος η Λουντμίλα Κλιους, κρατώντας μια κούπα καφέ στα χέρια. Αυτή η τριανταεξάχρονη νεαρή γυναίκα γνωρίζει ότι, εάν προφέρει το όνομα της χώρας όπου ζει, θα άφηνε εμβρόντητο οποιονδήποτε ξένο συνομιλητή της. Καθηγήτρια γαλλικών, κατοικεί στο Τιράσπολ, την πρωτεύουσα της Υπερδνειστερίας, αυτού του τόσο παραγνωρισμένου «κάπου». Με την επίσημη ονομασία Υπερδνειστεριακή Μολδαβική Δημοκρατία (ή Pridnestrovie), αυτό το οιονεί κράτος που βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα της Μολδαβίας, ανάμεσα στον ποταμό Δνείστερο και στα ουκρανικά σύνορα, δεν είναι αναγνωρισμένο από κανένα κράτος-μέλος του ΟΗΕ. Ενδεικτικό της πολυπλοκότητας της κατάστασης είναι ότι η Λουντμίλα Κλιους διαθέτει τρία διαβατήρια: ρωσικό, μολδαβικό και υπερδνειστεριακό. Από το 2006, η Μόσχα μοιράζει στους πολίτες της Υπερδνειστερίας ρωσικά αποδεικτικά ταυτότητας, προς μεγάλη δυσαρέσκεια της Δημοκρατίας της Μολδαβίας, που επικαλείται την εθνική κυριαρχία της σε αυτήν την αποσχισθείσα κρατική οντότητα. Το διαβατήριο μιας τρίτης χώρας, απαραίτητο για να ταξιδέψει, είναι ένα «πασπαρτού» που κάθε κάτοικος της Υπερδνειστερίας κατέχει. «Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ασπάζομαι την πολιτική της μιας χώρας ή της άλλης», σπεύδει να διευκρινίσει η καθηγήτρια. «Πρόκειται απλά για ένα πρακτικό ζήτημα.» Στην δική της περίπτωση, το ζητούμενο ήταν να μπορέσει να συνεχίσει τις σπουδές της στη Μολδαβία.

Η Υπερδνειστερία ξαναβρέθηκε στο επίκεντρο της δημοσιότητας μετά την εκλογή, στις 16 Νοεμβρίου 2020, της ιδιαίτερα φιλοευρωπαίας Μάγια Σάντου στην προεδρία της Δημοκρατίας της Μολδαβίας (με ποσοστό 57%). Η επιτυχία της επιβεβαιώθηκε μερικούς μήνες αργότερα από τις βουλευτικές εκλογές, στις οποίες υπερίσχυσε ο πολιτικός σχηματισμός της, το Κόμμα Δράσης και Αλληλεγγύης (PAS), αποσπώντας ποσοστό 48%. Αυτή η πρώην οικονομολόγος, με θητεία στην Παγκόσμια Τράπεζα, αμέσως μετά την ανάληψη των καθηκόντων της διακρίθηκε για την αναζωπύρωση της εχθρότητας απέναντι στον αποσχισθέντα γείτονα. Υπενθυμίζοντας ότι «η περιοχή της Υπερδνειστερίας αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της Δημοκρατίας της Μολδαβίας», η νέα πρόεδρος ζήτησε την απόσυρση των ρωσικών στρατευμάτων που βρίσκονται σταθμευμένα στη ζώνη ασφαλείας η οποία καθορίζει τα σύνορα με την αποσχισθείσα οντότητα, βάσει της συμφωνίας της 21^ης Ιουλίου 1992 μεταξύ της Ρωσικής Ομοσπονδίας και της Μολδαβίας. Μπορεί να υπολογίζει στην υποστήριξη των ΗΠΑ που, μέσω του πρέσβη τους, τον Μάιο του 2021 τάχθηκαν υπέρ της «πλήρους επανένταξης της Υπερδνειστερίας στην επικράτεια της Δημοκρατίας της Μολδαβίας». Η Σάντου, η οποία διαδέχτηκε μια κυβέρνηση που θεωρούνταν φιλορωσική, προβάλλει ένα πρόγραμμα ρητά προσανατολισμένο στην ενσωμάτωση της χώρας της στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η γειτονική Ουκρανία εκφράζει έμπρακτα την αλληλεγγύη της προς το Κισινάου, την πρωτεύουσα της Μολδαβίας. Από την 1^η Σεπτεμβρίου 2021, το Κίεβο απαγόρευσε στα οχήματα με πινακίδες Υπερδειστερίας να εισέρχονται στην ουκρανική επικράτεια.

«Φαίνεται ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θέλει να αναστήσει τη σοβιετική σοσιαλιστική δημοκρατία της Μολδαβίας», ειρωνεύεται ο Βιτάλι Ιγκνάτιεφ, υπουργός Εξωτερικών της Υπερδνειστερίας, όταν τον ρωτάμε για τις πολιτικές αλλαγές που επήλθαν στην άλλη πλευρά των συνόρων. Αναφέρεται στη δυναμική ενέργεια με την οποία δημιουργήθηκε το 1940 η μολδαβική οντότητα στους κόλπους της Σοβιετικής Ένωσης. Η περιοχή της Υπερδνειστερίας, που βρισκόταν υπό την κυριαρχία της ρωσικής αυτοκρατορίας από τον 18^ο αιώνα, ενώθηκε αρχικά με τη σοβιετική σοσιαλιστική δημοκρατία της Ουκρανίας στα τέλη του εμφυλίου πολέμου (1917-1923). Στο εσωτερικό αυτής της δημοκρατίας απολάμβανε καθεστώς αυτονομίας, το οποίο εγγυούνταν κυρίως τα γλωσσικά δικαιώματα της σημαντικής μειονότητας που τότε χαρακτηριζόταν ρουμανική. Όμως, στα τέλη της δεκαετίας του 1930, η Μόσχα άλλαξε πολιτική γραμμή: οι σοβιετικές αρχές διακήρυξαν την ύπαρξη μιας ιδιαίτερης μολδαβικής ταυτότητας. Το κυριλλικό αλφάβητο αντικατέστησε τους λατινικούς χαρακτήρες του ρουμανικού αλφάβητου, με στόχο να τονιστεί ότι η σλαβική επιρροή είχε διαποτίσει τις ρουμανόφωνες μειονότητες που ζούσαν στα σύνορα της τσαρικής αυτοκρατορίας, σε τέτοιο βαθμό ώστε να έχει διαμορφώσει μια ιδιαίτερη κουλτούρα. Υποτίθεται ότι αυτή εκτεινόταν έως τη Βεσσαραβία, μια περιοχή που βρίσκεται εκείθε του Δνείστερου και αποσπάστηκε από την ΕΣΣΔ το 1918¹, ενώ κατόπιν απορροφήθηκε από τη Ρουμανία. Το 1940, ο Κόκκινος Στρατός ανέκτησε τον έλεγχο της Βεσσαραβίας, βάσει των μυστικών διατάξεων του γερμανοσοβιετικού συμφώνου. Στη συνέχεια, συγχωνευμένη με την Υπερδνειστερία, που τότε αποσπάται από την Ουκρανία, η Βεσσαραβία, έχοντας απολέσει ένα τμήμα της στο Νότο, σχηματίζει τη σοβιετική σοσιαλιστική δημοκρατία της Μολδαβίας.

Οι νέοι φεύγουν μαζικά στο εξωτερικό

Οι δύο όχθες του Δνείστερου, ενωμένες με απόφαση της Μόσχας, είδαν και πάλι τη μοίρα τους να αποσυνδέεται τη στιγμή της διάλυσης της Σοβιετικής Ένωσης. Στις 2 Δεκεμβρίου του 1990, μερικούς μήνες αφότου η μολδαβική κυβέρνηση είχε ανακηρύξει την εθνική κυριαρχία της, η Υπερδνειστερία διεκδίκησε με τη σειρά της την ανεξαρτησία της. Το νέο εθνικό σχέδιο του Κισινάου, το οποίο εκφραζόταν κυρίως από τους υπέρμαχους της ένωσης με τη Ρουμανία, απορρίφθηκε μαζικά από τους ρωσόφωνους πληθυσμούς του ανατολικού τμήματος της Μολδαβίας. Τον Μάρτιο του 1992, μια απόπειρα στρατιωτικής ανακατάληψης της αριστερής όχθης του ποταμού οδήγησε σε συγκρούσεις, στις οποίες έθεσε τέλος η συμφωνία κατάπαυσης του πυρός της 21ης Ιουλίου. Τρεις δεκαετίες αργότερα, το οιονεί κράτος της Υπερδνειστερίας παραμένει ένα απομεινάρι αυτής της γεωπολιτικής κρίσης. «Η ανεξαρτησία μας είναι ήδη μια πραγματικότητα», δηλώνει με αυτοπεποίθηση ο Βιτάλι Ιγκνάτιεφ. «Το μόνο που απομένει είναι η αναγνώρισή της».

Ωστόσο, τίποτα δεν εγγυάται τον μη αναστρέψιμο χαρακτήρα αυτού του τετελεσμένου γεγονότος. Διότι, παράλληλα με την επιδίωξη της διεθνούς αναγνώρισης, οι αρχές της Υπερδνειστερίας ενδέχεται να βρεθούν αντιμέτωπες και με το πρόβλημα της εσωτερικής νομιμοποίησης του κράτους τους. Μια ολόκληρη γενιά μεγάλωσε χωρίς να έχει υπάρξει πρωταγωνιστής ή μάρτυρας της σύγκρουσης με τη γειτονική χώρα και, με την πάροδο του χρόνου, ο ενθουσιασμός της νίκης έχει σημαντικά καταλαγιάσει. «Να σας πω τι σημαίνει να ζεις σε μια χώρα που δεν έχει αναγνωριστεί;», λέει η Άννα Ν., υπάλληλος του υπουργείου Γεωργίας, με ελάχιστα κρυμμένη απογοήτευση. Με το τσιγάρο ίσα να κρατιέται ανάμεσα στα δάχτυλά της, κάθεται στη βεράντα ενός εστιατορίου της Λεωφόρου 25^ης Οκτωβρίου, που διασχίζει το Τιράσπολ από τα ανατολικά στα δυτικά. Στη λεωφόρο συναντιούνται και βολτάρουν πλήθος παρέες εφήβων και ζευγαράκια, που επωφελούνται από τη γλυκιά φθινοπωρινή βραδιά. Η εικοσάχρονη δημόσια υπάλληλος, που ζήτησε να τηρηθεί η ανωνυμία της, φαίνεται να ενδιαφέρεται ελάχιστα για το μέλλον του κράτους-εργοδότη της. «Ίσως να αναγνωριστεί η χώρα, ίσως και να μετατραπεί σε μια αυτόνομη επαρχία της Μολδαβίας», μας λέει με σαρκασμό. «Σε κάθε περίπτωση, εγώ ελπίζω να έχω ήδη φύγει από εδώ τη μέρα που θα συμβεί.»

Καθώς η πολιτική συγκυρία καθιστά την Υπερδνειστερία ευάλωτη, ο πληθυσμός της χώρας μειώνεται με γρήγορους ρυθμούς –όπως εξάλλου και της Μολδαβίας. Από 706.000 κατοίκους το 1990, στην Υπερδνειστερία έχουν πλέον απομείνει 450.000². Πολλοί νέοι φεύγουν για να σπουδάσουν ή να εργαστούν στο εξωτερικό. Σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα Expert-Grup, το 2016 ο μέσος μηνιαίος μισθός στη χώρα ανερχόταν σε μόλις 336 δολάρια (298 ευρώ)³. «Όλος ο κόσμος έχει έναν φίλο ή ένα μέλος της οικογένειάς του στο εξωτερικό», εξηγεί μια νεαρή γυναίκα 25 ετών, που ούτε και αυτή ζει πλέον στην πόλη όπου μεγάλωσε. «Έφυγα με τους γονείς μου όταν ήμουν 16 ετών, και τώρα ζω στην Κίνα.» Καθώς η ασιατική χώρα έκλεισε τα σύνορά της κατά τη διάρκεια της πανδημίας, βρέθηκε μπλοκαρισμένη στην πρωτεύουσα της Υπερδνειστερίας, όπου εξακολουθούν να ζουν οι παππούδες της. Χάρη στο Διαδίκτυο, συνεχίζει να εργάζεται εξ αποστάσεως ως συντάκτης περιεχομένου για μια εταιρεία δημοσίων σχέσεων. «Είμαι ευχαριστημένη που μεγάλωσα εδώ, αλλά δεν θα επιστρέψω για να εγκατασταθώ μόνιμα. Δεν είμαι δα και τόσο πατριώτισσα», λέει γελώντας.

Για τον Ιβάν Βόιτ, ιστορικό και καθηγητή στο κρατικό πανεπιστήμιο της Υπερδνειστερίας, το κατά πόσον η νεολαία θα ασπαστεί το εθνικό σχέδιο «εξαρτάται από τις προοπτικές που θα της προσφερθούν». Καθώς επιθυμούν να αναχαιτίσουν τη φυγή του πληθυσμού, οι αρχές προσπαθούν από την πλευρά τους να εδραιώσουν μια «υπερδνειστεριακή ταυτότητα». Μια ταυτότητα που θεωρητικά δεν στηρίζεται στην εθνοτική ταυτότητα, ούτε καν στη ρωσική γλώσσα, αλλά στο μοντέλο αφομοίωσης που κληρονομήθηκε από τη σοβιετική εποχή. «Η δημιουργία της χώρας μας δεν είναι παρά μια αντίδραση στην αποσύνθεση της ΕΣΣΔ»,εξηγεί ο Βόιτ. «Η περιφερειακή ταυτότητα ιστορικά υπήρξε το απαραίτητο σκυρόδεμα για τη συνοχή των λαών που κατοικούν σε αυτή τη ζώνη: Σλάβοι, Ρουμάνοι, Εβραίοι, Τούρκοι… Στη συνέχεια, αυτή η ταυτότητα αποκρυσταλλώθηκε γύρω από την έννοια του σοβιετικού πολίτη: εκείνη την εποχή δεν είχαμε κανένα πρόβλημα όσον αφορά τα εθνικά ζητήματα.»

Τούτη η διαβεβαίωση παραγνωρίζει ωστόσο ορισμένες σκοτεινές σελίδες της σταλινικής περιόδου: όπως συνέβη στην υπόλοιπη ΕΣΣΔ, και στην Υπερδνειστερία έλαχε ένα μερίδιο καταπίεσης που σχετιζόταν με τις διακυμάνσεις της πολιτικής για τις εθνότητες. Σηματοδοτεί εντούτοις τη σπουδαιότητα την οποία αποδίδει το Τιράσπολ στη σχετικά ειρηνική πολυεθνική συνύπαρξη που κυριάρχησε κατά τη διάρκεια του δεύτερου μισού του 20^ού αιώνα στην Σοβιετική Ένωση και μέχρι το 1991, όταν οι πρώην σοβιετικές δημοκρατίες καταλήφθηκαν από εθνικιστικό πυρετό. Απόδειξη αυτής της προσήλωσης αποτελεί το γεγονός ότι, κατά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της το 1990, η αποσχισθείσα Υπερδνειστερία είχε αρχικά υιοθετήσει την επίσημη ονομασία Μολδαβική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Δνείστερου. Με αυτόν τον τρόπο, το νεόκοπο κράτος διατράνωνε τη βούλησή του να διατηρήσει το σοβιετικό οικοδόμημα, που τότε βρισκόταν σε παρακμή. Στις 17 Μαρτίου 1991, το 97% του πληθυσμού της ψήφισε υπέρ της διατήρησης της ΕΣΣΔ, σε ένα δημοψήφισμα το οποίο οι μολδαβικές αρχές επέλεξαν να μποϋκοτάρουν. Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, η υπερδνειστεριακή δημοκρατία μετονομάστηκε σε Υπερδνειστεριακή Μολδαβική Δημοκρατία. «Ήταν μια αντίδραση στην προδοσία των ελίτ εκείνης της εποχής», εξηγεί ο Βόιτ, για τον οποίο υπήρξαν ένοχες επειδή προχώρησαν στη διάλυση της ΕΣΣΔ, παρά τη νίκη του «Ναι» υπέρ της διατήρησής της (76% των ψηφισάντων σε επίπεδο Σοβιετικής Ένωσης).

Η εκλογή της Σάντου, κατά τη γνώμη του πανεπιστημιακού, αποτελεί την απόδειξη ότι «η μολδαβική πολιτική εξακολουθεί να είναι θύμα του ρουμανικού εθνικισμού». Υπενθυμίζει ότι η Μολδαβή πρόεδρος τον περασμένο Απρίλιο, ενώπιον της κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, τάχθηκε υπέρ της τροποποίησης του άρθρου 13 του Συντάγματος. Στόχος της είναι η μετατροπή της ρουμανικής σε επίσημη γλώσσα της χώρας, δυνάμει μιας απόφασης του Συνταγματικού Συμβουλίου το 2013. Η δήλωσή της αποτέλεσε το τελευταίο επεισόδιο σε έναν δημόσιο διάλογο που δρομολογήθηκε το 1989, όταν η μολδαβική γλώσσα κηρύχθηκε επίσημη γλώσσα της χώρας και το κυριλλικό αλφάβητο εγκαταλείφθηκε προς όφελος του λατινικού. Ακολούθησε μια γλωσσική και πολιτική διαμάχη, στην οποία συμμετείχε η Μολδαβική Ακαδημία Επιστημών δηλώνοντας το 1996 ότι η «ρουμανική γλώσσα» είναι η σωστή ονομασία της γλώσσας που ομιλείται στη χώρα. «Εμείς είμαστε εκείνοι που υπερασπιζόμαστε τη μολδαβική γλώσσα», δηλώνει γεμάτος ικανοποίηση ο Βόιτ.

Στην Υπερδνειστερία υπάρχουν τρεις επίσημες γλώσσες: η ρωσική, η μολδαβική και η ουκρανική. «Κάθε οικογένεια μπορεί να επιλέξει τη γλώσσα στην οποία θα λάβουν εκπαίδευση τα παιδιά της», μας διαβεβαιώνει η Τατιάνα Ντιορντίεβα, διευθύντρια του 1^ου παιδικού σταθμού της πρωτεύουσας. Στους διαδρόμους του κτιρίου, κρεμασμένες στους τοίχους, ζωγραφιές των παιδιών δείχνουν ανθρώπους ντυμένους με μολδαβικές και ουκρανικές παραδοσιακές φορεσιές να κρατιούνται χέρι-χέρι, κάτω από τη σημαία της Δημοκρατίας της Υπερδνειστερίας. Στην αίθουσα μουσικής, μια εικοσάδα ξανθά παιδάκια, ντυμένα με στολές του Κόκκινου Στρατού, ετοιμάζονται για την πρόβα της γιορτής της 9ης Μαΐου (επετείου της νίκης των Σοβιετικών επί της ναζιστικής Γερμανίας). Στο πρόγραμμα: χοροί, εμβατήρια και πατριωτικά τραγούδια της ΕΣΣΔ. «Την υπόλοιπη χρονιά, τα παιδιά καταπιάνονται με παραδοσιακούς χορούς και τραγούδια της περιοχής, και τραγουδάνε και σε άλλες γλώσσες», βιάζεται να μας διαβεβαιώσει η Ντιορντίεβα στη προσπάθειά της να τονίσει τον πολυπολιτισμικό χαρακτήρα της εκπαίδευσης. Παρ’ όλα αυτά, η ρωσική γλώσσα εξακολουθεί να είναι πανταχού παρούσα, τόσο στους διαδρόμους του σχολείου όσο και στους δρόμους του Τιράσπολ.

Η Μόσχα διαθέτει συντριπτική επιρροή

«Στο σχολείο, διδάχθηκα τη μολδαβική ως δεύτερη γλώσσα, αλλά δεν την χρησιμοποιώ ποτέ στην καθημερινή ζωή», παραδέχεται η Αλιόνα Ζολότιε, νεαρή καθηγήτρια αγγλικής γλώσσας. Όπως και εκείνη, οι περισσότεροι κάτοικοι της Υπερδνειστερίας έχουν διδαχθεί στο σχολείο τη μολδαβική ή την ουκρανική. Όσο κι αν στην πρόσοψη των δημόσιων κτιρίων εμφανίζονται και οι τρεις γλώσσες, στις επιγραφές των καταστημάτων, στις διαφημίσεις ή στις συζητήσεις στα καφενεία, η μολδαβική και η ουκρανική εξαφανίζονται, προς όφελος της γλώσσας του Πούσκιν. Η κατάσταση ευνοεί τη δυτική ρητορική, που εμφανίζει την Υπερδνειστερία ως έδαφος «υπό ρωσική κατοχή». Είναι αλήθεια ότι η Μόσχα διαθέτει συντριπτική επιρροή πάνω στο μέλλον αυτής της μικρής δημοκρατίας. Παρά το γεγονός ότι δεν έχει αναγνωρίσει την ανεξαρτησία της, η Μόσχα τής παρέχει σημαντική οικονομική βοήθεια, ενώ την τροφοδοτεί και με φυσικό αέριο σε επιδοτούμενη τιμή⁴. Σε αντάλλαγμα, η Υπερδνειστερία παραμένει υποταγμένη στη Ρωσία σε πολιτικό επίπεδο και διαδραματίζει ρόλο ασπίδας απέναντι σε μια ενδεχόμενη ένταξη της Μολδαβίας στο ΝΑΤΟ –μια προοπτική που δεν αποκλείει το Κρεμλίνο, παρά το γεγονός ότι στο μολδαβικό Σύνταγμα έχει περιληφθεί η αρχή της ουδετερότητας.

Στους δρόμους του Τιράσπολ, ο έντονος φιλορωσικός ενθουσιασμός που ήταν αισθητός το 2006, την εποχή ενός άλλου δημοψηφίσματος, φαίνεται να έχει ξεφουσκώσει. Στην ερώτηση κατά πόσο ενέκριναν την ανεξαρτησία και μια «πιθανή μελλοντική ενσωμάτωση» στη Ρωσική Ομοσπονδία, το 97% των ψηφισάντων είχε απαντήσει «Ναι». «Οι πιο ηλικιωμένοι είναι εκείνοι που θέλουν να ενταχθούμε στη Ρωσία», διαβεβαιώνει η Αλιόνα Ζολότιε. Η εικοσιτριάχρονη νεαρή γυναίκα είναι ρωσόφωνη, δεν θεωρεί όμως τον εαυτό της Ρωσίδα: «Είμαι από την Υπερδνειστερία, αλλά στο εξωτερικό λέω ότι είμαι Μολδαβή, είναι πολύ πιο απλό». Όπως και οι περισσότεροι νεαροί που συναντήσαμε, εκτιμάει ότι η ένωση με τη Μολδαβία αποτελεί την πλέον «ρεαλιστική» λύση. «Όπως η Γκαγκαουζία», εξηγεί, αναφερόμενη στην αυτόνομη περιοχή στον νότο της Μολδαβίας, όπου οι τουρκόφωνοι αποτελούν την πλειοψηφία. Μήπως η ανανέωση των γενεών έχει εξασθενίσει την επιθυμία για ένωση με τον μεγάλο Σλάβο αδελφό; Καθώς η νεολαία έχει βαρεθεί να περιμένει τη διεθνή αναγνώριση, φαίνεται ότι πάνω από όλα επιθυμεί μια πραγματιστική λύση σε αυτήν την παγωμένη σύγκρουση.

---

1. (Σ.τ.Μ.) Τον Δεκέμβριο του 1917, το Μολδαβικό Σοβιέτ, στο οποίο κυριαρχούσαν οι μενσεβίκοι, ανακήρυξε την ανεξαρτησία της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Μολδαβίας. Οι μπολσεβίκοι δεν την αποδέχτηκαν. Το Σοβιέτ ζήτησε τη βοήθεια της Ρουμανίας και της Γαλλίας και το 1918 υπέγραψε με μεγάλη πλειοψηφία την ένωση της Μολδαβίας με τη Ρουμανία, υπό τον όρο ότι θα διαθέτει αυτονομία και θα γίνουν σεβαστές οι δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις που είχαν επιτευχθεί. Η δικτατορία που επιβλήθηκε στη Ρουμανία τη δεκαετία του 1930 δεν τήρησε καμία από αυτές τις υποσχέσεις.
2. Sabine von Löwis και Andrei Crivenco, «Shrinking Transnistria – older, more monotone, more dependent», Centre for East European and International Studies, Βερολίνο, 27 Ιανουαρίου 2021.
3. Adrian Lupușor και Alexandru Fala (επιμ.), «What are the economic threats for Transnistrian economy in 2016-2017», Expert-Grup, Κισινάου, 26 Ιουλίου 2016.
4. Βλ. Jens Malling, «De la Transnistrie au Donbass, l’histoire bégaie», «Le Monde diplomatique», Μάρτιος 2015.

• Loïc Ramirez
  Δημοσιογράφος, συγγραφέας του «La rose assassinée», Notes de la Fondation Gabriel-Péri, Παντέν, 2015.
• Βασίλης Παπακριβόπουλος (μετάφραση)

Διαβάστε περισσότερα

Στην πρώτη γραμμή της πολεμικής εμπλοκής σέρνει τη χώρα ο Μητσοτάκης!

  ΗΠΑ: Στέλνουν στην Ελλάδα αεροσκάφη ΝΑΤΟικού ανεφοδιασμού με 150 άτομα προσωπικό!

 

Αεροσκάφη ανεφοδιασμού (ιπτάμενα τάνκερ) με το απαραίτητο στρατιωτικό προσωπικό στέλνουν οι ΗΠΑ στην Ελλάδα, όπως ανακοίνωσε το βράδυ της Δευτέρας ο εκπρόσωπος Τύπου του αμερικανικού Πενταγώνου Τζον Κίρμπι, επιβεβαιώνοντας σχετικές πληροφορίες.  

Συγκεκριμένα, το αμερικανικό Πεντάγωνο ανακοίνωσε τη Δευτέρα ότι άλλοι 500 Αμερικανοί στρατιώτες θα αναπτυχθούν στην Ευρώπη για να ενισχύσουν την πλευρά του ΝΑΤΟ, συμπεριλαμβανομένης της Πολωνίας, της Ρουμανίας, της Γερμανίας και της Ελλάδας.

Ο  Τζον Κίρμπι ανακοίνωσε ότι οι νέες στρατιωτικές αναπτύξεις περιλαμβάνουν αεροσκάφη ανεφοδιασμού KC-135 από την αεροπορική βάση Fairfield στο Spokane της Ουάσιγκτον στην Ελλάδα, μαζί με 150 άτομα προσωπικό για υποστήριξη ανεφοδιασμού. 

Επίσης, ένα κέντρο επιχειρήσεων αεροπορικής υποστήριξης που αποτελείται από 40 στρατιώτες από το Fort Stewart της Γεωργίας, αναπτύσσεται στην Πολωνία και τη Ρουμανία. Και 300 Αμερικανοί υπάλληλοι αναπτύσσονται στη Γερμανία για να δημιουργήσουν μια βάση πυρομαχικών από το Fort Bragg της Βόρειας Καρολίνας και μια εταιρεία συντήρησης υποστήριξης από το Fort Stewart.

Οι επιπλέον στρατιωτικές αποστολές γίνονται, σύμφωνα με τον Τζον Κίρμπι, για να υποστηριχθεί η αποστολή των 7.000 στρατιωτών στην ανατολική Ευρώπη. Ανέφερε χαρακτηριστικά πως «είπαμε προηγουμένως, όταν αναπτύξαμε τις επιπλέον 7.000, ότι θα υπήρχαν συσχετισμένοι ενεργοποιητές μαζί τους. Αυτό είναι μέρος αυτής της υποστήριξης».

Η ανακοίνωση του αμερικανικού πενταγώνου επιβεβαιώνει ακόμα ότι δεν έχει ταβάνι για την κυβέρνηση η εμπλοκή της χώρας και οδηγεί το λαό σε πολύ επικίνδυνα μονοπάτια αφού μετά  την αποστολή όπλων στην Ουκρανία, τον ερχομό του αμερικανικού αεροπλανοφόρου «Χάρυ Τρούμαν» στο Βόρειο Αιγαίο, ετοιμάζεται να υποδεχθεί τα αμερικανικά ιπτάμενα τάνκερς που έχουν αποστολή να υποστηρίζουν τα νατοϊκά στρατεύματα στη Ρουμανία.

Φαίνεται πως η Ελλάδα, η Ρουμανία και η Πολωνία είναι στην πρώτη γραμμή των πολεμικών σχεδιασμών του ΝΑΤΟ απέναντι στη Ρωσία. 

(Πηγή: CNN)

Διαβάστε περισσότερα

Όταν η ψηφιοποίηση του Δημοσίου καταλήγει σε κακοποίηση του πολίτη

• Serge Halimi

• Βάλια Καϊμάκη (μετάφραση)

Η ψηφιοποίηση των δημοσίων υπηρεσιών, η οποία επιταχύνθηκε εξαιτίας της υγειονομικής κρίσης, αποκόπτει τον πολίτη από τη φυσική του επαφή μαζί τους. Αποτέλεσμα: τα τμήματα του πληθυσμού που δεν έχουν την δυνατότητα να ενσωματωθούν στην ψηφιακή μετάβαση να μένουν αποκλεισμένα.

Εξαναγκαστικά επιβεβλημένη, η ψηφιοποίηση της πρόσβασης στις δημόσιες υπηρεσίες εφαρμόζεται πλέον σε αναγκαίες διαδικασίες, όπως η αίτηση για έκδοση πιστοποιητικού οικογενειακής κατάστασης, η πληρωμή των φόρων, η απόκτηση άδειας παραμονής. Κι όμως, η υποχρεωτικότητα της χρήσης του Διαδικτύου σε αυτούς και πολλούς ακόμα τομείς που συνδέονται με την καθημερινή ζωή (ταξίδια, θεάματα, λογιστική) απαιτεί ακόμα μεγαλύτερη προσπάθεια από εκείνους που είναι λιγότερο σε θέση να το πράξουν, είτε γιατί δεν έχουν τον απαραίτητο εξοπλισμό είτε τις γνώσεις πληροφορικής είτε τη βοήθεια των οικείων τους. Γι’ αυτούς «το έθνος των start–ups» του Εμμανουέλ Μακρόν μεταφράζεται σε ποινή εξορίας μέσα στην ίδια τους τη χώρα.

Από τις πρώτες λέξεις της έκθεσης που αφιερώνει στον αυξανόμενο ρόλο της ψηφιοποίησης στη σχέση μεταξύ της δημόσιας διοίκησης και του πολίτη, η Συνήγορος του Πολίτη Κλερ Εντόν δίνει τον τόνο: «Στα κατά τόπους γραφεία μας φτάνουν άνθρωποι εξαντλημένοι, ενίοτε απελπισμένοι, και μας εξηγούν πόσο ανακουφισμένοι είναι που επιτέλους μιλούν σε κάποιον με σάρκα και οστά»¹. Οι τραγικές σκηνές στο «Εγώ, ο Ντάνιελ Μπλέικ», της ταινίας του Κεν Λόουτς όπου ένας Βρετανός άνεργος προσπαθεί να τα βγάλει πέρα με διαδικασίες που όσο πιο ψηφιακές είναι τόσο πιο απάνθρωπες γίνονται, ξαναπαίζονται καθημερινά στη Γαλλία. Δεκατρία εκατομμύρια άτομα, δηλαδή ένας στους πέντε, προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα με τις ψηφιακές υπηρεσίες χωρίς κανένας πολιτικός αξιωματούχος να ασχολείται με την ύπαρξή τους².

Το προφίλ των θυμάτων συμπίπτει με τους πληθυσμούς που βασανίζονται ήδη από τον τρόπο οργάνωσης της κοινωνίας: υπερήλικες, κάτοικοι αγροτικών περιοχών, προλετάριοι, άτομα χωρίς σπουδές, κρατούμενοι, ξένοι. Αντίστροφα, τα στελέχη, τα υψηλά εισοδήματα και οι πτυχιούχοι έχουν όλο τον απαιτούμενο εξοπλισμό σε υπολογιστές, ταμπλέτες κι έξυπνα κινητά και χρησιμοποιούν ευχαρίστως την ψηφιακή δημόσια διοίκηση. Με δυο λόγια, σε όσο μεγαλύτερη κοινωνική επισφάλεια βρίσκεται κάποιος τόσο πιο δύσκολο είναι να έχει πρόσβαση στα δικαιώματά του, στα επιδόματα, στις δημόσιες υπηρεσίες. Η υγειονομική κρίση που γενίκευσε την προσφυγή στην τηλεργασία, την εξ αποστάσεως εκπαίδευση, το διαδικτυακό κλείσιμο ιατρικών ραντεβού, ενέτεινε τον τεχνολογικό υποβιβασμό των μη προνομιούχων. Και κάποιες φορές, χωρίς να το εκτιμούν σωστά, τα πολιτικά κόμματα επεκτείνουν και στο πεδίο του δημοκρατικού βίου την απομόνωση των κοινωνικών στρωμάτων σε επισφάλεια. Έτσι, όταν οι οικολόγοι διοργάνωσαν μια ψηφοφορία «ανοιχτή σε όλες και σε όλους από 16 ετών και άνω» για την επιλογή του υποψήφιού τους στις προεδρικές εκλογές, η συμμετοχή προϋπέθετε «έναν λογαριασμό ηλεκτρονικού ταχυδρομείου για τη λήψη των υπερσυνδέσμων της ψηφοφορίας, έναν αριθμό κινητού τηλεφώνου για τη λήψη των κωδικών επικύρωσης της ψήφου και μια τραπεζική κάρτα για την πληρωμή της συμμετοχής των 2 ευρώ».

Επισημαίνοντας ότι «η κατάσταση χειροτερεύει», η Κλερ Εντόν θυμίζει ότι από κανέναν δεν μπορεί να αφαιρεθεί η πρόσβαση στα δικαιώματα και τα επιδόματά του με τη δικαιολογία ότι δεν χρησιμοποιεί την τεχνολογία στις συναλλαγές του με το Δημόσιο. Διότι για πολλούς, τονίζει, η «εξαναγκαστική ψηφιοποίηση» δεν αντιπροσωπεύει την απλοποίηση, αλλά «μια μορφή θεσμικής κακοποίησης».

---

1. «Dématérialisation des services publics: trois ans après, où en est-on?», έκθεση του Συνήγορου του Πολίτη, 16 Φεβρουαρίου 2022.
2. Julien Brygo, «Travail, famille, Wi-Fi», «Le Monde diplomatique», Ιούνιος 2020.

• Serge Halimi
  Διευθυντής της "Le Monde diplomatique"
• Βάλια Καϊμάκη (μετάφραση)

Διαβάστε περισσότερα