Από το 2015 στο… 1981

    Παρακαλούμε την προσοχή σας. Κυρίες και κύριοι οι ώρες είναι κρίσιμες, τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά. Εξηγούμαστε:

    Η Ελλάδα απειλείται από «κίνδυνο αλλαγής καθεστώτος». Το άλλο καθεστώς (αυτό που θα έρθει) θα επιφέρει «κατάργηση της ιδιοκτησίας». Θα κάνει πλάτες σε «αναρχικούς εμπρηστές». Θα επιβάλλει «τάγματα εργασίας και πλύση εγκεφάλου». Θα φέρει «δήμευση των επιχειρήσεων χωρίς να καταβάλει ούτε δραχμή». Αφήστε, δε, που θα προκαλέσει «ακρίβεια και έλλειψη αγαθών»…

    Επίσης: Αυτό που θα επέλθει στην Ελλάδα «δεν παρέχει καμία εγγύηση ότι θα επιβιώσει η Δημοκρατία». Μιλάμε για ένα «καθεστώς ανάλογο με αυτό που εγκατέστησε ο Αγιατολαχ Χομεϊνί στην Περσία». Που θα επιφέρει την«απομόνωση». Που θα αναγκάσει την Ελλάδα να «ακολουθήσει την τύχη του Λιβάνου».

    Κυρίες και κύριοι: Αν πάψουν να μας κυβερνούν αυτοί που μας κυβερνούν τότε οι εταίροι «θα μας κλείσουν όλες τις πόρτες». Θα ζήσουμε «το μακελειό ενός αναπόφευκτου πολέμου». Θα ριχτούμε ως λαός και ως έθνος στο«σκοτεινό μεσαίωνα». Η Ελλάδα – αδέλφια - θα γίνει ένα «αναρχούμενο και καταποντιζόμενο κράτος».

    Με δυο λόγια, και χωρίς καμία διάθεση εκβιασμού ή τρομοκράτησης, όσα μας περιγράφουν μόνο έτσι μπορούν να περιγραφούν: «Θα έχουμε την τύχη του λαού του Αφγανιστάν»…

    Όλα τα προηγούμενα, φίλες και φίλοι, είναι – μερικά μόνο – απ’ όσα έλεγε η ΝΔ και ο φιλικός της Τύπος την παραμονή των εκλογών του… 1981.

    Αυτά θα πάθαινε η Ελλάδα, έλεγε τότε η ΝΔ, αν ερχόταν στη διακυβέρνηση της χώρας το ΠΑΣΟΚ (με το οποίο σήμερα η ΝΔ συγκυβερνά)…  

*** 

    Ας πάμε τώρα στους άλλους. Έλεγαν τότε:

• «Η ένταξη στην ΕΟΚ υπήρξε τεράστιο οικονομικό σφάλμα, που μπορεί να στοιχίσει ακριβά στη χώρα. Γι΄ αυτό επείγει να αρχίσουν διαπραγματεύσεις με την Κοινότητα με αντικείμενο την τροποποίηση του καθεστώτος των εμπορικών σχέσεων…»

    Ποιός ήταν αυτός που υποσχόταν – τότε – «διαπραγματεύσεις» με την ΕΟΚ ώστε να διορθωθεί το «τεράστιο οικονομικό σφάλμα» της ένταξης της Ελλάδας σε αυτήν; Ήταν ο κύριος… Γιάννος Παπαντωνίου!  

    Έλεγαν επίσης:

• «Θα μπορούμε ενδεχόμενα να καταργήσουμε τις επαχθέστερες από τις δεσμεύσεις που μας επιβάλλει η εισδοχή μας στην ΕΟΚ ή και να φύγουμε από την ΕΟΚ, αν το αποφασίσει ο ελληνικός λαός». 

    Ποιός ήταν αυτός που υποσχόταν «κατάργηση» των επαχθέστερων των δεσμεύσεων λόγω της ένταξης της Ελλάδας στην ΕΟΚ ή ακόμα και έξοδο από την ΕΟΚ; Ήταν ο κύριος… Θεόδωρος Πάγκαλος!

    Έλεγαν επίσης:

• «Η ΕΟΚ, στις παρούσες συνθήκες, είναι η ΕΟΚ του μονοπωλιακού κεφαλαίου, είναι ο μηχανισμός εμπέδωσης της κυριαρχίας του αμερικανο-γερμανικού καπιταλισμού στην Ευρώπη».

    Ποιός τα έλεγε αυτά για την ΕΟΚ (και τα έλεγε στην «Le Monde Diplomatique»τον Νοέμβριο του 1977); Ήταν ο ίδιος που μετά το 1981, έλεγε τα άλλα. Ότι, δηλαδή, «η Ελλάδα μπήκε στην ΕΟΚ για να μείνει». Ήταν – φυσικά – οΑντρέας Παπανδρέου…

***

    Όποιος επιθυμεί να έχει καλύτερη εικόνα του επιπέδου της πολιτικής αντιπαράθεσης, τότε, το 1981, παραπέμπουμε στην πολύ αναλυτικότερη δουλειά που έχουν κάνει οι συνάδελφοι του «Ιού» στην «Εφημερίδα των Συντακτών»(ios@efsyn.gr, 31/8/2014) και ο Δ.Μηλάκας στο http://www.imerodromos.gr, 14/12/2014. Από πλευράς μας θα περιοριστούμε σε μια και μόνο (απολύτως αναγκαία θεωρούμε) επισήμανση: Σήμερα το ημερολόγιο δείχνει 2015…

email: mpog@enikos.gr 

Διαβάστε περισσότερα

UNESCO: Συνολικά 58 εκατ. παιδιά στον κόσμο δεν πηγαίνουν στο σχολείο

Υπάρχουν 58 εκατομμύρια παιδιά στον κόσμο που δεν πηγαίνουν σχολείο, ενώ λόγω της κακής ποιότητας της εκπαίδευσης 250 εκατ., τα περισσότερα από αυτά κορίτσια, δεν μπορούν να διαβάσουν ή να γράψουν, ακόμα και έπειτα από τέσσερα χρόνια φοίτησης.

Τα στοιχεία αυτά παρουσίασε η γενική διευθύντρια της UNESCO Ιρίνα Μπόκοβα σε διάλεξη με θέμα το κληροδότημα του Νέλσον Μαντέλα στο Πανεπιστήμιο Άγιος Κλήμης της Αχρίδας στη Σόφια.

«Πρόκειται για κρίση της εκπαίδευσης, της ανάπτυξης και της ειρήνης, η οποία υπονομεύει την κοινωνική κατάσταση των κοινωνιών και παραβιάζει θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα» υπογράμμισε η κα Μπόκοβα.

Η γενική διευθύντρια της UNESCO τόνισε ότι πρέπει να αναγνωριστεί το γεγονός ότι ο Μπαν Κι-μουν είναι ο πρώτος γενικός γραμματέας στην ιστορία του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών που έθεσε την εκπαίδευση στην πολιτική ατζέντα του ΟΗΕ.

«Η UNESCO στηρίζει τα παιδιά στις εμπόλεμες ζώνες, όπως η Συρία, το Ιράκ και το Νότιο Σουδάν, όπου εκατομμύρια παιδιά αδυνατούν να πάνε στο σχολείο, όπως και άλλα παιδιά που δεν μπορούν να πάνε στο σχολείο για διάφορους λόγους, όπως η φτώχεια, οι κοινωνικές και θρησκευτικές διαφορές» πρόσθεσε.

Η Ιρίνα Μπόκοβα μίλησε για τη ζωή και το έργο του Μαντέλα ως πρέσβη Καλής Θελήσεως της UNESCO, ο οποίος υποστήριξε την εκπαίδευση και έγινε σύμβολο της μάχης για τη δημοκρατία και τη δικαιοσύνη, όχι στη χώρα του, αλλά σε όλο τον κόσμο.

«Ο Μαντέλα πέρασε 27 χρόνια στη φυλακή, αλλά, όταν ελευθερώθηκε, δεν ήταν πικραμένος. Έδειξε στους ανθρώπους ότι η απάντηση στη βία δεν θα πρέπει να είναι η βία, επειδή η ελευθερία και η δημοκρατία επιτυγχάνονται με τη δικαιοσύνη, την ειρήνη και τη συγχώρεση» είπε η κα Μπόκοβα, τονίζοντας ότι ο Νέλσον Μαντέλα επέλεξε τον δύσκολο δρόμο του διαλόγου και της αμοιβαίας κατανόησης.

«Σήμερα, περίπου 1,5 δισ. άνθρωποι ζουν σε ασταθείς χώρες ή χώρες που πλήττονται από συγκρούσεις και πολλοί από αυτούς είναι αντιμέτωποι με κρίση όσον αφορά στο μέλλον - χωρίς προσωπικές και επαγγελματικές δεξιότητες, χωρίς θέσεις εργασίας» δήλωσε η Μπόκοβα. Σημείωσε, επίσης, ότι σε όλο τον κόσμο πάνω από ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι ζουν σε ακραία φτώχεια και δεν έχουν πρόσβαση στην εκπαίδευση και στην υγεία.

Διαβάστε περισσότερα

Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφότητα

ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΜΠΟΥΚΑΛΑΣ

Ακόμα κι αν δυσκολευόμαστε με τα σύνθετα και τα πολύπλοκα και επειγόμαστε να χωρίσουμε τον κόσμο σε Καλό και Κακό χωρίς τίποτε ανάμεσό τους, σε Φως και Σκοτάδι, Πολιτισμένο και Ωμό, είναι αναγκαίο να ακούσουμε όσα επιμένει να μας διδάσκει η Ιστορία, αντιτάσσοντας το δικό της παιδαγωγικό πείσμα στο αντιδραστικό δικό μας. Και πρώτα πρώτα ότι το Καλό και το Κακό δεν έχουν αυστηρή γεωγραφική κατανομή. Το Καλό δεν κατοικεί αποκλειστικά στην Ευρώπη και την Αμερική (και μάλιστα μόνο τη βόρεια), με την Ασία και την Αφρική στη δικαιοδοσία υποτίθεται του Κακού. Οι ουκ ολίγες φορές που η Δύση υπηρέτησε τα συμφέροντά της δρώντας σαν παραγωγός ποικίλης κακότητας (και όχι στο βαθύ παρελθόν, αλλά μόλις χθες, τώρα) θα έπρεπε να μας έχουν λιγότερο απόλυτους.

Δεύτερον, ότι επίσης προϊόν μιας σφόδρα μεροληπτικής φαντασίας είναι ο θρησκειοπολιτισμικός χάρτης που σκαρώνουμε για να βολέψουμε τα ιδεολογήματά μας. Θρησκεία αμιγώς φωτεινή ουδέποτε υπήρξε, ό,τι κι αν ορίζουν οι Γραφές της. Οπως δεν υπήρξε και πολιτισμός εξαρχής και μέχρι τέλους υψηλός και άμωμος. Η ελληνορωμαϊκή κληρονομιά, πνευματικός γονιός της Δύσης όπως θέλουμε να λέμε, δεν έχει λίγα ψεγάδια, ακριβώς επειδή ήταν προϊόν της Ιστορίας και όχι της μεταφυσικής. Εφόσον λοιπόν επιμένουμε στο μοτίβο της σύγκρουσης των πολιτισμών, οι πολέμιοι δεν είναι ο δυτικός πολιτισμός και ο αφροασιατικός ή ο χριστιανικός και ο μουσουλμανικός. Αντίπαλοι είναι ο πολιτισμός της ελευθερίας, της αλληλεγγύης, της ανοχής, της δημοκρατίας από τη μια, η κουλτούρα της βίας, της μισαλλοδοξίας, της απολυταρχίας, της θεοληψίας και θεοκρατίας από την άλλη. Καθαρά είναι και τώρα τα στρατόπεδα, όχι όμως γεωγραφικά ή φυλετικά προσδιορισμένα· ξεχνιέται άραγε ο θεόληπτος -πλην τυπικά εμφορούμενος από τον πολιτισμό της Δύσης- Τζορτζ Μπους, για να δοθεί ένα μόνο δείγμα από το βαθύ σκοτάδι που υπάρχει μέσα σε ό,τι δοξολογείται σαν φωτεινό;

Αυτό ανέδειξαν, μαζί με πολλά άλλα, οι συγκλονιστικές διαδηλώσεις στη Γαλλία, που για μία επιπλέον φορά έλκει το οικουμενικό βλέμμα, ως εστία ιδεολογικών διεργασιών. Mε τη χαρακτηριστική απουσία των λεπενικών προαγωγών του μισοξενισμού και της ισλαμοφοβίας, το μέγα πλήθος (τόση η μεγαλοσύνη του ώστε χώνεψε εύκολα την επίδειξη υποκριτικής ευαισθησίας από την πλευρά ορισμένων προστρεξάντων πολιτικών ηγετών, που δεν τους περισσεύουν τα παράσημα δημοκρατικότητας) δεν διαδήλωσε εναντίον μιας θρησκείας ή μιας φυλής· το ίδιο άλλωστε ήταν πολυφυλετικό και πολυθρησκειακό. Δεν διαδήλωσε κατά των προσφύγων και των μεταναστών, που τάχα απειλούν με εξισλαμισμό τη Δύση. Διαδήλωσε εναντίον όσων επιχειρούν να εγκαταστήσουν τη φοβοκρατορία τους μιλώντας και σκοτώνοντας εν ονόματι των -συνήθως απόντων ή αδιαφορούντων- θεών. Εναντίον όσων σπέρνουν τον τρόμο ή τον εκμεταλλεύονται. Οι διαδηλωτές δεν κρατούσαν μόνο τις πινακίδες της αυθόρμητης συναισθηματικής ταύτισης («Je suis...»), που συχνά αποδεικνύεται αβαθής. Κρατούσε και πολλές άλλες με το επαναστατικό σύνθημα που έχει συναγείρει γενιές και γενιές ανθρώπων όπου γης, όποιας φυλής και θρησκείας. Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφότητα. Αυτό παραμένει το μοναδικό κεφάλαιο ενός ευαγγελίου αέναα επίκαιρου.

Διαβάστε περισσότερα

Δεν είστε “Je suis Charlie”, είστε ιησουίτες!

    Το τελευταίο κρούσμα… «ελευθεροτυπίας» στην Σαουδική Αραβία το είχαμε μόλις την περασμένη Παρασκευή στην Τζέντα, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας, όπου και πραγματοποιήθηκε το δημόσιο μαστίγωμα ενός «μπλόγκερ». Τα δημοσιεύματα του «μπλόγκερ» προκάλεσαν την αντίδραση των Αρχών. Τον καταδίκασαν για «βλασφημία» και τον τιμώρησαν σε 10 χρόνια φυλακή. Του επέβαλαν, επιπλέον, την ποινή των 1.000 μαστιγωμάτων. Το πλήθος παρακολούθησε την Παρασκευή τις πρώτες 50 βουρδουλιές. Σύμφωνα με το δικαστήριο το υπόλοιπο της ποινής του μαστιγώματος (950 βουρδουλιές) θα του επιβληθεί σε αλλεπάλληλα δημόσια θεάματα μέσα στις επόμενες 19 εβδομάδες…
    Η Σαουδική Αραβία, ο πιο πιστός σύμμαχος των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, η χώρα που χρηματοδοτεί και στηρίζει την ισλαμική τρομοκρατία από την εποχή της δημιουργίας των μουτζαχεντίν με το ίδιο πάθος που στηρίζει την… «ελευθεροτυπία», στην διαδήλωση που έγινε την Κυριακή στο Παρίσι με σύνθημα «Je suis Charlie», εκπροσωπήθηκε από το νούμερο 2 της διπλωματίας της…
    Η Τουρκία, η χώρα που παρακολουθεί τους τζιχαντιστές που περνούν από τα σύνορά της να δολοφονούν στο Κομπανί, έχει ανακηρυχθεί σε μια από τις πρωταθλήτριες του κόσμου όσον αφορά τις διώξεις στον Τύπο. Οι δημοσιογράφοι που σαπίζουν στις τούρκικες φυλακές ανέρχονται στους 97…
    Η Τουρκία εκπροσωπήθηκε στο Παρίσι από τον πρωθυπουργό της, τον κ.Νταβούτογλου…
    Στη «Je suis Charlie» διαδήλωση στο Παρίσι συμμετείχε το βασιλικό ζεύγος της Ιορδανίας. Στην Ιορδανία έχει επιβληθεί δρακόντεια νομοθεσία ενάντια στην ελευθερία του Τύπου…
    Συμμετείχε η Αίγυπτος. Είτε υπό την εκδοχή του ισλαμιστή Μόρσι είτε υπό την εκδοχή του δικτάτορα Σίσι, η Αίγυπτος είναι τόπος εξόντωσης του Τύπου. Μόνο κατά το β’ εξάμηνο του 2013 δολοφονήθηκαν 5 δημοσιογράφοι και συνελήφθησαν τουλάχιστον 80…
    Συμμετείχε το Κόσσοβο, δηλαδή το προτεκτοράτο  που οι Αρχές του έλκουν την καταγωγή τους από τον UCK. Θυμίζουμε ότι - σύμφωνα με την έκθεση που συνέταξε το Στρατιωτικό Επιτελείο του ΝΑΤΟ με ημερομηνία 10/2/1999 - ο UCK δεν ήταν τίποτα λιγότερο από μια εγκληματική, δολοφονική οργάνωση, που η χρηματοδότησή του προερχόταν από εγκληματικές οργανώσεις, από τα κυκλώματα λαθρεμπορίας ναρκωτικών και από τη Μαφία ενώ ο παράνομος εξοπλισμός του διενεργείτο από τη διεθνή αγορά λαθρεμπορίας όπλων.
    Συμμετείχε η Ουκρανία. «Je suis Charlie» και οι δικοί της εκπρόσωποι. Αυτοί, δηλαδή, που αναδείχτηκαν στη διακυβέρνηση της χώρας μετά την επέμβαση ΗΠΑ και ΕΕ, σε συνεργασία με τους ναζί…
    Στη διαδήλωση στο Παρίσι ήταν ο κ.Νετανιάχου. Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ. Αυτός που εκτός των άλλων έδωσε την εντολή για εκτελέσεις (και) δημοσιογράφων που επέβαιναν στα καράβια αλληλεγγύης υπέρ των Παλαιστινίων στα διεθνή ύδατα.
    Μαζί του ήταν και ο κ.Λίμπερμαν, ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της χώρας και ηγέτης του ακροδεξιού ισραηλινού κόμματος. Ο κ.Λίμπερμαν είναι αυτός που κατά την διάρκεια των εγκλημάτων στη Γάζα δήλωσε ότι «ο ισραηλινός στρατός είναι ίσως ο πλέον ανθρώπινος στρατός του κόσμου» και ότι το Ισραήλ θα πρέπει να αντιμετωπίσει τους Παλαιστίνιους ακριβώς «όπως χειρίστηκαν οι ΗΠΑ τους Ιάπωνες στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο». Θυμίζουμε ότι οι Αμερικανοί στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο «χειρίστηκαν» τους Ιάπωνες με ατομικές βόμβες...
    Στη διαδήλωση το Κατάρ εκπροσωπήθηκε από τον αδελφό του μεγάλου εμίρη. Τον περασμένο Αύγουστο ο υπουργός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης της Γερμανίας, ο Γκερτ Μίλερ, μιλώντας μάλιστα στον κρατικό σταθμό ZDF, λίγες ώρες μετά την ανάρτηση του βίντεο που έδειχνε τζιχαντιστή να αποκεφαλίζει τον Αμερικανό δημοσιογράφο Τζέιμς Φόλει, δήλωσε: «Αυτό το είδος κρίσης πάντοτε έχει μία προϊστορία [...]. Πρέπει να ρωτήσουμε, ποιος εξοπλίζει, ποιος χρηματοδοτεί τους μαχητές του ΙΚ.Η λέξη-κλειδί εδώ είναι “Κατάρ”».
    Οι δηλώσεις του κ. Μίλερ, ο οποίος είναι μέλος του κόμματος της καγκελαρίου Μέρκελ, μετά τον αρχικό σάλο που δημιουργήθηκε, όλως περιέργως «εξαφανίστηκαν» από τα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία…
    Στη διαδήλωση στο Παρίσι ήταν ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ. «Je suis Charlie» κι αυτός. Το ΝΑΤΟ, θυμίζουμε, είναι αυτό που εξανθρωπίζει, εκπολιτίζει και εκδημοκρατίζει τη Μέση Ανατολή, βομβαρδίζοντάς την…
    Στη διαδήλωση στο Παρίσι ήταν σύσσωμη η πολιτική ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και οι ηγέτες των κρατών – μελών της. Θυμίζουμε ότι η ΕΕ είναι αυτή που σε συνεργασία με το ΝΑΤΟ εξανθρωπίζει, εκπολιτίζει και εκδημοκρατίζει τη Μέση Ανατολή, βομβαρδίζοντάς την…
    Στη διαδήλωση στο Παρίσι ήταν φυσικά ο Ολάντ και οι εκπρόσωποι του πολιτικού κατεστημένου της Γαλλίας. Επί Ολάντ είναι, σύμφωνα με τα έγγραφα που κατατέθηκαν στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, που η Γαλλία τροφοδοτούσε με όπλα τον «Ελεύθερο Συριακό Στρατό» παρότι τα δύο τρίτα αυτού του εξοπλισμούήταν γνωστό ότι προωθούντανπροςτηνΑλ Κάιντα στη Συρία. Ήταν οιμονάδες της Αλ Κάιντα που στη συνέχεια συσπειρώθηκαν - μαζί με τα γαλλικά όπλα τους – με τους τζιχαντιστές του «Ισλαμικού Κράτους»…

Η φωτογραφία (Μάης 2013) είναι του γερουσιαστή και υποψηφίου Προέδρου των ΗΠΑ, του Μακέιν με το επιτελείο του «Ελεύθερου Συριακού Στρατού»στην οποία ο Μακέιν απεικονίζεται να συνομιλεί με τον Ιμπραήμ αλ Μπαδρί (αριστερά μπροστά), δηλαδή με τον σημερινό «Χαλίφη» των Τζιχαντιστών και του «Ισλαμικού Κράτους»….

    Τι είχαμε, λοιπόν, στο Παρίσι την Κυριακή; Είχαμε το χυδαίο φαινόμενο να δολοφονούνται αντιφασίστες δημοσιογράφοι, να τους δολοφονούν οι ισλαμοφασίστες (αυτοί με τους οποίους φωτογραφιζόταν το 2013 ο Μακέιν, ο υποψήφιος Πρόεδρος των ΗΠΑ και αυτοί που εκτρέφει από το 1980 ο σύμβουλος του Ομπάμα, ο Μπρζεζίνσκι) και πάνω στο αίμα των αντιφασιστών να ποζάρουν σαν «δημοκράτες» ποιοι; Οι Φρανκενστάιν – κατασκευαστές του ισλαμοφασισμού! Οι εκπρόσωποι του παγκόσμιου ιμπεριαλισμού!  Είδαμε πάνω στο αίμα των αντιφασιστών να κερδοσκοπούν και να «θρηνούν» ποιοι; Να «θρηνούν» οι ιμπεριαλιστές! Οι χριστιανοφασίστες! Και οι ισλαμοφασίστες!
      ΟΦρανκεστάινπου διέλυσε το Ιράκ και τη Λιβύη, που επενέβη σε Συρία, που τροφοδοτεί και εξοπλίζει μουτζαχεντίν στο Αφγανιστάν εδώ και 35 χρόνια, προκαλώντας το σημερινό χάος, ο Φρανκενστάιν που κατασκευάζει τέρατα όπως οι φονιάδες του «Ισλαμικού Κράτους», τέρατα τα οποία του είναι εξαιρετικά χρήσιμα είτε σαν σύμμαχοι είτε σαν αντίπαλοι, έχει όνομα:Ιμπεριαλισμός.
    Αυτό που είδαμε και παρακολουθούμε μετά την επίθεση στο «Charlie» δεν είναι μια «απλή» προσβολή νεκρών. Αυτό δεν είναι απλώς παράνοια. Δεν είναι απλώς παραχάραξη και παραποίηση. Είναι η απόδειξη πως πίσω από τη φενάκη της τάχα μου δυτικής δημοκρατίας, η οποία τάχα μου τα βάζει με τον φονταμενταλισμό, εκείνο που κρύβεται είναι η ιησουίτικη, αισχρή και  αιμοσταγής συμμορία του ιμπεριαλισμού.
    Του ιμπεριαλισμού που διαθέτει ισλαμοφασίστες που αξιοποιούν τη θρησκεία δισεκατομμυρίων καταπιεσμένων ανθρώπων στον πλανήτη για να εκτελούν στη «Charlie» και να αποκεφαλίζουν. Διαθέτει χριστιανοφασίστες που βομβαρδίζουν τη γιουγκοσλαβική τηλεόραση. Διαθέτει «δημοκράτες» φασίστες που δημιουργούν Γκουαντανάμο και Αμπού Γκράιμπ στο εξωτερικό. Διαθέτει κάθε λογής φασίστες που στο όνομα της «ασφάλειας» επιβάλλουν την στρατοκρατία στο εσωτερικό.
    Και φυσικά αυτό που ανάμεσα στα άλλα παρακολουθήσαμε τις τελευταίες μέρες ήταν ο φόνος των ανθρώπων της «Charlie» να γίνεται το διαβατήριο ώστε να περάσει η Λεπέν το Προεδρικό Μέγαρο της Γαλλίας. Προσέξτε, δηλαδή, τι ζούμε: Η «Charlie» παρομοίαζε την πολιτική της Λεπέν με τα «σκατά» και είναι η δολοφονία των δημοσιογράφων της «Charlie» που έδωσε το άλλοθι στον γαλλικό ιμπεριαλισμό για να ανοίγει τη λεωφόρο των Ηλυσίων Πεδίων στην Λεπέν!
    Θα αφήσουμε την απάντηση σε όλα αυτά να τη δώσει ένας άνθρωπος της «Charlie»: «Έχουμε πολλούς καινούργιους φίλους όπως τον Πάπα, την βασίλισσα Ελισάβετ και τον Πούτιν. Όλα αυτά μου προκαλούν γέλιο», δήλωσε ειρωνικά ο σκιτσογράφος της εφημερίδας, ο Wilem, μιλώντας σε ολλανδική εφημερίδα. «Η Λεπέν – συνέχισε – χαίρεται όταν οι ισλαμιστές αρχίζουν και πυροβολούν δεξιά  αριστερά». Όταν, δε, ρωτήθηκε για την υποστήριξη του επικεφαλής του ακροδεξιού κόμματος της Ολλανδίας, απάντησε: «Κάνουμε εμετό πάνω σ’ αυτούς που ξαφνικά λένε ότι είναι φίλοι μας». 

email: mpog@enikos.gr

Διαβάστε περισσότερα

«Κρυολόγημα» και ιατρο-σοφία

Το συνάχι είναι από τα κύρια συμπτώματα των ιώσεων. Ο χρόνος επώασης των ιών του κρυολογήματος εντός του οργανισμού είναι από μερικές ώρες ως και μία εβδομάδα

Αυτές τις ημέρες οι μύτες τρέχουν, τα μάτια είναι θολά, το κεφάλι στέκει δύσκολα στη θέση του, ενώ οι γύρω σε πυροβολούν με βηξίματα και φταρνίσματα. Μιλούν μάλιστα για κρυολόγημα και για γρίπη αδιάκριτα, αν και αυτά εκδηλώνονται με διαφορετικά συμπτώματα και τα προκαλούν διαφορετικοί ιοί, ενώ «κρυολόγημα», όπως εξηγούμε, μπορεί να πάθει κάποιος ανεξάρτητα από το ποια εποχή του έτους διανύουμε. Βάζουμε λοιπόν στις επόμενες σελίδες τα πράγματα στη θέση τους και δίνουμε πληροφορίες σχετικά με το πόσο χρήσιμα είναι διάφορα φάρμακα που διατίθενται από το φαρμακείο χωρίς συνταγή και για ουσίες που βρίσκονται μέσα στο σπίτι και όταν χρησιμοποιηθούν κατάλληλα μας κάνουν καλό. Γιαούρτια, μέλια, αλκοόλ, πιπεριές, κοτόσουπες και άλλα περνούν από το μικροσκόπιο και παίρνουν... φαρμακευτική σφραγίδα μέσα από μελέτες που έχουν δημοσιευθεί σε έγκυρες επιστημονικές επιθεωρήσεις.



Δύσκολο ακόμη να φανταστεί ο αναγνώστης  το φαρμακείο μιας νέας εποχής που θα σερβίρει αχνιστή κοτόσουπα, και δίπλα θα υπάρχουν παστίλιες ψευδαργύρου, μέλι, γιαούρτια στο ψυγείο του και ακόμη θα έχει εκεί επάνω από τον πάγκο, κρεμασμένες και περασμένες σε κλωστή, μια σειρά από διάφορες κόκκινες πιπεριές, χαλαπένιος και σεράνος, ενώ θα μπορεί να ψωνίζει και μπουκαλάκι ταμπάσκο αλλά με προδιαγραφές και συσκευασία φαρμάκου. Δεν πρόκειται για επιστροφή στις αρχές του προηγούμενου αιώνα αλλά για ευθυγράμμιση με τα αποτελέσματα ερευνών της τελευταίας δεκαετίας, το πολύ. Και οι έρευνες αυτές μάς βοηθούν να είμαστε πιο υγιείς, αποφεύγοντας επίσης κάποια παλιά φαρμακευτικά στερεότυπα, ακόμη και... παλιακές λέξεις όπως «κρυολόγημα», ενώ είναι καιρός πια να γνωρίζουμε πότε πρέπει να χρησιμοποιούμε την έκφραση «είμαι γριπιασμένος» και να κυριολεκτούμε.

Οταν αρχίζει η εισβολή των ανεπιθύμητων μικροοργανισμών, εμείς ακόμη δεν το έχουμε πάρει είδηση. Τα φταρνίσματα και το συνάχι μάς ξυπνούν, φέρνοντας τα πρώτα μηνύματα πως το σώμα άρχισε να αμύνεται ενάντια στον εισβολέα. Ιοί που μην μπορώντας να περάσουν το τείχος του δέρματος ή μη βρίσκοντας κάποια πληγή ανοιχτή εισχωρούν σχετικά εύκολα από το στόμα, τα μάτια και τη μύτη ερεθίζοντας τους βλεννογόνους. Δεν είναι όμως το συνάχι και το φτάρνισμα κάτι που πρέπει να σταματήσουμε. Στην αιτία που τα προκαλεί χρειάζεται να εστιάσουμε την προσπάθειά μας. Με τους κραδασμούς από το φτάρνισμα και την έκκριση άφθονων υγρών από τη μύτη το σώμα θέλει επίμονα να παρασύρει προς τα έξω τους εισβολείς και τα κύτταρα που έχουν μολυνθεί και καταστραφεί. Είναι καλό πράγμα δηλαδή αυτή η αντίδραση, όπως και ο πυρετός, όταν εμφανίζεται, που προσπαθεί με την υψηλή θερμοκρασία να καταστρέψει επίσης τους εισβολείς. Οι έξωθεν αυτοί εχθροί όμως χωρίζονται σε «φαμίλιες», που θέλουν το κακό μας, με κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά η καθεμία.

Διαχωρίζοντας τη γρίπη από το συνάχι

«Μια συνηθισμένη γρίπη όταν υπάρχει γιατρός να την παρακολουθεί κάνει να περάσει τρεις εβδομάδες. Χωρίς την επίβλεψη γιατρού γίνεσαι καλά σε 21 ημέρες» παρατηρούσε ειρωνευόμενος το 1931 ο γερμανός δημοσιογράφος, ποιητής και σατιρικός συγγραφέαςΚουρτ Τουχόλσκι, απαθανατίζοντας κάτι από το πνεύμα αλλά και την ιατρική της εποχής του. Σήμερα κωδικοποιώντας τα περί κρυολογήματος και γρίπης μπορούμε να πούμε ότι:

• Αλλοι ιοί προκαλούν τη γρίπη και άλλοι το «κρυολόγημα».

• Τι είναι το «κρυολόγημα»; Βάζουμε τη λέξη σε εισαγωγικά διότι δεν είναι σωστή, αφού πρόκειται στην πραγματικότητα για μια ίωση άσχετη κάπως με το ατμοσφαιρικό κρύο. Είναι εισβολή ιών, όχι όμως της γρίπης, αλλά ρινο-ιών και αδενο-ιών, και αυτό μπορεί να συμβεί οποιαδήποτε εποχή του χρόνου, ανεξάρτητα από τη θερμοκρασία στο περιβάλλον μας.

• Τα μικρόβια, και στην περίπτωσή μας εδώ εννοούμε κυρίως τους ιούς, δεν «ψοφούν με το κρύο», όπως ακούς να λέγεται αρκετά συχνά, αλλά το αντίθετο συμβαίνει. Επιβιώνουν αρκετά καλά και εξολοθρεύονται όταν υπάρχουν ηλιοφάνεια και αρκετές υπεριώδεις ακτίνες, δολοφονικές για αυτούς όταν φθάνουν στην επιφάνεια της Γης. Πάντως μπορείς να υποφέρεις από ιώσεις ακόμη και το καλοκαίρι.

Παρ' όλα αυτά φθινόπωρο και χειμώνα οι ασθενείς με τέτοιες ιώσεις είναι περισσότεροι (και ίσως από εκεί βγήκε η έκφραση «κρύωσα»). Σ' αυτό συντελούν δύο ακόμη παράγοντες:

1. Οι άνθρωποι βρίσκονται εγκλωβισμένοι πιο συχνά σε κλειστούς χώρους (δωμάτια, λεωφορεία, γραφεία).

2. Τον χειμώνα παράγεται από το σώμα λιγότερη βιταμίνη D που είναι απαραίτητη για τη θωράκιση του ανοσοποιητικού μας συστήματος.

Πού «ευτυχούν» οι ιοί;

Σύμφωνα με έρευνες του Mount Sinai School of Medicine σε πειραματόζωα, ιδανικές συνθήκες για να κολλήσεις έναν ιό είναι υγρασία 20%-35% και θερμοκρασία 5 βαθμών Κελσίου. Αντίθετα, υγρασία 50%-80% και θερμοκρασία 20 βαθμών Κελσίου εξασφαλίζουν τις καλύτερες συνθήκες για να αποφύγεις την «επίσκεψη» ενός ιού (http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17953482). Ισως γιατί τα σταγονίδια από φταρνίσματα και συνάχι σε πιο ξηρή ατμόσφαιρα είναι μικρότερα και μένουν περισσότερο στον αέρα (εδώ βλέπουμε προσομοίωση για έναν πιθανό τρόπο διάδοσης σε αεροπλάνο:www.welt.de/reise/article134217331/Wie-gefaehrlich-niesende-Passagiere-an-Bord-sind.html).

• Εχουμε τους ρινο-ιούς με περίπου 100 διαφορετικά «μέλη», υπεύθυνους για το 30%-40% των περιπτώσεων συναχιού. Δεύτερη ομάδα με επώδυνη δράση και συνάχι ως αντίδραση είναι οι αδενο-ιοί με ποσοστό 20%. Και οι δύο όμως δεν έχουν σχέση με τους ιούς της γρίπης.

• Ο χρόνος επώασης, δηλαδή από τότε που εισέρχεται ο ιός στον οργανισμό ώσπου εκείνος να το καταλάβει και να αντιδράσει στο απλό συνάχωμα και τα παρεπόμενα, βήχα, πόνο στον λαιμό, λίγο βαρύ κεφάλι, είναι από μερικές ώρες ως και μία εβδομάδα, αλλά περνάει και γρήγορα και μας οπλίζει με κάποια προσωρινή ανοσία, ενώ η γρίπη έχει μικρότερο χρόνο επώασης αλλά δοκιμάζεται ο οργανισμός πιο έντονα, ο πυρετός ανεβαίνει αρκετά ψηλά, πονούν οι αρθρώσεις λόγω έκκρισης προσταγλανδίνης που ευαισθητοποιεί τα νεύρα και χρειάζεται χρόνος για να περάσει.

• Η χορήγηση αντιβίωσης για τις ιώσεις δεν έχει νόημα, διότι τα αντιβιοτικά εξολοθρεύουν μόνο τα βακτήρια και τους μύκητες, όχι όμως τους ιούς.

Φάρμακα ή κάτι άλλο;

Φάρμακο για την ίωση που προκαλούν οι ρινο-ιοί και οι αδενο-ιοί δεν υπάρχει. Και φαίνεται να είναι μια από τις πιο αναμενόμενες η απορία: «Πώς κατάφερε ο άνθρωπος να περπατήσει στη Σελήνη και να στείλει αυτοκίνητο να κόβει στον Αρη βόλτες αλλά εδώ στη Γη να μην έχει βρει ακόμη το φάρμακο για το συνάχι; Και μάλιστα όταν για τη γρίπη υπάρχει εμβόλιο;».

Αλλά πρόκειται για... πανέξυπνα όντα. Και εδώ εννοούμε όχι τους ανθρώπους αλλά τους ρινο- και αδενο-ιούς! Εισχωρούν χωρίς να γίνονται αντιληπτοί στον ανθρώπινο οργανισμό, δρουν αθόρυβα και σχετικά ανώδυνα για κάποιον χρόνο, δεν τον σκοτώνουν (σε αντίθεση με τον ιό της γρίπης και άλλους ιούς), ούτε καν τον ρίχνουν στο κρεβάτι άμεσα, πολλαπλασιάζονται και κάποια στιγμή με το συνάχι, το φτάρνισμα, την ομιλία, τα χέρια, ο ίδιος ο οργανισμός γίνεται «υποχείριό» τους, συμβάλλει στη διάδοσή τους και στη μετάδοσή τους σε άλλα θύματα. Και επειδή στην ίδια κατηγορία ανήκουν δεκάδες κάπως διαφορετικοί ιοί, τουλάχιστον 150, θα έπρεπε να γίνονται κάποιες εργαστηριακές εξετάσεις για να προσδιοριστεί γενετικά και με ακρίβεια για ποιον πρόκειται. Ωστόσο, ώσπου να εξαχθούν τα εργαστηριακά αποτελέσματα, μάλλον θα έχει ήδη αρχίσει το σώμα να αντιδρά αποτελεσματικά και από μόνο του. Και δεν φτιάχνεται εμβόλιο για τους ιούς του κρυολογήματος όπως με τη γρίπη, διότι κάθε χρόνο έχουμε κάπου 15-20 διαφορετικά στελέχη ενώ στη γρίπη μόλις δύο-τρία, και πάλι είναι δύσκολο. Ετσι ο δρόμος ανοίγει για διάφορες δοκιμές, επιτυχημένες ή όχι, τροφές και «φάρμακα», φτιαγμένα από ό,τι βρίσκεται στα ντουλάπια ενός σπιτιού ή πωλείται χωρίς συνταγή γιατρού. Ας δούμε λοιπόν μερικά από αυτά:

• Βιταμίνη C: Εγινε μύθος από τον διάσημο χημικό και νομπελίστα Λάινους Πάουλινγκ, αλλά σήμερα πλέον οι ειδικοί έχουν καταλήξει ότι δεν εκπλήρωσε τις υψηλές προσδοκίες σε ό,τι αφορά την πρόληψη ενάντια στους ιούς. Ενισχύει όμως τα κύτταρα που αγρυπνούν μέσα στο αίμα για να αποκρούσουν τους εισβολείς. Ωστόσο το να κατεβάζεις προληπτικά κάθε ημέρα μεγάλες ποσότητες συμπυκνωμένης βιταμίνης σε χάπια για να μη συναχωθείς δεν εμποδίζει τις ιώσεις, ενώ μπορεί να δημιουργηθούν έτσι πέτρες στα νεφρά. Μόνον αν ο γιατρός τη συστήσει για κάποιον ειδικό λόγο ενδείκνυται η λήψη της. Αν όμως παίρνει κάποιος 200 mgr την ημέρα βιταμίνη C, μετριάζει τα συμπτώματα της ίωσης, όπως αποδείχθηκε σε έρευνα του Πανεπιστημίου του Ελσίνκι υπό τον Harri Hemilae.

• Αλάτι - λεμόνι: Πρόκειται για ρουμανικό γιατροσόφι, μία κουταλιά αλάτι διαλυμένη στον χυμό μισού λεμονιού και πλύσεις στις ρινικές οδούς. Το αλάτι απορροφά νερό από τον βλεννογόνο και η βιταμίνη C στεγανοποιεί τα τριχοειδή αγγείατης περιοχής ανακουφίζοντας. Δεν είναι όμως το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο. Επίσης αυτές οι πλύσεις, στην αρχή, μερικές φορές σπρώχνουν ακόμη πιο μέσα τους παθογόνους ιούς.

Το μυστικό σε ό,τι αφορά τις παστίλιες για τον βήχα είναι να μένουν στο στόμα όσο περισσότερο γίνεται ώστε να παράγονται μεγάλες ποσότητες σιέλου ανακουφίζοντας έτσι τους υποδοχείς του πόνου στον λαιμό


• Παστίλιες για τον βήχα και ψευδάργυρος: Εδώ το μυστικό δεν είναι οι διάφορες φυτικές ουσίες που περιέχουν αλλά να κρατιούνται όσο γίνεται περισσότερο στο στόμα ώστε να παράγονται μεγάλες ποσότητες σιέλου που ανακουφίζουν τους υποδοχείς τους σχετικούς με τον πόνο στον λαιμό και κυρίως στον φάρυγγα. Επίσης υπάρχουν παστίλιες με βασικό συστατικό τον ψευδάργυρο. Ο ψευδάργυρος, εκτός του ότι είναι «ανακατεμένος» στις περισσότερες ενζυματικές αντιδράσεις, περιορίζει την αναπαραγωγική ικανότητα των ιών και την τάση τους να γραπώνονται στους βλεννογόνους. Αναλύθηκαν μάλιστα 16 εργασίες που αφορούσαν συνολικά 1.387 εθελοντές στους οποίους χορηγούνταν επί έξι μήνες 75 mgr από αυτό το στοιχείο. Οι συμμετέχοντες παρουσίασαν αυξημένη αντίσταση στην προσβολή και μικρότερους χρόνους ανάρρωσης στην περίπτωση που είχαν νοσήσει. Πιθανές παρενέργειες: ξηροστομία, αδιαθεσία, διάρροια.

• Σκόρδο: Θα φανεί παράδοξο αλλά μπορεί για άλλες σοβαρές παθήσεις να θεωρείται ότι μπορεί να αποδειχθεί πως είναι ένα υπερπολύτιμο λειτουργικό τρόφιμο αλλά όχι για τις ιώσεις, εκτός και αν πάρεις υπερβολικά μεγάλες ποσότητες, που όμως μπορεί να οδηγήσουν σε ισχυρές αλλεργικές αντιδράσεις.

• Εχινάκεια: Το φυτικό αυτό παρασκεύασμα κατάφερε να αποκτήσει μόνιμους οπαδούς αλλά και σημαντικούς εχθρούς. Σε αξιολογήσεις της ανεξάρτητης Επιτροπής Cochrane από 33 εργασίες με 4.631 συμμετέχοντες δεν πιστοποιήθηκε κάποιο πλεονέκτημα από τη χρήση της. Αντίθετα όμως σε έρευνα που έγινε στο Τεχνικό Ινστιτούτο του Μονάχου από τη Marlies Karsch-Voelk για το υπέργειο τμήμα του φυτού Echinacea Purpurea σε αλκοολικό διάλυμα διαπιστώθηκε κάποια θετική επίδραση στην εξέλιξη της ίωσης.

• Αλκοόλ: Σε κάθε μορφή. Αν ήταν φάρμακο, θα ήθελες ίσως να αρρωσταίνεις πιο συχνά. Δεν είναι όμως. Και αν το συκώτι είχε στόμα, θα σου έλεγε: Ασ' το καλύτερα.

• Μέλι: Το μέλι από ευκάλυπτο και άνθη εσπεριδοειδών έδωσε θετικά αποτελέσματα σε σχέση με τον βήχα200 μικρών παιδιών στο Ισραήλ και εικάζεται πως περιείχε συστατικά που εμποδίζουν τον πολλαπλασιασμό των ιών. Επίσης η υψηλή περιεκτικότητα σε σάκχαρα συσχετίζεται με το παράδοξο φαινόμενο στον εγκέφαλο να βρίσκονται σε κοινό τόπο (Nucleus Tractus Solitarius) οι υποδοχείς που σχετίζονται με τον βήχα και την αίσθηση του γλυκού!  

Το μέλι αλλά και το λεμόνι χρησιμοποιούνται συχνά ως «φάρμακα» ενάντια στους ιούς του χειμώνα. Μάλιστα μελέτη έδειξε πως το μέλι ανακουφίζει από τον βήχα ενώ εικάζεται ότι περιέχει συστατικά που εμποδίζουν τον πολλαπλασιασμό των ιών


• Λεμόνι - χλιαρό νερό - μέλι: Το χλιαρό νερό στη μέση είναι για να διαλύεται και να σμίγει το λεμόνι με το μέλι αλλά και γιατί διευκολύνει τη ρινική εκροή των ιών. Δεν υπάρχει κάτι σχετικό στην επιστημονική βιβλιογραφία, αλλά από τα προηγούμενα βγαίνει ότι συνδυάζει κάποια συστατικά με θετική επίδραση στην κατάσταση και από σχετικά αξιόπιστες πηγές λέγεται ότι βοηθάει.

• Προβιοτικά: Αν και η παλαιότερη αντίληψη ήταν πως τα γαλακτοκομικά πρέπει να αποφεύγονται σε γριπώδεις καταστάσεις διότι επιβαρύνεται ο οργανισμός, έρχονται τώρα νέες έρευνες να ισχυριστούν ότι ο Lactobacillus ramnosus και το Bifidobacterium συντομεύουν τον χρόνο ανάρρωσης στις ιώσεις. Μια εργασία από το Πανεπιστήμιο Ιατρικής και Οδοντιατρικής του Νιου Τζέρσεϊ μελέτησε τις αντιδράσεις 200 φοιτητών σε ορισμένους από τους οποίους χορηγήθηκαν προβιοτικά ή κάποια άλλη εντελώς ουδέτερη ουσία στους υπόλοιπους για σύγκριση. Ο χρόνος της ασθένειας μειώθηκε στο μισό περίπου αλλά και η ένταση των συμπτωμάτων κατά 34%. Αλλη μια εργασία που αφορούσε την προληπτική επί έξι μήνες χορήγηση προβιοτικών σε 326 παιδιά ηλικίας τριών έως πέντε ετών έδειξε ότι ελαττώνονται ο πυρετός κατά 53%, ο βήχας κατά 41% και το συνάχι κατά 28%. Ακόμη μεγαλύτερη βελτίωση παρατηρήθηκε όταν χορηγήθηκε το ζευγάρι των βακίλων που αναφέραμε πριν και όχι μόνον ο ένας εξ αυτών. Αυτή η εργασία δημοσιεύθηκε στο Tellmed Pediatrics 2009;124:e172-e179.  Εδώ βέβαια να διευκρινίσουμε ότι πρέπει να είναι κανονικό αγνό γιαούρτι και όχι αυτό με τις ζάχαρες και τα αρώματα φρούτων που διακινείται με την ομιχλώδη επωνυμία «επιδόρπιο γιαουρτιού».

• Πολλά υγρά: Οχι υπερβολές. Το σώμα όταν είναι σε καλή κατάσταση φροντίζει το θέμα ικανοποιητικά. Εκκρίνει μεγαλύτερη ποσότητα αντιδιουρητικών ορμονών ώστε να κρατήσει περισσότερα υγρά. Εννοείται ότι ο καφές δεν ενδείκνυται στις περιπτώσεις αυτές, ενώ η υπερβολική κατανάλωση υγρών οδηγεί σε διατάραξη της ισορροπίας ως προς την περιεκτικότητα των αλάτων.

Η κοτόσουπα θεωρείται από τα σημαντικότερα «φάρμακα» ενάντια στο κρυολόγημα και στη γρίπη. Περιέχει μια ουσία που έχει αποδειχθεί ότι βοηθά το ανοσοποιητικό σύστημα στην αρχή της μάχης με τον ιό της γρίπης


• Κοτόσουπα: Ναι, η διαχρονικά καλύτερη αντιμετώπιση του συναχιού αλλά και της γρίπης, επιστημονικά ελεγμένη εδώ και χρόνια (Mount Sinai Hospital και American Journal of Therapeutics)! Βρασμένα κομμάτια κοτόπουλου χωρίς την επιδερμίδα και ίσως με κάποια λαχανικά μέσα, πατάτες, καρότα, κρεμμύδια. Εισπνοές όταν είναι καυτή και μετά να δουλέψει το κουτάλι. Υπάρχει μια ουσία στη σούπα αυτή που ονομάζεται καρνοσίνη και αποδείχθηκε ότι βοηθάει το ανοσοποιητικό σύστημα στην αρχή της μάχης με τον ιό της γρίπης. Με την επισήμανση όμως πως ο εφοδιασμός πρέπει να είναι εντατικός, διότι όταν φεύγει από το σώμα πρέπει να μπουν νέα «πυρομαχικά» ως την τελική νίκη.

• Θυμάρι, πιπεριά, κρεμμύδι: Υπάρχουν και άλλα τόσα γιατροσόφια για τις καταστάσεις που περιγράψαμε, όπως αφέψημα με θυμάρι για τον βήχα, τριμμένη κόκκινη πιπεριά διαλυμένη σε ζεστό νερό για την απόφραξη της μύτης, κρεμμύδι για την αντιμετώπιση της γρίπης (οι Κρητικοί που μετανάστευσαν στην Αμερική στις αρχές του προηγούμενου αιώνα στη μεγάλη επιδημία γρίπης τα κατάφεραν καλύτερα από όλους), ενώ γκρέιπφρουτ, κουνουπίδι και μπρόκολο ενισχύουν το ανοσοποιητικό χάρη στη γλουταθειόνη που περιέχουν.

ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ
Φαρμακοτριβή
Το αν θα πρέπει ο ασθενής να πάρει και κάτι έτοιμο από το φαρμακείο μόνο ο γιατρός πρέπει να το αποφασίζει, άσχετα αν πωλούνται διάφορα σκευάσματα χωρίς συνταγή και άσχετα αν η φίλη ή ο φίλος πήραν κάτι που τους έκανε καλό. Ηδη σε άλλες χώρες όπως η Γερμανία γίνεται μεγάλη συζήτηση για τα αντιπυρετικά και παυσίπονα που διακινούνται με περισσή ευκολία. Η παρακεταμόλη, η ασπιρίνη και η ιβουπροφένη, σε διάφορες μορφές, από χάπια ως και εκνεφώματα (σπρέι), μπήκαν στο μικροσκόπιο και εκεί διαπιστώθηκε μηδενική ή όχι σημαντική βελτίωση, χώρια που σημειώθηκαν και περιπτώσεις ασθενών με παρενέργειες όπως η μειωμένη δυνατότητα αντίδρασης στην εισβολή άλλων μικροβίων όταν ένα αντιφλεγμονώδες εισάγεται στον οργανισμό («Bild der Wissenschaft», τεύχος 12/2014,  σελ. 30).

Ο οργανισμός Cochrane Collaboration είναι μη κερδοσκοπικός και αγκαλιάζει μια συσπείρωση περίπου 31.000 εθελοντών σχετικών με την υγεία από 120 χώρες που προσπαθεί να κάνει έρευνα και να διακινεί πληροφορίες γύρω από τα φάρμακα που προσφέρονται στο εμπόριο, ανεπηρέαστα από τις χορηγίες των μεγάλων εταιρειών. Σε έρευνά του όπου επικεφαλής ήταν ο γερμανός γιατρός Knut Schroeder τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα αντιβηχικά δεν προσέφεραν κάποια ιδιαίτερη βελτίωση (βλ. εδώ http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC65295/), ενώ την ίδια στιγμή είναι γνωστό ότι μερικά από αυτά στην προσπάθεια να ανακουφίσουν τον ασθενή περιέχουν π.χ. κωδεΐνη, ένα ήπιο ναρκωτικό που όμως φέρνει υπνηλία και μειώνει την πνευματική διαύγεια, και από την άλλη εφεδρίνη που είναι διεγερτικό. Επίσης άνθρωποι που υποφέρουν π.χ. από άσθμα θα πρέπει να αποφεύγουν να παίρνουν οποιοδήποτε φάρμακο χωρίς την άδεια του γιατρού τους διότι οι παρενέργειες μπορεί να είναι σημαντικές. Επίσης η βλεννολυτική ουσία αμβροξόλη δεν πρέπει να χορηγείται σε παιδιά κάτω των 12 ετών και γενικά στις αντενδείξεις της αναφέρονται ενοχλήσεις στο στομάχι και στο έντερο, όπως και πιθανές αλλεργίες.

Η κρύα μύτη «φίλος» του κρυολογήματος

Στο κρύο προστατέψτε τη μύτη σας τυλίγοντάς τη με ένα κασκόλ – έτσι θα δημιουργήσετε «ασπίδα» ενάντια στους ιούς

Οι ιοί που προκαλούν το κοινό κρυολόγημα «προτιμούν» τις κρύες μύτες απ' ό,τι τις ζεστές, σύμφωνα με νέα αμερικανική έρευνα που δείχνει ότι το ανοσοποιητικό σύστημα είναι πιο αδύναμο σε χαμηλότερες θερμοκρασίες, επιτρέποντας στους ιούς να πολλαπλασιάζονται ευκολότερα. Οπως αναφέρεται σε σχετικό πρόσφατο άρθρο της επιθεώρησης «PNAS», ερευνητές του Πανεπιστημίου Γέιλ, με επικεφαλής την καθηγήτρια Ανοσοβιολογίας Ακίκο Ιβαζάκι, συστήνουν στους ανθρώπους να κρατούν ζεστή τη μύτη τους (π.χ. προστατεύοντάς την με ένα κασκόλ) και, όταν έχουν κρυολογήσει, να αποφεύγουν να εισπνέουν κρύο αέρα, επειδή κάτι τέτοιο ευνοεί τον πολλαπλασιασμό των ιών.

Προκειμένου να καταλήξουν στα συμπεράσματά τους οι επιστήμονες διεξήγαγαν πειράματα με ρινοϊούς (διαφορετικοί ρινο-ιοί αποτελούν τους κύριους «ενόχους» για το κοινό κρυολόγημα) που βρίσκονταν σε μύτες ποντικιών με θερμοκρασίες 33 βαθμών Κελσίου ή 37 βαθμών (η φυσιολογική θερμοκρασία). Παρατήρησαν ότι οι ιοί πολλαπλασιάζονται σαφώς καλύτερα και ταχύτερα στην πιο κρύα μύτη. Μάλιστα, μια διαφορά θερμοκρασίας τεσσάρων βαθμών Κελσίου (μεταξύ 37 και 33) είναι αρκετή για να προκαλέσει μια αύξηση κατά 100 φορές στην ποσότητα των ιών του κρυολογήματος μέσα σε τρεις ημέρες.

«Γενικά, όσο χαμηλότερη είναι η θερμοκρασία τόσο φαίνεται να εξασθενίζει η έμφυτη ανοσοβιολογική απόκριση στους ιούς» αναφέρει η δρ Ιβαζάκι. Αυτό εξηγεί γιατί το κοινό κρυολόγημα είναι συχνότερο στη διάρκεια των κρύων μηνών του χειμώνα, όταν «πέφτει» η άμυνα του οργανισμού. Εξηγεί επίσης γιατί οι ρινο-ιοί προτιμούν τις μύτες, οι οποίες συνήθως είναι πιο κρύες λόγω του αέρα που εισπνέει κάποιος, από ό,τι άλλα λιγότερο εκτεθειμένα και πιο ζεστά μέρη του σώματος, όπως οι πνεύμονες. Γι' αυτό, άλλωστε, οι ιοί του κρυολογήματος, αντίθετα με τον ιό της γρίπης, είναι λιγότερο ικανοί να προκαλέσουν σοβαρές λοιμώξεις των πνευμόνων.

Διαβάστε περισσότερα

«Σύμφωνο για το Ευρώ»: Το Μνημόνιο των Μνημονίων!

 

    Ο κ.Σαμαράς εγγυάται την παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ και απειλεί ότι μόνο εκείνος μπορεί να την διασφαλίσει ειδάλλως – εκτός ΕΕ, εκτός Ευρωζώνης και εκτός ευρώ – η Ελλάδα θα καταστραφεί…

    Ο κ.Τσίπρας δηλώνει ότι το «εθνικό νόμισμα της χώρας είναι το ευρώ», ότι τίποτα δεν θα διαταράξει αυτή τη σχέση και ως εκ τούτου διαβεβαιώνει (συνέντευξη στη χτεσινή Real News) ότι η κυβέρνησή του θα πληρώσει τα ομόλογα που λήγουν εντός του Μάρτη για να είναι συνεπής απέναντι στους εταίρους.

    Για να δούμε τι σημαίνουν αυτές οι υποσχέσεις, θα πρέπει να δούμε ποιες είναι οι πολιτικές στις οποίες έχουν δεσμευτεί τα κράτη – μέλη της ΕΕ για την παραμονή τους στο ευρώ.

    Ας μιλήσουμε συγκεκριμένα: Τον Μάρτη του 2011 οι χώρες της Ευρωζώνης στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ υπέγραψαν το «Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας» το οποίο μετονομάστηκε σε «Σύμφωνο για το Ευρώ».

    Σύμφωνα με το εν λόγω Σύμφωνο «κάθε χρόνο, τα κράτη - μέλη της Ευρωζώνης θα συμφωνούν, σε ανώτατο επίπεδο, σε συγκεκριμένες δράσεις, οι οποίες θα πρέπει να επιτευχθούν σε διάστημα 12 μηνών».Ποιές είναι αυτές οι δράσεις:

Μειώσεις μισθών

• «Το κόστος εργασίας θα βρίσκεται υπό στενή παρακολούθηση και θα συγκρίνεται με τα άλλα κράτη της Ευρωζώνης και των κύριων εμπορικών εταίρων της ΕΕ (...) Οι μισθοί θα πρέπει να βρίσκονται σε συνάρτηση με την ανταγωνιστικότητα».

Έτσι λέει το «Σύμφωνο για το Ευρώ». Με άλλα λόγια η καλή μας ΕΕ έχει αποφασίσει, προς χάρη της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλίων της, οι μισθοί στα κράτη – μέλη της να καθορίζονται σε συνάρτηση με τους μισθούς που επικρατούν στους κύριους εμπορικούς εταίρους της ΕΕ. Τέτοιοι εμπορικοί εταίροι – ανταγωνιστές της ΕΕ, θυμίζουμε, είναι για παράδειγμα η Κίνα, η Ινδία, η Βραζιλία…  

• «Οι κυβερνήσεις θα πρέπει να δώσουν ιδιαίτερη προσοχή στην ενίσχυση της αποκέντρωσης των μισθολογικών διαπραγματεύσεων και τη "βελτίωση" των μηχανισμών τιμαριθμικής προσαρμογής».

Έτσι λέει το «Σύμφωνο για το Ευρώ». Τουτέστιν εκεί που αναγράφεται «αποκέντρωση των μισθολογικών διαπραγματεύσεων» βάλτε κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, βάλτε επιχειρησιακές και ατομικές συμβάσεις. Και εκεί που λέει «βελτίωση των μηχανισμών τιμαριθμικής προσαρμογής» βάλτε αποσύνδεση του επιπέδου των μισθών από τις ανατιμήσεις που γίνονται σε βασικά αγαθά ή πρώτες ύλες, που οδηγούν σε τεράστιες αυξήσεις στις τιμές των προϊόντων.

• Οι κυβερνήσεις της ΕΕ «δεσμεύονται να συγκρατήσουν τους μισθούς στο δημόσιο τομέα», ώστε να «μην επηρεάζουν τους μισθούς στον ιδιωτικό τομέα».

Έτσι λέει το «Σύμφωνο για το Ευρώ». Και μάλλον εδώ δεν χρειάζεται κάποια ιδιαίτερη επεξήγηση. Το γεγονός ότι συμφώνησαν σε διαρκές πάγωμα και σε μειώσεις των μισθών τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα είναι πρόδηλο.

Διάλυση της Κοινωνικής Ασφάλισης

      «Η βιωσιμότητα του συνταξιοδοτικού συστήματος πρέπει να βρίσκεται υπό συνεχή και στενή παρακολούθηση (...) Είναι απαραίτητο να ευθυγραμμιστεί η ηλικία συνταξιοδότησης με το προσδόκιμο ζωής, να μειωθούν τα συστήματα πρόωρης συνταξιοδότησης και να αξιοποιηθούν στοχευμένα κίνητρα για την παραμονή στην εργασία των μεγαλύτερων εργαζομένων».

    Έτσι λέει το «Σύμφωνο για το ευρώ». Πιο καθαρά δεν θα μπορούσαν να μιλήσουν οι άνθρωποι: Η «Ευρώπη» τους σημαίνει αύξηση των γενικών ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, σημαίνει επιβολή καθεστώτος που θα υποχρεώνει τους εργαζομένους να δουλεύουν κυριολεκτικά μέχρι να πεθάνουν.

 Δημοσιονομικός βούρδουλας

    «Τα κράτη - μέλη οφείλουν να προβλέψουν μηχανισμό που θα βάζει "φρένο" στην αύξηση χρέους» που  θα έχει «επαρκώς δεσμευτικό χαρακτήρα».

    Έτσι λέει το «Σύμφωνο του Ευρώ». Δεδομένης της εκτίναξης του χρέους όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά συνολικά στην ΕΕ, αυτή η πρόνοια είναι προφανές ότι θέτει όλα τα κράτη – μέλη (και την Ελλάδα) σε καθεστώς μόνιμης και κλιμακούμενης λιτότητας στο όνομα του χρέους.

Εργασιακές σχέσεις… Νταχάου 

    «Μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας που θα προωθούν την ευελιξία με ασφάλεια (...) Η αγορά εργασίας πρέπει να γίνει πιο ελκυστική και να προσαρμοστεί στη ζήτηση».

    Έτσι λέει το «Σύμφωνο για το ευρώ». Πρόκειται για την περίφημη «ευελφάλεια» που εφαρμόζεται από την δεκαετία του ’90 και που στην Ελλάδα είναι γνωστή σαν «απασχολησιμότητα». Είναι αυτή η πολιτική που έχει - ήδη - οδηγήσει σε 30 εκατομμύρια ανέργους και σε 100 εκατομμύρια φτωχούς στην ΕΕ και σε ένα εργασιακό καθεστώς απόλυτης βαρβαρότητας, όπου το δικαίωμα σε σταθερή δουλειά με πλήρη δικαιώματα μοιάζει με έργο επιστημονικής φαντασίας.

Ερώτηση

    Μετά από όλα αυτά, ακόμα κι αν καταργηθούν τα Μνημόνια όπως τα ξέρουμε, ακόμα κι αν τα μετονομάσουν με όποιο όνομα κι αν εφεύρουν για να τα βαφτίσουν, ρωτάμε:

    Η παραμονή στην ΕΕ και το «Σύμφωνο για το Ευρώ» από μόνο του συνιστά, ναι ή όχι, το «Μνημόνιο των Μνημονίων»;

email: mpog@enikos.gr

Διαβάστε περισσότερα

Εγώ Χριστό και συ Αλλάχ… Η διαλεκτική του διαφωτισμού στη δοκιμασία των σκοπιμοτήτων

Του Ισαάκ Σούση

H νέα χρονιά μπαίνει με οδυνηρό τρόπο. Οι Γάλλοι διανοούμενοι θανατώνονται με τα όπλα που τροφοδοτούν οι Γάλλοι κυβερνητικοί τα μεσανατολικά σχίσματα. Ας σεβαστούμε πραγματικά, το ασεβές πνεύμα αυτών των μαχητών της διαλεκτικής του διαφωτισμού με όπλο τη σάτιρα.

Γιατί είναι χοντρά αντιφατικό να στηλιτεύεις συνεχώς την ντόπια θρησκεία και εκκλησία και να εκλογικεύεις συνεχώς το Ισλάμ, να μη τολμάς να αναφερθείς με μια λέξη στα οπισθοδρομικά παρελκόμενα αυτής της θρησκευτικής κουλτούρας,  ενόσω πνέεις τα μένεα μάλιστα για τον διαχωρισμό εκκλησίας κράτους στην Ελλάδα, αλλά και υποστηρίζεις με θέρμη την ανέγερση τζαμιών στις πόλεις.

Ασφαλώς και κανείς με στοιχειώδη συγκρότηση σκέψης δεν ακολουθεί τους ρατσιστικούς, μισαλλόδοξους αφορισμούς των εθνικιστών και ακροδεξιών , ασφαλώς και δεν χρεώνεται το σύνολο των μουσουλμάνων πιστών ανάλογες φρίκες σαν την σημερινή.

Ας επιμείνουμε όμως στην αιτία που οδήγησε σε αποτρόπαιο θάνατο αυτούς τους μαχητικούς και διαφωτιστές διανοούμενους της ασεβούς σάτιρας . Είναι προφανής, σατίρισαν το Ισλάμ με τον ίδιο ρασιοναλιστικό τρόπο που καθημερινά αποδομείται από τους άθεους και άθρησκους τόσο ο θεσμός της εκκλησίας στην Ελλάδα αλλά και ο ίδιος ο Χριστιανισμός σαν αδιαχώριστα το ένα από το άλλο.

Οπότε προς τι το poltically correct ύφος που απολογείται εκ μέρους όλων των ισλαμιστών, γιατί τα δύο μέτρα και δύο σταθμά , γιατί αυτό που καταλογίζεται, δεισιδαιμονίες και σκοταδισμός στους χριστιανούς πιστούς, γίνεται αυτόματα δικαίωμα στην διαφορετικότητα στην αντίληψη ορισμένων, όταν πρόκειται για μουσουλμάνους;

Εκτός κι αν αυτή η αντίληψη μοιράζεται κάτι με αυτήν που προνοεί για προστατευόμενα είδη, αλλά δόξα τω Αλλάχ,  οι μουσουλμάνοι δεν είναι προς εξαφάνισην.

Πηγή: imerodromos.gr

Διαβάστε περισσότερα

Υπάρχει καλή και κακή εξουσία;

Του Περικλή Κοροβέση

Εκλογές έρχονται και η κινητικότητα των πολιτικών βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.Αν κανείς δεν είναι εξοικειωμένος με τις μεταγραφές των ποδοσφαιριστών, χάνει τα αυγά και τα πασχάλια. Στους επαγγελματίες ποδοσφαιριστές το χρώμα της φανέλας δεν έχει πια καμία σημασία. Το χρήμα μετράει. Οποιος δίνει περισσότερα κερδίζει τους καλύτερους. Με τους επαγγελματίες πολιτικούς τι γίνεται; Ξέρουμε πως υπάρχουν εξαγορές, αποστασίες, μίζες και διαφθορά.

Αλλά δεν έχω υπόψη μου κάποιον από τα κόμματα της εξουσίας που απευθύνθηκε σε ένα λαμπρό αστέρι της Αριστεράς και να κάνει μαζί του ένα ποδοσφαιρικό ντιλ. Ισως γιατί δεν χρειάζεται.
Πολλοί πολιτικοί της Αριστεράς που ανήκουν στο star system, προσχωρούν από μόνοι τους στα κόμματα εξουσίας. Και όντως η ροή των επαγγελματιών της Αριστεράς προς τα δεξιά δεν συγκρίνεται με το αντίστροφο ρεύμα, που είναι πενιχρό έως ανύπαρκτο. Θα είχε ενδιαφέρον κάποιος από τους νέους ιστορικούς να καταπιανόταν με αυτό το θέμα και να μας έδινε μια «Εγκυκλοπαίδεια των μεταγραφών των πολιτικών» από την ίδρυση του ελληνικού κράτους. Τότε ίσως καταλήγαμε στο συμπέρασμα πως στη χώρα μας δεν υπάρχουν ιδεολογίες, αλλά διάφορες ποικιλίες της δημαγωγίας.
Ομως μέχρι τότε ας θυμηθούμε μερικές εντυπωσιακές περιπτώσεις αλλαγής στρατοπέδου τόσο στα καθ’ ημάς όσο και στο εξωτερικό. Βλέπετε, το σπορ είναι διεθνές. Ο Μιχάλης Τατασόπουλος ήταν κορυφαίο στέλεχος του ΚΚΕ, βασικός συντάκτης του «Ριζοσπάστη» και γραμματέας της «Εργατικής Βοήθειας», μιας οργάνωσης αλληλεγγύης που είχε ιδρύσει το ΚΚΕ για τους διωκόμενους αγωνιστές, η οποία έσωσε τις ζωές πολλών κρατουμένων. Το στέλεχος του ΚΚΕ πλήρωσε με φυλακές και εξορίες τη δράση του και έγινε ένα ίνδαλμα. Η δικτατορία του Μεταξά τον βρίσκει εξόριστο στη Γαύδο, όπου και υπογράφει δύο δηλώσεις μετανοίας. Μέχρι εδώ όλα εξηγήσιμα. Αυτό που παραμένει μυστήριο είναι πώς βρέθηκε δεξί χέρι του Μανιαδάκη, του πιο απηνούς διώκτη των κομμουνιστών, με βασανιστήρια, εξορίες, φυλακίσεις.
Μπαίνει στην ηγεσία του ΚΚΕ που έφτιαξε ο Μανιαδάκης. Αυτό το μεταξικό ΚΚΕ ήταν πιο αποτελεσματικό από την Ασφάλεια. Οι εναπομείναντες κομμουνιστές που ήθελαν να έρθουν σε επαφή με το κόμμα τους, την άλλη μέρα βρίσκονταν στα σίδερα. Ο Τατασόπουλος εξαφανίστηκε χωρίς να αφήσει ίχνη. Κατά μια ανεπιβεαίωτη εκδοχή, ακολούθησε τον Μανιαδάκη στην εθελοντική εξορία του στη Λατινική Αμερική και μοιράστηκε μαζί του ένα βαλιτσάκι χρυσές λίρες. Ο Μανιαδάκης επανήλθε στη δημοσιότητα ως βουλευτής της ΕΡΕ του Κ. Καραμανλή και έγινε από τους ιδεολόγους της παράταξης.
Πάμε τώρα να δούμε και τι γίνεται στην Ευρώπη. Ενας νεαρός και μαχητικός δικηγόρος, ο Χορστ Μάλερ, αναλαμβάνει να υπερασπιστεί μια δύσκολη υπόθεση, αυτή της RAF (Φράξια Κόκκινος Στρατός). Πείθεται για την ορθότητα των απόψεων και τη δράση της οργάνωσης και γίνεται δραστήριο μέλος, αφού πρώτα εκπαιδεύτηκε στην ένοπλη πάλη και έγινε θιασώτης της τυφλής βίας, δημιουργώντας προβλήματα στους συντρόφους του. Συλλαμβάνεται και καταδικάζεται σε 14 χρόνια φυλακή. Και εκτίει τα δέκα. Με την αποφυλάκισή του άρχισε να περισυλλογίζεται για την επανάσταση. Και κατέληξε πως η μόνη πραγματική επανάσταση είναι αυτή του Χίτλερ. Σήμερα είναι ένας από τους ηγέτες των πιο ακραίων ναζιστών της Γερμανίας.
Στη Γαλλία, τη δεκαετία του είκοσι, ένας νεαρός εργάτης, ο Ζακ Ντοντιό, αναδεικνύεται από μικρή ηλικία (στα 26 του χρόνια βουλευτής) σε μεγάλη ηγετική φυσιογνωμία του ΚΚΓ. Ξεχωριστός ρήτορας, αγωνιστής στους δρόμους και όχι της γραφειοκρατικής καμαρίλας, ένθερμος αντιιμπεριαλιστής και αποφασισμένος αντιφασίστας, γίνεται ιδιαίτερα αγαπητός (μέχρι και αφίσες τον έκαναν). Εκλέγεται πάντα χωρίς πρόβλημα και γίνεται δήμαρχος στο Σεν- Ντενί, σε μια εποχή που το ΚΚΓ δεν τα πήγαινε καλά με τις εκλογές. Και ήταν φαβορί για γραμματέας του κόμματος. Αλλά η Μόσχα δεν τον ήθελε και στη θέση του διόρισε τον Μορίς Τορέζ. Το 1934 τον διαγράφουν από το κόμμα με την κατηγορία της προδοσίας. Συνεχίζει τη δράση του, αλλά με επικίνδυνα ανοίγματα, ασπαζόμενος τη θεωρία «ούτε Αριστερά ούτε Δεξιά», που αυτό στην πράξη σημαίνει πως μπαίνει κανείς στον προθάλαμο του φασισμού. Και έτσι υποστηρίζει την υποψηφιότητα του Μαρσέλ Κασέν για τη Γερουσία, που έγινε μετά πρωθυπουργός στη δωσιλογική κυβέρνηση του Βισί. Στο πλαίσιο της αναζήτησης του καινούργιου και του άφθαρτου από τον παλαιοκομματισμό, συνδέεται με επιφανείς φασίστες της Γαλλίας και από τους σημαντικούς θεωρητικούς του κινήματος, τους Ρομπέρ Μπραζιλάς και Σαρλ Μοράν, και καταλήγουν όλοι τους ένθερμοι υποστηρικτές της κυβέρνησης του Βισί και διαπρεπείς συνεργάτες των ναζί. Ο Ντοντιό το προχώρησε περισσότερο. Φόρεσε γερμανική στολή και πολέμησε στο Ανατολικό Μέτωπο. Και όλα αυτά στο όνομα της Γαλλίας και του έθνους.
Πώς κανείς μπορεί να τα εξηγήσει όλα αυτά, που δεν είναι μεμονωμένα φαινόμενα και ούτε αποτελούν εξαιρέσεις; Οσο και να φανεί απλοϊκό, το δικό μου συμπέρασμα είναι: Η εξουσία είναι μία, από όπου και αν προέρχεται, που τη νέμονται άνθρωποι προς ίδιον όφελος. Γι’ αυτό και μετακινούνται με τέτοια ευκολία. Και συνήθως παίρνουμε τις αντικρουόμενες φράξιες της εξουσίας σαν λειτουργία της Δημοκρατίας μέσα από τα κόμματα εξουσίας. Η εξουσία πάνω στους ανθρώπους είναι από τη φύση της βαθιά αντιδημοκρατική όσο και αν ισχυρίζεται το αντίθετο. Η εναλλαγή στην εξουσία δεν είναι ανατροπή αλλά ανανέωσή της. Απλά αλλάζει διαχειριστή για να κάνει την ίδια δουλειά.
Πηγή – efsyn.gr

Διαβάστε περισσότερα

Οι έμποροι όπλων καταδικάζουν την τρομοκρατία

Συγκλονισμένοι εξακολουθούν να είναι οι ηγέτες σε ολόκληρο τον κόσμο μετά την επίθεση στο περιοδικό Charlie Hebdo και τις ομηρίες πολιτών στο Παρίσι με περισσότερους από 10 νεκρούς και πολλούς τραυματίες.
Σε μια κίνηση αλληλεγγύης και ανθρωπιάς, πολλοί Ευρωπαίοι πρωθυπουργοί και πρόεδροι αποφάσισαν να συμμετάσχουν στην κυριακάτικη συγκέντρωση κατά της βίας και του εξτρεμισμού, στο Παρίσι.
Ανάμεσα τους θα βρίσκεται ο Φρανσουά Ολάντ, ο Ντέιβιντ Κάμερον, η Άνγκελα Μέρκελ και ο Νικολά Σαρκοζί, δηλαδή μερικοί από τους μεγαλύτερους εμπόρους όπλων στον κόσμο. Όπλα τα οποία βρέθηκαν στα χέρια φανατικών που τρομοκράτησαν το Παρίσι.
Ταξίδι στη Γαλλία για τη συγκέντρωση της Κυριακής θα πραγματοποιήσει και ο Έλληνας πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος θα κουβαλήσει μαζί του κι ένα μικρό κομμάτι από το τείχος του Έβρου για να δείξει σε όλους ότι όταν κλεινόμαστε πίσω από συρματοπλέγματα δεν κινδυνεύουμε από κανέναν τρομοκράτη.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση ενός από τους κακοποιούς που έκαναν πράξη τον θρησκευτικό τους φανατισμό, του Σερίφ Κουασί. Γεννήθηκε από Αλγερινούς γονείς στο Παρίσι, μεγάλωσε σε ορφανοτροφείο, πήρε πτυχίο γυμναστή κι εργαζόταν ως διανομέας πίτσας. Τραγουδούσε ραπ και είχε φάκελο στην αστυνομία για μικροκλοπές και πώληση χασίς. Στην πορεία γνώρισε τον Φαρίντ Μπενιετού, ο οποίος φύτεψε στο μυαλό του τον σαλαφισμό.
Ο Κουασί είχε συλληφθεί το 2005 μετά τη διάλυση του πυρήνα εξτρεμιστών του Μπενιετού, λίγο πριν φύγει για το Ιράκ «με βαριά καρδιά», όπως υποστήριξε ο πρώην δικηγόρος του. Εξέτισε 18 μήνες σε δύο από τις σκληρότερες φυλακές της Γαλλίας και βγήκε ένας άλλος άνθρωπος – όπως είπε και πάλι ο πρώην δικηγόρος του.
Στη δίκη του ο Κουασί κατέθεσε ότι ο Μπενιετού τού δίδαξε πως οι βομβιστές αυτοκτονίας γίνονται μάρτυρες και υποστήριξε ότι κατά ένα μεγάλο ποσοστό είχε επηρεαστεί από τα βασανιστήρια των κρατουμένων στο Γκουαντάναμο και το Άμπου Γκράιμπ στο Ιράκ. Βασανιστήρια τα οποία τότε αρνούνταν οι αμερικανικές αρχές.
Πριν μερικές μέρες οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν τις μεθόδους βασανισμού κρατουμένων σε κολαστήρια 54 χωρών σε ολόκληρο τον κόσμο – μεταξύ αυτών και η Ελλάδα. Το 2008, το έτος της δίκης του Κουασί, ο πρόεδρος των ΗΠΑ υποστήριζε ότι κανένας κρατούμενος δεν βασανίστηκε από αμερικανικούς παράγοντες. Ποτέ.
Τελικά, αποδείχθηκε ότι οι Αμερικανοί βασάνιζαν φυλακισμένους με φρικτές μεθόδους, όπως εικονικό πνιγμό, στέρηση ύπνου, υποθερμία, στάσεις που προκαλούν στρες, χτυπήματα στην κοιλιά, χαστούκια και σωματικές αναταράξεις.
Παράλληλα, τον περασμένο Αύγουστο ο Φρανσουά Ολάντ αποκάλυψε ότι η Γαλλία παρέδωσε όπλα σε Σύρους αντάρτες, παραδεχόμενος ότι σημαντικό κομμάτι αυτού του οπλισμού κατέληξε στα χέρια των στρατιωτών του Ισλαμικού Κράτους.
Ο Κουασί έκανε τις επιλογές του και παρέσυρε στον θάνατο τον εαυτό του, τον αδερφό του, και πολλούς συμπολίτες του. Ο Κουασί είχε προειδοποιήσει πριν χρόνια ότι αυτό που κάνουν στους κρατούμενους με κατηγορίες για τρομοκρατία είναι εγκληματικό, κι ότι ένας φανατικός προσηλυτίζει φτωχούς νέους που ζουν στο περιθώριο.
Κι όμως. Αυτοί που πραγματικά όπλισαν το χέρι του θα διαδηλώσουν κατά της τρομοκρατίας. Κι ύστερα θα πουλήσουν κι άλλα όπλα στους «εχθρούς της δημοκρατίας», γιατί οι μπίζνες είναι σημαντικότερες από την ανθρώπινη ζωή και οι πραγματικοί τρομοκράτες δεν ζουν στα προάστια των Παρισίων, αλλά στο κέντρο της πόλης.
(UPDATE: Στην πορεία στο Παρίσι ανακοίνωσε ότι θα συμετάσχει και ο Αχμέτ Νταβούτογλου. Ο πρωθυπουργός μιας χώρας στην οποία οι δημοσιογράφοι διώκονται διαρκώς και οι απόπειρες δολοφονιών εναντίον τους σπάνε κάθε ρεκόρ. Τελικά, αυτή η πορεία αναμένεται να εξελιχθεί σε ένα μεγαλοπρεπές φιάσκο, από ανθρώπους οι οποίοι σπεύδουν να εκμεταλλευτούν το αίμα νεκρών. Θεωρώ πολύ πιθανό ότι οι επιζώντες του Charlie Hebdo θα ασχοληθούν μαζί της όπως της αρμόζει)
(UPDATE 2 – λίγη ώρα μετά το πρώτο UPDATE: Βίλεμ – σκιτσογράφος Charlie Hebdo: «Θα κάνουμε εμετό σε εκείνους που, ξαφνικά, δηλώνουν ότι είναι φίλοι μας»)
Για το Νόστιμον ήμαρ: Πολύφημος

Διαβάστε περισσότερα

ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΑ ΣΠΟΤ ΤΗΣ Ν.Δ. ΚΑΙ Η ΡΑΓΔΑΙΑ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ….ΜΑΛΑΚΑ !!!

Τη νέα του καριέρα προσπαθεί να ανακαλύψει ο πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς ο οποίος πρωταγωνιστεί στο πρώτο προεκλογικό τηλεοπτικό σποτ της Νέας Δημοκρατίας. Να συνεχίσει να «προπονείται» ο λαός συμβουλεύει ο πρωθυπουργός ενώ εκείνος να συνεχίσει να μας «δουλεύει».
ωωωωωχχχχχχχχχχχχ στα αρχ@@ μου τη πέταξαν τα κωλόπαιδα .
Συριζαίοι είναι σίγουρα.    - Πως σε λένε αγόρι μου?
– Νικόλα .
– Τον Σπανοβαγγελόπουλο Θανάση τι τον έχεις?
– Θείος μου, αδελφός της μάνας μου .
– Να του δώσεις χαιρετίσματα από τον Αντώνη .
– Τον μαλάκα να του πω να καταλάβει?
– ΑΝΤΑΡΣΥΑ είσαι κωλόπαιδο ,το κατάλαβα.     Το Γ’ Ράιχ πρωτοπόρησε στην χρησιμοποίηση παιδιών για τους προπαγανδιστικούς του σκοπούς.
Σαμαρά , πάλι μαλάκας πιάστηκες .

Η ΡΑΓΔΑΙΑ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ….ΜΑΛΑΚΑ !!!

Όχι και να επαναστατεί η συνείδησή μας με τον Σαμαρά, τον Βενιζέλο, τον Γιωργάκη ! Όχι και να επαναστατεί !! Όχι και να επαναστατεί !!! Με τον Σαμαρά, τον Παπαμιμίκο,τον Τομπούλογλου, ή τον Κάντα, και τον κάθε Κάντα… Όχι και να μας θλίβουν ο Παπακωνσταντίνου, ο Άκης, η Βίκυ, ο Γιάννος και η κυρία του! Όχι! Πάνε πάρα, πάρα πολλά χρόνια από τότε που «ηθικός και ακέραιος άνθρωπος» στη χώρα μας σημαίνει «μαλάκας». Έχω λάθος; Δεν…έχω.

Ωστόσο, πολύ γρήγορα εξελίχθηκε αυτό το «μαλάκας». Βέβαια –τα πάντα ρει. Κι έτσι, πάνε ήδη πολλά χρόνια και από τότε που «μαλάκας» έπαψε πια να σημαίνει ότι δεν τα πήρε. Ναι, «μαλάκας» έγινε εκείνος που, μολονότι δεν ήταν τόσο μαλάκας ώστε να μην τα πάρει, ήτανε πάντως αρκετά μαλάκας. Τόσο μαλάκας που, ενώ τα πήρε, τον βρήκανε και τον τσιμπήσανε. Τον μαλάκα!..

Με την εξέλιξη της έννοιας «μαλάκας», άλλαξε και το θυμικό μας. Να, εκείνο το παλιό, το περίφημο «μωρέ, να’ μουνα εγώ Πρωθυπουργός» αντικαταστάθηκε σιγά-σιγά από το «εμένα σιγά να μη με βρίσκανε». Και δεν είναι αβάσιμο που άλλαξε. Διότι κρύβονται τα άτιμα, πιστέψτε με… Κι είναι μαλάκας όποιος τον τσιμπάνε. Που πας, ρε μαλάκα; Τα πήρες και δεν ξέρεις να τα κρύψεις; Ε, λοιπόν, καλά σου έκαναν και σε τσίμπησαν. Μαλάκα! (Για όποιον δεν με πιστεύει ότι κρύβονται κι έχει ανάγκη από αποδείξεις ή οδηγίες, δόξα τω Θεώ υπάρχει email στο κάτω μέρος της σελίδας, κι ευχαρίστως να του τις παράσχω –με το αζημίωτο, συμπληρώνω, μην τυχόν με πείτε κι εμένα μαλάκα…)

Κακώς άλλαξε βέβαια εκείνο το «να ‘μουνα Πρωθυπουργός». Διότι ως Πρωθυπουργός κρύβεσαι στα σίγουρα τελικά. Και δεν σε λένε μαλάκα. Άμα είσαι Πρωθυπουργός, την ώρα που ψοφάνε άνθρωποι στο δρόμο επειδή δεν υπάρχει ασθενοφόρο, στέλνεις εσύ δέκα κρατικά εκατομμύρια από τον Προϋπολογισμό στο Φυτοπαθολογικό Ινστιτούτο όπου κάνει κουμάντο ο αδελφός σου. Καλό; Δεν στοιχειοθετείται και ότι τα πήρες κιόλας! Ή λες να δανείσει εκεί τον Ψυχάρη, τον Μελισσανίδη, τον Λάτση και τον Μπόμπολα η τράπεζα, που χωρίς δικό σου τηλεφώνημα δεν δίνει της μάνας της νερό. Καλύτερο; Πσς… Φυσάει! Ή δίνεις, ας πούμε, στον Σάλλα την Αγροτική Τράπεζα, στο κάτω-κάτω.   Τ η ν   Α γ ρ ο τ ι κ ή   Τ ρ ά π ε ζ α ,   ρ ε   μ α λ ά κ α   μ ο υ !   Πολιτική επιλογή για τη σωτηρία της χώρας, όχι μαλακίες.

Τι κι άν στο μικροσκόπιο του ΣΔΟΕ βρίσκονται οι τραπεζικοί λογαριασμοί 56 πολιτικών, πρώην και νυν υπουργών, υφυπουργών και βουλευτών καθώς και 600 τοπικοί παράγοντες, μεταξύ των οποίων, πρώην δήμαρχοι, αντιδήμαρχοι, περιφερειάρχες και στελέχη τοπικής αυτοδιοίκησης. Τα ονόματα αυτά περιλαμβάνονται σε έναν κατάλογο 6.000 ανθρώπων με καταθέσεις εντός και εκτός Ελλάδας και έχει ζητηθεί ήδη άνοιγμα τραπεζικών λογαριασμών, καθώς εμπλέκονται σε υποθέσεις που διερευνώνται εδώ και μήνες από το ΣΔΟΕ.

Σε ψηφίζει κιόλας ο μαλάκας για Πρωθυπουργό, και δεν νιώθει μαλάκας.

Διαβάστε περισσότερα

Η έκλειψη των διανοούμενων

  Ο μιντιακός διανοούμενος «κατασκευάζεται» από την πολιτιστική βιομηχανία τονίζει ο Εντσο Τραβέρσο

Θανάσης Γιαλκέτσης

Κυκλοφόρησε πρόσφατα και στη γλώσσα μας το βιβλίο του Ιταλού ιστορικού Εντσο Τραβέρσο «Τι απέγιναν οι διανοούμενοι;» (μετάφραση Νίκος Κούρκουλος, Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου). Ο Εντσο Τραβέρσο είναι σήμερα καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ της Νέας Υόρκης. Στη γλώσσα μας κυκλοφορούν επίσης τα βιβλία του «Διά πυρός και σιδήρου» και «Οι ρίζες της ναζιστικής βίας» (Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου, 2013). Η ακόλουθη συνέντευξη του Εντσο Τραβέρσο δημοσιεύτηκε στον γαλλικό ιστότοπο Mediapart.
• Ο Σαρτρ έλεγε ότι «ο διανοούμενος είναι κάποιος που φυτρώνει εκεί που δεν τον σπέρνουν»…

Ζούμε σε ένα πλαίσιο διαφορετικό από εκείνο στο οποίο ο Σαρτρ είχε επινοήσει τον ορισμό του διανοούμενου. Η έλευση της ψηφιακής τεχνολογίας και το μαζικό Πανεπιστήμιο διεύρυναν τα όρια των διανοητικών κύκλων. Περισσότερα πρόσωπα μπορούν να παρεμβαίνουν ενεργά στις συζητήσεις. Στο βάθος όμως ο ρόλος του διανοούμενου δεν άλλαξε: οφείλει να ελέγχει, δηλαδή να αμφισβητεί την εξουσία, αυτός ο θεμελιώδης ρόλος παραμένει.
• Ο διανοούμενος δεν οφείλει να είναι παραγωγός γνώσης ή κατανόησης;
Βέβαια, αλλά πρέπει να διακρίνουμε τον διανοούμενο από τον άνθρωπο των γραμμάτων. Ο άνθρωπος των γραμμάτων περιορίζεται στο να παράγει γνώσεις, ο διανοούμενος παρεμβαίνει στη ζωή της πολιτείας. Οι γνώσεις για τον κόσμο και την κοινωνία είναι τόσο ειδικευμένες, διαφοροποιημένες, κατακερματισμένες, ώστε σήμερα είναι δύσκολο να υιοθετήσει κανείς μια στάση εγκυκλοπαιδιστή -σαν τον Ντιντερό-, που έγκειται στο να εκφέρει έγκυρη κρίση για τα πάντα. Η προσπάθεια πρέπει να κατατείνει στην κριτική αυτονομία και στην οικουμενική προοπτική, οι οποίες πρέπει να διασωθούν. Για να γίνει διανοούμενος, ο άνθρωπος των γραμμάτων οφείλει να αξιοποιεί τη φήμη που απέκτησε χάρη στις έρευνές του, για να παρεμβαίνει στη δημόσια σφαίρα. Ακολουθώντας την προτροπή του Καντ, οφείλει να ασκεί την κριτική λειτουργία και τη δημόσια χρήση του λόγου.
• Η δημόσια σφαίρα όμως είναι γεμάτη με σφετερισμένες διασημότητες!
Η πολιτιστική βιομηχανία πράγματι δεν παύει να προωθεί στο προσκήνιο ψευτοδιανοούμενους ή υποτιθέμενους ειδικούς. Ο μιντιακός διανοούμενος «κατασκευάζεται» από την πολιτιστική βιομηχανία, η οποία του εξασφαλίζει μια προβολή χάρη στα μέσα μαζικής επικοινωνίας. Ο «ειδικός» είναι ένας πνευματικός άνθρωπος ο οποίος μπαίνει στην υπηρεσία της εξουσίας, απαρνούμενος στις περισσότερες περιπτώσεις την κριτική του αυτονομία. Ούτε ο ένας ούτε ο άλλος δεν αμφισβητούν τις δομές ή τις μορφές της κυριαρχίας. Ολα αυτά εγγράφονται σε ένα πλαίσιο ιδεολογικής και πολιτικής κατάπτωσης: τα κόμματα δεν έχουν πλέον ιδέες για να τις υπερασπίζονται και δεν καλούν τους διανοούμενους για να επεξεργαστούν τα προγράμματά τους (απασχολούν μόνο διαφημιστές για να τους εγγυώνται μιαν εικόνα…). Μερικές φορές αυτές οι δύο μορφές συμπίπτουν: ο «μιντιακός ειδικός» ενσαρκώνει τότε την πλήρη αντίθεση στον κλασικό διανοούμενο.
• Θεμελιώδεις συνδετικοί κρίκοι, όπως τα εργατικά κέντρα ή τα συνδικάτα, έχουν χαθεί…
Οι διανοούμενοι εξασφάλιζαν άλλοτε μια μορφή μετάδοσης της γνώσης, καθώς αποτελούσαν τους φορείς μιας κουλτούρας που την κατείχε μόνο μια ελίτ. Εκπλήρωναν επομένως μια παιδαγωγική αποστολή που περνούσε μέσα από κοινωνικές οργανώσεις, οι οποίες απέβλεπαν μεταξύ άλλων και στο μοίρασμα της γνώσης. Επειτα η κουλτούρα εκδημοκρατίστηκε, ενώ οι διανοούμενοι, στη μεγάλη τους πλειονότητα, έγιναν εργαζόμενοι σαν τους άλλους. Ορισμένοι, για να διατηρούν μια προβολή –ουσιαστικά στα μέσα μαζικής επικοινωνίας–, υιοθετούν μια αλαζονική ελιτίστικη στάση. Αλλοι φορούν το κοστούμι του γνωστού ταραξία των τηλεοπτικών συζητήσεων, αλλά πρόκειται, στις περισσότερες περιπτώσεις, για καταμερισμό ρόλων.
• Στην κλασική εποχή του ο διανοούμενος φαινόταν ικανός να μας επιτρέπει να εξηγούμε και ταυτόχρονα να μετασχηματίζουμε τον κόσμο…
Υπαινίσσεστε την ενδέκατη θέση για τον Φόιερμπαχ, στην οποία ο Μαρξ δήλωνε το 1845 ότι «οι φιλόσοφοι μέχρι τώρα δεν έκαναν τίποτε άλλο από το να ερμηνεύουν τον κόσμο με διάφορους τρόπους, αλλά αυτό που έχει σημασία είναι να τον αλλάξουμε». Ο διανοούμενος -χρησιμοποιώ αυτήν την έννοια με αναχρονισμό, επειδή δεν υπήρχε ακόμη εκείνη την εποχή-, μαζί με τους καλλιτέχνες, έδινε μορφή στο συλλογικό φαντασιακό, το οποίο τότε ήταν γεμάτο ουτοπίες. Η σύνδεση ερμηνείας και μετασχηματισμού ήταν αναγκαία γι’ αυτή την προβολή στο μέλλον. Ο διανοούμενος επινοούσε τη διαλεκτική μιας τέτοιας κίνησης. Σήμερα φαίνεται να του έχει δοθεί μια άλλη λειτουργία: αντί να επινοεί το μέλλον, αφοσιώνεται στην εργασία πένθους των κοινωνιών μας. Αναπόφευκτα έχει πληγεί μετωπικά από την ανάδυση της μνήμης -μείζον γνώρισμα της εποχής μας-, η οποία εκθρονίζει την ουτοπία. Στις κατακερματισμένες ή «ρευστές» κοινωνίες μας, όπου οι ζωές έχουν εξατομικευτεί και έχουν γίνει επισφαλείς, εκείνοι που καταγγέλλουν τις καταπιέσεις και την άδικη τάξη του κόσμου δίνουν την εντύπωση φωνής βοώντος εν τη ερήμω. Ο αμφισβητίας διανοούμενος δεν βγήκε σώος και αβλαβής από την ιστορική ήττα των επαναστάσεων του 20ού αιώνα. Η ανυποληψία του σταλινισμού και του μαοϊσμού κλονίζει την εικόνα του στρατευμένου διανοούμενου. Αυτή η αμφισβήτηση της στράτευσης έγινε στη δεκαετία του 1980, σε μιαν εποχή κατά την οποία εμφανίστηκαν –στη Γαλλία και αλλού– οι μιντιακοί ψευτοδιανοούμενοι και οι ειδικοί. Οι εορτασμοί της επετείου των διακοσίων χρόνων της Γαλλικής Επανάστασης, το 1989, που ορισμένοι ξένοι παρατηρητές ορθά θεώρησαν ως πολυτελή κηδεία της, σηματοδοτούν συμβολικά αυτή τη στροφή. Τα κοινωνικά κινήματα είναι ήδη κινήματα χωρίς ηγέτες και χωρίς εμπνευστές, για καλούς λόγους (είναι περισσότερο αυτοδιευθυνόμενα και δημοκρατικά από όσο ήσαν στο παρελθόν) καθώς και για κακούς λόγους (δεν είναι φορείς ενός σχεδίου αλλαγής της κοινωνίας). Και όταν ο φιλόσοφος Σλάβοϊ Ζίζεκ πάει να μιλήσει στην Ελλάδα, μπορεί να γίνεται θερμά δεκτός, αλλά δεν καλύπτει αυτό το κενό. Βρισκόμαστε σε μια μεταβατική κατάσταση. Ο κόσμος θα επινοήσει αναμφίβολα νέες ουτοπίες και θα χρειαστεί να τις ορίσουμε ή να τους δώσουμε συστηματική μορφή. Τότε θα χρειαστούμε νέους διανοούμενους.

Henry de Groux «Ο Ζολά αντιμέτωπος με τον όχλο» (1898) |

• Νιώθετε νοσταλγία για το παρελθόν ή δεν πρέπει ποτέ να απελπιζόμαστε;
Οι δυο τελευταίοι αιώνες υπήρξαν εποχές που σημαδεύτηκαν από ήττες, πτώσεις, οπισθοδρομήσεις, εξορία, καταπίεση, καταστολή του κριτικού λόγου. Υπήρξαν επίσης δύο αιώνες πάλης, κατακτήσεων και μεγάλων ελπίδων. Ακόμη και στις χειρότερες στιγμές ο ορίζοντας δεν σκοτείνιαζε. Ακόμη και στη διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου, όταν όλα ήταν στο χείλος της αβύσσου, η ελπίδα μπορούσε να λάμπει. Σήμερα, σε μια κατάσταση λιγότερο τραγική, η προσδοκία φαίνεται να έχει εκλείψει: αξίζει τον κόπο να παλέψουμε γι’ αυτήν; Πολλοί είναι εκείνοι που, στην πράξη, έχουν απαντήσει αρνητικά σε αυτό το ερώτημα, ίσως χωρίς καν να το έχουν θέσει συνειδητά. Σε μια τέτοια σύγχυση, σε έναν τέτοιο αποπροσανατολισμό, χρειάζεται να κρατήσουμε ανοιχτή την προοπτική μιας κριτικής σκέψης σε σύνδεση με τα κινήματα που θα αναδυθούν, που θα είναι διαφορετικά αλλά αναπόφευκτα. Δεν πιστεύω στη διάγνωση του Φρανσουά Φιρέ, ο οποίος, στο βιβλίο του «Le passé d’ une illusion» (1995) έγραφε: «Είμαστε καταδικασμένοι να ζήσουμε στον κόσμο στον οποίο ζούμε». Ο ιστορικός Πέρι Αντερσον και μερικοί άλλοι εναντιώθηκαν σε μια τέτοια «συναινετική ηπιότητα», αρνούμενοι το υποτιθέμενο τέλος της Ιστορίας μετά την πτώση του κομμουνισμού, το οποίο αναγόρευε τον καπιταλισμό σε οικουμενική πανάκεια. […]


Πηγή: efsyn

Διαβάστε περισσότερα