Σιτεμένο

Γράφει: ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Ο κ. Τσίπρας προσβλέπει σε συνεργασία των χωρών του ευρωπαϊκού Νότου. Δηλαδή συνεργασία με την κυβέρνηση Ραχόι που έχει ρημάξει τον ισπανικό λαό, με τις δυνάμεις περί τον Μόντι (Μπερσάνι, Μπερλουσκόνι) που έχουν ρημάξει τον ιταλικό λαό, με την κυβέρνηση Κοέλιο που σε συνεργασία με τους σοσιαλιστές έχουν ρημάξει τον πορτογαλικό λαό…
Ο κ. Τσίπρας ζητά από τους Γερμανούς σοσιαλδημοκράτες (αυτούς που συγκυβερνούσαν με την Μέρκελ και πρωτοστάτησαν στο ρήμαγμα της Κύπρου) να δεχτούν ως βασικό τους συνομιλητή στη θέση του ΠΑΣΟΚ τον ΣΥΡΙΖΑ…
Ο κ. Τσίπρας αναζητά στηρίγματα και αντλεί επιχειρήματα «σωτηρίας» της χώρας άλλοτε από την Αμερική τουΟμπάμα, άλλοτε από την ΕΕ των… λαών, και ανάλογα με τις περιστάσεις ακόμα και από το ΔΝΤ…
Ο κ. Τσίπρας ζητά συνεργασία και επενδύσεις για τη «σωτηρία» της χώρας από «καλά» μονοπώλια, από«καλούς» καπιταλιστές, αρκεί βέβαια να είναι «επενδυτές» και όχι «πειρατές»…
Ο κ. Τσίπρας ζητά και εγκαινιάζει συνεργασίες «σωτηρίας» για θέματα εντός και εκτός Ελλάδας (π.χ. Κύπρος) με δυνάμεις όπως οι Ανεξάρτητοι Ελληνες του κ. Καμμένου που οι ταξικές τους αναφορές δεν αφήνουν περιθώρια παρερμηνειών…
*
Κατόπιν όλων αυτών
- και δεδομένου ότι ο κ. Τσίπρας προφανέστατα γνωρίζει ότι δεν πρόκειται ποτέ να λάβει καμία βοήθεια από το ΚΚΕ για την εφαρμογή ενός «άλλου μείγματος» πολιτικής που θα συνεχίσει να φορτώνει τα βάρη της κρίσης στην πλάτη ενός λαού αλυσοδεμένου στον «ευρωμονόδρομο» των μονοπωλίων -
δεν είναι προφανέστατο ότι με τα περί «προτάσεων συνεργασίας» που απηύθυνε προχτές στο ΚΚΕ, επανέρχεται στο ίδιο εκείνο το παλιοκαιρινό, το σιτεμένο, πλέον, επικοινωνιακό, δημαγωγικό και από άποψη αρχών εξόχως «αριστερό» και «ηθικό» προεκλογικό κολπάκι;…

Ο κ. Τόμσεν άφησε να εννοηθεί ότι εν καιρώ έρχεται νέο «κούρεμα».
Δεδομένου τι συνέβη με το προηγούμενο «κούρεμα», δηλαδή η λεηλασία Ασφαλιστικών Ταμείων, Νοσοκομείων, Πανεπιστημίων κοκ,
είναι απολύτως βέβαιο ότι μιας και δεν έχει μείνει τίποτα άλλο για να «κουρέψουν», αυτή τη φορά το «κούρεμα» θα αφορά – απευθείας – κεφάλια, που θα «κουρευτούν από… το σβέρκο.

Του Ηλία Μακρή (από την «Καθημερινή»)

Δοσατζήδες

Στη ΔΗΜΑΡ, λέει, επισημαίνουν – και μάλιστα με έμφαση – πόσο θετικά επηρεάστηκαν από τον κ. Κουβέλη οι αποφάσεις της κυβέρνησης στο ζήτημα των «αλλαγών» στο Δημόσιο…
Προς τι όμως αυτές οι επισημάνσεις από τη ΔΗΜΑΡ; Τι τους κάνει, αλήθεια, να πιστεύουν ότι ο λαός δεν έχει αντιληφθεί πόσο «θετικά» λειτουργεί το κόμμα τους στο πλαίσιο της πολιτικής της συγκυβέρνησης, ώστε να αισθάνονται την ανάγκη να το επισημαίνουν κάθε τρεις και λίγο…

Πατήρ, υιός και (τραπεζιτικόν) πνεύμα…

Ισως αυτό να εννοούσε ο πρωθυπουργός κ. Σαμαράς όταν οι δηλώσεις του κατά τη γιορτή των Φώτων στις 6 του φετινού Γενάρη κατέληξαν με την εξής φράση: «Με τη βοήθεια του Θεού θα τα καταφέρουμε».

Μια τέτοια βοήθεια, όχι απευθείας από το Θεό, αλλά από τον εκπρόσωπό του είχαμε προχτές στη Θεσσαλονίκη.
Ο άγιος Θεσσαλονίκης, λοιπόν, ο μητροπολίτης κύριος Ανθιμος, αφιέρωσε το κήρυγμα της Κυριακής υπέρ της… ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών και ειδικώς της Εθνικής Τράπεζας.
Τέτοια θα πρέπει να ήταν η κατάνυξη που προκλήθηκε από τους λόγους του ιεράρχη, που για να βρει προηγούμενό της κανείς θα πρέπει μάλλον να ανατρέξει στο Ναό του Σολομώντα, λίγο πριν την εκεί είσοδο του Ιησού με τα γνωστά αποτελέσματα…
Το ποίμνιον πάντως στη Θεσσαλονίκη είχε την ευκαιρία, μέσα στο κλίμα παρηγορίας που δημιούργησε ο κύριος Ανθιμος, να πληροφορηθεί ότι ο ποιμένας θα προσφέρει τους δυο επόμενους μισθούς του για την Εθνική…
Ο κύριος Ανθιμος κάλεσε δε όλους τους Ελληνες να ακολουθήσουν το παράδειγμά του, να δώσουν δηλαδή κι εκείνοι τους μισθούς τους υπέρ Εθνικής Τράπεζας…
*

Θα προτείναμε το κήρυγμα του κυρίου Ανθιμου υπέρ πίστεως και πατρίδος (διότι τι άλλο είναι η «πατρίδα» μας αν δεν είναι οι τράπεζες; Μην είν’ οι κάμποι;…) να το εκλάβουμε κυρίως ως παραβολή.

Καθ’ ότι ο άγιος, ναι μεν
μπορεί να μη γνωρίζει ότι ενώ ο ελληνικός λαός πένεται, την ίδια ώρα οι τραπεζίτες σε αυτή τη χώρα έχουν λάβει ως αντίδωρο πάνω από 200 δισ. ευρώ μόνο την τελευταία τριετία, αλλά
δεν μπορεί να μη γνωρίζει τουλάχιστον αυτό:
Αφ’ ενός ότι κάτι εκατομμύρια συνανθρώπων του δεν μπορούν να δώσουν ούτε μισό μισθό, διότι πολύ απλά δεν έχουν καθόλου μισθό,
αφετέρου ότι τα εκατομμύρια των Ελλήνων από τα οποία ζητά να συνδράμουν τις τράπεζες, είναι οι ίδιοι άνθρωποι που οι τράπεζες τους έχουν πιει το αίμα.
Ως παραβολή, επομένως, ίσης αξίας με εκείνη του κ. Ανθιμου ας εκλάβουμε και τα λόγια ενός παλιότερου… συνάδελφού του, του Μεγάλου Βασιλείου, ο οποίος έλεγε στην «ομιλία προς τους πλουτούντας»:
«Τι θ’ απαντήσεις στο δικαστή, εσύ που ντύνεις τους τοίχους και δεν ντύνεις άνθρωπο; εσύ που στολίζεις άλογα και κάνεις πως δεν βλέπεις τον ρακένδυτο συνάδελφό σου, εσύ που σαπίζει το στάρι σου και δεν τρέφεις αυτούς που πεινούν, εσύ που θάβεις το χρυσάφι και καταφρονείς εκείνον που στραγγαλίζεται (…); Πόσους θ’ απάλλασσε ένα δαχτυλίδι σου από τα χρέη τους; Πόσα σπίτια που καταρρέουν θ’ ανόρθωνε; Ενα απόθεμα ρούχων σου μπορεί να ντύσει ολόκληρο λαό που τρέμει απ’ το κρύο. Εσύ όμως το βαστάς να διώξεις άπρακτο τον φτωχό και δεν φοβάσαι τη δίκαιη ανταπόδοση του κριτή»…

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΧΕΤΑΙ Η… “ΜΗΤΕΡΑ” ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΟΥΡΕΜΑΤΩΝ;

ΣΤΑ 3,3 ΤΡΙΣ Η “ΜΑΥΡΗ” ΤΡΥΠΑ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ!

Toυ ΗΛΙΑ Γ. ΜΠΕΛΛΟΥ*

Στα 3,3 τρισεκατομμύρια ευρώ υπολογίζει σε βάθος χρόνου τη συμμετοχή ιδιωτών ομολογιούχων στονορθολογισμό των ισολογισμών των ευρωπαϊκών τραπεζών ώστε να μην χρειαστεί κούρεμα καταθέσεων σε περίπτωση προβλημάτων, η HSBC η τράπεζα που είδε πρώτη την μαύρη τρύπα στην δευτερογενή αγορά ενυπόθηκων στεγαστικών στις ΗΠΑ το 2007, ένα χρόνο πριν τη κατάρρευση της Lehman.

Τώρα έχοντας ανακεφαλαιοποιηθεί εδώ και μια 5ετια και όντας μια από τις λιγοστές τράπεζες παγκοσμίως με πιστοληπτική αξιολόγηση ΑΑ, αναλύει με επιστημονική κυνικότητα τη μητέρα όλων των κουρεμάτων που ”διαβάζει” στις ευρωπαϊκές εφαρμοσμένες οικονομικές πολιτικές.

Για την ακρίβεια εκτιμά πως τα επόμενα λίγα έτη θα πρέπει να αναζητηθούν από τις τράπεζες παγκοσμίως κεφάλαια ύψους 3,3 τρισ. ευρώ από τις αγορές με χρεόγραφα που δεν έιναι μετοχές ικανάνα απορροφήσουν ζημίες σε περίπτωση που αυτό χρειαστεί.

Εισάγουν επίσης τον νεωτεριστικό όρο PLAC ή primary loss-absorbing capital για να περιγράψουν τα χρεόγραφα εκείνα που θα μηδενιστούν σε περίπτωση που μια τράπεζα χρειαστεί να ενισχύσει την κεφαλαιακή της επάρκεια ή ακόμα και να μετασχηματιστεί ή να διασπαστεί (resolution) για να αντιμετωπίσει τα προβλήματά της.

Υπογραμμίζεται ότι η πίεση από τις ρυθμιστικές αρχές προς τις τράπεζες για την νέα αυτή κεφαλαιακή διάρθρωση και τις απαιτήσεις για το ύψος της βαίνει κατά την HSBC αυξανόμενη καθώς οι εσωτερικές διασώσεις (bail-in) αποτελούν πλέον εμφανώς την λύση πρώτης επιλογής ώστε να μην επιβαρύνονται οι φορολογούμενοι.

Αν και ξεκαθαρίζει με σαφήνεια ότι για τις 47 ευρωπαϊκές τράπεζες τις οποίες περιέλαβε η ανάλυσή της τα υπάρχοντα κεφάλαια εμφανίζονται ικανά να απορροφήσουν ζημίες εως και το 100% της αξίας του μέχρι να θιχτούν οι μη ασφαλισμένες καταθέσεις, όπως έγινε στην Κύπρο, είναι επαρκείς αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχουν πρόβλημα οι υπόλοιπες.

Επιπλέον τοποθετεί το ελληνικό τραπεζικό σύστημα στο όριο μεταξύ της ύπαρξης επαρκών τέτοιων κεφαλαίων (στα οποία συμπεριλαμβάνονται οι μετοχές, οι προνομιούχες μετοχές, τα μη εξασφαλισμένα υβριδικά κεφάλαια, τα μη εξασφαλισμένα ομολογιακά δάνεια αλλά και senior unsecured ομόλογα) και της ανάγκης για προσφυγή στις καταθέσεις.

Συνάγεται όμως ότι με το ποσό των 3,3 τρις. ευρώ που απαιτείται διεθνώς να αντληθεί από τις αγορές για να υπάρξει κεφαλαιακή επάρκεια σύμφωνα και με τις απαιτήσεις της Βασιλείας ΙΙΙ είναι τεράστιο, είναι πιθανό να μην μπορέσει να εξασφαλιστεί από όλες τις τράπεζες το απαιτούμενο κεφάλαιο και σίγουρα όχι με ελκυστικό κόστος. Και εκεί ανοίγει το ενδεχόμενο

Ειδικότερα εκτιμά πως οι προβλέψεις της Βασιλείας ΙΙΙ σε συνδυασμό με την ανάγκη για ενίσχυση της κεφαλαιακής επαρκείας που αυτή συνεπάγεται αλλά και την κατεύθυνση που δείχνουν μετά την Κύπρο να υιοθετούν τα ευρωπαϊκά κέντρα λήψης αποφάσεων μεταφράζονται στην ανάγκη να χρησμοδοτηθούν τα επόμενα χρόνια κενά κεφαλαιακής επάρκειας ύψους 3,3 τρισ. ευρώ.

Η συζήτηση αυτή ανοίγει ενώ παραμένει μετέωρο το πότε και το πώς της κοινής ευρωπαϊκής τραπεζικής εποπτείας και καθώς μεγαλες τράπεζες όπως η Deutsche Bank πόσο μάλλον μικρότερες περιφερειακές καλούνται να ενισχυθούν κεφαλαιακά. Ακόμα περισσότερο δε καθώς η προοπτική περεταίρω ύφεσης στον ευρωπαϊκό νότο ενισχύει το ενδεχόμενο της κλιμάκωσης των επισφαλειών και άρα και των προβλέψεων για κάλυψή τους, σε ακόμα υψηλότερα επίπεδα μεγεθύνοντας και τα απαιτούμενα κεφάλαια για να μην κουρευτούν καταθέσεις .

Ο παρακάτω πίνακας είναι ενδεικτικός της κλιμάκωσης από χρηματοδοτικό εργαλείο σε χρηματοδοτικό εργαλείο με την οποία η HSBC εκτιμά ότι θα γίνονται από τουδε και στα εξής οι διασώσεις των τραπεζών. Το ονομάζει «The bail-in waterfall», δηλαδή τον «καταρράκτη των εσωτερικών διασώσεων» και τελευταίο κεφάλαιο που θα θίγεται εκτιμάται ότι είναι οι εγγυημένες καταθέσεις.

*ΠΗΓΗ: capital.gr

ΣΚΛΗΡΟ «ΠΑΙΧΝΙΔΙ» ΑΠΟ ΤΟ ΒΕΡΟΛΙΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΡΑΠΕΖΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΖΗΤΕΙ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΣΤΗ ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ – ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟ «BAIL IN» ΣΤΙΣ ΔΙΑΣΩΣΕΙΣ

Στην πρόσφατη συνάντηση των Ευρωπαίων υπουργών Οικονομικών στο Δουβλίνο, ο Γερμανός υπουργός, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, υποστήριξε ότι το υφιστάμενο κοινοτικό πλαίσιο δεν επιτρέπει τη σύσταση μίας ενιαίας Αρχής για τη διαχείριση προβληματικών τραπεζών, απορρίπτοντας έτσι το αίτημα χωρών, όπως η Γαλλία και το Λουξεμβούργο, για ταχεία και αποφασιστικά βήματα και αποφυγή κάθε διαδικασίας που θα δημιουργούσε επικίνδυνες καθυστερήσεις.

Νέα εμπόδια στα σχέδια για δημιουργία τραπεζικής ένωσης έρχεται να προβάλει η Γερμανία, υποστηρίζοντας ότι η υλοποίησή τους απαιτεί τροποποιήσεις στη Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Το Βερολίνο ξεκαθαρίζει, επίσης, ότι στις μελλοντικές τραπεζικές διασώσεις το λεγόμενο «bail in», δηλαδή η συμμετοχή επενδυτών και καταθετών, θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη -κάτι που υποστηρίζουν και οι Βρυξέλλες, περιορίζοντας έτσι αισθητά το ρόλο του μηχανισμού στήριξης.

Οπως προειδοποιούν αναλυτές, οι συνεχείς κωλυσιεργίες σε ζωτικής για την Ευρωζώνη σημασίας θέματα, όπως αυτό της τραπεζικής ένωσης, αλλά και η υιοθέτηση ολοένα και σκληρότερων όρων για τις χώρες που αντιμετωπίζουν χρηματοπιστωτικά και δημοσιονομικά προβλήματα, συνιστά πραγματική απειλή για το μέλλον της νομισματικής ένωσης, καθώς φαίνεται να καθιστά ολοένα και πιο «ελκυστική» την προοπτική εξόδου από αυτήν. Στην πρόσφατη συνάντηση των Ευρωπαίων υπουργών Οικονομικών στο Δουβλίνο, ο Γερμανός υπουργός, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, υποστήριξε ότι το υφιστάμενο κοινοτικό πλαίσιο δεν επιτρέπει τη σύσταση μίας ενιαίας Αρχής για τη διαχείριση προβληματικών τραπεζών, απορρίπτοντας έτσι το αίτημα χωρών, όπως η Γαλλία και το Λουξεμβούργο, για ταχεία και αποφασιστικά βήματα και αποφυγή κάθε διαδικασίας που θα δημιουργούσε επικίνδυνες καθυστερήσεις.

«Η τραπεζική ένωση έχει νόημα, μόνο εάν υπάρχουν κανόνες για την αναδιάρθρωση και εκκαθάριση των τραπεζών. Εάν, όμως, θέλουμε ευρωπαϊκούς θεσμούς για κάτι τέτοιο, θα χρειαστούμε τροποποίηση της Συνθήκης», είπε χαρακτηριστικά ο κ. Σόιμπλε σε συνέντευξη που παραχώρησε μετά την ολοκλήρωση του ECOFIN, το Σάββατο. «Δεν θα μπορέσουμε να κάνουμε κανένα βήμα στη βάση ενός αμφιλεγόμενου, νομικά, πλαισίου. Οποιος επιθυμεί ισχυρότερα βήματα ενοποίησης, θα πρέπει να έτοιμος για την προώθηση θεσμικών αλλαγών στην Ευρωπαϊκή Ενωση και για την ενεργό στήριξή τους», τόνισε, σε μία έμμεση απάντηση προς τον Λουξεμβούργιο υπουργό Οικονομικών, Λικ Φριντέν, ο οποίος λίγο νωρίτερα είχε επισημάνει: «Είναι καθοριστικής σημασίας όλα τα στοιχεία της τραπεζικής ένωσης να συγκροτηθούν όσο το δυνατόν το συντομότερο. Δεν έχει νόημα να έχουμε μηχανισμό εποπτείας, χωρίς να έχουμε παράλληλα ένα ευρωπαϊκό ταμείο εξυγίανσης και εκκαθάρισης και ένα ενιαίο σύστημα εγγύησης καταθέσεων».

Οποιος επιθυμεί ισχυρότερα βήματα ενοποίησης, θα πρέπει να είναι έτοιμος για την προώθηση θεσμικών αλλαγών στην Ε.Ε. και για την ενεργό στήριξή τους, τόνισε ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

Ο κ. Σόιμπλε, εν τω μεταξύ, σημείωσε ακόμη ότι τράπεζες, που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα ρευστότητας, θα πρέπει πρώτα να δέχονται τη στήριξη της χώρας τους, πριν λάβουν την όποια άμεση βοήθεια από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ΕΜΣ). «H εμπλεκόμενη χώρα θα πρέπει να πληρώσει για ένα συγκεκριμένο επίπεδο κεφαλαιοποίησης, πριν καταφύγει στα κεφάλαια του ΕΜΣ», υπογράμμισε, προσθέτοντας: «Πριν, όμως, ακόμη εμπλακεί το κράτος στην ‘’ιεραρχία των υπόχρεων’’, θα πρέπει να συμβάλουν οι ιδιοκτήτες και οι πιστωτές της τράπεζας». Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκαν και οι δηλώσεις του αρμόδιου για τον Χρηματοπιστωτικό Τομέα Ευρωπαίου επίτροπου, Μισέλ Μπαρνιέ, ο οποίος ξεκαθάρισε ότι ο ΕΜΣ θα λειτουργεί μόνο ως ύστατο καταφύγιο. «Πρώτα θα πληρώνουν οι μέτοχοι της τράπεζας, έπειτα οι επενδυτές, άρα και οι ομολογιούχοι… Εάν αυτό δεν είναι αρκετό, θα χρησιμοποιούνται οι καταθέτες με ποσά άνω των 100.000 ευρώ και στη συνέχεια τα κεφάλαια θα προέρχονται από τα εθνικά ταμεία εξυγίανσης τραπεζών, στα οποία θα συνεισφέρουν όλες οι τράπεζες», εξήγησε ο επίτροπος σε συνέντευξή του στη «Sueddeutsche Zeitung». «Μόνο όταν εξαντληθούν όλες αυτές οι πηγές και λείπουν ακόμη χρήματα, θα έλθει και η σειρά των φορολογουμένων, μέσω του ταμείου διάσωσης», κατέληξε.

ΕΝΙΑΙΑ ΕΠΟΠΤΕΙΑ

Ο αρμόδιος για το Χρηματοπιστωτικό Τομέα Ευρωπαίος επίτροπος, Μισέλ Μπαρνιέ, ξεκαθάρισε ότι ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας θα λειτουργεί μόνο ως ύστατο καταφύγιο για τις τράπεζες.

Το σχέδιο για τραπεζική ένωση, φτιαγμένο έτσι ώστε να διασφαλίσει ότι οι ευάλωτες χώρες δεν θα χρειασθεί να αντιμετωπίσουν μόνες τους τα προβλήματα στο χρηματοπιστωτικό τομέα, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα πολιτικά βήματα της Ευρωζώνης για τη σταθεροποίηση του ευρώ και την αποφυγή μελλοντικών τραπεζικών διασώσεων με χρήματα των φορολογουμένων, που όμως «σκοντάφτει» στις ενστάσεις της Γερμανίας. Σε ένα πρώτο βήμα προς την τραπεζική ένωση, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αναμένεται να αναλάβει, από τον Ιούλιο του 2014, την εποπτεία των τραπεζών της Ευρωζώνης. Στη συνέχεια, θα ακολουθήσει ένα σχέδιο εκκαθάρισης τραπεζών, για το κλείσιμο ή διάσωση προβληματικών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και η ανάληψη του σχετικού κόστους. Το τρίτο και τελευταίο βήμα αφορά ένα συνεκτικό πλαίσιο ανά την Ευρώπη για την προστασία των καταθέσεων. Το Βερολίνο είχε εκφράσει εξαρχής επιφυλάξεις για την τραπεζική ένωση, που θα αποτελούσε το πρώτο βήμα για την απευθείας ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών μέσω του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM), με τη Γερμανία να εκφράζει ανησυχίες μήπως καταλήξει να επωμισθεί το οικονομικό βάρος διάσωσης προβληματικών τραπεζών σε άλλες χώρες της Ευρωζώνης. Το Βερολίνο είναι, επίσης, αντίθετο στη θέσπιση ενός κοινού προγράμματος εγγύησης καταθέσεων.

Η ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ

Με αφορμή το πρόγραμμα διάσωσης της Κύπρου και το κούρεμα των ανασφάλιστων καταθέσεων, ορισμένοι αναλυτές διερωτώνται μήπως με την άκαμπτη στάση της και τους σκληρούς όρους που επιβάλλει, απώτερος στόχος της Γερμανίας είναι, ουσιαστικά, να ωθήσει τις δοκιμαζόμενες χώρες-μέλη προς την απόφαση εξόδου από το ευρώ. «Ο Κύπριος Πρόεδρος, Νίκος Αναστασιάδης, βρίσκεται αντιμέτωπος με έναν ηράκλειο άθλο. Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων με την τρόικα, εξέτασε το ενδεχόμενο να εγκαταλείψει η Κύπρος το ευρώ. Στο βαθμό που θα κλιμακώνεται η δημοσιονομική και οικονομική κρίση στο νησί, η συγκεκριμένη διέξοδος θα γίνεται όλο και πιο δελεαστική», σχολιάζει χαρακτηριστικά η εφημερίδα «Luxemburger Wort.

iskra

Διαβάστε περισσότερα

Εγκαίνια Πολυχώρου Πολιτισμού Δ.Σολωμός

Πρόσκληση

Με μεγάλη χαρά σας προσκαλούμε στα εγκαίνια του 

Πολυχώρου Πολιτισμού Δ.Σολωμός

την Κυριακή 21 Απριλίου 2013

και ώρα 21.00

στην οδό Ραζή-Κότσικα 7

στον πεζόδρομο Ι.Π. Μεσολογγίου.

Η παρουσία σας θα μας τιμήσει ιδιαιτέρως.

Το ΔΣ του Συλλόγου

 

 

 

 

 

Διαβάστε περισσότερα

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΗΣ ΕΚΡΗΞΗΣ!

ΤΟ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΕΚΡΗΞΗΣ Τουλάχιστον τρεις άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από τις δύο εκρήξεις κοντά στη γραμμή του τερματισμού του Μαραθώνιου της Βοστόνης. 23 τραυματίες. Οι Έλληνες δρομείς που συμμετείχαν στο μαραθώνιο της Βοστώνης είναι καλά στην υγεία τους. Update 23.57-Αναφέρεται και τρίτη έκρηξη σύμφωνα με την Boston Globe στη βιβλιοθήκη JFK 

Ασθενοφόρα και πυροσβεστικά οχήματα αλλά και δεκάδες περιπολικά έχουν αποκλείσει την περιοχή, ο μαραθώνιος έχει διακοπεί, ενώ έχουν σταματήσει και οι συρμοί του μετρό. Το έργο της αστυνομίας συνδράμουν άνδρες της Εθνικής Φρουράς.

Υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι των αρχών ασφαλείας επιβεβαίωσαν στο πρακτορείο Reuters ότι οι εκρήξεις ήταν δύο και προκλήθηκαν από έναν ή δύο εκρηκτικούς μηχανισμούς.

Σύμφωνα με τον απολογισμό που δίνει στη δημοσιότητα η αστυνομία της Βοστόνης, οι νεκροί είναι τουλάχιστον δύο και οι τραυματίες ανέρχονται σε 23.

Ωστόσο, η εφημερίδα Boston Globe αναφέρει στην ιστοσελίδα της ότι τρεις πολίτες έχασαν τη ζωή τους, κάτι που επιβεβαιώνει και το τηλεοπτικό δίκτυο Fox News, που επικαλείται ρεπορτάζ τοπικού τηλεοπτικού σταθμού.

Στο Κεντρικό Νοσοκομείο της Μασαχουσέτης έχουν διακομιστεί 19 τραυματίες και ορισμένοι ακόμα έχουν διακομιστεί στο Ιατρικό Κέντρο Tufts.

Οι εκρήξεις σημειώθηκαν περίπου μία ώρα αφότου οι πρώτες δρομείς πέρασαν τη γραμμή του τερματισμού.

Ενας από τους δρομείς δήλωσε στο πρακτορείο Reuters ότι λίγα λεπτά μετά τον τερματισμό του, κοίταξε προς τα πίσω και είδε μια «τεράστια έκρηξη» στο σημείο της γραμμής. Πρόσθεσε ότι αμέσως υψώθηκε καπνός 15 μέτρων και προκλήθηκε πανικός στους αθλητές και τους θεατές που άρχισαν να φωνάζουν και να τρέχουν. «Ολοι τους πανικοβλήθηκαν», είπε.

Στο Μαραθώνιο της Βοστόνης, μια διαδρομή 42 χιλιομέτρρων, έτρεχαν περίπου 27.000 πολίτες.

Για το τραγικό περιστατικό ενημερώθηκε ο Αμερικανός Πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος εδωσε εντολή να ληφθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα για τη διερεύνηση και την αντιμετώπιση των συνεπειών από τις δύο εκρήξεις στη Βοστόνη.

Εκτακτα μέτρα ασφαλείας ελήφθησαν γύρω από το Λευκό Οίκο. Οι αρχές της Νέας Υόρκης και άλλων πόλεων προχώρησαν επίσης στην αύξηση των μέτρων ασφαλείας, μέχρι να αποσαφηνιστεί η κατάσταση μετά τις εκρήξεις στη Βοστόνη.

Διαβάστε περισσότερα

ΒΥΡΩΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ - '' ΤΟ ΝΑΥΤΙΚΟ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ 1821''

'' ΤΟ ΝΑΥΤΙΚΟ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ 1821''

ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΩΝ ΕΟΡΤΩΝ ΕΞΟΔΟΥ 2013 ΜΙΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΥΡΩΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΙΕΡΑΣ ΠΟΛΕΩΣ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ

www.messolonghibyronsociety.gr
τηλ. 26310 23174

Διαβάστε περισσότερα

Θεμελιώθηκε το σχολικό συγκρότημα Γουριάς Μεσολογγίου.

Ο θεμέλιος λίθος τοποθετήθηκε σήμερα στο νέο σχολικό συγκρότημα δημοτικού και νηπιαγωγείου Γουριάς, σε μια λιτή τελετή που πραγματοποιήθηκε στο χώρο. Το έργο προϋπολογισμού 3.360.000,00 ευρώ προχωρεί με ταχύτατους ρυθμούς και η χρηματοδότηση του γίνεται από το ΕΣΠΑ.

Τον αγιασμό τέλεσε ο μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ.κ. Κοσμάς και παρόντες στην τελετή ήταν ο δήμαρχος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου Παναγιώτης Κατσούλης, οι αντιδήμαρχοι Δημήτρης Κοταντάκης και Παντελής Καρατσόλης, το συμβούλιο της Τοπικής Κοινότητας Γουριάς και φυσικά οι μαθητές των σχολείων του χωριού.

Για την περιοχή της Γουριάς η ανέγερση του νέου συγκροτήματος ήταν ένα αίτημα χρόνων που πλέον υλοποιείται και σε λίγο καιρό τα παιδιά θα κάνουν μάθημα σε ένα υπερσύγχρονο σχολείο.

Διαβάστε περισσότερα

Για την εργατική αριστοκρατία

Όπως ξέρουμε, παλαιότερα, ο συνδικαλισμός πέρασε από πολλές κρίσεις. Στο τέλος του περασμένου ( σημ. Ε.Κ.: προπερασμένου) και αρχές του αιώνα μας, τρεις ιδεολογίες σε πολλές χώρες της Ευρώπης και Αμερικής επηρέαζαν την εργατική τάξη: Ο αναρχισμός, ο σοσιαλισμός και ο ρεφορμισμός. Από τις παραμονές του Β΄ παγκοσμίου πολέμου ο αναρχισμός –εξόν από την Ισπανία- έπαψε να επηρεάζει μεγάλα στρώματα της εργατικής τάξης. Αντίθετα, ο σοσιαλισμός και ο ρεφορμισμός εξακολουθούν και σήμερα να έχουν ισχυρά στηρίγματα μέσα στα εργατικά σωματεία. Όμως επειδή στο τέλος του Α΄ παγκόσμιου πολέμου οι σοσιαλιστές χωρίστηκαν σε δυο κυρίως παρατάξεις, τους κομμουνιστές και σοσιαλιστές, έγιναν νέες ανακατατάξεις στον πολιτικό τομέα που επηρέασαν άμεσα το διεθνές συνδικαλιστικό κίνημα.

0ι σοσιαλιστές ουσιαστικά ενώθηκαν με τους ρεφορμιστές. Με την επέμβαση του Κράτους, αλλού φανερά και αλλού έμμεσα, σε πολλές χώρες τα περισσότερα Συνδικάτα πέρασαν στα χέρια των σοσιαλιστών-ρεφορμιστών. Στις χώρες πάλι που το πολιτικό κίνημα τού προλεταριάτου επηρεάζεται σε σημαντικό βαθμό από την άκρα αριστερά, όπως στη Γαλλία και Ιταλία, οι ρεφορμιστές και σοσιαλιστές διασπάσανε το συνδικαλιστικό κίνημα. Όπως ξέρουμε στις μεγάλες βιομηχανικές χώρες, όπως είναι η Β. ‘Αμερική και η Αγγλία, ενώ υπάρχουν ισχυρές εργατικές οργανώσεις, ωστόσο η πολιτική διαπαιδαγώγηση των προλεταρίων καθυστερεί πολύ.

Γι’ αυτό σε όσους παρακολουθούν το παγκόσμιο εργατικό κίνημα σ’ όλες τις εκδηλώσεις του, γεννιούνται πολλά ερωτήματα και απορίες. Οι βασικές αρχές του επιστημονικού σοσιαλισμού, ερωτούν, δεν έχουν επιβεβαίωση απ’ τη σύγχρονη ιστορική πραγματικότητα; Η απάντηση είναι αρνητική. Η νομοτέλεια των κοινωνικών φαινομένων υπάρχει και επιβεβαιώνει τις απόψεις των Μαρξ-Ένγκελς, αρκεί να μπορεί κανείς να κατέχει τις απαραίτητες γνώσεις για να καταλάβει στο βάθος και πλάτος τους τα σημερινά προβλήματα του διεθνούς συνδικαλισμού. […] Κι’ επειδή στη χώρα μας το συνδικαλιστικό κίνημα από χρόνια τώρα έχει παραστρατήσει, τα νέα ηγετικά στελέχη που θα βάλουν ως σκοπό τους vα ξαναφέρουν τον ελληνικό συνδικαλισμό στο σωστό δρόμο, πρέπει να μορφωθούν, δηλαδή να εξοπλιστούν με τις απαραίτητες ιστορικές γνώσεις τις σχετικές με τις διάφορες φάσεις του διεθνούς συνδικαλισμού. Δεν πρέπει να το κρύβουμε πως ο ελληνικός συνδικαλισμός στην επίσημη εμφάνιση και εκπροσώπησή του δεν εκτελεί τον ιστορικό του ρόλο και προορισμό.

‘Οπως και αλλού, έτσι και σε μας, για πολύ γνωστούς λόγους αναπτύχθηκε και επεβλήθηκε ο εργατοπατερισμός. Γι’ αυτό τα πιο πολλά Σωματεία έχουν γίνει υποχείρια των καπιταλιστών. Η εργατική αριστοκρατία και γραφειοκρατία, όπως και αλλού έτσι και σε μας, κυβερνούν τα συνδικάτα σύμφωνα με τα συμφέροντά τους, βάζοντας φρένο στις ταξικές αντιθέσεις. Η εργατική αριστοκρατία και γραφειοκρατία παίζει το ρόλο του ουραγού της κεφαλαιοκρατίας και γι’ αυτό όχι μόνο λυμαίνεται το εργατικό κίνημα αλλά και γίνεται τροχοπέδη στις κρίσιμες στιγμές του αγώνα, όταν δηλαδή οι μάζες αγωνίζονται απ’ τη μια μεριά να κρατήσουν τα αποχτημένα δικαιώματά τους, και από την άλλη να πραγματοποιήσουν νέες καταχτήσεις.

Η εργατική γραφειοκρατία και αριστοκρατία από την κοινωνική της θέση, έχει εγκαταλείψει τούς αγώνες τού πεζοδρομίου και μάχεται μόνο για να πάρουν οι εργάτες μερικά ψύχουλα από το πλούσιο τραπέζι του καπιταλισμού. Συνέπεια τής γραφειοκρ

Διαβάστε περισσότερα

Τον πληρώνει η Βουλή για να υμνεί τους ναζί

Διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους ότι δεν είναι ναζιστές και ομοϊδεάτες του Χίτλερ. Κάνουν ό,τι μπορούν προκειμένου να αποτινάξουν το φασιστικό προφίλ τους και να εμφανίσουν προσωπείο ενός δημοκρατικά εκλεγμένου κοινοβουλευτικού κόμματος.
«Μας λένε ναζί, φασίστες, ρατσιστές, γιατί δεν μπορούν να μας πουν κλέφτες, απατεώνες, μιζαδόρους, λαμόγια», δήλωσε ο Γιώργος Μισιάκας στη συνέντευξή του. Μόνο που ξέχασε να βγάλει την μπλούζα που πρόδωσε τα «πιστεύω» του.
Με τις λαύρες ανακοινώσεις τους, μάλιστα, την περασμένη εβδομάδα, τάχθηκαν υπέρ της διεκδίκησης του κατοχικού χρέους της Γερμανίας προς την Ελλάδα.
Ομως, πριν αλέκτορα φωνήσαι, τα ψέματα της Χρυσής Αυγής αποκαλύπτονται και οι φιλοναζιστικές απόψεις δεν μπορούν πια να κρυφτούν... Σε φωτογραφία που αναρτήθηκε στην επίσημη ιστοσελίδα του ακροδεξιού κόμματος, την ίδια κιόλας εβδομάδα με τις βαρύγδουπες δηλώσεις τους, πρωτοκλασάτο στέλεχος και... διορισμένος υπάλληλος στο ελληνικό Κοινοβούλιο εμφανίστηκε να φοράει μπλούζα με τα διακριτικά των «Ταγμάτων Εφόδου» του Χίτλερ!
«Μας λένε ναζί, φασίστες, ρατσιστές, γιατί δεν μπορούν να μας πουν κλέφτες, απατεώνες, μιζαδόρους, λαμόγια», δήλωσε ο Γιώργος Μισιάκας στη συνέντευξη που παραχώρησε σε εθνικιστική ιστοσελίδα. Μόνο που η μπλούζα που φορούσε στη φωτογράφησή του πρόδωσε τα πραγματικά του «πιστεύω». Τα διακριτικά των SA (συντομογραφία της παραστρατιωτικής οργάνωσης Στουρμαμπάιτλουνγκ, που στα Ελληνικά σημαίνει τάγματα εφόδου) παραπέμπουν στις οργανωμένες ομάδες του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος που βοήθησε τους ναζί να πάρουν την εξουσία στη Γερμανία και οι οποίες ομάδες είχαν εντολές με κάθε μέσο -ακόμη και με τη βία- να εκμηδενίσουν τους πολιτικούς αντιπάλους των ναζί.
Το σήμα των SA (συντομογραφία της παραστρατιωτικής οργάνωσης Στουρμαμπάιτλουνγκ, που σημαίνει τάγματα εφόδου) παραπέμπει στις οργανωμένες ομάδες του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος που βοήθησε τους ναζί να πάρουν την εξουσία στη Γερμανία.
Λίγες ώρες μετά τη δημοσίευση της συγκεκριμένης φωτογραφίας, τα μέλη της ΧΑ κατάλαβαν την γκάφα τους και έσπευσαν να την εξαφανίσουν. Οσοι επισκέφθηκαν τελικά την ιστοσελίδα, είδαν τον Γ. Μισιάκα να φοράει απλώς το μαύρο μπλουζάκι του κόμματος... Και αρθρογράφος

Οπως αποκαλύπτει η ιστοσελίδα jungle-report.blogspot.gr, ο Γιώργος Μισιάκας ή Μάστορας κατά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του '90 υπήρξε ο επικεφαλής του μετώπου νεολαίας της ΧΑ και υπέγραφε την ομώνυμη στήλη. Οντας φανατικός θαυμαστής του συγκροτήματος Manowar, μετονόμασε αργότερα τη στήλη του σε «Μυστικό του Ατσαλιού». Μέσα από την αρθρογραφία του αποκαλύπτεται η εμμονή του στα κείμενα μίσους κατά κάθε αντίθετης άποψης. Αυτοθεωρούμενος ως γνήσιος εθνικοσοσιαλιστής, δεν παραλείπει μέχρι σήμερα να καταλήγει τα κείμενα μίσους του με τη φράση «Ζήτω η Νίκη!». Είναι φυσικά η ελληνική εκδοχή του γερμανικού ναζιστικού «Sieg Heil». Με τον ίδιο τρόπο άλλωστε τελειώνει και τη συνέντευξή του στην οποία φοράει το μπλουζάκι των Ταγμάτων Εφόδου του Χίτλερ.
Εκτός από την «ιδεολογική» δράση του, ο διορισμένος από τη ΧΑ υπάλληλος της Βουλής έχει ασχοληθεί με τη νεοναζιστική ροκ μουσική της «Λευκής Δύναμης» (White Power). Στο βιβλίο του «Η Ιστορία της White Power Μουσικής», που εκδόθηκε από τον γνωστό χρυσαυγίτικο εκδοτικό οίκο «Αντεπίθεση» τον Αύγουστο του 2003, περιγράφει την πορεία του συγκεκριμένου είδους, τα τραγούδια του οποίου εξυμνούν τον Χίτλερ, τη βία και το ρατσιστικό μίσος.
Κάτω από την ομπρέλα του φασιστικού ροκ στεγάζονται και μπάντες που ανήκουν στα συναφή ρεύματα της «λευκής υπερηφάνειας» και του «Ροκ Ενάντια στον Κομμουνισμό» (RAC). Εκεί φαίνεται να συναντιέται με τον γνωστό -Εγέρθητω- «Καιάδα», τον βουλευτή Γ. Γερμενή, και τον έτερο «φιλόμουσο» υποψήφιο της ΧΑ και θερμό υποστηρικτή της ευγονικής, Αρτέμη Ματθαιόπουλο. «Γ... τον Βίζενταλ,/ γ... την Αννα Φρανκ,/ γ... κι όλη η φυλή του Αβραάμ./ Τ' αστέρι του Δαβίδ με κάνει να ξερνάω/ αχ, το Αουσβιτς, πόσο το αγαπάω!», είναι μόνο κάποιοι από τους στίχους του συγκροτήματος της «Λευκής Δύναμης» Πογκρόμ, μέλος του οποίου ήταν και ο Ματθαιόπουλος.
«Ποια είναι όμως αυτή η απαγορευμένη μουσική που ξυπνάει τα φυλετικά ένστικτα χιλιάδων Λευκών Νέων σ' όλο τον κόσμο και προκαλεί ποινικές διώξεις από το εβραιοκρατούμενο σύστημα; Μια προσεγμένη έρευνα και μελέτη η οποία στοιχειοθετεί το περιεχόμενο αυτού του βιβλίου και θα σας οδηγήσει σ' έναν μουσικό κόσμο όπου το ξίφος και η ηλεκτρική κιθάρα ενώνουν τις δυνάμεις τους για τη Σωτηρία της Λευκής Φυλής», αναφέρεται στο οπισθόφυλλο της έκδοσης του Γ. Μισιάκα.
Ο διορισμός Ο Μιχαλολιάκος τον αντάμειψε για τη... μαχη-τικότητά του
Ο Γ. Μισιάκας ήταν υποψήφιος βουλευτής στον Νομό Τρικάλων, αλλά δεν κατάφερε να εκλεγεί. Ωστόσο, ο πρόεδρος του κόμματος Ν. Μιχαλολιάκος τον αντάμειψε για τη «μαχητικότητά» του διορίζοντάς τον ως μετακλητό υπάλληλο στο γραφείο του στη Βουλή, όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στο ΦΕΚ υπ. αριθμ. 390 της 14ης Αυγούστου 2012. Αλλωστε, ο Τρικαλινός πολιτευτής δεν θεωρείται τυχαίο πρόσωπο. Είναι από τα παλαιότερα στελέχη της φιλοναζιστικής οργάνωσης και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος. Θεωρείται ένας από τους βασικούς υπευθύνους του ιδεολογικού τομέα της Χρυσής Αυγής.
Στα άρθρα που δημοσιεύει στην εφημερίδα-όργανο της ΧΑ, αλλά και σε βιβλία που έχει εκδώσει και αφορούν κυρίως την εθνικιστική μουσική, φέρεται να χρησιμοποιεί το όνομα «Γιώργος Μάστορας». Με αυτό γράφει και υπογράφει τις απόψεις του, γενικά για τις ιδεολογικές αναζητήσεις που πρέπει να έχει ένας χρυσαυγίτης ή πιο ειδικά για πρόσωπα και πράγματα που τολμούν να πάνε κόντρα στην εξάπλωση της φασιστικής βίας. «Τσακίστε με οποιονδήποτε τρόπο και μέσο, ό,τι κι αν χρειαστεί, τον κάθε βλάκα που θα τολμήσει να αμφισβητήσει εσάς και τις Ιδέες σας. Κάντε τους να μετανιώσουν για τις επιλογές τους...», σημειώνει σε ένα από τα περίφημα κείμενά του.
ΜΑΡΙΑ ΨΑΡΑ mapsara@pegasus.gr
Πηγή:http://www.ethnos.gr/article.asp?cat...pubid=63812249

Διαβάστε περισσότερα

Ο ΝΕΟΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΣ: Χωρίς ιδιοκτησία-χωρίς δουλειά-χωρίς αξιοπρέπεια

Μενέλαος Γκίβαλος

Θυμίζουν «ημέρες του Απριλίου του 1967», καθώς πλησιάζει άλλωστε η αντίστοιχη «επέτειος», οι πρακτικές της κρατικής καταστολής που εφαρμόσθηκαν στην πολύπαθη περιοχή της Ιερισσού: Κουκουλοφόροι των δυνάμεων ασφαλείας -επίλεκτες μονάδες του «Στρατού του Κεφαλαίου»- εισβάλλουν σε σπίτια κατοίκων στις τρεις το πρωί, σπάζουν τις πόρτες και συλλαμβάνουν -σύρουν στην κυριολεξία- ξυπόλυτους και με τις πυτζάμες οικογενειάρχες. ..
 Η δικτατορία του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, οι επιχειρήσεις που το υπηρετούν, μετέτρεψαν σε πραιτωριανούς τις αστυνομικές δυνάμεις, που έχουν ως αποστολή τη προστασία και την ασφάλεια των πολιτών, τη διαφύλαξη της περιουσίας και της αξιοπρέπειας τους… Βιώνουμε ένα μεταμοντέρνο μοντέλο ολοκληρωτισμού. Το δημοκρατικό πολίτευμα έχει υπονομευθεί καίρια. Το Σύνταγμα παραβιάζεται ή αγνοείται συστηματικά, το Κοινοβούλιο έχει μετατραπεί σε «εκδοτήριο» πράξεων νομοθετικού περιεχομένου των μνημονιακών επιταγών, η εκτελεστική εξουσία, οι κυβερνήσεις των Μνημονίων, ευτελίζοται καθημερινά, έχοντας υποταγεί πλήρως στους εκπροσώπους των δυνάμεων κατοχής.
Μόνο κάποιοι -ανθιστάμενοι ακόμα- «πυρήνες» στον χώρο της Δικαιοσύνης (η οποία δέχεται ευθέως προπηλακισμούς όταν δεν εναρμονίζεται με το «μνημονιακό Δίκαιο») ορθώνουν το ανάστημα τους, υπηρετώντας τον όρκο τους και τις αρχές του Δικαίου.
Ο χρηματοπιστωτικός ολοκληρωτισμός, με πολιτική έκφραση τη γερμανική ολιγαρχική ομάδα που «συμβολοποιείται» στα πρόσωπα του Βόλ. Σόιμπλε και της Άνγκ. Μέρκελ, επελαύνει διαλύονταςτους θεσμούς του κοινωνικού κράτους, τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, και ληστεύει τα εισοδήματα και τα περιουσιακά στοιχεία των πολιτών.
Ο νέος αυτός ολοκληρωτισμός, η νέα αυτή μορφή δικτατορίας, που εμφανίζεται με τη μορφή της «νεοφιλελεύθερης λιτότητας», δεν έχει ως κύριο αντίπαλο κάποιο σοσιαλιστικό/κοινωνιστικό πρότυπο, αλλά πριν απ’ όλα αποθεμελιώνει τον βασικό πυρήνα των αρχών και των κανόνων του κλασικού φιλελεύθερου προτύπου της αστικής-βιομηχανικής κοινωνίας, όπως τη γνωρίσαμε κατά τον 20ό αιώνα.

Όσες μορφές κεφαλαίου, όσες μορφές επιχειρηματικής δραστηριότητας συμβαδίζουνμε τα συμφέροντα της χρηματοπιστωτικής εξουσίας, όποιας μορφής κερδοσκοπική δραστηριότητα («μαύρου» χρήματος, προϊόντων εγκλήματος, μεγάλης φοροδιαφυγής)εναρμονίζεται με τη στρατηγική της εξουσίας αυτής, προστατεύονται και ενισχύονται. Αντίθετα η ατομική ιδιοκτησία, η περιουσία, οι καταθέσεις στις τράπεζες, αλλά και κάθε παραγωγική-επιχειρηματική-επαγγελματική δραστηριότητα, που ανάγεται στην πραγματικήοικονομία και λειτουργεί σύμφωνα με τους νόμους, στοχοποιείται και απονομιμοποιείται. Η Κύπρος έγινε στόχος για το «μέγεθος» του τραπεζικού της συστήματος. Στην Ελλάδα υπάρχει -κατά τους οικονομικούς δικτάτορες- απαράδεκτα υψηλό ποσοστό ατομικής ιδιοκτησίας στον τομέα της κατοικίας, αλλά και τεράστιος αριθμός μικρομεσαίων επαγγελμάτων. ..
Γι’ αυτό και μέσω των χαρατσιών και των δεκάδων φόρων στην κατοικία, και ταυτόχρονα λόγω της προφανούς αδυναμίας να πληρωθούν τα δάνεια, οι κατοικίες θα οδηγηθούν μαζικά σε εκποίηση από «ειδικά funds»… Όσο για τους μικρομεσαίους, αυτοί θα πρέπει να διαλυθούν και να αποτελέσουνφτηνό εργατικό δυναμικό…
Μέ¬χρις ότου έρθει η ανάπτυξη, υπάρχουν άλλωστε τα συσσίτια της Αρχιεπισκοπής. Το «κούρεμα» των ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου υπήρξε το πρώτο στάδιο του «πειράματος». Η διαρπαγή των τραπεζικών καταθέσεων στην Κύπρο αναδεικνύεται στο αποφασιστικό γεγονός που ανοίγει τις «πύλες της κολάσεως»… Οι δημόσιοι προϋπολογισμοί -δηλαδή οι φόροι- και οι μειώσεις μισθών,συντάξεων και κοινωνικών παροχών κάλυψαν σε πρώτη φάση τις «μαύρες οπές» των χρηματοπιστωτικών οργανισμών. Τώρα είναι η αποταμίευση, ο συσσωρευμένος μόχθος, οι καταθέσεις, που καλούνται να «συμβάλουν» στις ζημίες και στις ανακεφαλαιοποιήσεις των τραπεζών…
Οι αποφάσεις έχουν ήδη ληφθεί και θα καταστούν σύντομα νομοθετήματα των εθνικών-κρατικών δικαίων. Οι ΨΕΥΤΙΚΕΣ ΔΙΑΒΕΒΑΙΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΔΙΝΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΓΧΩΡΙΟΥΣ ΕΝΤΟΛΟΔΟΧΟΥΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΜΙΑ ΑΞΙΑ. Η χρηματοπιστωτική δικτατορία και οι πολιτικοί της εκφραστέςδιαμορφώνουν και επιβάλλουν το δικό τους δίκαιο, αποφασίζουν για τις περιουσίες, για τις ζωέςδεκάδων εκατοντάδων εκατομμυρίων κατοίκων των χωρών της Νότιας Ευρώπης.
Στην πολιτισμένη Ευρώπη της δεύτερης δεκαετίας του 21ου αιώνα γυρίζουμε ξαφνικά αιώνες πίσω: Οι αρχές της γαλλικής επανάστασης, ο πυρήνας της φιλελεύθερης δημοκρατίας, τα ατομικά πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα, η μεσαία τάξη -«σπονδυλική στήλη» της κοινωνικοοικονομικής δομής της βιομηχανικής επανάστασης- καταπατώνται, απονομιμοποιούνται, διαλύονται. Ένας νέος ολοκληρωτισμός απλώνει τα μαύρα πέπλα του πάνω από την Ευρώπη.
Οι λαοί της Ευρώπης πρέπει να συνειδητοποιήσουν την ιστορική οπισθοδρόμηση και να αποτρέψουν την επέλαση του οικονομικού, πολιτικού και πνευματικού αυτού ολοκληρωτισμού. Γιατί ο νέος οικονομικός πόλεμος, που ξεκίνησε, ίσως αποδειχθεί πιο καταστροφικός και από τους συμβατικούς του προηγούμενου αιώνα για την Ευρώπη.

Πηγή:  - “Παρόν”

Διαβάστε περισσότερα

Ντάριο Φο: Ένας σπουδαίος θεατρικός συγγραφέας

Ο Ντάριο Φο αποτελεί μία από τις σημαντικότερες θεατρικές μορφές εν ζωή σε παγκόσμιο επίπεδο ενώ φέτος η Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου τον τίμησε διαβάζοντας σε όλα τα θέατρα ένα δικό του κείμενο.

Γεννημένος στις 24 Μαρτίου του 1926 στο Λεγκιούνο –Σαντζιάνο του Βαρέζε, ο Φο βρέθηκε σε μία οικογένεια που αγαπούσε τις τέχνες και τη μυθοπλασία. Ο πατέρας του Φελίτσε αν και διευθυντής στους ιταλικούς σιδηροδρόμους ήταν και ερασιτέχνης ηθοποιός, ενώ οι συχνές μετακινήσεις όλης της οικογένειας λόγω επαγγέλματος θα χάριζαν στον νεαρό Ντάριο μία πλούσια φαντασία. Μάλιστα από τη γιαγιά του έμαθε και την τέχνη της διήγησης ιστοριών, η οποία φρόντιζε να εξάπτει τον μικρό της εγγονό με πλήθος ονειρικών εικόνων.

Το ξέσπασμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου θα έβρισκε τον Φο στο Μιλάνο θέλοντας να σπουδάσει αρχιτεκτονική. Αναγκαστικά οι σπουδές του αναβλήθηκαν προσωρινά μέχρι να κοπάσει η πολεμική καταιγίδα, η ανάγκη όμως για δημοκρατία και οι σοσιαλιστικές απόψεις που είχε κληρονομήσει από την οικογένειά του δεν θα τον άφηναν αμέτοχο σε όσα λάμβαναν χώρα στον αντιφασιστικό αγώνα. Οι γονείς του είχαν βοηθήσει πολλές φορές στρατιώτες και πρόσφυγες να διαφύγουν στην Ελβετία για να σωθούν από την φασιστική λαίλαπα. Λίγο πριν το τέλος του πολέμου, ο νεαρός Φο θα καλείτο να λάβει μέρος στον αγώνα αλλά θα διέφευγε και θα κρυβόταν από τις αρχές μέχρι το πέρας του πολέμου.

Οι μέρες μετά τον πόλεμο θα τον έβρισκαν πίσω στα φοιτητικά έδρανα της αρχιτεκτονικής στο Μιλάνο. Η αγάπη του όμως για τον κόσμο του θεάτρου θα τον οδηγούσε σε νέες αναζητήσεις. Άρχισε να ασχολείται με τα teatri piccoli δοκιμάζοντας μονολόγους ενώ το 1950 θα ξεκινούσε να εργάζεται στο θέατρο του Φράνκο Παρέντι ως βοηθός αρχιτέκτονα αρχικά, για να το αφήσει λίγο αργότερα για χάρη της ηθοποιίας, της συγγραφής και της σκηνοθεσίας.

Μοιραία θα ήταν η συνάντησή του με την Φράνκα Ράμε με την οποία γνωρίστηκαν στην παραγωγή της επιθεώρησης ‘Εφτά μέρες στο Μιλάνο’. Ο έρωτάς τους θα ήταν καθοριστικής σημασίας, όχι μόνο προσωπικά αλλά και επαγγελματικά. Αρχικά, αρραβωνιάστηκαν για να παντρευτούν τελικά το 1954. Παράλληλα, ο Φο συνεργάζεται με τη RAI αλλά τα σκανδαλιστικά του κείμενα θα έχουν ως αποτέλεσμα να απαγορευτεί η εκπομπή του.

Ο Φο απολαμβάνει από τη μία μεγάλη δημοτικότητα όμως η δουλειά του συνεχώς λογοκρίνεται. Μαζί με την Ράμε δουλεύουν σε παραγωγές στη Ρώμη και συνεργάζεται με τους Ντίνο ντε Λαουρέντις και Κάρλο Λιτσάνι, ενώ το 1955 γεννιέται και ο γιος τους Τζάκοπο.

Το 1959 το ζευγάρι θα επιστρέψει στο Μιλάνο ιδρύοντας τη θεατρική ομάδα Ντάριο Φο-Φράνκα Ράμε με τον Φο να γράφει, να σκηνοθετεί, να παίζει και να δημιουργεί τα σκηνικά και τα κοστούμια.

Το έργο τους Οι Αρχάγγελοι δεν Παίζουν Φλίπερ που ανέβηκε το 1960 στο Μιλάνο τους χαρίζει εθνική αναγνώριση.

Η επιτυχία που σημειώνουν στο θέατρο ταξιδεύει και εκτός των συνόρων της Ιταλίας σε χώρες όπως η Σουηδία και η Πολωνία, ενώ όταν η παράσταση παρουσιάζεται στο Ζάγκρεμπ, η διεθνής αναγνώριση θα είναι πια γεγονός.

Ωστόσο, οι πολιτικές πεποιθήσεις του συγγραφέα και οι ξεκάθαρες αριστερές του ιδέες θα τον έβαζαν σε αρκετές περιπέτειες. Οι ακροδεξιές ομάδες τον είχαν απειλήσει ουκ ολίγες φορές με αποτέλεσμα για ένα διάστημα να δεχτεί να κυκλοφορεί υπό την προστασία της αστυνομίας ενώ με το έργο του ‘La Signora e dabuttare’ θα κατάφερνε να προκαλέσει ακόμα και την αμερικανική κυβέρνηση η οποία για πολλά χρόνια δεν του παρείχε βίζα για να ταξιδέψει στις ΗΠΑ.

Παράλληλα, τα έργα του δεν σταματούσαν να λογοκρίνονται μεν αλλά να έχουν τεράστια ανταπόκριση από το κοινό. Μάλιστα, το 1968 θα ίδρυε μαζί με τη γυναίκα του την θεατρική κολλεκτίβα Νέα Σκηνή με την οποία θα ανέβαζαν και το εξαιρετικό του έργο ‘Μίστερο Μπούφο’, το οποίο κατάφερε να ανέβει περισσότερο από 5000 παραστάσεις.

Η δεκαετία του 1970 θα αποτελέσει μία από τις πιο δυναμικές εποχές για τον Ντάριο Φο καθώς ιδρύει τη νέα του ομάδα μαζί με τη Ράμε, CollettivoTeatrale La Comune και γράφει μερικά από τα πιο σημαντικά έργα του παγκόσμιου ρεπερτορίου όπως ‘Ο τυχαίος Θάνατος ενός Αναρχικού’, ‘Δεν πληρώνω, Δεν πληρώνω’, και πλήθος αντιφασιστικών μονολόγων ειδικά μετά την απαγωγή και τον βιασμό της συζύγου του από μία νεοφασιστική οργάνωση της εποχής.

Η έντονη πολιτικοποιημένη τέχνη του Φο του έδινε όσα ακριβώς του έπαιρνε αλλά δεν ήταν ικανή για να τον σταματήσει να υπερασπίζεται όλα όσα πίστευε ότι πρέπει να προστατεύονται σε πολιτισμένες κοινωνίες.

Οι δράσεις του θα τον φέρουν το 1975 πρώτη φορά υποψήφιο για το βραβείο Νόμπελ, χωρίς να καταφέρει ωστόσο να το κερδίσει.

Το 1981 η πρόσκληση του America Repertory Theater του Κέμπριτζ για συμμετοχή του στο Φεστιβάλ Ιταλικού Θεάτρου στη Νέα Υόρκη, θα γεφυρώσει τις κάκιστες σχέσεις του Φο με τις ΗΠΑ. Αν και αρχικά το υπουργείο εξωτερικών αρνήθηκε να του δώσει βίζα τελικά του παραχωρήθηκε μία ελάχιστης διάρκειας το 1984 ύστερα από διαμαρτυρίες λογοτεχνών και άλλη μία το 1985 όπου ανέβηκαν έργα του στη Μασαχουσέτη, στην Ουάσιγκτον, στη Βαλτιμόρη αλλά και στη Νέα Υόρκη.

Το 1997, ο Ντάριο Φο θα προταθεί και πάλι για το Νόμπελ Λογοτεχνίας και αυτή τη φορά θα καταφέρει να το πάρει, ενώ έχει αποσπάσει και πλήθος άλλων τιμητικών διακρίσεων, ανάμεσα στις οποίες το βραβείο Όμπι και το βραβείο Premio Eduardo.

Ο Ντάριο Φο βρίσκετε ακόμα εν ζωή αν και το 1995 υπέστει ένα σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο από το οποίο έχασε σχεδόν ολόκληρη την όρασή του. Η σύζυγός του στάθηκε στο πλευρό του με αποτέλεσμα ο Φο να καταφέρει να επανέλθει.

Τα έργα του αποτέλεσαν μια πηγή έντονου κοινωνικού σχολιασμού πολλές φορές με σατιρικά στοιχεία αλλά και στοιχεία από την commedia dell’arte, ενώ τα θέματα με τα οποία καταπιάνεται και πολλές φορές τον είχαν φέρει μπροστά σε αντιδράσεις όσων διαφωνούσαν ασχολούνται με θέματα γύρω από την Καθολική Εκκλησία, τη διαφθορά της πολιτικής εξουσίας, την κατάχρηση εξουσίας, το οργανωμένο έγκλημα αλλά και τα καθημερινά προβλήματα της κοινωνίας.

Τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από 30 γλώσσες ενώ το 2006 ο Φο θέλησε να μπει ενεργά και στην πολιτική ζωή της Ιταλίας θέτοντας υποψηφιότητα για την δημαρχεία του Μιλάνου χωρίς ωστόσο αν και το αξιόλογο ποσοστό που απέσπασε να καταφέρει να εκλεγεί τελικά δήμαρχος.

Στις μέρες μας ο Ντάριο Φο μαζί με την σύζυγό του Ράμε αποτελούν ένα από τα πιο σημαντικά θεατρικά ζευγάρια που έχουν εμπνεύσει μία ολόκληρη γενιά καλλιτεχνών μέσα από τη δουλειά τους και τη στάση τους απέναντι στη ζωή.

Πηγή:www.capital.gr

Διαβάστε περισσότερα

Οταν η γνώση γίνεται… απόγνωση

Πανάκριβο το “δημόσιο και δωρεάν πανεπιστήμιο”- Ο γολγοθάς χιλιάδων οικογενειών να στηρίξουν τις σπουδές των παιδιών τους

Πόσο σας στοιχίζει μηνιαίως η φοίτησή σας στο πανεπιστήμιο; Αυτή η ερώτηση απευθύνθηκε σε 650 φοιτητές του Πανεπιστημίου Αθηνών, του ΕΜΠ, του Παντείου, του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, του Πανεπιστημίου Πατρών και του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας





ΕΡΕΥΝΑ Tου Χρήστου Κάτσικα

Οσοι πιστεύουν ότι το ακριβοπληρωμένο στον βωμό της παραπαιδείας «εισιτήριο» εισαγωγής στα ΑΕΙ και ΤΕΙ και η επιβάρυνση του οικογενειακού προϋπολογισμού τελειώνουν με την είσοδο των υποψηφίων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, γελιούνται.

Αν «κρυφάκουγε» κανείς τις συζητήσεις που ανοίγονται αυτές τις μέρες στα νοικοκυριά που έχουν παιδιά τα οποία ετοιμάζονται για τις πανελλαδικές εξετάσεις στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, θα διαπίστωνε ότι όλες οι κουβέντες εστιάζουν στους τρόπους κάλυψης του κόστους της φοιτητικής ιδιότητας του γόνου τους.

“Ψίχουλα” οι κρατικές δαπάνες

Η ταυτότητα των συζητήσεων μαζί με την έκταση και την ένταση που τις χαρακτηρίζουν… σταδιοδρομούν, βεβαίως, στην «πίστα» της οικονομικής αδυναμίας των οικογενειών και στις απαράδεκτα χαμηλές κρατικές δαπάνες για τη φοιτητική μέριμνα που κάνουν απαγορευτική την αντιμετώπιση του αυξημένου κόστους ζωής των φοιτητών, ιδιαίτερα εκείνων που σπουδάζουν εκτός τόπου μόνιμης κατοικίας.

Το ποσοστό των κρατικών δαπανών για την ενίσχυση του φοιτητικού πληθυσμού δεν ξεπερνά πλέον το 0,4% όταν ο μέσος όρος των αντίστοιχων δαπανών στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης ανέρχεται στο 5,7%. Φυσικά αυτή η δημόσια υποχρηματοδότηση έχει συνέπειες στη φοιτητική μέριμνα, σε όλα εκείνα τα στοιχεία της φοιτητικής ζωής (στέγαση, σίτιση, περίθαλψη, βιβλία, υποτροφίες κ.λπ.) τα οποία σχετίζονται με την ουσία της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης. Ετσι το κόστος της φοιτητικής ιδιότητας μετακυλίεται όλο και περισσότερο στους «ώμους» των οικογενειακών προϋπολογισμών κάνοντας ακριβό… το «δημόσιο και δωρεάν» πανεπιστήμιο.

Πόσο σας στοιχίζει μηνιαίως η φοίτησή σας στο Πανεπιστήμιο; Αυτή η ερώτηση απευθύνθηκε σε 650 φοιτητές του Πανεπιστημίου Αθηνών, του ΕΜΠ, του Παντείου, του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, του Πανεπιστημίου Πατρών και του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Η απάντηση; Οι φοιτητές που είχαν μόνιμη κατοικία στην έδρα του πανεπιστημίου και όσοι φοιτητές από την επαρχία διέμεναν στις φοιτητικές εστίες δήλωσαν ότι κόστιζαν στους οικογενειακούς τους προϋπολογισμούς από 3.500 έως 5.500 ευρώ ετησίως. Οι «μετανάστες» φοιτητές οι οποίοι δεν είχαν βρει θέση στις φοιτητικές εστίες κόστιζαν ετησίως κατά μέσο όρο περίπου 7.500 ευρώ.

Πιο αναλυτικά, για τους φοιτητές που σπουδάζουν εκτός τόπου μόνιμης κατοικίας και συντηρούν το λεγόμενο φοιτητικό νοικοκυριό το κόστος ανέρχεται κατά μέσο όρο στα 825 ευρώ τον μήνα, εκ των οποίων τα 505 αφορούν το κόστος διαβίωσης (συμπλήρωμα σίτισης καθώς η φοιτητική λέσχη έχει «κενά», μετακινήσεις, επικοινωνία, βιβλία κ.λπ.) και τα 320 ευρώ το κόστος ενοικίασης και συντήρησης του σπιτιού.

Το συνολικό κόστος των σπουδών για τον μετανάστη φοιτητή με μέση χρονική διάρκεια τέσσερα έως πέντε χρόνια, το κόστος του πτυχίου δηλαδή, ανέρχεται σε 30.000–40.000 ευρώ κατά μέσο όρο.

Αν επιχειρήσουμε τώρα να δούμε τι σημαίνει, σήμερα, για το εισόδημα διαφόρων κοινωνικών κατηγοριών η αντιμετώπιση του κόστους ενός φοιτητή που σπουδάζει εκτός τόπου καταγωγής, θα διαπιστώσουμε ότι σε κάποιες περιπτώσεις συνεπάγεται μείωση των οικογενειακών εισοδημάτων που «ρίχνει» το νοικοκυριό κάτω από το όριο φτώχειας, ενώ στις περισσότερες περιπτώσεις είναι αδύνατη η συντήρηση του φοιτητή.

Γεωγραφικά κριτήρια

Η κατάσταση αυτή σχετίζεται ευθέως με την επιλογή χιλιάδων υποψηφίων να στοχεύσουν αποκλειστικά σχολές κοντά στη μόνιμη κατοικίας τους. Δεν είναι έτσι καθόλου τυχαία η καταγραφή ενός μεγάλου τμήματος υποψηφίων, φέτος μεγαλύτερου από άλλες φορές, που είναι αποφασισμένοι να κάνουν έναν «ρεαλιστικό» υπολογισμό και να στραφούν σε σχολές της περιοχής τους ακόμη κι αν αυτές δεν είναι της πρώτης επιλογής τους. Ουσιαστικά 1 στους 2 υποψηφίους δηλώνει ότι το κριτήριο με το οποίο θα επιλέξει σχολή στο μηχανογραφικό του δελτίο θα είναι η έδρα της σχολής. Στη στροφή αυτή δεν βαραίνουν μόνο τα οικονομικά προβλήματα των οικογενειών, αλλά και μια άλλη πλευρά της κρίσης η οποία δεν «επιτρέπει» να υπάρχουν πολλές προσδοκίες όσον αφορά την επένδυση στις σπουδές.

Καθυστέρηση και εγκατάλειψη

Η τραγική αυτή κατάσταση… λιπαίνει, βεβαίως και το έδαφος της καθυστέρησης αλλά και της εγκατάλειψης των σπουδών. Η αδυναμία αντιμετώπισης του αυξημένου κόστους σπουδών σε συνδυασμό με την ανεύρεση εργασίας για τη στοιχειώδη κάλυψη κάποιων εξόδων, παράλληλα με την εσωτερίκευση των αμφίβολων επαγγελματικών προοπτικών, εκκολάπτουν την καθυστέρηση ή την εγκατάλειψη των σπουδών για εκείνο το μέρος του φοιτητικού πληθυσμού για το οποίο αφ’ ενός οι παρατεταμένες σπουδές κοστίζουν ακριβά, αφ’ ετέρου η είσοδος στην παραγωγή και η πρόωρη επαγγελματοποίηση μετατρέπονται σε αναπόφευκτη στρατηγική επιβίωσης, ανατρέποντας έτσι την προοπτική ολοκλήρωσης των σπουδών.

Οσο σίγουρο είναι ότι οι παραπάνω όροι δεν μπορούν να μονοπωλήσουν την καθυστέρηση ή την εγκατάλειψη των σπουδών, άλλο τόσο είναι φανερό ότι η φτώχεια που καλπάζει δεν σταματάει τη δράση της μπροστά στην είσοδο του πανεπιστημίου.

Διαβάστε περισσότερα

Ο Σ. Κόκκαλης και οι χοντρές μπίζνες με τον ΟΠΑΠ

Στα ψιλά πέρασαν για το σύνολο των διαπλεκόμενων ΜΜΕ, αλλά και για διάφορα αριστερά έντυπα, καθώς και για τα πολιτικά κόμματα, οι προκλητικές μεθοδεύσεις που οδήγησαν στην έγκριση της σύμβασης του ΟΠΑΠ με την Ιντραλότ, βάσει της οποίας η εταιρεία του Σωκράτη Κόκκαλη θα παρέχει τεχνολογικές υπηρεσίες για την επόμενη πενταετία…


Του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου
Εν όψει της ιδιωτικοποίησης του ΟΠΑΠ, η απόφαση των μετόχων που συμμετείχαν στη συνέλευση του ΟΠΑΠ το προηγούμενο Σάββατο να προσφέρουν τη μπίζνα στον όμιλο του γνωστού κρατικοδίαιτου επιχειρηματία, μπορεί να γεννούσε ερωτήματα σε οποιαδήποτε άλλη χώρα. Όχι όμως, απ’ ό,τι φαίνεται, στην Ελλάδα της τρικομματικής κυβέρνησης ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ. Όχι στην Ελλάδα της σιωπηλής αντιπολίτευσης.
Η σύμβαση που εξασφάλισε ο Σ. Κόκκαλης από τον ΟΠΑΠ, χωρίς ίχνος υπερβολής, ήταν φωτογραφική. Το ΤΑΙΠΕΔ, το γνωστό πλέον Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου, που έχει ως αποστολή το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και ελέγχει το 33% του ΟΠΑΠ, αποφάσισε να παραστεί στη συνέλευση που ενέκρινε τη σύμβαση ΟΠΑΠ-Ιντραλότ, δίχως να ψηφίσει υπέρ ή κατά, εξασφαλίζοντας έτσι όμως την απαιτούμενη απαρτία, ώστε να εγκριθεί η σύμβαση. Προκειμένου μάλιστα να δικαιολογήσει τη στάση του ΤΑΙΠΕΔ, ο πρόεδρός του Στέλιος Σταυρίδης είχε φροντίσει με επιστολή του πριν την συνέλευση να ανακοινώσει ότι το ΤΑΙΠΕΔ απλώς θα παραστεί αλλά δεν θα συμμετάσχει στην ψηφοφορία με θετική ή αρνητική ψήφο, επειδή, όπως ισχυρίστηκε, δεν είναι «σε θέση να αξιολογήσει τη σύμβαση»… Ε τότε, αναρωτιέται κανείς, γιατί πήγε;
Τη σύμβαση βέβαια μπορεί να την αξιολογήσει ο κ. Κόκκαλης που από την συγκεκριμένη ανάθεση για την παροχή τεχνολογικού εξοπλισμού στον ΟΠΑΠ θα εισπράξει περίπου 110 εκατομμύρια ευρώ (κύκλοι της αγοράς κάνουν λόγο και για 200 εκατομμύρια). Διόλου άσχημα σ’ αυτούς τους χαλεπούς καιρούς, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς ότι τον προσεχή Ιούνιο θα έληγε η σύμβαση που είχε η Ιντραλότ με τον ΟΠΑΠ και αν μέχρι τότε είχε πωληθεί ο Οργανισμός, δεν ήταν καθόλου σίγουρο ότι η νέα ιδιοκτησία θα επέλεγε να επεκτείνει τη σύμβαση του κ. Κόκκαλη. Έτσι, ο επιχειρηματίας που εδώ και είκοσι χρόνια μαζί με τους Γερμανούς της Siemens και άλλους συνεργάτες του ξεζουμίζει τον ελληνικό λαό και τα κρατικά ταμεία, έχει κάθε λόγο να πανηγυρίζει.
Όσο για το ΤΑΙΠΕΔ, που σύμφωνα με τον πρόεδρο του δεν «μπορεί να αξιολογήσει τη σύμβαση», θυμίζουμε ότι η κυβέρνηση Σαμαρά του έχει εκχωρήσει το σύνολο των δημόσιων μετοχών του ΟΠΑΠ, καθώς και όλων των κρατικών επιχειρήσεων και του δημόσιου πλούτου της χώρας που ετοιμάζονται να βγουν στο σφυρί.
Η συγκεκριμένη συμφωνία που έκλεισε ο Σ. Κόκκαλης ωχριά μπροστά στο πλιάτσικο που αναμένεται να ακολουθήσει, με την πώληση των μετοχών του ΟΠΑΠ. Βέβαια, ο συγκεκριμένος επιχειρηματίας, αναλαμβάνοντας την παροχή τεχνολογικού εξοπλισμού στον ΟΠΑΠ, αποκτά πλεονέκτημα απέναντι στους υπόλοιπους κεφαλαιοκράτες που ετοιμάζονται να κονταροχτυπηθούν για την εξαγορά της παχιάς αγελάδας του δημοσίου, αφού η Ιντραλότ θα συμμετέχει και στον διαγωνισμό για την αγορά του.
Δεν είναι τυχαίο ότι επιχειρηματίες που φέρονται να διεκδικούν τον ΟΠΑΠ απειλούσαν το προηγούμενο διάστημα με «πόλεμο», αν εγκρινόταν η σύμβαση της Ιντραλότ, ενώ ο Σ. Κόκκαλης με τη σύμβαση στα χέρια αναζητεί τώρα συνέταιρο στη Ρωσία. Συγκεκριμένα, ο Γιώργος Μελισσανίδης (γιός του Δημήτρη Μελισσανίδη, που καθόλου δεν ασχολείται με τον ΟΠΑΠ, όπως υποστηρίζει και με την αγωγή του εναντίον του UNFOLLOW) και ο Δημήτρης Κοπελούζος, που επίσης διεκδικεί τον ΟΠΑΠ, φέρονται να πνέουν μένεα κατά της διοίκησης του Οργανισμού αλλά και του ΤΑΙΠΕΔ, ενώ σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες απευθύνθηκαν και στο Μέγαρο Μαξίμου, απειλώντας θεούς και δαίμονες. Πληροφορίες θέλουν τους συγκεκριμένους επιχειρηματίες, αν μείνουν έξω από την εξαγορά του ΟΠΑΠ, να σκοπεύουν οδηγήσουν την υπόθεση της σύμβασης της Ιντραλότ ακόμα και στα δικαστήρια. Εκτός και αν βρεθεί κάτι άλλο να τους εξευμενίσει…
Ο πόλεμος για την κότα με τα χρυσά αυγά, όπως αποκαλούν στην επιχειρηματική πιάτσα τον ΟΠΑΠ, αναμένεται να κορυφωθεί τις επόμενες μέρες, αφού το ΤΑΙΠΕΔ θα δεχτεί οικονομικές προσφορές για την πώληση του ΟΠΑΠ μέχρι τις 17 Απριλίου. Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, οι κοινοπραξίες που ετοιμάζονται να διεκδικήσουν τον ΟΠΑΠ είναι:
Ο κινεζικός όμιλος Fossun- Εquity σε συνεργασία με το fund Bc Partners, που συμμετέχει στο καζίνο της Πάρνηθας. Οι Κινέζοι έχουν στα υπέρ τους την πρόθεση του Πεκίνου να αγοράσει πλήθος ελληνικών κρατικών επιχειρήσεων και υποδομών.
Η κοινοπραξία της Emma Delta του Γιώργου Μελισσανίδη, γιου του γνωστού επιχειρηματία Δημήτρη Μελισσανίδη, που καθόλου δεν ασχολείται με τον ΟΠΑΠ, και της τσεχικής εταιρείας PPF. Η οικογένεια Μελισσανίδη έχει εξασφαλίσει ισχυρές προσβάσεις μέσα στην κυβέρνηση.
Ο Δ. Κοπελούζος με την Ισραηλινή Playtech και την Γερμανική Gausellamann.
Η Ιντραλότ του Σ. Κόκκαλη με συνέταιρο από τη Ρωσία ή τη Βρετανία, χώρες στις οποίες ο κ. Κόκκαλης έχει προσβάσεις και ισχυρούς δεσμούς.
Τα κέρδη του ΟΠΑΠ ακόμα και μέσα στην κρίση προκαλούν ζάλη. Όπως είχε καταγράψει το UNFOLLOW ήδη από τον Οκτώβριο του 2012, σε εκτενές ρεπορτάζ του για τον ΟΠΑΠ: Τα καθαρά κέρδη του Οργανισμού τη δεκαετία (2002 – 2011) ήταν 5,29 δισ. ευρώ. Την τελευταία πενταετία και εν μέσω κρίσης τα κέρδη συνέχιζαν την ανοδική πορεία: 728,8 εκ. ευρώ ήταν το 2008, 593,8 εκ. ευρώ το 2009, 579 εκ. ευρώ το 2010, 542,9 εκ. ευρώ το 2011, ενώ το πρώτο εξάμηνο του 2012 ήταν 266,8 εκ. ευρώ.
Ο επιχειρηματικός πόλεμος που έχει ξεσπάσει λοιπόν για το ξεπούλημα της πιο κερδοφόρας κρατικής επιχείρησης δεν πρέπει να εκπλήσσει κανέναν. Ο Κόκκαλης, ο Μελισσανίδης, ο Κοπελούζος και οι ξένοι συνεργάτες τους ετοιμάζονται για μια ακόμα φορά να αυγατίσουν τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς στα διάφορα σημεία του πλανήτη, στην υγεία των κορόιδων.

Διαβάστε περισσότερα

ΒΑΞΕΒΑΝΗ ΚΑΤΣΕ ΚΑΛΑ!

Του ΘΑΝΑΣΗ ΚΑΡΤΕΡΟΥ*
Εδώ που τα λέμε σωστά κάλεσε πάλι η επιτροπή της Βουλής το δημοσιογράφο Κώστα Βαξεβάνη για τη δημοσιευμένη στο περιοδικό τουλίστα Λαγκάρντ. Διότι υπάρχει ασφαλώς κάτι ύποπτο όταν δημοσιεύεις πλάι σε ένα λογαριασμό το όνομα Ιντεραμέρικαν και όχι το όνομα Κοντομηνάς. Πού να ξέρει ο αναγνώστης τη σχέση Ιντεραμέρικαν-Κοντομηνά; Δικαίως λοιπόν απαίτησαν ο υπεράνω υποψίας Άδωνις και ο υποκάτω του Βενιζέλου Ρήγας: Για περάστε να απολογηθείτε!
Τη δεύτερη κλήση Βαξεβάνη, ως οιονεί κατηγορούμενου αυτή τη φορά, αποφάσισε βέβαια η αναρμόδια περί τα δημοσιογραφικά επιτροπή της Βουλής και όχι οι αρμόδιοι της ΕΣΗΕΑ, αλλά αυτό προφανώς έχει να κάνει με το φάκελό του. Τον έχει μηνύσει ο έντιμος Μαρκογιαννάκης για συκοφαντία. Τον έχει μηνύσει πάλι για συκοφαντία ο ακόμα εντιμότερος Βγενόπουλος. Τον έχει καταγγείλει ως σκευωρό ο εντιμότατος Βενιζέλος. Τον μπαγλάρωσαν για τη δημοσίευση της λίστας -αθωώθηκε αλλά επίκειται νέα δίκη. Έχει φέρει στη Βουλή ο Άδωνις το άκρως σχετικό με τη λίστα θέμα πόσο κόστιζε στην ΕΡΤ η -τελικώς κομμένη- εκπομπή του. Ενδιαμέσως μπούκαραν νυχτιάτικα και πέντε νοματαίοι στο σπίτι του -κατά λάθος, αποφάνθηκε η αστυνομία του Δένδια.
Άρα όσα υποστηρίζει ο δημοσιογράφος στο υπόμνημα που κατέθεσε, ότι έχει μπει στη μαύρη λίστα διότι τους μπαίνει στο μάτι με άλλες λίστες -και ληστείες…- στερούνται βάσεως. Όταν συκοφαντείς τονΜαρκογιαννάκη και τον Βγενόπουλο, συνωμοτείς κατά του Βενιζέλου, επιμένεις ότι στη λίστα είναι η σύζυγος του Άδωνι και άλλα σόγια δεν είσαι απλώς ύποπτος: Είσαι ένοχος -όποιος αμφιβάλλει ας ρωτήσει και τον Δένδια. Ακόμα περισσότερο όταν γράφεις στο περιοδικό σου: Μεταξύ των ονομάτων… στη λίστα Λαγκάρντ, φιγουράρουν τρανταχτά ονόματα όπως για παράδειγμα οικογένεια Μπόμπολα, Δημήτρης Κοπελούζος, Λαυρέντης Λαυρεντιάδης, Χρήστος Παπαπολύζος, Δημήτρης Κοντομηνάς, Κώστας Καίσαρης και πολλοί άλλοι. Το ερώτημα που τίθεται είναι τι θα συμβεί με όλους αυτούς και ειδικά με όσους επιχειρηματίες έχουν στην κατοχή τους ΜΜΕ.
Τι θα συμβεί με όλους αυτούς, ε; Κάτσε να δεις τι θα συμβεί με σένα, σκέφτηκαν τα Θηρία. Κάτσε καλά, βρε, θα σε φάνε! σκέφτονται οι σώφρονες. Καθαροί λογαριασμοί. Ένα μόνο θέλει διασάφηση: Ενώ εκτυλίσσονταν αυτά τα θηριωδώς δημοκρατικά, οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ στην επιτροπή ήταν με τα Θηρία ή με το Χριστιανό;
*Δημοσιεύθηκε στην «Αυγή» την Παρασκευή 12 Απριλίου 2013.

Διαβάστε περισσότερα

ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΟΛΙ ΡΕΝ: “ΣΤΟΧΟΣ Η ΚΙΝΗΤΗ & ΑΚΙΝΗΤΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ”

“ΠΡΩΤΑ Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΑΥΤΑ ΑΠΟΤΥΧΑΙΝΟΥΝ ΘΑ ΚΟΥΡΕΥΟΥΜΕ ΤΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ”
Μια και δεν βγαίνουν τα προγράμματα «διασώσεων» με τον έναν τρόπο, έχουμε τον άλλον. Κύπρος! Αυτό είπε, με απλά λόγια, ο αρμόδιος επίτροπος οικονομικών υποθέσεων, Όλι Ρεν, σε τηλεοπτική του συνέντευξη στο φινλανδικό κανάλι YLE, εστιάζοντας στους καταθέτες άνω των 100.000 ευρώ… προς το παρόν. «Η Κύπρος ήταν ειδική περίπτωση…», τόνισε. «Όμως η επερχόμενη οδηγία υποθέτει ότι θα υπάρξει υποχρέωση των επενδυτών και των καταθετών στην περίπτωση αναδιάρθρωσης ή διάλυσης τραπεζών».

«Όμως υπάρχει μια πολύ ξεκάθαρη ιεραρχία, πρώτα οι μέτοχοι, μετά πιθανότατα οι μη προστατευμένοι επενδυτές και καταθέτες. Ωστόσο, το όριο των 100.000 ευρώ είναι ιερό, οι καταθέσεις που είναι χαμηλότερες από αυτό το ποσό θα είναι πάντα ασφαλείς».
Αυτό σημαίνει ότι νομιμοποιείται πλέον ο δρόμος να βάζουν χέρι στις καταθέσεις καθώς βουλιάζουν στην αποτυχία οι συνταγές «διασώσεων», μνημόνιων και λιτότητας, σε κάθε γωνία της ευρωζώνης.
Οι καταθέτες των τραπεζών (άνω των 100.000 προς το παρόν) είναι πιθανό να δεχθούν πλήγμα στο πλαίσιο της σχεδιαζόμενης νομοθεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις περιπτώσεις κατάρρευσης τραπεζών, σύμφωνα με τον αρμόδιο επίτροπο οικονομικών υποθέσεων.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχεδιάζει οδηγία για την τραπεζική ασφάλεια, η οποία θα μπορούσε να ενσωματώνει και το ζήτημα της ευθύνης των επενδυτών στις εθνικές νομοθεσίες των κρατών-μελών.
Ο Ολι Ρεν με τις δηλώσεις του ξεκαθάρισε ότι αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να «κουρεύονται» οι καταθέσεις (προς το παρόν άνω των 100.000 ευρώ), ώστε όσοι έχουν χρήματα στις τράπεζες να καλούνται να καλύψουν τις ζημιές από μελλοντικές χρεοκοπίες πιστωτικών ιδρυμάτων.
Η ομολογία της αποτυχίας των σχεδίων διάσωσης, μνημονίων, περικοπών κλπ, βγάζει πλέον μάτια.
Ο Ρεν δήλωσε επίσης τα υψηλά κόστη χρηματοδότησης για τις επιχειρήσεις, ιδιαίτερα στη Νότια Ευρώπη, είναι αυτή τη στιγμή μείζον πρόβλημα και πως η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα πρέπει να αναλάβει νέα δράση ώστε να βοηθήσει στην τόνωση της οικονομίας της ευρωζώνης.
iskra

Διαβάστε περισσότερα

Οι ναζιστές ως τηλεαστέρες

Μια εκπομπή του Γιάννη Πρετεντέρη, το 1995, άνοιξε τον δρόμο στη Χρυσή Αυγή

Γράφει ο Ιός 

Δεν είναι ο Γιώργος Τράγκας ο πρώτος δημοσιογράφος που προσέφερε τόσο απλόχερα τον τηλεοπτικό του χώρο για την προπαγάνδα της Χρυσής Αυγής, καλώντας τέσσερα στελέχη της ναζιστικής οργάνωσης στο στούντιο του ΣΚΑΪ. Τα πρωτεία στην πρόκληση ανήκουν στονΓιάννη Πρετεντέρη, τον ίδιο που φρόντισε από τη δική του στήλη στο «Βήμα» να εξισώσει τον ΣΥΡΙΖΑ με τη Χρυσή Αυγή, μέσω της άθλιας ειρωνείας περί «Ζωής Κασιδιάρη». Ο κ. Πρετεντέρης είχε προλάβει πριν από 18 χρόνια να παρουσιάσει τον Μιχαλολιάκο και τους υποτακτικούς του σε μια επεισοδιακή εκπομπή που σφράγισε τη νεότευκτη τότε ιδιωτική τηλεόραση.
Ήταν Μάιος του 1995 και συμπληρώνονταν πενήντα χρόνια από τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Γιάννης Πρετεντέρης επέλεξε να γιορτάσει την ιστορική επέτειο παρέα με τον Μιχαλολιάκο, τον Πλεύρη, και αρκετούς ομοϊδεάτες τους. Η εκπομπή «Τέλος Εποχής» του ΑΝΤ1, την οποία παρουσίαζε, είχε θέμα τον «φασισμό όχι ως ιστορία, τον φασισμό ως επικαιρότητα», ενώ προσκεκλημένοι ήταν και ο Θεόδωρος Πάγκαλος, ο Χρήστος Γιανναράς, και ο Ελληνας Εβραίος Σαμ Νεχαμά, ο οποίος επέζησε από τα στρατόπεδα του Αουσβιτς Μπίρκεναου και του Μπούχενβαλντ.
Η εκπομπή έμεινε ιστορική για τον πρόωρο τερματισμό της, όταν ο τότε υπουργός Εξωτερικών αποχώρησε από το πλατό κάτω από τα γιουχαΐσματα των προσκεκλημένων Χρυσαυγιτών και τις διαβεβαιώσεις του Πλεύρη πως «όλος του ο όγκος αξίζει για σαπούνι και τίποτα παραπάνω».
Ο Πρετεντέρης παρουσίασε τον φίρερ της Χρυσής Αυγής με τη γνωστή γαλατική του ευγένεια: «Ο κ. Μιχαλολιάκος, γενικός γραμματέας της οργάνωσης Χρυσή Αυγή, μία οργάνωσις για την οποία κ. Μιχαλολιάκο πρέπει να πούμε συχνά έχει αναφερθεί στον Τύπο ως μία οργάνωσις, η οποία πλησιάζει τις νεοφασιστικές ή τις ανάλογες ιδέες. Θα έχετε την ευχέρεια να μας εξηγήσετε τι είναι αυτά ακριβώς εις τα οποία πιστεύετε, για να μπορέσουνε και οι τηλεθεατές να διαμορφώσουνε τη γνώμη τους για όλα αυτά που λέγονται». Ακολούθησε πλούσια συζήτηση («ανταλλαγή απόψεων γύρω από την ιστορική αναγκαιότητα της δημοκρατίας», θα τη χαρακτηρίσει κάποια στιγμή ο παρουσιαστής, που φρόντισε πάντως να διευκρινίσει πως ο ίδιος «δεν μετέχει στη συζήτηση» για το αν οι διανοούμενοι είναι «σαπιοκοιλιές» και αν «το ελληνικό έθνος μεγαλουργεί μόνο υπό μη δημοκρατικά καθεστώτα»).
Ανάμεσα στους αστέρες που διέπρεψαν σ’ αυτή την «ανταλλαγή απόψεων» διακρίναμε τον μετέπειτα πρωτεργάτη της δολοφονικής επίθεση στους δύο φοιτητές έξω από τα δικαστήρια της σχολής Ευελπίδων, Αντώνη («Περίανδρο«) Ανδρουτσόπουλο, που ανέλυσε τα «εγκλήματα της Δημοκρατίας» και τον Χρήστο Παππά, ιδρυτικό στέλεχος επίσης της Χρυσής Αυγής, που καλούσε πιεστικά τον Θεόδωρο Πάγκαλο να… αυτοκτονήσει επειδή «κατέρρευσε ο κομμουνισμός», ενώ υπερασπιζόταν με πάθος τους ηγέτες της χούντας, στους οποίους βέβαια συγκαταλέγεται και ο πατέρας του, επίσης υποψήφιος της Χρυσής Αυγής. Ο Παππάς είναι σήμερα βουλευτής Επικρατείας και η τελευταία του επαφή με τον Πρετεντέρη ήταν στις 25 Μαρτίου, όταν κατούρησε την είσοδο του καναλιού Mega, όπου εργάζεται ο δημοσιογράφος. Στην εκπομπή του 1995, πάντως, ο Γιάννης Πρετεντέρης θα περιοριστεί σε σποραδικές εκκλήσεις «να πέσει λίγο η ένταση και να συζητήσουμε πολιτισμένα, σαν πολιτισμένοι πολίτες πολιτισμένης χώρας». Κάποια στιγμή που η εκπομπή πλησίαζε στο τέλος της και είχε ήδη φανεί ότι το «κοινό» βρίσκεται πιο κοντά στις απόψεις των Μιχαλολιάκου-Πλεύρη, ο Πάγκαλος αισθάνθηκε υποχρεωμένος να αναρωτηθεί μεγαλόφωνα προς τον οικοδεσπότη της εκπομπής: «Κύριε Πρετεντέρη, η σύνθεση της αίθουσας είναι παράδοξη. Δεν ξέρω πώς προέκυψε».
Το ζήτημα έφτασε και στο ΕΣΡ, το οποίο προέβη σε μια γενικόλογη σύσταση να αποφεύγονται του λοιπού παρόμοιες εκπομπές που «προκαλούν το δημόσιο αίσθημα», διότι «διατυπώθηκαν ακραίες απόψεις εναντίον της λειτουργίας του δημοκρατικού πολιτεύματος, τις οποίες συνδαύλισε ένα ακροατήριο, που παρουσίασε εικόνα φανατισμού».
Απαντώντας δυο μέρες αργότερα σε ερώτημα του Ιού, ο Θεόδωρος Πάγκαλος συνόψιζε την τραυματική εμπειρία του από την εκπομπή και έθετε ένα πλαίσιο για την αντιμετώπιση του λόγου των φασιστών από τη δημοκρατία: «Δεν μπορώ να είμαι αντίθετος με το να υπάρχουν, να δρουν ελεύθερα και να εκφράζονται ακόμα και οι εχθροί της δημοκρατίας, όπως είναι οι ακροδεξιές και φασιστικές οργανώσεις. Αν όμως γίνεται έμμεση νομιμοποίηση των θέσεών τους και εν τέλει αναγνωρίζονται ως υπεύθυνοι πολιτικοί φορείς, τότε το πράγμα αλλάζει».

Ο Γιάννης Πρετεντέρης υποδέχεται τον Μιχαλολιάκο στο στούντιο του ΑΝΤ1 τον Μάιο του 1995, υπό το βλέμμα του Πλεύρη. Ήταν η αρχή.

Ο Αρχηγός της Χρυσής Αυγής «ανταλλάσσει επιχειρήματα».

Ο Χρήστος Παππάς σε στιγμές φασιστικής λογοδιάρροιας, αρκετά χρόνια προτού τον προδώσει η ακράτειά του στην είσοδο του Mega.

Ο «Περίανδρος» Ανδρουτσόπουλος με κοστούμι τηλεόρασης, λίγο πριν φορέσει τη στολή του φαλαγγάρχη. 
Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών

Διαβάστε περισσότερα