Μήπως έρχεται Βατερλό για τα αμερικανικά ΜΜΕ;

By Serge Halimi and Γιάννης Κυπαρισσιάδης (μετάφραση)

Μέσα σε δεκαέξι ώρες, δεκαέξι άρθρα εχθρικά προς τον Μπέρνι Σάντερς! Η «Washington Post» θα δυσκολευτεί να ξεπεράσει την επίδοση που είχε σημειώσει πριν από τέσσερα χρόνια (1). Όμως, έκτοτε, ο υποψήφιος της αμερικανικής Αριστεράς δεν έκανε τίποτα προκειμένου να καλοπιάσει τον Τύπο, ο οποίος τον μισεί –κι εκείνος το γνωρίζει. Πολλές φορές μάλιστα παίζει με αυτό. Τώρα τελευταία, σαν να ακολουθεί κάποιο τελετουργικό, ρωτά τους οπαδούς του: «Ξέρετε πόσο φόρο πλήρωσε ο Τζεφ Μπέζος πέρσι;» Εκείνοι απαντούν «Μηδέν!», σε έναν τέλεια σκηνοθετημένο διάλογο. Και ο γερουσιαστής από το Βερμόντ συνεχίζει: «Μιλώ συνεχώς γι’ αυτό, και κατόπιν αναρωτιέμαι γιατί η “Washington Post”, που ανήκει στον Τζεφ Μπέζος, ο οποίος είναι και ιδιοκτήτης της Amazon, δεν γράφει πολύ καλά άρθρα για μένα. Πραγματικά δεν ξέρω γιατί» (2).

Εντούτοις, και σε άλλες εφημερίδες, τα άρθρα που τον αφορούν δεν είναι καλά. Ίσως για τους ίδιους λόγους: ένας μεγιστάνας των μίντια, που κερδίζει τεράστια ποσά, αντιλαμβάνεται ότι το φορολογικό πρόγραμμα του Σάντερς δεν θα του χαριζόταν. Κι έπειτα, δηλώσεις υποστήριξης του σοσιαλισμού, ακόμα και του «δημοκρατικού», δεν προωθούν με τον καλύτερο τρόπο μια σταδιοδρομία στην τηλεόραση. Ο Σαμ Ντόναλντσον ήταν, επί δεκαετίες, ο δημοσιογραφικός αστέρας του δικτύου ABC. Δήλωσε ότι τάσσεται υπέρ του Μάικλ Μπλούμπεργκ. Εκτιμά πως, έναντι του Σάντερς, η υποστήριξη προς έναν δισεκατομμυριούχο που ήταν επί μακρόν Ρεπουμπλικανός είναι το μόνο μέσο ώστε στη συνέχεια να ηττηθεί ο Ντόναλντ Τραμπ και να διασφαλιστεί ότι η Αμερική θα παραμείνει «η λαμπερή πόλη επάνω στον λόφο, για την οποία μας μιλούσε ο Ρόναλντ Ρήγκαν και έκανε να χλωμιάζει από τη ζήλεια του ολόκληρος ο κόσμος» (3).

Ο διάδοχος του Ντόναλντσον στο ABC είναι ο Τζορτζ Στεφανόπουλος, ο πρώην εκπρόσωπος Τύπου του προέδρου Μπιλ Κλίντον στον Λευκό Οίκο. Ήταν τόσο βέβαιος ότι η θέσπιση του φόρου επί της περιουσίας που προωθεί ο Σάντερς ήταν αντιδημοφιλής, ώστε διαφώνησε με έναν από τους προσκεκλημένους του που απεδείκνυε το αντίθετο. Και στη συνέχεια, παραδεχόμενος τελικά το σφάλμα του, κατέληξε: «Αυτό καθιστά μάλλον σαφές ότι ζω στο Μανχάταν. Εδώ, ο φόρος αυτός δεν είναι δημοφιλής» (20 Οκτωβρίου 2019). Ο Στεφανόπουλος κερδίζει 15 εκατομμύρια δολάρια τον χρόνο στο ABC News.

Μια άλλη βεντέτα της τηλεόρασης, ο Κρίστοφερ Μάθιους, επίσης υποστηρικτής του Δημοκρατικού Κόμματος, πρωτοστατεί στο τηλεοπτικό δίκτυο MSNBC. Εκείνος δεν ανησυχεί για τα χρήματα, αλλά για τη ζωή του. Ο λόγος; Μια αγωνία που τον ακολουθεί από νεαρή ηλικία: «Θυμάμαι τον Ψυχρό Πόλεμο. Πιστεύω πως εάν τον είχαν κερδίσει ο [Φιντέλ] Κάστρο και οι “κόκκινοι”, θα είχαμε εκτελέσεις στο Σέντραλ Παρκ και θα ήμουν ανάμεσα στους καταδίκους, ενόσω κάποιοι άλλοι θα χειροκροτούσαν». Ποιοι, για παράδειγμα; «Δεν ξέρω ποιους υποστήριζε ο Μπέρνι εκείνη την εποχή ούτε τι θεωρεί “σοσιαλισμό”» (4).

Αφότου ο Σάντερς άρχισε να σημειώνει τη μία νίκη μετά την άλλη στις προκριματικές εκλογές, ο Ντόναλντ Τραμπ αρέσκεται να υπενθυμίζει το ταξίδι του υποψηφίου στη Μόσχα με την ευκαιρία του μήνα του μέλιτός του. Όμως, στο διαγωνισμό πατριδοκαπηλίας, ο πρώην πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Goldman Sachs Λόιντ Μπλάνκφεϊν, Δημοκρατικός και υποστηρικτής των Κλίντον, αποδεικνύεται πιο σκληρός. Στις 12 Φεβρουαρίου έγραψε σε ένα tweet: «Ο Σάντερς είναι το ίδιο πολωτικός με τον Τραμπ και θα καταστρέψει την οικονομία μας. Χλευάζει τον στρατό μας. Εάν ήμουν Ρώσος, σε αυτές τις εκλογές θα επέλεγα τον Σάντερς».

Σε περίπτωση μονομαχίας μεταξύ του προέδρου-μεγαλοεργολάβου από τη Νέα Υόρκη και του γερουσιαστή από το Βερμόντ τον ερχόμενο Νοέμβριο, η προτίμηση της Μόσχας δεν είναι επιβεβαιωμένη. Ωστόσο, ήδη γνωρίζουμε ότι για τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, που απεχθάνονται εξίσου και τους δύο, μια τέτοια αντιπαράθεση θα ήταν κανονικός Γολγοθάς.

(1) Βλ. Thomas Frank, «Πυρ ομαδόν από τα μέσα ενημέρωσης κατά του Μπέρνι Σάντερς», «Le Monde diplomatique – ελληνική έκδοση», 15 Ιανουαρίου 2017, και Pierre Rimbert, «“Le bras de la classe dirigeante”», «Le Monde diplomatique», Μάιος 2016.
(2) Συγκέντρωση στο Νιου Χάμσαϊρ, 13 Αυγούστου 2019.
(3) Συνέντευξη στο CNN, 14 Φεβρουαρίου 2020.
(4) MSNBC, 7 Φεβρουαρίου 2020.

Διαβάστε περισσότερα

Ο κορονοϊός τσακίζει το σύστημα υγείας στις ΗΠΑ

Διαβάζουμε από την Κατερίνα Πρίφτη και την Huffington Post

27εκατ. ανασφάλιστοι, 6.6 εκατ. νέοι άνεργοι, καταγγελίες επαγγελματιών υγείας για μεγάλες ελλείψεις σε προστατευτικό εξοπλισμό, αναπνευστήρες που δεν δουλεύουν, παραλείψεις σε ιδιωτικά νοσοκομεία και κόστος νοσηλείας έως και 72.000$. Όλα στη χώρα του “Make America Great Again” του Τραμπ.

---

Οι ΗΠΑ είναι από ένα τα πλουσιότερα κράτη στον κόσμο μαζί με την Κίνα, εάν κοιτάξει κανείς του ΑΠΕ τους, με έναν τεράστιο κρατικό μηχανισμό έτοιμο να ανταποκριθεί θεωρητικά σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Κι όμως ούτε αυτή, όπως φαίνεται  είναι σε θέση να σηκώσει το βάρος της πανδημίας κορονοϊού στη δίνη του οποίου βρίσκεται κυρίως την τελευταία εβδομάδα.

Το σύστημα υγείας, που είναι κυρίως στα χέρια του ιδιωτικού τομέα, γονατίζει και οι ελλείψεις σε απαραίτητο εξοπλισμό συσσωρεύονται. Και αυτό παρά τις μέχρι πρόσφατα διαβεβαιώσεις του Αμερικανού προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ περί του αντιθέτου. Στο μεταξύ περί τα 27 εκατ. πολίτες στις ΗΠΑ είναι ανασφάλιστοι και ο αριθμός αυξάνει,  η ανεργία χτυπάει κόκκινο με 6.6 εκατ. ανθρώπους σύμφωνα με τους  Financial Times να κάνουν αίτηση στα ταμεία ανεργίας ενώ η εφημερίδα δίνει συμβουλές στους πολίτες τι να κάνουν εάν δεν έχουν ή έχασαν την ασφαλιστική τους κάλυψη.

Όπως αναφέρει πρόσφατη ανάλυση της ΜΚΟ Fair Health ένας ανασφάλιστος στις ΗΠΑ μπορεί να κληθεί να πληρώσει ως ασθενής με κορονοϊό από 42.000 έως και 74.000 για τη νοσηλεία του. 

Σημειώνεται πως σήμερα στις ΗΠΑ αντιστοιχεί το 1/4 επί του συνόλου του 1.000.000 καταγεγραμμένων κρουσμάτων παγκοσμίως ενώ περισσότεροι από 6.000 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους. Επίσης είναι η χώρα με τον υψηλότερο αριθμό ασθενών διεθνώς και κάθε ο αριθμός τόσο αυτών όσο και των νεκρών σπάει το ρεκόρ της προηγούμενης ημέρας.

Τις τελευταίες εβδομάδες και με πολύ μεγαλύτερη ένταση τις τελευταίες ημέρες, γιατροί και νοσηλευτές μιλούν σε ΜΜΕ αλλά κυρίως κάνουν αναρτήσεις στα social media σχετικά με την κατάσταση που επικρατεί σε νοσοκομεία της χώρας και κυρίως σε Νέα Υόρκη, Νιου Τζέσεϊ, Καλιφόρνια και Ουάσιγκτον, προσπαθώντας να ασκήσουν πιέσεις και να ληφθούν μέτρα καθώς οι επόμενες εβδομάδες θα ακόμη πιο δύσκολες. Και μάλιστα κάποιοι πληρώνουν το τίμημα αυτών των δηλώσεων και αναρτήσεων, αφού φαίνεται πως όλο και περισσότεροι έρχονται σε σύγκρουση με τις διοικήσεις ιδιωτικών νοσοκομείων ενώ κάποιοι απολύονται.

Βέβαια οι καταγγελίες τους επιβεβαιώνονται από κρατικούς αξιωματούχους. Το στρατηγικό απόθεμα προστατευτικού εξοπλισμού για το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό (μάσκες, οι αναπνευστήρες, τα γάντια, οι προστατευτικές στολές και οι προσωπίδες,) έχει σχεδόν εξαντληθεί όπως αναφέρουν αξιωματούχοι του υπουργείου Εσωτερικής Ασφαλείας. Το εθνικό στρατηγικό απόθεμα στοχεύει την επάρκεια υλικού σε καταστάσεις εκτάκτων καταστάσεων τόσο σοβαρών που προκαλούν ελλείψεις. Κανείς όμως δεν είχε  υπολογίσει πως η κατάσταση ανάγκης θα αφορούσε ταυτόχρονα τόσες πολλές Πολιτείες της Αμερικής. Η δε ομοσπονδιακή υπηρεσία αντιμετώπισης εκτάκτων καταστάσεων (Federal Emergency Management Agency, FEMA) που έχει αναλάβει έλεγχο και τη διανομή υλικού τόνισε, όπως γράφει το Reuters, πως η υπηρεσία γνώριζε ήδη από το στάδιο της κατάρτισης του σχεδιασμού της για την αντιμετώπιση της πανδημίας πως το στρατηγικό απόθεμα δεν θα επαρκούσε.

Μείζον θέμα όμως έχει προκύψει και με τους αναπνευστήρες που είναι ότι πιο πολύτιμο έχει να προσφέρει ένας γιατρός σε έναν ασθενή με κορονοϊο.

Έδωσαν αναπνευστήρες που δεν δουλεύουν

Όπως γράφουν οιNew York Times,o Τραμπ διαβεβαίωσε επανειλημμένα τους Αμερικανούς ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση κρατά 10.000 ανεμιστήρες σε αποθεματικό της για να μεταφερθούν στα νοσοκομεία των Πολιτειών που πλήττονται περισσότερο και το προσωπικό δίνει μάχη για να κρατήσει ζωντανούς τους ασθενείς.

Όμως χιλιάδες παραμένουν σε αποθήκες χωρίς να έχουν ποτέ συντηρηθεί ή, είναι μη διαθέσιμοι για άλλους λόγους.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα ομοσπονδιακοί αξιωματούχοι αμέλησαν να αναφέρουν πως άλλοι 2.109 αναπνευστήρες δεν είναι διαθέσιμοι επειδή η σχετική σύμβαση για την συντήρησή τους έληξε το περασμένο καλοκαίρι. Ακολούθησε μια ένσταση επί του νέου διαγωνισμού ανάγκασε τη νέα εταιρεία που ανέλαβε το έργο να ξεκινήσει εργασίας περί τα τέλη Ιανουαρίου και τότε ήδη η επιδημία είχε αρχίσει να εξαπλώνεται.

Η αποκάλυψη ήρθε ως απάντηση σε έρευνες στο υπουργείο Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών, αφού οι κρατικοί υπάλληλοι ανέφεραν ότι ορισμένοι από τους αναπνευστήρες που έλαβαν δεν λειτουργούσαν, εγείροντας φυσικά ανησυχίες πως η κυβέρνηση δεν είχε φροντίσει για την συντήρηση του αποθέματος.

Δεν είναι γνωστό αν τα προβλήματα με τους ανεμιστήρες προηγήθηκαν της λήξης της σύμβασης, αλλά το βέβαιο είναι πως η συντήρηση των αναπνευστήρων σταμάτησε και οι καθυστερήσεις που παρατηρούνται μπορεί να κοστίσουν ζωές.

Αυτή όμως δεν είναι η μόνη μάχη που δίνεται μέσα στα νοσοκομεία.

Γιατρός απολύθηκε γιατί έκανε ανάρτηση για τις ελλείψεις σε νοσοκομείο

Ο δρ. Μινγκ Λιν εργαζόταν επί 17 χρόνια στο PeaceHealth St Joseph Medical Center στην πολιτεία της Ουάσινγκτον που μαζί με τη Νέα Υόρκη και την Καλιφόρνια δοκιμάζονται περισσότερο από την εξάπλωση του Covid-19. Βλέποντας την κρίση να έρχεται προχώρησε σε μια σειρά από προτάσεις στη διοίκηση του νοσοκομείο και παράλληλα έκανε αναρτήσεις στο Facebook.

Ζητούσε να γίνεται έλεγχος θερμομέτρησης έξω από το νοσοκομείο όσων ασθενών, συγγενών και μελών του προσωπικού εισέρχονται σε αυτό, να υπάρχει επάρκεια σε ιατρικό ρουχισμό και προστατευτικό εξοπλισμό κ.α. 

Δέκα μέρες μετά  όμως, όπως λέει στο Al Jazeera, απολύθηκε.

Ωστόσο, όπως λέει, δεν μετανιώνει που μίλησε καθώς ακόμη και τώρα εκτιμά πως όφειλε να εκφράσει ανοιχτά τις ανησυχίες του προκειμένου να προστατεύσει τους ασθενείς και τους συναδέλφους.

«Οι πάροχοι υγειονομικής περίθαλψης και οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης συχνά σιωπούν…Δίνουμε όρκο να μην βλάψουμε κάποιον, και αυτό περιλαμβάνει την επισήμανση τυχόν ανεπαρκειών που μπορεί να βλάψουν τους ασθενείς. Αν μιλήσουμε, μπορούμε να μας γίνουν επιπλήξεις και να απολυθούμε».

Το PeaceHealth δεν απάντησε στο αίτημα του Al Jazeera για σχόλιο μέχρι τη δημοσίευσή του ρεπορτάζ.

Η απόφαση του Λιν να μοιραστεί τις ανησυχίες τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι κάτι που κάνουν όλο και περισσότεροι γιατροί και νοσηλευτές και στις ΗΠΑ πλέον, ενώ συχνά μοιράζονται δημοσίως τις ζοφερές καταστάσεις που γιώνουν οι ίδιοι και οι ασθενείς στα νοσοκομεία.

Άλλοι αναφέρονται σε φορτηγά-ψυγεία που είναι σταθμευμένα έξω από νοσοκομεία για να παραλάβουν τα άψυχα κορμιά ασθενών αφού τα νεκροτομεία γεμίζουν πολύ γρήγορα, άλλοι στο πώς ανακοινώνουν σε συγγενείς θυμάτων πως τα αγαπημένα τους πρόσωπα πέθαναν, όπως στην ανάρτηση της πνευμονολόγου Άννα Ποντολανστζουκ που εργάζεται σε ΜΕΘ: Σήμερα. Είπα σε ένα 28χρονο πως χρειάζεται διασωλήνωση. Ήταν φοβισμένος. Δεν μπορούσε να αναπνεύσει. 

Today.

I told a 28 year old that he needs intubation. He was scared. Couldn’t breathe.

I told the wife of a 47 year old that he is dying over FaceTime.

I bronched a #COVID19 patient who mucous plugged. It saved his life. Risked mine.

— Anna Podolanczuk (@AnnaPodolanczuk) March 29, 2020

Με σακούλες σκουπιδιών αντί για ρόμπες

Πολλοί άλλοι θέτουν θέμα ανεπαρκειών και ελλείψεων.

Ο στόχος διπλός: να ασκήσουν πιέσεις στους αρμόδιους φορείς σχετικά με τα προβλήματα, σε οργανωτικό επίπεδο αλλά και επίπεδο ελλείψεων, αλλά και να πείσουν συμπολίτες τους για την επικινδυνότητα της πανδημίας και την ανάγκη λήψης μέτρων αυτοπροστασίας όσο και την ανάγκη να δοθεί επαρκής χρόνο στο σύστημα υγείας ώστε να μην καταρρεύσει. 

Και ακόμη και εάν οι κυβερνήσεις δεν ακούν  πολλές φορές συμβάλλουν οι τοπικές κοινότητες.

Η έλλειψη μασκών, γαντιών και λοιπού απαραίτητου εξοπλισμού είναι ένα από τα βασικά για τα οποία τοποθετούνται πλέον όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας.

Μια φωτογραφία νοσοκόμων σε νοσοκομείο της Νέας Υόρκης που φοράνε σάκους απορριμμάτων ως προστατευτικό εξοπλισμό ενώ φροντίζουν ασθενείς με κορονοϊόέ έγινε viral την περασμένη εβδομάδα ενώ ανάλογες έχουμε δει και από την Ισπανία αν και όχι μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα. Η λεζάντα στη φωτογραφία αναφέρει: «Δεν υπάρχουν ιατρικές μπλούζες στο νοσοκομείο» και «Χωρίς μάσκες πλέον, χρησιμοποιούμε τις μιας χρήσης. Οι νοσοκόμες βρήκαν λύση εν μέσω της επιδημίας». 

Την ίδια στιγμή ο δρ. Ρίτσαρντ Λόφτους από την Καλιφόρνια κάνει λόγο για ελλείψεις ελλείψεις σε προστατευτικό εξοπλισμό όσων μάχονται στην πρώτη γραμμή συγκρίνοντάς την κατάσταση που επικρατεί με την αποστολή στρατιωτών χωρίς εφόδια στα μέτωπα του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου.

«Τα στρατεύματα στην πρώτη γραμμή μάχη φορούν τώρα τα χρώματα των γιατρών και πάνε στη μάχη χωρίς κράνη και όπλα» ακούγεται να αναφέρει σε ένα βίντεο που αναρτήθηκε στο Twitter.

Δηλώνει δε πως δεδομένων των ελλείψεων είναι καλοδεχούμενη κάθε άλλη «πατέντα» που μπορεί να έχει ανακαλύψει κάποιος και να παρέχει επαρκή προφύλαξη.

Dr. Rick Loftus describes the dire lack of #PPE facing American doctors & nurses. "I welcome any support from any citizens who are enterprising enough to figure out creative means to get protective gear to the front line doctors and nurses. Our needs are DIRE." #MillionMaskMayday pic.twitter.com/XdSzVsSBHx

— Masks For Docs Foundation (@MasksForDocs) March 29, 2020

Μιλώντας στο Al Jazeera o Λόφτους δήλωσε ότι επέλεξε να μιλήσει δημοσίως αφού συνειδητοποίησε ότι ο κόσμος δεν έπαιρνε σοβαρά τον κίνδυνο που συνιστά η πανδημία COVID-19 αλλά και επειδή κατά την κρίση του η τοπική κυβέρνηση βοηθούσε επαρκώς ενώ ο ίδιος, όπως λέει, είχε εκφράσει στο νοσοκομείο όπου εργάζονται, σοβαρές ανησυχίες ήδη από τον Φεβρουάριο σχετικά με τις πιθανές επιπτώσεις του ιού.
«Τους είχε πει τότε πως αυτό θα είναι το μεγαλύτερο γεγονός των τελευταίων 500 ετών, σαν ένα αστεροειδής να χτυπά τη Γη. Και είμαι βέβαιος ότι νόμιζαν πως γινόμουν  υπερβολικός. Φυσικά τώρα κοιτάζοντας τι συμβαίνει στο κόσμο, η αναλογία μου ήταν κατάλληλη». 
Όπως τονίζει, πολλοί γιατροί και νοσηλευτές στην πρώτη γραμμή αισθάνονται σαν να του πετάνε «τροφή στα κανόνια» όταν τους ζητούν να εργάζονται  χωρίς τις μάσκες, τις ρόμπες και τον άλλο εξοπλισμό που χρειάζονται για να είναι ασφαλείας.
Έτσι παρουσιάζονται συγκρούσεις μεταξύ των διοικήσεων των νοσοκομείων και εργαζόμενων σε αυτά που προσπαθούν να βοηθήσουν και να σταθούν πλάι στους ασθενείς και απέναντι στο ιό. «Εμείς γνωρίζουμε τον κίνδυνοπου διατρέχουμε και όταν μας λένε  ηλιθιότητες, όπως: δεν επιτρέπεται να φοράτε μάσκα, μας θυμώνει, γιατί γνωρίζουμε πολύ καλύτερα». 
Και κατέληξε λέγοντας πως οι είναι οι «τολμηρές αλήθειες που εκφράζονται δυνατά, αυτές που σώζουν ζωές» και «Ως γιατρός της πρώτης γραμμής μπορώ να πω πράγματα που το νοσοκομείο μου δεν μπορεί να πει».
Το νοσοκομείο Eisenhower Health όπου εργάζεται δεν προέβη σε κάποιο σχόλιο παρά την ενημέρωση από το Al Jazeera.

«Είναι σουρεαλιστικό» 

Η δρ. Ούτσε Μπλάκστοκ εργάζεται σε ένα ιατρικό κέντρο παροχής επείγουσας βοήθειας στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, που έχει πληγεί περισσότερο από την εξάπλωση του ιού στις ΗΠΑ. Συνήθως δεν αναλαμβάνουν σοβαρά περιστατικά.

Αλλά την περασμένη εβδομάδα, παρατήρησε ότι όλο και περισσότεροι ασθενείς παρουσίαζαν πιο σοβαρά αναπνευστικά προβλήματα – και πολλά από τα συμπτώματά τους ήταν παρόμοια, ανεξάρτητα από την ηλικία ή το ιατρικό ιστορικό.

Στις 27 Μαρτίου, ανάρτησε το εξής Tweet: «Ο ένας ασθενής μετά τον άλλο έρχονται με πυρετό, βήχα, δύσπνοια και μυϊκούς πόνους» και έπρεπε να καλέσει ασθενοφόρο για τρεις εξ αυτών  που είχαν σοβαρή δυσκολία στην αναπνοή.  Τότε, όπως λέει στο Al Jazeera, συνειδητοποίησε πως το COVID-19 εξαπλωνόταν και στις ΗΠΑ.

«Μου φάνηκε ότι το COVID-19 είναι εδώ και σηκώνει το άσχημο κεφάλι του και αν κάποιος είχε αμφιβολίες πως πρόκειται για κάτι σοβαρό…είναι πολύ σοβαρό…Ήταν απίστευτα σουρεαλιστικό, και ήταν επίσης πολύ απογοητευτικό». 

I just finished an almost 13-hour urgent care shift in central #Brooklyn where one patient after another came in with fever, cough, shortness of breath and muscle aches. #COVID2019 is here. I called EMS for 3 patients in respiratory distress. #NewYorkers, please #StayHome.🙏🏿🙏🏿🙏🏿 pic.twitter.com/RydlAaOvfm

— uché blackstock (@uche_blackstock) March 28, 2020

Ο δρ. Ντάνιελ Τσόι, χειρουργός στο Λονγκ Άιλαντ της Νέας Υόρκης τονίζει πως οι γιατροί μοιράζονται επίσης της ανησυχίες και τους προβληματισμούς τους  γύρω από το COVID-19 σε ιδιωτικές συνομιλίες σε ομάδες που έχουν δημιουργήσει σε WhatsApp και Facebook, οι οποίες, όπως λέει έχουν γίνει πηγή αλληλεγγύης.

Σε μια συνομιλία στο WhatsApp κάποιος έγραψε πως στα Επείγοντα Περιστατικά νοσοκομείου της Νέας Υόρκης διασωληνώθηκαν 9 ασθενείς σε 13 ώρες και ότι επτά από αυτούς ήταν πιθανό να είναι θετικοί στο COVID-19. Όλοι οι ασθενείς ήταν κάτω των 50 ετών.

Ο Τσόι επισημαίνει βέβαια πως οι γιατροί συνήθως αποφεύγουν να μοιράζονται τις απόψεις τους δημοσία αλλά ή πανδημία το άλλαξε αυτό. «Ξεπέρασαν πολλούς από τους φόβους και τις ανησυχίες που είχαν… επειδή οι γιατροί [αισθάνονται] μια πιεστική ανάγκη να πουν στο κόσμο τι συμβαίνει». 

Με την άποψη αυτή συμφωνεί και η Μπλάκστοκ τονίζοντας πως τα social media αποτελούν για τους εργαζόμενους στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης το μέσο για να ακουστούν οι φωνές τους, να μοιραστούν την εμπειρογνωμοσύνη τους και να μιλήσουν για το τι πρέπει να γίνει για την καταπολέμηση του ιού.

«Είμαστε σε θέση να ελέγξουμε την αφήγηση αυτού που λέμε… να αναδείξουμε τις προτεραιότητες, τους προβληματισμούς μας…είναι ανεκτίμητα για εμάς τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, γιατί το κάνουν αυτό».

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα

Καπιταλιστική σαπίλα: Ο “πόλεμος της μάσκας”…

Ένα απάνθρωπο παζάρι «ζωής και θανάτου» έχουν στήσει κράτη και μονοπώλια για αναπνευστήρες, μάσκες και τεστ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ 

• theodoropoulos@imerodromos.gr

“Ο θάνατος σου – η ζωή μου»… Δεν υπάρχει μάσκα, πια, που να μπορεί να κρύψει την σαπίλα τους. Ενα παγκόσμιο απάνθρωπο παζάρι, που συνοδεύεται από κλοπές και υπεξαιρέσεις, στήνεται από μονοπώλια και κράτη που «πατούν επί πτωμάτων» για να κλείσουν παραγγελίες και «μπίζνες». Μόνο που αυτή τη φορά τα “εμπορεύματα” είναι τα ‘εργαλεία” ζωής: Αναπνευστήρες και μάσκες. 

Αισχροκέρδεια και απειλές, πολυεθνικές και μυστικές υπηρεσίες (!) βγάζουν όλα τα «όπλα» στο τραπέζι και σαν κοινοί μαφιόζοι μετράνε φράγκα πάνω στα πτώματα. 

Στις 31 Μαρτίου 2020 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) προειδοποίησε για παγκόσμια έλλειψη σε προστατευτικό εξοπλισμό και φαινόμενα αισχροκέρδειας στη μάχη για την καταπολέμηση του κορωνοϊού. Ζήτησε ταυτόχρονα από τις εταιρείες και τις κυβερνήσεις να αυξήσουν την παραγωγή τους κατά 40%, καθώς αυξάνεται ο αριθμός των θυμάτων.

Η έκκληση του ΠΟΥ έγινε σε μια χρονική στιγμή που ήδη στην παγκόσμια καπιταλιστική αγορά και από την στιγμή που ξέσπασε η πανδημία, η… “αγορά” αντέδρασε έτσι: 

— Οι τιμές των χειρουργικών μασκών αυξήθηκαν έξι φορές!

— Το κόστος των αναπνευστήρων N95 τριπλασιάστηκε!

— Οι τιμές των προστατευτικών στολών που χρησιμοποιούνται από γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό αυξήθηκαν κατά 100%!

Ο ΠΟΥ εκτίμησε ότι οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης κάθε μήνα χρειάζονται 89 εκατομμύρια μάσκες, 76 εκατομμύρια γάντια και 1,6 εκατομμύρια ζευγάρια γυαλιά στον «πόλεμο» κατά του κορωνοϊού. 

Οι εκκλήσεις του ΠΟΥ δεν θα ήταν δυνατόν μέσα σε αυτό το σύστημα να μεταφραστούν από τις κυβερνήσεις και τα μονοπώλια σε παγκόσμια συνεργασία, κεντρικό σχεδιασμό και καταμερισμό προϊόντων και εργασίας, ώστε να καλυφθούν οι ανάγκες των συστημάτων υγείας στον πλανήτη.

Αυτό που κυριάρχησε ήταν ο καπιταλιστικός νόμος της ζούγκλας, της ασυδοσίας και της απανθρωπιάς. Ετσι ο ανταγωνισμός για την αγορά υγειονομικού υλικού κατά του ιού εξελίσσεται ανελέητος. 

Θαυμάστε:

— Αμερικανοί πλειοδοτούν έναντι Γάλλων αγοραστών στην πίστα ενός κινεζικού αεροδρομίου και αρπάζουν τις μάσκες που προορίζονταν για το Παρίσι, σύμφωνα με Γάλλους περιφερειάρχες! Ο επικεφαλής της περιφέρειας Προβηγκία-Άλπεις-Κυανή Ακτή, Ρενό Μιζελιέ, περιγράφοντας τις συνθήκες, δηλώνει: «Στα κινεζικά αεροδρόμια, γύρω από εργοστάσια και πλατφόρμες μεταφόρτωσης, η ένταση είναι τεράστια εκεί. Οι κλέφτες (σ.σ: κράτη και εταιρείες) είναι πολλοί και διάφοροι»!

— Γάλλοι αρπάζουν χαρτοκιβώτια με μάσκες και γάντια τα οποία προορίζονται για άλλες χώρες…

— Σύμφωνα με τη γαλλική εφημερίδα Le Figaro, η ισραηλινή μυστική υπηρεσία Μοσάντ πραγματοποίησε στη διάρκεια του Μαρτίου μυστική επιχείρηση σε άγνωστη χώρα για να πάρει διαγνωστικά κιτ για τον κορωνοϊό.

— Ο Καναδός πρωθυπουργός Τζάστιν Τριντό ζήτησε έρευνα γιατί ένα φορτίο με μάσκες, που είχε αγορασθεί στην Κίνα, παραδόθηκε σε μικρότερη ποσότητα απ’ αυτή που προβλεπόταν αφού ένα μέρος του επαναπωλήθηκε στις ΗΠΑ επειδή πρόσφεραν περισσότερα!

— Οι ΗΠΑ, σύμφωνα με ρεπορτάζ του in.gr, «κατάσχεσαν» μάσκες προστασίας που είχε παραγγείλει η αστυνομία του Βερολίνου από την Κίνα και βρίσκονταν καθ’ οδόν προς τη Γερμανία, όπως επιβεβαίωσε ο υπουργός Εσωτερικών του Βερολίνου, Αντρέας Γκάιζελ. Σύμφωνα με τα λεγόμενά του, η αστυνομία είχε παραγγείλει και προπληρώσει 400.000 μάσκες τύπου FFP-2 στην αμερικανική εταιρία 3Μ, στην Κίνα. Οι 200.000 από αυτές επρόκειτο να φθάσουν στο Βερολίνο μέσω Μπανγκόκ, αλλά παρενέβησαν άλλες…δυνάμεις και τις κατηύθυναν στις ΗΠΑ. 

— «Είμαστε σε έναν πραγματικό πόλεμο για να πάρουμε αναπνευστήρες, μάσκες και κιτ για γρήγορα τεστ» δήλωσε η κυβερνητική εκπρόσωπος της Ισπανίας Μαρία Χεσούς Μοντέρο, όπως έγραψε το «Reuters». «Όλες οι χώρες μάχονται για την εξασφάλιση της εγχώριας παραγωγής, μάχονται για να πάρουν προμήθειες από την Κίνα», δήλωσε η ίδια. Σύμφωνα με το «Reuters» που επικαλείται ισπανικές διπλωματικές πηγές «οι τιμές έχουν δεκαπλασιαστεί και σε ορισμένες περιπτώσεις οι εταιρείες παραγωγής ζητούν να πληρωθούν προκαταβολικά»!

— Σύμφωνα με το Reuters «πηγή από υγειονομική ευρωπαϊκή αρχή δήλωσε ότι υπήρχαν ουρές αεροσκαφών σε μερικά κινεζικά αεροδρόμια μόνο για να αγοράσουν τέτοιες προμήθειες και πως οι μεσάζοντες συχνά εξαπατούσαν τους αγοραστές».

— Ο Ουκρανός βουλευτής Αντρίι Μοτοβιλόβετς, μετέβη τον Μάρτιο στην Κίνα για να συνοδεύσει ένα ιατρικό φορτίο και αφηγείται στον λογαριασμό του στο Facebook: “Τρομακτικός ανταγωνισμός για το ιατρικό υλικό. Οι πρόξενοί μας που πηγαίνουν σε (κινεζικά) εργοστάσια, συναντούν εκεί συναδέλφους τους από άλλες χώρες (Ρωσία, ΗΠΑ, Γαλλία) που θέλουν να παραλάβουν τις παραγγελίες μας. Πληρώνουμε τις παραγγελίες μας εκ των προτέρων με εμβάσματα και έχουμε υπογραμμένα συμβόλαια. Αυτοί έχουν περισσότερα χρήματα και μετρητά. Δίνουμε μάχη για κάθε φορτίο”.

— Η Γερμανία με διάταγμα απαγόρευσε την «εξαγωγή προστατευτικού ιατρικού εξοπλισμού (μάσκες, γάντια, στολές κλπ)» ενώ σύμφωνα με καταγγελίες φορτία με ιατρικό υλικό που προορίζονταν για άλλες χώρες δεσμεύτηκαν σε Γερμανικά αεροδρόμια και λιμάνια. 

— Η Ρωσία ανέστειλε έως την 1η Ιουνίου, επίσης με διάταγμα, την εξαγωγή προστατευτικών μασκών, αντισηπτικών και ιατρικού εξοπλισμού, περιλαμβανομένων των προστατευτικών στολών. 

Πως περιγράφονται όλα αυτά στην κομψή γλώσσα των φιλοσόφων: “Οι Πολιτείες είναι σε κατάσταση ανταγωνισμού, ακόμη και αντιπαλότητας μεταξύ τους. Είναι αυτό που η πολιτική φιλοσοφία ονομάζει “etat de nature'”, λέει ο ερευνητής Ζαν-Σιλβέστρ Μονγκρενιέ του γαλλοβελγικού ινστιτούτου “Thomas More” και προσθέτει: “Ενδημική ανασφάλεια ανάμεσα στις χώρες, ακόμη και, σε περίπτωση διάλυσης της διεθνούς δημόσιας τάξης, μια κατάσταση αναρχίας”… 

Πως μεταφράζεται αυτό στην κανονική γλώσσα; Ο“νόμος της ζούγκλας”! Τι σημαίνει; Ότι έτσι λειτουργεί το καπιταλιστικό σύστημα. Η παραγωγή των προϊόντων γίνεται «άναρχα» με μοναδικό στόχο την κάλυψη της ζήτησης σε μια συγκεκριμένη στιγμή και μοναδικό σκοπό το κέρδος. Από τη μια πλευρά βρίσκονται κράτη και λαοί και από την άλλη μια χούφτα μονοπώλια που αισχροκερδούν και τους αφαιμάζουν.

Μυρίστηκαν κέρδη και εφορμούν…

Η επιχείρηση «αρπαγή της μάσκας» είναι η μια πλευρά του νομίσματος. Υπάρχει όμως και η άλλη, η οποία επίσης αποκαλύπτει το σαπίλα του καπιταλιστικού συστήματος. 

Στη ναζιστική Γερμανία μερικά χρόνια πριν το ξέσπασμα του πολέμου με εντολή του Χίτλερ μια σειρά από τεράστιες γερμανικές βιομηχανίες στράφηκαν στην παραγωγή πολεμικού υλικού προσβλέποντας σε μεγάλα κέρδη από το ναζιστικό καθεστώς.

Σήμερα 80 και πλέον χρόνια μετά ενόψει ενός νέου «πολέμου» μεγάλα μονοπώλια «μυρίστηκαν» κέρδη και σπεύδουν να πάρουν μερίδιο ακολουθώντας την ίδια τακτική…  Προσοχή: Δεν μιλάμε για διάταξη των παραγωγικών δυνάμεων στην υπηρεσία του ανθρώπου, στο πλαίσιο της εθνικοποίησης των παραγωγικών μονάδων για την αντιμετώπιση του κοινού κινδύνου, μιλάμε για τον αναπροσανατολισμό της παραγωγικής διαδικασίας με σκοπό την κερδοσκοπική αξιοποίηση του κινδύνου. 

Ετσι: 

1) Τα κινεζικά μονοπώλια δέχονται εκατοντάδες χιλιάδες παραγγελίες για υγειονομικό υλικό άμεσης ανάγκης. Τουλάχιστον οι μισές ιατρικές μάσκες του κόσμου κατασκευάζονταν στην Κίνα πολύ πριν την πανδημία Covid – 19. Πλέον έχουν πάρει φωτιά οι γραμμές παραγωγής. «Δεν υπάρχει κυριολεκτικά καμία χώρα στον κόσμο που δεν θέλει να αγοράσει έναν αναπνευστήρα από την Κίνα αυτή τη στιγμή. Έχουμε δεκάδες χιλιάδες παραγγελίες σε αναμονή. Το ζήτημα είναι πόσο γρήγορα μπορούμε να τους κάνουμε», δήλωσε ο Λι Κάι, διευθυντής της εταιρείας «Beijing Aeonmed» στο «Bloomberg» στις 23 Μαρτίου.

2) Τα ιλιγγιώδη ποσά που «πέφτουν» στην αγορά κάνουν πολλές πολυεθνικές, που δεν είχαν καμία σχέση με την συγκεκριμένη γραμμή παραγωγής να στρέφονται τώρα στην κατασκευή υγειονομικού υλικού προσβλέποντας σε μεγάλα κέρδη από την ανθρώπινη ανάγκη και φυσικά από την τεράστια ζήτηση για την κάλυψη μέρους των χρόνιων κενών στα συστήματα υγείας όπου Γης.

Σε αυτό το πλαίσιο, με τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και ανταγωνισμούς να εντείνονται ακόμα και εν μέσω της πανδημίας, ο πόλεμος κατά του ιού γίνεται “ευκαιρία” ώστε: 

•  Ο Τραμπ να εγκρίνει με συνοπτικές διαδικασίες τις άδειες σε μεγαθήρια όπως η «Ford Motor Co.», «General Motors Co.» και «Tesla Inc»  για να αρχίσουν την παραγωγή αναπνευστήρων.
• Η κυβέρνηση της Ιταλίας να καλέσει τη Fiat των Ανιέλι να προχωρήσει στην κατασκευή υγειονομικού υλικού. 
• Στη Γαλλία να δοθεί η έγκριση στη «Moët Hennessy Louis Vuitton» των πολυτελών ειδών ρουχισμού και αρωμάτων να φτιάχνει πλέον αντισηπτικά χεριών.
• Η ισπανική εταιρεία μόδας «Zara» να έχει προσφερθεί να παράγει νοσοκομειακές φόρμες. 
• Ο  Μπόρις Τζόνσον να ζητήσει από την «Rolls Royce» να φτιάξει αναπνευστήρες.
• Μια σειρά από μεγάλες ευρωπαϊκές αυτοκινητοβιομηχανίες (κυρίως Γαλλικές και Γερμανικές) να προχωρούν στην κατασκευή αναπνευστήρων. 

Ο κατάλογος είναι μεγάλος και θα διευρυνθεί το επόμενο διάστημα. Σε κάθε περίπτωση η αλλαγή παραγωγής τόσων πολυεθνικών σε τόσο μεγάλη έκταση και σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα είχε να σημειωθεί από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Τότε οι λαοί έχυναν το αίμα τους στα πεδία των μαχών και τα τραστ αυγάτιζαν τα κεφάλαια τους. Σήμερα τα κέρδη τους προκύπτουν από την θέλησή τους να μας… σώσουν, πουλώντας μάσκες και αναπνευστήρες που οι τιμές τους έχουν αυξηθεί από 3 έως και 6 φορές.  Είναι σίγουρο πως όταν οσμιστούν κέρδος στις κρεμάλες «οι καπιταλιστές (θα) είναι ικανοί να πουλήσουν στους προλετάριους ακόμα και το σχοινί με το οποίο θα τους κρεμάσουν» (Καρλ Μαρξ).

Διαβάστε περισσότερα

Τον χειρότερο ημερήσιο απολογισμό θανάτων παγκοσμίως κατέγραψαν οι ΗΠΑ

Σχεδόν 1.500 νέοι θάνατοι εξαιτίας της πανδημίας του κορονοϊού καταγράφηκαν μέσα σε μια μέρα στις ΗΠΑ, σύμφωνα με την καταμέτρηση του πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς, στον χειρότερο απολογισμό που έχει καταγραφεί σε 24 ώρες σε οποιαδήποτε χώρα στον κόσμο μέχρι σήμερα.

Με 1.480 θανάτους να καταμετρώνται από τις 20:30 της Πέμπτης ως την ίδια ώρα χθες Παρασκευή, σύμφωνα με τα δεδομένα του πανεπιστημίου που ανανεώνονται συνεχώς, ο αριθμός των θυμάτων της πανδημίας στις ΗΠΑ έχει πλέον ανέλθει σε 7.406.

Παράλληλα, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωνε χθες Παρασκευή την νέα σύσταση της επίσημης υγειονομικής αρχής της χώρας προς όλους τους Αμερικανούς να φορούν προστατευτική μάσκα προσώπου όταν βγαίνουν έξω, για τον περιορισμό μετάδοσης του νέου κορονοϊού, τονίζοντας πάντως πως ο ίδιος δεν πρόκειται να φορέσει μία.

Η απόφαση του Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC), της εθνικής υγειονομικής αρχής της χώρας, είναι «μόνο μια σύσταση», δήλωσε ο Τραμπ σε συνέντευξη Τύπου.

«Θα είναι σε εθελοντική βάση», επέμεινε. «Προσωπικά, δεν θα φορέσω μια», είπε.

«Να κάθομαι στο Οβάλ Γραφείο (…) φορώντας μάσκα ενώ υποδέχομαι προέδρους, πρωθυπουργούς, δικτάτορες, βασιλιάδες, βασίλισσες… δεν ξέρω, δεν το βλέπω σε μένα», συνέχισε.

Το CDC επιμένει ιδιαίτερα στην ανάγκη κάλυψης του προσώπου κατά τη διάρκεια αγορών, όταν οι συστάσεις για κοινωνική αποστασιοποίηση είναι πιο δύσκολο να τηρηθούν.

Ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης Μπιλ ντε Μπλάσιο ανακοίνωσε την Πέμπτη παρόμοιες συστάσεις για τους κατοίκους της πόλης του, η οποία πλέον μετρά περισσότερα θύματα από τον Covid-19, από όσα από τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001.

Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε από το CDC και αναδεικνύει περιπτώσεις μετάδοσης του ιού στην Σιγκαπούρη από ασυμπτωματικούς φορείς. Η μελέτη δείχνει ότι η μετάδοση μπορεί να γίνει και μέσω της απλής αναπνοής, μέσω του αέρα.

Πρόκειται για μεταστροφή της στάσης των αρχών, που μέχρι σήμερα, βασιζόμενες στις συστάσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και του CDC, υποστήριζαν ότι η χρήση μάσκας δεν είναι αναγκαία, εκτός της περίπτωσης παρουσίας συμπτωμάτων της νόσου.

Πηγή: Reuters, ΑΠΕ

Διαβάστε περισσότερα

Η Κούβα στέλνει γιατρούς εκεί που η Δύση ρίχνει βόμβες

Γρηγόρης Ν. Θεοχάρης

 

'Οταν τον Νοέμβριο του 2018 ο ακροδεξιός νοσταλγός της χούντας, Ζαϊχ Μπολσονάρο, λίγο πριν ορκιστεί πρόεδρος της Βραζιλίας, κατηγορούσε τους χιλιάδες Κουβανούς γιατρούς που προσέφεραν πολύτιμη βοήθεια στα πιο φτωχά στρώματα του βραζιλιάνικου λαού... ως «τρομοκράτες», ενώ, όταν ανέλαβε την προεδρία, τους απέλασε ως «πράκτορες», ποτέ δεν φανταζόταν, ότι σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, μόλις τον Μάρτιο του 2020, θα τους εκλιπαρούσε να επιστρέψουν, αδυνατώντας να τα βγάλει πέρα με την πανδημία του κοροναϊού.

Μέσα σε πέντε χρόνια μέχρι και την απέλασή τους, σχεδόν 20.000 Κουβανοί γιατροί παρείχαν ιατρική φροντίδα σε περισσότερα από 113 εκατομμύρια ασθενείς στη Βραζιλία.

Σύμφωνα με τον βραζιλιάνικο Τύπο, περισσότεροι από 11.000 γιατροί βρίσκονταν στη χώρα όταν ο Μπολσονάρο εκτόξευε τις κατηγορίες του.

Η Βραζιλία δεν είναι η μόνη χώρα που ωφελήθηκε από το θρυλικό ιατρικό πρόγραμμα της Κούβας, το οποίο εδώ και δεκαετίες προσφέρει αφιλοκερδώς πολύτιμες ιατρικές υπηρεσίες, μεταξύ αυτών και έκτακτες, σε όλον τον πλανήτη, με έμφαση της αναπτυσσόμενες χώρες, αλλά και τα ανεπτυγμένα καπιταλιστικά κράτη.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Ιταλία της πανδημίας του κοροναϊού, η οποία υποδέχθηκε τις μπριγάδες των Κουβανών γιατρών με ανοιχτές αγκάλες, μαζί με την ιατρική βοήθεια της Κίνας και της Ρωσίας.

Γιατροί αντί για βόμβες

Η πρώτη διεθνιστική κουβανέζικη ιατρική μπριγάδα συγκροτήθηκε το 1963, ελάχιστα χρόνια μετά την επικράτηση της Επανάστασης και στάλθηκε στην Αλγερία, που μόλις είχε αποκτήσει την ανεξαρτησία της. Αποτελούνταν από 58 γιατρούς και άλλο υγειονομικό προσωπικό.

'Ηταν η αρχή μιας σπουδαίας εποποιϊας διεθνιστικής αλληλεγγύης.

Το 1998, παρά τα μεγάλα προβλήματα που προέκυψαν από την διάλυση της ΕΣΣΔ και την επακόλουθη διακοπή της σοβιετικής υποστήριξης, η κυβέρνηση της Κούβας άρχισε να δημιουργεί μηχανισμούς για την αποστολή  μεγάλης κλίμακας ιατρική βοήθεια σε φτωχούς πληθυσμούς που επλήγησαν από φυσικές καταστροφές.

Μετά τους τυφώνες «Τζορτζ» και «Μιτς» που ισοπέδωσαν την Κεντρική Αμερική και την Καραϊβική, πρόσφερε ιατρικό προσωπικό στο πλαίσιο ενός ολοκληρωμένου προγράμματος υγείας. Η Δομινικανή Δημοκρατία, η Ονδούρα, η Γουατεμάλα, η Νικαράγουα, η Αϊτή και το Μπελίζ έγιναν αποδέκτες αυτής της βοήθειας.

Η Κούβα προσέφερε μαζική ιατρική βοήθεια στην Αϊτή, όπου η υγειονομική περίθαλψη ήταν ουσιαστικά ανύπαρκτη.

Το 1998, η Κούβα προσέγγισε τη Γαλλία, την πρώην αποικιακή μητρόπολη της Αϊτής, με πρόταση να συσταθεί ανθρωπιστική οργάνωση για να βοηθήσει τον λαό της Αϊτής. Η γαλλική κυβέρνηση δεν απάντησε. Αντίθετα, το 2004, αντί γιατρών, το Παρίσι έστειλε στρατεύματα.

Η Κούβα όμως, από το 1998, έχει στείλει 2.500 γιατρούς και όσα φάρμακα επιτρέπει η οικονομία της στον δοκιμαζόμενο λαό της Αϊτής.

Η δωρεάν αυτή ιατρική προσφορά - αφού το οικονομικό κόστος καλύπτεται από την κουβανική κυβέρνηση - προς περιοχές που ακόμη και οι τοπικές υγειονομικές αρχές έχουν εγκαταλείψει και αρνούνται να προσεγγίσουν καν, είχε μεγάλο αντίκτυπο στους λαούς.

Η Δύση λέει «όχι» στην κουβανική προσφορά

Μεταξύ του 1963 και του 2005, περισσότεροι από 100.000 Κουβανοί γιατροί και εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας προσέφεραν υπηρεσίες  σε 97 χώρες, κυρίως στην Αφρική και τη Λατινική Αμερική. Μέχρι τον Μάρτιο του 2006, 25.000 Κουβανοί επαγγελματίες υγείας εργάζονταν σε 68 χώρες.

Αυτά τα μεγέθη, όπως σημειώνει η Le Monde diplomatique είναι κάτι περισσότερο από ό,τι μπορεί να αναπτύξει ακόμη και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας.

Για να κατανοηθεί η διαφορά μεγεθών, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα, σύμφωνα με το δημοσίευμα, απέστειλαν μόλις 2.040 γιατρούς και νοσηλευτές στο εξωτερικό το 2003 και 2.290 το 2004.

Οι σοβαρότερα ασθενείς συχνά μεταφέρονται στην Κούβα για θεραπεία. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται και το «κορίτσι της ναπάλμ», η Παν Τι Κιμ Πουκ, το παιδί της διάσημης φωτογραφίας από το Βιετνάμ, που τρέχει γυμνό στο δρόμο, με το δέρμα της να καίγεται από αμερικανική βόμβα ναπάλμ.

Η Κούβα πρόσφερε επίσης νοσηλεία σε περίπου 19.000 ενήλικες και παιδιά από τις τρεις σοβιετικές δημοκρατίες που επλήγησαν περισσότερο από το πυρηνικό ατύχημα του Τσερνομπίλ το 1986.

Τον Ιούνιο του 2001, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών συγκάλεσε ειδική σύνοδο για το AIDS. Η Κούβα, με ποσοστό μόλυνσης από τον HIV μόλις 0,09%, σε σύγκριση με το 0,6% στις ΗΠΑ, έκανε μια προσφορά γιατρών, δασκάλων, ψυχολόγων και άλλων ειδικών απαραίτητων για να αξιολογήσουν και να συνεργαστούν στις εκστρατείες για την πρόληψη των AIDS και άλλων ασθενειών. Επίσης πρόσφερε διαγνωστικό εξοπλισμό και κιτ που είναι απαραίτητα για τα βασικά προγράμματα πρόληψης και θεραπείας του ρετροϊού για 30.000 ασθενείς.

Η προσφορά απορρίφθηκε από τις δυτικές χώρες. Ωστόσο, οκτώ χώρες της Αφρικής και έξι χώρες της Λατινικής Αμερικής επωφελήθηκαν από ένα κουβανέζικο εκπαιδευτικό πρόγραμμα παρέμβασης για το AIDS, το οποίο περιελάμβανε μεαταδόσεις συμβουλών μέσω του ραδιοφώνου και της τηλεόρασης, την ιατρική αντιμετώπιση περισσοτέρων από 200.000 ασθενών και την εκπαίδευση πάνω από μισό εκατομμύριο εργαζομένων στον τομέα της υγείας.

Σήμερα περίπου 14.000 Κουβανοί γιατροί εργάζονται σε φτωχές περιοχές της Βενεζουέλας. Οι δύο κυβερνήσεις δημιούργησαν την επιχείρηση «Milagro» (θαύμα) η οποία, κατά τους πρώτους 10 μήνες του 2005, πρόσφερε δωρεάν θεραπεία για να αποκαταστήσει την όραση περίπου 80.000 Βενεζουελάνων, μεταφέροντας όσους υποφέρουν από καταρράκτη και γλαύκωμα στην Κούβα για χειρουργικές επεμβάσεις.

Η Επιχείρηση Milagro δεν αφορά μόνο τηη Βενεζουέλα. Προσφέρει βοήθεια σε οποιονδήποτε στη Λατινική Αμερική ή την Καραϊβική που έχει προσβληθεί από τύφλωση ή άλλα οφθαλμολογικά προβλήματα. Η Βενεζουέλα συμμετέχει στη χρηματοδότηση, ενώ η Κούβα προμηθεύει τους ειδικούς, τον χειρουργικό εξοπλισμό και την υποδομή για τη φροντίδα των ασθενών κατά τη διάρκεια της θεραπείας τους στην Κούβα.

Μέχρι στιγμής, όπως υπογραμμίζει η Le Monde diplomatique, καμία άλλη κυβέρνηση, ιδιωτικός φορέας ή διεθνής οργανισμός δεν κατάφερε να τρέξει ένα παγκόσμιο ιατρικό πρόγραμμα σε τέτοια κλίμακα ή να προσφέρει ένα τέτοιο επίπεδο βοήθειας σε όσους χρειάζονται φροντίδα. Ο στόχος της επιχείρησης Milagro είναι να παρέχει ιατρική φροντίδα στα μάτια ενός εκατομμυρίου ανθρώπων, κάθε χρόνο.

Λίγες ώρες πριν αναλάβει το αξίωμα του προέδρου της Βολιβίας τον Δεκέμβριο του 2005, ο Έβο Μοράλες υπέγραψε την πρώτη διεθνή συνθήκη, η οποία ήταν με την Κούβα, δημιουργώντας μια κοινή μονάδα για να προσφέρει δωρεάν οφθαλμολογική θεραπεία. Εκτός από το εθνικό ινστιτούτο οφθαλμολογίας στην Λα Παζ, που εξοπλίστηκε από την Κούβα, θα υπάρχουν ιατρικά κέντρα στις πόλεις Κοτσαμπάμπα και Σάντα Κρουζ. Νέοι Βολιβιανοί απόφοιτοι της Ιατρικής Σχολής της Λατινικής Αμερικής (ELAM) λαμβάνουν μέρος στο πρόγραμμα.

Το ELAM ιδρύθηκε το 1998, αμέσως μόλις η Κούβα άρχισε να στέλνει γιατρούς στην Καραϊβική και την Κεντρική Αμερική. Λειτουργεί από μια πρώην ναυτική βάση σε ένα προάστιο της Αβάνας και εκπαιδεύει νέους ανθρώπους από φτωχές οικογένειες από όλη την Αμερική, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ. Υπάρχουν επίσης εκατοντάδες Αφρικανοί, Άραβες, Ασιάτες και Ευρωπαίοι φοιτητές.

Στην εκπαίδευση αυτών των φοιτητών συμμετέχουν και οι 21 ιατρικές σχολές της Κούβας. Τον Ιούλιο του 2005 αποφοίτησαν οι πρώτοι 1.610 Λατινοαμερικανοί φοιτητές. Κάθε χρόνο περίπου 2.000 νέοι εγγράφονται στο σχολείο, όπου λαμβάνουν δωρεάν εκπαίδευση, διατροφή, διαμονή και εξοπλισμό, με αντάλλαγμα την δέσμευσή τους να επιστρέψουν στις πατρίδες τους και να προσφέρουν τις γνώσεις τους στους λαούς τους.

Όταν ο τυφώνας Κατρίνα ξέσπασε στις νότιες πολιτείας των ΗΠΑ. η κυβερνήτης της Λουιζιάνα, Kathleen Babineaux Blanco, απευθύνθηκε στη διεθνή κοινότητα για παροχή έκτακτης ιατρικής βοήθειας.

Η Κούβα προσέφερε αμέσως βοήθεια στη Νέα Ορλεάνη και τις πολιτείες του Μισσισιπή και της Αλαμπάμα, που επίσης επηρεάστηκαν από τον τυφώνα, και υποσχέθηκε ότι εντός 48 ωρών θα φτάσουν 1.600 γιατροί εκπαιδευμένοι να αντιμετωπίσουν τέτοιες καταστροφές με όλο τον απαραίτητο εξοπλισμό και 36 τόνους ιατρικών προμηθειών.

Τόσο αυτή η προσφορά στις πολιτειακές κυβερνήσεις, όσο και μια άλλη που απευθύνθηκε απευθείας στον πρόεδρο Τζωρτζ Μπους, έμειναν αναπάντητες.

Τουλάχιστον 1.800 άνθρωποι, οι περισσότεροι φτωχοί, πέθαναν από έλλειψη βοήθειας και θεραπείας.

Είδαν πρώτη φορά γιατρό...

Τον Οκτώβριο του 2005, η περιοχή του Κασμίρ στο Πακιστάν γνώρισε έναν από τους πιο καταστροφικούς σεισμούς στην ιστορία της, με τρομερές συνέπειες στις φτωχότερες και πιο απομονωμένες περιοχές του βορρά.

Στις 15 Οκτωβρίου, 200 γιατροί, με αρκετούς τόνους εξοπλισμού και βοήθειας, έφθασαν από την Κούβα. Λίγες μέρες αργότερα, η Αβάνα έστειλε τα απαραίτητα υλικά για την ανέγερση και τον εξοπλισμό 30 υπαίθριων νοσοκομείων σε ορεινές περιοχές, οι περισσότερες από τις οποίες δεν είχαν δει ποτέ γιατρό.

Μαζί με την ύπαρξη γιατρών, οι ντόπιοι έμαθαν για πρώτη φορά και την ύπαρξη της Κούβας.

Μάλιστα, ως ένδειξη σεβασμού στην τοπική κουλτούρα, κυρίως μουσουλμανική, για να μην υπάρχουν εντάσεις αλλά και για να μπορεί το ιατρικό προσωπικό να κάνει τη δουλειά του, οι γυναίκες στην ιατρική μπριγάδα της Κούβας, που αντιπροσώπευαν το 44% των περίπου 3.000 υγειονομικών που στάλθηκαν στο Πακιστάν τους επόμενους έξι μήνες, ντύνονταν κατάλληλα και φορούσαν μαντίλες. Αυτή η ένδειξη καλής θέλησης είχε εντυπωσιακά αποτελέσματα, αφού πολλοί Πακιστανοί επέτρεψαν στις συζύγους και τις κόρες τους να δεχθούν νοσηλεία από άνδρες γιατρούς.

Μέχρι τα τέλη Απριλίου του 2006, λίγο πριν από την αναχώρησή τους, οι Κουβανοί πρόσφεραν βοήθεια σε 1,5 εκατομμύρια ασθενείς, κυρίως γυναίκες, και πραγματοποίησαν 13.000 χειρουργικές επεμβάσεις. Μόνο μερικοί σοβαρά τραυματίες χρειάστηκε να πετάξουν στην Αβάνα. Ο Πρόεδρος του Πακιστάν, Περβέζ Μουσάραφ, σημαντικός σύμμαχος των ΗΠΑ και στενός φίλος του Μπους, ευχαρίστησε επισήμως τις κουβανικές αρχές και αναγνώρισε ότι αυτό το μικρό κράτος στην Καραϊβική είχε στείλει περισσότερη βοήθεια από οποιαδήποτε άλλη χώρα.

Χαλώντας την κερδοφόρα «πιάτσα»

Φυσικά, όλα αυτά χαλάνε την αντικουβανική «πιάτσα» της Δύσης. Έτσι οι ΗΠΑ έφτασαν στο σημείο να ρισκάρουν την υγεία εκατομμυρίων Λατινοαμερικανών, βάζοντας τις ιατρικές και οφθαλμολογικές ενώσεις ορισμένων χωρών να ξεκινήσουν μια εκστρατεία εναντίον της επιχείρησης «Milagro» και των άλλων διεθνιστικών πρωτοβουλιών.

'Ετσι, το Αργεντίνικο Συμβούλιο Οφθαλμολογίας, για παράδειγμα, έθεσε υπό αμφισβήτηση το εάν οι Κουβανοί οφθαλμολόγοι... ήταν πραγματικά γιατροί και ανακοίνωσαν ότι έκαναν βήματα μαζί με ανθρωπιστικές ΜΚΟ για τη χρηματοδότηση παρόμοιου προγράμματος.

Η ίδια αντίδραση υπήρξε το 1998 από τη Νικαράγουα, όπου, παρά τη σοβαρότητα της καταστροφής που προκάλεσε ο τυφώνας «Μιτς», ο πρόεδρος Αρνόλντο Αλεμάν αρνήθηκε να δεχθεί Κουβανέζους γιατρούς.

Η Le Monde diplomatique σχολιάζει, ότι οι συντηρητικοί γιατροί, οι οποίοι προτιμούν να ειδικεύονται σε κερδοφόρες ασθένειες και αρνούνται να πάνε σε παραγκουπόλεις, κατηγορούν τους γιατρούς της Κούβας για «ανικανότητα», «παράνομη ιατρική πρακτική» και «αθέμιτο ανταγωνισμό»...

Οι ιατρικοί σύλλογοι φοβούνται ότι εάν οι Κουβανοί γιατροί μειώσουν τις τιμές ή, πολύ περισσότερο, προσφέρουν δωρεάν υπηρεσίες, η ιατρική περίθαλψη θα πάψει να είναι μια κερδοφόρα, ελιτίστικη «μπίζνα».

Απειλούν επίσης, ότι τα διπλώματα που αποκτήθηκαν στην Κούβα δεν θα αναγνωριστούν αλλού. Το υπερβολικό κόστος που επέβαλε η Χιλή γι' αυτές τις αναγνωρίσεις, εμπόδισαν πολλούς Χιλιανούς γιατρούς που σπούδασαν στην Κούβα να επικυρώσουν τα ιατρικά τους προσόντα στην χώρα τους.

Όμως, όπως επεσήμανε ακόμη και το BBC, αν οι ιατρικές ενώσεις της Λατινικής Αμερικής επιμείνουν σε αυτήν την τακτική, κινδυνεύουν να χάσουν την υποστήριξη των πληθυσμών που στερούνται πρόσβασης στις υπηρεσίες υγείας, για τους οποίους, η βοήθεια της Κούβας είναι μια αχτίδα φωτός στο σκοτάδι.

Οι ΗΠΑ, όπου 45 εκατομμύρια άνθρωποι δεν έχουν υγειονομική κάλυψη και οι ιατρικές σπουδές κοστίζουν περίπου 300.000 δολάρια, απειλούν τους Αμερικανούς φοιτητές ότι αν σπάσουν το εμπάργκο και πάνε να σπουδάσουν στην Κούβα, θα τιμωρηθούν μέχρι και με 10 χρόνια φυλάκισης και πρόστιμα ύψους μέχρι και 200.000 δολάρια.

Διαβάστε περισσότερα

Η κυβέρνηση απαλλάσσει καναλάρχες από δόση 21 εκ ευρω για τις άδειες

Την εξαίρεση των ιδιοκτητών καναλιών από την υποχρέωση καταβολής της ετήσιας δόσης ύψους 3,5 εκατ. ευρώ για τις τηλεοπτικές άδειες ανακοίνωσε η κυβέρνηση μέσω Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου, η οποία εκδόθηκε τη Δευτέρα.

«Η πρώτη δόση καταβάλλεται εντός δεκαπέντε (15) ημερών από την ανακήρυξη του υπερθεματιστή σύμφωνα με την παρ. 2 του άρθρου 13 του ν. 4339/2015, καθεμία δε από τις επόμενες δόσεις καταβάλλεται μέχρι τις 15 Οκτωβρίου κάθε ημερολογιακού έτους, εξαιρουμένου του ημερολογιακού έτους 2020, εντός του οποίου δεν καταβάλλεται οιαδήποτε δόση» προβλέπεται στην ΠΝΠ, ενώ δεν διευκρινίζεται τι θα συμβεί στο άμεσο μέλλον . «Το υπολειπόμενο, κατά την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας, ποσό τιμήματος κάθε άδειας καταβάλλεται από τον υπερθεματιστή σε ισόποσες δόσεις» προστίθεται στο ίδιο άρθρο.

Επιπλέον, η ΠΝΠ ορίζει ότι οι ιδιοκτήτες των έξι ιδιωτικών καναλιών «δεν πρόκειται να καταβάλουν οιαδήποτε δόση τιμήματος άδειας εντός του ημερολογιακού έτους 2020, το ποσό των πενήντα χιλιάδων (50.000) ευρώ για κάθε άδεια που δεν θα αποδοθεί στο Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης (Ε.Σ.Ρ.), θα επιμερισθεί αναλογικά στις επόμενες ετήσιες δόσεις που θα καταβάλλει έκαστος υπερθεματιστής και θα προσαυξάνει αναλογικά το ετησίως αποδιδόμενο στο Ε.Σ.Ρ. ποσό των πενήντα χιλιάδων (50.000) ευρώ».

Με δεδομένο πάντως ότι πρόκειται για έξι κανάλια, το συνολικό ποσό που θα λείψει από τα κρατικά ταμεία είναι 21 εκατ. ευρώ. Δεν είναι σαφές επίσης το αν αυτή η δόση διαγράφεται ή αναβάλλεται, ή αναστέλλεται και θα επιμεριστεί στις επόμενες, από το 2021 δηλαδή και εάν δεν υπάρξει κάποια νεότερη ρύθμιση. Το συγκεκριμένο ερώτημα απηύθυνε στον κυβερνητικό εκπρόσωπο και ο Τομεάρχης Ψηφιακής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, Μάριος Κάτσης:

K. @SteliosPetsas μια ερώτηση παρακαλώ:
Φέρνετε την απαλλαγή των καναλαρχών από τη δόση της άδειας για το 2020 γιατί δείχνετε ιδιαίτερη "στοργή" στα ΜΜΕ και σας την ανταποδίδουν.
Το υπολειπόμενο ποσό περιλαμβάνει τη δόση του 2020 ή όχι; Δεν είναι σαφές στην ΠΝΠ όπως στο αρ.2 pic.twitter.com/ooJZDiEmIp

— Μάριος Κάτσης/Marios Katsis (@marios_katsis) March 31, 2020

Διαβάστε περισσότερα

Μια νύχτα στην Ακρόπολη… (με αφορμή τον θάνατο του Μαν.Γλέζου)

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

• facebook.com/mpogiopoulos
• mpog@imerodromos.gr

(αναδημοσίευση)

Μια νύχτα στην Ακρόπολη…

Τη νύχτα της 30^ης προς 31^η Μάη του 1941, μέσα στη βαθιά Κατοχή, πριν από ακριβώς 78 χρόνια, ο Μανώλης Γλέζος και ο Απόστολος Σάντας κατεβάζουν τη μισητή σημαία με τον αγκυλωτό σταυρό από την Ακρόπολη.

Ανάμεσα στις άλλες μαρτυρίες για τα γεγονότα εκείνης της βραδιάς, συγκλονιστική είναι η περιγραφή του ίδιου του Λάκη Σάντα, αυτού του σεμνού αγωνιστή, στο βιβλίο του «Μια νύχτα στην Ακρόπολη…» (εκδόσεις «Βιβλιόραμα»).

Ποιός Έλληνας δεν είναι περήφανος για εκείνη την πράξη;

 

Ναι, αλλά τότε υπήρχαν και εκείνοι που έλεγαν αυτά:

«Δεν είναι δυνατόν να ήσαν άνθρωποι με σώας τας φρένας αυτοί που υπεξήρεσαν εν ώρα νυκτός, την Γερμανικήν σημαίαν, η οποία εκυμάτιζεν, επί της Ακροπόλεως, παραπλεύρως της Εθνικής μας Σημαίας. (…) Διότι μόνον παράφρονες ή όργανα ξένης προπαγάνδας ημπορούσαν να διαπράξουν μιαν τόσο επαίσχυντο (…) πράξιν (…). Το Ελληνικό Έθνος υπεδέχθη την σημαίαν του Νέου Ράιχ, που εδημιούργησεν η μεγαλοφυής διάνοια του Αδόλφου Χίλτερ, ως σημαίαν ενός υπό πάσαν έποψιν μεγάλου και ανέκαθεν φίλου προς την Ελλάδα λαού, ως εν σύμβολον αποκαταστάσεως μιας ειρηνικής περιόδου, ως εν σύμβολον δικαιοσύνης (…) και πολιτισμού. Και είναι βέβαιον ότι αν οι δράσται του εγκλήματος της, περιήρχοντο εις χείρας του ελληνικού λαού, θα λυντσάροντο από αυτόν τον ίδιον ως εχθροί της πατρίδος μας».

(Η εφημερίδα «Βραδυνή» της 1ης Ιουνίου 1941 καταγγέλλει σαν «παράφρονες ή όργανα ξένης προπαγάνδας» αυτούς που κατέβασαν την χιτλερική σημαία η οποία αξίζει «την προσήκουσαν τιμήν και τον ειλικρινή σεβασμόν»)…

Μέσα στη ναζιστική σκλαβιά ορθώθηκε το ανάστημα του αδούλωτου λαού για την αποτίναξη του φασιστικού ζυγού, για την εθνική απελευθέρωση και την αναδημιουργία της Ελλάδας.

Ο λαός ακολούθησε το δικό του μεγαλειώδη δρόμο, τον αγώνα της εθνικής και κοινωνικής απελευθέρωσης, όπως τον είχε περιγράψει ήδη από την έναρξη του ιμπεριαλιστικού πολέμου – μέσα από τα μπουντρούμια της Ασφάλειας – ο Νίκος Ζαχαριάδης στο ιστορικό του πρώτο γράμμα της 31 Οκτώβρη 1940 («Το ΚΚΕ- Επίσημα Κείμενα», εκδόσεις Σ.Ε., τόμος 5ος, σελ. 9- 10 και Νίκος Ζαχαριάδης: «Ιστορικά Διλήμματα- Ιστορικές Απαντήσεις- Άπαντα τα δημοσιευμένα 1940- 1945», εκδόσεις Καστανιώτη, Πετρόπουλος – Χατζηδημητράκος, Αθήνα 2011, σελ. 31):

«Προς το λαό της Ελλάδας

Ο φασισμός του Μουσσολίνι χτύπησε την Ελλάδα πισώπλατα, δολοφονικά και ξετσίπωτα με σκοπό να την υποδουλώσει και εξανδραποδίσει. Σήμερα όλοι οι έλληνες παλαίβουμε για τη λευτεριά, την τιμή, την εθνική μας ανεξαρτησία. Η πάλη θα είναι πολύ δύσκολη και πολύ σκληρή. Μα ένα έθνος που θέλει να ζήσει πρέπει να παλεύει, αψηφώντας τους κινδύνους και τις θυσίες. Ο λαός της Ελλάδας διεξάγει σήμερα έναν πόλεμο εθνικοαπελευθερωτικό, ενάντια στο φασισμό του Μουσσολίνι. Δίπλα στο κύριο μέτωπο και Ο ΚΑΘΕ ΒΡΑΧΟΣ, Η ΚΑΘΕ ΡΕΜΑΤΙΑ, ΤΟ ΚΑΘΕ ΧΩΡΙΟ, ΚΑΛΥΒΑ ΜΕ ΚΑΛΥΒΑ, Η ΚΑΘΕ ΠΟΛΗ, ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΣΠΙΤΙ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΦΡΟΥΡΙΟ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ.

Κάθε πράκτορας του φασισμού πρέπει να εξοντωθεί αλύπητα (…)»

Και το γράμμα του Γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ κατέληγε:

«Έπαθλο για τον εργαζόμενο λαό και επιστέγασμα για το σημερινό του αγώνα, πρέπει να είναι και θα είναι, μια καινούργια Ελλάδα της δουλιάς, της λευτεριάς, λυτρωμένη από κάθε ξενική ιμπεριαλιστική εξάρτηση και από κάθε εκμετάλλευση, μ’ ένα πραγματικά παλλαϊκό πολιτισμό.

Όλοι στον αγώνα, ο καθένας στη θέση του και η νίκη θάναι νίκη της Ελλάδας και του λαού της. Οι εργαζόμενοι όλου του κόσμου στέκουν στο πλευρό μας».

Ο λαός μας, αρνούμενος την καταχνιά της κατοχής που πλάκωσε τη χώρα τον Απρίλη του ’41, πιάνοντας το νήμα του ‘21, απειθαρχώντας στα κελεύσματα της συνθηκολόγησης, χωρίς να διαπραγματευτεί τίποτα από την τιμή και την Ιστορία του, τράβηξε το δρόμο του μεγαλείου και της θυσίας, όπως ακριβώς περιγραφόταν σε εκείνο το πανό του ΕΑΜ:

«Όταν ο λαός βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο της τυραννίας διαλέγει ή τις αλυσίδες ή τα όπλα»

Ναι, αλλά μην ξεχνάμε ότι υπήρχαν και εκείνοι οι προσκυνημένοι, τα ελληνόφωνα όργανα του κατακτητή, τα φασιστικά Τάγματα Ασφαλείας και της θηριωδίας, προς τα οποία επιδαψίλευαν δάφνες ο Χίτλερ και ο Χίμλερ:

Το κατέβασμα του αγκυλωτού από την Ακρόπολη ήταν και είναι πράξη υψιστου συμβολισμού. Ημέρα μνήμης και τιμής για τους πραγματικούς πατριώτες, τη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού που έδωσαν τον αγώνα για το ψωμί, την τιμή και τη λευτεριά. Και ο όρκος τους ήταν αυτός:

«Εγώ, παιδί του Ελληνικού Λαού, ορκίζομαι ν’ αγωνιστώ πιστά στις τάξεις του ΕΛΑΣ για το διώξιμο του εχθρού από τον τόπο μας, για τις ελευθερίες του Λαού μας, κι ακόμα, να είμαι πιστός και άγρυπνος φρουρός προστασίας στην περιουσία και το βιός του αγρότη. Δέχομαι προκαταβολικά και την ποινή του θανάτου αν ατιμάσω την ιδιότητά μου ως πολεμιστής του Έθνους και του λαού και υπόσχομαι να δοξάσω και να τιμήσω το όπλο που κρατώ και να μην το παραδώσω εάν δεν ξεσκλαβωθεί η Πατρίδα μου και δεν γίνει ο Λαός νοικοκύρης στον τόπο του» (Ο Όρκος της πρώτης αντάρτικης ομάδας του ΕΛΑΣ στη Ρούμελη που έγραψε ο Άρης Βελουχιώτης και δόθηκε το 1942 στη Γραμμένη Οξιά).

Αλλά και τότε δεν έλειψαν εκείνοι που βρέθηκαν απέναντι στον ελληνικό λαό. Εκείνοι που βγήκαν από τις τάξεις του φασιστικού και δολοφονικού μεταξικού καθεστώτος, από τις τάξεις εκείνων που διόρισαν πρωθυπουργό τον Μεταξά το 1936, τους απόντες από το μεγαλειώδες «Όχι» του ελληνικού λαού στα βουνά, στις πόλεις και τα χωριά. Υπήρχαν οι δοσίλογοι και οι μαυραγορίτες, οι γερμανοτσολιάδες και οι ταγματασφαλίτες.

Αυτοί που όταν ο ελληνικός λαός πολεμούσε και απελευθέρωνε τη χώρα από τους κατακτητές, εκείνοι έδιναν τον παρακάτω όρκο:

«Ορκίζομαι εις τον Θεόν τον άγιον τούτον όρκον, ότι θα υπακούω απολύτως ΕΙΣ ΤΑΣ ΔΙΑΤΑΓΑΣ ΤΟΥ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΤΟΥ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΑΔΟΛΦΟΥ ΧΙΤΛΕΡ. Θα εκτελώ πιστώς απάσας τας ανατεθεισομένας μοι υπηρεσίας και θα υπακούω άνευ όρων εις τας διαταγάς των ανωτέρων μου. Γνωρίζω καλώς, ότι διά μίαν αντίρρησιν εναντίον των υποχρεώσεών μου, τας οποίας διά του παρόντος αναλαμβάνω, θέλω τιμωρηθή ΠΑΡΑ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΝΟΜΩΝ» (Ο Όρκος των Ταγμάτων Ασφαλείας)…

Η τιμή, λοιπόν, για εκείνους που ‘έδωσαν τη ζωή τους για την τιμή και την λευτεριά αυτού του τόπου, πάει χέρι – χέρι με την αιώνια καταισχύνη που θα κουβαλάνε όσοι πρόδωσαν κι όσοι προσπαθούν να κρύψουν την απουσία των προγόνων τους και τη δική τους πίσω από την «αθώα» φρασούλα: «Τότε όλοι οι Έλληνες ήταν “ένα”»….

Ε, όχι βέβαια!

• Ο ελληνικός λαός που πολεμούσε τους Γερμανούς στις πόλεις και στα βουνά, σε σχέση με τους άλλους, εκέινους που είχαν πάρει τον «πατριωτισμό» τους – μαζί με το χρυσό της χώρας – και τον είχαν φυγαδεύσει στα ασφαλέστατα «χαρακώματα» του Καΐρου και του Λονδίνου, δεν είναι «ένα», είναι «δυο – και μάλιστα εντελώς διαφορετικά μεταξύ τους – πράγματα».
• Ήταν άλλο πράγμα το ΕΑΜ κι άλλο εκείνοι που συνεργάστηκαν με τον Χίτλερ, οι δοσίλογοι,οι ταγματασφαλίτες και οι γερμανοντυμένοι. Στους οποίους, αν και προδότες, οι του Καΐρου και του Λονδίνου, όταν επέστρεψαν, στο πλαίσιο της «εθνικής τους ενότητας», επιδαψίλευσαν τιμές και αξιώματα..
• Άλλο πράγμα οι εκτελεσμένοι στον τοίχο της Καισαριανής κι άλλο πράγμα οι «Τσολάκογλου» και οι «Ραλληδες». Άλλο πράγμα ο Έκτωρ Τσιρονίκος, ο δωσίλογος και συνεργάτης των Γερμανών επί Κατοχής. Ο αντιπρόεδρος στη γερμανοδιορισμένη «κυβέρνηση» του Ιωάννη Ράλλη, της κυβέρνησης δηλαδή των γερμανοτσολιάδων που ίδρυσε τα «Τάγματα Ασφαλείας». Κάτι τέτοιοι σαν τον Τσιρονίκο, με τέτοια «πατριωτική» προϋπηρεσία, είναι που απαρτίζουν τους «ήρωες» της Χρυσής Αυγής. Έτσι, στο περιοδικό της Χρυσής Αυγής, στη δεύτερη σελίδα, μέσα σε ειδικό πλαίσιο ώστε να τονίζεται ευδιάκριτα ο ναζισμός τους, δημοσιεύτηκε κείμενο (τεύχος Δεκέμβρη 1983) υπό τον τίτλο «ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ», το οποίο καταλήγει ως εξής: «Γιατί ΕΜΕΙΣ, μόνο ΕΜΕΙΣ είμαστε ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΕΣ, μελλοντικοί ανατροπείς της διαφθοράς, μελλοντικοί Δημιουργοί της Πολιτείας του Ήλιου, της Πολιτείας του Ελληνικού Μεγαλείου, της ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ». Η υπογραφή του εν λόγω δημοσιεύματος (και μάλιστα με κεφαλαία γράμματα) είναι: «ΕΚΤΩΡ ΤΣΙΡΟΝΙΚΟΣ».

Άλλο πράγμα αυτοί που έδωσαν την ψυχή, την καρδιά και το αίμα τους για τη λευτεριά της Ελλάδας και για τη σωτηρία του λαού, κι άλλο οι μαυραγορίτες, τα κόμματά τους και οι εφημερίδες που έφταναν να δίνουν ακόμα και το παράγγελμα των εκτελεστικών αποσπασμάτων (!), αυτοί που κράδαιναν ενάντια στο μεγαλειώδες κίνημα της Αντίστασης τη «νομιμότητα» του κατακτητή και των ντόπιων οργάνων του και έγραφαν:

«Καλώς συνετάγη ο νόμος που τιμωρεί με θάνατο τους Έλληνες υπηκόους όσοι μετέχουν σε πολεμικές εχθροπραξίες κατά των Γερμανών» («Καθημερινή», 1/6/1941).

• Άλλο πράγμα ήταν αυτοί που πολεμούσαν και τραγουδούσαν «το ΕΑΜ μας έσωσε απ’ τη πείνα, θα μας σώσει κι από τη σκλαβιά» κι άλλο πράγμα οι «παπατζήδες» που (στις 2-5-1944) σε ομιλία τους στην Αλεξάνδρεια, παρουσία των αξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού, έκαναν λόγο για τη «βρωμιά του ΕΑΜ»!
• Άλλο πράγμα ήταν αυτοί που πολέμησαν τον Χίτλερ και με τα ίδια όπλα πολέμησαν τον Τσόρτσιλ και τον Βαν Φλιτ, κι άλλο εκείνοι που για να καταπνιγεί κάθε εγχείρημα λαϊκής κυριαρχίας στον τόπο ζητούσαν «εντυπωσιακή» ιμπεριαλιστική επέμβαση ξένων δυνάμεων στην Ελλάδα και τηλεγραφούσαν (Γεώργιος Παπανδρέου, 22/9/1944), στον Τσόρτσιλ τα εξής:

«Δύναμαι να σας διαβεβαιώσω ότι η σταθερότης της ελληνικής κυβερνήσεως θα διατηρηθεί πλήρως κατά τας επικείμενους κρίσιμους στιγμάς. Δεν γνωρίζω τους λόγους διά την απουσία της Βρετανίας. Μόνον η άμεσος παρουσία εντυπωσιακών βρετανικών δυνάμεων εις την Ελλάδα και ως τας τουρκικάς ακτάς θα ήτο δυνατό να μεταβάλει την κατάστασιν» (Γ. Παπανδρέου: «Κείμενα», τόμος Β’ «Η απελευθέρωσις της Ελλάδος», εκδόσεις «Μπίρης», σελ. 147, Γ.Πετρόπουλος, Ριζοσπάστης, 1/12/2002).

• Άλλο πράγμα ήταν να κατεβάζεις την ναζιστική σημαία από την Ακρόπολη κι άλλο πράγμα να εξεγείρεσαι εναντίον «της αντεθνικής ταύτης ενεργείας» («Αθηναϊκά Νέα», 2/6/1941)

Να λοιπόν που η Ιστορία και η αλήθεια είναι πεισματάρικα πράγματα. Και επιμένουν: Όπως και σήμερα, έτσι και τότε, «μαζί» και «ενωμένος» ήταν, πράγματι, ο ελληνικός λαός. Οι δοσίλογοι και οι πατριδοκάπηλοι ήταν – και θα είναι πάντα – στην άλλη μπάντα.

Πηγή: “Μια νύχτα στην Ακρόπολη…”, Ημεροδρόμος 30/5/2019

Διαβάστε περισσότερα

Κοινωνικό κράτος: Από τον μαρασμό στην εσπευσμένη παλινόρθωση;

Και τι μπορεί να σημαίνει εξελιγμένος καπιταλισμός με μία γενίκευση του κράτους πρόνοιας, όπως πιστεύουν οι σοσιαλδημοκράτες; Μέχρι πού μπορεί να φτάσει αυτή η γενίκευση του κράτους πρόνοιας; Μήπως μέχρι τον κομμουνισμό;» (Βασίλης Ραφαηλίδης)

 

Παναγιώτης Κολέλης

 

Πριν από δέκα χρόνια, τέτοια περίπου περίοδο, επικρατούσε μεγάλη αναστάτωση στη χώρα μας με αφορμή τα μέτρα που μας καλούσαν να θεσπίσουμε για να «ξεπεράσουμε» την οικονομική κρίση. Μειώσεις σε μισθούς και σε συντάξεις, αυξήσεις ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, απολύσεις, ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας και πολλά άλλα μέτρα λιτότητας που θα εξυγίαιναν τάχα την οικονομία μας, σύμφωνα με τους ενορχηστρωτές τους.

Παράλληλα, ήταν μια περίοδος που ξεκίνησαν συζητήσεις για τον αχαλίνωτο ρόλο των αγορών, για την ανεξέλεγκτη στροφή φιλελευθεροποίησης που είχαν πάρει οι δυτικές κοινωνίες και τον ρόλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε όλο αυτό. Yπήρξαν φωνές – ακόμη και συντηρητικές – που μιλούσαν για το «έλλειμμα δημοκρατίας και αλληλεγγύης» που υπήρχε – και υπάρχει – στα Ευρωπαϊκά όργανα.

Δέκα χρόνια μετά, ύστερα από τεράστιες θυσίες του ελληνικού λαού, έπειτα από μία δεκαετία που λίγοι κατάφεραν να την ξεπεράσουν αλώβητοι, μοιάζουμε να βρισκόμαστε εκ νέου στο σημείο μηδέν, με αφορμή αυτή τη φορά μια πανδημία, που ενδεχομένως, όπως όλα μέχρι τώρα συνομολογούν, είναι ικανή να πυροδοτήσει μια καινούργια κρίση – πιθανότατα χειρότερη και από αυτή που βιώσαμε.

Την ίδια στιγμή, όλο και περισσότεροι είναι αυτοί που δυσφορούν με τη στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για παράδειγμα, ο Πρόεδρος της Σερβίας, Αλεξάνταρ Βούτσιτς, δήλωσε πως «δεν υπάρχει ευρωπαϊκή αλληλεγγύη. Αυτό ήταν ένα παραμύθι», ενώ στην Ιταλία ήδη δημιουργείται κλίμα υπέρ της αποχώρησης, με τον πρωθυπουγό της, Τζουζέπε Κόντε, να βρίσκει στην πρόσφατη τηλε-Σύνοδο Κορυφής «απαράδεκτες και απογοητευτικές» τις προτάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης για μία τόσο κρίσιμη κατάσταση.

Το ερώτημα που γεννιέται εύλογα, λοιπόν, είναι γιατί μέσα στην προηγούμενη δεκαετία, όπου απέτυχαν με πάταγο οι πολιτικές της λιτότητας και η στρατηγική αντιμετώπισης της κρίσης με ακόμη περισσότερο φιλελευθερισμό, δεν αλλάξαμε ρότα, δεν είπαμε «ως εδώ» και δεν κάναμε μεταβολή στον τρόπο δόμησης των σύγχρονων κοινωνιών και του κράτους, αλλά αφήσαμε την οικονομία της αγοράς να διεισδύσει ακόμα πιο βαθιά στην οργάνωση και τη λειτουργία των βασικών δραστηριοτήτων της καθημερινότητας.

Ίσως αισθανθήκαμε αδύναμοι να αντιδράσουμε, ανίκανοι να επιβάλλουμε τις δικές μας προτεραιότητες και ανάγκες ή να βρεθήκαμε μπερδεμένοι από όλα όσα σάρωναν ξαφνικά τις ζωές μας. Όπως και να έχει, το αποτέλεσμα σήμερα είναι το ίδιο: είμαστε ανοχύρωτοι απέναντι στη νέα κρίση που έρχεται.

«Σοφία, ανδρεία, φρονιμάδα και δικαιοσύνη» είναι οι τέσσερις αρετές, που σύμφωνα με τον Πλάτωνα («Πολιτεία», Μετάφραση Ν. Μ. Σκουτερόπουλος, Εκδόσεις Πόλις, 2002, σελ. 283) πρέπει να αποτελούν τον θεμέλιο λίθο πάνω στον οποίο οφείλει να οικοδομείται μια κοινωνία και ένα κράτος. Για να οικοδομηθούν, όμως, πρέπει πρώτα απ’ όλα να υπάρχουν.

Ελπίζουμε πως η δοκιμασία που περνάμε σήμερα θα μας οπλίσει με τα απαραίτητα εργαλεία για να μπορέσουμε αφενός να επανακαθορίσουμε τις σταθερές μας πάνω σε στέρεες βάσεις και αφετέρου να συλλογιστούμε για την οργάνωση της κοινωνίας που έχουμε ανάγκη.

Διαβάστε περισσότερα

Μάθαμε (και σήμερα) τι έχει μέσα το κεφάλι ενός ναζί

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ

• facebook.com/cholevasgerasimos
• cholevas@imerodromos.gr

Σήμερα, 30 Μαρτίου 2020, έφυγε από τη ζωή ο Μανώλης Γλέζος. Στις 30 Μαρτίου 1952 εκτελέστηκε ο Νίκος Μπελογιάννης.
Στο κεφάλι ενός ναζί ο συνδυασμός των ημερομηνιών είχε αυτό το αποτέλεσμα: 

 

Στις φωτογραφίες παρακάτω:

• Ο ναζί με τη σβάστικα στο χέρι και πίσω του τον Χίτλερ.
• Ο ναζί με τη σβάστικα στο στήθος την ώρα που μάθαινε παιδάκια να χαιρετάνε ναζιστικά.
• Απόσπασμα από το «αντίγραφον επιστολής στην γαλλική που δόθηκε στον υπασπιστή του Leon Degrelle κύριον Van Leeuw στην Μαδρίτη στις 24/7/1989». Ο Ντεγκρέλ ήταν επικεφαλής των Βαλονικών Ες-Ες. Αυτός που υπογράφει την επιστολή είναι ο ναζί υπαρχηγός της Χρυσής Αυγής, Χρήστος Παππάς (περισσότερα εδώ).

Αυτό το ναζίδι, λοιπόν, σήμερα έκανε την ανάρτηση που βλέπετε.
Συμπέρασμα, χωρίς πολλά – πολλά: Μάθαμε (και σήμερα) τι έχει μέσα το κεφάλι ενός ναζί.

Υ.Γ: Ο Χρήστος Παππάς είναι ναζί κανονικός και υπάρχουν αμέτρητες αποδείξεις γι’ αυτό. Παρ’ όλα αυτά στη δίκη της Χρυσής Αυγής επικαλέστηκε «τουριστικό» και «αποκριάτικο» ναζισμό (Οκτώβριος 2019). Διαβάστε τα αποσπάσματα παρακάτω, για να γίνει αντιληπτό για μια ακόμα φορά ότι – εκτός πολλών άλλων – ναζί σημαίνει και θρασύδειλο ανθρωπάριο.  

Πρ: Κάποιο άλλο κείμενο, έγγραφο, ο όρκος;
Παππάς: Τι λέτε όρκο; Ένα κείμενο προσωπικό που τότε, από καιρό, 21 ετών, το είδα πάλι όταν έγινε έρευνα.
Πρ: Χειρόγραφο είναι. Γραμμένο από εσάς.
Παππάς: Ναι, είναι χειρόγραφο.
Πρ: Αναφέρεται σε αρχές του εθνικοσοσιαλισμού.
Παππάς: Ναι, ξέρω ποιο λέτε, μου το διάβασε ο κ. Γεωργουλέας, αφορά ιδεολογικές αναζητήσες 20χρονου, δεν με εκφράζει.
Πρ: Τότε σας εξέφραζε;
Παππάς: Πολλά με εξέφραζαν.
Πρ: Τι έχει αλλάξει από τότε;
Παππάς: Όλοι εξελίσσονται κα πρόεδρε.
Πρ: Όχι όλοι, άλλοι εξελίσσονται, άλλοι όχι.
Πρ: H ΧΑ έχει σχέση με εθνικοσοσιαλισμό;
Παππάς: Όχι, η ιδεολογία μας είναι ο λαϊκός εθνικισμός, αυτό ξεκαθαρίστηκε πολύ πριν, είναι απόφαση του συνεδρίου του 1992 και με αυτήν την απόφαση…

Πρ: Θα το αποδοκιμάζατε; Ακούσαμε τον Παναγιώταρο χθες να λέει «όταν το βλέπαμε τους λέγαμε κάτω το χέρι».
Παππάς: Αν οι χαιρετισμοί προέρχονται από καθεστώς Μεταξά ή άλλα ευρωπαϊκά καθεστώτα, δεν είναι σωστό, το αποδοκιμάζω.
Πρ: Έχουμε δει και δικές σας φωτό.
Παππάς: Θέλω να ξεκαθαρίσω. Φωτό, κείμενα εν είδει ημερολογίου, άρθρα ή ό,τι άλλο αφορά δεκαετίες πίσω, δηλαδή μιλάμε για μέσα ’80, δεν με αφορούν, είναι κείμενα, όπως είχα πει στη Βουλή και αποτέλεσε αιτία παρεξήγησης απ τον κο Τατσόπουλο. Τότε του είπα ότι «πραγματικά σ’ ευχαριστώ», με πολιτική ειρωνεία, διότι μου θύμισε κάποιο κείμενο της νιότης. Αν είναι να δικαστώ για φωτογραφίες… Πιστεύω ότι το φρόνημα δεν διώκεται ποινικά. Είναι προσωπικές φωτό. Δεν επιχείρησα να τις δημοσιοποιήσω και δυστυχώς δεν τις είχα διαγράψει.

Πρ: Θα σας μιλήσω για μια πρόσφατη του 2009, που εμφανίζεστε εσείς στον τάφο του Μουσολίνι με τον σχετικό χαιρετισμό.
Παππάς: Μετά τον θάνατο του Ι. Μεταξά το 1941, οι στρατιώτες Έλληνες και πολίτες, χαιρετούσαν με αυτόν τον χαιρετισμό. Είναι τουριστική διέλευση και δεν πήγα μόνο εκεί, πέρασα όλη την Ιταλία, από Φλωρεντία, κάτω, πέρασα όλο τον Βορρά.

Εισ: Μια φωτο με το παιδί σας;
Παππάς: Βεβαίως είναι προσωπικό μου δεδομένο, ήταν το Τριώδιο, πλάκα κάναμε, κατηγορούμαι γι’ αυτό;

Διαβάστε περισσότερα