ΕΑΜ – ΕΑΜ – ΕΑΜ!

 ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

   75 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την ίδρυση του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου, του ΕΑΜ.
   Το ΕΑΜ και ο στρατός του, ο δοξασμένος ΕΛΑΣ, έγραψαν ένα «νέο ’21». Πολέμησαν το φασίστα Γερμανο-Ιταλό κατακτητή, χτυπήθηκαν από τον αγγλο-αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και τίμησαν μέχρι τέλους τον όρκο για «Λεύτερη Ελλάδα».
   Ψυχή και καρδιά του ΕΑΜ υπήρξε το ΚΚΕ. Ήδη από τις 1 – 3 Ιούλη του 1941, κατά την 6η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, προσδιορίστηκε με ως άμεσο επιτακτικό καθήκον για το Κόμμα, το λαό και τις οργανώσεις του η συγκρότηση ενός μετώπου εθνικής απελευθέρωσης.
    «Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ελλάδας – έλεγε η απόφαση της Ολομέλειας – καλεί τον ελληνικό λαό, τα κόμματα και τις οργανώσεις του, σ’ ένα εθνικό μέτωπο της απελευθέρωσης» με στόχους

• το διώξιμο της γερμανοϊταλικής κατοχής από την Ελλάδα,
• την ανατροπή της κυβέρνησης – οργανέτου τους,
• την υποστήριξη κάθε συνεπούς αντιφασιστικής δύναμης με όλα τα μέσα,
• το σχηματισμό προσωρινής κυβέρνησης απ’ όλα τα κόμματα, που θ’ αποκαταστήσει τις δημοκρατικές ελευθερίες του λαού, θα του εξασφαλίσει ψωμί και δουλειά, θα συγκαλέσει Συντακτική Εθνοσυνέλευση και θα υπερασπιστεί την ακεραιότητα και την ανεξαρτησία της Ελλάδας από κάθε ξενική ιμπεριαλιστική δύναμη».

    Πρώτη έκφραση του καλέσματος του ΚΚΕ ήταν στις 16 Ιούλη του ’41 η δημιουργία του Εργατικού ΕΑΜ. Το ΕΕΑΜ έθεσε ως στόχους του να οργανώσει την εργατική τάξη, τόσο για τις καθημερινές διεκδικήσεις και ανάγκες της, όσο και για την απαλλαγή της από τον κατακτητή μέσω της συγκρότησης ενός πανελλαδικού εθνικοαπελευθερωτικού μετώπου.
  Στις αρχές Σεπτέμβρη 1941, συγκλήθηκε η 7η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, που αποφάσισε την επιτάχυνση των διαδικασιών συγκρότησης του ΕΑΜ .
«Είναι καιρός – τονιζόταν στην απόφαση της Ολομέλειας – να περάσουμε από τη φιλολογία σε πρακτική δράση, στον τομέα αυτό. Από κάτω ίσαμε πάνω, πρέπει να αποκρυσταλλώσουμε τη συνένωση των εθνικών δυνάμεων, να τους δώσουμε οργανωτική μορφή. Η δουλειά άρχισε και θα προχωρήσει με όσους και όποιους θέλουν να δέχονται να αγωνιστούν για το ξεσκλάβωμα της χώρας».
   Στη βάση αυτής της απόφασης, εντός του ίδιου μήνα, το ΕΑΜ γίνεται πραγματικότητα στις 27 Σεπτέμβρη 1941
   Στις επαφές που έγιναν ανάμεσα στους εκπροσώπους του ΚΚΕ και τους εκπροσώπους των άλλων κομμάτων, το Μάη και τον Ιούνη του 1941, τα παλιά αστικά κόμματα χαρακτήρισαν «τυχοδιωκτισμό» τα σχέδια για οργάνωση αντίστασης εναντίον των κατακτητών και απέρριψαν τις προτάσεις για συνεργασία.
    Μόνο μερικά κόμματα και ομάδες συμφώνησαν να πραγματοποιηθεί η ενότητα για την οργάνωση του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα. Αυτά ήταν: Το Αγροτικό Κόμμα, το νεοσύστατο κόμμα «Ένωση Λαϊκής Δημοκρατίας» και το Σοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδας Οι εκπρόσωποι αυτών των κομμάτων προχώρησαν στις 27 Σεπτέμβρη του 1941 στην ίδρυση του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου (ΕΑΜ).
   Οι σκοποί του ΕΑΜ όπως διατυπώθηκαν στο ιδρυτικό του ήταν οι εξής:
α) Η απελευθέρωση του Εθνους μας από τον σημερινόν ξένον ζυγόν και η απόκτησις της πλήρους ανεξαρτησίας της χώρας μας.
β) Ο σχηματισμός προσωρινής κυβερνήσεως, σκοπός της οποίας θα είναι η προκήρυξις εκλογών διά Συντακτικήν Εθνοσυνέλευσιν, με βάσιν την αναλογικήν, ίνα ο λαός αποφανθή κυριαρχικώς επί του τρόπου της διακυβερνήσεώς του.
γ) Η κατοχύρωσις του κυριαρχικού τούτου δικαιώματος του ελληνικού λαού, όπως αποφανθεί περί του τρόπου της διακυβερνήσεώς του, παρά πάσαν αντιδραστικήν απόπειραν, ήτις θα τείνει να επιβάλλει εις τον λαόν λύσεις αντιθέτους προς τας επιθυμίας του και η εκμηδένισης, δι’ όλων των μέσων του ΕΑΜ και των οργάνων που το αποτελούν, πάσης τοιαύτης απόπειρας.
   Η ίδρυση και η δράση του ΕΑΜ και του ηρωικού στρατού του, του  ΕΛΑΣ, στάθηκαν από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα στην ιστορία της νεότερης Ελλάδας.
   Για πρώτη φορά στην Ελλάδα ενώθηκαν και πάλεψαν πλάι – πλάι, κάτω από τις δοξασμένες σημαίες μιας ενιαίας πατριωτικής απελευθερωτικής οργάνωσης, τόσο τεράστια πλήθη, που μετριούνταν σε εκατοντάδες χιλιάδες και εκατομμύρια αγωνιστές και αγωνίστριες.

   Ένα χρόνο αργότερα από την ίδρυση του ΕΑΜ κυκλοφορεί η μνημειώδης μπροσούρα του Δημήτρη Γληνού «Τι είναι και τι θέλει το ΕΑΜ» που αποτέλεσε το «Ευαγγέλιο» του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα.
 Ορισμένα αποσπάσματα:   
   – «Ο σημερινός αγώνας του λαού μας στο περιεχόμενό του δεν μπορεί να είναι τίποτ’ άλλο παρά απελευθερωτικός. Πρόκειται να κατακτήσουμε τη λευτεριά μας, να διώξουμε τους ξένους επιδρομείς από τη χώρα μας, να υπερασπίσουμε τα δικαιώματά μας στη ζωή και τον πολιτισμό. Πρόκειται ν’ ανοίξουμε το δρόμο για μιαν ελεύτερη, πολιτισμένη κι ευτυχισμένη Ελλάδα. Αυτός είναι ο πρώτος, ο υπέρτατος, ο μόνος σκοπός που μας προβάλλεται σήμερα επιτακτικά όσο ποτέ».
   – «Στη μορφή του, ο σημερινός αγώνας δεν μπορεί παρά να είναι παλλαϊκός, ν’ αγκαλιάσει όλα τα στρώματα του λαού, και τον εργάτη και τον αστό και τον αγρότη και τον διανοούμενο. Και μ’ αυτή την έννοια της παλλαϊκότητας, ο αγώνας αυτός χαρακτηρίζεται σαν αγώνας εθνικός. Ο σημερινός, λοιπόν, αγώνας που βγαίνει από τα πράγματα και την ψυχική διάθεση όλου του λαού, είναι αγώνας εθνικοαπελευθερωτικός, και μόνο αν έτσι κατανοηθεί και οργανωθεί μπορεί να φέρει το ποθητό αποτέλεσμα…».
   – «Ποια κόμματα και ποιοι πολιτικοί αρχηγοί μπορεί να μην είναι σύμφωνοι για την ανάγκη και τους σκοπούς του εθνικού απελευθερωτικού αγώνα; Οι προδότες και οι φασίστες μόνο. Υπάρχουν άλλοι που πιστεύουν πως ο λαός πρέπει να δεχτεί μοιρολατρικά τη σκλαβιά ή να περιμένει να τον σώσουν άλλοι από τη σκλαβιά; Ας το δηλώσουν. Μα, κι αν δεν το δηλώσουν το ίδιο συμπέρασμα θα βγει από τη στάση τους απέναντι στον αγώνα και απέναντι στο Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο…».
   – «Τι πρέπει να κάνεις; Να τι πρέπει να κάνεις. Πρώτα πρώτα, δεν πρέπει ποτέ, για κανένα λόγο, για καμιά περίπτωση να μείνεις μόνος, ξεκομμένος από το σύνολο, άτομο ξεμοναχιασμένο. Ενώσου με τους άλλους. Ενώσου με τους συναδέλφους σου, τους συντρόφους σου, τους συντεχνίτας σου. Έμπα στην οργάνωσή σου, στο σωματείο σου, στο συνεταιρισμό σου, στην ένωσή σου, στο επαγγελματικό σωματείο και γίνε μέλος ενεργητικό. Παίρνε μέρος σ’ όλους τους αγώνες, στις συζητήσεις για τα καθημερινά ζητήματα, προστάτευε τα δικαιώματά σου στη ζωή, για να εξασφαλιστεί η ζωή σου, η συντήρηση η δική σου και των δικών σου».
   Ολόκληρο το κείμενο του Δημήτρη Γληνού «Τι είναι και τι θέλει το ΕΑΜ» μπορείτε να το διαβάσετε ΕΔΩ
   Ενας μεγάλος άνθρωπος και δάσκαλος για τη νέα γενιά δημοσιογράφων, ο αείμνηστος Νίκος Καραντηνός, ο «Διονύσης» της Εθνικής Αντίστασης, έγραψε για τη επέτειο ίδρυσης του ΕΑΜ, υπό τον τίτλο «Κορυφαίο γεγονός σαν το ’21»  (Ριζοσπάστης, 28/9/2005):  
  «…ΤΟ ΕΑΜ  δεν μπήκε στη νεότερη Ιστορία μας σαν ένα απλό γεγονός, μια ηρωική παρένθεση. Ηρθε σαν κοσμογονική μεγάλη, ηφαιστειακή ώρα, που όργωσε κατάβαθα την Ελλάδα. Εσπειρε σπόρο λευτεριάς. Κι έπλασε νέους καινούριους κόσμους. ΤοΕΑΜ αντάμωσε τον κάθε αγωνιστή, τον κάθε πατριώτη σε κρίσιμες ώρες. Στάθηκε γι’ αυτόν μέσα στη χιτλεροφασιστική Κατοχή, το στήριγμα, η απαντοχή κι η ελπίδα.
   ΦΩΤΕΙΝΟ, λαμπερό το εγερτήριο σάλπισμα του ΕΑΜ που καλούσε κάθε πατριώτη να ενταχθεί στις γραμμές του και σκόπιμα παρελκυστική η τακτική των παλαιών κομμάτων στις προτάσεις, που τους έγιναν για να συμπράξουν. Μπροστά σ’ αυτή την κατάσταση, η λύση που απόμενε ήταν μία. Να περάσουν αποφασιστικά στο προσκήνιο οι καθ’ αυτού λαϊκές δυνάμεις. Ετσι η υπόθεση του έθνους και του απελευθερωτικού αγώνα πέρασε στα χέρια του ίδιου του λαού.
   ΜΠΟΡΕΙ να πέρασαν 64 χρόνια από τότε και μένει στη μνήμη του λαού μας, του μεγάλου, του σοφού δάσκαλου, του αταλάντευτου κομμουνιστή ηγέτη, του Δημήτρη Γληνού, το κάλεσμα σ’ εκείνο το μοναδικό βιβλιαράκι «Τι είναι και τι θέλει το ΕΑΜ », που στάθηκε βασικό για τους στόχους του Αγώνα. Θα έλεγε κανείς πως το βιβλιαράκι αυτό ήταν ένας παιάνας, που το κράτησαν χιλιάδες και χιλιάδες αγωνιστές. Ηταν το αλφαβητάρι του Αγώνα μας.   
   ΔΥΝΑΤΟΣ, δωρικός ο λόγος του Γληνού, δίνει πρόσταγμα, κάλεσμα που λέει: «ΟΧΙ. Δεν υπάρχει συμβιβασμός και μοιρολατρική αποδοχή της σκλαβιάς. Ενας και μόνος δρόμος ανοίγεται μπροστά μας. Ο δρόμος της ενεργητικής Αντίστασης, ο δρόμος του εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνα. Παλλαϊκός αγώνας για την οριστική κατάχτηση της λευτεριάς. Αυτή είναι η ηρωική διάθεση του ελληνικού λαού, που θέλει να ζήσει. Που θα παλέψει όλος μαζί ενωμένος, που θα παλέψει και θα νικήσει…».
   ΔΕΝ ξεχνιέται και ποτέ δε θα ξεχαστεί η αποτρόπαια και φρικαλέα πράξη που διέπραξε η κυβέρνηση Τσουδερού που μαζί με τους Μανιαδάκηδες κι όλους τους πράκτορες, παράδωσαν – σε κανονική παράδοση με τα κλειδιά της φυλακής και τους καταλόγους – τους κομμουνιστές, που είχαν στην Ακροναυπλία, στην Ανάφη και σε άλλα στρατόπεδα. Τους παράδωσαν στους χιτλερικούς δήμιους. Που τους εκτέλεσαν στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής.
  ΤΙΜΩΝΤΑΣ τα 64 χρόνια από την ίδρυση του ΕΑΜ δεν μπορούμε να μη θυμηθούμε την πλατιά και μοναδική στην ιστορία μας λαϊκή ενότητα, που εξασφάλισε αυτό το ένδοξο μέτωπο στον αγώνα της λευτεριάς και της δημοκρατίας. Δεν έχουμε το δικαίωμα να ξεχνάμε τους περίλαμπρους αγώνες στις πόλεις και στην ύπαιθρο για τη ζωή του λαού και της νεολαίας.  
   ΤΟ ΕΑΜ, λέει το γνωστό εκείνο τραγούδι της Κατοχής, μας «έσωσε από την πείνα». Ο αγώνας για την επιβίωση του λαού στάθηκε ένας από τους πρώτους στόχους που με αποφασιστικότητα επιδίωξε το ΕΑΜ και που με μεγάλη επιτυχία τον πέτυχε. Ο ασταμάτητος καθημερινός αγώνας για την εξασφάλιση των αναγκαίων τροφίμων έκανε δυνατή τη λειτουργία των συσσιτίων φυσικά με πολλούς κινδύνους από τους Γερμανούς.
   ΗΤΑΝ μια μεγάλη μάχη ζωής, που έδωσαν τότε οι Οργανώσεις του ΕΑΜ κι έσωσαν χιλιάδες κόσμο ιδιαίτερα στην Αθήνα και στις άλλες πόλεις της χώρας. Ηταν αληθινή μάχη που έδωσαν αντάμα κομμουνιστές, ΕΑΜίτες και ΕΠΟΝίτες για να αποσπάσουν από τους ξένους καταχτητές και τους μαυραγορίτες μια κουταλιά μπλουγούρι.
   ΠΩΣ να μη θυμηθείς τους άθλιους εκείνους δήθεν συμβουλάτορες, που από τους πρώτους κιόλας μήνες, που ξεκινήσαμε τον αγώνα μέσα στα Ανώτατα Ιδρύματα με την ΟΚΝΕ κι έπειτα με το ΕΑΜ Νέων και την ΕΠΟΝ, μας καλούσαν για να μας συμβουλεύσουν τάχατες «πατρικά»: Να παρατήσουμε τα γραψίματα στους τοίχους με συνθήματα και τα τρεξίματα με τις επιτροπές. Χάνετε άδικα το χρόνο των σπουδών σας, τα πτυχία σας. Μήπως νομίζετε, έλεγαν, πως εσείς με τα συνθήματα θα διώξετε τους Γερμανούς, πού ‘χουν στα χέρια τους όλη την Ευρώπη; Αφήστε τις διαδηλώσεις, τις απεργίες κι όλα τα άλλα και κοιτάχτε με φρονιμάδα τις σπουδές σας. Και πολύ συχνά έταζαν υποσχέσεις για μελλοντικά «βουλευτιλίκια» όταν θα λευτερωνόταν η χώρα. Τα νιάτα της Αντίστασης δεν άκουσαν τους συμβουλάτορες. Δε δέχτηκαν τη φρονιμάδα. Μπήκαν ολόψυχα στο μεγάλο αγώνα. Πάλεψαν ηρωικά κι έδωσαν χιλιάδες ζωές για τη λευτεριά της Ελλάδας…
   «Τα πτυχία κι οι σπουδές μας μπορούν να περιμένουν… Αλλά η ζωή στους δρόμους καθημερινά τουφεκίζεται, εκεί είναι η θέση μας. Δεν είμαστε φρόνιμοι»… Αυτή ήταν η απάντησή τους.
    ΚΟΡΥΦΑΙΟ γεγονός μένει πάντα το ΕΑΜ . Και στέκεται επάξια δίπλα στο Εικοσιένα. Δεν είναι μόνο ένας τίτλος τιμής για τους κομμουνιστές και το ΚΚΕ, που πρωτομάχησαν και τους άλλους αντιφασίστες που αγωνίστηκαν στις γραμμές του. Το ΕΑΜ είναι μια αστείρευτη πηγή πείρας διδαγμάτων και αγωνιστικού φρονηματισμού. Η ασυμβίβαστη πάλη του για την εθνική ανεξαρτησία ενάντια στο χιτλερισμό και τους ελληνόφωνους συνεργάτες του, η πλατιά λαϊκή ενότητα είναι μερικά από τα βασικά διδάγματα του ΕΑΜ.
    ΤΟ ΕΑΜ με τους πολύμορφους αγώνες του κέρδισε άξια τη θέση του στο μεγάλο αντιστασιακό κίνημα των λαών της Ευρώπης, συσπειρώνοντας και ενεργοποιώντας τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού σ’ ένα μεγάλο παλλαϊκό ξεσηκωμό. Σ’ ένα τεράστιο και μοναδικό αναγεννητικό έργο (…).
    Το ΕΑΜ μάς δείχνει το δρόμο».

    Κάποιοι σαν «αντίλογο» θα έλεγαν, ενδεχομένως, ότι από τη στιγμή που ο λαός δεν κατέκτησε τότε την εξουσία, ότι μιας και τα όρια του ΕΑΜ δεν μπόρεσαν όπως φάνηκε από μια σειρά απαράδεκτων λαθών να ξεπεράσουν τα όρια της στρατηγικής του κομμουνιστικού κινήματος με συνέπεια να μην γίνει κατορθωτή η διπλή απελευθέρωση τόσο από την ξενική ιμπεριαλιστική κατοχή όσο και από την εγχώρια αστική πολιτική εξουσία, ότι όλα αυτά ήταν «μάταια»…
    Πως κατορθώματα όπως η αθάνατη εποποιία της Αντίστασης, το γεγονός ότι χάρη στη δράση του ΕΑΜ δεν στάλθηκε ούτε ένας Έλληνας εργάτης για να δουλέψει στα γερμανικά εργοστάσια, ότι η σωτηρία του λαού από την πείνα, η δημιουργία φύτρων της λαϊκής εξουσίας στην Ελλάδα, ότι όλα αυτά ήταν «μάταια»…
    Κάποιοι άλλοι θα συνεχίσουν να επιδίδονται στο ατόπημα του τεμαχισμού του ΕΑΜ. Ένα ατόπημα που ειδικά στις σημερινές συνθήκες συνιστά πολιτικό και ιστορικό αναθεωρητισμό της έσχατης μορφής  Πρόκειται για όσους αναφέρονται συχνά στο πρόγραμμα του ΕΑΜ που μιλούσε για «καθημερινή πάλη για να μην τσακιστεί ο λαός κάτω από την πείνα, την αρρώστια και τις υλικές στερήσεις», αλλά που μονίμως «ξεχνούν» εκείνη την στροφή από τον ΥΜΝΟ του ΕΑΜ: «…έχει πρόγραμμα Λαοκρατία…».
    
Ας τους αφήσουμε στην πλάνη τους. Για να δανειστούμε τα λόγια του Δ.Μαριόλη («Η αδύνατη ταξική ανακωχή», εκδόσεις ΚΨΜ) «το ΕΑΜ ήταν η πολιτική πρωτοβουλία που απελευθέρωσε μια απίστευτη κοινωνική δυναμική, μετουσίωσε τη δυσαρέσκεια και τη λαϊκή θέληση για αντίσταση σε καθημερινή πολιτική πάλη, ενεργοποίησε υπόγεια ρεύματα που βρίσκονταν σε λανθάνουσα μορφή, ενοποίησε την πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας σε ριζοσπαστική κατεύθυνση και δημιούργησε τις βάσεις που πάνω τους άνθησε το μαζικότατο κίνημα αντίστασης, η λαϊκή αυτενέργεια, οι λαϊκοί θεσμοί της αντίστασης, η πνευματική και πολιτιστική αναγέννηση».
   Κόντρα λοιπόν σε αυτού του τύπου τις ερμηνείες, το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ θα αποτελούν πάντα τους φωτεινούς σηματοδότες της δυνατότητας του λαού, μέσα από το κτίσιμο του δικού του μετώπου, να επιτύχει την συνολική του απελευθέρωση.

Διαβάστε περισσότερα

Αυστηρώς Ακατάλληλο...

Κλονίζεται η Ντόυτσε Μπανκ! είναι ημέρες (καιρό τώρα) που οι μετοχές της καταρρέουν! Γιατί; Δεν μας έχει πιει αρκετό αίμα; Να προσφέρουμε κι άλλο! Διότι, αν καταρρεύσει η Ντόυτσε Μπανκ, πώς θα αντέξει η Τράπεζα Αττικής; Γελοίοι!
Ο δαιμόνιος κύριος Παππάς. Εστειλε το παρδαλό κατσίκι για μαλλί και βγήκε κουρεμένο. Ο κ. Καλογρίτσας τζούνιορ. Επάγγελμα: υιός εργολάβου! Δεν είναι «εργολάβος ο ίδιος», καθώς εδήλωνε
ο ταλαντούχος κύριος Παππάς. Γατάκι ήταν κι έκανε νιάου-νιάου στα κεραμίδια. Εκεί που πέφτει ο ΕΝΦΙΑ και μας πλακώνει. Γελοίοι!
Ποιος Καλογρίτσας; δεν τον γνωρίζω τον κύριο! απλώς μιλούσα σε ημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ εναντίον της διαπλοκής κι αυτός με άκουγε πρώτο τραπέζι πίστα -  Παππάς και πάλι. Μπέέέ εμείς, αλλιώς κινδυνολογούμε. Γελοίοι!
Εως τώρα, ο ταλαντούχος κύριος Παππάς έκοβε βόλτες μέσα στο μυαλό του Τσίπρα, αίφνης σφίξανε τα γάλατα, την κάνανε τα γίδια και κατέφθασαν οι λαγοί ράτσας κονίκλοβιτς! Νέα ξεφτιλίκια και
ο δαιμόνιος κύριος Παππάς απαιτεί από εμάς να βελάζουμε, αλλιώς συμπλέουμε με τα αφεντικά μας. Και πουλάει την ΕΥΔΑΠ! Μπέέέ! Και βάζουν έναν Δυνάστη-Δανειστή επικεφαλής στο Υπερταμείο. Μπέέέ! Και ξανα-αιματοκόβουν μεθαύριο επικουρικές! Μπέέέ! Πόσο άλλο
μπέέέ θέλεις, ρε Παππά, για να χορτάσεις; Πόσα ακόμα παιδάκια πρέπει να πεινάσουν σε αυτήν τη χώρα για να χορτάσει η μωρία σου και η μωροφιλοδοξία σου;
Ως φαίνεται, κάτι ήξερε ο ποιητής όταν προέβλεπε ότι «το μέλλον θα ’χει πολλή ξηρασία». Ως φαίνεται, ήξερε ότι θα ’ρθουν κάτι πουλητάρια που θα υποδύονται τους αριστερούς και θα πουλάνε τα νερά (τα νερά, ρε;), τα λιμάνια, τους δρόμους, τα αεροδρόμια και ό,τι άλλο βρουν μπροστά τους! Γελοίοι!
Από πού το βρήκατε, ρε, το Ελληνικό; Σε «ποιες σελίδες Μαρξισμού» σπουδάσατε Κατωτάτη Καζινική; Ποιους δουλεύατε όταν διαβεβαιώνατε τους ανθρώπους ότι «κανένα σπίτι δεν θα πάει σε χέρια τραπεζίτη»; Τι εννοούσατε; ότι θα τους μαχαιρώσετε τώρα πισώπλατα με τα κόκκινα δάνεια; Γελοίοι!
Και τι διαφορά υπάρχει αν θα αρπαχτούν τα σπίτια των ανθρώπων με δική σας πρωτοβουλία, ή αν θα τα πυρπολήσετε εκτελώντας διαταγές της Τρόικας; Ποιοι θα φάνε πάλι τις μίζες; Πόσα θα βγάλεις, ρε κοράκι, απ’ το σαλονάκι; Απ’ την κουζίνα; απ’ την κρεβατοκάμαρα; Πόσα, ρε ωμοφάγοι και αχόρταγοι;
Εχετε χώσει τα χέρια σας στο αίμα αυτής της χώρας ακριβώς με τον τρόπο που τα έχωσαν έως τώρα όλοι οι μνημονιακοί. Ουδεμία σχέση έχετε πια με κόμμα (πόσω μάλλον αριστερό), αλλά με κλίκα, με ορδή, με συμμορία. Ιδιωτικοποιείτε τα πάντα, «στο τέλος θα ιδιωτικοποιήσετε και τη μάνα που σας γέννησε» καθώς λέει ο Σαραμάνγκου - συν όσα λέει παρακάτω.
Ομως ξέρετε τί κάνετε. Θα διχάσετε και θα πολώσετε τον λαό, όσο δεν παίρνει. Μόνον και μόνον για να διασώσετε μερικά απ’ τα πανάκριβα ιμάτια που αποκτήσατε. Διότι για όλα τα
υπόλοιπα η συνείδησή σας λιάζεται. Εχει μειωθεί ο κατώτατος μισθός κατά 19,5% (ΟΑΕΔ), ενώ στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες (ακόμα κι αυτές της κρίσης) δίνονται αυξήσεις, κι εσείς προχωρείτε στην καθιέρωση ακόμα πιο ευέλικτων μορφών εργασίας! Μπέέέ! - πανηγυρίζω για το έργο σας. Εχουν μειωθεί 30% οι μισθοί κι έχουν ανεβεί 30% οι φόροι κι εσείς βάζετε χέρι στις τελευταίες δεκάρες των αποθεματικών. Μπέέέ! - πανηγυρίζω για το έργο σας. Εχει έναν χρόνο
να πει μια αλήθεια (αριθμός: 1) ο Τσίπρας κι εγώ για τα επόμενα 99 χρόνια, μπέέέ, θα πρέπει να πανηγυρίζω για το έργο σας. Γελοίοι.
Δεν έφταιγαν αυτοί, «τόσοι ήτανε» έχει πει πάλι ο ποιητής. Τι «τόσοι», αγαπητέ μου; για ρώτησέ τους. Διάνοιες νομίζουν ότι είναι, άνετα νομίζουν ότι μας δουλεύουν, έξυπνα πιστεύουν ότι μας τη φέρνουν. Με επαίνους στολίζουν ο ένας τον άλλον! Δεν
ακούσατε τον κ. Τσακαλώτο να αραδιάζει τις φεμινιστικές περγαμηνές της κυρίας Ολγας Χαρίτου; Δεν είναι του ανδρός της (του βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Χριστόφορου Παπαδόπουλου), μπορεί από μόνη της να ξεπουλήσει μέσω του Υπερταμείου όλα τα βοσκοτόπια και τα αμπελοχώραφα της επικράτειας. Μπορείς να ξεπουλήσεις και τη μάνα σου, που λέει κι ο Σαραμάνγκου, αν δεν διαθέτεις φεμινιστικές περγαμηνές; Μπορείς να ξεπουλήσεις και τα μοναστήρια της Παναγίας, αν δεν ξέρεις από εκπλειστηριασμούς οίκων των φτωχών και των εκπτωχευμένων; Μπορείς
ρε ζώον; μίλα! Μπέέέέ! Μπράβο!
Οχι! Δεν ήταν αυτό πρώτη φορά Αριστερά, ήταν πρώτη φορά τέτοια συμφορά για την Αριστερά.
Μπέέέ, ανάθεμα την τύχη μου...
Εγώ, το γελάδι...

Διαβάστε περισσότερα

Animation: Τα social media, τα smartphones και ο θάνατος της ομιλίας

Η animation ταινία «Death of Speech» (Ο Θάνατος της Ομιλίας) περιγράφει αυτό ακριβώς που λέει ο τίτλος της.

Στεκόμαστε δίπλα - δίπλα, δεν μιλάμε, παίζουμε με το κινητό, επικοινωνούμε με το smartfone ακόμη και σε περιπτώσεις που βρισκόμαστε face to face.

Είναι αυτή αληθινή επικοινωνία και επαφή.

Διαβάστε περισσότερα

Ένας Σαμαράς που τον έλεγαν Τσίπρα

    Το άνευ προηγουμένου ξεπούλημα συντελέστηκε. Το Ελληνικό με τις κυβερνητικές ψήφους των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ καθώς και με τις… αντιπολιτευτικές ψήφους των ΝΔ/ΠΑΣΟΚ/ΠΟΤΑΜΙ/Λεβέντης πέρασε στα χέρια του ομίλου Λάτση. 
    Αξίζει να θυμηθούμε για μια ακόμα φορά με ποια μάσκα κυκλοφορούσαν μέχρι πρότινος αυτοί που ηγήθηκαν του ξεπουλήματος.
    Όσα ακολουθούν ο κ.Τσίπρας τα έλεγε στις 28 Φλεβάρη 2014 σε εκδήλωση στην Αργυρούπολη με τίτλο «Το Ελληνικό ΔΕΝ πωλείται»:

    -«Κατάθεση ψυχής», λοιπόν, το Ελληνικό. Αλλά το ξεπουλήσανε…
    -«Μάχη που δεν πρόκειται να την εγκαταλείψουμε» το Ελληνικό. Αλλά την ξεπουλήσανε…
    -«Η εναλλακτική (τους) αντίληψη για την κοινωνία» το Ελληνικό. Αλλά τα ξεπουλήσανε…
    -«Είναι πρωτοφανές και αδιανόητο, μια κλίκα να αποφασίζει για το μέλλον του δημόσιου πλούτου, δίχως διαφάνεια, δίχως κοινοβουλευτική εποπτεία και έλεγχο, λες και πρόκειται για τα αμπελοχώραφα που κληρονόμησαν από τους παππούδες τους», ήταν τα λόγια του κ.Τσίπρα στην ίδια εκδήλωση για το Ελληνικό. Αυτό που ξεπουλήσανε…
    Δεν θα μπορούσε κανείς να το περιγράψει καλύτερα απ΄ ό,τι το είχε περιγράψει ο ίδιος ο κ.Τσίπρας σε εκείνη την εκδήλωση:
«Στο Ελληνικό - έλεγε - όλα αυτά τα χρόνια συγκρούονται δύο κόσμοι. Αυτός που υπερασπίζεται με αγώνες το δημόσιο συμφέρον και αυτός που ευνοεί τα ιδιωτικά κερδοσκοπικά συμφέροντα. Αυτός που υπερασπίζεται την ήπια ανάπτυξη με σεβασμό στο περιβάλλον και αυτός που προωθεί την Fast track εκποίηση. Αυτός που υπερασπίζεται τη βιώσιμη ανάπτυξη, τους ελεύθερους χώρους, τη πρόσβαση των πολιτών στο θαλάσσιο μέτωπο, τη προοπτική του μητροπολιτικού πάρκου και αυτός που στόχο έχει να μετατρέψει την περιοχή σε ένα θύλακα τζόγου, τσιμέντου και πλούτου για τους λίγους».
    Αν όμως υπάρχειακόμα αμφιβολία για τι είδους είναι η «κλίκα που αποφασίζει» και ξεπουλάει το Ελληνικό και όλη την δημόσια περιουσία «λες και πρόκειται για τα αμπελοχώραφα που κληρονόμησαν από τους παππούδες τους», υπάρχει μια ακόμα δήλωση:

Αυτά ο κ.Τσίπρας τα έλεγε στις 12 Γενάρη 2015. Δυο μόλις βδομάδες πριν αναδειχτεί πρωθυπουργός.
    Σήμερα, δυο χρόνια μετά, για ό,τι τον είχε ρωτήσει τότε ο Χατζηνικολάου ο Τσίπρας πέτυχε «τρία στα τρία: Και το Ελληνικό ξεπούλησε, και την ΕΥΔΑΠ με την ΔΕΗ τις ενέταξε στο υπερταμείο του ξεπουλήματος.
    Επομένως δεν χρειάζονται πολλά λόγια για να περιγράψει κανείς τι συμβαίνει στον τόπο. Για την ακρίβεια αρκούν τα λόγια του ίδιου του πρωθυπουργού να μας περιγράφει τον εαυτό σαν έναν ακόμα Σαμαρά, που απλώς τον λένε Τσίπρα…

Διαβάστε περισσότερα

Ποιά είναι τα όρια στην ανάρτηση φωτογραφιών με παιδιά στο διαδίκτυο

Μωράκι τραβάει και βγάζει την πάνα του, 3χρονο κοριτσάκι κάνει την πρώτη του βουτιά στη θάλασσα, 6χρονο αγοράκι κλαίει πρώτη μέρα στο σχολείο, 12χρονη μασάει επιδεικτικά τσίχλα κλπ. φωτογραφίες με προσωπικές στιγμές παιδιών που κατακλύζουν  το διαδίκτυο και έχουν «ανεβάσει» οι γονείς τους.

Με αφορμή την είδηση, που δημοσιεύθηκε πριν από λίγες ημέρες στο διεθνή Τύπο, ότι μία 18χρονη στην Αυστρία μήνυσε τους γονείς της γιατί αναρτούσαν  φωτογραφίες της ίδιας, όταν ήταν παιδί και έφηβη, στο facebook, χωρίς τη συγκατάθεσή της,  παραβιάζοντας την ιδιωτικότητά της, ειδικοί μιλούν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ για το συγκεκριμένο φαινόμενο και απαντούν στο ερώτημα: «Τελικά, να ανεβάζουν οι γονείς φωτογραφίες των παιδιών τους στο διαδίκτυο»;
Από τις δηλώσεις τους προκύπτει ότι δεν πρόκειται καταρχήν για μία παράνομη ενέργεια, πρέπει όμως, να δίνεται προσοχή από τους γονείς στην ανάγκη προστασίας των προσωπικών δεδομένων των παιδιών, της ιδιωτικής τους ζωής, αλλά και στη σημασία που έχει η εξασφάλιση της προηγούμενης συγκατάθεσης των παιδιών τους, κυρίως των εφήβων.

Τα δικαιώματα του παιδιού
«Θεωρούμε ότι ανεξάρτητα από το εάν οι φωτογραφίες, στις οποίες απεικονίζεται το παιδί αποτυπώνουν προσωπικές στιγμές που το φέρνουν σε δύσκολη θέση, τώρα ή στο μέλλον, ή όχι, δεν παύουν να αποτελούν προσωπικά δεδομένα και κομμάτι του "ψηφιακού αποτυπώματός" του» τονίζει  ο Συνήγορος του Παιδιού.
Όπως έγινε γνωστό μέσα από τα δημοσιεύματα του διεθνούς Τύπου, ο πατέρας της 18χρονης στην Αυστρία υποστηρίζει πως είχε κάθε δικαίωμα ως γονιός να «ανεβάζει» φωτογραφίες της κόρης του στο facebook, παρά τη δική της άρνηση.
Για τον Συνήγορο του Παιδιού, «η επιθυμία ενός γονέα να απαθανατίζει στιγμές της ζωής του παιδιού του είναι απολύτως κατανοητή, ωστόσο από τη στιγμή που φωτογραφίες δημοσιεύονται σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, παύουν να είναι προσωπικές, αποποιούμαστε τα πνευματικά δικαιώματά τους, γίνονται δημοσίως και εύκολα προσβάσιμες και διαθέσιμες προς όλους, μπορούν να υποστούν αλλαγές και να χρησιμοποιηθούν από (κακόβουλους) τρίτους και δεν διαγράφονται οριστικά (ακόμη και αν διαγραφεί το προφίλ, πολλές πληροφορίες δεν αφαιρούνται και ενδέχεται να υπάρχουν αλλού στο διαδίκτυο).
Με άλλα λόγια, η ανάρτηση από γονείς στοιχείων των παιδιών τους (φωτογραφίες, βίντεο, ονόματα, τοποθεσίες, στοιχεία σχολείου, φίλων κλπ) στο διαδίκτυο ενδέχεται να θέσει, άθελά τους και εν αγνοία τους, τα παιδιά τους σε κίνδυνο. Θεωρώντας δεδομένη την αίσθηση ευθύνης και αγάπης προς το παιδί τους και στο πλαίσιο της άσκησης του γονικού τους ρόλου, ενθαρρύνουμε τους γονείς να συζητήσουν και να συνεργαστούν μεταξύ τους και με το παιδί τους, με γνώμονα το υπέρτατο συμφέρον του παιδιού, την προστασία της εικόνας και της ταυτότητας του και την αποφυγή προβλημάτων και δυσάρεστων καταστάσεων στο παρόν ή στο μέλλον». 
Ο Συνήγορος του Παιδιού λαμβάνει συχνά αναφορές που «κυρίως αφορούν διαφωνίες διαζευγμένων γονέων για το χειρισμό αναρτήσεων με τα παιδιά τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Στο πλαίσιο του διαμεσολαβητικού του ρόλου και της αποστολής του για την προάσπιση και προαγωγή των δικαιωμάτων του παιδιού, υπενθυμίζει στους γονείς ότι σύμφωνα με το νόμο η ιδιωτική ζωή των ανηλίκων πρέπει να προστατεύεται («Κανένα παιδί δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο αυθαίρετης ή παράνομης επέμβασης στην ιδιωτική του ζωή, στην οικογένειά του, στην κατοικία του ή στην αλληλογραφία του, ούτε παράνομων προσβολών της τιμής και της υπόληψής του», Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού Ν. 2101/92, άρθρο 16).
Επιπλέον, επισημαίνει ότι «για το ζήτημα αυτό πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη και η γνώμη του παιδιού, δεδομένου ότι το θέμα το αφορά άμεσα, όπως άλλωστε προβλέπεται και στο άρθρο 12 του προαναφερθέντος νόμου («Τα Συμβαλλόμενα Κράτη εγγυώνται στο παιδί που έχει ικανότητα διάκρισης το δικαίωμα ελεύθερης έκφρασης της γνώμης του σχετικά με οποιοδήποτε θέμα που το αφορά, λαμβάνοντας υπόψη τις απόψεις του παιδιού ανάλογα με την ηλικία του και με το βαθμό ωριμότητάς του….»)».      
Προσωπικά Δεδομένα    
«Η συγκεκριμένη υπόθεση- με την ιδιαιτερότητα της - αναδεικνύει περίτρανα», σύμφωνα με τον Δημήτρη Ζωγραφόπουλο, νομικό ελεγκτή της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (ΑΠΔΠΧ) ότι «η προστασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα είναι ένα από τα μεγαλύτερα , ένα από τα σπουδαιότερα νομικά ζητήματα της εποχής μας, και, πλέον, ένα σοβαρότατο κοινωνικό πρόβλημα». Ο κ Ζωγραφόπουλος εκφράζει τη βεβαιότητα ότι η κατάσταση θα γίνεται όλο και πιο κρίσιμη τα επόμενα χρόνια, για τον απλούστατο λόγο ότι αυξάνουν οι πιθανότητες επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και οι τεχνικές επεξεργασίας τους. «Για παράδειγμα, όταν  μιλάμε για το "διαδίκτυο των πραγμάτων" (internet of the things - IoT), όπου πράγματα που υπάρχουν στον περιβάλλοντα χώρο μας, στο σπίτι μας, που παραδοσιακά θεωρείται άσυλο, στο αυτοκίνητό μας, στις συσκευές που φέρουμε πάνω μας, θα διασυνδέονται μεταξύ τους μέσω του διαδικτύου και θα μεταφέρουν προσωπικά μας δεδομένα (σε ποιους άραγε και για ποιους σκοπούς;), η κοινή λογική μας - και η λογική που διέπει τη νομοθεσία - πρέπει  να γίνεται συνεχώς περισσότερο προστατευτική».
Είναι σημαντικό οι γονείς να συνειδητοποιήσουν ότι όταν αναρτούν φωτογραφίες των παιδιών τους στο διαδίκτυο, αυτομάτως, όπως εξηγεί ο κ Ζωγραφόπουλος, διενεργούν επεξεργασία προσωπικών δεδομένων και καθίστανται από το νόμο (κυρίως από την ισχύουσα οδηγία 95/46 της ΕΕ καθώς και το Γενικό Κανονισμό για την Προστασία Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα στην ΕΕ, που θα ισχύσει από το Μάιο του 2018) υπεύθυνοι επεξεργασίας. Φέρουν, συνεπώς, ακέραια την ευθύνη για τα δεδομένα που επεξεργάζονται και την ασφάλεια των δεδομένων αυτών. Το πρόβλημα είναι ότι οι γονείς πράττουν ανάλογα με την αντίληψη που οι ίδιοι έχουν για το τι είναι επιτρεπτό και αναγκαίο».  

Τον Μάιο του 2018, όταν θα τεθεί σε ισχύ ο Γενικός Κανονισμός για την Προστασία Δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα στην ΕΕ θα θέσει πιο αυστηρές προϋποθέσεις για την παροχή της συγκατάθεσης για την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων. Περιλαμβάνει ειδική διάταξη για τη συγκατάθεση παιδιού σε σχέση με τις υπηρεσίες της κοινωνίας της πληροφορίας, όπως είναι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (άρθρο 8). Μολονότι το πλαίσιο γίνεται λοιπόν, πιο αυστηρό - προβλέποντας επίσης μεταξύ άλλων ότι ένα παιδί για να αποκτήσει facebook θα πρέπει να είναι τουλάχιστον 16 ετών ή αν είναι μεταξύ 13 και 16, μόνο εφόσον η συγκατάθεση παρέχεται από τα πρόσωπα που έχουν τη γονική μέριμνα - ουσιαστικά δεν επιλύει ζητήματα όπως αυτό της 18χρονης.  
Αυτό, σύμφωνα με τον νομικό ελεγκτή της ΑΠΔΠΧ, «αναδεικνύει το γεγονός ότι οι γονείς πρέπει οπωσδήποτε να έχουν επίγνωση ότι η ανάρτηση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα συνιστά μια απεμπόληση κατά κάποιο τρόπο του δικαιώματος που έχει το ίδιο το παιδί στη δική του εικόνα και στη δική του προσωπικότητα. Είναι πολύ διαφορετικό το να δημιουργήσεις ένα άλμπουμ με φωτογραφίες, που βρίσκεται φυλαγμένο στο σπίτι και το δείχνεις σε συγγενείς και φίλους από το να το αναρτάς σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, πόσο μάλλον όταν το προφίλ, που δημιουργείται, είναι εν δυνάμει ανοιχτό σε δεκάδες, χιλιάδες άτομα. Ο καθένας - ακόμα και παντελώς άγνωστος - μπορεί όχι απλά να δει τη φωτογραφία, αλλά να την κατεβάσει στον υπολογιστή του , να την επεξεργαστεί και να τη φυλάξει εφ' όρου ζωής, με όποιους κινδύνους αυτό συνεπάγεται για ένα πρόσωπο».    Ως απάντηση στην αντίληψη κάποιων γονέων ότι "εγώ δεν έχω κάτι να κρύψω", ο κ. Ζωγραφόπουλος υπογραμμίζει ότι δεν πρέπει να συγχέουμε τη διαφάνεια με την έκθεση.
«Η αρχής της διαφάνειας απευθύνεται κυρίως σε φορείς τόσο του δημοσίου όσο και του ιδιωτικού τομέα. Εδώ, δεν τίθεται θέμα διαφάνειας στην προσωπική ζωή, η προσωπική ζωή εξ ορισμού καλύπτεται από ιδιωτικότητα, η οποία κάμπτεται κατ' εξαίρεση. Ομοίως, δεν πρέπει να συγχέουμε την ιδιωτικότητα με την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. Οι έννοιες είναι συγγενείς, αλλά όχι ταυτόσημες. Η προστασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα δεν καλύπτει μόνο τις καθαρά ιδιωτικές στιγμές ενός παιδιού (παιχνίδι, ύπνο, φιλικές σχέσεις, κλπ.), μπορεί να καλύπτει και δημόσιες στιγμές του. Για παράδειγμα, δεν επιτρέπεται κάποιος χωρίς τη συγκατάθεση του ενδιαφερόμενου γονέα να φωτογραφίσει ένα παιδί δημοσίως, πχ. στην παρέλαση ή στο σχολείο, και να αναρτήσει τη φωτογραφία στο διαδίκτυο. Η έλλειψη της συγκατάθεσης του παιδιού, όπως αυτή παρέχεται από τους γονείς του, καθιστά την επεξεργασία αυτή παράνομη».  
Συμπερασματικά, ο κ Ζωγραφόπουλος τονίζει ότι «οποιοδήποτε νομικό πλαίσιο θα παρέχει ατελή νομική προστασία σε πρόσωπα όπως η κοπέλα από την Αυστρία. Γιατί η νομική προστασία θα παρέχεται εκ των υστέρων, αφού έχει γίνει το "κακό"». «Προσωπικά» διευκρινίζει, «επιμένω στο ότι η προστασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα είναι πρωτίστως θέμα κουλτούρας και η κουλτούρα χτίζεται με την εκπαίδευση. Είναι ταυτόχρονα υπόθεση του καθενός μας και υπόθεση συλλογική, αφορά όλους τους φορείς σε όλους τους τομείς της κοινωνικής και οικονομικής ζωής (στη δουλειά, στο σχολείο, στα ΜΜΕ, κλπ.). Όλοι πρέπει να έχουν συνείδηση ότι τα προσωπικά δεδομένα είναι προστατευόμενο έννομο αγαθό».    
Ψυχολογικές συνέπειες για το παιδί  
«Δεν υπάρχει λόγος να γίνεται κάτι τέτοιο. Οι προσωπικές μας στιγμές ανήκουν σ' εμάς, δεν υπάρχει λόγος να δημοσιοποιούνται. Εφόσον όμως, το επιλέγει η οικογένεια, θα πρέπει να γίνεται με κάποια ποιοτική και ποσοτική ασφάλεια, να υπάρχουν κάποια όρια» απαντά η Άρτεμις Τσίτσικα, επίκουρη καθηγήτρια της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών , υπεύθυνη του τμήματος τεχνολογίας της Μονάδας Εφηβικής Υγείας και της Γραμμής Στήριξης "ΜΕ Υποστηρίζω" που λειτουργεί στο Νοσοκομείο Παίδων «Π & Α Κυριακού».  
Όπως σημειώνει: «Μερικοί γονείς επιλέγουν αυτό τον τρόπο, να δημοσιοποιούν οικογενειακές στιγμές και κάποιες προσωπικές στιγμές των παιδιών, χωρίς να ξέρουμε ποια μπορεί να είναι η αντίδρασή τους στο μέλλον. Είναι σημαντικό, όμως, να τηρούνται κάποια όρια, να μην εκτίθεται το παιδί με οποιοδήποτε τρόπο, να σκεφτόμαστε το μέλλον».
Για παράδειγμα, όπως εξηγεί η κ Τσίτσικα, να εξετάζουν οι γονείς «αν θα επιλέξουν να δημοσιοποιήσουν πολύ προσωπικές στιγμές του παιδιού σε ηλικία που το παιδί δεν καταλαβαίνει, ή στιγμές που το εκθέτουν με οποιοδήποτε τρόπο και που στο μέλλον θα μπορούσαν να του δημιουργήσουν πρόβλημα ή φωτογραφίες που δείχνουν που μένει, ή προσωπικά του αντικείμενα. Αυτό θα πρέπει να το προσέχουν πολύ».  
Επίσης, υπογραμμίζει την ανάγκη συνεννόησης με το ίδιο το παιδί: «Σίγουρα αυτό πρέπει να γίνεται σε επικοινωνία με το παιδί, όταν αρχίσει να καταλαβαίνει και να συζητά, να επιλέγει τι θέλει, και μέσα από αυτή τη διαδικασία να καταλαβαίνει και το ίδιο τι σημαίνει προσωπικά δεδομένα, τι κρατώ για τον εαυτό μου, τι μπορώ να δημοσιοποιήσω».

Διαβάστε περισσότερα

Σοκάρουν τα στοιχεία για χρηματοδότηση της "Χρυσής Αυγής".

 Εφοπλιστές, επιχειρηματίες και ιερωμένοι στη λίστα του ΣΔΟΕ

Φωτιά στο πολιτικό και επιχειρηματικό τοπίο βάζει το ΣΔΟΕ με τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή του για τις πηγές χρηματοδότησης της Χρυσής Αυγής. Οπως προκύπτει έως τώρα, μεγάλοι επιχειρηματίες, εφοπλιστές, ακόμη και ιερωμένοι υποστήριζαν οικονομικά τη δράση του κόμματος.
Σύμφωνα με πηγές του Sofokleousin.gr, από τους πρώτους ελέγχους έχουν προκύψει διασταυρωμένα στοιχεία για χρηματοδότηση παράνομων δραστηριοτήτων από μεγάλους επιχειρηματίες, εφοπλιστές ακόμα και ιερωμένους. Κάποιοι από τους εμπλεκόμενους έχουν ήδη φυλακιστεί, για άλλους εκκρεμούν ποινικές διώξεις, ενώ ανάμεσά τους είναι και άτομα υπεράνω πάσης υποψίας.
Τα συγκεκριμένα στοιχεία συνδέουν μέλη και τοπικές οργανώσεις της Χρυσής Αυγής με επιχειρηματίες της νύχτας και του αθλητισμού, ενώ στοιχειοθετείται φάκελος για κακουργήματα που έχουν να κάνουν με την εκβίαση, απειλή καθώς και για συμβόλαια θανάτου, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες.

Το ΣΔΟΕ έχει ήδη ζητήσει το άνοιγμα λογαριασμών από τις τράπεζες ώστε να πιστοποιηθούν με τον πλέον αδιάσειστο τρόπο τα πρώιμα στοιχεία που έχει στα χέρια του. Επιπλέον προκύπτει σχέση μελών της Χρυσής Αυγής με συγκεκριμένους επιχειρηματίες και από στοιχεία παρακολούθησης συνδιαλέξεων.

Ολα αυτά έχουν ήδη σταλεί στο Μέγαρο Μαξίμου, αφού οι σύμβουλοι του πρωθυπουργού έχουν ζητήσει να ενημερώνονται άμεσα για την πορεία των ερευνών. Πάντως, όταν ρωτήθηκε ο υπουργός Οικονομικών, Γιάννης Στουρνάρας, για το θέμα, η απάντησή του ήταν «No comments».
Σε ερώτηση του imerisia.gr προς τον υπουργό Οικονομικών, ο κ. Γιάννης Στουρνάρας απάντησε λακωνικά: "Κανένα σχόλιο".

Διαβάστε περισσότερα

Το έφτιαξε η Αριστερά, το αγκάλιασε η Ελλάδα

Του Γιώργου Πετρόπουλου
Το ΕΑΜ ιδρύθηκε πριν από 75 χρόνια, στις 27 Σεπτεμβρίου 1941, σε ένα σπίτι στο τέρμα της οδού Μαυρομιχάλη.
Η ιδρυτική σύσκεψη ξεκίνησε γύρω στις 8 το βράδυ με τη συμμετοχή των εκπροσώπων τεσσάρων κόμματων της Αριστεράς.
Το ΚΚΕ εκπροσώπησε ο Λευτέρης Αποστόλου, το Σοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδας (ΣΚΕ) ο Χρήστος Χωμενίδης, την Ενωση Λαϊκής Δημοκρατίας (ΕΛΔ) ο Ηλίας Τσιριμώκος και το Αγροτικό Κόμμα Ελλάδας (ΑΚΕ) ο Απόστολος Βογιατζής.
Πριν από το ΕΑΜ είχαν ιδρυθεί δύο άλλες αντιστασιακές οργανώσεις. Στις 28 Μαΐου του 1941 δημιουργήθηκε η ΕΘΝΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ με σκοπό τη βοήθεια στον ελληνικό λαό αλλά και στα θύματα του πολέμου στις συνθήκες της Κατοχής.
Ενάμιση μήνα αργότερα, στις 16 Ιουλίου, το Εργατικό ΕΑΜ, με σκοπό να οργανώσει την πάλη του λαού για τις καθημερινές οικονομικές του διεκδικήσεις.
Με δυο λόγια, ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας ξεκίνησε από οργανώσεις που στόχευαν στη διασφάλιση της επιβίωσης του ελληνικού λαού.
Χρειάζεται επίσης να σημειωθεί ότι οι πρώτοι που είδαν την ανάγκη της οργάνωσης του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα και της συγκρότησης του ΕΑΜ ήταν οι κομμουνιστές και το κόμμα τους το ΚΚΕ.
Στην ιδρυτική σύσκεψη του ΕΑΜ εγκρίθηκε ιδρυτικό κείμενο και διάγγελμα προς τον ελληνικό λαό το οποίο κυκλοφόρησε πλατιά σε όλες τις μορφές (χειρόγραφο, πολυγραφημένο, τυπωμένο).
Στο ιδρυτικό κείμενο αναφερόταν:
«Από τους αντιπροσώπους των κάτωθι υπογραφομένων κομμάτων ιδρύεται το Εθνικόν Απελευθερωτικόν Μέτωπον της Ελλάδας (ΕΑΜ). Εις το ΕΑΜ γίνεται ισοτίμως δεκτόν και παν άλλο κόμμα ή οργάνωσις που δέχεται τας αρχάς του παρόντος ιδρυτικού ως και να εργασθή διά την επιτυχίαν των σκοπών του ΕΑΜ».
Στο διάγγελμα της οργάνωσης προς τον ελληνικό λαό γινόταν έκκληση για την όσο το δυνατόν πιο πλατιά και θαρραλέα συμμετοχή του στην εθνικοαπελευθερωτική πάλη.
Μεταξύ άλλων υπογραμμιζόταν:
«Ελληνες και Ελληνίδες πατριώτες. Νέοι και νέες. Ασχετα απ’ ό,τι σας χώρισε στο παρελθόν, άσχετα απ’ ό,τι θα σας χωρίσει στο μέλλον ύστερα από το ξεσκλάβωμά μας, ενώστε τις δυνάμεις σας για τον Εθνικό Απελευθερωτικό Αγώνα».
Το ΕΑΜ πολύ γρήγορα κατάφερε να ξεπεράσει τη στενή τυπική λειτουργία ενός συνασπισμού κομμάτων -και μάλιστα κομμάτων μιας συγκεκριμένης απόχρωσης- και μετατράπηκε σε μια πλατιά λαϊκή οργάνωση που όμοιά της δεν είχε εμφανιστεί ξανά στην ιστορία.
Το κύριο χαρακτηριστικό γνώρισμα του ΕΑΜ ήταν η δυνατότητα και ικανότητα που απέκτησε να χρησιμοποιεί σε όλη την επικράτεια, συνδυασμένα, όλες τις μορφές πάλης, από τον απλό καθημερινό μαζικό πολιτικό αγώνα ώς την ένοπλη πάλη.
Σ’ αυτό συνέβαλε η πολυμορφία των οργανώσεων που το συγκροτούσαν πέρα από τις πολιτικές.
Είναι αδύνατο να κατανοήσουμε το ΕΑΜ χωρίς τις άλλες οργανώσεις του, την Εθνική Αλληλεγγύη, το Εργατικό ΕΑΜ, το ΕΑΜ Νέων, την ΕΠΟΝ, την Εθνική Πολιτοφυλακή, την ΟΠΛΑ και πάνω απ’ όλα τον ΕΛΑΣ.
Στην κορύφωση του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα, το ΕΑΜ είχε στις τάξεις του περί τα 2 εκατ. μέλη.
Ο ΕΛΑΣ (τακτικός και εφεδρικός) περί τους 130.000 μαχητές. Η ΕΠΟΝ περί τα 700.000 μέλη, ενώ την Εθνική Αλληλεγγύη πλαισίωναν με διάφορους τρόπους περί τα 4 εκατ. πολίτες.
Αυτό το κίνημα κατάφερε να κάνει εκλογές μέσα στην Κατοχή, να εκλέξει λαϊκό κοινοβούλιο και να συγκροτήσει την ΠΕΕΑ – γνωστή και ως Κυβέρνηση του Βουνού.
Ηταν επομένως απολύτως φυσιολογικό το γεγονός ότι την επομένη της απελευθέρωσης της χώρας από τη φασιστική κατοχή, το ΕΑΜ είχε την εμπιστοσύνη τουλάχιστον του 80% του ελληνικού λαού.

Προσφορά του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ στην απελευθέρωση της χώρας

Αφίσα του ΕΑΜ και το περίφημο κείμενο του Γλυνού «Τι είναι και τι θέλει το ΕΑΜ» |

Για τους αγώνες του ενάντια στον κατακτητή, το ΕΑΜ πλήρωσε βαρύ φόρο αίματος.
Μόνο οι εκτελεσθέντες, μέλη και οπαδοί του, υπολογίζονται σε 48.000 (βλέπε στη σημερινή προσφορά της «Εφ.Συν.»: «Για σένα Ελλάδα», σελ. 2).
Στον αριθμό των εκτελεσθέντων δεν συμπεριλαμβάνονται όσοι έχασαν τη ζωή τους στα ολοκαυτώματα ή όσοι πέθαναν υπό το βάρος των κακουχιών και ήταν ΕΑΜίτες.
Ολοι αυτοί υπολογίζονται γενικά ως θυσίες του ελληνικού λαού, ανεξαρτήτως αντιστασιακής παρατάξεως.
Τεράστια υπήρξε, επίσης, η προσφορά του ΕΛΑΣ στα πεδία των μαχών.
Για να τον αντιμετωπίσουν, οι Γερμανοί ήταν υποχρεωμένοι να απασχολούν αποκλειστικά στην Ελλάδα 4-5 μεραρχίες, τη στιγμή που 40-50 μεραρχίες τους αντιμετώπιζαν τους απελευθερωτικούς αγώνες των άλλων υπόδουλων λαών.

Ο ΕΛΑΣ προξένησε τις παρακάτω βαριές απώλειες στον εχθρό:19.355 νεκρούς, 8.294 τραυματίες, 5.181 αιχμαλώτους, χωρίς να υπολογίζονται οι απώλειες από την έναρξη του ένοπλου αγώνα και ώς τη συγκρότηση του Γενικού Στρατηγείου του ΕΛΑΣ, καθώς και το μεγαλύτερο μέρος των απωλειών στις περιοχές Ανατολικής Μακεδονίας, Θράκης, Πελοποννήσου και όλες οι απώλειες της Κρήτης.
Ακόμη, ο ΕΛΑΣ κατέστρεψε 30 γέφυρες, 85 ατμομηχανές, 957 βαγόνια και 1.007 αυτοκίνητα.
Οι απώλειες του ΕΛΑΣ ήταν περίπου 4.400 νεκροί, 6.000 τραυματίες και 2.000 ανάπηροι, χωρίς να υπολογίζονται όσες προηγήθηκαν της συγκρότησης του Γενικού Στρατηγείου, καθώς και μεγάλο μέρος απωλειών της Θράκης, της Πελοποννήσου και της Κρήτης (Στ. Σαράφη: «Ο ΕΛΑΣ», εκδόσεις Επικαιρότητα, σελ. 444-446).
Ενα τραγούδι στην Κατοχή έλεγε: «Το ΕΑΜ μας έσωσε απ’ την πείνα – θα μας σώσει κι από τη σκλαβιά».
Το έπραξε και με το παραπάνω. Σπάνια στην Ιστορία απαντιέται οργάνωση με τέτοια συνέπεια και αυτοθυσία για την επίτευξη των σκοπών της.
Αλλά το ΕΑΜ δεν ήταν μια οποιαδήποτε οργάνωση.
efsyn.gr

Διαβάστε περισσότερα

Slavoj Zizek: Η συρρίκνωση της ελευθερίας μας ως η έλευση νέων ελευθεριών

Ο Χάμπερμας χαρακτήρισε την παρούσα εποχή ως την εποχή της neue Unubersichtlichtkeit – της νέας μη­ εποπτευσιμότητας. Περισσότερο παρά ποτέ, η καθημερινή μας εμπειρία είναι φενακιστική: ο εκσυγχρονισμός παράγει νέους σκοταδισμούς, η συρρίκνωση της ελευθερίας μας παρουσιάζεται ως η έλευση νέων ελευθεριών. Σήμερα, στην εποχή της «κοινωνίας του ρίσκου», η άρχουσα ιδεολογία πασχίζει να μας πουλήσει την ίδια την ανασφάλεια που προκάλεσε η διάλυση του κράτους πρόνοιας
ως ευκαιρία για νέες ελευθερίες.

Μήπως πρέπει να αλλάζετε δουλειά κάθε χρόνο και να βασίζεστε σε συμβάσεις περιορισμένου χρόνου, αντί να έχετε μια μόνιμη θέση; Και γιατί να μην το εκλάβετε αυτό σαν απελευθέρωση από τους περιορισμούς της σταθερής δουλειάς, σαν τη δυνατότητα να επινοείτε τον εαυτό σας ξανά και ξανά, να γνωρίζετε και να συνειδητοποιείτε τις κρυμμένες δυνατότητες της προσωπικότητάς σας; Δεν μπορείτε πλέον να βασίζεστε στην κανονική υγειονομική περίθαλψη και το κανονικό συνταξιοδοτικό πρόγραμμα, μήπως λοιπόν χρειάζεται να επιλέξετε μια επιπλέον κάλυψη για την οποία θα πρέπει να πληρώνετε;

Και γιατί δεν το αντιλαμβάνεστε σαν μια επιπλέον ευκαιρία να διαλέξετε: είτε μια καλύτερη ζωή τώρα είτε μακροπρόθεσμη ασφάλεια;
Και αν αυτή η δυσχερής κατάσταση σας προκαλεί άγχος, ο ιδεολόγος της μετανεωτερικότητας ή της «δεύτερης νεωτερικότητας» θα σας κατηγορήσει αυτοστιγμεί για ανικανότητα να αναλάβετε τις ευθύνες της πλήρους ελευθερίας, για «απόδραση από την ελευθερία», ανώριμη εμμονή στις παλιές σταθερές μορφές .. Ακόμη καλύτερα, όταν όλα αυτά καταγράφονται στην ιδεολογία του υποκειμένου ως το ψυχολογικό άτομο που είναι μεστό φυσικών ικανοτήτων και τάσεων, τότε λοιπόν και εγώ ερμηνεύω αυτομάτως όλες αυτές τις αλλαγές σαν αποτέλεσμα της προσωπικότητάς μου και όχι επειδή άγομαι και φέρομαι από τις δυνάμεις της αγοράς.

 Σε αυτές τις συνθήκες, θα πρέπει να είμαστε εξαιρετικά προσεκτικοί και να μην συγχέουμε την άρχουσα ιδεολογία με την ιδεολογία που φαίνεται να κυριαρχεί. Περισσότερο από ποτέ, θα πρέπει να έχουμε υπόψη μας την υπενθύμιση του Βάλτερ Μπένγιαμιν ότι δεν αρκεί να ρωτάμε πώς κάποια θεωρία (ή τέχνη) αυτοπροσδιορίζεται ως προς τους κοινωνικούς αγώνες – θα πρέπει επίσης να ρωτάμε με ποιόν τρόπο λειτουργεί πραγματικά μέσα σε αυτούς ακριβώς τους αγώνες. Πηγή: Slavoj Zizek, Οι προοπτικές της ριζοσπαστικής πολιτικής σήμερα, στο Η Απραγματοποίητη Δημοκρατία, Εκδόσεις Futura.

Διαβάστε περισσότερα

Τι πραγματικά πιστεύουν οι επιστήμονες για τα light αναψυκτικά

Τα light αναψυκτικά αναπτύχθηκαν με σκοπό να συνεχίσουν οι καταναλωτές να απολαμβάνουν το αγαπημένο τους ρόφημα, χωρίς όμως τις περιττές θερμίδες. Δεδομένου πως κάθε κουτάκι «κανονικού» αναψυκτικού περιέχει 10 κουταλάκια του γλυκού ζάχαρη, οι εναλλακτικές γλυκαντικές ουσίες (ασπαρτάμη, σουκραλόζη, σορβιτόλη, στέβια) απενοχοποιούν, θεωρητικά τουλάχιστον, την κατανάλωση ροφημάτων, καθώς δεν αποδίδουν καθόλου θερμίδες!

Πράγματι ο στόχος της βιομηχανίας των αναψυκτικών επετεύχθη, καθώς οι πωλήσεις των λάιτ αναψυκτικών έχουν αυξηθεί κατά 400% σε σχέση με τις αρχές τη δεκαετίας του 1960. Οι φανατικότεροι καταναλωτές δε των προϊόντων είναι άτομα με επιπλέον κιλά. Εκείνοι δηλαδή που το έχουν ανάγκη.

Δεδομένου της επιτυχίας των λάιτ αναψυκτικών, γιατί αλήθεια να συζητείται το ενδεχόμενο να σαμποτάρουν τον έλεγχο του βάρους; Φαίνεται πως η επιστημονική κοινότητα δεν είχε πειστεί για την «αθωότητα» τους και συμφωνα με το Healthview.gr ξεκίνησε να ερευνά την επίδραση που έχουν στο σώμα.
Πώς το σώμα επεξεργάζεται τα λάιτ αναψυκτικά;

Ο άνθρωπος είναι γενετικά προγραμματισμένος να αγαπά κάθε γλυκά γεύση. Κάθε φορά που τρώτε ένα γλυκό ένα σύνολο ορμονικών και νευρικών μηχανισμών ενεργοποιούνται στο σώμα σας. Για να «απενεργοποιηθούν» οι μηχανισμοί, το γλυκό που μόλις καταναλώσατε σας αποδίδει ενέργεια (θερμίδες). Στην περίπτωση όμως των γλυκαντικών ουσιών δεν συμβαίνει ακριβώς το ίδιο. Η έντονη γλυκιά τους γεύση ενεργοποιεί τα μονοπάτια της λιγούρας χωρίς όμως να σας ικανοποιεί. Η έλλειψη ικανοποίησης οφείλεται στο γεγονός πως οι γλυκαντικές δεν περιέχουν ενέργεια, αντίθετα σας αυξάνουν την όρεξη για φαγητά πλούσια σε θερμίδες. Επιπλέον, μία ακόμα θεωρία υποστηρίζει πως μία από τις πλέον χρησιμοποιούμενες γλυκαντικές, η ασπαρτάμη, καταστρέφει τους καλούς μικροοργανισμούς που ζουν στο έντερο αυξάνοντας το κίνδυνο για μεταβολικές διαταραχές (ζάχαρο, χοληστερίνη, αυξημένη αποθήκευση λίπους, πίεση).

Που έχουν καταλήξει οι επιστήμονες;

Όπως συμβαίνει στις περισσότερες διατροφικές απορίες, οι επιστήμονες δεν έχουν καταφέρει να καταλήξουν σε ένα ασφαλές συμπέρασμα.

    Υπέρ: Πολλές μελέτες έχουν δείξει πως η κατανάλωση ενός η περισσοτέρων λάιτ αναψυκτικών την ημέρα μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο για παχυσαρκία ακόμα και κατά 50%. Η συσχέτιση αυτή έχει παρουσιασθεί σε ένα ευρύ ηλικιακό φάσμα. Από εγκυμονούσες γυναίκες και τα παιδιά τους, μέχρι ενήλικες άνω των 65 ετών. Επίσης τα λάιτ ροφήματα δεν φαίνεται να επηρεάζουν μόνο τα κιλά, αλλά και τα επίπεδα ζαχάρου, την περιφέρεια της μέσης και το λίπος γύρω από το συκώτι.
    Κατά: Από την άλλη μεριά όταν ομάδες ερευνητών έλαβαν υπόψη τους τη συνολική ημερήσια κατανάλωση θερμίδων και τα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας, παρατήρησαν πως τα λάιτ αναψυκτικά δεν ήταν διόλου υπεύθυνα για το υπερβάλλον βάρος. Πιο απλά, όσοι καταναλώνουν αναψυκτικά με γλυκαντικές έχουν την τάση να τρώνε περισσότερο και να γυμνάζονται λιγότερο. Γι αυτό φυσικά δεν μπορεί κανείς να κατηγορήσει τα λάιτ προϊόντα, αλλά το δυτικό πρότυπο ζωής και διατροφής.

Εάν όχι λάιτ αναψυκτικά, τότε τι;

Η κατανάλωση αναψυκτικών μία στο τόσο δεν θεωρείται απαγορευτική. Ακόμα και εάν πρόκειται για «κανονικό» αναψυκτικό και όχι λάιτ. Η κατανάλωση λάιτ αναψυκτικών θα πρέπει να γίνεται με σύνεση, όχι μόνο γιατί ακόμα οι ειδικοί δεν έχουν καταλήξει στον τρόπο που ο οργανισμός τα επεξεργάζεται , αλλά και γιατί υπάρχουν φυσικότερες και θρεπτικότερες λύσεις, όπως:

    Νερό
    Μεταλλικό νερό
    Νερό με γεύσεις
    Γάλα
    Φρέσκοι χυμοί
    Τσάι

Διαβάστε περισσότερα

Ελλάδα:μία μη βιώσιμη χώρα…Τίτλοι τέλους…

 

ΔΝΤ: Η Ελλάδα είναι πλέον μια «μη βιώσιμη» χώρα

Του Βασίλη Γεώργα

Η Ελλάδα δεν θεωρείται σήμερα μόνο «αποτυχημένο κράτος (failed state)» αλλά όπως προκύπτει από την έκθεση συμπερασμάτων του ΔΝΤ που ανακοινώθηκε χθες, αποτελεί πλέον μια «μη βιώσιμη χώρα».

Η πιο πνιγηρή εκτίμηση του Ταμείου που έρχεται να ενισχύσει την παραπάνω διαπίστωση είναι ότι η ανεργία στην Ελλάδα δεν πρόκειται να πέσει σε μονοψήφιο ποσοστό πριν τα μέσα του αιώνα αν δεν γίνουν νέες παρεμβάσεις…

Στην έκθεση του το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο υποστηρίζει ούτε λίγο ούτε πολύ η χώρα δεν έχει βιώσιμο χρέος και πρωτογενή πλεονάσματα, δεν έχει βιώσιμο ασφαλιστικό, δεν έχει βιώσιμο κοινωνικό κράτος, δεν έχει βιώσιμο δημόσιο τομέα, δεν έχει βιώσιμο φορολογικό σύστημα και δεν διαθέτει ούτε βιώσιμες τράπεζες.

Μετά από επτά χρόνια σκληρών δημοσιονομικών περικοπών και ενώ σε 23 μήνες υποτίθεται πως βγαίνουμε από τα μνημόνια, το ΔΝΤ μας λέει με λίγα λόγια πως το κοντέρ έχει κολλήσει, πρέπει να μηδενίσει και η ιστορία να ξεκινήσει από την αρχή με ένα νέο μνημόνιο μεταρρυθμίσεων, εκτεταμένων αναπροσαρμογών στη φορολογία και επίπονων περικοπών στις συντάξεις.

Μια προς μία οι επισημάνσεις του ΔΝΤ προβάλλονται ως σύνοψη της «Βίβλου» των νέων δύσκολων αποφάσεων και επώδυνων μέτρων που κατά την άποψη του ΔΝΤ, πρέπει όλες οι πλευρές να αποδεχτούν και να εφαρμόσουν, ώστε η Ελλάδα να θέσει τις βάσεις για να ξαναγίνει μια «κανονική χώρα» στο μέλλον.

Η ελληνική κυβέρνηση ανήσυχη ότι το ΔΝΤ της καταστρέφει το success story στο οποίο προσπαθεί να επενδύσει, διαμήνυσε χθες ότι δεν πρόκειται να δεχθεί άλλες αλλαγές στο ασφαλιστικό και στους φόρους, παρά μόνο στα εργασιακά όπως προβλέπεται στη δεύτερη αξιολόγηση. Το μόνο εμφανές πεδίο συμφωνίας με το ΔΝΤ ήταν στην κοινή θέση για την ανάγκη μεγάλης απομείωσης του χρέους.

Όμως, η επίμονη πίεση του ΔΝΤ για παρεμβάσεις στους ευαίσθητους» τομείς των συντάξεων και των φόρων, δείχνει ότι τα πράγματα περιπλέκονται πολύ και η υποστήριξη στο αίτημα μιας μεγάλης διευθέτησης του χρέους, δεν παρέχεται «δωρεάν».

Από τη σταχυολόγηση των διαπιστώσεων και των προτάσεων του ΔΝΤ προκύπτει ότι :

*  Στο μέτωπο του ασφαλιστικού η κερκόπορτα για νέα μεγάλη μείωση των σημερινών συντάξεων έχει ήδη ανοίξει και το ερώτημα είναι ποιος και πότε θα κληθεί να την υλοποιήσει. Η εισήγηση του ΔΝΤ είναι σαφής ότι για να συνεχίσει το κράτος να δίνει συντάξεις και να επέλθει δικαιοσύνη μεταξύ παλαιών και νέων ασφαλισμένων, πρέπει να γίνουν εκτεταμένες περικοπές τις σημερινές συντάξεις. Η μεταρρύθμιση Κατρούγκαλου –υποστηρίζει- δεν αρκεί για να καταστήσει βιώσιμο το σύστημα καθώς το έλλειμμα του συνταξιοδοτικού παραμένει στο 10% του ΑΕΠ έναντι 2,5% στην Ευρώπη, και απαιτείται μείωση που θα επέλθει μέσα από το ξεπάγωμα των υφιστάμενων παροχών και επί της ουσίας μέσα από την κατάργηση του θεσμού της «προσωπικής διαφοράς».

 *  Στο φορολογικό εισηγείται την τακτική «καρότο και μαστίγιο». Προτείνει την πλήρη αναδιαμόρφωση της φορολογικής πολιτικής με μείωση των υπερβολικά υψηλών φορολογικών συντελεστών και των εισφορών προκειμένου να μην επιβαρύνεται υπέρμετρα η ανάπτυξη. Παράλληλα εισηγείται  μείωση των «πολύ γενναιόδωρων φοροαπαλλαγών» στη φορολογία εισοδήματος που απολαμβάνει το 50% των μισθωτών στην Ελλάδα έναντι του 8% στην ευρωζώνη, και κατάργηση των φοροαπαλλαγών για τους πλούσιους.

Στην πράξη το ΔΝΤ προτείνει μια βαθιά φορολογική μεταρρύθμιση όπου τα υφιστάμενα φορολογικά βάρη δεν θα μειωθούν ως σύνολο ούτε θα αυξηθούν επιπλέον, αλλά θα ανακατανεμηθούν και θα επιβαρύνουν περισσότερο τους χαμηλοεισοδηματίες και τη μεσαία τάξη. Επίσης διαφωνεί κάθετα και προτείνει να κλείσουν όλες οι πόρτες στις πρακτικές των επαναλαμβανόμενων ρυθμίσεων και διευκολύνσεων όσων έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές (π.χ πρόγραμμα 100 δόσεων κλπ) επειδή όπως λέει συνιστούν «ντε φάκτο συγχώρεση φορολογικών χρεών» και μιλά ανοιχτά για «αυτοαπασχολούμενους και πλούσιους φοροφυγάδες» που πρέπει να φορολογηθούν.

* Στα εργασιακά και την απελευθέρωση επαγγελμάτων εισηγείται να ληφθούν μέτρα για τις ομαδικές απολύσεις και τον συνδικαλισμό «με βάση τις διεθνείς βέλτιστες πρακτικές» και να ληφθούν δράσεις για την αύξηση της παραγωγικότητας στον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέρα. Παράλληλα προειδοποιεί ότι «παρά τις κατανοητές αντιδράσεις», δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να αντιστραφούν οι προηγούμενες μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας, στις συλλογικές διαπραγματεύσεις και στον κατώτατο μισθό,  επειδή αυτό κατά την άποψή του θα θέσει σε κίνδυνο τα δυνητικά οφέλη για τις επενδύσεις και τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης.

Επιπλέον πιέζει για «πιο φιλόδοξες προσπάθειες» στην εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων που αφορούν στην  απελευθέρωση των αγορών προϊόντων, στις ιδιωτικοποιήσεις και στο πλήρες άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων,

* Στις τράπεζες το ΔΝΤ επισημαίνει ότι η ταχεία εκκαθάριση των προβληματικών ισολογισμών από τα κόκκινα δάνεια «είναι ζωτικής σημασίας» για  και πρέπει να γίνει με κάθε κόστος, υπονοώντας ότι ενδεχομένως στο μέλλον να χρειαστεί και νέα ανακεφαλαιοποίηση. «Η εξασφάλιση επαρκούς τραπεζικού κεφαλαίου είναι μεγάλης σημασίας ώστε να επιτραπεί η γρήγορη μείωση των μη εξυπηρετούμενων δανείων, ακόμη και με κάποιο κόστος», αναφέρεται χαρακτηριστικά στην έκθεση.

Ζητά επίσης να κοπεί ο ομφάλιος λώρος της διαπλοκής πολιτικών – τραπεζών που αναδείχθηκε το τελευταίο διάστημα ξανά με την υπόθεση της Τράπεζας Αττικής και του επιχειρηματία Καλογρίτσα.

«Οι ανησυχίες που σχετίζονται   με την μακρά παράδοση των στενών σχέσεων μεταξύ τραπεζών, κράτους και ισχυρών συμφερόντων, δημιουργούν αναποτελεσματική κατανομή πόρων σε πρόσωπα που είναι καλά διασυνδεδεμένα αλλά μη παραγωγικά» σημειώνει στην έκθεση. Και καλεί την κυβέρνηση  «να επανεξετάσει τα πρόσφατα νομοθετικά μέτρα για την ενίσχυση της διακυβέρνησης αποκόπτοντας τους δεσμούς μεταξύ τραπεζών και του πολιτικού συστήματος σε συστημικές και μη συστημικές τράπεζες».

Απορρίπτει δε την πρόταση της κυβέρνησης για τη δημιουργία δημόσιων αναπτυξιακών τραπεζών επισημαίνοντας ότι «αυτό μπορεί να οδηγήσει στην αναποτελεσματική κατανομή πόρων και τελικά σε υψηλό κόστος για τους φορολογούμενους».

* Το κοινωνικό κράτος και οι μεγάλες ανάγκες υποστήριξης των πιο αδύναμων ομάδων, χρησιμοποιείται ως πολιορκητικός κριός από το ΔΝΤ για να εκπορθήσει το κάστρο του συνταξιοδοτικού συστήματος. Το ΔΝΤ υπονοεί πως το σύστημα κοινωνικής αλληλεγγύης δεν μπορεί να λειτουργήσει αποδοτικά επειδή οι δαπάνες του δημοσίου κατευθύνονται στην αποπληρωμή «δυσβάσταχτα υψηλών συντάξεων». Το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής σύμφωνα με το ΔΝΤ είναι ότι στην πράξη δεν περισσεύουν χρήματα για να υποστηριχθούν οι ευάλωτες κοινωνικές ομάδες και οι άνεργοι. Εμμέσως λέει επίσης ότι δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια για περικοπές δαπανών στον υπόλοιπο δημόσιο τομέα ο οποίος υπολειτουργεί, ενώ εντύπωση προκαλεί η επίκληση παραδειγμάτων όπως η έλλειψη «συρίγγων στα νοσοκομεία» και «τα ακινητοποιημένα δημόσια λεωφορεία λόγω έλλειψης ανταλλακτικών», τα οποία χρησιμοποιεί για να επιχειρηματολογήσει υπέρ μιας νέας αλλαγής στο ασφαλιστικό με περικοπές στις συντάξεις.

«Είναι ουσιαστικής σημασίας να υπάρξει μεσοπρόθεσμα μια δημοσιονομικά ουδέτερη εξισορρόπηση πολιτικών με χαμηλότερες συντάξεις και με μια πιο δίκαιη κατανομή του φορολογικού βάρους, ώστε ο δημόσιο τομέας να μπορέσει να παράσχει επαρκείς υπηρεσίες και κοινωνική βοήθεια σε ευάλωτες ομάδες, με την παράλληλη δημιουργία των συνθηκών για επενδύσεις και ανάπτυξη» αναφέρεται στην έκθεση του ΔΝΤ.

Στήριξη για χρέος – προσφυγικό με ανταλλάγματα

* Για το χρέος η άποψη που καταθέτει το ΔΝΤ, απαλλαγμένο από τα βαρίδια της πρότερης συμμετοχής του στο ελληνικό πρόγραμμα ως χρηματοδότης, είναι πιο ξεκάθαρη από ποτέ, όπως επίσης και η στήριξη που παρέχει στην κυβέρνηση με την δημοσιοποίηση της άποψής ότι η Ελλάδα πρέπει να υποστηριχθεί οικονομικά από τους εταίρους της μέσω της μείωσης του χρέους, για να αντιμετωπίσει την προσφυγική και ανθρωπιστική κρίση.

Η επισήμανση της έκθεσης είναι ότι για να αποκατασταθεί η βιωσιμότητα, χρειάζεται πολύ μεγαλύτερη ελάφρυνση του χρέους από αυτή που εξετάζεται σήμερα (από τον ESM) και θα πρέπει παράλληλα να στηρίζεται σε ρεαλιστικές παραδοχές για τη δυνατότητα της χώρας να πετύχει βιώσιμα πρωτογενή πλεονάσματα και μακροπρόθεσμη ανάπτυξη. «Οι τρέχοντες στόχοι των Αρχών παραμένουν μη ρεαλιστικοί γιατί υποθέτουν ότι η Ελλάδα θα πετύχει και θα διατηρήσει πρωτογενή πλεονάσματα της τάξης του 3½ τοις εκατό του ΑΕΠ για πολλές δεκαετίες -παρά τα διψήφια ποσοστά ανεργίας μέχρι τα μέσα του αιώνα», επισημαίνεται χαρακτηριστικά στην έκθεση.

Με λίγα λόγια το ΔΝΤ στο παραπέντε πριν την εξειδίκευση των προτάσεων του ESM και λίγο πριν καταρτίσει τη δική του έκθεση βιωσιμότητας, προσφέρει στήριξη στην κυβέρνηση, αλλά παράλληλα αφήνει να εννοηθεί πως θα είναι αδύνατο να  συμμετάσχει στο πρόγραμμα αν οι στόχοι για τα πρωτογενή πλεονάσματα δεν μειωθούν δραστικά και τα μέτρα για το χρέος δεν οδηγήσουν σε μεγάλη μείωση.

Πηγή:http://www.liberal.gr/arthro/80178/oikonomia/2016/dnt-i-ellada-einai-pleon-mia-isonmi-biosimisin-chora.html

 

***

 

                                                          Τίτλοι τέλους

Του Βασίλη Βιλιάρδου

«Η ανεργία στην Ελλάδα δεν πρόκειται να πέσει σε μονοψήφιο ποσοστό πριν από τα μέσα του αιώνα (2050), εάν δεν γίνουν νέες παρεμβάσεις. Το έλλειμμα του συνταξιοδοτικού συστήματος βρίσκεται στο μη βιώσιμο επίπεδο του περίπου 10% του ΑΕΠ, σε σύγκριση με τον μέσο όρο του 2% στη ζώνη του ευρώ. Ως εκ τούτου, είναι απαραίτητη μια περαιτέρω μείωση των τρεχουσών συντάξεων – ενώ αυτό μπορεί να γίνει με την «αναμόρφωση» των σημερινών συντάξεων, καθώς επίσης με την εφαρμογή του νέου μαθηματικού τύπου για τις παροχές.

Σε τελική ανάλυση, το ΔΝΤ διαπίστωσε πως η χώρα δεν έχει βιώσιμο χρέος ούτε πρωτογενή πλεονάσματα, δεν έχει βιώσιμο ασφαλιστικό, δεν έχει βιώσιμο κοινωνικό κράτος, δεν έχει βιώσιμο δημόσιο τομέα, δεν έχει βιώσιμο φορολογικό σύστημα, δεν έχει βιώσιμο πολιτικό σύστημα και δεν διαθέτει ούτε βιώσιμες τράπεζες«.

Άποψη

Σύμφωνα με το παραπάνω πόρισμα του ΔΝΤ, η Ελλάδα τελείωσε, όπως έχει ήδη αναφέρει ο συνάδελφος (άρθρο) – αφού πρόκειται πλέον για μία αποτυχημένη, μη βιώσιμη χώρα, μοναδικό παράδειγμα στη σύγχρονη ιστορία της Δύσης. Υπενθυμίζουμε εδώ τα εξής:

«O όρος «αποτυχημένο κράτος» (failed state) χαρακτηρίζει μία χώρα, η οποία δεν έχει επιτύχει σε ορισμένες ή σε όλες τις βασικές λειτουργίες της – έχοντας ενδεχομένως χάσει έμμεσα την εθνική της κυριαρχία. Μεταξύ άλλων, «αποτυχημένη» θεωρείται μία χώρα, η νόμιμα εκλεγμένη κυβέρνηση της οποίας αδυνατεί να λάβει αποφάσεις, να παρέχει σωστές δημόσιες υπηρεσίες ή να συνεργάζεται με άλλα κράτη ισότιμα, ως μέλος της διεθνούς κοινότητας (της Ε.Ε., της Ευρωζώνης κλπ.).

Τυχόν αδυναμία της χώρας δε να επιβιώσει με δικά της μέσα, εξαρτώμενη από τρίτους, όπως στο παράδειγμα της Ελλάδας, η οποία ευρίσκεται στο «χρηματοδοτικό ορό» της Τρόικας, είναι ένα ακόμη βασικό στοιχείο ενός «αποτυχημένου κράτους». Τέλος, σύμφωνα με τη γερμανική βιβλιογραφία,«αποτυχημένο» θεωρείται ένα κράτος που δεν μπορεί να εκπληρώσει τρεις κεντρικές λειτουργίες για τους Πολίτες του: να τους παρέχει ασφάλεια, ευημερία και νομιμότητα, με την έννοια του ολοκληρωμένου Κράτους Δικαίου» (πηγή).

Περαιτέρω το ΔΝΤ προτείνει μία σειρά μέτρων τα οποία, με εξαίρεση την ανάγκη διαγραφής ενός μεγάλου μέρους του χρέους, μοιάζουν με ενέσεις μορφίνης σε έναν ετοιμοθάνατο ασθενή – αφού απλά διασφαλίζουν την επιβίωση της Ελλάδας σε μία κωματώδη κατάσταση για ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα, όσο ακριβώς θα χρειαστεί για να λεηλατήσουν τα περιουσιακά στοιχεία της οι δανειστές της.

Εάν περιμένει δε κανείς ότι η χώρα θα σωθεί από μία επόμενη κυβέρνηση-υποχείριο, απλά και μόνο με την αλλαγή του «μίγματος πολιτικής», όπως συνέβαινε όλο το προηγούμενο διάστημα μετά την επιβολή των μνημονίων, τότε απλά αυταπατάται – αφού φαίνεται πλέον ολοκάθαρα πως δεν υπάρχει καμία απολύτως προοπτική για το μέλλον, υπό τις συγκεκριμένες προϋποθέσεις.

Το μόνο που θα συμβεί θα είναι η πλήρης απώλεια των περιουσιακών στοιχείων τόσο του κράτους, όσο και των Πολιτών του, τα οποία θα δημευθούν ουσιαστικά, αφού θα εξαγορασθούν σε εξευτελιστικές τιμές – ενώ, όταν ολοκληρωθεί η ληστεία, η Ελλάδα θα επανέλθει μεν σε πορεία ανάπτυξης, χωρίς όμως καμία ωφέλεια για τους «ιθαγενείς», οι οποίοι θα μετατραπούν σε σκλάβους χρέους των δανειστών τους στο διηνεκές.

Θα «μεταλλαχτούν» δηλαδή σε εξαθλιωμένους, φθηνούς εργάτες μίας κατεχόμενης χώρας, η οποία θα ευημερεί μεν, αλλά όχι για τους ίδιους –με εξαιρέσεις φυσικά, ανάλογες με αυτές που παρατηρήθηκαν στην εποχή της τουρκοκρατίας, όπου ορισμένοι κατάφερναν να επιβιώνουν, ακόμη και να πλουτίζουν, με διάφορα τεχνάσματα.

Περαιτέρω, εάν κάτω από αυτές τις συνθήκες οι Έλληνες συνεχίσουν να σιωπούν όπως τα πρόβατα πριν από τη σφαγή τους, επικαλούμενοι διάφορες δικαιολογίες όπως, για παράδειγμα, τη χειραγώγηση τους από τα ΜΜΕ, τότε θα είναι άξιοι της μοίρας τους – υπενθυμίζοντας ότι, κανένας δεν μπορεί να αγνοήσει έναν αποφασισμένο λαό, αλλά όλοι μπορούν να ποδοπατήσουν έναν τρομοκρατημένο λαό (άρθρο).

Ολοκληρώνοντας έχουμε την άποψη ότι, δεν ωφελούν πια καθόλου οι αναλύσεις, όσον αφορά την οικονομική κατάσταση τις χώρας μας και τις μελλοντικές προοπτικές της – πως τα πολλά λόγια είναι πλέον περιττά, ενώ θα ήταν ανόητο να επαναλαμβάνεται κανείς, απλά και μόνο για να γράφει.

Πηγή:http://www.analyst.gr/2016/09/24/titloi-telous/

Διαβάστε περισσότερα

Οι Ναζί και το όραμα της ενοποιημένης Ευρώπης

Κάποτε ο Βρετανός συγγραφέας και δημοσιογράφος Τζορτζ Όργουελ, έλεγε πως «σε μια εποχή καθολικού ψεύδους, το να λες την αλήθεια αποτελεί μια πράξη επαναστατική» και επαναστατική πράξη δεν θα μπορούσε να μην θεωρηθεί η κατάρριψη ενός από τους μεγαλύτερους μύθους στην μεταπολεμική ιστορία της Ευρώπης.

Η πλειοψηφία των Ελλήνων και όχι μόνο, είναι προφανές πως όλα αυτά τα χρόνια πίστευε και πιστεύει ακόμα σε μια ουτοπία αδυνατώντας να συνειδητοποιήσει την τεράστια απάτη στην οποία είναι συνοδοιπόρος. Η Ενωμένη Ευρώπη δεν είναι αυτή που νομίζουμε.
Μας λέγανε πως η ευρωπαϊκή ενότητα χτίστηκε για να αποτρέψει τον εθνικισμό, το ναζισμό και τους πολέμους αλλά αυτό που παρατηρούμε είναι πως πρόκειται περί ενός πολύ βρώμικου σχεδίου. Η ιδέα του «ευρωπαϊσμού», όσο και αν μας φαίνεται παράλογο, επινοήθηκε από τους ίδιους τους Ναζί καθώς ήταν οι πρώτοι που ανέπτυξαν πολιτικά και οικονομικά σχέδια ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.
Μπορεί στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο η Ναζιστική Γερμανία να ηττήθηκε, όμως διαψευστήκαμε αφού το 4ο Ράιχ έχει λάβει σάρκα και οστά. Δεν αποτελεί άλλωστε σύμπτωση το γεγονός ότι κάθε χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση γίνεται όλο και φτωχότερη ενώ η Γερμανία όλο και πλουσιότερη.
Στο παρόν άρθρο θα δημοσιευθούν ορισμένες από τις ομιλίες αλλά και τα πεπραγμένα αξιωματούχων των Ναζί, τα οποία εάν τα παραθέταμε χωρίς πηγές, τότε σίγουρα θα υποθέταμε πως προέρχονται από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, τον Φρανσουά Μιτεράν, τον Βαλερί Ζισκάρ Ντ’ Εστέν, τον Χέλμουτ Σμιτ ή διαφορετικά, από βουλευτές του σημερινού Ευρωκοινοβουλίου και αυτό είναι που προκαλεί τη μεγαλύτερη ανατριχίλα.
Σε σχετική μελέτη που εκπονήθηκε το 1942 για την ΕΟΚ από τον υπουργό Οικονομικών του Χίτλερ, Βάλτερ Φουνκ (Walther Funk), ο οποίος ήταν και εφευρέτης του όρου, γράφονταν τα εξής σοκαριστικά: «Τα νομίσματα της κεντρικής Ευρώπης πρέπει να ενταχθούν σε μια ενιαία βάση, με την καθιέρωση ενός σταθερού συντελεστή ανταλλαγής μεταξύ αυτών των χωρών και του Reichmark. Το επίπεδο των τιμών θα πρέπει να προσαρμοστεί με εκείνο της Γερμανίας αλλά σε μια νομισματική ένωση, αυτό θα επιφέρει μια σταδιακή ισοπέδωση του βιοτικού επιπέδου που ακόμη και στο μέλλον δεν θα πρέπει και δεν μπορεί να είναι το ίδιο για όλες τις χώρες που συνδέονται με το ευρωπαϊκό σύστημα εκκαθάρισης».
Επίσης, ο Χέρμαν Γκέρινγκ (Hermann Göring), υπουργός Αεροπορίας, επικεφαλής της Luftwaffe και δεξί χέρι του Χίτλερ, είχε πει: «Προτείνεται η δημιουργία μιας μεγάλης οικονομικής ζώνης εντός της οποίας η οικονομία θα αναπτύσσεται με ελάχιστη επιρροή από το κράτος. Με κοινό νόμισμα, ή τουλάχιστον σταθερές ισοτιμίες, κατάργηση δασμών και συνόρων, συλλογικές εμπορικές συνθήκες με άλλες ηπείρους και κράτη, μια κεντρική Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα».
«Σε πενήντα χρόνια οι Ευρωπαίοι δεν θα σκέφτονται πλέον στη βάση επιμέρους χωρών» (1940). Τα λόγια αυτά θα μπορούσαν να ανήκουν στο Νοστράδαμο αλλά η πραγματικότητα είναι πως ανήκουν στον μετρ της προπαγάνδας, Γιόζεφ Γκαίμπελς (JosephGoebbels), υπουργό Διαφωτισμού και Προπαγάνδας της Ναζιστικής Γερμανίας. Ο Γκαίμπελς αρεσκόταν πολύ στο να γεμίζει τις σελίδες της ναζιστικής εφημερίδας Das Reich με φιλοευρωπαϊκά συνθήματα όπως «η νέα Ευρώπη», «η νέα ευρωπαϊκή τάξη» και άλλα. Ακόμα και η έννοια «Νέα Τάξη» καθιερώθηκε από τους Ναζί και σήμαινε την πολιτική τάξη που επρόκειτο να επιβληθεί στα κατεχόμενα κράτη της Ναζιστικής Γερμανίας. «Το έτος 1941 θα είναι, είμαι πεπεισμένος, ο ιστορικός χρόνος για μια μεγάλη ευρωπαϊκή Νέα Τάξη». (Αδόλφος Χίτλερ)
Όπως είναι φυσικό, η λίστα δεν έχει τελειωμό. Ο Χάινριχ Χούνκε (Heinrich Hunke), προπαγανδιστής και σύμβουλος του Χίτλερ επί των Οικονομικών, είχε διατυπώσει τη εξής φράση: «Το όραμα της ευρωπαϊκής κοινότητας. Αυτός είναι ο μεγάλος στόχος που θέτουμε για τα ευρωπαϊκά έθνη. Κάτι τέτοιο μπορεί να επιτευχθεί μόνο με εθελοντική συνεργασία των ανεξάρτητων κρατών, αποδεχόμενων φυσικά την πολιτική ηγεσία ενός μόνο έθνους…».
Επιπλέον, ο Γιόαχιμ φον Ρίμπεντροπ (Joachim von Ribbentrop), υπουργός Εξωτερικών των Ναζί και γνωστός για τη συμφωνία Ρίμπεντροπ-Μολότοφ (1939) μεταξύ της Γερμανίας και της Ε.Σ.Σ.Δ., είχε στείλει το 1943 ένα μνημόνιο στον Χίτλερ στο οποίο υποστήριξε την ανάγκη μιας Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας. «Είμαι της γνώμης ότι, όπως έχω προτείνει στον Φύρερ μου, θα πρέπει να ανακηρύξει το συντομότερο δυνατό από τη στιγμή που έχουμε φτάσει σε μια σημαντική στρατιωτική επιτυχία, την Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία…». Η σύνθεση αυτής της οντότητας θα περιελάμβανε χώρες όπως η Γερμανία, η Γαλλία, η Ιταλία, η Δανία, η Νορβηγία, η Φινλανδία, η Ουγγαρία, η Σερβία, η Κροατία, η Βουλγαρία, η Ρουμανία, η Ισπανία και φυσικά η Ελλάδα.
Υπέρ του οράματος για μια ενοποιημένη Ευρώπη είχαν ταχθεί ακόμη ο Βίντκουν Κουίσλινγκ (Vidkun Quisling) και ο Άρτουρ Ζάις-Ίνκβαρτ (Arthur Seyss-Inquart). Ο Κουίσλινγκ που ήταν Νορβηγός δωσίλογος και είχε διοριστεί κατοχικός πρωθυπουργός στη χώρα του για τις υπηρεσίες που προσέφερε στους Ναζί, είχε κάνει λόγο για μια Ευρώπη που θα «αποτελεί μια συγκροτημένη ενότητα» ενώ ο Ίνκβαρτ, Καγκελάριος της Αυστρίας και υψηλόβαθμο στέλεχος του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος αρχικά στη χώρα του και έπειτα στη Ναζιστική Γερμανία, είχε δηλώσει πως «μόνη ελπίδα (σ.σ. για τους Ναζί) είναι η εμφάνιση μιας Ευρώπης που είναι πραγματικά ευρωπαϊκή και έχει επίγνωση της ευρωπαϊκής της αποστολής».
Θέλετε κι άλλα; Ο πρώτος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής το 1958, ήταν ο Βάλτερ Χολστάιν (Walter Hollstein), δικηγόρος των Ναζί. Ο Χολστάιν συμμετείχε στις επίσημες διαπραγματεύσεις της Ναζιστικής Γερμανίας με τη Φασιστική Ιταλία για να θέσει το σχέδιο ενοποίησης της Ευρώπης υπό το συνασπισμό Ναζί-IG FARBEN, της οποίας ήταν και στέλεχος. Η IG FARBEN ήταν μια γερμανική κοινοπραξία πολυεθνικών εταιρειών στον τομέα των φαρμάκων και των πετροχημικών όπως η BAYER και η BASF που απασχολούσε πάνω από 80.000 εργαζομένους. Σε ανακοίνωσή της μάλιστα, το 1940, τα είχε προδιαγράψει όλα. «Υπό τη Γερμανική κυριαρχία θα πρέπει να δημιουργηθεί ένας ευρύτερος Ευρωπαϊκός χώρος που εκτός από την μεγάλη Γερμανία θα πρέπει να περικλείει και μια σειρά άλλων κυρίαρχων λαών, να αποτελεί μία οικονομική ενότητα και να σχηματίσει πιθανόν αργότερα μια δασμολογική και νομισματική ένωση». Βεβαίως, ο Χολστάιν δεν δικάστηκε ποτέ ως εγκληματίας πολέμου στη δίκη της Νυρεμβέργης.
Συμπτώσεις; Σε καμία περίπτωση. Αυτό ήταν το σχέδιο των Ναζί και αυτό υλοποιείται μέχρι και σήμερα. Κοινό νόμισμα, οικονομικός έλεγχος, κατάργηση εθνών-κρατών. Και τα κατάφεραν περίφημα…
ΠΗΓΗ: nonpapernet
Τελευταια Εξοδος
gregor der grieche

Διαβάστε περισσότερα

Περιμένετε ειρήνη από έναν τέτοιο άνθρωπο;

του Σενέρ Λεβέντ*
Θυμάστε την τρομερή ομιλία που έκανε προ-σφωνώντας τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στις 25 Σεπτεμβρίου 2014 η τότε Πρόεδρος της Αργεντινής Κριστίνα Φερνάντεζ; Να τη θυμί-σουμε σε όσους δεν τη θυμούνται. Είχε πει το εξής κοιτάζοντας κατάματα τον Ομπάμα:
«Κατά την περσινή μας σύνοδο χαρακτηρίσατε τρομοκρατικό το καθεστώς Άσαντ και υποστη-ρίξατε τους αντιπολιτευόμενους αυτό θεωρώντας τους επαναστάτες. Ενώ τώρα έχετε κηρύξει πόλεμο εναντίον των ριζοσπαστών ισλαμιστών, τους οποίους χθες αποκαλούσατε ‘επαναστάτες’. Ποιος μπορεί να παρακολουθήσει τα ίχνη των όπλων που έχουν στα χέρια τους το Ισλαμικό Κράτος και η Αλ Κάιντα; Οι μεγάλες δυνάμεις αλλάζουν πολύ εύκολα την έννοια φίλος και εχθρός. Οι τρομοκράτες γίνονται φίλοι και οι φίλοι τρομοκράτες. Είχατε συμπεριλάβει τη Χεζμπολάχ στον κατάλογο των τρομοκρατικών οργανώσεων, αλλά ύστερα έγινε αντιληπτό ότι είναι ένα σεβαστό οικοδόμημα με ευρεία βάση στον Λίβανο. Αναζητήσατε ιρανικό δάχτυλο στη βομβιστική επίθεση που διεξήχθη κατά της ισραηλινής πρεσβείας στο Μπουένος Άιρες το 1994, αλλά επιβεβαιώθηκε ότι δεν έχουν έτσι τα πράγματα. Κηρύξατε πόλεμο στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ μετά την 11η Σεπτεμβρίου με πρόφαση την τρομοκρατία της…. Αλ Κάιντα. Οι χώρες εκείνες τώρα βιώνουν τη χειρότερη κατάσταση από κάθε άλλη χώρα στον κόσμο. Οδηγήσατε στην εξουσία ριζοσπάστες ισλαμιστές την Τυνησία, στη Λιβύη και στην Αίγυπτο, αρχίζοντας στις χώρες αυτές την Αραβική Άνοιξη. Καταπατήσατε τις ελευθερίες των λαών της περιοχής. Σήμερα μαζευτήκαμε εδώ για να εκδώσουμε ψήφισμα του ΟΗΕ κατά του Ισλαμικού Κράτους, ενώ όλοι βλέπουν ότι το Ισλαμικό Κράτος ιδρύθηκε και τράφηκε από φίλους μερικών χωρών μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και υπό τη δική τους εποπτεία».
Ο Μπαν Κι-μουν, που θα συμπληρώσει θητεία οκτώ χρόνων στο τέλος του έτους, θα περάσει στην Ιστορία ως ένα από τα μεγαλύτερα πιόνια της Αμερικής. Φεύγει αφήνοντας πίσω του έναν πολύ αιματοβαμμένο κόσμο. Όπως και ο Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος πολύ σύντομα θα παραδώσει τον θώκο του. Κατά τη θητεία του Μπαν ούτε το Αφγανιστάν έμεινε όρθιο ούτε το Ιράκ, ούτε η Υεμένη, ούτε η Λιβύη, ούτε η Συρία. Όλες αυτές οι χώρες μετατράπηκαν σε κόλαση. Αποσύρεται αφήνοντας πίσω του μια κόλαση. Είναι ο ΓΓ του ΟΗΕ της περιόδου των σφαγών. Ο Μπαν από τη Νότιο Κορέα. Απευθύνθηκε για τελευταία φορά στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ. Και κοιτάξτε τι είπε:
«Πολλές ομάδες στη Συρία σκότωσαν αθώους ανθρώπους. Αλλά κανένας δεν σκότωσε περισσότερους από την κυβέρνηση της Συρίας, η οποία επιτίθεται σε αμάχους με βαρέλια-βόμβες και υποβάλλει σε βασανιστήρια χιλιάδες κρατούμενους».
Για να τα λέει κανείς αυτά πρέπει να μην έχει καθόλου συνείδηση. Μια Συρία που κάηκε, γκρεμίστηκε και καταστράφηκε εντελώς. Η Συρία που πριν από αυτόν τον ντροπιαστικό πόλεμο δεν είχε κανέναν πρόσφυγα στον κόσμο. Η Συρία που ζει την πιο βάρβαρη θηριωδία από την κτηνωδία του Ισλαμικού Κράτους και τους τζιχαντιστές του. Μήπως ζήτησε δημοκρατία από την Αμερική και τους δυτικούς συμμάχους της και τη μετέτρεψαν σε αυτό το χάλι; Τα πιο βάρβαρα κράτη στον κόσμο είναι η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ και η Τουρκία. Και εσύ τώρα, κύριε Μπαν, χωρίς να πεις ούτε λέξη για ένα τέρας όπως το Ισλαμικό Κράτος, επιτίθεσαι στην τελευταία σου ομιλία κατά της κυβέρνησης της Συρίας όπως σε διέταξε το αφεντικό σου. Άντε, ας πούμε πως δεν είδες τις ομαδικές σφαγές. Δε είδες ούτε πώς δολοφονούνται χιλιάδες άνθρωποι με αυτόματα όπλα και θάβονται σε ομαδικούς τάφους; Δεν είδες ούτε ποιος προκάλεσε εκρήξεις βομβιστών αυτοκτονίας στην Αγγλία, στη Γαλλία, στο Βέλγιο, στην Τουρκία και σε άλλα πολλά μέρη;
Εσύ. Το πιόνι αυτού του πολύ αιματηρού παιχνιδιού. Πες μας. Τι έκανες οκτώ χρόνια σε αυτό τον κόσμο; Τι άλλο έκανες εκτός από το να προστατεύεις τα συμφέροντα των νονών του χρήματος και των αφεντικών; Μήπως είναι η τελευταία σου κολακεία αυτή η ομιλία; Είναι μήπως το τελευταίο σου δώρο στα αφεντικά σου, τους Ροκφέλερ και τους Ροθτσάιλντ; Τι σχέση έχεις εσύ με την εξεύρεση λύσης στο δικό μας πρόβλημα; Σήκω και φύγε. Μην μας μιλάς καθόλου για τους καημένους τους Παλαιστίνιους. Μην πιάνεις τη Γάζα στο στόμα σου. Ούτε εσύ ούτε ο Ομπάμα. Είστε ένα μικρόβιο που εξαπλώνει κακό σε αυτό τον κόσμο εσείς. Έστω και αν μετά από εσάς έρθουν διάβολοι μεγαλύτεροι από εσάς, δεν μπορείτε να αθωωθείτε. Δεν θα σταματήσει να σας καταδιώκει η κατάρα των εκατομμυρίων νεκρών, των χιλιάδων παιδιών που πνίγηκαν. Αν υπάρχει κόλαση, να πάει εκεί η ψυχή σας…
από το «http://politis.com.cy/»
*Ο Σενέρ Λεβέντ είναι Τουρκοκύπριος δημοσιογράφος, εκδότης της εφημερίδας «Άφρικα» και γνωστός για τη φιλελληνική του στάση, τονίζοντας, ότι στην Κύπρο «θα σωθούμε μόνο όταν ο Τουρκοκύπριος υπερασπίζεται τα δικαιώματα του Ελληνοκύπριου και το αντίστροφο».

Διαβάστε περισσότερα