Κέρκυρα: Ιστορικής σημασίας απόφαση ΔΣ κηρύττει το νησί Ελεύθερη Ζώνη από την TTIP!

Αργά τα ξημερώματα της 8ης Απριλίου 2016, το Δημοτικό Συμβούλιο Κέρκυρας πήρε μιαν ακόμη ιστορική απόφαση, ανακηρύσσοντας ομόφωνα το Νησί της Κέρκυρας Ζώνη ελεύθερη από τις Διατλαντικές Συμφωνίες Εμπορίου TTIP CETA TISA.
Η πολιτική αυτή απόφαση θυμίζει την παλαιότερη ανακήρυξη του νησιού ως «Ζώνη Ελεύθερη από Μεταλλαγμένα», αλλά και την ακόμη παλαιότερη ως «Ζώνη Ελεύθερη από Πυρηνικά». Όμως η νέα αυτή απόφαση εκτός από τα παραπάνω, διασφαλίζει ακόμη πολύ περισσότερα δημοκρατικά δικαιώματα των τοπικών κοινωνιών!
Και δεν έχουν να κάνουν μόνο με το περιβάλλον και την δημόσια υγεία, αλλά και με τα εργασιακά και με οτιδήποτε έχει να κάνει με δημοκρατικά δικαιώματα. Θέτουν σε κίνδυνο την διατροφική αλυσίδα με ένα μεγάλο αριθμό από χημικά που εδώ στην Ευρώπη μέχρι στιγμής τα καταφέραμε και δεν επιτρέπονται. Θίγουν ακόμα και τον δημόσιο χαρακτήρα των παραλιών, ακόμα και της ίδιας θάλασσας (του νερού!). Θίγουν θεμελιακά δημοκρατικά δικαιώματα της τοπικής αυτοδιοίκησης: Αν, τελικά, οι συμφωνίες υπογραφούν θα της αφαιρέσουν κάθε δημοκρατική εξουσία και δυνατότητα για έλεγχο και παρέμβαση στον ίδιο της τον χώρο. Αν το δημοτικό συμβούλιο, πχ, αρνηθεί να δώσει άδεια τσιμεντοποίησης μιας προστατευόμενης περιοχής, η ενδιαφερόμενη εταιρία θα έχει δικαίωμα ακόμα και να ακυρώσει δημοκρατικά ειλημμένες αποφάσεις της Τ.Α., με βάση την υπογραφή της συμφωνίας!
Πρόκειται για ένα είδος «παγκόσμιου Μνημονίου» το οποίο κατασκευάζεται χωρίς να υπάρχει απολύτως καμία ανάγκη για κάτι τέτοιο. Το εφεύραν οι «λομπίστες», οι επονομαζόμενοι steakholders των μεγάλων εταιριών που η δουλειά τους είναι να επηρεάζουν κυβερνήσεις και υπηρεσίες σε όλα τα επίπεδα, αρκεί να προωθήσουν τα συμφέροντα των εταιριών. Και επειδή στις ΗΠΑ οι μεγάλες εταιρίες επηρεάζουν «επίσημα» το κράτος με τις επίσημες χρηματοδοτήσεις των πολιτικών, οι λομπίστες «λύνουν και δένουν». Συνεδριάζοντας μυστικά σε κλειστά γραφεία, με γραφειοκρατικά στελέχη των κυβερνήσεων, ετοίμασαν σιγά σιγά, αυτό τον κατάλογο ρυθμίσεων, που ενισχύει αποκλειστικά τα δικά τους συμφέροντα, ονομάζοντάς το «Διατλαντική Συμφωνία Εμπορίου».
Η απόφαση για «Κέρκυρα, περιοχή ελεύθερη από τις Διατλαντικές συμφωνίες Εμπορίου TTIP CETA TISA», είναι η δεύτερη σε σειρά στην Ελλάδα, ενώ σε ολόκληρη την Ευρώπη είναι ήδη πάνω από 1500 Δήμοι, δεκάδες χιλιάδες πόλεις και αυξάνονται συνεχώς, οι περιοχές που κηρύττονται ελεύθερες. Στην ιστοσελίδαhttps://map.ttip-free-zones.eu/ μπορεί να βρίσκει κανείς τις νεότερες ενημερώσεις.
Την πρόταση κατάθεσαν στο Δημοτικό Συμβούλιο, η Περιβαλλοντική Πρωτοβουλία Κέρκυρας και το EcoCorfu για λογαριασμό του Ελληνικού Δικτύου STOP TTIP CETA TISA που είναι μέλλος του αντίστοιχου Ευρωπαϊκού Δικτύου της Κοινωνίας των Πολιτών. Μαζί παρέδωσαν και πρόσκληση του Δημάρχου Βαρκελώνης προς τον Δήμο Κέρκυρας, να παραστεί στις 21/22 Απριλίου στην Βαρκελώνη, όπου πρόκειται να συσταθεί ένα μεγάλο και πανίσχυρο, παγκόσμιο δίκτυο Τοπικών Αυτοδιοικήσεων Ενάντια στις Διατλαντικές .«Συνομωσίες».
Ο αγώνας μόλις αρχίζει να αποκτά ιδιαίτερη μαζικότητα και μεγάλο ενδιαφέρον με την σύσταση του δικτύου αυτού, στη συνέλευση των δημάρχων στις 21 Απριλίου. Στις 22, οι εκπρόσωποι της κοινωνίας των πολιτών θα συμμετέχουν σε ομάδες εργασίας. Η προσέλευση δημάρχων και οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών αναμένεται να είναι πραγματικά πρωτοφανής.
Το Ελληνικό Δίκτυο Ενάντια στις Διατλαντικές συμφωνίες Εμπορίου TTIP CETA TISA, χαιρετίζει την Ιστορική Απόφαση του Δήμου Κέρκυρας και καλεί όλους τους δήμους να κηρύξουν σύντομα ζώνες ελεύθερες και να συμμετέχουν στην συνάντηση της Βαρκελώνης.
Σκεφτόμαστε συλλογικά. Δρούμε τοπικά. Και προετοιμάζουμε την μαζικότερη αντίδραση, στην επίθεση των «λομπιστών» ενάντια στην ίδια την Δημοκρατία, τους Δημοκρατικούς Θεσμούς, ενάντια στην ίδια την Ελευθερία.
Οι επισκέπτες που θα έλθουν για διακοπές του Πάσχα στην Κέρκυρα, φέτος θα κάνουν Ανάσταση σε μια TTIP Ελεύθερη Ζώνη!
Καλό Πάσχα & Καλή Ανάσταση σε όλους!
Περιβαλλοντική Πρωτοβουλία Κέρκυρας & EcoCorfu
Μέλη του Δικτύου Ελληνικού Δικτύου Ενάντια στις Διατλαντικές συμφωνίες Εμπορίου TTIP CETA TISA
stop-ttip-ceta-greece.blogspot.gr

Διαβάστε περισσότερα

Το αυγό που έγινε φίδι – αφού δεν το τσακίσαμε…

Ξεμπερδεύουμε μ’ αυτούς! Αν όχι τώρα, πότε;

Γιώργος Μουργής

Σχεδόν σε ζωντανή σύνδεση από την τηλεόραση παρακολουθήσαμε την επίθεση του χρυσαυγίτη κρανοφόρου, κραδαίνοντας σιδερένιο λοστό, εναντίον εικονολήπτη.
Από θαύμα δεν θρηνήσαμε άλλο ένα αθώο θύμα από το ναζιστικό τάγμα που δρούσε υπό τις οδηγίες των κορυφαίων στελεχών της εγκληματικής οργάνωσης Κασιδιάρη και Λαγού, όπως αποτυπώθηκε στον φακό η παρουσία τους στη συγκέντρωση.
Το μεγάλο ερώτημα που περιμένουμε να μας απαντήσει η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Δικαιοσύνη είναι το εξής: αφού παραβίασαν τους όρους αποφυλάκισής τους, οι οποίοι μεταξύ άλλων προβλέπουν την απαγόρευση της συμμετοχής τους σε δημόσιες εκδηλώσεις της Χρυσής Αυγής, γιατί έως τώρα δεν έχει ανασταλεί η αποφυλάκιση τους;
Ο ισχυρισμός ότι δεν συμμετείχαν σε εκδήλωση του φασιστικού μορφώματος αλλά παρευρίσκονταν σε συγκέντρωση «κατά της ισλαμοποίησης», όπως βαφτίστηκε, καταρρίπτεται από την ίδια την παρουσία τους αλλά και από τον ενεργό ρόλο στην υποκίνηση των ταραχών, όπως αποδεικνύεται στα πλάνα αλλά και στις φωτογραφίες των επεισοδίων που προκλητικά έστησαν εχθές στους δρόμους του Πειραιά.
Η σημειολογία της επανεμφάνισης των ταγμάτων εφόδου αλλά και η φυσική παρουσία των κατηγορουμένων στη διαβόητη, πια, δίκη της Χρυσής Αυγής όχι μόνο δεν είναι τυχαία, αλλά δίνει και το εμφατικό στίγμα του προβοκατόρικου ρολού που θέλουν να διαδραματίσουν, δημιουργώντας κλίμα προκλητικής όξυνσης, την κρίσιμη ώρα της διαχείρισης στις δομές υποδοχής προσφύγων. Παρόμοια φαινόμενα στη Χίο προχθές,  στη Λέρο, τη Καρδίτσα  μέσα σε φωνές  μισαλλοδοξίας και ξενοφοβικής νεοφασιστικής ρητορικής
Στα… περίεργα των χθεσινών επεισοδίων έρχεται να προστεθεί η στάση των δυνάμεων καταστολής, που για άλλη μια φορέα στάθηκαν «ασπίδα» προστασίας στο φασιστικό τάγμα.
Μας θύμισαν εκείνες τις παλιές ημέρες, όταν ΜΑΤ, ασφαλίτες με πολιτικά και κρανοφόροι χρυσαυγίτες σε αγαστή μεταξύ του συνεργασία αλληλοκάλυψης επιτίθεντο σε πορείες και συγκεντρώσεις σπέρνοντας πανικό σε αθώους πολίτες, στην προσπάθεια να καταστείλουν κάθε κινηματική δράση.
Στα ίδια ερωτήματα έρχεται να προστεθεί το γιατί δεν είχαμε την άμεση επέμβαση ώστε να συλληφθεί ο κρανοφόρος που επιτέθηκε στον εικονολήπτη, ή γιατί μέχρι τώρα δεν έχει ασκηθεί καμιά δίωξη ώστε από τη διερεύνηση να ταυτοποιηθεί και ο ίδιος που επιτέθηκε δολοφονικά αλλά και όσοι άλλοι συμμετείχαν από τα μετόπισθεν της γραμμής κρούσης των ΜΑΤ.
Την ίδια ώρα, η αστυνομία, ενεργώντας ταχύτατα, προχώρησε στη σύλληψη δύο ατόμων για την επίθεση κατά των γραφείων του «Πρώτου Θέματος» μέσα από τη διαδικασία προσαγωγής υπόπτων από τον αντιεξουσιαστικό χώρο. Κατά τη διάρκεια της επίθεσης που ανέλαβε ο «Ρουβίκωνας» δεν υπήρχε παρουσία αστυνομικών δυνάμεων, όμως η επίθεση καταγράφηκε από τις κάμερες ασφαλείας των γραφείων, όπερ και μετά την υποτιθέμενη ταυτοποίηση πραγματοποιήθηκαν οι προσαγωγές.
Ξεμπερδεύουμε μ’ αυτούς! Αν όχι τώρα, πότε;
Δύο μέτρα και δύο σταθμά, λοιπόν, ανάμεσα σε αυτόν που σπάει τις τζαμαρίες του Θέμου και σε αυτόν που με δολοφονική πρόθεση και φονικό όπλο το λοστάρι επιτίθεται σε ανυπεράσπιστους πολίτες.
Όπως δύο μέτρα και δύο σταθμά ανάμεσα στον αδικοχαμένο επιβάτη για το αντίτιμο ενός εισιτήριου και σε αυτόν που κρύβει εκατομμύρια σε φορολογικούς παραδείσους και περιφέρεται ατσαλάκωτος, κοινωνικό μεγαλοαστικό πρότυπο επιτυχημένου.
Δύο μέτρα και δύο σταθμά ανάμεσα στον Κασιδιάρη που υπό όρους αποφυλακισμένος συμμετέχει ανενόχλητος σε επεισόδια και τον Σακκά όπου όταν κοιμήθηκε  στην σύντροφο του κι όχι στο σπίτι του, όπως όριζε η εντολή αποφυλάκισης του, συνελήφθη και οδηγήθηκε στη φυλακή.
Η λογική της κρατικής καταστολής, ή της υπόθαλψης με δικαστική προστασία, θεριεύει το κλίμα της κοινωνικής αδικίας και λαϊκής απομόνωσης των αδυνάτων, εμπαίζοντας το περί κοινού δικαίου αίσθημα.
Γράφαμε πριν από καιρό, και δυστυχώς πρέπει να τα επαναλάβουμε, ότι επιβάλλεται να παρθούν μέτρα και να αποδοθούν ευθύνες για κάθε παρόμοια κατασταλτική συμπεριφορά στρεφόμενη κατά της ελευθερίας.
Με τους μηχανισμούς, όμως, που γεννούν ή εκτρέφουν τραμπούκους, χρυσαυγίτικων χαρακτηριστικών, στα σπλάχνα της αστυνομίας, τι κάνει η «πρώτη φορά»  Αριστερά που κυβερνά;
Μπορεί μια ΕΔΕ να καταργήσει ό,τι αναπαράγεται από το λοβοτομημένο και ανελεύθερο εξουσιαστικό κέντρο που εκπαιδεύει και διαπαιδαγωγεί χαρακτήρες πριν τους εντάξει στην κοινωνία χάριν της δίκης μας «ασφάλειας»;
Οι κλωτσιές, τα μαχαίρια, οι ψεκασμοί χημικών, τα γκλοπ, μαζί με όσα άλλα γινόμαστε καθημερινά μάρτυρες, μιας μερίδας αστυνομικών, αποτελούν το μακρύ χέρι της ρατσιστικής, ξενοφοβικής, ναζιστικής αντίληψης που επωάζεται μέσα στα Σώματα Ασφαλείας, με την ανοχή -ή προτροπή;- της ηγεσίας τους.
Όσο αποσπασματικά κι αν θεωρούνται τα φαινόμενα αυτά, προσβάλλουν την ίδια την κινηματική συμμετοχή χιλιάδων αλληλέγγυων συμπολιτών μας, εκθέτοντας την πολιτική εξουσία, θέτοντας προ των ευθυνών τους και τους δύο υπουργούς, Τόσκα και Παρασκευόπουλο, καθώς και τους υφισταμένους τους.
Όσοι οικειοθελώς συνδράμουν με δράσεις που ξεπερνούν τα όρια του ακτιβισμού προκειμένου να εξευρεθούν λύσεις στο οξυμμένο ζήτημα των προσφύγων, όχι μόνο αισθάνονται εξοργισμένοι και απογοητευμένοι.
Η ολιγωρία της ηγεσίας της Ελληνικής Αστυνομίας και η έλλειψη σχεδίου ώστε να εξαλειφθούν τέτοιες παρακρατικές δράσεις τραυματίζουν τις συλλογικές πρωτοβουλίες, απομειώνοντας το ενδιαφέρον και την ευαισθητοποίηση των πολιτών.
Δεν αρκεί να απομονώνουμε τέτοιου είδους περιστατικά, αν ταυτοχρόνως τα βγάζουμε από το κάδρο του εκδημοκρατισμού, όπως μάθαμε να λέμε, των Σωμάτων Ασφαλείας. Τα διοικητικά μέτρα δεν αντικαθιστούν την πολιτική ηθική που αρμόζει στην Αριστερά να εισαγάγει μέσα από την αρχή της συνειδητοποίησης. Αποσπασματικά δεν γίνεται να ξεριζωθεί η νοοτροπία της καταχρηστικής άσκησης εξουσίας.
Είναι αδιανόητο η εξαθλιωμένη μνημονιακά κοινωνία να κόβει από το υστέρημά της ζεσταίνοντας με τη φιλοξενία και την ανθρωπιστική της συνδρομή τις μουσκεμένες ψυχές που φιλοξενούμε, και την ίδια ώρα ένστολοι, με κλωτσοπατινάδες, χημικά και βία, να επιβάλλουν το απύθμενο νταηλίκι της εξουσιαστικής τους μανίας.
Κανένα έλεος για τους εχθρούς της ζωής!
Και ενώ ταυτόχρονα το αυγό του φιδιού έχει εκκολαφθεί, με χιλιάδες οχιές να πουλάν εθνικισμό και πατριδοκαπηλία, ξερνώντας ακροδεξιά ρητορική και καθαρά ναζιστική/χιτλερική μισαλλοδοξία. Την ώρα που ο Παύλος Φύσσας από τον τάφο του ζητάει τη δικαίωσή του, ο φονιάς του είναι σπίτι του και οι συνεργοί του κυκλοφορούν ελεύθεροι, πρωταγωνιστές σε νέες δολοφονικές επιθέσεις, συνεπικουρούμενοι από τις δυνάμεις καταστολής, με το αντιφασιστικό κίνημα υπέρ των προσφύγων και των μεταναστών να στήνεται στο απόσπασμα, σαν το ίδιο έργο απ’ τα παλιά.
Αντί επιλόγου μόνο αυτό, αφιερωμένο στα φασιστόμουτρα και όσους τους υποθάλπουν, με την υποσημείωση: «Σκότωσε τον μπάτσο που κρύβεις μέσα σου».
Για όσους με πρόδωσαν με πίσω μαχαιριές, θέλω να ξέρουν ότι
σιγά μην κλάψω.
Και για αυτές τις αγάπες τις παλιές, θέλω να ξέρουν ότι
σιγά μην κλάψω.
Κι όσοι μ’ απείλησαν με πύρινα δεσμά, θέλω να ξέρουν ότι
σιγά μη φοβηθώ.
Ναρθούνε να με βρουν στην κορυφή ψηλά, τους περιμένω και
σιγά μη φοβηθώ.

Διαβάστε περισσότερα

Τα σύνορα Βουλγαρίας- Ελλάδας, στη… Μακρόνησο!

Ο Κομμουνιστής Λάζαρος Κυρίτσης αφηγείται μια ιστορία από τη Μακρόνησο με πρωταγωνιστή τον Κωσνταντίνο Δεσποτόπουλο

ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΕΝΕΖΑΚΗΣ 

Που νομίζετε ότι βρίσκονται τα σύνορα Ελλάδας- Βουλγαρίας; Βορείως της ανατολικής Μακεδονίας και της Θράκης; Λάθος!
Τα σύνορα της χώρας μας με τη Βουλγαρία, βρίσκονται στη… Μακρόνησο!
Αυτό είναι ένα ακόμη από τα μεγάλα έργα του, μετά τη Βάρκιζα, καθεστώτος, το οποίο, μεταξύ των άλλων, ανέλαβε να «αναμορφώσει» τους κομμουνιστές, τους προοδευτικούς ανθρώπους, τους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης, στο κολαστήριο της Μακρονήσου.
Ο Λάζαρος Κυρίτσης, παλαίμαχος κομμουνιστής, «Μακρονησιώτης» ο ίδιος, μας χάρισε μια μικρή αλλά πολύ χαρακτηριστική ιστορία εκείνης της περιόδου, με πρωταγωνιστή τον αείμνηστο Κωνσταντίνο Δεσποτόπουλο.
Ακούστε την

Ο Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος και το «Οχι» στη «δήλωση μετανοίας». 

Ο Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος, εξαιτίας της συμμετοχής του στην Εθνική Αντίσταση, απολύθηκε τον Ιούλιο του 1947 από το Πανεπιστήμιο, όπου δίδασκε ως υφηγητής Φιλοσοφίας του Δικαίου. Την ίδια χρονιά συνελήφθη και μεταφέρθηκε με χιλιάδες άλλους στη Μακρόνησο. Εκεί του ζητήθηκε να υπογράψει «δήλωση μετανοίας», κάτι που αρνήθηκε να κάνει. Τους λόγους της άρνησης του κατέγραψε σε ένα Υπόμνημα, ένα σπουδαίο πολιτικό κείμενο που αναδεικνύει το μέγεθος του ανδρός (Tο κείμενο αυτό δημοσιεύτηκε στην «Εφημερίδα των Συντακτών» στις 13/2/2016, ρεπορτάζ του Γιώργου Πετρόπουλου)  :
Προς το
Παρά τω Γ.Κ.Π.Α. Προανακριτικόν Γραφείον
Υπόμνημα
του εφέδρου ανθ/γού Πεζικού Δεσποτοπούλου Κων/νου
Ο υπογεγραμμένος έφεδρος Ανθυπολοχαγός Πεζικού Δεσποτόπουλος Κωνσταντίνος, διατελέσας εν τω πολιτικώ βίω υφηγητής της φιλοσοφίας του δικαίου εν τω Πανεπιστημίω Αθηνών και συγγραφεύς βιβλίων ηθικής και φιλοσοφίας καθόλου, εις συμπλήρωσιν της ενώπιον υμών γραπτής καταθέσεως, και ειδικώς ως προς τους λόγους δι’ ους είναι ηθικώς αδύνατος δι’ εμέ η υπογραφή της αιτηθείσης «δηλώσεως», έχω να προσθέσω τα εξής:
Η δήλωσις αύτη, επιβαλλομένη ουχί εις πάντας τους Ελληνας αξιωματικούς αλλ’ ειδικώς εις εμέ και ωρισμένους άλλους, προϋποθέτει μειωμένην ηθικήν κατάστασιν εμού και αυτών, και ενέχει την έννοιαν απεμπολήσεως ωρισμένου παρελθόντος, «μετανοίας», «ανανήψεως» (οίαν δεν θα είχεν, εάν επεβάλλετο εις πάντας τους Ελληνας αξιωματικούς).
Είναι όμως εξουθενωτικόν διά το κύρος του πνεύματος, να εμφανισθή ούτω εις τοιαύτην αντίφασιν με τον εαυτόν του, με τοιούτον άθλιον, απεμπολητέον παρελθόν εις κατ’ εξοχήν Ελλην καθηγητής της ηθικής φιλοσοφίας, καθηγητής της αρετής, της ελληνικής (μη έχων άλλωστε εις το παρελθόν του ουδέν, όπερ δύναται ν’ αποτελέσει αντικείμενον μετανοίας).
Περαιτέρω όμως η αυτή δήλωσις παρέχει ως εκ τούτου ισχυράν υπόνοιαν, ότι γίνεται παρά συνείδησιν (υπό το κράτος των βαρειών συνθηκών της ειδικώς αυστηράς στρατιωτικής πειθαρχίας) ότε δίδεται η εντύπωσις η φρικτή διά τους πνευματικούς ανθρώπους, ότι το πνεύμα, η φιλοσοφία, και δη η ελληνική φιλοσοφία, με την υψηλήν παράδοσιν της σωκρατικής ισαπολύτου ανεξαρτησίας από των εγκοσμίων ατυχιών, αισχρώς ήδη προδίδων εαυτήν, υποκύπτουσα εις την επίσεισιν ή και επιβολήν σωματικών κακώσεων ή άλλων ομοίων.
Οθεν η προκειμένη δήλωσις ενέχει διασυρμόν εν τω προσώπω μου της απροσώπου αξίας του πνεύματος και εμμέσως κατά της Ελλάδος, ήτις εις την συνείδησιν των εκλεκτών ανθρώπων της Οικουμένης ταυτίζεται με την αξίαν του πνεύματος. Τοιαύτην, ήκιστα τιμητικήν, συνέπειαν, όχι καλώς διά το πρόσωπό μου, θα είχεν η παρ’ εμού υπογραφήν δηλώσεως και μάλιστα με απήχησιν δυσμενεστάτην όχι εις το εσωτερικόν μόνον.
Και υπάρχει βεβαίως και η άλλη σοβαρά άποψις, ότι εκ της αυτής πράξεως θα επήρχετο ηθικός ακρωτηριασμός και ούτω παιδαγωγική αχρήστευσις μιας από τας πρώτας -ας συγχωρηθή ο αναγκαίος ενταύθα αυτοχαρακτηρισμός- παιδαγωγικάς μονάδας του Εθνους, προς ζημίαν σοβαράν του ζωντανού πολιτισμού αυτού, του τιμιωτέρου καθ’ ημάς στοιχείου της ζωής του και εις μίαν τόσον κρίσιμον ώραν της ιστορίας του.
Τοιαύτης βαρύτητος λόγοι στηρίζουν την εμμονήν μου εις το περιεχόμενο του εθνικού χρέους μου, όπως η πνευματική και ηθική ηλικία μου μου επέτρεψαν να το συλλάβω.
Μετά σεβασμού
Κ. Δεσποτόπουλος
Εν ΓΣΤ 902β 29-5-1948

Διαβάστε περισσότερα

Ο οξύμωρος «πόλεμος» κατά της τρομοκρατίας -του Ζίγκμουντ Μπάουμαν

του Ζύγκμουντ Μπάουμαν
Άραγε στόχευσε με επιτυχία την «καρδιά της Ευρώπης» η πρόσφατη τρομοκρατική επίθεση στις Βρυξέλλες, όπως υπαινίχθηκαν τόσοι διαμορφωτές της κοινής γνώμης (όπως ο έχων αύρα αυθεντίας και πολυδιαβασμένος σχολιαστής των New York Times Roger Cohen, στο άρθρο του στις 22 Μαρτίου); Ή μήπως θα έπρεπε να καταδικάσουμε και να αποφύγουμε αυτό τον συμβολισμό, που τόσο εκτιμούν οι τρομοκράτες;
Η «καρδιά» που οι τρομοκράτες επιλέγουν, στοχεύουν και κάνουν το παν για να χτυπήσουν είναι πάντα κάποιο από τα μέρη όπου αφθονούν, πάντα έτοιμες, οι τηλεοπτικές κάμερες και οι ανταποκριτές παραμονεύουν διψασμένοι για τη νέα συγκλονιστική αίσθηση που θα τους εγγυηθεί αυξημένη τηλεθέαση λίγων έστω ημερών. Ακόμα και δέκα φορές περισσότερα θύματα μεταξύ των Τροπικών του Καρκίνου και του Αιγόκερω (ας πούμε στη Σομαλία, την Υεμένη ή το Μάλι) δεν θα είχαν την παραμικρή τύχη να προβληθούν και να μεγεθυνθούν όσο αυτά που προσφέρουν οι επιθέσεις στη Νέα Υόρκη, τη Μαδρίτη, το Λονδίνο, το Παρίσι ή τις Βρυξέλλες. Είναι σε αυτά τα μέρη που και οι ψίθυροι αποκτούν την ισχύ κεραυνών: με ελάχιστα έξοδα (ένα αεροπορικό εισιτήριο, ένα καλάσνικοφ, ένα πρωτόγονο χειροποίητο εκρηκτικό, και τις ζωές ενός ή μιας χούφτας απελπισμένων), κι ο τελευταίος υπερ-φιλόδοξος δολοπλόκος μπορεί να αποκομίσει ατελείωτες ώρες, μέρες και εβδομάδες δωρεάν τηλεοπτικού χρόνου. Και, το πιο σημαντικό, να πυροδοτήσει μια νέα σειρά χτυπημάτων, εκ μέρους των κυβερνήσεων των διαφόρων κρατών, στις δημοκρατικές αξίες, τις οποίες καλούνται να προστατεύσουν και οι τρομοκράτες είναι αποφασισμένοι να καταστρέψουν.
Αυτή ήταν η μείζων στρατηγική αρχή των παγκόσμιων τρομοκρατών εξαρχής: δεδομένων των εξαιρετικά περιορισμένων πόρων τους, υπολογίζουν στην προσέλκυση/κινητοποίηση των, συγκριτικά απεριόριστων, αλλά στην πραγματικότητα ευάλωτων και καθόλου άπειρων, πόρων των διακηρυγμένων εχθρών τους. Οι τρομοκράτες μαθαίνουν γρήγορα –και έξυπνα– την ταχυδακτυλουργική τέχνη να συγκεντρώνουν μια ευρεία και αυξανόμενη δημοσιότητα, καθώς και κέρδη από τη διάδοση του φόβου, επενδύοντας οι ίδιοι ελάχιστα (κι όλο και λιγότερα) – λουφάζοντας κι επενδύοντας στον ζήλο με τον οποίο ο αντίπαλός τους θα δεσμευτεί ή θα επιλέξει να βοηθήσει τα σχέδια και τις επιδιώξεις τους να πραγματοποιηθούν.
Οι τρομοκράτες έχουν καταφέρει –δυστυχώς με τη βοήθειά μας– να διασφαλίσουν πως, όπου και να χτυπήσει η ωμότητά τους, τα αποτελέσματά της θα αντηχήσουν σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σήμερα, τα διαδοχικά τρομοκρατικά χτυπήματα είναι, ειρωνικά θα έλεγε κανείς, οι πιο ισχυροί ενοποιητικοί παράγοντες για τα μέλη μιας Ένωσης που κατά τα άλλα ξηλώνεται από παντού. Ο φόβος, η διάθεση όλο και μεγαλύτερου όγκου κονδυλίων στην ανέγερση τειχών, στη διατήρηση ενός μεγεθυνόμενου στρατού οργάνων ασφαλείας και στην παραγγελία, αγορά και εγκατάσταση όλο και περισσότερων εξόχως δαπανηρών κατασκοπευτικών τεχνολογιών σε μια απέλπιδα προσπάθεια να αποτραπεί η επόμενη και μόνο η επόμενη τρομοκρατική επίθεση: όλο αυτό επηρεάζει, όχι μόνο τα μέρη που δέχονται την επίθεση, αλλά και τα πιο απομακρυσμένα σημεία στις ευρωπαϊκές χώρες «δεύτερης ταχύτητας», τις οποίες οι τρομοκράτες –έχοντας ψυχρά υπολογίσει το πιθανό ποσοστό κόστους/οφέλους– δεν έχουν καμία πρόθεση να χτυπήσουν.
Σε ευθεία αντίθεση με τον διαβόητο χρησμό του Βίκτορ Όρμπαν πως «όλοι οι τρομοκράτες είναι μετανάστες», σχεδόν όλοι οι τρομοκράτες που δρουν στον ευρωπαϊκό χώρο προέρχονται από αυτόν. Οι πιο πανούργοι, επινοητικοί και κακόβουλοι συνωμότες, που καταστρώνουν, εντέλλονται ή αγρεύουν τις διαδοχικές τρομοκρατικές ενέργειες από την ασφάλεια των μακρινών σπιτιών τους, μπορεί όντως να ζουν σε τρίτες χώρες· ωστόσο, οι εκτελεστές τους στρατολογούνται από τη στερημένη, περιθωριοποιημένη, εξευτελισμένη, πικρόχολη και εκδικητική εκάστοτε τοπική νεολαία που αντικρίζει μπροστά της –και πάλι με τη δική μας βοήθεια, άμεση ή έμμεση, από πρόθεση ή από αδιαφορία– ένα μέλλον χωρίς καμία προοπτική. Η διατήρηση αυτής της κατάστασης εξαθλίωσης είναι ο τρόπος με τον οποίο κοινωνικά προβλήματα που επιζητούν κοινωνική δράση μεταμορφώνονται ριζικά σε προβλήματα ασφαλείας που καλούν σε στρατιωτικές λύσεις· αυτός είναι ίσως ο κυριότερος τρόπος με τον οποίο οι κυβερνήσεις μας, εν τέλει, συνεργάζονται με τους τρομοκράτες: ακολουθώντας τον κανόνα «οφθαλμός αντί οφθαλμού», αντί να υιοθετούμε μια ανώτερη ηθική στάση, συνδυασμένη με μια ριζοσπαστική όσο και μακροπρόθεσμη οπτική, συνεχίζουμε να διευρύνουμε τη δεξαμενή στρατολόγησης, την οποία οι επικεφαλής τρομοκράτες ανυπομονούν να εκμεταλλευτούν στο σύνολό της.
Οι ισλαμιστές φονταμενταλιστές απ’ την άλλη, ανίκανοι να παράσχουν στους ομοθρήσκους τους ζωές με κάποιο νόημα (και με εμάς απρόθυμους ή παραμελώντας να το κάνουμε), τους προσφέρουν τη δεύτερη καλύτερη (έστω και υποτιθέμενη) συνταγή για τη σωτηρία της πληγωμένης τους αξιοπρέπειας και αυτοεκτίμησης: έναν θάνατο με νόημα. Πολλοί (αν και δεν πρέπει να ξεχνάμε, προς υπεράσπιση των μουσουλμάνων γειτόνων μας, ότι αυτοί οι «πολλοί» ήταν και ακόμα είναι μια μικρή μειονότητα ανάμεσα στους μουσουλμάνους που έχουν γεννηθεί και μεγαλώσει σε ευρωπαϊκές χώρες) παραδίνονται στον πειρασμό, έχοντας δοκιμάσει άλλους δρόμους προς την ανθρώπινη αξιοπρέπεια που όμως έχουν βρει αδιάβατους.
Πολύ συχνά βλέπουμε στους κύριους τίτλους των εφημερίδων και ακούμε στα σχόλια των ειδικών που προσκαλούνται στα τηλεοπτικά δελτία και στις ομιλίες κορυφαίων πολιτικών στελεχών, ότι είμαστε σε πόλεμο με την τρομοκρατία. Αλλά ο «πόλεμος με την τρομοκρατία» δεν είναι (για πολλούς λόγους που δεν έχουμε εδώ ούτε τον χώρο ούτε τον χρόνο να αναπτύξουμε) παρά ένα οξύμωρο. Σε σχέση με την τρέχουσα σειρά τρομοκρατικών επιθέσεων και της ανταπόκρισής μας σε αυτές, τα περισσότερα αν όχι όλα τα μεταφορικά σχήματα που αναφέρονται στην πολεμική εμπλοκή είναι παραπλανητικά και οδηγούν τη σκέψη μας σε λάθος κατεύθυνση˙ κρύβουν την αλήθεια της παρούσας κατάστασης αντί να βοηθούν στην κατανόησή της. Γενικά, η ανάπτυξη της μεταφοράς του πολέμου στην προσπάθεια εκρίζωσης της παγκόσμιας τρομοκρατίας είναι εντελώς απερίσκεπτη.
Οι περισσότεροι πόλεμοι διαχωρίζουν τους αντιμαχόμενους σε νικητές και χαμένους, θριαμβευτές και ηττημένους. Και μόνο γι’ αυτό τον λόγο, η μάχη μας με την τρομοκρατία δεν μπορεί να περιληφθεί στην κατηγορία των πολέμων. Από τη μάχη αυτή, καμία εκ των δύο πλευρών (εκτός ίσως από τους παραγωγούς, πωλητές και διακινητές δολοφονικών όπλων) δεν μπορεί να αναδειχθεί νικήτρια. Το παγκόσμιο εμπόριο όπλων (στο οποίο έχει παρασχεθεί στην πράξη, αν όχι και στη θεωρία, απόλυτη ελευθερία κινήσεων, και το οποίο καθοδηγείται από την απληστία των εμπόρων με τη σύμπνοια των κυβερνήσεων που διψούν με τη σειρά τους για ανοδικούς οικονομικούς δείκτες) έχει ήδη μετατρέψει τον πλανήτη σε ναρκοπέδιο, στο οποίο γνωρίζουμε ότι θα έχουμε έκρηξη με την πρώτη αδέξια κίνηση αλλά δεν μπορούμε να προβλέψουμε πού και πότε αυτή θα συμβεί. Όπλα για εγκληματικές ενέργειες είναι εν αφθονία διαθέσιμα (και, όπως συμβούλευε φιλικά ο Άντον Τσέχοφ τους ρεαλιστές θεατρικούς συγγραφείς της εποχής του, «αν εμφανίζεται στην πρώτη πράξη ένα τουφέκι κρεμασμένο στον τοίχο, πρέπει στην τρίτη πράξη να πυροβολήσει»). Η επιλογή των στόχων καθορίζεται, σε τελική ανάλυση, από το όπλο που έχει κανείς στα χέρια του. Σύμφωνα με μια αντεστραμμένη λογική εργαλειακού ορθολογισμού («Πες μου σε τι χρησιμεύει αυτή η συσκευή», «Α, αυτό μπορεί να κάνει, οπότε αυτό θα κάνω!»), οι νέες ευκαιρίες και δυνατότητες οδηγούν στην επαναξιολόγηση της σχετικής ελκυστικότητας των προς επιλογή συμπεριφορικών προτύπων, και εμμέσως ενισχύουν δραστικά τις πιθανότητεςαυτών έναντι εκείνων των γραμμών διαγωγής που θα τείνουν να επιλέγονται συχνότερα ανάμεσα στις εναλλακτικές.
Στην κλίμακα του παγκοσμιοποιημένου πλανήτη μας, η αποναρκοθέτηση (ή η άλλη υπερφίαλη ιδέα ότι η ανέγερση τειχών θα σταματήσει τους μετανάστες λίγο πριν μπουν «στις αυλές μας») είναι μια πρόταση που δεν έχει ρεαλιστικές πιθανότητες να καταστεί εφαρμόσιμη στο προβλέψιμο μέλλον. Συγκριτικά με αυτήν, η πρόθεση να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα στις ρίζες του –να αποστερηθούν οι εραστές και υποστηρικτές του τρόμου την πολυτέλεια της άφθονης και επεκτεινόμενης δεξαμενής στρατολόγησης ανθρώπων που αναγκάζονται ή ενθαρρύνονται να χρησιμοποιήσουν αυτά τα όπλα για άδικους σκοπούς– όσο περίπλοκη κι αν ακούγεται, είναι πολύ πιο ρεαλιστική.
Ο μόνος (αλλά σοβαρότατος) λόγος να φοβόμαστε είναι η –ας ελπίσουμε μικρή– πιθανότητα η Ευρώπη να εγκαταλείψει τις αξίες που ιστορικά εκπροσωπεί, και να υποκύψει στη νοοτροπία και στον κώδικα συμπεριφοράς των τρομοκρατών, διαπράττοντας κατ’ ουσία αυτοκτονία ως εστία του αληθούς, του ηθικού και του ωραίου, όσο και ως λίκνο της ελευθερίας, της ισότητας και της αδελφότητας.
Το κείμενο δημοσιεύθηκε στο Social Europe, στις 29.3.2016.
enthemata.wordpress.com

Διαβάστε περισσότερα

Άλλο Βαμβακάρης κι άλλο Μητροπάνος – Ο Δήμος Αθηναίων βάζει την οικογένεια του Μάρκου να πληρώσει για τον τάφο του!

Στις 43.875 ευρώ φαίνεται πως αποτιμά ο δήμος Αθηναίων την καλλιτεχνική προσφορά του “πατριάρχη του ρεμπέτικου τραγουδιού” Μάρκου Βαμβακάρη, όπως προκύπτει από ρεπορτάζ της aftodioikisi.gr. Τόση είναι η έκπτωση που προσφέρει για τον τάφο που επιθυμεί να αγοράσει η οικογένειά του στο Τριτο Νεκροταφείο την στιγμή που για άλλους, όπως πρόσφατα έκανε για τον αείμνηστο Δημήτρη Μητροπάνο, παραχώρησε δωρεάν τάφο στο Πρώτο Νεκροταφείο.

Αυτό προκύπτει από την εισήγηση της αρμόδιας επιτροπής, επί της οποίας καλείται να λάβει απόφαση το σημερινό δημοτικό συμβούλιο του δήμου Αθηναίων. Ο Μάρκος Βαμβακάρης πέθανε στις 8 Φεβρουαρίου του 1972 μετά από μια ζωή στην οποία γνώρισε μεγάλες δόξες αλλά και ακόμη μεγαλύτερη πίκρα και φτώχεια. Για να γίνει τότε η κηδεία του (9/2/1972), η οικογένειά του έκανε έρανο για να καλυφθούν τα έξοδα της ταφής. Τρία χρόνια αργότερα έγινε η εκταφή και τα οστά του μπήκαν σε οστεοθυρίδα.

Σε συνέντευξή της το 2013, έναν χρόνο πριν πεθάνει κι εκείνη, η χήρα του Μάρκου Βαγγελιώ Βαμβακάρη εξομολογιόταν τον μεγάλο της καημό, σε συνέντευξή της στην εφημερίδα News: «Από το 1972 που ο Μάρκος έφυγε από τη ζωή, μας έταξαν πολλοί ότι θα του φτιάξουν έναν τάφο. Έμειναν στα λόγια. Κανείς δεν το έπραξε και ας τον ονομάζουν “πατριάρχη του ρεμπέτικου”. Όταν πέθανε, κάναμε έρανο για να μαζέψουμε χρήματα για την ταφή. Ο Μάρκος έπαιζε παντού, αλλά δεν πληρωνόταν. Τέτοια ήταν η δυστυχία μας εκείνα τα χρόνια. Και έτσι ακόμα και σήμερα είναι χωρίς τάφο. Χωρίς να υπάρχει ένα μνήμα να του ανάβουμε το καντήλι. Να τον μνημονεύουμε».

Η Βαγγελιώ Βαμβακάρη πρόσθετε σε κείνη την εξομολόγηση: «Πολλοί έταξαν σε μένα και τα παιδιά μου ότι θα του φτιάξουν ένα μνήμα να μπορούμε όλοι να προσκυνάμε και να τον μνημονεύουμε. Όσο το είδατε εσείς, το είδαμε και εμείς. Όλοι έλεγαν, αλλά κανείς δεν το έφτιαξε. Πολιτικοί και καλλιτέχνες. Και ο Νταλάρας υποσχέθηκε ότι θα βοηθήσει για να τον φτιάξουμε, αλλά τίποτα και από εκεί. Δεν πειράζει, να είναι καλά. Τώρα έχουν τα οστά του σε ένα μικρό κουτάκι, σε οστεοφυλάκιο και πηγαίνουμε και τα προσκυνάμε».

Σε δική του συνέντευξη για τα 30 χρόνια από τον θάνατο του Βαμβακάρη, ο Γιώργος Νταλάρας τόνιζε ότι ο Μάρκος δεν τιμήθηκε όπως του άξιζε ούτε μετά θανατον. Αναφέρθηκε επίσης στην προσπάθεια που είχαν κάνει προ 15 ετών ορισμένοι για να δημιουργηθεί ένα μνήμα ισάξιο της ιστορίας του Μάρκου αλλά, όπως είπε, το όλο έγχείρημα δεν απέδωσε διότι ο Βαμβακάρης ήταν καθολικός στο θρήσκευμα και δεν δόθηκε η απαραίτητη άδεια. Επισημαίνεται ότι όταν πέθανε το 1972, τον έψαλλαν καθολικοί παπάδες παρά το γεγονός οτι η Καθολική Εκκλησία τον είχε αφορίσει επειδή είχε προχωρήσει σε δεύτερο γάμο 24 χρόνια νωρίτερα!

Μετά και τον θάνατο της κυρίας Ευαγγελίας, ο μεγαλύτερος γιος της οικογένειας Βασίλης αποφάσισε να ζητήσει από τον δήμο Αθηναίων να αγοράσει χώρο στο Τρίτο Νεκροταφείο προκειμένου εκεί να δημιουργηθεί ένα μνημείο στο οποίο να αναπαυθούν τα οστά του Μάρκου παρέα με εκείνα της συζύγου του, όπως προκύπτει από το ρεπορτάζ της aftodioikisi.gr. Όπως προκύπτει από τα έγγραφα βάσει των οποίων θα γίνει η συζήτηση σήμερα στο δημοτικό συμβούλιο, ο τάφος που επέλεξε κοστίζει 43.875 ευρώ. Παράλληλα τέθηκε το ερώτημα εάν θα μπορούσε να γίνει μια καλύτερη τιμή σε αναγνώριση της προσφοράς του Μάρκου Βαμβακάρη αλλά και σε εφαρμογή των υποσχέσεων που είχαν δοθεί παλιότερα προς τιμήν του θανόντος καλλιτέχνη. Η αρμόδια επιτροπή απεφάνθη ότι όντως, θα κάνει μια καλύτερη τιμή προσφέροντας έκπτωση 8,83% (!) ώστε αντί για 43.875 ευρώ, ο γιος του να πληρώσει 40.000, σύμφωνα με το ρεπορτάζ της aftodioikisi.gr.

Υπενθυμίζεται ότι πριν έναν μήνα ο δήμος Αθηναίων, κατόπιν αιτήματος της οικογένειας Μητροπάνου παραχώρησε εσαεί δωρεάν τάφο στο Πρώτο Νεκροταφείο όπου οι τιμές φθάνουν μέχρι και τα 80.000 ευρώ.

Πηγή: aftodioikisi.gr

Διαβάστε περισσότερα

Θα συλλάβετε τους ναζί, κύριοι της κυβέρνησης και της δικαιοσύνης;

ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ 

Στα επεισόδια στον Πειραιά το τηλεοπτικό συνεργείο του καναλιού «E» δέχτηκε απρόκλητη επίθεση από άτομο με διακριτικά της Χρυσής Αυγής. Συγκεκριμένα, όπως φαίνεται σε βίντεο το άτομο φορούσε κράνος και χτύπησε με μπετόβεργα τον οπερατέρ.

Eπίσης, μαυροφορεμένο άτομο που είχε βγει από το μπλοκ της Χρυσής Αυγής χαστούκισε και κλώτσησε στο πρόσωπο φωτογράφο του VICE. 

Στη συγκέντρωση ήταν οι βουλευτές του ναζιστικού κόμματος, Ηλίας Κασιδιάρης και Γιάννης Λαγός. Σύμφωνα με τους όρους αποφυλάκισης τους δεν επιτρέπεται να βρίσκονται σε δημόσιες συγκεντρώσεις της Χρυσής Αυγής.

Ερώτημα: Τι θα κάνουν οι κύριοι της κυβέρνησης και της δικαιοσύνης, ώστε να συλληφθούν οι ναζί τις επόμενες ώρες;

Διαβάστε περισσότερα

9 στιγμές που ο ΣΥΡΙΖΑ δεν υπέγραφε την πώληση του λιμανιού που υπέγραψε σήμερα

Σήμερα στις 12:00 στο Μέγαρο Μαξίμο υπό την παρουσία του πρωθυπουργού Αλέξης Τσίπρας έπεσαν οι υπογραφές  στην σύμβαση.

Για τον Οργανισμό Λιμένος Πειραιά μεταξύ του Ταμείου Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ) και της China COSCO Shipping Corporation.

Από ελληνικής πλευράς η συμφωνία υπογράφτηκε από τον πρόεδρο του ΤΑΙΠΕΔ Στέργιο Πιτσιόρλα.

 συναλλαγή θα πραγματοποιηθεί σε δύο στάδια, αρχικά θα καταβληθούν 280,5 εκατ. ευρώ και θα αποκτηθεί το 51% του ΟΛΠ, ενώ σε 5 χρόνια, εφόσον έχουν εκπληρωθεί οι όροι του συμφώνου μετόχων (SPA), συμπεριλαμβανομένων των υποχρεωτικών επενδύσεων, η Coscoθα καταβάλει επιπλέον 88 εκατ. ευρώ και θα αποκτήσει και το υπόλοιπο ποσοστό φτάνοντας στο 67%.

Το Luben σε ένα αποκαλυπτικό ρεπορτάζ μας θυμίζει τις «9 στιγμές που ο ΣΥΡΙΖΑ δεν υπέγραφε την πώληση του λιμανιού που υπέγραψε σήμερα»

Ας κανουμε μια ιστορικη αναδρομη πως φτασαμε σε αυτη την σπουδαια συμφωνια . Το 2009 ο Αλεξης δεν γουσταρε την φαση καθολου ,αλλα νταξ περασαν τα χρονια..

Το 2014 με ανεβασμένα τα ποσοστά του Σύριζα εξακολουθεί να ειναι πολύ νευριασμενος με την φαση και λεει ξεκάθαρα οτι η Cosco παίρνοντας το λιμάνι πλέον θα ελέγχει όλο τον Πειραιά.

Το λιμάνι θα παραμείνει δημόσιο . ΤΕΛΟΣ

Τέρμα στα τετελεσμένα, ΕΡΧΌΜΑΣΤΕ.

ΝΑ ΣΕΒΕΣΤΕ.



και αυτό είναι δέσμευση. #ΝΟΤ
Πολλά μπράβο στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ευκαιρία να τους θυμίσουμε άλλα 7 πράγματα που μπορούν να ξεπουλήσουν τώρα που πήραν φόρα.

ΣΥΡΙΖΑ

alfavita.gr

Διαβάστε περισσότερα

1% Vs 99%: Ζάπλουτοι Εναντίον Φτωχών

Γιώργος Στάμκος

«Η φτώχεια είναι σαν τιμωρία για ένα έγκλημα που δεν έχεις διαπράξει».
Ιλάι Καμάροφ

«Φτωχός σήμερα σημαίνει πάντοτε φτωχός» υποστηρίζει η Γερμανίδα κοινωνιολόγος Γιούτα Αλμέντιγκερ, επισημαίνοντας με νόημα πως, αντιστρόφως, οι πλούσιοι παραμένουν διαχρονικά πλούσιοι, παρά την Κρίση. Καθόλου παράξενο λοιπόν πως κι αυτή η οικονομική κρίση έκανε τους φτωχούς φτωχότερους και τους πλούσιους πλουσιότερους. «Αν το σκατό είχε αξία, τότε οι φτωχοί θα γεννιόντουσαν χωρίς κώλο», λένε εύστοχα οι Γάλλοι. Αυτό σημαίνει πράγματι να είναι κανείς φτωχός. Να είναι αποκλεισμένος σχεδόν από τα πάντα. Να μην έχει πρόσβαση ούτε στα βασικά.

Οι φτωχοί είναι αποκλεισμένοι, ενώ οι πλούσιοι έχουν επιλογές. Αυτή, νομίζω, είναι και η βασικότερη διαφορά μεταξύ πλουσίων και φτωχών σ’ αυτό τον κόσμο. Οι οικονομικοί ειδήμονες βέβαια μπορεί να έχουν διαφορετική άποψη. Η υποστηρίζει σε άρθρο της πως πλούσιοι γίνονται εκείνοι που έχουν σχέδιο, καταναλώνουν λιγότερα απ’ όσα παράγουν, υπολογίζουν καλά τους κινδύνους και δεν φοβούνται. Σωστή, σε γενικές γραμμές, άποψη. Δεν λαμβάνει υπόψιν της όμως το γεγονός πως οι περισσότεροι πλούσιοι σ’ αυτόν τον κόσμο έγιναν πλούσιοι επειδή κληρονόμησαν περιουσίες, τίτλους και ονόματα ή έκλεψαν, εξαπάτησαν κι έκαναν κάθε λογής κομπίνα για να βγάλουν χρήματα. Πράγματι έτσι είναι: «Όποιος κλέβει λίγο ρίχνεται στη φυλακή. Όποιος κλέβει σε μεγάλη κλίμακα δέχεται συγχαρητήρια για το επιχειρηματικό του πνεύμα» (Φερνάντο Σαβατέρ, Ισπανός φιλόσοφος και συγγραφέας). Όλοι οι πετυχημένοι μαφιόζοι εξελίσσονται νομοτελειακά σε πλούσιους «επιχειρηματίες», εκτός αν είναι εντελώς Νεάντερταλ. Οι περισσότεροι έγιναν πλούσιοι επειδή κατάφεραν εξ αρχής να βγάλουν αρκετά «μαύρα» ή αφορολόγητα χρήματα. Γιατί οι πλούσιοι απεχθάνονται τους φόρους, την ανακατανομή του εισοδήματος τους, πιο πολύ κι από τον θάνατο.

Οι φτωχοί από την πλευρά τους δεν έχουν σχεδόν καθόλου επιλογές. Οι φτωχοί και οι άνεργοι δεν μπορούν από μόνοι τους να λύσουν τα προβλήματά τους. Δεν είναι μόνον το ότι υποφέρουν από ακραία υλική αποστέρηση. Όλη τους η ενέργεια είναι διοχετευμένη στην εξεύρεση τρόπων επίλυσης του προβλήματος της καθημερινής επιβίωσης. Οι έχοντες άφθονο ελεύθερο χρόνο και ελευθερία κινήσεων πλούσιοι εξουσιάζουν το λαό για έναν απλούστατο λόγο: η τάξη τους είναι συσπειρωμένη σ’ έναν σκοπό –στην επίτευξη διαρκώς περισσότερου πλούτου και στη διαιώνιση των κοινωνικών ανισοτήτων–, ενώ οι φτωχοί είναι μονίμως διασπασμένοι. Σε άνδρες και γυναίκες, θρησκείες, έθνη, πολιτικά κόμματα, ποδοσφαιρικές ομάδες, επαγγελματικές τάξεις. Και συνεχώς συγκρούονται μεταξύ τους για το παραμικρό: για την πίστη, την ιδεολογία, τη σημαία, για το μεροκάματο, για την ίδια τους την επιβίωση. Πραγματικός «κοινωνικός κανιβαλισμός», όπως συνέβη και κατά τη διάρκεια της ελληνικής κρίσης χρέους: Οι αστυνομικοί εναντίον των διαδηλωτών. Οι αγρότες εναντίον των φορτηγατζήδων. Οι φορτηγατζήδες εναντίον των εμπόρων. Οι ταξιτζήδες εναντίον των ξενοδόχων. Οι ιδιωτικοί υπάλληλοι εναντίον των δημοσίων. Και το συνδικάτο που ελέγχεται από το Κομμουνιστικό Κόμμα εναντίον όλων...

Αυτό δεν συμβαίνει αποκλειστικά στην Ελλάδα, αλλά ακόμη και στις ΗΠΑ, το επίκεντρο του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος, όπως επισημαίνει και ο Αμερικανός κοινωνιολόγος και ακτιβιστής Χάουαρντ Ζιν στο βιβλίο του : «Το 1% του πληθυσμού έχει στην κατοχή του το ένα τρίτο του πλούτου. Τα υπόλοιπα δύο τρίτα κατανέμονται με τρόπο που στρέφει το 99% εναντίον αλλήλων: τους μικροϊδιοκτήτες εναντίον των αστέγων, τους λευκούς εναντίον των μαύρων, τους διανοούμενους και τους επαγγελματίες εναντίον των αμόρφωτων και των ανειδίκευτων. Οι ομάδες αυτές κατηγορούν η μία την άλλη και μάχονται μεταξύ τους με τόση σφοδρότητα ώστε δεν αντιλαμβάνονται την κοινή τους θέση: ότι μοιράζονται τα αποφάγια μιας πολύ πλούσιας χώρας»[1].

Την ίδια στιγμή οι ζάπλούτοι, που αντιπροσωπεύουν αυτό το 1%, είναι ενωμένοι, σχεδόν αγαπημένοι, και κάνουν «συγχωνεύσεις», «επιχειρηματικούς γάμους» και «κοινά projects». Ούτε ρουθούνι δεν ανοίγει στη δική τους συνομοταξία. Και το πιο φοβερό απ’ όλα είναι ότι παραμένουν ουσιαστικά ανεπάγγελτοι. Δεν έχουν κάποιο «επάγγελμα», που να προσφέρει κάτι στην κοινωνία. Είναι απλώς πλούσιοι…

Χρειάζονται όμως μια ανεξάντλητη δεξαμενή φτωχών για να τους υπηρετούν και να τους εκμεταλλεύονται. Οι φτωχοί απ’ την άλλη κάθονται στριμωγμένοι στη γωνία και περιμένουν τις εξελίξεις ή το αναπόφευκτο. Είναι παγιδευμένοι στον καθημερινό αγώνα της επιβίωσης και δεν έχουν την πολυτέλεια να προβλέπουν τις εξελίξεις. Τσακισμένοι από το μόχθο τρέχουν πανικόβλητοι για να πληρώσουν το νοίκι, το ηλεκτρικό ρεύμα, τους λογαριασμούς, τις δόσεις, για να ταΐσουν τα παιδιά τους. Την ίδια στιγμή οι πλούσιοι, απερίσπαστοι από τον καθημερινό μόχθο, σχεδιάζουν το μέλλον του κόσμου και δολοπλοκούν ώστε να διαιωνιστεί η κυριαρχία τους. Και δεν εργάζονται οι ίδιοι πάνω σ’ αυτό καθώς έχουν στην υπηρεσία τους μια στρατιά πανέξυπνων συμβούλων, οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι «γενίτσαροι», στρατολογημένοι από την τάξη των φτωχών. Τους πληρώνουν ακριβά για να εφευρίσκουν διαρκώς τρόπους για να κρατούν τους φτωχούς κολλημένους στη φτώχεια τους.

Οι φτωχοί, εργαζόμενοι ή μη, δεν έχουν μόνον τον καθημερινό αγώνα της επιβίωσης, αλλά έχουν να αντιμετωπίσουν και τη συκοφάντηση εκ μέρους των πλουσίων. Τους θεωρούν ανίκανους και υπεύθυνους για τη φτώχεια τους[2]. Η τάξη των πλουσίων επιστρατεύει επιτελεία από «γενίτσαρους» επιστήμονες προκειμένου να αποδείξουν πως οι φτωχοί είναι άξιοι της μοίρας τους. Πως δεν είναι απλά «ελαττωματικοί καταναλωτές», αλλά τεμπέληδες, καθυστερημένοι και εκ φύσεως άχρηστοι για να εξελιχθούν. Προσπαθούν να μας πείσουν πως η φτώχεια είναι γενετικό ελάττωμα απ’ το οποίο δεν μπορεί εύκολα να απαλλαγεί κανείς, γι’ αυτό και θα πρέπει να αφεθεί στη μοίρα του. Τι υποκρισία!

Ένας τέτοιος ψευδο-επιστήμονας είναι και ο Τσαρλς Μάρει, ο οποίος υποστηρίζει πως η σύγχρονη κατώτερη τάξη στη Μεγάλη Βρετανία, στις ΗΠΑ και στο Δυτικό κόσμο γενικότερα, προέκυψε από τα πολλά παιδιά που γεννούν οι ανύπαντρες μητέρες για να εισπράξουν τα επιδόματα κοινωνικής πρόνοιας. Τα παιδιά αυτά, που μεγαλώνουν χωρίς τη φροντίδα του πατέρα, ονομάζονται περιφρονητικά «Τσαβ» (Chav), μια λέξη που προέρχεται από τη γλώσσα των τσιγγάνων, αλλά έχει περάσει στα αγγλικά λεξικά με τον ορισμό «νεαρός της εργατικής τάξης ντυμένος με αθλητικές φόρμες». Η λέξη απέκτησε τελευταία, ειδικά μετά την «τσαβική εξέγερση» του Αυγούστου του 2011 στις αγγλικές πόλεις, υποτιμητική σημασία, υποδηλώνοντας την ηλιθιότητα, την αντικοινωνική συμπεριφορά, τη βαρβαρότητα, τα φτηνά γούστα και τα αλλοπρόσαλλα μεθύσια[3].

Πέρα από τις ταξικές προκαταλήψεις των πλουσίων, που καλλιεργεί το φόβο και το μίσος για την «κτηνώδη εργατική τάξη», οι φτωχοί παραμένουν οι πραγματικοί ήρωες της ζωής, τα ηρωικά υποζύγια που υπομένουν αγόγγυστα το μαρτύριο της καθημερινής επιβίωσης έχοντας μάλιστα στην πλάτη τους την υποχρέωση να υπηρετούν και να θρέφουν την τάξη των πλουσίων. Οι φτωχοί ξέρουν το πραγματικό νόημα της ζωής, ενώ οι πλούσιοι πρέπει να το μαντεύουν. Γνωρίζουν για παράδειγμα πως το φαγητό είναι πιο σημαντικό κι από τον χρόνο, διότι αν δεν επιβιώσεις βραχυπρόθεσμα δεν έχεις μέλλον μακροπρόθεσμα. Δεν μπορείς να πετύχεις κανένα στόχο αν στο μεταξύ μείνεις από καύσιμα. Γνωρίζουν επίσης πως δεν υπάρχουν άγγελοι στα χαρακώματα. Στον καθημερινό αγώνα της επιβίωσης μπορείς να χάσεις τα πάντα και ειδικά την αξιοπρέπεια σου. Για τους πλούσιους όλα αυτά είναι επιστημονική φαντασία, άλλος πλανήτης. Έτσι καλομαθημένοι που είναι δεν θα επιβίωναν ούτε μία μέρα στον κόσμο των φτωχών.

***

Τον 19ο και το μεγαλύτερο μέρος του 20ου αιώνα υπήρχε ένας συνεχόμενος ταξικός πόλεμος από κάτω προς τα πάνω. Η εργατική και η μεσαία τάξη, δηλαδή το 99% του πληθυσμού, πίεζαν διαρκώς το 1% των ζάπλουτων και των αριστοκρατών διεκδικώντας την ανακατανομή του πλούτου και την παραχώρηση δικαιωμάτων και ελευθεριών, που σήμερα θεωρούμε αυτονόητα. Όμως από την δεκαετία του 1980 ως τις μέρες μας συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Ένας ταξικός πόλεμος από πάνω προς τα κάτω. Πλέον το 1% των ζάπλουτων αντεπιτίθεται και πιέζει διαρκώς τις μάζες, τη μεσαία και την εργατική τάξη, ώστε να αποδεχθούν τη μείωση του βιοτικού τους επιπέδου, την εγκατάλειψη των κεκτημένων δικαιωμάτων τους και τη σταδιακή αποδόμηση του Κράτους-Πρόνοιας. Ενώ οι ζάπλουτοι συνεχίζουν, εν μέσω κρίσης, να απολαμβάνουν την προνομιούχα θέση τους, οι φτωχοί γονατίζουν από όλο και μεγαλύτερα βάρη που μετατίθενται στις πλάτες τους. Το 2008 οι τραπεζίτες μετέφεραν τις ζημίες τους στα κράτη και κατ’ επέκταση στους φορολογούμενους. Στη συνέχεια τα επενδυτικά Funds και οι κερδοσκόποι ώθησαν τις κυβερνήσεις να πάρουν σκληρά μέτρα «δημοσιονομικής εξυγίανσης» σε βάρος των πολιτών τους. Νεοσυντηρητικοί πολιτικοί, όπως η Άγκελα Μέρκελ και το μπλοκ των Γερμανών τραπεζιτών και βιομηχάνων, ανάγκασαν τις υπερχρεωμένες χώρες της νότιας Ευρώπης να δεχθούν σκληρά μέτρα λιτότητας, που αύξησαν τη φτώχεια κι εκτόξευσαν την ανεργία στα ύψη. Στο ίδιο μήκος κύματος και ο νεοσυντηρητικός Βρετανός πρωθυπουργός Ντέϊβιντ Κάμερον που απείλησε τους εξεγερμένους νέους των αγγλικών πόλεων με «αντεπίθεση» και εξοστρακισμό τους από τη βρετανική κοινωνία. Σε όλο το Δυτικό κόσμο η ταξική πίεση από πάνω προς τα κάτω αυξάνει και μαζί της αυξάνει και η «θερμοκρασία» των κοινωνιών. Το «σημείο βρασμού» της δεν είναι και τόσο μακριά…

[1] Howard Zinn, , Εκδόσεις ΑΙΩΡΑ, 2008 σελ. 642 «Χάρη στη μεταστροφή του φορολογικού συστήματος υπέρ των πλουσίων από το 1981 ως το 1990, το καθαρό εισόδημα του πλουσιοτέρου 1% αυξήθηκε κατά 87%. Την ίδια περίοδο το καθαρό εισόδημα του φτωχότερου 40% του πληθυσμού, είτε μειώθηκε κατά 5% (για εκείνους που είχαν τα χαμηλότερα εισοδήματα), είτε αυξήθηκε λιγότερο από 8,6%».

[2] Howard Zinn, , Εκδόσεις ΑΙΩΡΑ, 2008 σελ. 643 «Οι θιασώτες της ελεύθερης επιχειρηματικότητας και του Laissez-Faire πίστευαν πως οι φτωχοί ήταν άνθρωποι που δεν εργάζονταν και δεν παρήγαγαν και ότι κατά συνέπεια έφταιγαν οι ίδιοι για τη φτώχεια τους. Δεν λάμβαναν υπόψιν τους ότι οι γυναίκες που φρόντιζαν τα παιδιά τους ουσιαστικά δούλευαν πολύ σκληρά. Δεν αναρωτιόνταν για έπρεπε να τιμωρούνται, συχνά με θάνατο, μωρά που λόγω ηλικίας δεν ήταν ικανά να προσφέρουν εργασία, μόνο και μόνο επειδή μεγάλωναν σε φτωχές οικογένειες».

[3] Owen Jones, , Λονδίνο 2011.

* Ο Γιώργος Στάμκος (stamkos@post.com) είναι συγγραφέας και δημιουργός του περιοδικού ΖΕΝΙΘ

Διαβάστε περισσότερα

Το πρόγραμμα των Εορτών Εξόδου 2016

Σάββατο 9 Απριλίου

8:00 μ.μ. ΤΟ ΘΕΙΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ – ο Μπάυρον και οι αγωνιστές του ’21

Έκθεση του Γιάννη Ψυχοπαίδη.

Διάρκεια έκθεσης: 9 Απριλίου έως 8 Μαΐου

Κάθε μέρα (εκτός Δευτέρας και Τρίτης)

Πρωί 11:00 έως 1:00 • Απόγευμα 7:30 έως 9:30

Ιστορικό Μουσείο «ΔΙΕΞΟΔΟΣ»

Οργάνωση: Κέντρο Λόγου και Τέχνης «ΔΙΕΞΟΔΟΣ»

Κυριακή 10 Απριλίου

8:00 μ.μ. Η επίδραση και ο απόηχος της Ελληνικής Επανάστασης στη Μουσική και το Λυρικό Θέατρο

• Εισαγωγή από τον Πρόεδρο της Ένωσης Λυρικών Πρωταγωνιστών Ελλάδος κ. Βαγγέλη Χατζησίμο.

• Ρεσιτάλ λυρικού τραγουδιού με εκτενή αποσπάσματα από την όπερα ο «Μάρκος Μπότσαρης» του Παύλου Καρρέρ και έργων του Αντίοχου Ευαγγελάτου και Β. Randhartiger.

Συμμετέχουν οι μονωδοί: Σοφία Κυανίδου - Σοπράνο και Βαγγέλης Χατζησίμος - Τενόρος.

• Μουσική προετοιμασία και συνοδεία στο πιάνο: Μάριος Καζάς
Τρικούπειο Πολιτιστικό Κέντρο

Οργάνωση: Πνευματικό, Κοινωνικό, Αθλητικό Κέντρο Δήμου Ι.Π. Μεσολογγίου

Δευτέρα 11 Απριλίου

8:00 μ.μ Λειτουργία κάτω από την Ακρόπολη

Θεατρική παράσταση με το έργο του Νκηφόρου Βρεττάκου από το Σύλλογο Φίλοι Γραμμάτων και Τεχνών «Ο ΛΥΣΙΠΠΟΣ».

Τρικούπειο Πολιτιστικό Κέντρο

Οργάνωση: Πνευματικό, Κοινωνικό, Αθλητικό Κέντρο Δήμου Ι.Π. Μεσολογγίου

Τρίτη 12 Απριλίου

7:30 μ.μ. Η καθημερινότητα των παιδιών στο πολιορκημένο Μεσολόγγι

Εκπαιδευτική δράση για παιδιά του Δημοτικού.

Αίθουσα Πολυχώρου Πολιτισμού «Διονύσιος Σολωμός»

Οργάνωση: Σύλλογος οι Φίλοι της Μουσικής «Διονύσιος Σολωμός»

8:30 μ.μ. Ο Ηρωισμός της Ελληνίδας στο Δημοτικό Τραγούδι

Ομιλία από την κ. Παρασκευή Μπάρλα – Παπαδοπούλου, Φιλόλογο.

Τρικούπειο Πολιτιστικό Κέντρο

Οργάνωση: Λαογραφικός – Πολιτιστικός Σύλλογος Ι.Π. Μεσολογγίου

Τετάρτη 13 Απριλίου

8:00 μ.μ. Ναύαρχος Ανδρέας Μιαούλης (1769 – 1835), η ύστατη προσπάθεια σωτηρίας του Μεσολογγίου

Ομιλία από τον κ. Ιωάννη Κατσαβό, υπαξ/κό του Πολεμικού Ναυτικού και Ιστορικό.

Κέντρο Χαρακτικών Τεχνών – Μουσείο Βάσως Κατράκη, ΑΙΤΩΛΙΚΟ

Οργάνωση: Πνευματικό, Κοινωνικό, Αθλητικό Κέντρο Δήμου Ι.Π. Μεσολογγίου

8:30 μ.μ. Στο πέρασμα του χρόνου

Έκθεση φωτογραφίας της Φωτογραφικής Λέσχης Κέρκυρας (ΦΩΤΟ.ΛΕ.ΚΕ.).

Κέντρο Χαρακτικών Τεχνών – Μουσείο Βάσως Κατράκη, ΑΙΤΩΛΙΚΟ

Συνδιοργάνωση: Φωτογραφικές Λέσχες Μεσολογγίου & Κέρκυρας

Πέμπτη 14 Απριλίου

8:00 μ.μ. Ομιλία από τον κ. Παναγιώτη Κοντό, τ. Καθηγητή Πανεπιστημίου Αθηνών.

• Δημοτικοί χοροί από το χορευτικό τμήμα του Συλλόγου Γυναικών Νεοχωρίου.

Δημοτικό κατάστημα Δημοτικής Ενότητας Οινιαδών

Οργάνωση: Σύλλογος Γυναικών Νεοχωρίου

Παρασκευή 15 Απριλίου

8:30 μ.μ. ΕΞΟΔΟΣ

Έκθεση Φωτογραφίας του κ. Νίκου Σιάμου.

Διάρκεια έκθεσης: 15 Απριλίου έως 15 Μαΐου

Πρωί 11:00 έως 1:00 • Απόγευμα 6:30 έως 9:30

Ραζη – Κότσικα 12, δίπλα στο Δημοτικό Ωδείο

Σάββατο 16 Απριλίου

7:00 μ.μ. Το Μεσολόγγι και οι Μεσολογγίτες κατά τις πολιορκίες, την έξοδο και την απελευθέρωση

Ομιλία από τον κ. Κωνσταντίνο Καρκανιά μέλος του Συλλόγου Μεσολογγιτών Αττικής και αντιπρόεδρο του Συλλόγου «Αδελφότητας Απογόνων των Ελευθέρων Πολιορκημένων».

• Τραγουδώντας τη Μεγάλη Στιγμή Συναυλία από τη Χορωδία του Πνευματικού Κέντρου Δήμου Ι.Π. Μεσολογγίου.

Πνευματικό Κέντρο Κωνσταντινοπουλιτών, ΑΘΗΝΑ

Οργάνωση: Σύλλογος Μεσολογγιτών Αττικής «Ο ΑΓΙΟΣ ΣΥΜΕΩΝ»

8:00 μ.μ. Μεσολόγγι και Λόρδος Βύρων - Δ’ Διαδρομή

Εικαστική Έκθεση επωνύμων καλλιτεχνών της Πινακοθήκης Χρήστου και Σοφίας Μοσχανδρέου με την γκαλερί «Αγκάθι».

Διάρκεια Έκθεσης: 16 Απριλίου έως 31 Ιουλίου

Σάββατο και Κυριακή, πρωί 11:00 έως 1:00

και καθημερινά κατόπιν συνεννόησης.

Πινακοθήκη Σύγχρονης Τέχνης Αιτωλοακαρνανίας «Χ. & Σ. Μοσχανδρέου»

Οργάνωση: Πινακοθήκη Σύγχρονης Τέχνης Αιτωλοακαρνανίας «Χ. & Σ. Μοσχανδρέου»

9:00 μ.μ. Ναυτικό του Μεσολογγίου 1700 – 1770. Αιώνας Δόξας & Ναυτικού Μεγαλείου

Συναυλία της φιλαρμονικής «Διονύσιος Σολωμός».

Τρικούπειο Πολιτιστικό Κέντρο

Οργάνωση: Σύλλογος οι Φίλοι της Μουσικής «Διονύσιος Σολωμός»

Κυριακή 17 Απριλίου

11:00 π.μ. Επιμνημόσυνη Δέηση στον Ιερό Ναό Αγίας Ειρήνης (οδός Αιόλου).

• Πανηγυρικός της Ημέρας από την κ. Σοφία Κ. Αθανασοπούλου, Πτυχιούχο του τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών.

• Πομπή προς το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, με τη συνοδεία της Φιλαρμονικής του Δήμου Αθηναίων και τμήματος Αη–Συμιωτών καθώς και μελών του Συλλόγου Μεσολογγιτών Αττικής «Ο Άγιος Συμεών».

• Κατάθεση στεφάνων

• Ενός λεπτού σιγή

• Εθνικός Ύμνος

Ιερός Ναός Αγίας Ειρήνης – Μνημείο «Άγνωστου Στρατιώτη», ΑΘΗΝΑ

Οργάνωση: Σύλλογος Μεσολογγιτών Αττικής «Ο ΑΓΙΟΣ ΣΥΜΕΩΝ»

7:30 μ.μ. Εκδήλωση με ομιλητή τον κ. Κώστα Ζουράρι, Πολιτειολόγο.

• Θα ακολουθήσει η χορωδία των εκπαιδευομένων νέων του Εργαστηρίου «ΠΑΝΑΓΙΑ ΕΛΕΟΥΣΑ».

Τρικούπειο Πολιτιστικό Κέντρο

Οργάνωση: Εργαστήρι Ειδικής Επαγγελματικής Αγωγής & Αποκαταστάσεως «ΠΑΝΑΓΙΑ ΕΛΕΟΥΣΑ» Νομού Αιτωλοακαρνανίας

9:30 μ.μ. Το Δημοτικό Τραγούδι υμνεί την Έξοδο μέσα από τις φωνές των παιδιών

Μουσική εκδήλωση.

Ανεμόμυλος, λιμάνι

Οργάνωση: 2ο Νηπιαγωγείο Μεσολογγίου σε συνεργασία με τον Μουσικό Όμιλο «ΙΩΣΗΦ ΡΩΓΩΝ»

Δευτέρα 18 Απριλίου

8:00 μ.μ. Θαυμάζω ταῖς γυναῖκες μας και στ’ όνομά τους μνέω...

Μουσική παράσταση από τη χορωδία του Δήμου Ι.Π. Μεσολογγίου,

Συμμετέχουν: Κώστας Μακεδόνας, Νίκος Ανδρουλάκης,

Σουσάννα Τρυφιάτη και η μικρή Διονυσία Ζευγίτη.

Αφήγηση: Μαρίνα Κασσαβέτη.

Στο ρόλο της Μεσολογγίτισσας η Ελευθερία Τσακανίκα.

Τρικούπειο Πολιτιστικό Κέντρο

Οργάνωση: Πνευματικό, Κοινωνικό, Αθλητικό Κέντρο Δήμου Ι.Π. Μεσολογγίου

Τρίτη 19 Απριλίου

7:00 μ.μ. ΕΝ ΣΤΑΥΡΩ. Έκθεση Αγιογραφίας της Σχολής Βυζαντινής Αγιογραφίας

«ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ» της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας.

Διάρκεια Έκθεσης: 19 έως 24 Απριλίου

Καθημερινά, πρωί 10:00 έως 1:00 – απόγευμα 6:00 έως 9:00

Παλαιό κτίριο Βαλβείου Δημοτικής Βιβλιοθήκης (πλησίον Ι.Ν. Αγίου Σπυρίδωνος)

Οργάνωση: Ιερά Μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας

8:30 μ.μ. Η Έξοδος στο Δημοτικό Τραγούδι

Εκδήλωση του Χορευτικού Τμήματος του Δήμου Ι.Π. Μεσολογγίου.

Συμμετέχουν: Ηλίας Αρκαδόπουλος - κλαρίνο, Ηλίας Μήτσης - τραγούδι, Βασίλης Σμάνης - λαούτο - τραγούδι, Μανώλης Κόττωρος - bιολί, Κώστας Μερετάκης - κρουστά.

Τρικούπειο Πολιτιστικό Κέντρο

Οργάνωση: Πνευματικό, Κοινωνικό, Αθλητικό Κέντρο Δήμου Ι.Π. Μεσολογγίου

Τετάρτη 20 Απριλίου

7:30 μ.μ. Ημέρα μνήμης του Αρχηγού της Φρουράς των Μεσολογγιτών ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΡΑΖΗ–ΚΟΤΣΙΚΑ

• Βράβευση μαθητών του διαγωνισμού μελέτης για τον Αθανάσιο Ραζη-Κότσικα.

• Πομπή προς τον Κήπο των Ηρώων με αφετηρία το Ιστορικό Μουσείο «ΔΙΕΞΟΔΟΣ», με τη συμμετοχή της Μπάντας «ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ» και του Ομίλου Φίλων Ιστορικής Φορεσιάς και Οπλισμού «ΛΙΑΡΟΣ».

• Ανάγνωση της πρώτης βραβευμένης μελέτης.

• Απόδοση τιμών στο μνημείο του Αθανασίου Ραζη–Κότσικα στον Κήπο των Ηρώων.

Οργάνωση: Σύλλογος Φίλων της Μουσικής «ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ»

Κέντρο Λόγου και Τέχνης «ΔΙΕΞΟΔΟΣ»

Όμιλος Φίλων Ιστορικής Φορεσιάς και Οπλισμού «Ο ΛΙΑΡΟΣ»

9:15 μ.μ. «Νά ζῇ τό Μεσολόγγι»

Δοξαστικό στην πόλη της Ελευθερίας και στους πρωταγωνιστές της.

Συμμετέχουν οι μαθητικές χορωδίες του 1ου Γυμνασίου και 1ου ΓΕΛ Μεσολογγίου και η χορωδία του Φιλοκαλλιτεχνικού Συλλόγου Μεσολογγίου.

Σκηνοθεσία: Λευτέρης Δακαλάκης.

Καλιτεχνική επιμέλεια: Χρήστος Βλαχογιάννης.

Πλατεία Ιερού Μητροπολιτικού Ναού Αγίου Σπυρίδωνος

Οργάνωση: 1ο Γυμνάσιο Μεσολογγίου «Παλαμαϊκή Σχολή»

Πέμπτη 21 Απριλίου

7:00 μ.μ. Εκδήλωση Μνήμης Ιωάννη Ιακώβου Μάγερ.

Έκθεση φωτογραφίας και λοιπών αντικειμένων.

Διάρκεια έκθεσης: 21 έως 28 Απριλίου

Καθημερινές, πρωί 10:00 έως 2:00

Αίθουσα εκδηλώσεων Ραδιοφωνικού Σταθμού (2ος όροφος)

Οργάνωση: Σύλλογος «Οι Φίλοι του Ραδιοφώνου» Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου

8:00 μ.μ. Το Μεσολόγγι τιμά τους Αδελφοποιημένους Δήμους.

Δήμος Ανατολικής Μάνης.

Εκδήλωση αφιερωμένη στη μνήμη του Αριστείδη Καβάγια.

• Καλοσώρισμα από το Δήμαρχο Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου κ. Νικόλαο Καραπάνο.

• Ομιλία του Δημάρχου Ανατολικής Μάνης κ. Πέτρου Ανδρεάκου.

• Παρουσίαση χορογραφίας «Το Μοιρολόγι της Μαυρομιχάλαινας».

Τρικούπειο Πολιτιστικό Κέντρο

Οργάνωση: Δήμος Ανατολικής Μάνης

Πνευματικό, Κοινωνικό, Αθλητικό Κέντρο Δήμου Ι.Π. Μεσολογγίου

Παρασκευή 22 Απριλίου

• Γενικός σημαιοστολισμός της Ιεράς Πόλεως.

• Εορταστικές εκδηλώσεις στα Τ.Ε.Ι. – Λύκεια – Γυμνάσια και Δημοτικά

Σχολεία του Δήμου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου.

11:45 π.μ. Κατάθεση στεφάνων στον Τύμβο των Ηρώων από σπουδαστές

και μαθητές.

12:25 μ.μ. Άφιξη Ολυμπιακής φλόγας (οδός Ναυπάκτου).

Τελετή αφής της Ολυμπιακής φλόγας στον Κήπο των Ηρώων.

6:30 μ.μ. Επιμνημόσυνη Δέηση στον Κήπο των Ηρώων.

Κατάθεση στεφάνων από τις Τοπικές Αρχές, Συλλόγους, Οργανώσεις και Φορείς του Δήμου της Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου.

7:30 μ.μ. Τιμητική εκδήλωση αφιερωμένη στους Ελβετούς Φιλέλληνες

Η Ιερή Πόλη του Μεσολογγίου τιμά την 190η επέτειο του θανάτου του Ιωάννη Ιακώβου Μάγερ στο Μεσολόγγι

• Χαιρετισμός από το Δήμαρχο Ι.Π. Μεσολογγίου κ. Νικόλαο Καραπάνο.

• Χαιρετισμός από τον Πρέσβη της Ελβετίας κ. Hans–Rudolf Hodel.

• Ομιλία με θέμα «Ι. Ι. Μάγερ και οι Ελβετοί Φιλέλληνες» από τον κ. Κώστα Καρκανιά, Διευθυντή του Σχολείου Ελληνικής Γλώσσας και Πολιτισμού «ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ».

• Απαγγελία αποσπασμάτων στα ελληνικά και στα γαλλικά του ποιήματος τουΕλβετού ποιητή Charles Didier «La ruine de Missolonghi», από μαθητές της σχολής ξένων γλωσσών της κας Πόλυ Αλετρά.

• Αποσπάσματα κλασσικής μουσικής από τον Ελβετό πιανίστα Julien Duchound.

Τρικούπειο Πολιτιστικό Κέντρο

9:30 μ.μ. Νυχτερινό Προσκύνημα στον Κήπο των Ηρώων, προετοιμάζοντας το δρώμενο της ανατίναξης του Δημογέροντα Χρήστου Καψάλη.

Κήπος των Ηρώων

Σάββατο 23 Απριλίου

9:30 π.μ. Υποδοχή Εκπροσώπων ξένων κρατών και Εκπροσώπου της Κυβέρνησης στην αίθουσα τελετών του Μουσείου Ιστορίας και Τέχνης (πλατεία Μπότσαρη).

10:10 π.μ. Επιμνημόσυνη δέηση στο Μνημείο των Φιλελλήνων στον Κήπο των Ηρώων.

• Κατάθεση στεφάνων από τον Εκπρόσωπο της Κυβέρνησης, τους εκπροσώπους Ξένων Κρατών, τον Περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδας, τον Ανώτερο Διοικητή Φρουράς του 2/39 Συντάγματος Ευζώνων και το Δήμαρχο Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου.

Τιμώμενη χώρα η Ελβετία.

10:30 π.μ. Καταθέσεις στεφάνων από Δημάρχους Ιστορικών Πόλεων, Συλλόγους, Φορείς και λοιπές Οργανώσεις εκτός Μεσολογγίου στον Τύμβο του Κήπου των Ηρώων.

11:00 π.μ. Εκκίνηση 34ου Ιστιοπλοϊκού Αγώνα Θυσίας Πατρών – Μεσολογγίου.

Οργάνωση: Ιστιοπλοϊκός Όμιλος Πατρών

11:00 π.μ. Μεταφορά της Εικόνας της Εξόδου, του Ιερού Λαβάρου και του Τιμίου Σταυρού Αγιασμού του Επισκόπου Ιωσήφ Ρωγών, από το Μουσείο Ιστορίας και Τέχνης στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος.

11:40 π.μ. Επιμνημόσυνη δέηση στο μνημείο του Ελβετού Φιλέλληνα ωάννη – Ιακώβου Μάγερ, τιμώντας την 190η επέτειο του θανάτου του.

• Κατάθεση στεφάνων από τον Εκπρόσωπο της Κυβέρνησης,

Πρέσβη της Ελβετίας, Εκπρόσωπο του Δήμου του Schofflisdorf, τον Περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδας, Ανώτερο Διοικητή Φρουράς 2/39 Συντάγματος Ευζώνων και το Δήμαρχο Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου.

12:00 μ. Επιμνημόσυνη δέηση στον τόπο θανάτου του Λόρδου Βύρωνος, τιμώντας την 192η επέτειο του θανάτου του.

• Κατάθεση στεφάνων από τον Εκπρόσωπο της Κυβέρνησης,

Πρέσβη της Μεγάλης Βρετανίας, τον Περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδας, τον Ανώτερο Διοικητή Φρουράς 2/39 Συντάγματος Ευζώνων και το Δήμαρχο Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου.

12:20 μ.μ. Επιμνημόσυνη δέηση στον τάφο του Επισκόπου Ρωγών, τιμώντας την 190η επέτειο του μαρτυρικού και ηρωικού θανάτου του.

• Κατάθεση στεφάνων από τον Εκπρόσωπο της Κυβέρνησης, τον Περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδας, Ανώτερο Διοικητή Φρουράς 2/39 Συντάγματος Ευζώνων και το Δήμαρχο Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου.

12:30 μ.μ. Εκκίνηση του 70ου ΔΡΟΜΟΥ ΘΥΣΙΑΣ από το Ιστορικό Μοναστήρι του Αγίου Συμεών.

• Εκκίνηση του 1ου Παιδικού ΔΡΟΜΟΥ ΘΥΣΙΑΣ από την Πύλη.

12:45 μ.μ. Εγκαίνια Μουσείου Οικογένειας ΤΡΙΚΟΥΠΗ. (ιδιαίτερο πρόγραμμα)

1:00 μ.μ. Τερματισμός στον Κήπο των Ηρώων των αθλητών που έλαβαν μέρος στον 1ο Παιδικό ΔΡΟΜΟ ΘΥΣΙΑΣ και των αθλητών που έλαβαν μέρος στον 70ο ΔΡΟΜΟ ΘΥΣΙΑΣ.

• Βράβευση νικητών-τριών του 1ου Παιδικού ΔΡΟΜΟΥ ΘΥΣΙΑΣ.

1:30 μ.μ. Οι άμαχοι του Μεσολογγίου πρόσφυγες στον Κάλαμο. Απρίλιος - Οκτώβριος 1825 8η Συνάντηση της αδελφότητας των απογόνων των Ελεύθερων Πολιορκημένων.

• Ομιλία από τον κ. Γεώργιο Παπανδρέου, αναπληρωτή προϊστάμενο της υπηρεσίας νεοτέρων μνημείων, αρχιτέκτων - μηχανικός.

Τρικούπειο Πολιτιστικό Κέντρο

1:30 μ.μ. Γεύμα στους εκπροσώπους Ξένων Κρατών από το Δήμο Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου.

6:00 μ.μ. Απονομή επάθλων στους νικητές του 34ου Ιστιοπλοϊκού Αγώνα Θυσίας.

Αίθουσα Τελετών Μουσείου Ιστορίας & Τέχνης

6:00 μ.μ. Η Λεωφόρος των Φιλαρμονικών

Εκκίνηση των φιλαρμονικών από την Πύλη, διέλευση από το κέντρο της πόλης και τερματισμός στο Μνημείο Ι.Ι. Μάγερ.

6:30 μ.μ. Μέγας Εσπερινός στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος, στον οποίο θα χοροστατήσει ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ.κ. Κοσμάς.

6:45 μ.μ. Πέρας προσέλευσης Επισήμων.

7:30 μ.μ. Εκκίνηση πομπής από τον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος και μετάβαση στον Κήπο των Ηρώων.

• Δέηση και κατάθεση στεφάνων από την Ελληνική Κυβέρνηση, Βουλή των Ελλήνων, Πρεσβεία της Ελβετίας στην Ελλάδα ως τιμώμενη χώρα, Ένοπλες Δυνάμεις, Σώματα Ασφαλείας, Δικαστικό Σώμα, Ακαδημία Αθηνών, Περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδας, Δήμο Ανατολικής Μάνης ως τιμώμενος αδελφοποιημένος Δήμος και Δήμαρχο Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου.

• Βράβευση των νικητών του 70ου Δρόμου Θυσίας.

• Πανηγυρικός από το Δήμαρχο Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου, κ. Νικόλαο Καραπάνο.

• Αναπαράσταση της ανατίναξης του Δημογέροντα Χρήστου Καψάλη.

Συμμετέχει η χορωδία του Πνευματικού Κέντρου Δήμου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου υπό τη διεύθυνση του Καλλιτεχνικού Διευθυντή κ. Σπύρου Χολέβα.

10:30 μ.μ. Δεξίωση στη Λέσχη Αξιωματικών Φρουράς Μεσολογγίου από τον Ανώτερο Διοικητή Φρουράς 2/39 Συντάγματος Ευζώνων.

(Ιδιαίτερη Πρόσκληση)

Κυριακή 24 Απριλίου

6:30 π.μ. Εωθινό, κανονιοβολισμοί και κωδωνοκρουσίες των εκκλησιών της Ιεράς Πόλεως.

7:00 π.μ. Θεία Λειτουργία στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος.

10:40 π.μ. Άφιξη και υποδοχή του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλου στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος.

10:45 π.μ. Δοξολογία στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ.κ. Κοσμά.

11:00 π.μ. Εκκίνηση πομπής από τον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος και μετάβαση στον Κήπο των Ηρώων.

• Τρισάγιο στους Αθάνατους Νεκρούς.

• Κατάθεση στεφάνου στον Τύμβο των Ηρώων από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλο.

• Πανηγυρικός από τον Εκπρόσωπο της Ελληνικής Κυβέρνησης.

• Το Μοιρολόι «Να ζει το Μεσολόγγι» από την κα Βίβιαν Ντάγλας, υψίφωνο – ιατρό. Συμμετέχει η Χορωδία του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου υπό τη διεύθυνση του Καλλιτεχνικού Διευθυντή κ. Σπύρου Χολέβα.

2:00 μ.μ. Επίσημο γεύμα από τον Δήμαρχο Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου.

(Ιδιαίτερη Πρόσκληση)

6:30 μ.μ. Επιστροφή της Εικόνας της Εξόδου, με πομπή από τον Κήπο των Ηρώων στην αίθουσα τελετών του Μουσείου Ιστορίας και Τέχνης.

• Υποστολή της Σημαίας στην Κεντρική Πλατεία Μάρκου Μπότσαρη.

Όλες οι εκδηλώσεις τελούν υπό την αιγίδα του Δήμου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου και την υποστήριξη του Πνευματικού Κοινωνικού Αθλητικού Κέντρου του Δήμου, της Δ.Κ.Ε.Κ.Α.Π. της Δ.Ε.Υ.Α.Μ. και του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου.

Ιερά Πόλις Μεσολογγίου

28 Μαρτίου 2016

Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ

Διαβάστε περισσότερα