Θεατρική παράσταση "1 black out + 1+1/2 φόνος...μια υπόθεση για τον Αριστείδη Πουαρώ"

Η αφίσα της παράστασης, η (διεθνής) διανομή και ο γρίφος του Αριστείδη

Όπως είχαμε προαναγγείλει, η μεγάλη έκπληξη αυτής της παραγωγής θα είναι η διανομή κι αυτό  γιατί η επιλογή μας για φέτος, ήταν να μη χρησιμοποιήσουμε τα παιδιά / ηθοποιούς της ομάδας, αλλά να προσκαλέσουμε μια διεθνή – πολυεθνική διανομή, με έμπειρους και καταξιωμένους ηθοποιούς, επειδή κρίθηκε πως το δυναμικό της ομάδας δεν θα ήταν σε θέση να ανταπεξέλθει στην υψηλές απαιτήσεις του κειμένου αυτού… 

Έφτασε λοιπόν η ώρα που η παγκόσμια κοινότητα με κρατημένη την ανάσα, περίμενε. 
Έφτασε η στιγμή της αποκάλυψης του 17σφράγιστου μυστικού, που μόνο 3 άνθρωποι στο κόσμο γνώριζαν.
Ναι - ναι - ναι, μην σας κάνει εντύπωση. 
Μόνο 3 άνθρωποι γνώριζαν πλήρως τη διανομή, κι αυτό γιατί ούτε οι ίδιοι οι ηθοποιοί μέχρι σήμερα δεν ήξεραν με ποιους θα παίξουν, αφού έκαναν πρόβες ο καθένας μόνος του και μόλις σήμερα θα συναντηθούν για πρώτη φορά!!!

η αφίσα της παράστασης, με το ονόματα των ηθοποιών

τα βιογραφικά των ηθοποιών (με αλφαβητική σειρά - όπως αναφέρονται στην αφίσα της παράστασης)

• ςτσαΚω οςλουποΒαλχ – άγνωστος προς το παρόν στην Ελλάδα, ανερχόμενου αστέρι του Δανέζικου Κινηματογράφου, μαθητής του Lars von Trier. Έγινε γνωστός στη διεθνή Κινηματογραφική κοινότητα από την ταινία “Costas bring me the ice cubes” του Αμερικανού σκηνοθέτη John Braid

• μπιρα-νηΛ ζωη-Γιαγκι - Ινδή ηθοποιός, ακριβοπληρωμένο αστέρι του Bollywood, του Gollywoodκαι του  Dollywood με Ιρλανδή μητέρα. Από την παράσταση μας, ξεκινάει την διεθνή της καριέρα. Η«σκηνή» αισθάνεται μεγάλη τιμή και ιδιαίτερα υπερήφανη για την επιλογή αυτή, της μεγάλης star

• φιανετΣα Δουρκα – Ισπανίδα ηθοποιός με διεθνή καριέρα, μούσα του Almodovar, μόνιμος κάτοικος τα τελευταία χρόνια της Cuba, αφού είναι στενή φίλη της κόρης μιάς ανεψιάς της κουνιάδας του συγχωρεμένου του Fidel. Ταξίδεψε στην Ελλάδα ειδικά για αυτή την παραγωγή. Σε δημοσιογράφους δήλωσε πως λάτρεψε τη χώρα μας και ειδικότερα το Πήλιο, στο οποίο κατέφυγε για μια ολόκληρη εβδομάδα, προκειμένου να ξεκουραστεί από την πίεση των προβών

• νιρα Μα καΖου – άγνωστη ξανθιά με Θιβετιανή καταγωγή (από την πλευρά της μητέρας της) ηθοποιός, με Γάλλο πατέρα. Οι καλλιτεχνικοί κύκλοι πιστεύουν πως στο πρόσωπό της γεννήθηκε μια σύγχρονη Greta Garbo και όπως φαίνεται, η νέα αυτή ηθοποιός θα δικαιώσει στο μέλλον της προσδοκίες του κοινού.

• Βωασ  ληβαΚερ – η γνωστή Γαλλίδα μεσόφωνος, διάσημη από το ραδιόφωνο και τις αμέτρητες όπερες που έχει πρωταγωνιστήσει. Για πρώτη φορά στο Θέατρο, πράγμα που μας τιμάει φυσικά ιδιαίτερα, αφού επέλεξε τη δική μας ομάδα για να εκτεθεί θεατρικά. (τη λέξη «εκτεθεί» μπορείτε να την πάρετε με όποια έννοια θέλετε…..)

• ηλαΡαφ - ριΓωγος χατοςνι-Κοα – αυτοδίδακτος Αιγύπτιος ηθοποιός, πρώην ψαράς, που αναδείχτηκε στον Αφρικανικό κινηματογράφο, εξαιτίας του πηγαίου ταλέντου του. Από την παράσταση μας, ξεκινάει την διεθνή του καριέρα, που οι κριτικοί λένε πως θα είναι αντίστοιχη του Al Pacino και βάλε!

• δραξελΑνα Καουτι-χανο – Ρουμανοτζαμαϊκανή ηθοποιός, ανερχόμενο αστέρι της Κινηματογραφικής σχολής της Τζαμάικα με συμμετοχή ήδη σε 45 ταινίες μεγάλου μήκους, 450 documenters, 120διαφημιστικά διαφόρων προϊόντων και 1 ραδιοφωνικό spot. Όλες οι εν λόγω παραγωγές, είχαν θέμα την γκρίνια.

• γιαΝα στι Λουνα – η διάσημη Ιταλίδα starlet, κόρη διάσημου σκηνοθέτη, Ελληνικής καταγωγής από την πλευρά του πατέρα της που δεν θέλει όμως να αναφέρεται το όνομα του, επειδή θέλει να χτίσει την καριέρα της μόνη της και όχι στηριζόμενη στην επιφανή καταγωγή της. Είχε συνοδέψει την φιανετΣα Δουρκα, στο Πήλιο και όταν επέστρεψαν δήλωσε "περάσαμε υπέροχα" Αυτή η δήλωση της στι Λουνα αποτελεί πλέον το νέο slogan της διεθνούς καμπάνιας του Ελληνικού τουρισμού

• σαΒω ναρ α΄ Σταρα – Γαλλίδα ηθοποιός, που κράτησε το επίθετο του πρώην Ινδού συζύγου της, (ναρ α’ Στάρα), αφού με αυτό είχε γίνει διάσημη. Διαπρέπει στο διεθνές κινηματογραφικό στερέωμα σαν πρωταγωνίστρια σε αισθηματικές ταινίες και σαν παρουσιάστρια διαφόρων shows που αφορούν τη μόδα. ΔΕΝ ΦΟΡΑΕΙ ΠΟΤΕ ΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΟΡΑ ΤΑ ΙΔΙΑ ΡΟΥΧΑ!!!

• ριαΜα λαλαΣ – Ελληνοαμερικάνα ηθοποιός, ναι μεν άγνωστη στο Ελληνικό κοινό, πλην όμως καταξιωμένη και ακριβοπληρωμένη στο Hollywood, με δικό της αστέρι στη Star’s Avenue. Για πρώτη φορά σε Ελληνική παραγωγή. 

• ρηΧας Σο΄ πυρουλοπς – ανερχόμενος Ιρλανδός ηθοποιός, μακρινός απόγονος του Μπέρναρντ Σο. Εκτός της υποκριτικής του δεινότητας, είναι διάσημος και σαν παγκόσμιος πρωταθλητής του tennis και έχει κερδίσει 42 φορές το Wimbledon –(ο αμέσως επόμενος ο Αμερικάνος Pete Sampras το έχει κερδίσει μόλις 7) - έχει αδυναμία στις κρέπες

• Δηςτημηρ Φιορεντενς – το μεγάλο αστέρι της διανομής, ο παγκοσμίου φήμης Ρώσος ηθοποιός, που έχει ερμηνεύσει όλα τα έργα του Τσέχωφ, παίζοντας μόνος του όλους τους ρόλους. (αφού κανείς δεν ήθελε να παίξει μαζί του). Το απαύγασμα του σύγχρονου Ρώσικου Θεάτρου, ένας πραγματικός star, που αν και οι φήμες τον θέλουν άνθρωπο πολύ κακού χαρακτήρα, συνεργάστηκε άψογα με τους διεθνείς συναδέλφους του. Έχει κατηγορηθεί στο παρελθόν για 1+1/2 φόνο, όμως στο δικαστήριο οι κατηγορίες κατέπεσαν πανηγυρικά. Τότε ο Δηςτημηρ Φιορεντενς, είχε δηλώσει «είχα και έχω εμπιστοσύνη στη Ρώσικη δικαιοσύνη…»

• Δουςνη σι΄ αιμΦηρς – Ιρλανδός, πρώην μέλος του IRA, που διαπρέπει πλέον σε κουλτουριάρικες ταινίες. Στενός φίλος του George Clooney, αφού πρόκειται να τον παντρέψει. Στην παράστασή μας θα βρίσκεται και ο μέλλον κουμπάρος του, αφού έχει προσκληθεί προσωπικά από τον  Δουςνη σι΄ αιμΦηρς και δεν μπορούσε να του χαλάσει το χατίρι 
  

ο γρίφος του Αριστείδη

Λύστε τον γρίφο του Αριστείδη και κερδίστε μεγάλα δώρα
Μεταξύ των πολλών μυστηρίων που θα κληθεί να βρει τη λύση τους ο Αριστείδης, είναι και ο γρίφος των ονομάτων. 
Λύστε πρώτοι το γρίφο αναγραμματίζοντας τα ονόματα των ηθοποιών της διανομής και κερδίστε μεγάλα δώρα. 
Αυτός που θα λύσει 1ος τον γρίφο και σε χρόνο 30 δευτερολέπτων από τη δημοσίευση αυτής της ανάρτησης κερδίζει το μεγάλο δώρο που είναι: 

• Διακοπές 4 ατόμων στη Τζαμάικα για 6 μήνες, όλα πληρωμένα (εκτός του πρωινού) 
  
• 1 βίλα στη Μύκονο
  
• 1 σαλέ στην Αράχωβα
  
• 2 αυτοκίνητα Mercedes  - ένα πόλης (4πορτο) και ένα για εξορμήσεις στο βουνό (4χ4)
  
• 1.500.000 ευρώ σε μετρητά
  
• και 2 ξυστά
  

οι επόμενοι -2ος έως και 5ος, (ανεξαρτήτως του χρόνου που θα απαντήσουν) κερδίζουν από 4 δωρεάν εισόδους στην πρεμιέρα της παράστασης  - (θα πληρώσουν στην έξοδο)
και τέλος οι επόμενοι, 6ος έως και 20ος, ΔΕΝ κερδίζουν τίποτα

• Οι όροι του διαγωνισμού, ΔΕΝ έχουν κατατεθεί σε συμβολαιογράφο, για να μπορούμε να τους αλλάζουμε όποτε θέλουμε.

Αύριο θα σας αποσταλεί κ ολοκληρωμένη η αφίσα της παράστασης με τους χορηγούς...!!!

Σχετική σύνδεσμοι...

http://stegianatolikon.weebly.com

http://stiskini-aitoliko.weebly.com

https://www.facebook.com/events/634341139994428

https://www.facebook.com/events/677639068995096

Διαβάστε περισσότερα

ΠΟΙΟΣ ΕΙΠΑΜΕ ΟΤΙ ΧΡΕΟΚΩΠΗΣΕ;

Διαβάστε περισσότερα

18 Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ανάπτυξης Κ-Κ Σπριντ 2014

Διαβάστε περισσότερα

"Mουσικές Απ-Όψεις". Μια μουσική βραδιά με έντεχνους και ροκ ήχους.

Στις 9 Αυγούστου ώρα 9.30 μ.μ. σας περιμένουμε όλους στο "Άγαλμα" για μια μουσική βραδιά με ροκ και έντεχνους ήχους!

Θα φιλοξενούμε δύο μπάντες από την Αθήνα τους MUX και τους PLKnew στις οποίες συμμετέχουν "δικά" μας παιδιά, οι οποίες θα μας διασκεδάσουν με γνωστά σε όλους μας ακούσματα! 

Guest εμφάνιση: Alex Bellydance Show Alexis με ένα ανατρεπτικό Rock Show!
https://www.youtube.com/watch?v=WIxL0wCclzw&list=UUuXzQsmpwSLNKY9sN8e-gGg
Είσοδος Ελεύθερη

Διαβάστε περισσότερα

Οι μύθοι για το «Κοινωνικό Κράτος» του Μεταξά

Και σήμερα, ακόμα, επιχειρούν κάποιοι, πλαγίως και δολίως, να εμφανίσουν το Μεταξά ως θεμελιωτή του «Κοινωνικού Κράτους»…
Θεωρούμε, λοιπόν, σκόπιμο να αναδημοσιεύσουμε απόσπασμα από το άρθρο μας:
Τα ψεύδη της ακροδεξιάς δημαγωγίας γύρω από το Μεταξά
ΕΔΩ:http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=7901Π.χ., οι υμνητές του Μεταξά επιχειρούν να εμφανίσουν το Μεταξά σαν τον πρωτεργάτη και θεμελιωτή του «Κοινωνικού κράτους». Ας δούμε μερικά ενδεικτικά παραδείγματα, πολύ συνοπτικά:

α). Το οκτάωρο
Η καθιέρωση του οκτάωρου δεν έγινε από το Μεταξά, όπως ψευδώς ισχυρίζονται τα παρακρατικά υπολείμματα των μεταξικών νοσταλγών.
Στην Ελλάδα, η καθιέρωση του 8ωρου έγινε με το νόμο 2269 το 1920, με τη νομοθετική κύρωση της Διεθνούς Σύμβασης Εργασίας. Για να εφαρμοστεί σταδιακά χρειάστηκαν οι πολύχρονοι αγώνες των εργατών. Χύθηκε πολύ αίμα στις συγκρούσεις των εργατών με το αστικό κράτος.
Αργότερα, με Προεδρικό Διάταγμα (ΠΔ) στις 27/6/1932, έγινε η επέκταση και η κωδικοποίηση όλων των διατάξεων που ίσχυαν γι’ αυτό μέχρι τότε στους διάφορους κλάδους.
Αυτό που έκανε η κυβέρνηση Μεταξά ήταν με το βασιλικό διάταγμα 368/24/8/1936 να επεκτείνει την εφαρμογή του και σ’ άλλες κατηγορίες μισθωτών.
Η ιστορική, λοιπόν, αλήθεια είναι ότι ο Μεταξάς δεν καθιέρωσε το 8ωρο, αλλά, απλώς επέκτεινε την εφαρμογή του…
β). «Ο Μεταξάς καθιέρωσε την Κυριακή αργία».
Άλλο ψεύδος: Η κυριακάτικη αργία έχει καθιερωθεί από το 1911!!!
Ο Μεταξάς κατάργησε την Κυριακή αργία και πρόσταξε το κυριακάτικο μεροκάματο να δίνεται στο κράτος για την «Εθνική Άμυνα»…
γ). «Καθιέρωση αδείας μετ’ αποδοχών»: Άλλο χονδροειδές ψεύδος.
Οι άδειες των εργαζομένων με αποδοχές καθιερώθηκαν επί της δικτατορίας του Κονδύλη το 1935 με τον ΑΝ 539/1935.
Οι ελεύθερες Συλλογικές Συμβάσεις ήταν μια παλιά εργατική διεκδίκηση. Το 1927 είχε υποβληθεί στη Βουλή νομοσχέδιο για την καθιέρωσή τους, όμως η ψήφισή του δεν έγινε λόγω διάλυσης της Βουλής. Αναγκαστικός Νόμος (ΑΝ) περί Συλλογικών Συμβάσεων ψηφίστηκε στη δικτατορία του Γεωρ. Κονδύλη στις 16/1/1935, που κάθε άλλο παρά ελεύθερες Συλλογικές Συμβάσεις επέτρεπε…
Ο Μεταξάς μετά την κατάργηση του κοινοβουλευτισμού (4 Αυγούστου 1936), «εγκαθίδρυσε» (με το νόμο 2045/7/9/1936) ένα ανάλογο δικτατορικό καθεστώς «συλλογικών συμβάσεων»: Την υποχρεωτική διαιτησία μεταξύ των κεφαλαιοκρατών και των ΔΙΟΡΙΣΜΕΝΩΝ συνδικαλιστών (κάτι ανάλογο με αυτό που γίνεται στις μέρες μας από τα κατοχικά ανδρείκελα)!!!
Κάτω από αυτές τις δικτατορικές συνθήκες της αναγκαστικής διαιτησίας, της απαγόρευσης των απεργιών και της φασιστικοποίησης των συνδικάτων, «αι Εθνικαί Συμβάσεις Εργασίας», όπως τις αποκαλούσε ο Μεταξάς, ήταν καθαρός εμπαιγμός…
Εδώ επίσης πρέπει να υπογραμμίσουμε και τούτο: Ο Μεταξάς κατάσχεσε, με τη μορφή δανείου προς το κράτος και με το πρόσχημα της «Εθνικής Άμυνας», όλα τα αποθεματικά των ασφαλιστικών οργανισμών που έφταναν «τα 850 εκατομμύρια δραχμές, από τα οποία τα 500 εκατομμύρια ήταν του ΙΚΑ» (Σπ. Λιναρδάτου, «4η Αυγούστου», σελ. 110).
Η ίδια πολιτική του «κουρέματος» που επιβάλλει σήμερα ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ της ευρω-ληστείας…
Το πιο σκανδαλώδες: Η μεταξική δικτατορία διέθετε τεράστια για την εποχή χρηματικά ποσά στους διάφορους εργατοπατέρες επικεφαλής των διορισμένων, κρατικοποιημένων, φασιστικοποιημένων συνδικάτων.
Ο νόμος 971/1937, εκτός από την ίδρυση του ταμείου συντάξεων των εργατοπατέρων συνδικαλιστών, προέβλεπε την κρατική επιχορήγηση για «στέγασιν και ΕΥΠΡΟΣΩΠΟΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΙΝ των επαγγελματικών και εργατικών οργανώσεων». (Σπ. Λιναρδάτου, «4η Αυγούστου», σελ. 110).
Αυτά ήταν τα «επιτεύγματα» του Μεταξά που υμνούν σήμερα τα ποικίλα παρακρατικά τέκνα του…
Μια άλλη επίσης παρασιώπηση των μεταξικών «γόνων» είναι η ακόλουθη: Η ιστορική ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ των σκανδαλωδών κερδών της οικονομικής ολιγαρχίας και οι άμεσες προσβάσεις της στη μεταξική δικτατορία.
Τα διάφορα τμήματα του κεφαλαίου – βιομηχανικό, πιστωτικό, εμπορικό – αποκόμισαν τεράστια κέρδη και ταυτόχρονα προχώρησε σημαντικά η συγκέντρωση και συγκεντροποίησή τους.
Οι Αφοί Ηλιάσκοι, μέσω της Τράπεζας Αθηνών, το 1949 ήταν κάτοχοι του 15% όλων των ανώνυμων εταιρειών της χώρας.
Η Εθνική Τράπεζα, η Τράπεζα Αθηνών, η Εταιρεία Λιπασμάτων, το Καλυκοποιείο, η «Πάουερ», οι εταιρείες Λαναρά, καπνέμποροι, η ΑΓΕΤ Ηρακλής κ.ά. στήριξαν ανοιχτά τη δικτατορία.
Μερικοί κεφαλαιοκράτες και με απαίτησή τους πήραν επίκαιρες κυβερνητικές θέσεις. Π.χ. ο Ανδρέας Χατζηκυριάκος της ΑΓΕΤ έγινε υπουργός Εθνικής Οικονομίας, ο Κων/νος Ζαβιτσάνος, διοικητής της Εθνικής Τράπεζας, έγινε υπουργός Οικονομικών, ο Δημ. Μάξιμος, διευθυντής της Εθνικής, έγινε υπουργός Εσωτερικών, ο Αλέξανδρος Κορυζής, εκτός από υπουργός Υγείας – Πρόνοιας, έγινε πρωθυπουργός μετά το θάνατο του Μεταξά.
Να σημειώσουμε επίσης ότι ο πρόεδρος της φασιστικής νεολαίας Εθνική Οργάνωση Νέων (κρατική οργάνωση) ήταν ο γιός (Αλέξανδρος) του ιδιοκτήτη της εταιρείας Χημικών Προϊόντων και Λιπασμάτων (από τις μεγαλύτερες βιομηχανικές επιχειρήσεις): Του Νικόλαου Κανελλόπουλου…
Οι υμνητές, βεβαίως, του Μεταξά, όλα αυτά τα ακροδεξιά γρανάζια του σημερινού νεοταξικού ΦΑΣΙΣΜΟΥ, αποκρύπτουν και ΑΦΑΝΙΖΟΥΝ και τον ιεροεξεταστικό χαρακτήρα της δικτατορίας της 4ης Αυγούστου.
Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό αυτής της σκοταδιστικής δικτατορίας ήταν το «Ιδιώνυμο» που έστελνε στην πυρά τα βιβλία που δεν ήσαν αρεστά στο καθεστώς.
Ο Σπ. Λιναρδάτος γράφει χαρακτηριστικά γι’ αυτό το θέμα:
«Μέλη φασιστικών οργανώσεων και διάφοροι τραμπούκοι ή πληρωμένοι αλήτες, με άγριους αλαλαγμούς χαράς, άναψαν σε δημόσιους χώρους μεγάλες φωτιές κι έκαψαν εκατοντάδες τόμους βιβλίων Ελλήνων και ξένων συγγραφέων. Ανάμεσα στα βιβλία που κάηκαν δεν ήταν μόνον του Μαρξ, του Ενγκελς, του Λένιν, του Πλεχάνωφ και των άλλων κλασικών του Μαρξισμού, αλλά και του Χάινε, του Μπέρναρ Σω, του Φρόυντ, του Τσβάιχ, του Ανατόλ Φρανς, του Γκόρκι, του Ντοστογιέφσκι, του Τολστόι, του Γκαίτε, του Φίχτε, του Δαρβίνου, του Παπαδιαμάντη, του Καρκαβίτσα κλπ.».
Εξίσου διαφωτιστικά είναι και όσα αναφέρει ο Γ. Ρούσσος, ο οποίος, ανάμεσα σε άλλα, γράφει:
«Ακόμα και σχολικά βιβλία που δεν άρεσαν στο καθεστώς παραδίδονταν στη φωτιά. Αργότερα καταρτίστηκε με διαταγή του Μανιαδάκη ένας ατελείωτος κατάλογος που απαγόρευε την κυκλοφορία 445 βιβλίων. Μετέπειτα έφθασαν να λογοκρίνουν και τους αρχαίους Ελληνες συγγραφείς, μέχρι του σημείου μάλιστα να απαγορεύσουν την παράσταση της ”Αντιγόνης” του Σοφοκλή επειδή περιείχε βαρείς χαρακτηρισμούς κατά των τυράννων».
Ο Φ. Γρηγοριάδης αναφέρει τέλος : «από τη λογοκρισία του καθεστώς, πέραν του Σοφοκλή, δεν τη γλίτωσαν ούτε ο Θουκυδίδης ούτε ο Αριστοφάνης»!!!
Αυτό είναι το καθεστώς που ηρωοποιούν και υμνολογούν οι χρυσαυγίτες και τα ποικίλα καθεστωτικά βυθοκορήματα με τις ακροδεξιές προβιές…
Διαβάστε και εδώ:
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=9104

Διαβάστε περισσότερα

1600 αποβολές παραμορφωμένων εμβρύων σε φάρμα εκτροφής 4500 μινκ στη Δανία. Όλοι δείχνουν τις διπλανές ανεμογεννήτριες.

Η εκτροφή γουνοφόρων ζώων είναι μια δραστηριότητα που έχει αναπτυχθεί πολύ στη Δανία, αλλά και στη δική μας Δυτική Μακεδονία, στις περιοχές της Καστοριάς και της Σιάτιστας. Όσα λοιπόν μαθαίνουμε για τις φάρμες της Δανίας ενδιαφέρουν άμεσα και τη χώρα μας, αφού η βιομηχανία της γούνας φέρνει παραδοσιακά στη χώρα μας πολύτιμο συνάλλαγμα. Κάποιοι βέβαια “οικολόγοι της συμφοράς”, πριν λίγα χρόνια, άνοιξαν τα κλουβιά σε κάποιες φάρμες, με αποτέλεσμα τα βιζόν να ξεχυθούν ελεύθερα σε ξένο γι’ αυτά περιβάλλον και, όσα επιβίωσαν, πλέον ρημάζουν τα οικοσυστήματα στις γύρω περιοχές.

Όπως λοιπόν αναφέρει Δανέζικη ιστοσελίδα, προβλήματα εμφανίστηκαν σε μια φάρμα εκτροφής 4.500 μινκ στο Tiphedevej, κοντά στο Vildbjerg, όταν πέρυσι το φθινόπωρο εγκαταστάθηκαν σε μικρή απόσταση, μόλις 328μ., τέσσερις μεγάλες ανεμογεννήτριες Vestas V112, ισχύος 3MW και ύψους 140μ. η κάθε μία, όπως φαίνεται στη διπλανή φωτογραφία.
Στην αρχή παρατηρήθηκε αλλαγή στη …
συμπεριφορά των ζώων, έγιναν πολύ πιο επιθετικά απ’ ό,τι συνήθως, με αποτέλεσμα να αλληλοεπιτίθενται, να καταστρέφεται η γούνα τους και κάποια να πεθαίνουν. Το θέμα έφτασε τον περασμένο Ιανουάριο στην Επιτροπή Περιβάλλοντος της Δανέζικης Βουλής, αλλά η Vestas είναι πολύ μεγάλη εταιρεία, πολύ σημαντική για τη Δανία και το θέμα σταμάτησε εκεί.

Το Μάιο ωστόσο, στην ίδια φάρμα, παρατηρήθηκε μεγάλο ποσοστό αποβολών και πρόωρων γεννήσεων παραμορφωμένων εμβρύων. Η πιο συχνή παραμόρφωση ήταν η έλλειψη ματιών. 1600 νεκρά έμβρυα σε σύνολο 4500 εκτρεφόμενων ζώων κι αφού έχει προηγηθεί η επιθετική συμπεριφορά των ζώων, με τις επιπτώσεις στα γουνοδέρματα, σημαίνουν οικονομική καταστροφή για τη φάρμα. Ο τοπικός κτηνίατρος στην αναφορά του επισημαίνει ως πιο πιθανή αιτία τις ανεμογεννήτριες, σύστησε εξετάσεις για plasmacytosis, έστειλε 3 νεκρά ζώα σε Ειδικό Εργαστήριο του Glostrup και σύστησε να σταλούν παραμορφωμένα νεογνά και έμβρυα στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Δανίας.
Ως η αιτία για τα περιστατικά στη φάρμα των μινκ θεωρείται η ακουστική πίεση, που δημιουργούν οι ανεμογεννήτριες, ιδίως στο χαμηλό, υποηχητικό φάσμα συχνοτήτων, που δεν γίνεται άμεσα αντιληπτό από τον άνθρωπο, αλλά ενοχλεί πολύ τα ζώα. Το αποτέλεσμα είναι προβλήματα στην υγεία, αλλαγή συμπεριφοράς, παραμορφώσεις, πρόωρες γεννήσεις ή αποβολές. Τα περιστατικά καταγράφονται από το World Council for Nature, μια οικολογική οργάνωση-“ομπρέλα”, με μέλη οικολογικές οργανώσεις από διάφορες χώρες, που θεωρεί ότι οι οργανώσεις WWF, Greenpeace και Friends of the Earth έχουν χάσει το δρόμο τους, έχουν μπλέξει με την πολιτική, ωφελούνται οικονομικά από τις σχέσεις τους με επιχειρήσεις κι έχουν ξεχάσει την οικολογία.
Πριν 4 μήνες αναρτήσαμε το βίντεο με το”ατύχημα” του γύπα στην Κρήτη, όταν έκανε το λάθος να πετάξει πάνω από ανεμογεννήτρια. Τώρα, τα μηνύματα που έρχονται απ’ τη Δανία, είναι πολύ ανησυχητικά και σε πρώτη φάση θα πρέπει να ληφθεί μέριμνα και στην Ελλάδα, αφενός να γίνουν μελέτες συμπεριφοράς των ζώων κοντά στις ανεμογεννήτριες κι αφ’ ετέρου, προληπτικά, να αποκλειστεί η εγκατάσταση ανεμογεννητριών κοντά σε φάρμες γουνοφόρων ζώων. Η βιομηχανία της γούνας είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να αφεθεί στα χέρια των πολιτικών που στήνουν παντού αιολικά.

Διαβάστε περισσότερα

Μήπως τελικά παίζουμε το παιχνίδι τους;

Το σύστημα ενδεχομένως εκμεταλλεύεται το γεγονός ότι ζητήματα όπως η ανεργία, οι παρακολουθήσεις, ο έλεγχος του πληθυσμού, ή, ακόμα και η πιθανότητα ενός πυρηνικού πολέμου, γίνονται όλο και πιο δημοφιλή (viral) στο διαδίκτυο

του system failure

Είναι πραγματικά εκπληκτικό το πως η ανεξάρτητη πληροφορία που διακινείται μέσα στο διαδίκτυο, άλλαξε την ισορροπία μεταξύ της μη ελεγχόμενης πληροφόρησης και της απόλυτα ελεγχόμενης πληροφόρησης που φτάνει στον μέσο θεατή από τα συστημικά ΜΜΕ. Χιλιάδες ανεξάρτητα μπλογκς και ιστοσελίδες φιλοξενούν πληροφορίες, αναλύσεις και γνώμες οι οποίες θα είχαν αποκλειστεί σε περίπτωση που δεν είχε εφευρεθεί ακόμα το διαδίκτυο.

Παρόλα αυτά, είναι αλήθεια ότι και στο διαδίκτυο διακινείται αρκετή παραπληροφόρηση και προπαγάνδα, καθώς τα συστημικά ΜΜΕ συμμετέχουν και αυτά στον “διαδικτυακό πόλεμο” της πληροφόρησης, ή, λόγω του ότι υπάρχουν ανεξάρτητες πηγές που προωθούν την δική τους μυστική ατζέντα. Ωστόσο, κάποιος έχει τουλάχιστον την δυνατότητα να βρει μια εναλλακτική προσέγγιση για πολλά ζητήματα, διαφορετική από αυτή που προωθείται από τους “επίσημους διαύλους” του κυρίαρχου – Δυτικού προς το παρόν – συστημικού κατεστημένου.

Αυτός είναι πιθανόν και ο λόγος που οι κυβερνήσεις προσπαθούν να βρουν τρόπους ελέγχου του διαδικτύου και επομένως της ροής πληροφορίας από κάθε πηγή προς κάθε αποδέκτη.

Ωστόσο, σε πολλές περιπτώσεις, οι κυβερνήσεις, ή, άλλα συστημικά κέντρα αποφάσεων, εκμεταλλεύονται το διαδίκτυο, καθοδηγώντας την κοινή γνώμη και την ανεξάρτητη κρίση προς την πλευρά της “επίσημης ερμηνείας” των γεγονότων και αυτό δεν γίνεται μόνο μέσω της ροής παραπληροφόρησης στο διαδίκτυο, αλλά και μέσω άλλων μεθόδων, όπως για παράδειγμα, το λεγόμενο “τρολλάρισμα”:

http://failedevolution.blogspot.gr/2013/04/blog-post.html

Άλλα πόσο χρήσιμο θα μπορούσε να γίνει το μη-ελεγχόμενο κομμάτι του διαδικτύου σε περίπτωση που το σύστημα θα ήθελε να προετοιμάσει το κοινό για πρωτοφανή γεγονότα;

Ένα τέτοιο παράδειγμα θα μπορούσε να είναι η πληροφορία ότι η ανεργία ήρθε για να μείνει λόγω της υπερ-αυτοματοποίησης. Καθώς αυτή η πληροφορία γίνεται “viral” μέσω της αυξανόμενης αναπαραγωγής της στο διαδίκτυο και πολλοί από εμάς συζητάμε ένα ανάλογο θέμα σε διάφορα μπλογκς και ιστοσελίδες, οι άνθρωποι θα συνηθίσουν τελικά στην ιδέα ότι το ποσοστό της ανεργίας θα είναι αναπόφευκτα υψηλό από εδώ και στο εξής και ότι θα πρέπει να ζουν από τα επιδόματα του κράτους, απλώς και μόνο για να επιβιώνουν και να καταναλώνουν, στην καλύτερη, βέβαια, περίπτωση.

Εξάλλου, τίθεται και ένα σοβαρό ζήτημα στο κατά πόσο ανεξάρτητη είναι η πληροφόρηση, καθώς σε πολλές περιπτώσεις, διάφορες ανεξάρτητες ιστοσελίδες, απλώς αναπαράγουν την πληροφορία που “διαρρέει” από τα συστημικά ΜΜΕ, ή, από πηγές που τα ίχνη τους οδηγούν σε κάποιον συστημικό “επίσημο δίαυλο”.

Σε αυτή την περίπτωση, ένας τέτοιος “επίσημος δίαυλος”, μπορεί να εισάγει μια πληροφορία στο διαδίκτυο, η πληροφορία να γίνει “viral” και τελικά, οι άνθρωποι να αρχίζουν να συνηθίζουν στην ιδέα των πιο ακραίων και τρομακτικών σεναρίων, όπως για παράδειγμα, μιας πυρηνικής σύγκρουσης, ή, μιας ακραίας απόπειρας ελέγχου του πληθυσμού. Φυσικά, αυτό είναι μόνο μια θεωρία, άλλη μια “θεωρία συνωμοσίας” αν προτιμάτε. Σε κάθε περίπτωση, ορισμένες φορές το σύστημα μπορεί να εκμεταλλευτεί την ειλικρινή πρόθεση των ανεξάρτητων μπλόγκερς να διαδώσουν την αλήθεια.

Δεν υπάρχει, βέβαια, εναλλακτική οδός. Δεν θα μπορούσαμε ποτέ να επιστρέψουμε στη “λίθινη εποχή” του μονοπωλίου των συστημικών ΜΜΕ. Υπάρχει πραγματικά ανεξάρτητη πληροφόρηση και θα πρέπει πάντα να την αναζητάμε και να την διαδίδουμε. Αλλά θα πρέπει επίσης να έχουμε πάντα στο νου ότι, οτιδήποτε γίνεται “viral” μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να μας “εκπαιδεύσει” να αποδεχόμαστε το αδιανόητο. Αρκεί να δούμε τις εικόνες φρίκης από τη Γάζα, την Ουκρανία, τη Μέση Ανατολή και άλλα μέρη του πλανήτη, που κατακλύζουν καθημερινά το διαδίκτυο και τα συστημικά ΜΜΕ. Τείνουν να γίνουν τόσο συνηθισμένες, που κινδυνεύουμε στο τέλος να μεταμορφωθούμε σε απαθή ζόμπι …

Διαβάστε επίσης

Η “εκπαίδευση” των κοινωνιών στην ανοχή και των παρακολουθήσεων

Viral: Oι μονταζιέρες του ίντερνετ

Article in English

http://seisaxthia.wordpress.com

Διαβάστε περισσότερα

Ο αδαής

Αδαής είναι αυτός που δεν ξέρει ούτε ότι δεν ξέρει.

Το όνειρο του αδαούς

Ακολουθώντας την καθηγήτρια Μόνικα Καβαγιέ στην ερμηνεία του Φρήντριχ Νίτσε, θα μπορούσαμε να πούμε ότι οι αδαείς είναι σαν τις καμήλες που αφομοιώνουν το παρελθόν και το κουβαλούν μέσα στο σώμα τους. Όπως το σκληροτράχηλο ζώο συσσωρεύει τεράστιες ποσότητες νερού και τροφής για το δύσκολο ταξίδι του μέσα στην έρημο, έτσι και ο άνθρωπος, στο ξεκίνημά του, πρέπει να μάθει να αποθηκεύει και συμπεριφορές – μ’ άλλα λόγια, να φορτωθεί τους κανόνες και να μάθει απ’ έξω πώς εφαρμόζονται.

Όλοι αρχίζουμε σαν καμήλες

Όλα αρχίζουν και ξαναρχίζουν,
κι εμείς αγνοούμε ακόμα και την άγνοιά μας.

Σ’ αυτή την αρχική περίοδο μας αρκεί να απομνημονεύουμε (καθώς δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα καλύτερο), με δεδομένο ότι για την απομνημόνευση δεν απαιτείται ούτε να κατανοούμε, ούτε να αξιοποιούμε το παρελθόν. Στο ξεκίνημα, δεν μαθαίνουμε να αξιοποιούμε τίποτα. Η εμπειρία περιορίζεται στη στεγνή ανάμνηση της μάθησης.

Για να εκμεταλλευτούμε το παρελθόν θα’ πρεπε να είμαστε ικανοί να ορίσουμε ένα αξιολογικό κριτήριο γι’ αυτούς τους κανόνες και τις συνήθειες, κάτι που –λόγω της άγνοιάς μας–, δεν είμαστε σε θέση να κάνουμε.

Κάθε άνθρωπος αρχίζει το πρώτο του στάδιο ως αδαής, παρόλο που (όπως θα έλεγε ο Leon Werth… όπως αναφέρει ο Saint-Exupery στον υπέροχο πρόλογο του Μικρού Πρίγκηπα) «ελάχιστοι το θυμούνται»…

Πρέπει να λέμε ναι… Να πιστεύουμε στα δεδομένα… Να τα καταπίνουμε όλα αμάσητα… Να σκύβουμε το κεφάλι… Να δεχόμαστε να τραβάμε μπροστά όποιο κι αν είναι το κόστος… Να ανεχόμαστε όλα τα βάρη αδιαμαρτύρητα… Να ανταποκρινόμαστε στις προσδοκίες των άλλων… Παραμένοντας αδαείς, με το δισάκι φορτωμένο μια πληθώρα πληροφοριών – αποθήκη για το ταξίδι μας στην έρημο.

Μπορούμε να φορτωθούμε το παρελθόν αλλά όχι και να το χρησιμοποιήσουμε ως γνώση, εφόσον δεν είμαστε ικανοί να επεξεργαστούμε την πληροφορία που δεχόμαστε απ’ έξω. Μάλλον οκνηροί παρά αργοί, δεν μπορούμε να αρνηθούμε τον εαυτό μας.

Έτσι, λέει η Καβαγιέ, θα έρθει η στιγμή που θα μπορέσουμε να απολαύσουμε κάποια ικανοποίηση λέγοντας «όχι», έστω κι, προς το παρόν, το μόνο που έχουμε είναι το «ναι» μας.

Ένα «ναι» που δεν είναι καν πολύ βαθύ, γιατί το «ναι» ποτέ δεν μπορεί να είναι βαθύ χωρίς το «όχι»· είναι πάντα αδύναμο και κάπως επιφανειακό. Λέμε «ναι» γιατί αυτό περιμένουν να πούμε· είναι η συμπεριφορά που μας επιβάλλει η κοινωνία· είναι το «ναι» του ανθρώπου που υποτάσσεται στις διαταγές του αφέντη.

[...] Για τον αδαή, η υπακοή και η τυφλή πίστη είναι πάντοτε η μοναδική επιλογή για να κερδίσει κάποια ανταμοιβή.
(Προσοχή!!! Αυτό δεν σημαίνει ότι η υπακοή ή η πίστη είναι αποκλειστικότητα των αδαών.)

Στους αδαείς αρέσει η ειρήνη. Δεν θέλουμε να μας ενοχλούν, δεν θέλουμε να συμβαίνει τίποτα υπερβολικά καινούργιο στον κόσμο (γιατί το καινούργιο είναι πάντα λίγο ενοχλητικό, ή τουλάχιστον ανησυχητικό).

Όσο ζούμε στην «Άγνοια» θα είμαστε διαρκώς εναντίον κάθε αλλαγής. Θα νομίζουμε πως είναι επικίνδυνο και δύσκολο να επιχειρήσουμε κάτι καινούργιο, γιατί αυτό θα μας κάνει ν’ αντιμετωπίσουμε το φόβο μας και να γίνουμε δημιουργικοί.

Και τα δύο αυτά προϋποθέτουν δράση και αναστάτωση, με αποτελέσματα που δεν μπορούμε να τα προβλέψουμε εξαιτίας της ίδιας μας της άγνοιας.

Δεν είναι αλήθεια ότι νιώθουμε άνετα με το «δεν ενεργώ», ή με το «λέω πάντα ναι», ωστόσο είμαστε αρκετά βολεμένοι. Κι αν άλλο σημαίνει «άνετος» και άλλο «βολεμένος», πάντα θα φαίνεται πιο εύκολο, άμεσο και ευχάριστο, να βολευόμαστε σε μια δεδομένη κατάσταση, παρά να υπομένουμε τους κόπους και τα βάσανα που αποτελούν προϋπόθεση για την πραγματική άνεση.

Ο «θριαμβευτής αδαής»

Ο αδαής είναι πάντα ένας σκλάβος του παρελθόντος, ένας υπηρέτης της εξουσίας, μια καμήλα που πάει όπου την πάει ο αναβάτης της, και το μόνο μέσο που διαθέτει για να συνεχίσει να προχωράει στο δρόμο, είναι η μνήμη.

Ένας υποταγμένος, πάντα ενεργεί με βάση τη δέσμη των πεποιθήσεων που κάποιοι άλλοι του δίδαξαν.

Τότε μόνο θα πάψει να δέχεται πιέσεις, όταν θα έχει μετατραπεί σ’ έναν «θρίαμβο της ανιδεότητας». Τότε θα είναι ο τέλειος αδαής, και η κοινωνία δεν θα χρειάζεται πια να κάνει τίποτα.

Όταν φτάσει κανείς σ’ αυτό το επίπεδο «τελειότητας» –τρόπος του λέγειν–, η κοινωνία, το σχολείο και το πανεπιστήμιο έχουν ολοκληρώσει τη δουλειά τους.

Τότε πια έχεις γίνει το αστέρι των αδαών χάρη στη βοήθεια του συνόλου (μερικές φορές και με πτυχίο και απ’ όλα –όπως κι εγώ).

Είσαι ένας αδαής με φήμη και όνομα, ή ένας αδαής με χρήματα κι επιρροή, και μάλιστα, συχνά έχεις και λίγη φαινομενική εξουσία (που στην πραγματικότητα είναι απόηχος μόνο των εντολών που δίνουν πίσω από την πλάτη σου άλλοι, όντως ισχυροί, αν και αυτό δεν σε πολυενοχλεί καθώς, προφανώς, το αγνοείς επίσης).

Antonio Canova - η διδαχή της άγνοιας -1795 - 1796 -
μουσείο Correr, Βενετία, Ιταλία

Η εξάρτηση των αδαών

Ζώντας μέσα στην άγνοια, αναπτύσσονται ενστικτωδώς δύο ειδικές μορφές εξάρτησης:

Ο τύπος του άνευ όρου οπαδού ⇒ που κοιτάζει άλλους αδαείς, τους ψευτο-πρωταγωνιστές, και τους λατρεύει σαν είδωλα.

Ο τύπος του Ψευτο-πρωταγωνιστή ⇒ που καλλιεργεί την ανάγκη να τον κοιτάζουν οι αδαείς της άλλης κατηγορίας.

Μορφές που αντικατοπτρίζουν εμφανώς την εξαρτημένη φύση του αδαούς.

Μια κάποια μέρα της ζωής μας, –τότε που ήμαστε πολύ μικροί ακόμα για να καταλάβουμε τη σημασία και το νόημα των καταστάσεων, αλλά όχι τόσο ώστε να μην καταλαβαίνουμε με σαφήνεια τον περίγυρό μας–, αντιληφθήκαμε ότι, ολόγυρα, πολλοί ενήλικοι μας κοιτούσαν επίμονα και συνεχώς. Λες και δεν είχαν τίποτ’ άλλο να κάνουν, αφιέρωναν μεγάλο μέρος του χρόνου τους, αποκλειστικά για να γίνουν μάρτυρες των κινήσεών μας – αλλά και των κινήσεων των άλλων, όπως θα ανακαλύπταμε αργότερα έκπληκτοι.

Με τον καιρό, επίσης, συνειδητοποιήσαμε ότι αν κάποιος σε παρατηρεί (και σε παρατηρεί… και σε παρατηρεί…), είναι σχεδόν σίγουρο ότι στο τέλος θα σε κρίνει κιόλας. Δεν θα ήταν τίποτε σοβαρό, ούτε θα είχε ιδιαίτερη σημασία, αν οι κριτές μας δεν ήταν ακριβώς τα πρόσωπα που αγαπάμε, και μάλιστα οι κυρίως υπεύθυνοι των πιο στοιχειδών αναγκών μας (όπως η τροφή και η προστασία μας).

Από το σημείο αυτό μέχρι ν’ αρχίσουμε να νιώθουμε φόβο μην τυχόν και μας εγκαταλείψουν, μήπως μας λείψει η αγάπη ή μήπως μείνουμε μόνοι, μας χωρίζει ένα πολύ μικρό βήμα, το οποίο κάποτε κάναμε οι περισσότεροι από μας. Σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, σχεδόν όλοι ξαναβιώνουμε όταν είμαστε ενήλικοι τις δύσκολες στιγμές του revival (επανάληψη), και υποβάλουμε εκ νέου τον εαυτό μας –ανώφελα- σ’ αυτήν την επιβαρυντική-κριτική-ελεγκτική τάση των άλλων.

Αν είσαι ηθοποιός, τραγουδιστής ή ομιλητής, προτού εμφανιστείς μπροστά στο κοινό νιώθεις τον πανικό της έκθεσης. Είναι ένας φόβος που δε νιώθουν μόνο οι αρχάριοι, αλλά κο αυτοί που έχουν περάσει όλη τη ζωή τους πάνω στη σκηνή.

Όταν ανεβαίνω στο βήμα για να μιλήσω σε κοινό, όταν δίνω εξετάσεις, όταν πηγαίνω σε μια συνέντευξη για μια θέση εργασίας, όταν ετοιμάζομαι να ομολογήσω τον έρωτά μου σε κάποιον, με πιάνει μεγάλη τρεμούλα· ένας μεγάλος φόβος. Κατά κάποιον τρόπο, κάτι μέσα μου πάντα φέρνει στην επιφάνεια την ερώτηση: θα τα καταφέρω αυτή τη φορά; Ή όχι;

Αισθάνομαι σαν πλοίο μέσα στην καταιγίδα, αντικείμενο αντί για υποκείμενο, πράγμα αντί για άνθρωπος.

Ετυμολογικά, «υποκείμενο» είναι αυτό που υπόκειται, που βρίσκεται από κάτω, το εσωτερικό. Αυτό υποστηρίζει όλα τα εξωτερικά, είναι το κρυφό πρόσωπο των επιφαινομένων, και ως τέτοιο περιέχει όλες τις όψεις που μας κάνουν να είμαστε αυτό που είμαστε.

Ένα αντικείμενο, αντιθέτως, δεν κρύβει τίποτα στο εσωτερικό του.

Καθοδηγήστε τους αδαείς - καθεδρικός ναός του Bradford

Ένα κομμάτι μάρμαρο, λογου χάρη, είναι απλώς και μόνο μάρμαρο, ακόμα κι αν το εκπαιδευμένο βλέμμα του γλύπτη μπορεί να δει την ομορφά του γλυπτού που κρύβει μέσα (όμως, αυτή η ομορφιά είναι προϊόν του υποκειμενικού βλέμματος ενός καλλιτέχνη, δεν είναι χάρισμα της πέτρας).

Στην πολιτεία των αδαών δεν υπάρχει καμιά υποκειμενικότητα. Το κυριότερο χαρακτηριστικό των κατοίκων της είναι ότι, μέσα τους, δεν διαθέτουν τίποτα διαφορετικό απ’ αυτό που φαίνεται έξω.

Ορισμένες θρησκείς που έχουν ανάγκη από αδαείς πιστούς, καλλιέργησαν το φόβο στους ανθρώπους, όχι όμως «άθελά τους», λέει ο Osho. Προβάλλουν την εικόνα ενός Θεού τιμωρού, που επαγρυπνά διαρκώς, μέρα και νύχτα. Εσύ μπορεί να κοιμάσαι, αυτός όμως δεν κοιμάται· είναι στο κρεβάτι σου και σε παρακολουθεί. Και δεν παρακολουθεί μόνο τι κάνεις, αλλά υποτίθεται πως παρακολουθεί ακόμα και τα όνειρά σου· ακόμα και τις σκέψεις σου.

Δεν σου επιτρέπεται ούτε μια ιδωτική στιγμή για να είσαι εσύ, μόνος σου, χωρίς μάρτυρες.

Σου εμφυσείται η ιδέα ότι η υπακοή στους κανόνες που υπαγορεύει η θεότητα μέσω προφητών και ιερέων είναι ο μοναδικός τρόπος για να μην αποκοπείς από την αγέλη, κι ακόμα πως μπορεί να τιμωρηθείς αιώνια, όχι μόνο για τις πράξεις σου, αλλά ακόμα και για τα όνειρά σου, για τις επιθυμίες σου, για τις σκέψεις σου, μέχρι και για τα πιο κρυφά συναισθήματά σου.

Σύμφωνα μ’ αυτές τις παράλογες ολοκληρωτικές θέσεις, όσο αποφασίσουμε να μην υποταχτούμε άνευ όρων στην ανόητη θεϊκή τυραννία, δεν θα το κάνουμε επειδή δεν συμφωνούμε αλλά επειδή μας λείπει η πίστη, ή γιατί δεν έχουμε αρκετή ταπεινοφροσύνη, και τότε… οι πληρεξούσιοι διαχειριστές των επιβραβεύσεων και των τιμωριών θα αποφασίσουν ότι μας αξίζει να πέσουμε θύματα της οργής του Υψίστου ή της κατάρας του ίδιου του ψευτο-προφήτη βάρδιας.

Από την άλλη, αυτή είναι η αγαπημένη στρατηγική εκείνων που επιδιώκουν να υποβιβάσουν τους ανθρώπους σε πράγματα. Κυρίως, όταν τα μελλοντικά θύματα δεν προβάλλουν καμία αντίσταση στο να χρησιμοποιηθούν, και τους αρκεί να πειστούν ότι είναι απαγορευμένο ή ντροπιαστικό να αρνηθούν την υποταγή τους στην εξουσία που τους χειραγωγεί.

Από κοινωνική σκοπιά, ο εν δυνάμει κίνδυνος φτάνει στα άκρα. Μια δράκα χαρισματικοί ηγέτες, θα μπορούσαν να στρατολογήσουν στρατούς ολόκληρους αδαών σκλάβων για να τους χρησιμοποιήσουν στην υπόλοιπη κοινωνία ως ενάρετους ή φωτισμένους υπηρέτες ενός υψηλού κι ευγενικού σκοπού. Η Άγνοια μεταμφιέζεται σε ταπεινοφροσύνη, πεποίθηση, τυφλή πίστη, δέσμευση ή Θεία μετάληψη. Χειραγώγηση των αδαών για να γίνουν «φωτισμένοι» στρατιώτες, ικανοί να σκοτώσουν και να καταστρέψουν για να σώσουν τον κόσμο, μ’ έναν υποτιθέμενο «καλό σκοπό». (Οποιεσδήποτε ομοιότητες με καταστάσεις που δημοσιεύτηκαν στις εφημερίδες των τελευταίων είκοσι χρόνων, δυστυχώς, δεν αποτελούν απλή σύμπτωση.)

[...] Ο αδαής παλεύει, δουλεύει, πασχίζει και εξασκείται για να καταφέρει να επιβεβαιώσει την ταυτότητά του. Χρειάζεται κάποιον να του βάζει όρους, κάποιον να τον διατάζει, κάποιον να του λέει κάτι ωραίο κάθε τόσο, κάποιον να τον προσδιορίζει.

___________________________

  ~ Απόσπασμα από το βιβλίο του Χόρχε Μπουκάι: “Από την άγνοια στη σοφία”, το ταξίδι της Σιμρίτι, εκδόσεις opera/animus.

Διαβάστε περισσότερα

ΠΟΡΝΟΚΡΑΤΙΑ

Μπορεί την Ιστορία να την γράφουν οι νικητές,αλλά την εκπόρνευσή της την υπογράφουν οι ηττημένοι.

Κι όταν μιλάμε για Ιστορία δεν μιλάμε για την καταγραφή και την αφήγηση των σημαντικών γεγονότων του παρελθόντος και του παρόντος,αλλά για την ίδια την στιγμή που βιώνουμε σαν άτομα και σαν σύνολο μέσα στην οργανωμένη μας κοινωνία.
Κι όταν μιλάμε για εκπόρνευση της Ιστορίας,μιλάμε για το ευτελές καθημερινό ξεπούλημα των αξιών του ανθρώπου και των αξιών της κοινωνίας με αντάλλαγμα ό,τι πιο τιποτένιο και φτηνό μπορεί να υπάρχει.Το μικροεγωιστικό συμφέρον του καθενός που μπροστά στην αποκτήνωση και στην εξαθλίωση,μπροστά στην καταστροφή στέκει μονάχος και επιδιώκει να κερδίσει ό,τι μπορεί ή τουλάχιστον να διαφυλάξει τα κεκτημένα του αγνοώντας επιδεικτικά τους υπόλοιπους.
Και αυτού του είδους την Ιστορία δεν την γράφουν μόνο οι σημερινοί και σχεδόν παντοτινοί νικητές που είναι οι κάθε λογής σκατάνθρωποι που σκέφτονται μονάχα τον χρυσό τους κώλο.Την υπογράφουν φαρδιά-πλατιά και οι ηττημένοι.Και αυτοί όμως με την σειρά τους έχουνε πολλά κιλά σκατά στο κεφάλι τους.
Γιατί αυτοί που υποστηρίζουν ομαδικά τα αφεντικά και τους επιστάτες που πυροβολούν εναντίον ανθρώπων που εργάστηκαν κάτω από δυσμενείς συνθήκες και ζήτησαν τα χρήματά τους ηττημένοι είναι και σε πολλά επίπεδα.
Αυτοί που κατακρεουργούν τα σκυλάκια και αυτοί που την επόμενη μέρα επιδεικτικά βρίσκονται στο πλάι να τους υποστηρίζουν με την παρουσία τους ή ακόμη και με την ένοχη σιωπή τους,ηττημένοι είναι κι αυτοί το ίδιο με τους προηγούμενους.
Αυτοί που σκέφτονται τα μπανάκια τους και αυτοί που αγωνιούν για το πότε θα βγούν να ψωνίσουν αγνοώντας επιδεικτικά την κούραση και την αδικία τις οποίες υφίστανται οι συνάδελφοι και συνάνθρωποί  τους,αλλά και την γενικότερη άσχημη κατάσταση στην οποία βρίσκεται η κοινωνία,και αυτοί ηττημένοι είναι.
Αυτοί που δεν κατεβαίνουν σε απεργία γιατί δεν πλήττεται  ο δικός τους κλάδος και περιμένουν από κάτι ελάχιστους μαχητικούς απεργούς ή απολυμένους π.χ. καθαρίστριες να βγάλουνε το φίδι από την τρύπα,αυτοί κι αν είναι ηττημένοι.
Αυτοί που ακόμη στηρίζουν και πιστεύουν πως οι απόγονοι του Χίτλερ και των ταγματασφαλητών είναι πατριώτες και θέλουν το καλό μας δεν είναι μόνο ηττημένοι,είναι ήδη νεκροί και αποκτηνωμένοι.
Τέλος αυτοί που στηρίζουν ακόμη τα πολιτικά τομάρια που εξαθλίωσαν μια όμορφη χώρα και την έκαναν πουτάνα των κερδοσκόπων και των εγχώριων νταβατζήδων,είναι και οι μόνοι νικητές.Γιατί αυτές οι πόρνες που εξαγοράζουν ζωές και συνειδήσεις,που παίζουν με το μέλλον των παιδιών και δεν σέβονται τίποτε, θα ανταμείβονται πλουσιοπάροχα από ένα σύστημα που μόνο αποκτηνώνει και μόνο εξαθλιώνει.Που ορίζει και βοηθά τους ελάχιστους πολυεκατομμυριούχους να απομυζούν δημοκρατικότατα και νομιμότατα εκατομμύρια φτωχών.
Αυτά τα σκουλήκια που σέρνονται πλάι στο σύστημα και παρέα με τον κάθε σκατομαλάκα που νομίζει πως μπορεί να γαμάει και να δέρνει επειδή τον αφήνει η μπασταρδοκρατία των πολιτικών,των δημοσιογράφων,των μπάτσων,των δικαστών,των εμπόρων ναρκωτικών,των μαστροπών και των πλούσιων νταβατζήδων είναι οι μεγαλύτερες πόρνες στην Ιστορία.Ξεπουλήσανε την ανθρωπιά τους για την μαγκιά,την προκλητική εξυπνάδα και τα μαύρα φράγκα που γέμισαν αυτό τον τόπο απ’άκρη σ’άκρη.
Τελικά,για να αλλάξει αυτός ο κόσμος πρέπει να θέλει κιόλας.Καλές οι “αριστερές” μπαρούφες περί μαζών και συνείδησης,αλλά οι παραπάνω ηττημένοι,αυτοί που παραμένουν ουδέτεροι κι αμέτοχοι στην κρισιμότερη καμπή της ελληνικής Ιστορίας,αυτοί που περιμένουν τον Αντρέα ή έναν Παππαδόπουλο,αυτοί που περιμένουν να γυρίσει πάλι ο τροχός της φούσκας και της πολιτισμικής και ηθικής  κατάπτωσης,αυτοί…
ΟΥΤΕ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ,ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΑΞΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
Κι όσο θα υπάρχουν αυτοί οι μόνιμα ηττημένοι και αποκτηνωμένοι,θα θριαμβεύουν και οι νικητές,εις βάρος των ελάχιστων που απέμειναν μέσα σε ένα πλειοψηφικό βόθρο, να παλεύουν για αξιοπρέπεια,να μάχονται για να μην σβήσει η ανθρωπιά και το δίκαιο από τις ανθρώπινες κοινωνίες.Να ελπίζουν ακόμη σε έναν άλλο κόσμο έστω κι αν αυτός δεν υπάρξει ποτέ.
ΑΝΩΝΥΜΟς & ΜΑΥΡΗ ΛΙΣΤΑ

Διαβάστε περισσότερα

Δεν έχουμε Χούντα…απλά μια “μικρή” λογοκρισία…

“Any society that would give up a little liberty to gain a little security will deserve neither and lose both.” – Benjamin Franklin (17 January 1706 – 17 April 1790)

Αυγερινός Χατζηχρυσός

Δεν έχουμε Χούντα…απλά νέο νόμο”προληπτικής”λογοκρισίας προεκλογικά…

Δεν έχουμε Ναζισμό…απλά “μερικούς” ΝΑΖΙ στην κυβέρνηση…

Δεν έχουμε Διαπλοκή…απλά “λίγους” νταβατζίδες και πολιτικές πόρνες…

Δεν έχουμε απαγόρευση της κυκλοφορίας…απλά”μερικές”επιστρατεύσεις…

Δεν έχουμε νόμο για “εγκληματα γνώμης”…απλά νόμο εχθροπάθειας…

Δεν έχουμε Μακρονήσους…απλά παγκάκια για τους ανέργους…

Δεν έχουμε εκτελεστικά αποσπάσματα…μπορείς να αυτοκτονήσεις…

Δεν έχουμε θαλάμους Αερίων…έχουμε μερικά γενόσημα χωρίς ποιοτικούς ελέγχους…

Δεν έχουμε δημεύσεις…έχουμε το “δίκαιο” ΕΝΦΙΑ…

Δεν έχουμε ανομία…έχουμε επιλεκτική”δικαιοσυνη”… 

Δεν έχουμε περιορισμούς στην Επικράτεια της Χώρας…έχουμε απλά ακριβά διόδια-καύσιμα
Δεν έχουμε τάγματα ασφαλείας…έχουμε μόνο υπουργούς ταγματασφαλίτες…

Δεν έχουμε συνεργάτες των Γερμανών…χμμμ λάθος…φαίνεται ότι από αυτό έχουμε !

Το πρώτο βήμα για τον ολοκληρωτικό έλεγχο του Τύπου επιχειρεί η κυβέρνηση. Στο νομοσχέδιο για τα οικονομικά των πολιτικών κομμάτων έρχεται να επιβάλει ένα καθεστώς περιορισμένης πληροφόρησης και προστασίας των πολιτικών, με την απαγόρευση δημοσίευσης καταγγελιών σε βάρους τους, κατά την προεκλογική περίοδο. Στη δεύτερη παράγραφο του άρθρου 18 το νομοσχέδιο προβλέπει πως «απαγορεύεται η παρουσίαση δια των ραδιοφωνικών και των τηλεοπτικών σταθμών του περιεχομένου των καταγγελιών που δεν αφορούν την προεκλογική δραστηριότητα κομμάτων και συνασπισμών κομμάτων κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου επισύροντας κυρώσεις για τους παραβάτες».
Πρόκειται για πρωτοφανή απόπειρα προληπτικής λογοκρισίας η εφαρμογή της οποίας θα ξεκινήσει από την προεκλογική περίοδο χωρίς να γνωρίζει που θα σταματήσει. Θα πρέπει από κοινού δημοσιογράφοι και ιδιοκτήτες ΜΜΕ να αντιδράσουν.

olympia.gr

Διαβάστε περισσότερα

Η Σιωνιστική αποκτήνωση στη ΝΔΤ

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Η ΝΔΤ, σε όλη την αποκτήνωσή της, φανερώνεται ανάγλυφη με την πρωτοφανή, ακόμη και για τα εγκληματικά Σιωνιστικά μέτρα, σφαγή. Μια σφαγή που στηρίζουν, άμεσα μεν, τα διεθνή ΜΜΕ που ελέγχει η Υπερεθνική Ελίτ που τα διαχειρίζεται, σε συνεργασία με τις κοινοβουλευτικές Χούντες που έχει επιβάλλει παντού. Και, έμμεσα, η εκφυλισμένη «Αριστερά»  που περιορίζεται  σε μικρό-διαδηλώσεις (τύπου ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ) για την τιμή των όπλων, ή σε ακτιβισμούς-πυροτεχνήματα όπως τα «καράβια για τη Γάζα», αντί να απαιτεί και να επιβάλλει ―με μαζικές διαδηλώσεις, όπως στον καιρό του Βιετνάμ― την άμεση διακοπή σχέσεων με ένα αποδεδειγμένα εγκληματικό ρατσιστικό καθεστώς. Ευτυχώς, δηλαδή, που υπάρχουν και κάποια Λατινοαμερικανικά καθεστώτα όπως της Βολιβίας, της Βενεζουέλας κ.λπ. που σώζουν τη τιμή της ανθρωπότητας. Γιατί, σήμερα, για αυτήν ακριβώς την ανθρωπιά μιλάμε που πρωτόγνωρα εξευτελίζεται όταν ένας λαός, με συντριπτική πλειοψηφία 95%, όπως δείχνουν οι τελευταίες δημοσκοπήσεις, εγκρίνει τους εσκεμμένους βομβαρδισμούς σχολείων, (ακόμη και όταν χρησιμοποιούνται σαν προσφυγικοί καταυλισμοί του ΟΗΕ), νοσοκομείων και νοσοκομειακών αυτοκινήτων, και το γκρέμισμα  ολόκληρων συνοικιών. Ακόμη πιο κτηνώδης είναι η «δικαιολογία» που προβάλλουν τα ανθρωποειδή που δίνουν την σχετική εντολή, ότι δήθεν χρησιμοποιούνται σαν «ανθρώπινη ασπίδα» από τους αντιστεκόμενους Παλαιστινίους, λες και, ακόμη  και αν αυτό ήταν αλήθεια, θα μπορούσε στρατιωτικός που θέλει να λέγεται άνθρωπος να διατάξει την ομαδική δολοφονία παιδιών που κοιμούνται μέσα σε παρόμοια κτίρια ή παίζουν στους διαδρόμους...
Και όλα αυτά γιατί; Διότι κάποιοι τζιχάντις απήγαγαν 3 Ισραηλινούς νέους και τους εκτέλεσαν, πιθανώς σε αντίποινα 2 Παλαιστινίων που είχαν εκτελέσει οι Ισραηλινοί, δυο εβδομάδες πριν ―χωρίς να αναγραφεί τίποτα σχετικό ούτε στα ψιλά των δυτικών ΜΜΕ. Αυτούς τους 3 Ισραηλινούς νέους έπρεπε να «πληρώσουν» με εκατονταπλάσιους νέους οι Παλαιστίνιοι, με βάση τον κανόνα που πάντα εφάρμοζαν οι Σιωνιστές, ξεπερνώντας ακόμη και τα ναζιστικά κτήνη: 50 (ή ακόμη και 100) Παλαιστίνιοι για κάθε Ισραηλινό. Έτσι, ο αυτοδιαφημιζόμενος «πιο ηθικός στρατός  του κόσμου» δολοφόνησε, κατά τον ΟΗΕ, 80% αμάχους πολίτες, όταν αυτοί που αποκαλούν οι ίδιοι «τρομοκράτες» σκότωσαν, κατά 95%, στρατιώτες. Ο πραγματικός τρομοκράτης, επομένως, αδιαμφισβήτητα είναι το ίδιο το Σιωνιστικό κράτος, όπως δήλωσε ο πρόεδρος της Βολιβίας διακόπτοντας σχέσεις μαζί του, ενώ η κοινοβουλευτική μας Χούντα κάνει κοινά στρατιωτικά γυμνάσια μαζί του!
Τα Ισραηλινά άλλωστε αποβράσματα που χόρευαν στο Τελ Αβίβ, στη μέση της σφαγής, ουρλιάζοντας «δεν έχει σχολείο αύριο γα τα παιδιά στη Γάζα, γιατί δεν υπάρχουν πια παιδιά εκεί» και πανηγύριζαν για τη νίκη του εγκληματικού στρατού τους, όπως θα έκαναν για τη νίκη της ποδοσφαιρικής ομάδας τους, φωνάζοντας «η Παλαιστίνη είναι ένα νεκροταφείο», δεν ήταν εξτρεμιστές. Απλώς εκπροσωπούσαν το 95% των Ισραηλινών που δεν είχαν το θάρρος να κάνουν το ίδιο. Γι’ αυτό και η Ισραηλινή αστυνομία δεν διανοήθηκε βέβαια να επέμβει, τη στιγμή που οποιαδήποτε  αντίστοιχη διαδήλωση με παρόμοια συνθήματα κατά των Ισραηλινών στη Δύση θα πνιγόταν στο αίμα, ως «αντισημιτική». Και, φυσικά, ακόμη και η μεγαλύτερη «αντιπολεμική» διαδήλωση αριθμούσε λίγες χιλιάδες που ζητούσαν μεν να σταματήσει η σφαγή, αλλά όχι βέβαια και να κτυπηθεί η αιτία της, ο Σιωνισμός —αυτό δηλαδή ακριβώς που έκαναν οι πραγματικά προοδευτικοί λευκοί Νοτιοαφρικανοί, όταν αγωνιζόντουσαν ενάντια στην ίδια την αιτία του κακού: την ρατσιστική ιδεολογία πίσω από το απαρτχάιντ.
Σήμερα, μάλιστα, το Σιωνιστικό Ισραήλ δεν κρύβει τον ρατσισμό του, προσπαθώντας ξεδιάντροπα  να επιβάλλει τον «Εβραϊκό»  χαρακτήρα του κράτους, σε προφανή παραβίαση ακόμη και της κατάφωρα μεροληπτικής υπέρ των Σιωνιστών απόφασης του ΟΗΕ που αναγνώρισε την ίδρυση του Ισραηλινού κράτους το 1948. Έτσι, θ’αποκλείεται πια εξ ορισμού η επιστροφή των εκατομμυρίων προσφύγων που δημιούργησε η εθνοκάθαρση της Παλαιστίνης, την οποία εύστοχα περιέγραψε ο έντιμος Εβραίος ιστορικός Ιλάν Πάππε, όπως και άλλοι Εβραίοι καλλιτέχνες,  στο εξωτερικό, σαν τον Γκιλάντ Ατζμόν, οι οποίοι τιμούν την ταυτότητα του Εβραίου. Και αυτό σε αντίθεση με την συντριπτική πλειοψηφία τους στο Ισραήλ και το εξωτερικό που, επιδοκιμάζοντας τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας των Σιωνιστών στην Παλαιστίνη, όχι μόνο ντροπιάζουν την ίδια την Εβραϊκή ταυτότητα, αλλά και στρέφουν κάθε άνθρωπο, που δεν έχει αποβλακωθεί από την προπαγάνδα της Υ/Ε και των Σιωνιστών, συλλήβδην εναντίον των Εβραίων ―πράγμα που καταντά και αυτό ρατσισμός, από την ανάποδη. Γιατί, βέβαια, άλλο να καταδικάζεις μια κτηνωδώς ρατσιστική ιδεολογία που στηρίζει την ύπαρξη του κράτους στην εθνοκάθαρση ενός άλλου λαού (όπως έγινε με το Ισραήλ από τη γένεσή του) και εντελώς άλλο να καταδικάζεις κάθε μέλος ενός λαού, ανεξάρτητα από το τι ιδεολογία υποστηρίζει, ως ρατσιστικό.

Η άνοδος επομένως  του αντισημιτισμού, για την οποία οδύρονται οι ανά τον κόσμο Σιωνιστές, που δόλια τον ταυτίζουν με τον αντισιωνισμό, οφείλεται σχεδόν αποκλειστικά στα Σιωνιστικά εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας όλα αυτά τα χρόνια. Και για αυτό ευθύνεται και η ίδια η Σιωνιστική «Αριστερά» τύπου Τσόμσκι, Άμος Οζ κ.α. (και οι «αριστεροί» υποστηρικτές τους!) που ποτέ δεν κτύπησαν την ίδια την αιτία του κακού, την ρατσιστική αυτή ιδεολογία που έχει καταδικαστεί επανειλημμένα σαν τέτοια, πριν την άνοδο της ΝΔΤ, από την Γεν. Συνέλευση του ΟΗΕ, αλλά απλώς εναντιωνόντουσαν στις «αγριότητες» κατά των Παλαιστινίων και προωθούσαν την δήθεν «λύση» των δύο κρατών. Και αυτό, εν πλήρη γνώσει ότι η θέση των δύο κρατών ήταν πάντα μια απάτη γιατί ποτέ δεν θα επέτρεπε το Ισραήλ––το έχει δηλώσει άλλωστε ―ένα πραγματικά κυρίαρχο κράτος (που θα ελέγχει δηλαδή τον εναέριο, θαλάσσιο χώρο και τα σύνορά του, πέρα βέβαια από την οικονομία του) να φυτρώσει δίπλα του. Η μόνη, επομένως, μεσοπρόθεσμη λύση ήταν και είναι το συνομοσπονδιακό πολυπολιτισμικό κράτος όπου θα μπορούσαν να συζούν, με ίσα —στην πράξη— δικαιώματα, Άραβες και Εβραίοι, προϋποτιθέμενου, βέβαια ότι όλοι οι πρόσφυγες θα είχαν δικαίωμα επιστροφής. Με κάθε όμως νέο αποτρόπαιο Σιωνιστικό έγκλημα απομακρύνεται  και η μοναδική αυτή λύση...​

​

Πηγή: http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/greek/grE/gre2014/2014_08_03.html 

Αρχείο Τάκη Φωτόπουλου: http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/

Για τακτικές ενημερώσεις επισκέπτεστε το πορταλ μας Αντιπαγκοσμιοποίηση: http://www.antipagkosmiopoihsh.gr/

Διαβάστε περισσότερα

Η ψευδαίσθηση της ελεύθερης βούλησης

Από πού προέρχονται οι σκέψεις; Είμαστε στ’ αλήθεια οι συγγραφείς τους ή μόνο οι παραλήπτες προηχογραφημένων μηνυμάτων;

Με αυτά τα ερωτήματα καταπιάνεται ο Sam Harris στο αμετάφραστο στα ελληνικά «Free Will», ένα μικρό αλλά ‘ενοχλητικό’ βιβλίο, και τις σκέψεις του θα προσπαθήσω να μεταφέρω εδώ.

Η ελεύθερη βούληση είναι αυταπάτη. Σκέψεις και προθέσεις προκύπτουν από παρασκηνιακές αιτίες τις οποίες δεν γνωρίζουμε και δεν ελέγχουμε. Οι σκέψεις μας είτε είναι καθορισμένες από προϋπάρχουσες φυσικές αιτίες για τις οποίες δεν είμαστε υπεύθυνοι είτε αποτέλεσμα τυχαίων μεταβλητών τις οποίες δεν επιλέξαμε. Νευρώνες και εγκεφαλικά κύτταρα συνωμοτούν και κινούν τα νήματα της ύπαρξής μας κάθε στιγμή.

 

Ξεκινάω κάθε μου μέρα με καφέ ή τσάι. Σήμερα διάλεξα τσάι. Γιατί όχι καφέ; Δεν είμαι σε θέση να ξέρω. Απλά σήμερα ήθελα τσάι περισσότερο από καφέ και είχα την ελευθερία να επιλέξω μεταξύ των δύο. Συνειδητά διάλεξα τσάι; Όχι. Η επιλογή έγινε για μένα από τον εγκέφαλό μου, και εγώ, ως συνειδητός μάρτυρας των σκέψεων και ενεργειών μου δεν μπορούσα να τις επιβλέψω ή να τις επηρεάσω.

Το να ξέρω ότι προτιμώ την μπύρα από το κρασί είναι ό,τι χρειάζομαι για να λειτουργήσω σε ένα μπαρ. Για οποιονδήποτε λόγο προτιμώ τη γεύση του ενός έναντι του άλλου. Υπάρχει ελευθερία σ’ αυτό; Καμία. Θα αποκαθιστούσα την ελευθερία μου αν επέλεγα με το ζόρι κρασί αντί για μπύρα; Όχι, γιατί η πηγή αυτής της επιλογής θα ήταν εξίσου μυστηριώδης με την αρχική μου πρόθεση.

Απόδειξη έρχεται από τα εργαστήρια νευροεπιστημόνων, όπου βρέθηκε ότι μπορεί να προβλεφθεί δραστηριότητα στον κινητικό φλοιό (motor cortex) του εγκεφάλου έως 10 δευτερόλεπτα πριν κάποιος αισθανθεί ότι αποφάσισε να κινηθεί. Φανταστείτε κάποιον να παρακολουθεί την δραστηριότητα στον εγκέφαλό σας σε πραγματικό χρόνο και να έχει τη δυνατότητα να προβλέψει τις κινήσεις σας 10 δευτερόλεπτα πριν εσείς οι ίδιοι πάρετε τη σχετική απόφαση. Πόση ελεύθερη βούληση χωράει σ’ αυτήν τη διαδικασία; Αυτό που γίνεται εμφανές είναι ότι το σώμα μας, ο εγκέφαλός μας, ενεργεί και εμείς είμαστε απλοί θεατές των αποφάσεων που παίρνει. Το αν απολαμβάνουμε τις αποφάσεις αυτές δε μας βοηθάει να περισώσουμε την ψευδαίσθησή μας. Αν ο καφές που συνήθως πίνω είναι στιγμιαίος και κάποια στιγμή παρατηρήσω ότι αρχίζω να προτιμώ τον ελληνικό, μπορεί να μου αρέσει η ιδέα ότι π.χ. ο ελληνικός είναι πιο παραδοσιακό ρόφημα, ότι δεν είμαι ο «Ελληνάρας» της καφετέριας κλπ. Αλλά αυτό θα ήταν σα να λέω ότι δεν είμαι φυλακισμένος αν μου αρέσει το κελί μου.

Και η αλήθεια είναι ότι ούτε υποκειμενικά αν ενδοσκοπήσουμε δεν μπορούμε να επιμείνουμε στην ιδέα της ελεύθερης βούλησης. Αρκεί να παρατηρήσουμε προσεκτικά. Ποια θα είναι η επόμενη σκέψη σας; Μπορεί να διαβάζετε αυτό το κείμενο και ειλικρινά να προσπαθείτε να το παρακολουθήσετε, αλλά υπάρχει μια φωνή μέσα στο κεφάλι σας, που λέει πράγματα όπως «Και οι εγκληματίες; Δεν είναι υπεύθυνοι των πράξεών τους;», «Και η ψυχή; Δεν παίζει ρόλο;».

Ας κάνουμε λοιπόν ένα δικό μας πείραμα. Θα σας δώσω μια επιλογή. Διαλέξτε μια πόλη. Είστε ελεύθεροι να επιλέξετε όποια πόλη θέλετε εκτός από αυτή που βρίσκεστε. Μπορείτε να το επαναλάβετε όσες φορές θέλετε. Παρεμπιπτόντως, αυτή ίσως να είναι η πιο ελεύθερη επιλογή που θα κάνετε ποτέ στη ζωή σας. Αν υπάρχει ελεύθερη βούληση καλά θα κάνουμε να τη βρούμε εδώ.

Παρατηρήστε τι συμβαίνει στο μυαλό σας ενώ επιλέγετε. Έστω ότι ήσασταν μεταξύ Παρισιού, Λονδίνου και Άμστερνταμ και για οποιοδήποτε λόγο διαλέξατε το Παρίσι. Υπάρχει ένα μεγάλο πλήθος πόλεων που γνωρίζετε, όπως το Ελσίνκι ή η Αδελαϊδα, αλλά για κάποιο λόγο δεν μπήκαν καν στην εξίσωση, δεν προέκυψαν καν σαν μια πιθανή επιλογή προκειμένου να τις διαλέξετε. Ποιες όμως είναι όλες αυτές οι πόλεις που δεν αξίζουν την προσοχή σας; Ποιος τις αφαίρεσε από την εξίσωση; Ήσασταν ελεύθεροι να επιλέξετε αυτό που δεν προέκυψε καν σαν επιλογή; Νομίζω η προφανής απάντηση είναι η αρνητική.

Και γιατί Παρίσι και όχι Λονδίνο; Όταν ερωτηθέντες έρχονται αντιμέτωποι με αυτό το ερώτημα, φτιάχνουν μια ιστορία. Π.χ. είδα μια γαλλική ταινία πρόσφατα και συνειρμικά μου ήρθε και διάλεξα το Παρίσι. Γιατί όμως έτσι και όχι αλλιώς; Θα μπορούσα κάλλιστα επειδή είδα μια γαλλική ταινία πρόσφατα να διαλέξω κάτι εντελώς διαφορετικό, όπως το Κάιρο ή κάτι παρεμφερές όπως το Αλγέρι.

Δε χρειάζεται να είναι κανείς υλιστής για να αποδεχτεί αυτό το γεγονός. Ακόμα και να συμπληρώσουμε το κενό των 10 δευτερολέπτων με την ψυχή, αυτή παραμένει τόσο μυστηριώδης και απρόβλεπτη όσο και οι προκαθορισμένες από τη φύση αιτίες ή οι κβαντικές τυχαιότητες. Δεν διαλέξαμε την ψυχή μας. Η εισαγωγή της ψυχής στον αντίλογο απλά προσθέτει άλλο ένα γρανάζι στο σύστημα.

Αν λοιπόν έχουμε την ψυχή ενός δολοφόνου είμαστε άτυχοι, όχι ‘κακοί’. Αν άλλαζα θέση με έναν εγκληματία μόριο προς μόριο, με όλες τις εμπειρίες και την ανατροφή (και την ψυχή) που έχει, τότε θα ήμουν αυτός. Δεν υπάρχει κάτι επιπλέον που θα με έκανε διαφορετικό, κάτι που θα με έβγαζε από την αναγκαιότητα του πώς με καθοδηγεί η γενετική μου προδιάθεση και το περιβάλλον. Τότε όμως πώς μπορούμε να κρατήσουμε υπόλογο έναν εγκληματία για τις πράξεις του; Μπορούμε να πούμε ότι έναν φονιάς φταίει για το έγκλημα που διέπραξε αν δεν το επέλεξε ο ίδιος;

Σίγουρα η έννοια της τιμωρίας χάνει κάθε νόημα αν την εξετάσουμε κάτω από αυτό το πρίσμα. Είναι όμως ωφέλιμο, σωστό, να φυλακίζεις κάποιον; Σαφώς και είναι. Όταν φυλακίζουμε κάποιον, βασικά και πρωτίστως το κάνουμε για να προστατεύσουμε τα υπόλοιπα μέλη της κοινωνίας από αυτόν. Αυτή η ανάγκη δεν χάνεται υπό αυτήν τη σκοπιά. Για οποιονδήποτε λόγo και να σκοτώνει κάποιος, είτε επειδή είναι ‘κακός’ είτε επειδή έτσι είναι ‘κουρδισμένος’ να κάνει, το μέρος όπου ανήκει είναι η φυλακή. Ο άλλος λόγος που δικαιολογεί την φυλάκιση είναι η αποκατάσταση. Προσφέροντας δηλαδή το κατάλληλο περιβάλλον στον δράστη (αφού αποτύχαμε να παρέμβουμε στην ανατροφή του), μπορούμε να ελπίζουμε ότι δεν θα συνεχίσει την ίδια συμπεριφορά. Μην ξεχνάμε ότι απουσία ελεύθερης βούλησης δε σημαίνει μοιρολατρία. Το περιβάλλον παίζει σημαντικό ρόλο, σαν μια σειρά ερεθίσματα για τον εγκέφαλο. Ούτε ο φαταλισμός έχει νόημα. Ο φαταλισμός θα μας οδηγούσε ενδεχομένως στο να πέσουμε στο κρεβάτι μας και να παραιτηθούμε από οποιαδήποτε δραστηριότητα. Κι αυτό όμως θα ήταν μια επιλογή εξίσου προκαθορισμένη με οποιαδήποτε άλλη (επιπλέον θα ανακαλύπταμε πολύ γρήγορα ότι το να μην κάνεις τίποτα είναι κάτι εξαιρετικά δύσκολο).

Τι μένει μετά από όλα αυτά; Τι αλλάζει με αυτή τη θέαση; Τι έχει σημασία στην καθημερινότητά μας και στον τρόπο που βλέπουμε τα πιο σημαντικά θέματα της ζωής μας;

Το σίγουρο είναι ότι χάνουμε κάτι. Χάνουμε την περηφάνια που νιώθουμε για κάποιο επίτευγμά μας και χάνουμε το μίσος για τον εγκληματία αφού δεν μπορούμε να τον κατηγορήσουμε περισσότερο από ένα σκυλί που μας δαγκώνει όταν μπαίνουμε στο σπίτι που φυλάει. Όπως χάνουμε και την ντροπή για κάποιο ελάττωμά μας. Αλλά η περηφάνια, το μίσος και η ντροπή δεν είναι και τόσο αξιόλογα αισθήματα έτσι κι αλλιώς. Για την ακρίβεια είναι εγωκεντρικά και απομονωτικά αισθήματα. Και η ευσπλαχνία; Η αγάπη; Η συμπόνια; Θεωρώ ότι αυτά όχι μόνο δεν τα χάνουμε, αλλά είναι τα μόνα συναισθήματα, το μόνο είδος συμπεριφοράς, που έχει νόημα!

Ας πάρουμε ένα ακραίο παράδειγμα ‘κακού’ ανθρώπου. Ο Ουντέι Χουσσέιν, γιος του Σαντάμ, όταν γυρνώντας στην Βαγδάτη έβλεπε να λαμβάνει χώρα ένας γάμος, επενέβαινε με τους φουσκωτούς του και βίαζε τη νύφη, πολλές φορές τη βασάνιζε και τη σκότωνε. Το έκανε αυτό πολλές φορές. Νομίζω ήδη έχουμε στο μυαλό μας την εικόνα ενός τέρατος. Ας τον φανταστούμε όμως 4 χρονών. Ήταν το τετράχρονο που με την ανατροφή και το περιβάλλον του θα γινόταν ο βασανιστής που περιέγραψα. Ήταν το τετράχρονο που θα γινόταν το τέρας Ουντέι Χουσσέιν. Κανένας δεν είναι υπεύθυνος για τα γονίδια και την αγωγή του. Αν είχαμε πρόσβαση στην ανατροφή του και γνώση των συνθηκών του, σε ποια φάση της ζωής του δεν θα ήταν το σωστό να παρέμβουμε στη ζωή του; Πότε θα ήταν πολύ αργά για να βοηθήσουμε τον Ουντέι να ξεφύγει από την ανατροφή του; Στα 5 του; Στα 8 του χρόνια; Η απάντηση είναι: ποτέ. Παρεμβαίνοντας στη ζωή του με ευσπλαχνία και οίκτο, προσφέροντάς του μια σωστή διαπαιδαγώγηση, θα ήταν η σωστή αντίδραση από μας για το καλό όχι μόνο του ίδιου του Ουντέι αλλά και του περίγυρού του.

Είμαι σίγουρος ότι αυτή η θέαση δεν είναι μικρό κατόρθωμα για κάποιον που έχει πέσει θύμα του ή για συγγενείς θυμάτων, αλλά νομίζω ότι στις πιο ψύχραιμες στιγμές μας, η συγχώρεση και η συμπόνια είναι αυτά που πρέπει να μας καθοδηγούν, και αυτές είναι οι στιγμές που καλούμαστε να οργανώσουμε την κοινωνία, να γράψουμε νόμους, να αναθέσουμε στην πολιτεία να αντιμετωπίσει τους εχθρούς της.

Η ελευθερία μετράει. Και οι πολιτικές και κοινωνικές ελευθερίες σίγουρα μετράνε. Αν κάποιος κρατάει ένα όπλο στον κρόταφό μου, λίγο θα με ενδιαφέρει αν το κάνει με την ελεύθερη βούλησή του ή αν τον καθοδηγούν οι νευρώνες του. Είναι σημαντικό να έχεις την ελευθερία να κάνεις αυτό που θέλεις να κάνεις. Αλλά δεν μπορείς να επιλέξεις αυτό που θέλεις.

Δεν μπορείς να είσαι περήφανος για το ταλέντο σου, αλλά έχει σημασία να το χρησιμοποιείς. Δεν χρειάζεται να κατηγορείς τον εαυτό σου για τις αδυναμίες σου, αλλά έχει σημασία να τις διορθώνεις.

____

  Γράφει ο Κωνσταντίνος Σαπαρδάνης

  Πηγή: eranistis.net

Διαβάστε περισσότερα