ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ:ΝΙΚΗ ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΟΥ ΜΑΔΟΥΡΟ ΣΤΙΣ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

ΣΥΝΕΤΡΙΒΗ Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΗ ΦΙΛΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΠΟΥ ΜΕΤΕΤΡΕΨΕ ΤΙΣ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΣΕ "ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ"
ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΙ ΚΥΚΛΟΙ ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟΥ ΔΙΑΓΓΕΛΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΑΔΟΥΡΟ ΠΡΟΚΑΛΕΣΑΝ ΜΠΛΑΚ-ΑΟΥΤ ΣΤΟ ΚΑΡΑΚΑΣ
Σε σύνολο 337 δήμων, το Ενωμένο Σοσιαλιστικό Κόμμα κερδίζει 196 δήμους, η δεξιά αντιπολίτευση 53 και άλλα κόμματα 8 δήμους.
Σε ποσοστά επί %, με 97,5% των καταμετρημένων ψήφων, τα αποτελέσματα δείχνουν ότι το Ενωμένο Σοσιαλιστικό Κόμμα (PSUV) κέρδισε 58,5% των δήμων, 15,8% το MUD και άλλα κόμματα 2,3%. (τα ποσοστά επί του συνόλου των ψήφων: PSUV 44,16%, MUD 40,96%, άλλα κόμματα 14,86%).

Τα αποτελέσματα των δημοτικών εκλογών δίνουν μεγάλη ώθηση στον πρόεδρο της Βενεζουέλας,Νίκολα Μαδούρο στην προσπάθειά του να διατηρήσει την σοσιαλιστική κληρονομιά του μέντορά του Ούγκο Τσάβες και να συνεχίσει τη Μπολιβαριανή επανάσταση. Το τελευταίο διάστημα ο πρόεδρος της Βενεζουέλας έχει κηρύξει πόλεμο σε ιδιωτικές επιχειρήσεις, καθώς ανεβάζουν αδικαιολόγητα τις τιμές, προκειμένου να πλήξουν -μέσω του καταναλωτή- την κυβέρνηση. Επίσης, μία βδομάδα νωρίτερα ο Μαδούρο κατήγγειλε σαμποτάζ από επιχειρηματικούς κύκλους που πρόσκεινται στην δεξιά αντιπολίτευση, καθώς την ώρα τηλεοπτικού διαγγέλματος προκάλεσαν μπλακ-άουτ στο Καράκας. «Οι πολίτες της Βενεζουέλας έστειλαν μήνυμα πως η Μπολιβαριανή επανάσταση συνεχίζεται ισχυρότερη από ποτέ!» τόνισε ο Μαδούρο κατά την ομιλία του στην πλατεία Μπολιβάρ, στο κέντρο του Καράκας. Παράλληλα εξαπέλυσε επίθεση κατά του ηγέτη της αντιπολίτευσης Ενρίκε Καπρίλες, προτρέποντάς τον να παραιτηθεί. «Είχε πει πως οι εκλογές θα ήταν ένα δημοψήφισμα. Τώρα θα πρέπει να παραιτηθεί από την ηγεσία της αντιπολίτευσης, ανέφερε.
Η δεξιά αντιπολίτευση καταφέρνει να διατηρήσει τον έλεγχο στο μητροπολιτικό δήμο του Καράκας, ενώ στον δήμο Libertador του Καράκας το κόμμα του Μαδούρο έλαβε 54,55%.
Περίπου 19 εκατομμύρια ψηφοφόροι κλήθηκαν την Κυριακή να εκλέξουν δημάρχους και δημοτικούς συμβούλους, σε μια ψηφοφορία, η οποία πραγματοποιήθηκε χωρίς επεισόδια και θεωρήθηκε ως το πρώτο δυνατό εκλογικό τεστ για την κυβέρνηση Μαδούρο.
Το αποτέλεσμα αδιαμφισβήτητα αποτελεί πλήγμα για τον Καπρίλες, που είχε μετατρέψει τις δημοτικές εκλογές σε δημοψήφισμα για την κυβέρνηση Μαδούρο!

ΔΗΛΩΣΗ ΚΩΣΤΑ ΗΣΥΧΟΥ ΜΕΛΟΥΣ ΤΗΣ ΠΓ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ, ΥΠΕΥΘΥΝΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΚΑΙ ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ,
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΣΤΗΝ ΒΟΛΙΒΑΡΙΑΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑΣ (8.12.201313)
"Οι υποψήφιοι δήμαρχοι και κυβερνήτες που υποστηριχτήκαν από το Ενοποιημένο Σοσιαλιστικό Κόμμα της Βενεζουέλας πέτυχαν μια καθαρή νίκη, συγκεντρώνοντας ένα ποσοστό άνω του 49%, έναντι των υποψηφίων της δεξιάς αντιπολίτευσης που δεν ξεπέρασε το 43,8%, ενώ οι ανεξάρτητοι υποψήφιοι , που ορισμένοι από αυτούς στηρίχτηκαν από το ΚΚ Βενεζουέλας και άλλα μικρότερα πολιτικά σχήματα ,συγκέντρωσαν συνολικά περίπου 7,5%.
Αξιοσημείωτο γεγονός αποτελεί η επανεκλογή με σχεδόν 55% του δημάρχου της πόλης Λιμπερταδόρ Χόρχε Ροντρίγκες, του μεγαλύτερου δήμου της πρωτεύουσας, που στην πλειοψηφία του κατοικείται από εργατικά στρώματα.
Ο ηγέτης της δεξιάς αντιπολίτευσης Καπρίλες Ραντόνσκι αλλά και ο βορειοαμερικανικός παράγοντας στήριξαν ανοιχτά μια προοπτική νίκης έναντι των δυνάμεων της αριστεράς , ώστε να «επιταχυνθεί» μια αποσταθεροποίηση της σημερινής κυβέρνησης.
Το χθεσινό αποτέλεσμα αποτελεί καθαρή ήττα της στρατηγικής που επένδυε στο φρενάρισμα και στο πισωγύρισμα των κοινωνικών και επαναστατικών κατακτήσεων του λαού της Βενεζουέλας. Η ολιγαρχία της χώρας, που ακόμη συγκεντρώνει την μιντιακή εξουσία, την χρηματοπιστωτική ελίτ και μεγάλο μέρος της εμπορικής δραστηριότητας , συνεχίζει να αποτελεί τον υπ' αριθμό 1 εχθρό των μεγάλων επιτευγμάτων της 14χρονης επαναστατικής Βολιβαριανής διαδικασίας. Ο προσεταιρισμός του τεράστιου ενεργειακού πλούτου από την ολιγαρχία και τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό παραμένει βασική επιδίωξη των αντιδραστικών και συντηρητικών δυνάμεων της χώρας, που συνεχίζουν να μηχανορραφούν με την αμέριστη στήριξη όχι μόνο του αμερικανικού αλλά και του ευρωπαϊκού παράγοντα, που δέχτηκε ένα στρατηγικό πλήγμα μετά το αποτέλεσμα των χθεσινών εκλογών.
Οι κοινωνικές και οι πολιτικές δυνάμεις της αριστεράς στη χώρα μας θα συνεχίσουν την αλληλέγγυα πολιτική και δράση τους έτσι ώστε Βολιβαριανή διαδικασία να ενδυναμωθεί , όπως εξ άλλου οι υπόλοιπες προοδευτικές δυνάμεις στη Λατινική Αμερική και Καραϊβική, οι οποίες επίσης αγωνίζονται για ένα αντι-νεοφιλελεύθερο, αντικαπιταλιστικό και σοσιαλιστικό μέλλον.
Οι δικές τους νίκες είναι και δικές μας."

Διαβάστε περισσότερα

ΜΕ... «ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΙΚΑ ΚΟΛΠΑ» ΤΟ ΠΛΕΟΝΑΣΜΑ ΛΕΝΕ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ

Του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ*
Πρώτο θέμα στην πρώτη σελίδα της είχε πάλι χθες την Ελλάδα η δεξιά γερμανική εφημερίδα «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε», το αγαπημένο έντυπο της οικονομικής και πολιτικής ελίτ της ηγεμονικής χώρας της Ευρώπης. Οχι για καλό - μας το έδειχνε αμέσως και με τον τίτλο του δημοσιεύματος: «Η ΕΕ εξακολουθεί ακόμη να βλέπει στην Ελλάδα μια τρύπα στον προϋπολογισμό». Ο υπότιτλος επέτεινε το αρνητικό κλίμα: «Η Κομισιόν επιθυμεί αλλαγές». Ιδιαίτερα ενοχλητικό για τον Ελληνα αναγνώστη ήταν σίγουρα το σημείο όπου με γερμανική αλαζονεία η «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε» διαβεβαίωνε κατηγορηματικά ότι ο προϋπολογισμός που μόλις ψηφίστηκε θα αλλάξει οπωσδήποτε και μάλιστα προσδιόριζε και χρονικά πότε θα αλλάξει - πριν από τον επόμενο έλεγχο της τρόικας! Αυτό είναι το λιγότερο, θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς. Γιατί, εκτός από το πρώτο θέμα, η γερμανική εφημερίδα έχει και ένα σχόλιο για την Ελλάδα.
Ενα σχόλιο ειρωνικό για τον πρωθυπουργό προσωπικά και δηλητηριώδες στο πολιτικό του περιεχόμενο. «Δεν υπάρχει ακόμη ούτε ένας λόγος για να συμμεριστεί κανείς τον θεϊκό λόγο του πρωθυπουργού Σαμαρά περί «ιστορικής ημέρας» για την Ελλάδα», γράφει σαρκαστικά ο αρθρογράφος της γερμανικής εφημερίδας. Με εμφανή κακεντρέχεια προχωρά αμέσως όχι απλά στην αποδόμηση της κυβερνητικής επιχειρηματολογίας περί «πρωτογενούς πλεονάσματος», αλλά στην καταγγελία ότι ουσιαστικά πρόκειται για προϊόν... λογιστικής λαθροχειρίας! «Αυτό το πλεόνασμα όμως προκύπτει ως αποτέλεσμα και υπολογιστικών κόλπων» τονίζει και εξηγεί τι εννοεί - την «αναστολή από το κράτος της πληρωμής των προμηθευτών του σε ύψος πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ». Θέλοντας επίσης να δείξει ότι οι Γερμανοί δεν είναι «κουτόφραγκοι», που εξαπατήθηκαν από την κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου, ο σχολιαστής προσθέτει απειλητικά: «Οι δανειστές της Ελλάδας το γνωρίζουν αυτό, το ανέχονται όμως επειδή για πολιτικούς λόγους πρέπει οπωσδήποτε πριν από τις ευρωεκλογές του 2014 να διατυμπανιστεί στην Αθήνα η είδηση μιας αναστροφής της τάσης»!
Σε απλά ελληνικά δηλαδή το σχόλιο της «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε» λέει ότι ξέρουμε πως είναι παραμύθι το πρωτογενές πλεόνασμα, αλλά για πολιτικούς λόγους, θα σας αφήσουμε να το λέτε ως κυβέρνηση για να μη συντριβείτε στις ευρωεκλογές μετά από ένα εξάμηνο! Εξαιρετική βοήθεια δίνουν οι δεξιοί Γερμανοί στον ομοϊδεάτη τους δεξιό Αντώνη Σαμαρά! Το σχόλιο δεν αφήνει κανένα περιθώριο αμφιβολίας ως προς το τι πρόκειται να συμβεί μετά τον... «αναπτυξιακό θρίαμβο» της κυβέρνησης: «Χωρίς νέο κούρεμα του χρέους -υπό οποιοδήποτε όνομα και αν γίνει αυτό- δεν υπάρχει τέλος της κρίσης στην Αθήνα» υπογραμμίζει. Τελεία και παύλα. Κομμάτια και θρύψαλα δηλαδή το «success story» της ορμητικά επελαύνουσας ανάπτυξης κατά την κυβερνητική προπαγάνδα, αφού όλη η «επιτυχία» της κυβέρνησης θα συμπυκνωθεί σε ένα νέο κούρεμα του χρέους, συνοδευόμενο σίγουρα και από επιζήμιες συνέπειες για τους Ελληνες, ιδίως όσους έχουν καταθέσεις, αλλά και για τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους.
Δεν πρόκειται για ιδιαίτερη πολιτική γραμμή της «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε». Στο ίδιο ουσιαστικά πνεύμα κινείται το ρεπορτάζ και της επίσης δεξιάς γερμανικής εφημερίδας «Ντι Βελτ», η οποία από τον τίτλο της κιόλας χαρακτηρίζει «προϋπολογισμό λιτότητας» τον προϋπολογισμό που η κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου επιχειρεί να προβάλει ως δήθεν «αναπτυξιακό» προϋπολογισμό, χωρίς να πείθει παρά ελάχιστους φανατικούς υποστηρικτές της, είναι η αλήθεια. «Μετά από εσωτερική διαπάλη το κοινοβούλιο στην Αθήνα ψηφίζει τον επόμενο προϋπολογισμό λιτότητας» γράφει η «Βελτ» στον τίτλο της και προχωρά αμέσως στην ανοιχτή επίθεση με τον υπότιτλο: «Οι διεθνείς δανειστές απαιτούν περισσότερες περικοπές». Στο κείμενο η ίδια γερμανική δεξιά εφημερίδα μας πληροφορεί ότι «οι διεθνείς δανειστές δεν είναι ικανοποιημένοι με το σχέδιο προϋπολογισμού, απαιτούν πρόσθετες περικοπές ύψους δύο δισεκατομμυρίων ευρώ».
Η «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε» μάλιστα πληροφορεί τους αναγνώστες της ότι «σύμφωνα με πληροφορίες από την Κομισιόν της ΕΕ, στο σχέδιο του προϋπολογισμού που ψηφίστηκε τη νύχτα του Σαββάτου προς Κυριακή παραμένει μια μη επακριβώς προσδιορισμένη ακόμη τρύπα. Γι' αυτό πρέπει και σε κάθε περίπτωση να αλλάξει οπωσδήποτε ο προϋπολογισμός, πριν ολοκληρώσει την επόμενη αποστολή ελέγχου της η τρόικα που αποτελείται από την ΕΕ, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ, έλεγαν αξιωματούχοι των Βρυξελλών». Με άλλα λόγια, καινούργιος Γολγοθάς για τον ελληνικό λαό.
*Δημοσιεύθηκε στο "ΕΘΝΟΣ" την Τρίτη 10 Δεκεμβρίου 2013

Διαβάστε περισσότερα

Η επικίνδυνη μελαγχολία των γιορτών...

Οι αυτοκτονίες για οικονομικούς λόγους δεν κάνουν διακρίσεις, παίρνουν νέους και ηλικιωμένους, άνδρες και γυναίκες, σκοτώνουν με την ορφάνια τις ψυχές των παιδιών, αποδεκατίζουν ανέργους, απλήρωτους, παροπλισμένους, παρίες και αποσυνάγωγους.
Ούτε τα καραγκιοζιλίκια κάνουν διακρίσεις. Ολα τα αλέθουν, όλα τα συνθλίβουν. Καραγκιοζιλίκι δίχως τέλος - το νέο εθνικό σώου: η επανασύνδεση του ηλεκτρικού ρεύματος στα νοικοκυριά που έχουν κατεβεί μια βολτίτσα στον Αδη.
Αθώοι όσοι τους έκοψαν το ρεύμα, συνωθούνται τώρα επί σκηνής με τους τρισαθώους που προσπαθούν να τους το επανασυνδέσουν (ενώ οι τρισαθώοι στον κύβο εξακολουθούν να κόβουν το ρεύμα σε άλλα νοικοκυριά), υπουργοί με ύφος οσίας Ουρσουλίνας στις οθόνες, φιλάνθρωποι δήμαρχοι, όλοι κάνουν
ό,τι μπορούν! Κι αυτό που, ως φαίνεται, μπορούν είναι να συστήνουν τετραμελείς επιτροπές από πεντέξι άτομα οι οποίες θα εξετάζουν κατά περίπτωσιν τις 350.000 περιπτώσεις, πλας τις 29.000 νέες περιπτώσεις αποσύνδεσης ανά μήνα. Ποιοι και πώς θα πληρούν τα κριτήρια
για να δουν εκτός απ’ το φως της δημοσιότητος και φως στο σπίτι τους. Ποιο σπίτι; αυτό που πιθανόν θα τους φάει η Τράπεζα; Ποιοι; το 1.600.000 άνεργοι, οι 800.000 απλήρωτοι, τα 450.000 νοικοκυριά χωρίς κανένα πλέον εισόδημα, τα 250.000 παιδιά που υποσιτίζονται; Ποια κριτήρια; Αυτά που θα αποφασίζει η τετραμελής επιτροπή ή τα πεντέξι μέλη της; - μύλος! Ψηφοθηρία του κερατά. Καραγκιοζιλίκι. Αισχρό και ποταπό. Με τον πόνο των ανθρώπων. Σόου της ελεεινής μορφής,
όπως αυτό που έδωσε ο κ. Πρωθυπουργός στη Βουλή μιλώντας για τον Χατζατζάρη Προϋπολογισμό. Πέντε επαναστάσεις, ούτε μία ούτε δύο, πέντε επαναστάσεις επιμέτρησε στο ενεργητικό του ο κ. Σαμαράς. «Επανάσταση» το πρωτογενές (το ποιο;) πλεόνασμα, «επανάσταση» οι ελαύνουσες επενδύσεις (πού; στον Αστέρα;), οι αποκρατικοποιήσεις (της ΔΕΠΑ ή της ΔΕΣΦΑ;) και άλλες τέτοιες ισοϋψείς επαναστάσεις, που δεν τόλμησαν να ονειρευθούν ούτε στα πιο τρελά τους όνειρα ο Κρόμβελ, ο Μπολιβάρ, ο Ροβεσπιέρος, ο Λένιν και ο Κάστρο!
Ηδη από χρόνια τώρα πολλοί μιλούσαν για τη μελαγχολία της δημοκρατίας, τώρα βλέπουμε τον πλήρη διασυρμό της. Προϋπολογισμός Εδικτο άλλων, κυβερνητικοί βουλευτές που υπερψηφίζουν τον Προϋπολογισμό κι ύστερα «καταδικάζουν» την ψήφο τους στα πάνελ. Κοπαδίτες. Πού ψηφίζουν κατά μαντριά, αν θα φορολογηθούν οι στάνες χωρίς να το καταλάβουν τα πρόβατα. Η αβάσταχτη ελαφρότητα
των φονιάδων σε μια βαρειά πληγωμένη χώρα. Σεντονιάδες πολλών εφημερίδων για τους 58! Αν ήταν δηλαδή 59, δεν θα έγραφαν τίποτε άλλο. Ωσπου να τους κάνουν 60! Διότι αυτό που καίει τη χώρα αυτήν τη στιγμή είναι τι θ’ απογίνουν τα ορφανά του κ. Σημίτη, αν θα μπορέσουν να αναστήσουν την Ελλάδα αυτοί που τη σκότωσαν.
Παίζουν. Παίζουν με τον πόνο των ανθρώπων - στα θεοσκότεινα νοικοκυριά, θεοστυγείς και θεομπαίχτες. Ανάλλαχτοι. Αυτοί που ήταν πάντα.
«Χίλιες επανασυνδέσεις την ημέρα» φιλοδοξεί ο κ. Μανιάτης. Ας το δεχθούμε για την οικονομία της συζήτησης. Σε αυτήν την περίπτωση, πόσες ημέρες θα χρειασθούν για να επανασυνδέσουν 350.000 σπίτια; Τριακόσιες πενήντα ημέρες;!! Και πόσες ακόμα αν συνεχίζουν να κόβουν το ρεύμα σε 29.000-30.000 νοικοκυριά τον μήνα, όπως συνέβη τον περασμένο χρόνο και εξακολουθεί να συμβαίνει; Πόσο σαλτιμπάγκοι είναι; Ποιους νομίζουν ότι δουλεύουν; Για πόσον καιρό ακόμα; Πόσους ακόμα θα τρελάνουν; Πόσους ακόμα θα οδηγήσουν στα άκρα;
Ομως, σύντροφοι, γρηγορείτε! Ερχεται χιονιάς, έρχονται χρονιάρες μέρες. Η ανέχεια μπορεί να κάνει ακόμα πιο επώδυνη αυτή τη μυστήρια ( όχι και τόσο) μελαγχολία των γιορτών που καταβάλλει πολλούς συνανθρώπους μας. Ας έχουμε στον νου μας, τέτοιες μέρες, τον πλησίον. Αν χρειάζεται καταλλαγή, ας είμαστε εκεί. Αν χρειάζεται οργή, πάλι ας είμαστε εκεί. Για να υπάρξει η επόμενη στιγμή. Στιγμή τη στιγμή, εκατομμύρια οι στιγμές, θα γυρίσει ο τροχός.
Είναι σκληροί οι καιροί. Τους σφυρηλάτησαν σκληρούς, σκληροί άνθρωποι, πλούσιοι, φτιαγμένοι από τόση σβουνιά, όσο χώμα θα απασχολήσουν πεθαίνοντας. Σκληροί καιροί που θα γίνουν ακόμα σκληρότεροι - όσο σκληρότερη μπορεί να γίνει αυτή η «Σιδερένια Φτέρνα». Ομως, εσείς, οι άνθρωποι της εργασίας, όλοι όσοι δεν αισθάνεσθε ιδιώτες κι έρημοι, όλοι όσοι δεν πιστεύετε στο ηλίθιο εκείνο του Σαρτρ ότι «η κόλασή μας είναι οι άλλοι», αλλά νοιάζεσθε για το κοινό καλό, όσοι γνωρίζετε ότι «δεν μπορεί να ευτυχεί κανείς μέσα στη δυστυχία των άλλων» (πόσω μάλλον από τη δυστυχία τους), όλοι εσείς οι πολλοί, τ’ αρνιά, έχετε το νου σας στο δίπλα αρνί. Αντί να χαθούν, να ξαναγεννηθούν οι κινδυνεύοντες, κανείς δεν ξέρει τι θα φέρει το επόμενο βήμα, αρκεί ο βηματισμός να συνεχίζεται.
Να με συμπαθάτε που σήμερα σας τα γράφω έτσι απλοϊκά, μακριά απ’ τις μεγάλες φωνές εκείνων που δεν αμφιβάλλουν, αλλά ακριβώς αυτοί που αμφιβάλλουν, που αμφιρρέπουν είναι το θέμα μας - όχι ο δυνατός ή ο αγωνιστής, αλλά ο αδύναμος. Τον αδύναμο να μη χάσουμε και θα ’χουμε κερδίσει τον κόσμο όλον...

email: stathis@enikos.gr

Διαβάστε περισσότερα

Έριξαν το άγαλμα του Λένιν…

Η είδηση έρχεται από το Κίεβο και κάνει από χτες το γύρο του κόσμου: «Οι διαδηλωτές έριξαν το άγαλμα του Λένιν»… Οι διαδηλωτές που έριξαν το άγαλμα του Λένιν είναι εκείνοι που διαμαρτύρονται υπέρ της συμφωνίας σύνδεσης της Ουκρανίας με την ΕΕ, η οποία «πάγωσε». Δυο παρατηρήσεις:

Πρώτον, εκείνο που κάνει εντύπωση δεν είναι ότι το άγαλμα του Λένιν γκρεμίστηκε στην Ουκρανία. Είναι ότι το άγαλμα συνέχιζε να υπάρχει στο Κίεβο, παρά την λεγόμενη «πορτοκαλί επανάσταση» και κυρίως παρ’ ότι διανύουμε την τρίτη δεκαετία των ανατροπών που σημειώθηκαν στην πρώην Σοβιετική Ένωση. Ότι το άγαλμα του Λένιν παρέμενε στη θέση του δείχνει πως όσα συμβολίζει είναι πολύ ανθεκτικά στο χρόνο. Και στις συνειδήσεις αρκετών εκατομμυρίων από εκείνους που τα έζησαν. Και τούτο παρά την κατακλυσμιαία προπαγάνδα περί του «Τέλους της Ιστορίας»…

Δεύτερον, και για να μη χαθεί το ιστορικό και πολιτικό μέτρο, το άγαλμα του Λένιν δεν το έριξαν οι αντίπαλοι της ΕΣΣΔ στην σύγκρουσή τους με τους «φίλους» της ΕΣΣΔ και πολύ περισσότερο με τους «φίλους» του Λένιν. Το έριξαν οι φίλοι της ΕΕ στην σύγκρουσή τους με τους φίλους της σημερινής Ρωσίας. Δηλαδή της καπιταλιστικής Ρωσίας, της Ρωσίας του Πούτιν και των Ρώσων ολιγαρχών. Που, ειρήσθω εν παρόδω, σε μια χώρα όπου μετά την καπιταλιστική παλινόρθωση το 60% του πληθυσμού της φλερτάρει με τη φτώχεια και με τον κοινωνικό αποκλεισμό, εκείνοι – οι ολιγάρχες – καταλαμβάνουν την πρώτη θέση  στη λίστα των δισεκατομμυριούχων του πλανήτη…   
Στην Ουκρανία, λοιπόν, έχουμε μερίδες της άρχουσας τάξης της χώρας που συγκρούονται μεταξύ τους. Η μια βλέπει τα συμφέροντά της να ταυτίζονται με την ΕΕ. Η άλλη βλέπει να συμφέροντά της να ταυτίζονται με την καπιταλιστική Ρωσία. Σε αυτή τη σύγκρουση λαϊκά στρώματα βγαίνουν στο δρόμο χωρίς δική τους σημαία. Αντιπαρατίθενται αιχμαλωτισμένα κάτω από ξένη σημαία: Ένα μέρος τους σηκώνει τη φιλορωσική σημαία, δηλαδή τη σημαία των Ρώσων ολιγαρχών και των Ουκρανών συνεταίρων τους (και όχι φυσικά τη σημαία του… Λένιν). Το άλλο μέρος του λαού σηκώνει τη φιλοευρωενωσιακή σημαία, δηλαδή τη σημαία της Μέρκελ και των δικών της Ουκρανών συνεταίρων. Είναι πολιτικά καταθλιπτικό ένας λαός να παγιδεύεται και να τυλίγεται γύρω από τις σημαίες των δυναστών του. Αλλά ούτε πολιτικά, ούτε ιστορικά πρόκειται για κάτι πρωτοφανές. Συμβαίνει κι αλλού και συμβαίνει κάτι χιλιάδες χρόνια τώρα (σσ: το γιατί συμβαίνει είναι μεγάλη συζήτηση)…
  
Όσα συμβαίνουν στην Ουκρανία μας αφορούν; Κατ’ αρχάς, δεν υπάρχει τίποτα στο «παγκόσμιο χωριό» μας που να μη μας αφορά. Ταυτόχρονα,  δεδομένης της συμμετοχής της Ελλάδας στην ΕΕ, οι ειδήσεις από την Ουκρανία πολλές φορές  φτάνουν σε μας με τη μορφή ενός κύματος «φιλοευρωενωσιακής» προπαγάνδας. Χωρίς να πέφτουμε θύματα της αντίστοιχης «φιλορωσικής» προπαγάνδας (μακριά από εμάς αυτά), σε ό,τι αφορά στην «φιλοευρωνωσιακή» προπαγάνδα που προσπαθεί να «δικαιωθεί» στην Ελλάδα μέσω… Ουκρανίας, για την προπαγάνδα εκείνη που πασχίζει (μέσω… Ουκρανίας!) να τροφοδοτήσει προεκλογικά διλήμματα του τύπου «ΕΕ ή χάος», έχουμε να σημειώσουμε ότι  ισχύει εκείνο ακριβώς που έλεγε ο παλιός Πρόεδρος των ΗΠΑ: «Τα γεγονότα είναι ξεροκέφαλα πράγματα...».

Τα γεγονότα, λοιπόν, σε ό,τι αφορά στη λατρεμένη από τους θιασώτες της «Ευρώπη», συγκροτούν μια πραγματικότητα που δεν είναι άλλη από το «χάος» των δεκάδων εκατομμυρίων Ευρωπαίων ανέργων και των εκατοντάδων εκατομμυρίων Ευρωπαίων φτωχών. Αυτό είναι το «χάος» που απλώνεται στην «ΕΕ των λαών» από τον Ατλαντικό και τη Μάγχη μέχρι τη Μεσόγειο και τις βόρειες θάλασσες. Η Ευρώπη του χάους, της καταστροφής, της χρεοκοπίας και της κοινωνικής φρίκης, το «χάος της Ευρώπης» τους έχει μνημόνια (Ελλάδα, Πορτογαλία, Ιρλανδία), έχει μισομνημόνια (Ισπανία, Ιταλία), έχει «δάκρυα και αίμα» (Βρετανία), έχει απηνή λιτότητα (Γαλλία, Ολλανδία), έχει και ληστρικού τύπου καταστροφές χωρών, απροσχημάτιστα γκανγκστερική επιδρομή εναντίον λαών (Κύπρος)

Σε ό,τι αφορά ειδικά στην Ελλάδα (που δεν είναι Ουκρανία, τουτέστιν ο λαός της γνωρίζει τι σημαίνει ΕΕ), μέσα σε αυτή την «Ευρώπη» είναι που βιώνει

• το «χάος» από τις λιποθυμίες των πεινασμένων παιδιών στα σχολεία,
• το «χάος» από τα αλλεπάλληλα χαράτσια και την ανελέητη φοροαρπαγή,
• το «χάος» από τις ουρές των απόκληρων πίσω από τα καζάνια των συσσιτίων,
• το «χάος» των διαλυμένων συστημάτων Υγείας, Παιδείας και Πρόνοιας,
• το «χάος» με τους μισθούς και τις συντάξεις πείνας,
• το «χάος» των αμέτρητων αστέγων,
• το «χάος» των καθ' εκάστη μνημονίων,
• το «χάος» των «λουκέτων», από μαγαζιά μέχρι καλοριφέρ λόγω έλλειψης πετρελαίου θέρμανσης,
• το «χάος» των εκατομμυρίων ανέργων, των «εκ περιτροπής απασχολήσιμων», των παιδιών που μεταναστεύουν κατά χιλιάδες,
• το «χάος» των μαγκαλιών,
• το «χάος» της διαλυμένης παραγωγικής βάσης της χώρας που φτάνει να εισάγει… σκόρδα από την Αργεντινή,
• το «χάος» του «καλό κουράγιο Έλληνες» των Ολι Ρεν, 
• το «χάος» ένας στους τρεις κατοίκους στην Ελλάδα να ζει στη φτώχεια…

Αυτά που συμβαίνουν στην Ελλάδα, συμβαίνουν στην Ελλάδα που είναι κράτος – μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτά συμβαίνουν στην Ελλάδα της τρόικας, που τα 2/3 της είναι η ΕΕ. Δεν συμβαίνουν σε κάποια άλλη Ελλάδα, κάποιας άλλης «Ένωσης». Δεν μας διαφεύγει ότι πολλοί θεωρούν «τραβηγμένο» ότι για να σταματήσουν όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα της ΕΕ, μάλλον δεν θα ήταν άσχημη ιδέα να αντικαταστήσουμε στην Ελλάδα τα «αγάλματα» της Μέρκελ, του Σόιμπλε, του Μπαρόζο με αγάλματα του… Λένιν! Ας συμφωνήσουμε, όμως, σε τούτο: Να έρχονται οι θιασώτες του χάους της ΕΕ για να «δικαιώσουν» - μέσω… Ουκρανίας - τη φρίκη  που βιώνει η Ελλάδα, όντας μέλος της ΕΕ, πάει πολύ. Την κοινωνική φρίκη, δηλαδή, που στην Ελλάδα προκαλείται και λόγω της Ευρωπαϊκής Ένωσης και λόγω των φίλων της ΕΕ. 

Διαβάστε περισσότερα

Φτηνά αγροτικά προϊόντα χωρίς μεσάζοντες.

Ο Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου οργανώνει δράση για τη διάθεση «ΦΘΗΝΩΝ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΠΡΟΙΟΝΤΩΝ ΧΩΡΙΣ ΜΕΣΑΖΟΝΤΕΣ».

Την Παρασκευή 20 Δεκεμβρίου 2013, από τις 8 πμ και μετά, στο δημοτικό χώρο στάθμευσης στην παλιά «ηλεκτρική», όσοι επιθυμούν μπορούν να προμηθευτούν φτηνά αγροτικά προϊόντα από την περιοχή του δήμου μας και όχι μόνο.

Όσοι παραγωγοί επιθυμούν να συμμετέχουν στη δράση του δήμου, μπορούν να επικοινωνήσουν με το γραφείο δημάρχου στη τηλέφωνο 26310 22129 ή να στείλουν με φαξ στο 26310 28848 αίτηση συμμετοχής όπου θα αναφέρονται τα στοιχειά επικοινωνίας του παραγωγού, το προϊόν και η διαθέσιμη τιμή πώλησης του.

Διαβάστε περισσότερα

Μείωση δημοτικών τελών κατα 35% απο τον Δήμο Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου .

Στα πλαίσια της κοινωνικής πολιτικής που ακολουθεί ο Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου, αποφάσισε να προχωρήσει σε μειώσεις των τελών καθαριότητας και φωτισμού κατά 35%, για τις κατοικίες όπου διαμένουν:

1. οικογένειες με τρία(3) παιδιά τα οποία είναι ανήλικα ή σπουδάζουν για τα προβλεπόμενα έτη σπουδών της πρώτης σχολής ή υπηρετούν τη στρατιωτική τους θητεία και έχουν συνολικό οικογενειακό εισόδημα για το έτος 2011 έως 20.000,00¤

2. οικογένειες με τέσσερα (4) παιδιά τα οποία είναι ανήλικα ή σπουδάζουν για τα προβλεπόμενα έτη σπουδών της πρώτης σχολής ή υπηρετούν τη στρατιωτική τους θητεία και έχουν συνολικό οικογενειακό εισόδημα για το έτος 2011 έως 25.000,00¤

3. οικογένειες με πέντε(5) παιδιά και άνω τα οποία είναι ανήλικα ή σπουδάζουν για τα προβλεπόμενα έτη σπουδών της πρώτης σχολής ή υπηρετούν τη στρατιωτική τους θητεία και έχουν οικογένειες με τρία(3) παιδιά τα οποία είναι ανήλικα ή σπουδάζουν για τα προβλεπόμενα έτη σπουδών της πρώτης σχολής ή υπηρετούν τη στρατιωτική τους θητεία και έχουν συνολικό οικογενειακό εισόδημα για το έτος 2011 έως 35.000,00 ¤

4. οικογένειες με συνολικό οικογενειακό εισόδημα για το έτος 2011 έως 20.000,00¤ που έχουν ένα τουλάχιστον μέλος τους με αναπηρία >ή =67%.

5. άτομο με αναπηρία >ή = 67% που ζει μόνο του(χωρίς οικογένεια) και του οποίου το ατομικό εισόδημα για το 2011 είναι< έως 16.500,00 ¤ μείωση 35%

6. μακροχρόνια άνεργοι μείωση 35%. Ειδικότερα αυτή η κατηγορία αφορά σε ανέργους οι οποίοι αποδεδειγμένα έχουν συμπληρώσει 12 συνεχείς μήνες ανεργίας, εξακολουθούν να είναι άνεργοι και πληρούν τις παρακάτω προϋποθέσεις:

• είναι ηλικίας 25 έως 65 ετών
• Ο λογαριασμός της ΔΕΗ είναι στο όνομά τους
• Από το εκκαθαριστικό σημείωμα της εφορίας για το οικ. έτος 2012 προκύπτει ότι το συνολικό οικογενειακό τους εισόδημα για το 2011 ήταν μικρότερο των 6.000,00¤ προσαυξανόμενο κατά 500,00¤ για κάθε προστατευόμενο μέλος(άνεργος-η σύζυγος, τέκνα τα οποία είναι ανήλικα ή σπουδάζουν για τα προβλεπόμενα έτη σπουδών της πρώτης σχολής ή υπηρετούν τη στρατιωτική τους θητεία)

Όσοι ανήκουν σε αυτή την κατηγορία, καταβάλουν κανονικά τα τέλη μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ και στο τέλος κάθε εξαμήνου , τους επιστρέφεται από το Δήμο το 35% των καταβληθέντων τελών, εφόσον αποδεδειγμένα εξακολουθούν να είναι άνεργοι και προσκομίσουν τα σχετικά δικαιολογητικά. Αν στη διάρκεια του εξαμήνου, ο δικαιούχος πάψει να είναι άνεργος, αυτομάτως παύει να ισχύει η σχετική μείωση.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΙΚΑ

1. Αίτηση (Συμπληρώνεται στον Δήμο)
2. Επικυρωμένο Φωτ/φο Δελτίου Αστυνομικής Ταυτότητας
3. Ε1, Ε9, Ε2 και Εκκαθαριστικά των δύο τελευταίων ετών (Επικυρωμένα φωτ/φα)
4. Εάν δεν υποβάλλεται φορολογική δήλωση τότε υπεύθυνη δήλωση θεωρημένη από την αρμόδια Δ.Ο.Υ. ότι δεν υποβάλλεται φορολογική δήλωση σε καμία Δ..Ο.Υ.
7. Πιστοποιητικό Οικογενειακής Κατάστασης
8. Η ιδιότητα του πολυτέκνου & τρίτεκνου αποδεικνύεται από Πιστοποιητικό Οικογενειακής Κατάστασης ή αντίστοιχο πιστοποιητικό αρμόδιας αλλοδαπής αρχής.

9. Για την απόδειξη της ιδιότητας του αναπήρου απαιτείται Απόφαση Υγειονομικής Επιτροπής Αναπηρίας (ΚΕΠΑ) στην οποία να προσδιορίζεται η αναπηρία καθώς και το ποσοστό αναπηρίας του (67% και άνω).
10. Υπεύθυνη δήλωση του ιδιοκτήτη ότι θα γνωστοποιεί στο Δήμο οποιαδήποτε αλλαγή (π.χ. αλλαγή τ.μ., χρήσης ακινήτου κ.λ.π.)
11. Πρόσφατο λογαριασμό ΔΕΗ

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να καταθέσουν αίτηση απο 10 εως 23 Δεκεμβρίου 2013 στη κα Κουτσαφτη (Κ. Τρικούπη 7, Μεσολόγγι)

Διαβάστε περισσότερα

Το μικρό άλμα του Σύριζα προς την κυριαρχία… προσοχή στο κενό

Του Απόστολου Φωτιάδη από το apostolisfotiadis.wordpress.com

Υπάρχει μια διάχυτη απογοήτευση τον τελευταίο καιρό σε χώρους δορυφορικά του Σύριζα για τον τρόπο με τον οποίο εξελίσσεται το πλησίασμα του προς την εξουσία. Υπάρχουν μομφές για την κλίση που διαμορφώνεται προς το εύκολο και επικοινωνιακό πολιτικό παιχνίδι και την ταυτόχρονη έλλειψη εμβάθυνσης σε στρατηγικές και προγραμματικές θέσεις. Πιο απλά στο προσκήνιο μένουν συχνά θέματα όπως το μέλλον του Τατσόπουλου στο κόμμα, θα μείνει ή θα φύγει, και τι θα κάνει, θα λέει γραμμή ή όχι.

Είναι διακριτό για τους παροικούντες την Ιερουσαλήμ ότι πολλά από τα καυτά και δύσκολα θέματα, όπως π.χ. οι θέσεις του κόμματος για την αναπτυξιακή και οικονομική πολιτική, τα διαχειρίζονται άνθρωποι που δεν έχουν ξαναβρεθεί σε τόσο απαιτητικές θέσεις, όχι μόνο πολιτικά αλλά και «επικοινωνιακά». Χωρίς να αμφιβάλει κανείς για τις ικανότητες τους, το να μην δέχονται να μιλήσουν σε δημοσιογράφους (όπως αρκετοί συνάδελφοι επιβεβαιώνουν) που θέλουν να μάθουν για το πώς δουλεύουν οι ομάδες εργασίας και η επιτροπή προγραμματικής πολιτικής τους πάει λίγο πίσω. Βεβαίως υπάρχουν και εδώ κάποια ελαφρυντικά που πρέπει να αναγνωριστούν. Πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους ζουν υπό το φόβο της μονταζιέρας, που και υπαρκτός και πολύ νοσηρός είναι. Έχουν μάλιστα προειδοποιηθεί από ψηλά στο κόμμα να μετράνε τι λένε, και πού το λένε. Ωστόσο πολιτική που δεν επικοινωνείται απτά και με τρόπο που να γίνεται κατανοητή, στις μέρες μας είναι μη πολιτική. Όσο δύσκολο και εάν είναι, το πώς ο Σύριζα επικοινωνεί την δουλειά του με τον κόσμο που τον παρακολουθεί, παραμένει ένα στοίχημα ανάμεσα στα άλλα.

Το έτσι και αλλιώς χαμένο στοίχημα τις μικροπολιτικής…

Στις 20 του Οκτώβρη η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου κυκλοφόρησε μια αναλυτική έκθεση σημείων για τον μεταναστευτικό κώδικα που συγκεντρώνει σε ένα νομικό πλαίσιο ό,τι αφορά την διαχείριση της μετανάστευσης στη χώρα. Εκτός από το συμμάζεμα άρθρων και τροπολογιών που βρίσκονταν διάσπαρτα στο νομικό λαβύρινθο, ο κώδικας ρυθμίζει μια σειρά από διοικητικά θέματα που φαίνονται βαρετά και προσφέρουν μικρό άμεσο πολιτικό όφελος άλλα αφορούν την τύχη και την ταλαιπωρία χιλιάδων ανθρώπων. Ανεξάρτητα από τον εάν ο κώδικας κινείται σε θετική κατεύθυνση ή όχι, οι θέσεις του Σύριζα για τον κώδικα δεν κινήθηκαν πουθενά. Εκτός από μια γενική καταγγελία για το ότι ο κώδικας τίποτα καινούργιο δεν έχει να προσφέρει, δεν φάνηκε, δημοσίως τουλάχιστον, να ασχολείται κανείς εντατικά με το θέμα, και σε μια θεματική αιχμής για το κόμμα όπως το μεταναστευτικό.

Όπως λέει και ο Δημήτρης Χριστόπουλος, μέλος της Ένωσης, υπάρχει μια «κρίση αξιολόγησης στο εσωτερικό του Σύριζα που ακολουθείται από μια πολιτική νοοτροπία ότι κάποια θέματα τα αφήνουμε γιατί είτε δεν είναι δημοφιλή, είτε συχνά γιατί είναι δυσκολότερα. Το χειρότερο είναι ότι δεν παίρνουν ούτε από τα έτοιμα» λέει ο κ. Χριστόπουλος εξηγώντας τη διστακτικότητα του Σύριζα να χρησιμοποιήσει γνώσεις και εμπειρία που η Ένωση προσέφερε στο θέμα της ιθαγένειας ώστε να διεμβολίσουν τις θέσεις εταίρων της κυβέρνησης όταν το θέμα ήταν επίκαιρο. «Σε μεγάλο βαθμό ήταν αποφυγή ενός θέματος που άπτεται των εθνικών θεμάτων και έχει μεγάλο πολιτικό κόστος σε κοινό που ο Σύριζα αποβλέπει, ενώ αντίθετα δεν θα αποδώσει μεγάλα οφέλη αφού τον κόσμο που τον αφορά ο Σύριζα θεωρεί ότι τον έχει». Ακόμα και σε περιπτώσεις όπως το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, όπου ο Σύριζα παρουσίασε ένα εξαιρετικά καλά οργανωμένο νομικό πλαίσιο, ο δυϊσμός μεταξύ στρατηγικής και μικροπολιτικής παραμένει για αυτούς που κοιτάζουν στις λεπτομέρειες. «Ναι μεν το θέμα ήταν ουσίας και το αποτέλεσμα ενθαρρυντικό, αλλά δεν αποφεύγει κανείς να προσέξει ότι τα αντανακλαστικά του Σύριζα ενεργοποιήθηκαν σε αντιδιαστολή με τις πρωτοβουλία του Ρουπακιώτη που αρχικά φάνηκε να κερδίζει τις εντυπώσεις στο ακροατήριο που αναφέρονταν από κοινού Σύριζα και ΔΗΜΑΡ. Με λίγα λόγια ο Σύριζα έπρεπε να κατεβάσει καλύτερο νομοσχέδιο για να μην χάσει στο θέμα και το έκανε».

Προκύπτει ένα ερώτημα εδώ μήπως υπάρχει μεγάλη σύγχυση για το πού πέφτει το βάρος της δουλειάς όσον άφορα τα στελέχη πρώτης γραμμής. Αυτό διακρίνεται αρκετές φορές στην προχειρότητα και τα λάθη με τα οποία είναι γραμμένες επερωτήσεις του κόμματος. Ίσως να οφείλεται και στο ότι προεξοφλείται ότι οι περισσότερες από αυτές δεν θα απαντηθούν ποτέ αφού η κυβέρνηση δεν ασχολείται με τον κοινοβουλευτικό έλεγχο έτσι και αλλιώς.

Το μεγάλο άλμα προς την εξουσία…

Ο κόσμος της πολιτικής έχει τις δικές του ιδιορρυθμίες. Πολλές από τις οποίες αφορούν πρωτόκολλα και τύπους που δεν οφείλει κανείς να γνωρίζει, οφείλει όμως να μαθαίνει γρήγορα εάν θέλει την εξουσία. Γιατί αλλιώς εκτίθεται. Με αυτή την λογική γνωστός προοδευτικός αρθρογράφος εξηγούσε πόσο απροετοίμαστος φαίνεται ο Σύριζα σαν κόμμα όταν κανονίζει να βρεθεί ο αρχηγός κόμματος με τον Ρώσο ΥΠΕΞ Λαβροφ στην Αθήνα σε κτίριο της ρωσικής πρεσβείας. «Δεν πας εσύ, αυτοί έρχονται» λέει εννοώντας ότι στο άχαρο παιχνίδι τις διπλωματίας πολλά εξαρτώνται από συμβολισμούς, εντυπώσεις, και στενά περιθώρια ελιγμών. Με αφορμή αυτό προέκυψε ένας άλλος συνειρμός για το πώς η Ελλάδα διαπραγματεύτηκε το πρώτο μνημόνιο, ουσιαστικά χωρίς επαρκή διαπραγματευτική ισχύ και με την εκπρόσωπο της Μόνιμης Ελληνικής Αντιπροσωπείας σε μια από τις πρώτες συναντήσεις στις Βρυξέλλες να κάθεται το τραπέζι από την μεριά των πιστωτών της χώρας. Δεν είναι να απορεί κανείς γιατί επακολούθησε ένας διαπραγματευτικός όλεθρος. Και οφείλει να ανησυχεί κανείς ότι όταν έρθει η σειρά του Σύριζα δεν διακρίνεται κάποιος γίγαντας της διπλωματίας να αναλάβει. Αντιθέτως, όσον αφορά τη λειτουργία του κράτους και τις διεθνείς σχέσεις οι προσωπικότητες που έχουν προβληθεί ως αρμόδιες δεν έχουν ιδιαίτερη εμπειρία. Αν σκεφτεί κανείς ότι σε πέντε ημέρες οι Κύπριοι γονάτισαν κάτω από την πίεση των Ευρωπαίων και υπαναχώρησαν με τραγικές συνέπειες, πώς άραγε θα συγκροτήσει ο Σύριζα μέτωπο για να σπάσει ένα πιθανό μέτωπο υπέρ της λιτότητας με ΕΚΤ, Βρυξέλες, Βερολίνο απέναντί του; Πάντως όχι κάνοντας παράπονα στους ανταποκριτές Γερμανικών εφημερίδων επειδή έπαιξαν με φάουλ τον αρχηγό.

Το θέλω… και το είναι…

Πάντα υπάρχει διάσταση ανάμεσα στην πραγματική ικανότητα πολιτικών δυνάμεων να εφαρμόσουν τις πολιτικές τους, ακόμα και εάν αυτές δεν αντιστοιχούν στις προγραμματικές τους δηλώσεις, και στην βεβαιότητα με την οποία επιχειρηματολογούν ότι μπορούν να το κάνουν. Αυτός είναι από τους βασικούς λόγους για τους οποίους οι πολιτικοί και οι πολιτικές ενίοτε αποτυγχάνουν.

Εάν το επίκαιρο και μικροπολιτικό είναι σήμερα μια πρόκληση ενάντια στην ουσία της στρατηγικής του Σύριζα, τότε η διαχείριση της τραγικής κατάστασης που θα παραλάβει παίρνοντας την εξουσία θα απαιτεί από μόνη της τέτοια προσπάθεια που το πραγματικό επίδικο, η αλλαγή κοινωνικού παραδείγματος θα απομείνει ευσεβής πόθος.

Απαντώντας σε κάποια σχετικά ερωτήματα ο κ. Δραγασάκης σε μια συνάντηση στο γραφείο του πριν μερικές μέρες σημείωσε πως κάθε κριτική πρέπει να λαμβάνει υπόψιν της ότι ο Σύριζα κινείται από το καλοκαίρι του 2012 σε αχαρτογράφητη περιοχή. «Έχουμε περάσει από το ‘ποια είναι η θέση μας’ στο ‘τι’ και στο ‘πώς’ το κάνουμε, και με ποιες δυνάμεις. Εκεί που λέγαμε ότι θα κάνουμε μια επιτροπή π.χ. για το ασφαλιστικό, που σήμαινε να συναντηθούν μερικοί ανθρώποι να το κουβεντιάσουν, τώρα απαιτείται παραγωγή γνώσης. Αυτό προϋποθέτει διαπιστώσεις, αναλύσεις, διεθνή εμπειρία, πληροφορίες, και εάν μας φαινόταν απλό, αποδείχθηκε δύσκολο».
Με πολύ συνειδητό τρόπο ο ίδιος λέει ότι ο βαθμός δυσκολίας πολλαπλασιάζεται υπό της σημερινές συνθήκες. «Ένα βασικό πρόβλημα είναι ότι στην Ελλάδα δεν υπήρχε πραγματικά ποτέ προγραμματικός διάλογος. Τώρα πια το μόνο θέμα είναι εάν θα κάνουμε αυτό που λέει η Τρόικα. Στον αντίποδα αυτού εμείς σκεφτήκαμε να μαζέψουμε κόσμο ανεξαρτήτως κομματικής προσέγγισης και να μοχλεύσουμε αυτή τη διαδικασία». Αυτό εξηγεί ο ίδιος αποτυπώνεται και στις δομές που έχουν προκύψει ως ομάδες εργασίας, επιτροπές ελέγχου κοινοβουλευτικού έργου και το βασικό όργανο παραγωγής πολιτικής, την Επιτροπή Προγράμματος. «Από τον Μάρτιο εγκαινιάσαμε μια διαδικασία όπου η στρατηγική μας θα μεταφράζεται σε μεσοπρόθεσμα μέτρα. Υπάρχουν κενά, τι λέμε για παράδειγμα για το δημογραφικό ή την επαναβιομηχάνιση» και συνοψίζει λέγοντας, «εάν κανείς κοιτάξει πίσω έχουν γίνει τεράστια βήματα, εάν γυρίσει να κοιτάξει μπροστά είναι σα να έχουμε κάνει μερικά μικρά βηματάκια. Ξέρουμε όμως που πρέπει να πάμε, η έξοδος από την κρίση είναι πια συνυφασμένη με την έξοδο από το νεοφιλελεύθερο υπόδειγμα».

«Αίμα, δάκρυα και ιδρώτα»

Η πύκνωση του πολιτικού χρόνου προεξοφλεί ότι το στοίχημα του Σύριζα θα πρέπει θα παιχτεί μακριά από τις ιδανικές συνθήκες και χωρίς αυτός να επιλέξει το πότε. Αυτό το γνωρίζουν οι άνθρωποι του και το αντιμετωπίζουν με ρεαλισμό. Όποιος παρακολουθεί λεπτομέρειες για την εξέλιξη των αληθινών οικονομικών μεγεθών ή την διεθνή πολιτική σύγκρουση γύρο από τις πολιτικές λιτότητας έχει τον τελευταίο μήνα περισσότερο ή λιγότερο παραδεχτεί ότι το παιχνίδι για την Ελλάδα έχει χαθεί. Όπως λέει με ιδιόμορφο τρόπο και ο κ. Χριστόπουλος «η κρίση έχει κατά κάποιο τρόπο τελειώσει. Είμαστε πια σε μια μορφή μετάβασης στη νέα συνθήκη τα χαρακτηριστικά της οποίας θα προκύψουν από την σημερινή εικόνα της κοινωνίας». Με άλλα λόγια, και εκεί είναι και το κεντρικό θέμα για την ηγεσία του Σύριζα, υπάρχει ένα έλλειμμα ρεαλισμού ανάμεσα στο να γνωρίζεις ότι ζεις και θα κυβερνήσεις μέσα στα συντρίμμια, αλλά να πολιτεύεσαι σαν αιωρούμενος μέσα σε πολιτικό κενό μιλώντας για «επαναφορά» και λέγοντας τις λιγότερο αιχμηρές ατάκες για το κάθε δεδομένο ακροατήριο. Το να μην μπορείς να πεις στο κόσμο την αλήθεια, όταν όλα γύρω σου την φωνάζουν, είναι μια πολιτική συνθήκη ξεπερασμένη από την οποία ο Σύριζα οφείλει να απεμπλακεί. Στη βάση της η λογική ότι ένα κόμμα δεν συνδυάζει αυτά που θέλει με αυτά που μπορούν να γίνουν για να μην αποξενώσει κανένα εν δυνάμει κοινό του δεν διαφέρει σε ουσία (διαφέρει βέβαια σε νοσηρότητα) από το success story που ενώ όλα καταρρέουν τα στελέχη της ΝΔ-ΠΑΣΟΚ διαπιστώνουν κάθε βράδυ, τηλεοπτικά, ότι τα πράγματα πηγαίνουν καλύτερα.

Μάζι με όλα τα άλλα είναι και αυτή η συμπεριφορά ένα κατάλοιπο του πολιτικού παρελθόντος της τρίτης Ελληνικής δημοκρατίας, η οποία ανέδειξε κυρίως ηγέτες νάνους. «Νομίζουν ότι ο κόσμος δεν θέλει να το ακούσει και ότι δεν μπορούν να του το πουν, αλλά ο κόσμος είναι έτοιμος για αυτό, γιατί αυτή είναι η ζωή του σήμερα» θα πει ο κ. Χριστόπουλος. Η ιστορια λέει ότι γίνεται και αλλιώς. Όταν ο Τσώρτσιλ έγινε πρωθυπουργός, παραμονές της εισβολής του Ράιχ την Γαλλία, και υπό μεγάλη αμφισβήτηση για την επιλογή ως αντικαταστάτη του Τσάμπερλειν, το ερώτημα ήταν εάν είχε δική του εναλλακτική πρόταση. Η απάντηση ήταν «Δεν έχω τίποτα άλλο να προσφέρω εκτός από αίμα, σκληρή δουλειά, δάκρυα και ιδρώτα. Μπροστά μας έχουμε μια από τις πιο λυπητερές δοκιμασίες. Μπροστά μας έχουμε αμέτρητους μήνες αγώνα και ταλαιπωρίας».

Υ.Γ. Βέβαια μια ανάλογη διατύπωση από τον Τσίπρα θα έπρεπε να παιχθεί με επικοινωνιακή μαεστρία, γιατί καιροφυλακτεί και η μονταζιέρα.

Διαβάστε περισσότερα

Ταμήλος: Δεν έχουμε κομμουνιστικό καθεστώς για να είμαστε αναγκασμένοι να δώσουμε δουλειά και ένα πιάτο φαΐ στον κόσμο (ηχητικό)

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Radio1d.gr και στην εκπομπή "Όλα στην φόρα" του Ντην Βουλκίδη και της Βάσιας Μπάρμπα, ο βουλευτής Τρικάλων της Νέας Δημοκρατίας Μιχάλης Ταμήλος, αναφερόμενος στο γεγονός ότι ο κόσμος χρησιμοποιεί μαγκάλια για να ζεσταθεί επειδή δεν έχει χρήματα για να πληρώσει το ρεύμα του ή για να αγοράσει πετρέλαιο θέρμανσης, ξεκαθάρισε ότι η κυβέρνηση δεν έχει ευθύνη. (Ακούστε τις δηλώσεις Ταμήλου)
 " Είναι άδικο ότι συμβαίνει στην ελληνική κοινωνία να τα ρίχνουμε στην κυβέρνηση. Δεν υπάρχει περίπτωση ποτέ η κυβέρνηση στην Αθήνα να λύσει το πρόβλημα μιας οικογένειας που μένει στην επαρχία. Οι βουλευτές δεν πλησιάζουν τον πρωθυπουργό για αυτό και ο κόσμος εκλέγει την τοπική αυτοδιοίκηση. Οι πολίτες δεν μπορούν να ενημερωθούν σωστά για το γεγονός ότι το να ανάβεις μαγκάλια στο σπίτι σου είναι επικίνδυνο; Η ατομική υπευθυνότητα είναι πολύ σημαντική υπόθεση." τόνισε ο βουλευτής ενώ υπεραμύνθηκε της οικονομικής πολιτικής που εφαρμόζει η κυβέρνηση υποστηρίζοντας οτι είναι ο μόνος τρόπος για να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις.
 Αναφορικά με το μεγάλο θέμα της ανεργίας ο βουλευτής Τρικάλων τόνισε ότι η καταπολέμηση της δεν είναι ευθύνη της κυβέρνησης :
 " Πάνω από 1.5 εκατομμύριο Έλληνες είναι άνεργοι. Αυτό δεν μπορεί να το λύσει το κράτος. Δεν έχουμε κομμουνιστικό καθεστώς για να είμαστε αναγκασμένοι να δώσουμε δουλεία και ένα πιάτο φαΐ στον κόσμο. Δεν υπάρχει περίπτωση για τα επόμενα πέντε χρόνια το κράτος να ασκήσει κοινωνική πολιτική μέσω προσλήψεων. Πρέπει πρώτα να ορθοποδήσουμε και να αποκτήσουμε ξανά την αξιοπιστία μας" δήλωσε ο κύριος Ταμήλος.
 "Πολλοί βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας είναι κάθετοι στο θέμα των πλειστηριασμών των σπιτιών των Ελλήνων. Έχουμε θέσει βέτο για να παραταθεί για ένα ακόμα χρόνο η προστασία της πρώτης κατοικίας. Η πρόταση μας έχει γίνει δεκτή από την κυβέρνηση και αναμένουμε να έρθει προς ψήφιση ο ενιαίος φόρος των ακινήτων μέσα στο οποίο θα υπάρχει σε άρθρο και η πρόταση μας" τόνισε ο βουλευτής Τρικάλων για το θέμα της άρσης της απαγόρευσης των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας που εισηγείται η τρόικα.

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΨΗΦΙΣΑΝ ΤΟΝ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟ

Του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ*
Βουλευτικές απώλειες άξιες λόγου δεν είχε η κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου κατά την ψηφοφορία για την έγκριση του προϋπολογισμού. Διάφοροι «τύποι», βουλευτές κυρίως του ΠΑΣΟΚ αλλά και της ΝΔ, που είχαν πάρει σβάρνα τα τηλεοπτικά κανάλια και διερρήγνυαν τα ιμάτιά τους ότι αυτοί προσωπικά αποκλείεται να ψηφίσουν προϋπολογισμό χωρίς μέτρα κοινωνικής προστασίας και ευαισθησίας, περάτωσαν εγκαίρως τις θεατρικές παραστάσεις και υπάκουσαν πειθήνια στην κομματική γραμμή υπερψηφίζοντας με χέρια και με πόδια τον προϋπολογισμό που είχε δήθεν εξεγείρει τις συνειδήσεις τους.
Η κυβερνητική πλειοψηφία συγκροτείται από 154 βουλευτές (127 της ΝΔ και 27 του ΠΑΣΟΚ) και οι 153 εξ αυτών έδωσαν την ψήφο τους υπέρ του προϋπολογισμού. Η ψήφος που λείπει οφείλεται σε μια... «πολιτική κοπάνα» του Αρη Σπηλιωτόπουλου στην Αμερική! Η θετική υπέρ του προϋπολογισμού επιστολική ψήφος που έστειλε δεν μέτρησε επειδή... παρέτεινε μόνος του (!) την άδεια που του είχε δώσει η Βουλή και η οποία είχε λήξει από την Παρασκευή. Δεδομένου, όμως, ότι αφενός ο προϋπολογισμός πέρασε έτσι κι αλλιώς και αφετέρου ότι ο Σπηλιωτόπουλος δεν συγκαταλέγεται στους «ανώνυμους» βουλευτές του σωρού, όλοι υποκρίνονται ότι καμιά σημασία δεν είχε η πολιτική πιρουέτα του που φυσικά αποσκοπούσε στο να μη δώσει θετική ψήφο στον προϋπολογισμό. Ας μην κρυβόμαστε, οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ γνωρίζουν άριστα ότι η στάση του Σπηλιωτόπουλου έστειλε μήνυμα προς τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά. Μήνυμα με αποστολέα ολόκληρη ομάδα βουλευτών και στελεχών της Δεξιάς, ανεξαρτήτως αν εμφανίστηκε ως μεμονωμένη πράξη του Αρη Σπηλιωτόπουλου. Δεν μπορούσε παρά να «καταπιεί» την πρόκληση ο πρωθυπουργός.
Οταν η «κυβερνητική» πλειοψηφία αποτελείται από 154 όλους κι όλους βουλευτές και η άμεση προσφυγή στις κάλπες ισοδυναμεί με συντριβή της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, ο Αντώνης Σαμαράς ήταν υποχρεωμένος να κάνει ότι δεν καταλαβαίνει. Δεν είχε άλλη επιλογή προκειμένου να παραμείνει στην εξουσία. Η πανηγυρική υπερψήφιση του προϋπολογισμού από τους βουλευτές της ΝΔ απέδειξε εμπράκτως πόσο αφελές ήταν το περιεχόμενο της επιστολής που έστειλε προς τους ομοϊδεάτες του δεξιούς βουλευτές ο πρόεδρος της ΔΑΚΕ Ιδιωτικού Τομέα Νίκος Κιουτσούκης. «Μαύρισε η Ελλάδα, μαύρισαν οι ελληνικές οικογένειες, μαύρισαν οι ζωές των Ελλήνων πολιτών που ανεβαίνουν έναν ατέρμονα Γολγοθά από τις εκβιαστικά επιβαλλόμενες πολιτικές της τρόικας και των δανειστών μας», γράφει πολιτικά σωστά η επιστολή της ΔΑΚΕ. «Σε αυτό το κοινωνικό ολοκαύτωμα κανείς δεν μπορεί και δεν δικαιούται να μένει απαθής, πολλώ δε μάλλον εσείς που είστε οι εκπρόσωποι του ελληνικού λαού», υπογράμμισε ο πρόεδρος της ΔΑΚΕ Ιδιωτικού Τομέα.
Με την ψήφο τους, όμως, οι βουλευτές της ΝΔ τού απέδειξαν ότι όχι ένας ή δύο, αλλά όλοι τους ανεξαιρέτως μπορούν και παραμπορούν «να παραμένουν απαθείς σε αυτό το κοινωνικό ολοκαύτωμα»! Του έριξαν κατακέφαλα και μια διαγραφή ως... δώρο την ημέρα της ονομαστικής του εορτής και ξεμπέρδεψαν μια και καλή μαζί του! Αλλωστε, τα τελευταία χρόνια δεν υπάρχει πρόεδρος της δεξιάς συνδικαλιστικής παράταξης ΔΑΚΕ που να μην έχει διαγραφεί από τον πρόεδρο της ΝΔ! Τι να σου κάνει και ο Αντώνης Σαμαράς που με τόσο κόπο προσπαθεί να οικοδομήσει αυτό το κωμικοτραγικό success story του που το περιγελούν οι πάντες πάνω στο διαβόητο «πρωτογενές πλεόνασμα» και έρχεται αυτή η ΔΑΚΕ και γράφει στην επιστολή της προς τους νεοδημοκράτες βουλευτές ότι «το δημοσιονομικό πλεόνασμα δεν πρέπει να βασίζεται σε κοινωνικά συντρίμμια και οικονομικά ερείπια»; Με το δίκιο του έφριξε ο Σαμαράς.
Αυτά τα λένε οι «αναρχοκομμουνισταί» του ΣΥΡΙΖΑ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, είναι δυνατόν να τα επαναλαμβάνουν και οι δικοί του συνδικαλιστές, οι δεξιοί; Μόνο με τον πολιτικό αποκεφαλισμό των στελεχών της ΔΑΚΕ μπορεί να αντιμετωπιστεί το κακό, μήπως κι έτσι φοβηθούν οι υπόλοιποι δεξιοί εργαζόμενοι και λουφάξουν για κάποιο διάστημα, ώστε να μπορέσει η κυβέρνηση να υλοποιήσει ανεπηρέαστη την «αναπτυξιακή» πολιτική της που αυτή η απαράδεκτη ΔΑΚΕ χαρακτηρίζει... «κοινωνικό ολοκαύτωμα»! Η ουσία, πάντως, της ιστορίας του προϋπολογισμού είναι πως επιβεβαιώνεται για ακόμη μια αφορά ότι είναι βαθιά, βαθύτατα νυχτωμένος πολιτικά όποιος νομίζει ότι η κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου θα καταρρεύσει μόνη της κοινοβουλευτικά. Ολοι οι βουλευτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ γνωρίζουν ότι ελάχιστοι από αυτούς θα επανεκλεγούν στην επόμενη Βουλή, οπότε θα ήταν ανόητοι να σηκωθούν να φύγουν μόνοι τους! Οχι, δεν θα ρίξουν την κυβέρνηση.
*Δημοσιεύθηκε στο "ΕΘΝΟΣ" την Δευτέρα 9 Δεκεμβρίου 2013

Διαβάστε περισσότερα

Χρόνια πολλά (ως το 2065)

Ω της φιλανθρωπίας! Οι τράπεζες που βουτάνε τα σπίτια του κοσμάκη, όπως περιδρόμιαζε τα ζεστά ψωμάκια ο Γαργαντούας, οργανώνουν φιλόπτωχες «δράσεις»! Ελα, καλέ μου άνθρωπε να σου πάρουμε το σπιτάκι κι ύστερα πάρε να πιπιλίσεις αυτό το γλυφιτζουράκι, να σου πάνε τα φαρμάκια, κάτω. Κυνισμός; Κυνισμός και χυδαιότης.
Οι τράπεζες! πάνε τα νοικοκυριά για διακανονισμό στα χρέη τους, «καλώς ήρθατε» τους λέει η Τράπεζα, «λουκουμάκι θα πάρετε;», και τους ετοιμάζει έναν διακανονισμούλη επί τα χείρω μούρλια! Δεν έχουν καταλάβει ακόμα (;)
τι ετοιμάζουν στον εαυτό τους οι Τράπεζες που χώνουν πονηρές ρήτρες στους διακανονισμούς; «Τα άπληστα υποκαταστήματα, όμορφα καίγονται», τραγουδάει το μελίρρυτο τραγουδάκι της γκιλοτίνας, τον χαβά τους οι γιάπηδες. «Δράσεις» (ω, του βαρβαρισμού) για αυτούς που κάνουν φτωχούς, οι φιλόπτωχοι, «δράσεις» για τα θύματα του Μνημονίου τα ΜΜΕ που υποστηρίζουν το Μνημόνιο, πρώτος – πρώτος το ΣΚΑΪ, θα σας πάρουνε το σπιτάκι; ελάτε να σας δώσουμε ένα παιχνιδάκι! σας φάγανε το μισθό, τον αφήσανε μισό; no problem κι εγώ τα ίδια κάνω με τους δικούς μου εργαζόμενους, τσίμπα ένα φυστικάκι τώρα. Το μάζεψαν για σένα με τα χεράκια τους καλές φιλάνθρωπες κυρίες των ανωτέρων προαστίων. Υποκρισία; όχι μόνον! Κυνισμός και χυδαιότης! Και αποβλάκωση: δες τον
δημοσιογράφο με τον πετσοκομμένο μισθό με τι θέρμη υποστηρίζει το Μνημόνιο;! Που θα του φάει και τον υπόλοιπο! Που θα τον πετάξει κι αυτόν στον δρόμο σαν έρθει η ώρα του. Αποβλάκωση; όχι μόνον. Και ανηθικότητα.
«Σε όλη την Ευρώπη υπάρχουν άστεγοι! Εσείς που κολλάτε;» ρωτάει η Τρόικα («Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία») Σωστά! που κολλάμε; ψαρόκολλα έχει το κεραμίδι πάνω απ’ το κεφάλι μας; Ψαρόκολλα είχαν οι μισθοί ή οι δουλειές που χάσαμε; Τι λαϊκισμός είναι αυτός; Σε λίγο θα αρχίσουμε να πιστεύουμε ότι οι άνθρωποι γεννιούνται ελεύθεροι και ίσοι! ότι όλοι έχουν τα ίδια δικαιώματα! Όχι, φίλοι μου! Αυτές οι ιδέες οδηγούν στη φτώχεια και την καταστροφή. Βαυκαλίζεσαι με την ιδέα ότι πρέπει να έχεις κι εσύ ένα σπίτι κι ύστερα αναγκάζεται να ‘ρθει η Τράπεζα να σου το πάρει.
Τι είναι η Τράπεζα; κάτι σαν τη Μαρία Αντουανέτα που προσπαθούσε να ζυμώσει παντεσπάνι για όλους τους Γάλλους, ενώ αυτοί οι άξεστοι ζήταγαν ψωμάκι και για αυτό της πήραν το κεφάλι; Οχι, αγαπητοί μου! όταν όλη η Ευρώπη έχει αστέγους, εμείς τι θέλουμε να είμεθα; ο Αστέρας Βουλιαγμένης; (πριν τον φάνε για ένα κομμάτι ψωμί (άντε πάλι το ψωμί) οι άρπυιες και οι γύπες;)
Ας σοβαρευτούμε κι ας στέρξουμε όλοι στην επανασύνδεση ρεύματος στα νοικοκυριά που το δράμα τους βλέπει το φως της δημοσιότητας. Σε πόσα απ’ τα 350.000 νοικοκυριά; Αυτό θα το βρει η ΕΛΣΤΑΤ στην έκθεση της για το 2014. Η ταπεινότης μου θα προτρέξει και θα υπολογίσει ότι οι επανασυνδέσεις θα τρέξουν για 500 (απ’ τα 350.000) νοικοκυριά την ημέρα. Ελα ντε που εκτός απ’ τα κομμένα η ΔΕΗ εξακολουθεί να αποσυνδέει με ρυθμό 26.000 νοικοκυριών τον μήνα!! Χάος; Και λοιπόν; εν αρχή ήν το χάος! Αναλγησία; και λοιπόν; υπάρχουν οι πολιτικές δηλώσεις που την απαλύνουν. Στα πάνελ. Δεν βλέπετε τι μαύρο δάκρυ χύνει η κυρία Αννα Μισέλ Ασημακοπούλου για όσα κάνει το κόμμα της στον κοσμάκη; Δακρυβρέχεται μονίμως σαν την Παναγιά την Κάλπικη ή σαν χαλασμένη σωλήνα στα υδραυλικά των σπιτιών με τα κόκκινα δάνεια. Θα έκανε τα ίδια και ο κ. Βενιζέλος, αλλά αυτός είναι πιο σκαιός,
φέρνει σε σκληράδα σ’ αυτόν τον Ρήγα (μεγάλο αστέρι κουτσαβομαγκίτικης αμετροέπειας αυτός), δηλώνει ΠΑΣΟΚ  και πέφτουν ξερές οι κατσαρίδες, έχει κάτι σαν «τέζα» στον πολιτικό του λόγο. Τσακ, και τέζα ο λόγος.
Εκτός απ’ τον πολιτικό λόγο που βαράει τα τύμπανα των πλειστηριασμών, της υπερφορολόγησης των ακινήτων και των ομαδικών απολύσεων, αυτής δηλαδή της τελευταίας ανίερης τριάδας
που καλείται η κυβέρνηση να προσκυνήσει, πριν να περάσουν οι άγιες μέρες, κατά τη διάρκειά τους, ως τα Φώτα το πολύ. Κυνισμός, χυδαιότης, ανηθικότης, υποκρισία η πιο τρελή παρέα, στα πιο απάνθρωπα έργα, στολισμένα με ολίγην από φιλανθρωπία και διανθισμένα με τους συνήθεις φιλιππικούς κατά του λαϊκισμού (σας).

Αλλωστε, μην ξεχνάτε! Ως εδώ ήταν το κακό! το 2014 επιστρέφουμε στις αγορές που θα είχαμε επιστρέψει το 2011, ο κ. Σημίτης κυκλοφορεί ακόμα ελεύθερος και το 3149 θα εξοφλήσουμε τα δάνεια που θα έχουμε πάρει ως το 2067! Αυτό εξάλλου είναι και το βαθύτερο νόημα της ρήσης ότι «η Ελλάς δεν πεθαίνει», ώσπου να εξοφλήσει τα δάνεια που άρχισε να λαμβάνει απ’ το 1824. Χρόνια μας πολλά.

email: stathis@enikos.gr

Διαβάστε περισσότερα

«Δεν υπάρχει νόµος που να απαγορεύει να εκµεταλλευτείς τον µαλάκα» (*)…

  (*) Θα φανεί στη συνέχεια του κειμένου, αλλά το διευκρινίζουμε και εξ’ αρχής: Η δήλωση αυτή ανήκει σε χρηματιστή. Αντιθέτως, ο κ.Σαμαράς απευθυνώμενος στον ελληνικό λαό μετά την ψήφιση του προϋπολογισμού, του είπε το εξής: Ο προϋπολογισμός – δήλωσε – είναι ένας «προϋπολογισμός ανάκαμψης, προοπτικής και ελπίδας».
Και τώρα στο θέμα μας:   

   Μέσα στο 2014 έρχονται να προστεθούν φόροι ύψους 45,7 δισ. ευρώ που ως συνήθως στη συντριπτική τους πλειοψηφία βαραίνουν τα λαϊκά στρώματα. Από το σύνολο των φορολογικών εσόδων της επόμενης χρονιάς, τα 42 δισ. ευρώ θα προέλθουν από μισθωτούς, από συνταξιούχους, από μικρομεσαία στρώματα και από την έμμεση φορολογία. Από τα Νομικά Πρόσωπα, δηλαδή από τις πολυεθνικές, τα μονοπώλια και από τις μεγάλες επιχειρήσεις που λειτουργούν στη χώρα, το ποσό που έχει προϋπολογιστεί να εισπραχτεί με τη μορφή φόρων δεν ξεπερνά τα 3,7 δισ. ευρώ… Αυτό στη γλώσσα του κ.Στουρνάρα και όλων των προκατόχων του λέγεται «φορολογική δικαιοσύνη» απέναντι σε ένα λαό που «υποφορολογείται»!




   Στον πίνακα 3.6 του κρατικού προϋπολογισμού 2014  (σελ. 82) που από το Σάββατο το βράδυ αποτελεί νόμο του κράτους προκύπτει επίσης ότι: Από το 2004 και μετά, οι φόροι που έχει κληθεί να πληρώσει ο ελληνικός λαός ξεπερνούν σωρευτικά το μισό τρισεκατομμύριο ευρώ! Για την ακρίβεια ανέρχονται στα 513,243 δισ. ευρώ.

• Το αστρονομικό αυτό ποσό, που τα μόνιμα φοροδοτικά υποζύγια έχουν καταβάλει με το αίμα της ψυχής τους, είναι σχεδόν τρεις φορές μεγαλύτερο από ολόκληρο το ΑΕΠ της χώρας!
• Είναι σχεδόν δυο φορές μεγαλύτερο από ολόκληρο το δημόσιο χρέος της χώρας!

Το ερώτημα τίθεται και ξανατίθεται: Πού έχουν πάει αυτά τα λεφτά;

• Μη μας πουν ότι πήγαν σε μισθούς και συντάξεις. Η αγοραστική δύναμη των μισθών και των συντάξεων του ελληνικού λαού ήδη πριν από την κρίση είχε πέσει στα επίπεδα του 1984. Επομένως κάπως αλλιώς γίνεται η αναδιανομή των φορολογικών εσόδων και όχι προς όφελος της εισοδηματικής ενίσχυσης μισθωτών και συνταξιούχων.
• Μη μας πουν ότι πήγαν σε «δωρεάν Υγεία». Τα ράντζα στα νοσοκομεία είναι το μόνιμο ντεκόρ της «δημόσιας Υγείας» πολύ πριν αναλάβει ο κ.Γεωργιάδης. Επομένως ούτε στην Υγεία πήγαν.
• Μη μας πουν ότι πήγαν στην Παιδεία. Η «δημόσια Παιδεία» τους σημαίνει, εδώ και δεκαετίες, ότι οι ελληνικές οικογένειες καταβάλουν την μεγαλύτερη ιδιωτική δαπάνη για την μόρφωση των παιδιών τους από όλες της χώρες του ΟΟΣΑ. Επομένως ούτε στην Παιδεία πήγαν.
• Μη μας πουν ότι πήγαν σε υπηρεσίες Κοινωνικής Πρόνοιας. Η βασική «κοινωνική πρόνοια» που υπάρχει στην Ελλάδα, προ και μετά κρίσης, είναι η στήριξη από την οικογένεια και το «έμβασμα» από το χωριό - πριν ακόμα το ξεκληρίσουν κι αυτό.
• Μη μας πουν επίσης ότι πήγαν σε «έργα ανάπτυξης». Στην Ελλάδα ζούμε και ξέρουμε πολύ καλά ότι οι Έλληνες πληρώνουν τα διόδια στους «ιδιωτικούς» (!) δρόμους πριν  αυτοί γίνουν και χωρίς ποτέ να γίνονται!  

   Πού πήγαν και που πάνε λοιπόν τα λεφτά από τους φόρους του ελληνικού λαού;  Τα λεφτά αυτά φαγώθηκαν και τρώγονται με δυο τρόπους:

α) Ρίχνονται στον ωκεανό των φοροαπαλλαγών, των φοροελαφρύνσεων, των ενισχύσεων, των «πακέτων», των χαριστικών πράξεων, των θαλασσοδανείων προς τις μεγάλες και πολύ μεγάλες μονοπωλιακές επιχειρήσεις. Σύμφωνα με τη μελέτη που είχε κάνει ο καθηγητής Ν.Τάτσος για τα διαπραχθέντα μέχρι το 1995, οι διατάξεις που καθιέρωσαν πλήθος φορολογικές απαλλαγές προς τους έχοντες και κατέχοντες μόνο μέχρι εκείνη την στιγμή ήταν διάσπαρτες σε περισσότερους από 100 νόμους. Οι αιτιολογικές εκθέσεις των περισσότερων από αυτούς τους νόμους σημείωναν ότι η επιβάρυνση του δημόσιου ταμείου από τις χαριστικές αυτές πράξεις ήταν «ακαθόριστη»! Ποτέ βέβαια το κράτος μας δεν μπήκε στον κόπο να υπολογίσει το μέγεθος του δημόσιου χρήματος που με αυτό τον τρόπο έχει κατευθυνθεί στους «αναξιοπαθούντες»  τραπεζίτες, βιομηχάνους, μεγαλοεργολάβους κλπ. Θα είχε πολύ ενδιαφέρον…

β) Η Ελλάδα προς δόξα του ΠΑΣΟΚ και της Ν∆ μετατράπηκε πολύ πριν από το Μνημόνιο σε µια χώρα που ο λαός της ζει και αναπνέει για να πληρώνει δάνεια και τοκοχρεολύσια. Απόδειξη: Από το 2004 και μετά ο ελληνικός λαός έχει πληρώσει για την εξόφληση τόκων και χρεολυσίων πάνω από 540 δισ. ευρώ! Όλοι δηλαδή οι φόροι που πληρώνουν οι Έλληνες πηγαίνουν για την αποπληρωμή δανείων που άλλοι τα παίρνουν και άλλοι τα ξεκοκαλίζουν. Αλλά στο λαό μένουν οι τόκοι και τα νέα χρέη που προστίθενται στα προηγούμενα και στα οποία έρχονται να προστεθούν και τα χρέη που σωρεύονται από τις χαριστικές πράξεις προς τους « επενδυτές».

   Εκεί πάνε οι φόροι του «υποφορολογημένου» ελληνικού λαού. Αλλά το θράσος που έχουν οι ντόπιοι και ξένοι τοκογλύφοι είναι τέτοιο, ώστε εµφανίστηκαν διά της κυβέρνησης ενώπιον του ελληνικού λαού στα τέλη του 2009 και τι του λένε έκτοτε; Ότι αυτός ο λαός, εκτός του μισού τρις που ήδη τους πλήρωσε σε τόκους, τους «χρωστάει» κι άλλα τόσα! Κάποιοι, µάλιστα, φρόντισαν να στείλουν στον ελληνικό λαό το µήνυµα σε µια γλώσσα βαθύτατα... «επικοινωνιακή»: το Φλεβάρη του 2010, όταν τα επιτόκια του ελληνικού δανεισµού είχαν εκτοξευτεί στη στρατόσφαιρα, ο Άµιτ Σαρκάρ, επικεφαλής µεγάλου αµερικανικού επενδυτικού οµίλου, έκανε µια δήλωση αποκαλυπτική του τρόπου µε τον οποίο αντιµετωπίζουν οι περίφηµες αγορές τον ελληνικό λαό, σε συνεργασία με τις ελληνικές κυβερνήσεις: «Η δουλειά µας», είχε πει ο κύριος, «είναι να βγάζουµε λεφτά, όχι να σκεφτόµαστε τι θα συµβεί στους Έλληνες πολίτες. ∆εν υπάρχει εξάλλου νόµος που να απαγορεύει να εκµεταλλευτείς τον µαλάκα» (περιοδικό «Marianne», 20.2.2010).

   Τι επαρκέστερο λόγο χρειάζεται επομένως να επικαλεστεί ο ελληνικός λαός από τον προφανή: Ότι δηλαδή αποφάσισε πως τελικά δεν τον συμφέρει να είναι «μαλάκας» και ότι από τούδε και στο εξής παύει να είναι;…

email: mpog@enikos.gr

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟΣΟ ΑΠΛΑ –ΤΟΣΟ ΚΑΘΑΡΑ

Σήμερα είναι σαφές και ξεκάθαρο σε όλους ότι η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου δεν πρόκειται να πέσει σαν «ώριμο φρούτο». Όλες οι προβλέψεις έχουν διαψευστεί και αποδείχθηκαν παραπλανητικές για την αριστερά.

            Οι δυνάμεις του καθεστώτος συσπειρώνονται πίσω από τη συγκυβέρνηση, χωρίς να διαθέτουν άλλη εναλλακτική πολιτική λύση και προσπαθούν να επιβάλουν το αντιδραστικό πρόγραμμα των αντιμεταρρυθμίσεων, με ένα και μοναδικό στόχο, να φορτώσουν όλο το κόστος της δικιάς τους κρίσης στις πλάτες των εργατικών λαϊκών δυνάμεων.

            Η ανατροπή της κυβέρνησης δε θα συμβεί εάν το κίνημα και η αριστερά δεν επιδιώξουν με επιμονή και αποφασιστικότητα να τη ρίξουν. Το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης γι’ αυτήν την αναγκαία από κάθε άποψη ανατροπή πέφτει, όπως όλοι πια βλέπουν στις πλάτες του ΣΥΡΙΖΑ.

            Ο Σαμαράς υπόσχεται την ανάπτυξη μέσα από μια λογική πλήρους ιδιωτικοποίησης των πάντων, μέσα σε ένα καθεστώς «δικτατορίας της αγοράς». Αφήνει σκόπιμα σε δεύτερη μοίρα ένα δεδομένο: το χρέος. Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να μιλήσει για τη ρήξη με αυτήν τη λογική αναδεικνύοντάς το ως κεντρικό ζήτημα.

            Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει τώρα με απόλυτη σαφήνεια και καθαρότητα να διακηρύξει την άμεση και μονομερή κατάργηση του μνημονίου και των εφαρμοστικών του νόμων. Το μνημόνιο, το συμβόλαιο με τους δανειστές δηλαδή, δεν παίρνει αντικατάσταση, επειδή η κυβέρνηση της αριστεράς θα καταγγείλει τη δανειακή σύμβαση, θα σταματήσει άμεσα τις πληρωμές των τοκοχρεολυσίων και θα διαγράψει το χρέος. Αυτές οι επιλογές είναι πια υποχρεωτικές για μια κυβέρνηση της αριστεράς και αποτελούν βασική προϋπόθεση αναστροφής της λιτότητας και της ύφεσης. Εάν δεν διαγραφεί το χρέος και δεν ακυρωθούν όλες οι υποχρεώσεις προς τους δανειστές, δεν υπάρχει δυνατότητα για άσκηση άλλης πολιτικής από αυτή τη συγκυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου.

            Πρέπει να κατανοήσουμε ότι αυτές οι επιλογές οδηγούν σε σύγκρουση με την τρόικα και την ΟΝΕ. Η πιθανή έξοδος από την Ευρωζώνη απλά και καθαρά δηλώνει την αποφασιστικότητα να υλοποιηθεί ένα πρόγραμμα και ένα σχέδιο ρήξης και ανατροπής σε σοσιαλιστική κατεύθυνση μέχρι το τέλος. Αυτό σημαίνει μετωπική ρήξη με την Ευρωζώνη και μια τέτοια ρήξη απαιτεί καλή προετοιμασία και εναλλακτικό σχέδιο.

            Η κατάργηση – ακύρωση των δανειακών συμβάσεων δεν προκαλεί προβλήματα  χρηματοδότησης στον κρατικό προϋπολογισμό, επειδή η χρηματοδότηση από την τρόικα πηγαίνει στο μεγαλύτερό της μέρος για την αποπληρωμή των τοκοχρεολυσίων του χρέους, τα οποία με τη διαγραφή του χρέους απαλείφονται ως υποχρέωση.

            Ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να αναλάβει πρωτοβουλίες απευθυνόμενος σε όλες τις δυνάμεις της αριστεράς στην  Ελλάδα και στον Ευρωπαϊκό Νότο σε μια συγκυρία πολύ κρίσιμη για τις εργατικές λαϊκές δυνάμεις.

            Η ρήξη με τα δεσμά του χρέους και τη νεοφιλελεύθερη στρατηγική θα οδηγήσει την κυβέρνηση της Αριστεράς στην ανατροπή της λιτότητας και της ύφεσης και στην οικοδόμηση ενός νέου κοινωνικο-οικονομικού προτύπου με ξεκάθαρα σοσιαλιστικά χαρακτηριστικά και όραμα.

ΚΩΣΤΑΡΑΣ ΒΑΣΙΛΗΣ

 ΙΑΤΡΟΣ ΕΣΥ – ΜΕΛΟΣ ΣΥΡΙΖΑ ΑΓΡΙΝΙΟΥ

Διαβάστε περισσότερα

Χημικό των πλαστικών μπουκαλιών συνδέεται με ημικρανίες

Η δισφαινόλη Α, που περιέχεται σε συσκευασίες τροφίμων, φαίνεται ότι μπορεί να πυροδοτήσει εξαντλητικούς πονοκεφάλους και να αυξήσει την έντασή τους

Η κατανάλωση νερού από πλαστικά μπουκάλια ίσως μας... κάνει δώρο ημικρανίες, σύμφωνα με νέα μελέτη

Ισως η κατανάλωση νερού από πλαστικά μπουκάλια και ποτήρια να χαρίζει σε εκατομμύρια άτομα… ημικρανίες. Μια νέα μελέτη που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο «Toxicological Sciences» δείχνει ότι η ουσία δισφαινόλη Α (BPA) η οποία περιέχεται σε πολλές συσκευασίες τροφίμων και όχι μόνο (εντοπίζεται ακόμη και στα πλαστικά μέρη των αυτοκινήτων, στις κουρτίνες μπάνιου, στις αποδείξεις και σε κάποια καλλυντικά) μάς «κερνά» και πονοκεφάλους - εκτός από πλήθος άλλων προβλημάτων υγείας με τα οποία έχει συνδεθεί όπως η παχυσαρκία, η υπογονιμότητα και τα καρδιακά επεισόδια.

Το πείραμα

Η μελέτη ανήκει σε ειδικούς από το Πανεπιστήμιο του Κάνσας οι οποίοι διερεύνησαν αν και πώς επιδρά η δισφαινόλη Α σε αρουραίους. Στα μισά πειραματόζωα χορήγησαν το χημικό μία φορά ανά τρεις ημέρες. Οπως είδαν οι ερευνητές, μέσα σε μισή ώρα από την έκθεση στο χημικό τα ζώα έγιναν λιγότερο δραστήρια, δεν άντεχαν τους δυνατούς θορύβους και το έντονο φως και εμφάνιζαν ευαισθησία στην περιοχή του κεφαλιού. Απεικονιστικές εξετάσεις έδειξαν επίσης ότι στον εγκέφαλο των αρουραίων εμφανίζονταν σημάδια μεγάλης συγκέντρωσης οιστρογόνων.

Σημειώνεται ότι οι ημικρανίες έχουν συνδεθεί με απότομες αλλαγές στα επίπεδα των θηλυκών αυτών ορμονών τις οποίες μιμείται η δισφαινόλη Α. Στη μελέτη αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι «οι μετρήσεις που χρησιμοποιήσαμε ήταν σχεδιασμένες ώστε να αντικατοπτρίζουν πολλά από τα συμπτώματα που εμφανίζουν οι άνθρωποι κατά τη διάρκεια μιας κρίσης ημικρανίας. Οι αρουραίοι που εκτέθηκαν στην ΒΡΑ εμφάνισαν συμπεριφορές που παραπέμπουν σε ημικρανία. Τα ευρήματα αυτά μαρτυρούν ότι πιθανότατα και στον άνθρωπο η έκθεση στην ουσία αυτή αυξάνει τόσο τη συχνότητα εμφάνισης όσο και την ένταση των ημικρανιών».

«Απελευθέρωση» από την ΒΡΑ για τους πάσχοντες

Με βάση τα ευρήματά τους, οι συγγραφείς της μελέτης προτείνουν στα άτομα που πάσχουν από ημικρανίες να προσπαθήσουν να αποβάλλουν από την καθημερινότητά τους τις πιθανές πηγές έκθεσης σε δισφαινόλη Α - για παράδειγμα να μη χρησιμοποιούν πλαστικά δοχεία για ζέσταμα του φαγητού τα οποία μπαίνουν στον φούρνο μικροκυμάτων ή πλαστικά μπουκάλια νερού και αναψυκτικών. Οπως λένε, «μια προηγούμενη μελέτη στην οποία έγινε παρέμβαση στη διατροφή εθελοντών με αποτέλεσμα να μη χρησιμοποιούνται οι πηγές επιμόλυνσης με δισφαινόλη Α έδειξε μείωση των επιπέδων της ουσίας στα ούρα κατά 66% μέσα σε μόλις τρεις ημέρες. Τα συγκεκριμένα ευρήματα σε συνδυασμό με τα δικά μας μαρτυρούν ότι η μείωση της έκθεσης στην ΒΡΑ θα μπορούσε να μειώσει τη συχνότητα και την ένταση των πονοκεφάλων, χαρίζοντας καλύτερη ποιότητα ζωής στους πάσχοντες από ημικρανίες».

Ενας στους 7 ενηλίκους

Τα αποτελέσματα αυτά έχουν ιδιαίτερη σημασία αν κάποιος αναλογιστεί πως ένας στους επτά ενηλίκους εκτιμάται ότι εμφανίζει ημικρανίες. Σχολιάζοντας τα νέα ευρήματα, ο νευρολόγος δρ Φαγιάζ Αχμέντ από τον οργανισμό Migraine Trust τόνισε ότι «γνωρίζουμε πως η δισφαινόλη Α χρησιμοποιείται ευρέως στις συσκευασίες τροφίμων, στα πλαστικά και στις κονσέρβες. Στους περισσότερους πάσχοντες οι κρίσεις ημικρανίας έχουν γενετικό υπόβαθρο. Ωστόσο, αν η δισφαινόλη Α αποδειχθεί πέρα από κάθε αμφιβολία ότι εμπλέκεται στην πρόκληση ημικρανιών, τότε θα μιλούμε για ορόσημο στην έρευνα σχετικά με τους πονοκεφάλους».

Δημοσιεύτηκε στο HeliosPlus στις 6 Δεκεμβρίου 2013

Διαβάστε περισσότερα

Καταδικάζω τον Μαντέλα απ όπου κι αν προέρχεται

Πηγή: Κώστας Βαξεβάνης - "Κουτί Πανδώρας"

Ο Νέλσον Μαντέλα,δεν είναι από αυτούς που δικαιώνονται μετά θάνατον.Δικαιώθηκε όσο ζούσε,καταργώντας το μεγαλύτερο θεσμοθετημένο ρατσιστικό σύστημα που υπήρχε στη Νότια Αφρική,με την ανοχή των “δημοκρατών” της Δύσης. Αντίθετα με όσα θέλουν να δείχνουν πολλοί υμνητές του σήμερα,οι οποίοι καταδικάζουν τη βία απ όπου κι αν προέρχεται,ο Μαντέλα και γνώρισε τη ρατσιστική βία,και επέλεξε τη βία που αναγκαστικά φέρνει ένας απελευθερωτικός αγώνας.

Το μόνο βέβαιο είναι,πως το Απαρτχάιντ δεν έπεσε επειδή κάποιοι έκαναν επίδειξη πολιτικής ευγένειας,ξεκολλώντας τσίχλες απο τα παγκάκια,ανάβοντας ρεσώ διαμαρτυρίας ή φορώντας λευκά πουκάμισα ως σημαίες αντιβίας.

Ο Μαντέλα ήταν ο συνιδρυτής της οργάνωσης “Δόρυ του Έθνους”,του ένοπλου τμήματος του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου που τη δεκαετία του 60 ξεκίνησε δολιοφθορές και επιθέσεις στις υποδομές του κράτους της Νότιας Αφρικής.Στη δεκαετία του 80 οι επιθέσεις των ανταρτών ενάντια στους ρατσιστές του Απαρτχάιντ,με θύματα εκατοντάδες λευκούς,σήμαναν την ήττα του πολιτικού καθεστώτος του ρατσισμού και την ιστορική παράδοση της εξουσίας στους μαύρους κατοίκους και το Αφρικανικό Κογκρέσο του Μαντέλα.

Το 1987 η νεοφιλελεύθερη Θάτσερ,είχε αποκαλέσει τον Μαντέλα τρομοκράτη και διαβεβαίωνε πως “το καθεστώς της Νότιας Αφρικής,δεν θα πέσει ποτέ. Ο “τρομοκράτης” μερικά χρόνια μετά τις δηλώσεις της Θάτσερ ήπιε τσάι με τη βασίλισσα Ελισάβετ στο Μπάκινχαμ και συνέχισε σε μεγάλη ηλικά,να προτρέπει σε κοινωνικούς αγώνες,όπως η εκστρατεία κατά του AIDS. Έτσι γράφτηκε η ιστορία που έκανε τελικώς τον Μαντέλα ένα σύμβολο οικουμενισμού,αγώνα και ειρήνης.

Είμαι βέβαιος πως αρκετοί Έλληνες επιχειρηματίας, που την εποχή που το Απαρτχάιντ βασάνιζε τον Μαντέλα, εκείνοι έσπαγαν το διεθνές εμπάργκο για να πάνε πετρέλαιο στους ρατσιστές,ακόμη και αυτοί,θα θρηνήσουν τον θάνατο του Μαντέλα,ο οποίος πλέον ήταν ένα σύμβολο κατά της βίας.

Δεν γράφω ό,τι γράφω γιατί είμαι υπέρ της βίας,αλλά γιατί κατανοώ πως η ζωή και η ιστορική εξέλιξη,αρκετές φορές αναγκάστηκαν να είναι βίαιες,ως αντίσταση στη βία που αποκτήνωνε ή υποδούλωνε τους ανθρώπους.Το ανόητο επιχείρημα του «είμαι κατά της βίας απ όπου κι αν προέρχεται» είναι ένα εφεύρημα που πρακτικά εξισώνει τη νόμιμη αντίσταση με τη βία της εξουσίας.Την υπεράσπιση της νομιμότητας με διαμαρτυρία,με την άνομη επιβολή.Τη Δικαιοσύνη,με τη νομιμότητα που εφευρίσκουν κάνοντας νόμους και παράγοντας άδικες νομιμότητες. Το «όχι στη βία απ όπου κι αν προέρχεται» είναι η σύγχρονη εθνικοφροσύνη που ποινικοποιεί την διαφωνία,παίζοντας με τους νόμους και χρησιμοποιώντας την κοινωνική ειρήνη ως υποτέλεια.

Το ίδιο το Σύνταγμα της χώρας στο ακροτελεύτιο άρθρο του,το 120,γράφει «H τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Eλλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.»

Μάλλον το Σύνταγμα δεν εννοεί να ανάβουμε ρεσώ σε περίπτωση που η κυβερνητική βία καταστέλλει τη συνταγματικότητα και τη ζωή των ανθρώπων.

Είναι μάλλον και ανόητο και ανιστόρητο να καταδικάζεις τον βίαιο Μαντέλα απ όπου κι αν προέρχεται,αλλά όταν επικρατήσει με το δικό του αγώνα και το δικό του πόνο,να τον αντιμετωπίζεις ως γκουρού γιόγκας που φωτοβολεί ειρήνη και πραότητα.Αν τα βλέπεις έτσι τα πράγματα καλύτερα να μην λες πως θέλεις κοινωνική δικαιοσύνη μέσα από πολιτικές λύσεις.Καλύτερα να επενδύσεις στην εσωτερική γαλήνη φορώντας τα βραχιολάκια ισορροπίας και τα νανογιλέκα του Μάκη. 

Διαβάστε περισσότερα

ΣΤΟ ΝΑΔΙΡ ΤΟ ΚΥΡΟΣ ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΕΕ

Του Γ.ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

Βρισκόμαστε στις παραμονές πολύ μεγάλων γεγονότων στην Ευρώπη, γεγονότων που ίσως ανατρέψουν εκ βάθρων τη μεταπολεμική τάξη πραγμάτων αναφορικά με την ευρωπαϊκή καπιταλιστική ολοκλήρωση την οποία ζει η Γηραιά Ήπειρος τα εξήντα χρόνια μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Τα μεγάλα αυτά γεγονότα θα ξεκινήσουν ανεξάρτητα από τη δράση της πάσης φύσεως Αριστεράς, αλλά το πόσο θα οξυνθούν οι αντιθέσεις και τι τελικό περιεχόμενο θα προσλάβουν οι λύσεις που θα δοθούν θα προσδιοριστεί σε μεγάλο βαθμό από το αν η παρέμβαση της Αριστεράς θα είναι καθοριστική, κατώτερη των περιστάσεων ή ανύπαρκτη.

Πρέπει να προετοιμαστούμε για τις συγκρούσεις στην Ευρώπη. Δεν μας μένει πολύς χρόνος, όπως όλα δείχνουν. Από τις αντιθέσεις των αστικών τάξεων των ηγετικών χωρών της Ευρώπης θα ξεκινήσουν τα ενδεχομένως κοσμογονικά γεγονότα. Αυτό προδικάζει και την οπωσδήποτε αρνητική για τους εργαζόμενους έκβαση των εξελίξεων, αν οι πολιτικοί φορείς που εκφράζουν τα συμφέροντα του κόσμου της εργασίας δεν σφραγίσουν με τη δράση τους τις εξελίξεις. Το ζητούμενο δεν είναι φυσικά οι εργαζόμενοι και η Αριστερά να παρακολουθήσουν ως παρατηρητές την εξέλιξη της αναμέτρησης ανάμεσα στην αστική τάξη της Γερμανίας από τη μια μεριά και των υπόλοιπων αστικών τάξεων των ηγετικών κρατών της Ευρώπης από την άλλη, με την ανάμειξη και τη στήριξη του αμερικανικού καπιταλισμού. Τηρουμένων των φυσικά των αναλογιών, βρισκόμαστε σε μια κατάσταση που μοιάζει ιστορικά, όσο μπορούμε να τη φανταστούμε, με εκείνη η οποία επικρατούσε στην Ευρώπη γύρω στα μέσα της δεκαετίας του 1930. Η οικονομική κρίση σάρωνε τις ζωές των ανθρώπων, ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος δεν είχε αρχίσει ακόμη, αλλά όλοι γνώριζαν, διαισθάνονταν ότι βαδίζουν προς μια γενικευμένη σύγκρουση. Όταν οι ευρωπαίοι αστοί ξεκίνησαν τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, νόμιζαν πως το μοναδικό διακύβευμά του ήταν ποιοι θα νικούσαν και πώς θα ξαναμοίραζαν τις αγορές και τις σφαίρες επιρροής. Ούτε που φαντάζονταν ποτέ ότι θα έκαναν τη Σοβιετική Ένωση υπερδύναμη ή ότι θα κατέρρεαν οι αποικιακές αυτοκρατορίες όλων ανεξαιρέτως των ευρωπαϊκών κρατών, τα οποία θα γίνονταν πλέον υποτελείς νάνοι των ΗΠΑ.

Ανάλογες εξελίξεις μπορεί να σημειωθούν και τώρα, σε άλλο φυσικά επίπεδο, αν η Αριστερά και δη η επαναστατική αρθεί στο ύψος των προκλήσεων και αξιοποιήσει τις δυνατότητες που ενδεχομένως θα της παράσχουν οι περιστάσεις. Το παν είναι η ταχύτατη μετάλλαξη του τρόπου σκέψης και θεώρησης των γεγονότων από την αντικαπιταλιστική Αριστερά αναφορικά με το ζήτημα της εξουσίας. Η εξαιρετικά μικρή, περιθωριακή απήχηση των απόψεών της σήμερα καθόλου δεν σημαίνει ότι αυτό θα ισχύει και αύριο. Θα συνεχίσουμε να επαναλαμβάνουμε ότι σε περιόδους κρίσης όπως η σημερινή οι συσχετισμοί ανάμεσα στις πολιτικές δυνάμεις αλλάζουν με καταιγιστικούς, αδιανόητους για τις ομαλές περιόδους ρυθμούς. Οι αλλαγές στις συνειδήσεις των ανθρώπων συντελούνται με ιλιγγιώδη ταχύτητα, αλλά ταυτόχρονα οι ευκαιρίες ανατροπών και κατάληψης της εξουσίας έρχονται και χάνονται εν ριπή οφθαλμού. Σε τέτοιες εποχές ισχύει πραγματικά απολύτως το αρχικό ρητό «οι καιροί ου μενετοί»: οι ευνοϊκές περιστάσεις δηλαδή δεν περιμένουν. Η τόσο συνηθισμένη πολλές φορές στην Αριστερά «μπλαζέ», βαριεστημένη αντιμετώπιση των πολιτικών εξελίξεων υπό το πρίσμα παρωχημένων ιδεολογημάτων άλλων εποχών που τυφλώνουν τις γραφειοκρατικές και καιροσκοπικές ηγεσίες διάφορων κομμάτων συνιστά μεγάλο κίνδυνο αυτή την εποχή που έρχεται. Δεν πρέπει να επιδεικνύεται κανενός είδους ανοχή ούτε στους παρωχημένους «σφραγιδοκράτορες» που αφθονούν στα ερείπια της Αριστεράς ούτε στο καινούργιο φρούτο των «εξουσιολάγνων» της Αριστεράς, που θα εμφανιστεί και θα φουντώσει μόλις ο ΣΥΡΙΖΑ σχηματίσει κυβέρνηση, αν δεν τον προλάβουν οι κυοφορούμενες πανευρωπαϊκές εξελίξεις οι οποίες θα συγκλονίσουν την ήπειρο μας. Πάντως η σύγκρουση γύρω από το ευρώ – στην πραγματικότητα δηλαδή αν οι αστικές τάξεις της Γαλλίας, της Αγγλίας, της Ιταλίας θα αποδεχθούν τη γερμανική ηγεμονία σε ολόκληρη την Ευρώπη και σε όλα τα επίπεδα – προσλαμβάνει νέες διαστάσεις. Ο ένας μετά τον άλλο, κορυφαίοι αστοί, νυν και τέως πολιτικοί ηγέτες γράφουν βιβλία και άρθρα που αποκαλύπτουν ένα πραγματικά αποκρουστικό πρόσωπο της ΕΕ της ευρωζώνης. Αστοί αναλυτές που δεν προέρχονται από το γερμανικό μπλοκ ή από γερμανόδουλες αστικές δυνάμεις άλλων χωρών έχουν φτάσει πλέον στο σημείο να προτείνουν δημόσια τη «συντεταγμένη διάλυση» της ευρωζώνης προκειμένου «να διασωθεί τουλάχιστον η ΕΕ»! Τα προσφάτως εκδοθέντα βιβλία Ημερολόγιο της κρίσης του τέως υπουργού Οικονομικών της Γαλλίας Φρανσουά Μπαρουάν και Το Δίλλημα του τέως πρωθυπουργού της Ισπανίας Χοσέ Λουίς Ροτντρίγκεθ Θαπατέρο, που περιγράφουν τις συνόδους κορυφής της ΕΕ περίπου σαν συνάξεις αδίστακτων εκβιαστών με χυδαία συμπεριφορά, αποτελούν δείγματα της κρίσης. Οι αποκαλύψεις αυτές όμως ταυτόχρονα οξύνουν στο έπακρο τη λαϊκή απέχθεια όλων των Ευρωπαίων προς το ευρώ και την ΕΕ, καθώς προστίθενται στη βασική αιτία της δυσφορίας των πολιτών απέναντι στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση – την επιδείνωση δηλαδή ή ακόμη και την καταβαράθρωση του επιπέδου ζωής τους.

Η ουσία πάντως είναι ότι ποτέ μέχρι τώρα η ΕΕ δεν ήταν τόσο μισητή στους λαούς της Ευρώπης όσο σήμερα. Ποτέ το ευρώ δεν ήταν τόσο αντιπαθές σε όλους ανεξαιρέτως τους λαούς που το χρησιμοποιούν υποχρεωτικά. Ακόμη και τα λαϊκά στρώματα της Γερμανίας το σιχαίνονται! Πρόκειται για μοναδική, χρυσή κυριολεκτικά ευκαιρία για την Αριστερά, που δεν πρέπει να χάσει σε καμιά περίπτωση! Θα είμαστε άξιοι της μοίρας μας, αν δεν την αρπάξουμε αμέσως.

*Δημοσιεύθηκε στο «Πριν» της Κυριακής 8 Δεκεμβρίου 2013

Διαβάστε περισσότερα