Δείτε τις βάσεις εισαγωγής σε πανεπιστήμια και ΤΕΙ

Μεγάλη πτώση στις βάσεις - Η Ιατρική έπεσε κάτω από τα 19.000 μόρια

Ανακοινώθηκαν οι βάσεις εισαγωγής σε Πανεπιστήμια και ΤΕΙ, στρατιωτικές και αστυνομικές σχολές καθώς και τα ονόματα των επιτυχόντων. Από τα στοιχεία, καταγράφεται μεγάλη πτώση σε όλες τις σχολές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Ιατρική Σχολή που «έπεσε» κάτω από τα 19.000 μόρια

ΔΕΙΤΕ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΕΔΩ

1. 90%_ΓΕΛ&ΕΠΑΛ(Β)_ΗΜΕΡΗΣΙΑ_2013
1. 90%_ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΟ ΒΑΣΕΩΝ_2013-2012
2. 10%_ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΟ ΒΑΣΕΩΝ_2013-2012
2. 90%_ΓΕΛ&ΕΠΑΛ(Β)_ΕΣΠΕΡΙΝΑ_2013
3. 10%_ΓΕΛ&ΕΠΑΛ(Β)_ΗΜΕΡΗΣΙΑ_2013
3. ΕΠΑΛΑ_ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΟ ΒΑΣΕΩΝ_2013-2012
4. ΕΠΑΛ(Α)_ΗΜΕΡΗΣΙΑ_2013
5. ΕΠΑΛ(Α)_ΕΣΠΕΡΙΝΑ_2013

Α. Οι διαδικασίες επιλογής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση αφορούν αποφοίτους:

α) Γενικού Ημερήσιου Λυκείου και ημερήσιου ΕΠΑΛ-ΟΜΑΔΑ Β΄ (κατηγορίες 90% και 10%), με τη γενική σειρά εισαγωγής στα τμήματα και στις σχολές των Πανεπιστημίων, των Ανώτατων Εκκλησιαστικών Ακαδημιών, των Τ.Ε.Ι., της ΑΣΠΑΙΤΕ, στις Ανώτερες Σχολές Τουριστικής Εκπαίδευσης, στις Στρατιωτικές και Αστυνομικές Σχολές, στις Σχολές των Ακαδημιών της Πυροσβεστικής και Εμπορικού Ναυτικού.

β) ΕΠΑΛ-ΟΜΑΔΑ Α΄ (ημερήσιου και εσπερινού), με τη γενική σειρά εισαγωγής στα Τ.Ε.Ι, στην ΑΣΠΑΙΤΕ, στις Ανώτερες Σχολές Τουριστικής Εκπαίδευσης, στις Ανώτερες Στρατιωτικές Σχολές Υπαξιωματικών, στις Σχολές Αστυφυλάκων και στις σχολές της Ακαδημίας Εμπορικού Ναυτικού.

γ) Γενικού Εσπερινού Λυκείου και Εσπερινού ΕΠΑΛ-ΟΜΑΔΑ Β΄, με τη γενική σειρά εισαγωγής στα Πανεπιστήμια, στις Ανώτατες Εκκλησιαστικές Ακαδημίες, στα Τ.Ε.Ι, στην ΑΣΠΑΙΤΕ, στις Ανώτερες Σχολές Τουριστικής Εκπαίδευσης και στις Σχολές της Ακαδημίας Εμπορικού Ναυτικού.

Πέραν του αριθμού εισαγομένων με τη γενική σειρά, κατά τα ανωτέρω, ολοκληρώθηκαν και οι διαδικασίες επιλογής των εισαγομένων στα τμήματα και στις σχολές των Πανεπιστημίων, των Ανώτατων Εκκλησιαστικών Ακαδημιών, των Τ.Ε.Ι., της ΑΣΠΑΙΤΕ και στις Ανώτερες Σχολές Τουριστικής Εκπαίδευσης, όσων εμπίπτουν στις ειδικές περιπτώσεις πολυτέκνων, τριτέκνων και κοινωνικών κριτηρίων, οι οποίοι εισάγονται επίσης με βάση τη βαθμολογία που πέτυχαν στις πανελλαδικές εξετάσεις ΓΕΛ ή ΕΠΑΛ, σε επί πλέον αριθμό θέσεων, που καθορίστηκαν με την ίδια Υπουργική Απόφαση καθορισμού αριθμού εισακτέων του ακαδημαϊκού έτους 2013-2014.

Οι εισαγόμενοι των ειδικών αυτών περιπτώσεων για την εισαγωγή τους στον επί πλέον αριθμό θέσεων, που καθορίστηκαν αποκλειστικά γι’ αυτούς, κρίθηκαν αρχικά με το σύνολο των μορίων της βαθμολογίας τους για τις θέσεις της γενικής σειράς κάθε σχολής ή τμήματος που δήλωσαν στις προτιμήσεις του μηχανογραφικού τους δελτίου και, εφόσον δεν εισάγονταν με τη γενική σειρά, στη συνέχεια κρίθηκαν για τις θέσεις της ειδικής περίπτωσης που δήλωσαν ότι εμπίπτουν.

Σήμερα δίδονται στη δημοσιότητα η βαθμολογία του πρώτου και του τελευταίου εισαγόμενου στο κάθε Τμήμα ή Σχολή για την κάθε κατηγορία, ενώ στέλνονται ηλεκτρονικά στις Διευθύνσεις Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης της χώρας καταστάσεις επιτυχόντων κάθε κατηγορίας, προκειμένου να τις προωθήσουν στα Λύκεια αρμοδιότητάς τους και να αναρτηθούν σε αυτά εντός της ημέρας.

O συνολικός αριθμός των υποψηφίων οι οποίοι υπέβαλαν μηχανογραφικό δελτίο φέτος ανήλθε σε 104.988 (77.814 με το 90%, 14.296 με το 10%, 12.878 με τα ΕΠΑΛ (ΟΜΑΔΑ Α΄)), ενώ πέρυσι ο αριθμός των υποψηφίων ήταν 116.173.

Συνολικά εισήχθησαν στα Πανεπιστήμια, στις Ανώτατες Εκκλησιαστικές Ακαδημίες, στα ΤΕΙ, στις Στρατιωτικές και Αστυνομικές Σχολές και στις Ακαδημίες της Πυροσβεστικής και του Εμπορικού Ναυτικού 71.761, εκ των οποίων έκαναν χρήση των ειδικών περιπτώσεων 12.139, ενώ το 2012 εισήχθησαν 80615.

Φέτος έμειναν 836 κενές θέσεις (509 με το 90%, 125 με το 10% και 202 με την κατηγορία των ΕΠΑΛ  ΟΜΑΔΑ Α΄). Το 2012 είχαν μείνει 1.150 κενές θέσεις.

Τα αναλυτικά στοιχεία υποψηφίων και επιτυχόντων έχουν ως εξής :

ΠΙΝΑΚΑΣ:  ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ – ΕΠΙΤΥΧΟΝΤΩΝ ΣΤΗΝ ΤΡΙΤΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΤΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ ΤΟ ΑΚΑΔ. ΕΤΟΣ 2013-2014

 

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ	10%	90%		ΕΠΑΛ-Α		ΣΥΝΟΛΑ
		Ημερήσια	Εσπερινά	Ημερήσια	Εσπερινά
ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ	14296 (14257 ΓΕΛ, 39 ΕΠΑΛ-Β)	77024 (76781 ΓΕΛ, 243 ΕΠΑΛ-Β)	790 (619 ΓΕΛ, 171 ΕΠΑΛ-Β)	12362	516	104988
ΕΠΙΤΥΧΟΝΤΕΣ ΣΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ	4711 (4709 ΓΕΛ, 2 ΕΠΑΛ-Β)	41510 (41473 ΓΕΛ, 37 ΕΠΑΛ-Β)	412 (323 ΓΕΛ, 89 ΕΠΑΛ-Β)	0	0	46633
ΕΠΙΤΥΧΟΝΤΕΣ ΣΕ ΣΤΡΑΤ. ΑΣΤΥΝΟΜ. ΣΧΟΛΕΣ - ΑΕΝ	179 (178 ΓΕΛ, 1 ΕΠΑΛ-Β)	1636 (1631 ΓΕΛ, 5 ΕΠΑΛ-Β)	4 (4 ΓΕΛ, 0 ΕΠΑΛ-Β)	347	3	2169
ΕΠΙΤΥΧΟΝΤΕΣ ΣΤΑ ΤΕΙ	2334 (2329 ΓΕΛ, 5 ΕΠΑΛ-Β)	15662 (15589 ΓΕΛ, 73 ΕΠΑΛ-Β)	182 (131 ΓΕΛ, 51 ΕΠΑΛ-Β)	4591	190	22959
ΣΥΝΟΛΟ ΕΠΙΤΥΧΟΝΤΩΝ	7224 (7216 ΓΕΛ, 8 ΕΠΑΛ-Β)	58808 (58693 ΓΕΛ, 115 ΕΠΑΛ-Β)	598 (458 ΓΕΛ, 140 ΕΠΑΛ-Β)	4938	193	71761
ΠΟΣΟΣΤΟ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ	50,53%	76,35%	75,69%	39,94%	37,40%	68,35%

 

Οι εγγραφές των επιτυχόντων στα Πανεπιστήμια, στα Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (ΤΕΙ), στις Ανώτατες Εκκλησιαστικές Ακαδημίες και στην Α.Σ.ΠΑΙ.Τ.Ε. θα γίνουν από την Τετάρτη 11 μέχρι και την Παρασκευή 27 Σεπτεμβρίου 2013 και σύμφωνα με το πρόγραμμα που ανακοινώνεται από τις Γραμματείες των Τμημάτων. 

Τα δικαιολογητικά και η διαδικασία εγγραφής θα ανακοινωθούν κατά τις προσεχείς ημέρες με νεότερο Δελτίο Τύπου και αναλυτική εγκύκλιο.

Επισημαίνεται ότι όλοι οι επιτυχόντες στα Τ.Ε.Ι. εισάγονται στο Α΄ εξάμηνο.

Η προθεσμία και η διαδικασία εγγραφής των επιτυχόντων στις Στρατιωτικές και Αστυνομικές Σχολές, στη Σχολή Ανθυποπυραγών της Πυροσβεστικής Ακαδημίας, στις Ακαδημίες Εμπορικού Ναυτικού καθώς στις Ανώτερες Σχολές Τουριστικής Εκπαίδευσης Ρόδου και Αγίου Νικολάου Κρήτης θα ορισθεί και θα ανακοινωθεί από τις ίδιες τις σχολές. Οι ιδιώτες επιτυχόντες στις Σχολές Αστυφυλάκων και Αξιωματικών της Ελληνικής Αστυνομίας θα εγγραφούν κατά το ακαδημαϊκό έτος 2015-2016.

Τέλος, ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση με τις ειδικές κατηγορίες των αλλοδαπών-αλλογενών και των αποφοίτων Λυκείων ή αντίστοιχων σχολείων Κρατών-Μελών της Ε.Ε μη ελληνικής καταγωγής. Οι εγγραφές αυτών των εισαγόμενων στα Πανεπιστήμια, στις Ανώτατες Εκκλησιαστικές Ακαδημίες, στα Τεχνολογικά Ιδρύματα, στην ΑΣΠΑΙΤΕ και στις Ανώτερες Σχολές Τουριστικής Εκπαίδευσης θα πραγματοποιηθούν την ίδια περίοδο, δηλαδή από την Τετάρτη 11 μέχρι και την Παρασκευή 27 Σεπτεμβρίου 2013, με την προϋπόθεση ότι πέραν των δικαιολογητικών που απαιτούνται θα προσκομίζουν και τη βεβαίωση των Πανεπιστημίων Αθήνας, Θεσσαλονίκης ή πιστοποιητικό τουλάχιστον επιπέδου Β2 (Γ’) του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας ότι γνωρίζουν την ελληνική γλώσσα.

 Όσοι δεν κατέχουν την ανωτέρω βεβαίωση ή το πιστοποιητικό γνώσης της ελληνικής γλώσσας ολοκληρώνουν την εγγραφή τους μετά από την προσκόμιση αυτών μέχρι και το επόμενο της εισαγωγής ακαδημαϊκό έτος, σε ημερομηνίες που ανακοινώνονται.

 Τα δικαιολογητικά που απαιτούνται είναι αυτά που έχουν ανακοινωθεί με τις Οδηγίες για την εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση της Ελλάδας των κατηγοριών:

α) αλλοδαπών-αλλογενών (αποφοίτων λυκείων εκτός Ε.Ε.) και  β) αποφοίτων λυκείων ή αντιστοίχων σχολείων κρατών –μελών της Ε.Ε. μη ελληνικής καταγωγής και θα κατατεθούν από τους ίδιους τους υποψηφίους ή από νόμιμα εξουσιοδοτημένο εκπρόσωπό τους στη γραμματεία της σχολής επιτυχίας, προκειμένου να γίνει ο έλεγχος τους για την ολοκλήρωση της εγγραφής τους.

Οι Σχολές και τα Τμήματα εισαγωγής μετά τον έλεγχο των δικαιολογητικών εκδίδουν βεβαίωση εισαγωγής προκειμένου οι εισαχθέντες να την προσκομίσουν στις αρμόδιες αρχές για τη χορήγηση

Διαβάστε περισσότερα

Η Σούδα και τα «Παράσημα»…

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

«Από τις 2 Αυγούστου του 1990 η Σούδα συντήρησε 97 πλοία, φόρτωσε και ξεφόρτωσε 13.000 τόνους (πολεμικού υλικού), εξυπηρέτησε 31.000 πτήσεις και τροφοδότησε αεροσκάφη με 4.500 λίβρες υγρών καυσίμων, λειτούργησε 24 ώρες το 24ωρο με εξουθενωτικούς ρυθμούς, 300%-400% πιο γρήγορα από τους κανονικούς. Κάθε μέρα η βάση καλούνταν να διατηρεί τον ανεφοδιασμό των γραμμών μας και κάθε μέρα έπραττε το καθήκον της κατά τρόπον άψογο».

*

Είναι μια δήλωση που έγινε στις 19 του Ιούλη 1991. Η δήλωση ανήκει στον πρώτο κατά σειρά δολοφόνο του Κόλπου, τον πατέρα Μπους. Αμέσως μετά από αυτήν τη δήλωση, ο Μπους απένειμε «φόρο τιμής» και παρασημοφόρησε το προσωπικό των Αμερικανών στη βάση της Σούδας. Γι’ αυτό είχε έρθει, άλλωστε, στην Ελλάδα τότε. Για να «τιμήσει» την «προσφορά» και τη «συμβολή» της Σούδας στον πόλεμο του Κόλπου.

*

Εκείνο το «παράσημο», που καρφιτσώθηκε στο πέτο της ελληνικής άρχουσας τάξης, το παρέλαβε για λογαριασμό της ντόπιας ολιγαρχίας η κυβέρνηση της ΝΔ υπό τον Κ. Μητσοτάκη.

***

«Η αεροναυτική βάση της Σούδας ήταν το Νο 2 στήριγμά μας στις επιχειρήσεις στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν μετά το 2001».
Τα παραπάνω εκστομίστηκαν από Αμερικανούς παράγοντες σε άκρως απόρρητη ενημέρωση προς τους συμμάχους τους, που πραγματοποιήθηκε στην Ουάσιγκτον, όπως είχε αποκαλύψει η εφημερίδα «Τα Νέα» (1/4/2008).

*

Αυτό ήταν το δεύτερο «παράσημο» του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού που καρφιτσώθηκε στο πέτο της ελληνικής άρχουσας τάξης. Με μια μικρή διαφορά: Σε αντίθεση με το 1990 τούτη τη φορά (όπως και στην περίπτωση της Γιουγκοσλαβίας), το «παράσημο» για λογαριασμό της ελληνικής ολιγαρχίας το παρέλαβε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ υπό τον Κ. Σημίτη.

***

Κάθε φορά που η Ελλάδα συμμετέχει στα εγκλήματα του ιμπεριαλισμού, το «τυρί» στην προπαγανδιστική φάκα των εκάστοτε κυβερνώντων για να καμφθούν οι αντιδράσεις της ελληνικής κοινής γνώμης είναι ότι αυτή η εμπλοκή θα φέρει «αναβάθμιση του γεωπολιτικού ρόλου» της χώρας και άρα… «ανάπτυξη»!

Εμφάνιζαν και εμφανίζουν τη συμμετοχή και τη συνενοχή στο έγκλημα σαν «αναγκαία» και «επιβεβλημένη» τακτική που ο λαός θα την εξαργυρώσει, τάχα, με την «αναβάθμιση» της ζωής του!
Βαφτίζουν τα βουτηγμένα στο αίμα ανταλλάγματα των διεθνών γκάνγκστερ προς τους εγχώριους ομοτράπεζούς τους σαν «εθνικό συμφέρον»!
Παριστάνουν ότι με τη μετατροπή της Σούδας σε θανατηφόρο ορμητήριο, με την αποστολή Ελλήνων στρατιωτών εκτός των συνόρων, ότι… θωρακίζουν την «ευημερία» και την «ασφάλεια» του λαού!

*

Στο διάβα των δεκαετιών που έχουν περάσει από τα «παράσημα» της δεκαετίας του ’90 μέχρι σήμερα, μετά από τόση συσσωρευμένη εμπειρία, αξίζει να σκεφτούμε:

Αλήθεια: Πόσο χαλασμένος πρέπει να είσαι για να διαφημίζεις τον αφανισμό των γειτονικών λαών σαν προϋπόθεση της «βελτίωσης» της ζωής του ελληνικού λαού;
Αλήθεια: Ποια «αναβάθμιση» της ζωής του, ποια «ασφάλεια», ποια «ευημερία» βιώνει ο κατεστραμμένος, ο φτωχοποιημένος ελληνικός λαός μετά και από τη διαρκή συμμετοχή της χώρας στους «ανθρωπιστικούς», στους «αντιτρομοκρατικούς» και στους «προληπτικούς» πολέμους των ΗΠΑ και της ΕΕ;
Αλήθεια: Ποιο το όφελος του ελληνικού λαού αν στην επέμβαση που ετοιμάζεται κατά της Συρίας, αν με τη μετατροπή του λαού σε υποψήφιο θύμα του πολέμου, τα ντόπια αρπακτικά κερδίσουν ένα ακόμα «παράσημο» από την ευρωατλαντική συμμορία;
Και αλήθεια: Ποιο το όφελος για το λαό, που αυτή τη φορά η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ δεν θα προσέλθουν στην τελετή παράδοσης του «παρασήμου» ο καθένας μόνος του, αλλά θα κληθούν να το παραλάβουν το «παράσημο» εξ ημισείας, από κοινού, ως συγκυβερνώντες;

«Περισσότερο από σύμμαχος»…

Eurokinissi

«Κατ’ αρχήν, θέλω να πω ότι οι δύο λαοί μας και οι δύο χώρες μας είναι περισσότερο από σύμμαχοι. Οχι μόνο πάλεψαν ο ένας δίπλα στον άλλο σε όλη την ιστορία, πάντα για μια ευγενή αιτία, αλλά λάτρεψαν και υποστήριξαν τις ίδιες αξίες, όπως την ελευθερία, τη δημοκρατία και την ανεξαρτησία».
*
Είναι τα λόγια του Αντώνη Σαμαρά, όπως διατυπώθηκαν ενώπιον του Ομπάμα, κατά τη συνάντησή τους στο Λευκό Οίκο, στις 8 Αυγούστου.
Σήμερα, μόλις τρεις βδομάδες μετά, παρακολουθώντας τις φωτιές του ιμπεριαλιστικού πολέμου που εξαπλώνονται και στη Συρία, ο ελληνικός λαός έχει κάθε λόγο να αναλογιστεί:
Τι πραγματικά σημαίνει, τι πραγματικά συνεπάγεται για τη χώρα, για τα παιδιά μας, για το παρόν και το μέλλον του τόπου, να δηλώνεσαι «περισσότερο από σύμμαχος» με τις ΗΠΑ και να ανακαλύπτεις«ευγένεια» και «αξίες» πίσω από μια πολιτική που ρίχνει ποτάμια αίματος στη λεκάνη της Μεσογείου…

Συριαλ Κίλερς

(Βερι)κο-κο-κο…

Ο περιφερόμενος από τηλεοπτικό σταθμό σε τηλεοπτικό σταθμό υπουργός Υγείας, ο κύριος-«έπρεπε να σας απολύσουμε για να δείτε τι εστί βερίκοκο»-Γεωργιάδης, χτες εθεάθη στον «Αντέννα».
Από την άποψη των όσων είπε η σημασία τους συνεχίζει να βρίσκεται (σταθερά) στο ότι δεν έχουν καμία σημασία.
Το ενδιαφέρον εντοπίζεται στην «υγειονομική ζώνη» που εξασφάλισαν οι συντελεστές του σταθμού στον κύριο -«έπρεπε να σας απολύσουμε για να δείτε τι εστί βερίκοκο»- Γεωργιάδη.
Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι επί μία σχεδόν ώρα είχαν φιμώσει και αποκλείσει σε απόμερο στούντιο τον πρόεδρο του σωματείου των εργαζομένων του «Ευαγγελισμού», τον Ηλία Σιώρα, τον οποίο οι ίδιοι είχαν προσκαλέσει να παρέμβει στην εκπομπή, αλλά την παρουσία του ούτε καν την ανήγγειλαν!
Ο λόγος; Χτες και κατά το χρόνο ακριβώς που ο κύριος -«έπρεπε να σας απολύσουμε για να δείτε τι εστί βερίκοκο»- Γεωργιάδης εκφωνούσε το λογύδριό του,
α) λόγω του «λουκέτου» που έχει μπει στα μικρότερα νοσοκομεία στο όνομα της «αλλαγής χρήσης» τους («Πολυκλινική», Πατησίων, «Αγία Βαρβάρα», «Αμαλία Φλέμινγκ») ο «Ευαγγελισμός» από τα 20 ασθενοφόρα που δεχόταν καθημερινά είχε κατακλυστεί με πάνω από 50 ασθενοφόρα,
β) λόγω της λεγόμενης «διαθεσιμότητας» ήδη 7 κρεβάτια της Μονάδας Αυξημένης Φροντίδας του «Ευαγγελισμού» είχαν κλείσει!
Είναι προφανές ότι αυτές οι επισημάνσεις εκ μέρους του κ. Σιώρα δεν έπρεπε να ακουστούν καθότι υπήρχε σοβαρός κίνδυνος να αναγκάσουν τον κύριο -«έπρεπε να σας απολύσουμε για να δείτε τι εστί βερίκοκο»- Γεωργιάδη, ή να κάνει «κο-κο» ή ακόμα χειρότερα να καταπιεί το… βερίκοκο. Και έτσι όπως έχει καταντήσει το σύστημα Υγείας, σε ποιον να τον τρέχουν οι του «Αντέννα» για να τον συνεφέρει;

Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΑΣΥΡΕΤΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ*
Αυτό πραγματικά δεν έχει προηγούμενο: έγινε κεντρικό θέμα τηςπολιτικής αντιπαράθεσης στη Γερμανία πριν από τις βουλευτικές εκλογές που θα γίνουν εκεί ύστερα από έναν μήνα… ποιο γερμανικό πολιτικό κόμμα θα φανεί πιο σκληρόεναντίον της Ελλάδας!
Δεν αναφερόμαστε μόνο στην απαξίωση και τον εξευτελισμό που υφίσταται η χώρα μας στα μάτια δεκάδων εκατομμυρίων Γερμανών πολιτών, οι οποίοι δικαιολογημένα έχουν στραμμένη την προσοχή τους αυτή την περίοδο στο τι λένε τα κόμματα. Μας ανησυχεί πολύ περισσότερο το βαθύ μίσος που ενσταλάσσεται στις συνειδήσεις των Γερμανών εναντίον των Ελλήνων, καθώς καλούνται ουσιαστικά από τους πολιτικούς ηγέτες τους να διαλέξουν ποιο κόμμα θα ψηφίσουν χρησιμοποιώντας ως ένα βασικό κριτήριο και το αν θέλουν ή όχι να συνεχίσουν μετεκλογικά να πληρώνουν οι Γερμανοί για τους «τεμπέληδες» και «απατεώνες» Ελληνες!
Αυτή η γραμμή μετατρέπει όμως τον γερμανικό λαό σε ανθελληνικά στίφη Γότθων! Αυτού του είδους οι πολιτικές επιλογές έχουν εξαιρετικά μακροχρόνιες συνέπειες, καθώς δημιουργούν ρατσιστικές προκαταλήψεις και στερεότυπα που αναπότρεπτα θα αντανακλαστούν και στη συλλογική άποψη των Ελλήνων για τους Γερμανούς. Προφανώς οι πολιτικοί αρχηγοί της Γερμανίας θεωρούν εντελώς ασήμαντη την Ελλάδα ώστε να αδιαφορούν για την αναβίωση σε ευρύτατα στρώματα του πληθυσμού της χώρας μας του αποφθέγματος που ακούγεται πλέον συχνότερα στις μέρες μας ότι «κάθε Γερμανός κρύβει μέσα του έναν ναζί» ή «κάθε Γερμανός κρύβει μέσα του ένα αιμοβόρο θηρίο». Σφάλλει όμως το Βερολίνοπροωθώντας τον ανθελληνισμό και θα το διαπιστώσει πιθανότατα στην πορεία – αν και μάλλον τότε θα είναι πολύ αργά για τους Γερμανούς για να διορθώσουν το πολιτικό έγκλημα που διαπράττουν σήμερα.
Για να καταλάβουμε πάντως με ποιους έχουμε να κάνουμε, πρέπει να πούμε ότι την κύρια πολιτική ευθύνη για τη μετατροπή της Ελλάδας σε κεντρικό προεκλογικό θέμα στη Γερμανία τη φέρουν οι σοσιαλδημοκράτες. Απειλούμενοι με εκλογική συντριβή λόγω και του απερίγραπτου υποψηφίου που παρουσίασαν για την καγκελαρία, προσπαθούν να δημαγωγήσουν από θέσεις… δεξιότερες της Δεξιάς. Κατηγορούν τη Μέρκελ ότι μετά τις εκλογές θα «γδάρει» τους Γερμανούς φορολογούμενουςπροκειμένου να δώσει κι άλλα λεφτά στους Ελληνες! Δεν ήθελε φυσικά και πολύ η δεξιά καγκελάριος να αρπάξει την ευκαιρία και να υπενθυμίσει στους Γερμανούς πολίτες ότι αυτός που διέπραξε το «έγκλημα» να βάλει την Ελλάδα στην Ευρωζώνη ήταν ο σοσιαλδημοκράτης καγκελάριος Γκέρχαρντ Σρέντερ, διακηρύσσοντας ταυτόχρονα ότι η χώρα μας δεν έπρεπε να είχε μπει στο ευρώ γιατί έτσι αποδυναμώθηκε η συνοχή του ευρώ! «Παίζουν σφαλιάρες» δηλαδή τα δύο μεγαλύτερα γερμανικά πολιτικά κόμματα ποιο από τα δύο έχει τις μεγαλύτερες ευθύνες λόγω της… μαλθακότητάς του απέναντι σε αυτό το «μίασμα» της Ευρώπης, τους Ελληνες!
Τίποτα καλό δεν προοιωνίζεται αυτή η κατάπτυστη πολιτική στάση του Βερολίνου, πέρα από το γεγονός ότι αποδεικνύει πως η γερμανοφροσύνη της κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου δεν μετριάζει ούτε στο ελάχιστο την ακόμη και δημόσια εκδήλωση της περιφρόνησης των Γερμανών απέναντι στους Ελληνες πολιτικούς ηγέτες, αλλά και απέναντι στους Ελληνες συνολικά και την Ελλάδα ως χώρα. Σαν να μην έφταναν οι Γερμανοί πολιτικοί σε αυτό το τοπίο αποξένωσης των δύο λαών, Ελλήνων και Γερμανών, επανήλθαν στο σκηνικό με άκρως επιθετικό τρόπο και οι Γερμανοί βιομήχανοι. Με δηλώσεις του ο Ούρλιχ Γκρίλο, πρόεδρος του γερμανικού «ΣΕΒ», ζήτησε ούτε λίγο ούτε πολύ, αν η Ελλάδα σε κάποια φάση αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της, οι Ευρωπαίοι να κατασχέσουν τα… λιμάνια, τα αεροδρόμια, τα ενεργειακά κοιτάσματα της χώρας μας!
Την κατάσχεση της Ακρόπολης ή της Βουλής για να πουληθούν σε Βαυαρούς ή Πρώσους προκειμένου να μετατραπούν σε γερμανικά πολυκαταστήματα δεν την ανέφερε ρητά, αλλά από το όλο πνεύμα του μπορούμε να συμπεράνουμε ότι σίγουρα το εννοούσε, αφού αυτά άλλωστε είναι και τα πιο προνομιούχα οικόπεδα της Αθήνας! Οσο περνάει ο καιρός, πληθαίνουν οι ενδείξεις ότι αυτή η ιστορία δεν θα έχει καθόλου, μα καθόλου καλό τέλος. Μακάρι να διαψευστούμε. Το πλεονέκτημα της πολιτικής είναι ότι αρκεί η αλλαγή γραμμής, έστω και την ύστατη ώρα, για να αλλάξει και η πορεία των εξελίξεων. Αν συμβεί αυτό, οι πληγές θα αργήσουν μεν να κλείσουν, αλλά τελικά θα θεραπευτούν.
*Δημοσιεύθηκε στο “ΕΘΝΟΣ” την Πέμπτη 29 Αυγούστου 2013

Διαβάστε περισσότερα

Έχω, άρα υπάρχω

του ΚΙΜΠΙ

Ένα ακόμη φάντασμα πλανιέται πάνω από την Ευρώπη. Το φάντασμα του πλειστηριασμού. Μαζί του πλανιούνται και τα φαντάσματα της κατάσχεσης -αν και για πολλούς δεν είναι πια φαντάσματα, αλλά απτή πραγματικότητα-, του κουρέματος των καταθέσεων, της απαλλοτρίωσης κάθε μορφής ιδιοκτησίας και περιουσίας. Είναι σαν να μας κάνει πλάκα η Ιστορία. Περίπου 165 χρόνια από τη συγγραφή του «Κομμουνιστικού μανιφέστου», στο οποίο διατυπώθηκε η πιο ευθεία και κατηγορηματική απειλή κατά της «ατομικής ιδιοκτησίας», αυτή απειλείται με ανάλογη ευθύτητα και κατηγορηματικότητα από τους υποτιθέμενους εγγυητές της.

Αν το καλοσκεφτούμε, για δύο τουλάχιστον αιώνες, η ανθρωπότητα κυλίστηκε, κυριολεκτικά και μεταφορικά, στο αίμα και στη λάσπη για να υπερασπιστεί μεταξύ άλλων αυτό το υποτιθέμενο ιερό και απαραβίαστο δικαίωμα. Η ιδιοκτησία μπορεί να προϋπήρχε για χιλιετίες, αλλά ήταν ο καπιταλισμός, ο αστικός πολιτισμός που το αναγνώρισε ως δικαίωμα σε κάθε άτομο, εφάμιλλο του habeas corpus. Στη θρησκεία της ατομικής ιδιοκτησίας, άλλωστε, υπάρχει μια σταθερή συνάρτηση ανάμεσα στο «να είσαι» και στο «να έχεις». Η ιδιοκτησία μάς θυμίζει ότι υπάρχουμε. Έχω, άρα υπάρχω.

Αλλά, ως γνωστόν, η αναγνώριση ενός δικαιώματος δεν σημαίνει αυτόματα και την άσκησή του. Για την ακρίβεια, η αναγνώριση της απόλυτης ελευθερίας να αποκτήσει κανείς όσο περισσότερα περιουσιακά στοιχεία μπορεί, πολύ περισσότερα από όσα αρκούν για να του θυμίζουν ότι υπάρχει, σήμανε ταυτόχρονα την ελευθερία να τα στερήσει από πολλούς άλλους. Η εδραίωση του καπιταλισμού στον δυτικό κόσμο και πέραν αυτού τους δύο τελευταίους αιώνες συνοδεύτηκε από μια τρομακτική χρήση αυτής της «ελευθερίας». Εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι έγιναν στο όνομά της προλετάριοι, κατά τη ρωμαϊκή κυριολεξία του όρου, δηλαδή άτομα που δεν έχουν να διαθέσουν τίποτε άλλο στο κράτος πέρα από τους απογόνους τους. Κι αυτή η εξέλιξη, αποτυπωμένη στην αθλιότητα διαβίωσης των πληθυσμών στις μητροπόλεις του καπιταλιστικού θαύματος, ωθούσε τους κομμουνιστές του 19ου αιώνα να εκτοξεύουν τα φλογερά πυρά τους κατά της ατομικής ιδιοκτησίας, μέσω του «Μανιφέστου»: «Σας πιάνει τρόμος γιατί θέλουμε να καταργήσουμε την ατομική ιδιοκτησία. Μα στη σημερινή σας κοινωνία η ατομική ιδιοκτησία έχει καταργηθεί για τα εννιά δέκατα των μελών της. Και υπάρχει ίσα- ίσα γιατί δεν υπάρχει για τα εννιά δέκατα. Μας κατηγορείτε, λοιπόν, ότι θέλουμε να καταργήσουμε μιαν ιδιοκτησία που προϋποθέτει σαν απαραίτητο όρο την έλλειψη της ιδιοκτησίας για την τεράστια πλειοψηφία της κοινωνίας. Με μια λέξη, μας κατηγορείτε γιατί θέλουμε να καταργήσουμε τη δικιά σας ιδιοκτησία. Ναι, αυτό θέλουμε».

Αλλά, όπως είπαμε, η Ιστορία μάς κάνει πλάκα. Αυτό που ήθελαν οι κομμουνιστές του 19ου αιώνα το θέλουν και θα το κάνουν οι φιλελεύθεροι του 21ου αιώνα. «Θα μας πάρουνε τα σπίτια», ήταν η υστερική κραυγή που για δεκαετίες συμπύκνωνε λαϊκιστί την καθεστωτική προπαγάνδα του αστικού κόσμου, από τη φασίζουσα μέχρι τη φιλελεύθερη εκδοχή του, εναντίον κάθε αριστερού ή αριστερόστροφου ρεύματος το οποίο αποκτούσε επιρροή στην κοινωνία. Ακόμη και στις τελευταίες εκλογές, η χονδροειδής επιχειρηματολογία περί των καταστροφικών επιπτώσεων από μια επικράτηση των αντιμνημονιακών δυνάμεων γαργαλούσε το λαϊκό ένστικτο της ιδιοκτησίας, με τις αναφορές στο ενδεχόμενο να χαθούν οι καταθέσεις των αποταμιευτών ή να απαξιωθούν τα περιουσιακά τους στοιχεία από μια βίαιη έξοδο από την Ευρωζώνη. Βεβαίως, οι κάπως παλιότεροι ίσως θυμούνται ότι τέτοιες χοντράδες ακούγονταν από χούλιγκαν του φιλελευθερισμού και της παραδοσιακής Δεξιάς ακόμη και επί επέλασης του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, παρ’ ότι η πράσινη πλημμυρίδα δεν περιείχε ίχνος απειλής κατά της ιδιοκτησίας. Ίσα ίσα που φρόντισε να διαχυθεί σε όλο το κοινωνικό σύμπαν, έστω και με τη στοιχειώδη μορφή του ενυπόθηκου διαμερίσματος.

Η Ιστορία κάνει πλάκα, λοιπόν, με την αντιστροφή ρόλων ανάμεσα στους πόλους Αριστεράς και Δεξιάς. Η Αριστερά εμφανίζεται πρόθυμη να προτάξει τα στήθη της για να μη θιγεί το δικαίωμα στην ιδιόκτητη κατοικία, ενώ η Δεξιά εγκαταλείπει ένα από τα πιο εμβληματικά ιδεολογικά της προπύργια, συζητώντας τρόπους άρσης ή χαλάρωσης του προστατευτικού πλαισίου της ενυπόθηκης κατοικίας. Δεν είναι ελληνική ιδιαιτερότητα, είναι η νέα παγκόσμια συνθήκη επιβίωσης του καπιταλισμού, που παίρνει πίσω όσα γενναιόδωρα έδωσε στις υποτελείς τάξεις κατά τη μακρά μεταπολεμική, κεϊνσιανή παρένθεση. Είναι μια ιδιότυπη προσχώρηση των υπερασπιστών του καπιταλισμού της αγοράς στο δόγμα του αναρχικού Προυντόν: «Η ιδιοκτησία είναι κλοπή». Η ιδιοκτησία είναι κλοπή, εφόσον δεν έχεις να πληρώσεις τις δόσεις του στεγαστικού σου δανείου. Και το κλοπιμαίο επιστρέφεται στους πραγματικούς ιδιοκτήτες του, στις τράπεζες.

Αν ήμασταν στον 19ο αιώνα, οπότε η Ευρώπη πλημμύριζε από ανέστιους και πένητες που ξεριζώνονταν από τη γη και τις αγροικίες τους για να γίνουν εργάτες, δεν θα είχε ιδιαίτερη σημασία. Το πρόβλημα θα αφορούσε μια μικρή μειοψηφία κατόχων ιδιόκτητης κατοικίας. Ωστόσο, τον αιώνα που μεσολάβησε έχει συμβεί το ιστορικό παράδοξο ο καπιταλισμός της Δύσης να έχει υιοθετήσει και υλοποιήσει τρόπον τινά το πρόγραμμα του αναρχικού Προυντόν για τη λύση του προβλήματος της κατοικίας. Αν και πολέμιος της ιδιοκτησίας, ο Προυντόν πρότεινε ένα είδος ομοιοπαθητικής για την απαλλαγή από τα δεινά άνισης κατανομής της. Αυτός και οι οπαδοί του ζητούσαν να γίνουν ΟΛΟΙ ιδιοκτήτες τουλάχιστον της κατοικίας τους, αντικαθιστώντας τη μίσθωσή της με τη σταδιακή απόκτησή της, έναντι του ποσού που αντιστοιχούσε στο ενοίκιο. Η πρόταση τροφοδότησε, ως γνωστόν, τη σφοδρή πολεμική του Φρίντριχ Ένγκελς, με τα άρθρα του «Για το ζήτημα της κατοικίας». Ο Ένγκελς κατατρόπωσε τους προυντονιστές, αλλά ο Προυντόν κατά παράδοξο τρόπο επιβεβαιώθηκε. Χάρη στη χρηματοπιστωτική έκρηξη, ιδιαίτερα της μεταπολεμικής περιόδου, στη θέση των ιδιοκτητών-εκμισθωτών κατοικίας μπήκαν οι τράπεζες, στη θέση του ενοικίου η δόση του δανείου κι έτσι οι περισσότεροι φτωχοί και ανέστιοι μισθωτές κατοικιών έγιναν ιδιοκτήτες. Η υποσημείωση της ιστορίας που δεν προσέχθηκε, ιδιαιτέρως όσο οι κοινωνίες επέπλεαν στην ψευδαίσθηση της εγγυημένης ευημερίας, ήταν ότι στη θέση της απειλής έξωσης για τα απλήρωτα νοίκια υπεισήλθε η απειλή κατάσχεσης για τις απλήρωτες δόσεις.

Εν ολίγοις, δεν είμαστε όλοι τόσο ιδιοκτήτες όσο δείχνουμε, είμαστε χρήστες των κατοικιών για μία περίπου γενιά, όσο διαρκεί μια δανειακή σύμβαση, και πάντως μέχρι να χτυπήσει την πόρτα ο δικαστικός κλητήρας. Το αν οι τράπεζες έχουν τους λόγους τους να το αποφεύγουν αυτό μαζικά είναι άλλο ζήτημα. Πάντως, σ’ αυτή την παραπλανητική εικόνα στηρίζεται και ο αστικός μύθος περί πλουσίου ευρωπαϊκού Νότου με ποσοστά ιδιοκατοίκησης έως 90% και φτωχού Βορρά, με αντίστοιχα ποσοστά κάτω του 50%. Αφαιρώντας τις ενυπόθηκες κατοικίες, το πραγματικό ποσοστό ιδιοκτησίας -και όχι ιδιοκατοίκησης- στον Νότο είναι λίγο πάνω από το 50%. Αν ίσχυε αυτή η αστική μπαρούφα, οι πλουσιότεροι Ευρωπαίοι θα ήταν οι Ρουμάνοι, με ποσοστό ιδιοκατοίκησης 97% και οι φτωχότεροι οι Γερμανοί, με ποσοστό μόλις 43%. Και στο κάτω κάτω, αν το 57% των Γερμανών μένουν στο νοίκι, σε ποιον ανήκουν τα σπίτια που κατοικούν; Ποιοι είναι οι ζάμπλουτοι ιδιοκτήτες τους; Αυτό είναι προεκλογικό homework για την κ. Μέρκελ…

Το συμπέρασμα είναι ότι η ιδιοκτησία που μας παραχωρήθηκε γενναιόδωρα από τον καπιταλισμό της ευημερίας για να μας θυμίζει ότι υπάρχουμε τελεί υπό την αίρεση αυτής της ευημερίας. Όταν το χρειάζεται ο ίδιος αυτός «γενναιόδωρος» οικονομικός πολιτισμός μπορεί να αμφισβητήσει ακόμη κι αυτή την ελάχιστη πολυτέλεια, την υπενθύμιση της ύπαρξής μας μέσω της ιδιοκτησίας. Οπότε καταλήγουμε στο ζοφερά επίκαιρο συμπέρασμα του «Μανιφέστου» που παραθέτω στις «Θεωρίες για την υπεραξία». Έχει κανείς να προτείνει κάτι σαφέστερο και πιο εύγλωττο;

ΘΕΩΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΞΙΑ

Ο εργάτης πέφτει στην αθλιότητα και η μαζική αθλιότητα αυξάνει ακόμη πιο γρήγορα από τον πληθυσμό και τον πλούτο. Έτσι, γίνεται φανερό ότι η αστική τάξη είναι ανίκανη να παραμείνει κυρίαρχη τάξη της κοινωνίας και να επιβάλει στην κοινωνία σαν ρυθμιστικό νόμου τους όρους ύπαρξης της τάξης της. Είναι ανίκανη να κυριαρχεί, γιατί είναι ανίκανη να εξασφαλίσει στον σκλάβο της την ύπαρξη, ακόμη και μέσα στη σκλαβιά του, γιατί είναι υποχρεωμένη να τον ρίξει ως την κατάσταση που θα χρειάζεται να τον τρέφει αυτή, αντί να τρέφεται η ίδια απ’ αυτόν. Η κοινωνία δεν μπορεί πια να ζήσει κάτω από την κυριαρχία της αστικής τάξης, δηλαδή η ύπαρξη της κοινωνίας δεν συμβιβάζεται άλλο με την ύπαρξη της αστικής τάξης.

Καρλ Μαρξ, Φρίντριχ Ένγκελς, «Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος»

(Επενδυτής, 24/8/2013)

Διαβάστε περισσότερα

Όταν οι τύψεις σας κυριεύουν

Τότε έχει ενεργοποιηθεί ο προσωπικός σας κριτής.
Πόσες φορές κρίνετε τον εαυτό σας σκληρά επειδή έτυχε να είναι ασυνεπής ή δεν προσπάθησε τόσο πολύ ώστε να καταφέρει το στόχο που είχατε θέσει.

Τα βιώματα, οι εμπειρίες, το περιβάλλον του, οι κοινωνικοί θεσμοί, διαμορφώνουν τα πρέπει του κάθε ανθρώπου. Τί σημαίνουν όμως τα δικά σας πρέπει; Ποσό καθορίζουν την ζωή σας; Μήπως κάποιες φορές είναι πιο ισχυρά από τα θέλω, παρεμποδίζοντας σας να ζήσετε πιο χαλαρά και ήρεμα;

Βάλτε τον εαυτό σας σε μια θέση για να καταλάβετε πως λειτουργούν τα πρέπει σας. Σκεφτείτε ότι είστε στο αμάξι, έχετε ένα πολύ σημαντικό ραντεβού, αλλά είστε κολλημένοι στην κίνηση. Η ώρα περνάει και βλέπετε πως θα καθυστερήσετε. Ποιες είναι οι σκέψεις σας; Τα συναισθήματα σας; Μια πρώτη σκέψη για τους περισσότερους ανθρώπους είναι να ειδοποιήσουν, όμως συνειδητοποιείτε πως το κινητό σας έχει κλείσει από μπαταρία.

Την στιγμή εκείνη πως νιώθετε; Ο «κριτής» που κρύβετε μέσα σας και εκπροσωπεί όλα αυτά τα πρέπει, πιθανότατα έχει αρχίσει να «φωνάζει» τα εξής «είσαι ανεύθυνος, πως το έπαθες αυτό» «τίποτα δεν κάνεις σωστό στη ζωή σου» «τι θα πεις τώρα, θα γίνεις ρεζίλι και θα φανείς αναξιόπιστος». Αυτομάτως, αρχίζετε να βιώνετε ένα πόνο στο στήθος και το στομάχι, άγχος για το πώς θα τα καταφέρετε, τύψεις, ενοχές για την ασυνέπεια σας, αλλά ακόμα και θυμό με τον εαυτό σας για αυτό που συνέβη. Τί γίνεται τότε;

Αφήνετε την κατάσταση αυτή να φύγει τελείως από τα χέρια σας ή προσπαθείτε να ξαναπάρετε τον έλεγχο, ψάχνοντας εναλλακτικές λύσεις;

Τί γίνεται όταν τελειώσει η περιπέτεια αυτή; Ο «κριτής» παραμένει κατηγορώντας σας και γεμίζοντας ενοχές ή όχι; Τελικά, τον χρειάζεστε στην ζωή σας; Αν μπορούσατε να κλείσετε τα μάτια, να του δώσατε μια μορφή που θα θέλατε, τί πιστεύετε ότι θα σας έλεγε προκείμενου να αποδείξει την σημασία αλλά και την χρησιμότητα του στην ζωή σας; Μήπως, είναι απαραίτητος αλλά αν μπορούσε να μην είναι τόσο σκληρός μαζί σας, ίσως να ήταν καλύτερα;

Σκεφτείτε τι μπορείτε να κάνετε με όλα αυτά τα πρέπει που έχετε μεγαλώσει και υιοθετήσει στην ζωή σας, πρέπει να είμαι συνεπής, πρέπει να κάνω αυτό, πρέπει να κάνω εκείνο, πόσα από αυτά θέλετε να κρατήσετε και πόσα να διαφοροποιήσετε ή να αποβάλλετε από την ζωή σας.

http://www.jenny.gr/

Διαβάστε περισσότερα

Βρήκες δουλειά; Και τώρα τι θα πούμε στον κόσμο;

Το 2013 στις χώρες που πλήττονται από την οικονομική κρίση θεωρείται φυσιολογικό το να είναι κάποιος άνεργος. Με την ανεργία να αγγίζει εξωπραγματικά ποσοστά στις χώρες του ευρωπαϊκού νότου το να πει κάποιος ότι βρήκε  δουλειά δημιουργεί πλέον προβλήματα αντίστοιχα με αυτά που δημιουργούσε στο παρελθόν το να πει κάποιος ότι απολύθηκε. Ενα χιουμοριστικό βίντεο από την Ισπανία διακωμωδεί με τον καλύτερο τρόπο την ανατροπή αυτή…

Το βίντεο αυτό σε σκηνοθεσία Αντρέα Κασασέκα Φερέρ προσπαθεί να αποτυπώσει με τρόπο χιουμοριστικό τον αντίκτυπο της κρίσης στην ισπανική κοινωνία που πλήττεται από την ανεργία όπως και η ελληνική.

Το βίντεο δείχνει μια οικογένεια που έχει καθήσει στο τραπέζι για το γεύμα της. Ο γιος, όμως, δείχνει να βασανίζεται από κάτι. Κρύβει κάτι από τους γονείς του αλλά δεν αντέχει να λέει άλλο

ψέμματα. Ετσι, κάποια στιγμή αποκαλύπτεται: «Βρήκα δουλειά», λέει σχεδόν απολογητικά.

Και έτσι, το 2013, ένα νέο που θα έφερνε μόνο χαρά στην οικογένεια μετατρέπεται σε αφορμή για… μοιρολόγια. «Με τι πρόσωπο θα ξανακυκλοφορήσω στη γειτονιά, τι θα πω στον κόσμο», αναρωτιέται περίλυπη η μητέρα του νεαρού, ενώ ο πατέρας του παιδιού ζητά από το γιο του να μην αποκαλύψει τίποτα στην αδερφή του γιατί δεν θα αντέξει τη ντροπή.
Δείτε το βίντεο με αγγλικούς υπότιτλους (δυστυχώς δεν έχουν βγει ελληνικοί).

Το βίντεο

πηγή: http://loutraki1.blogspot.gr/2013/08/blog-post_6184.html

Διαβάστε περισσότερα

Ο άξιος μισθός

του Νίκου Σαραντάκου 
Σε ανακοίνωσή του τον Νοέμβριο του 2012, ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών (ΟΙΕΛΕ), αφού απεύθυνε δριμύ κατηγορητήριο κατά του Υπουργού Οικονομικών κ. Στουρνάρα για τα μέτρα που είχε ανακοινώσει σχετικά με την ιδιωτική εκπαίδευση, κατέληγε ως εξής:

Ο ελληνικός λαός σας έχει κρίνει ήδη, κύριε Στουρνάρα. …  Το χθεσινό χτύπημα αποτελειώνει την κοινωνία ολοκληρώνοντας την εθνική τραγωδία που εκτυλίσσεται εδώ και τρία χρόνια και παραδίδει την πατρίδα έρμαιο σε ανεξέλεγκτα συμφέροντα, με τα οποία η σχέση σας είναι εδώ και χρόνια αγαστή.

Άξιος ο μισθός σας, κύριε Υπουργέ. Αποστολή εξετελέσθη.

Εδώ στο ιστολόγιο ασχολούμαστε συχνά με εκπαιδευτικά θέματα, και προβλέπεται να συνεχίσουμε ν’ ασχολούμαστε αφού η έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς προμηνύεται έτσι κι αλλιώς προβληματική ύστερα από τις ριζικές περικοπές σε θέσεις εκπαιδευτικών και τη γενική υποβάθμιση των παροχών για την παιδεία, αλλά το σημερινό άρθρο δεν έχει θέμα τα εκπαιδευτικά μας και το απόσπασμα παρατέθηκε απλώς και μόνο ως παράδειγμα χρήσης της φράσης “Άξιος ο μισθός σου”.

Θα μπορούσα άλλωστε να παραθέσω πολλά άλλα παραδείγματα, άσχετα με τον χώρο της εκπαίδευσης, όπου η φράση απευθύνεται, με πικρόχολη ειρωνεία, σε όσους έχουν προσφέρει κακές υπηρεσίες. Για παράδειγμα, από σχόλιο αναγνώστη σε άρθρο δημοσιογράφου του ΔΟΛ: Μπράβο κε Χ., αξιος ο μισθος σας . Συνεχίστε να στρέφετε τη μια κοινωνικη ομάδα ενάντια στην άλλη. Με την ίδια φράση είχε απευθυνθεί και βουλευτής των Ανεξ. Ελλήνων στον επίτροπο Όλι Ρεν, και γενικά η φράση χρησιμοποιείται για να καυτηριαστεί η δραστηριότητα αξιωματούχων (υπουργών, ας πούμε), ή, πολύ συχνά, δημοσιογράφων, οι οποίοι, κατά τη γνώμη του ομιλητή, παρέχουν κάκιστες υπηρεσίες, φυσικά με το αζημίωτο, ή μάλλον παχυλά αμειβόμενοι.

Ωστόσο, δεν είναι αυτή η αρχική χρήση της φράσης, όσο κι αν, στις μέρες μας, χρησιμοποιείται σχεδόν πάντοτε με την αρνητική αυτή σημασία. Η φράση γεννήθηκε σε εκκλησιαστικό περιβάλλον και αρχικά χρησιμοποιήθηκε θετικά, επαινετικά. για να δειχτεί ότι αξίζει σε κάποιον η επιβράβευση που έλαβε ή (κυρίως) που θα λάβει για τις καλές υπηρεσίες που πρόσφερε. Στ η “Γλυκοφιλούσα” του Παπαδιαμάντη, διαβάζουμε την εξής στιχομυθία:

-Έχουμε ταμένα, μαζί με τον Κωνσταντή τον Άγγουρο, να ξανακτίσουμε και την εκκλησίτσα τ’ Αϊ-Παντελέημονα… Την είχε ονειρέψει του Κωνσταντή τη γυναίκα.
-Άμποτε, ο Θεός να σας αξιώσει, είπεν ο ιερεύς.
-Μακάρι, άξιος ο μισθός σας, είπε και η θεια τ’ Αρετώ.
Σε άλλο ένα παπαδιαμαντικό, τη νουβέλα “Ρόδινα ακρογιάλια”, υπάρχει ο διάλογος:
– Του έδωκα εντολήν, να πει είδησιν στο σπίτι, πως είσαι καλά κι ευρίσκεσαι μαζί μας. Δι’ όλα, βλέπεις, εφρόντισα.
– Άξιος ο μισθός σου.
Όπως βλέπουμε και από τα δύο παραδείγματα, εδώ δεν έχουμε τη λέξη “μισθός” με τη σημερινή κυριολεκτική της σημασία, αλλά εννοείται γενικά μια ανταμοιβή, η οποία μάλιστα θα δοθεί στο μέλλον, κάτι σαν “ο Θεός να σου ξεπληρώσει το καλό που έκανες”. Βέβαια, και η λέξη μισθός στο ευαγγελικό λεξιλόγιο σημαίνει γενικά την ανταπόδοση, την ανταμοιβή (π.χ. “ο μισθός υμών πολύς εν τοις ουρανοίς” έλεγε ο Ιησούς), και η έννοια της θεϊκής ανταμοιβής στη μέλλουσα ζωή υπάρχει και στις μεσαιωνικές χρήσεις της λέξης (π.χ. “να του δώσει ο Θεός … να εύρει τον Παράδεισον, να λάβει τον μισθόν του”, βρίσκω στο λεξικό του Κριαρά”).
Πρέπει πάντως να σημειωθεί πως η φράση “άξιος ο μισθός” δεν υπάρχει αυτούσια σε κανένα κείμενο της αρχαίας και μεταγενέστερης γραμματείας. Το ρήμα λείπει, εννοείται το ειμί, ή μάλλον σε ευκτική, άξιος είη ο μισθός σου. Στο λεξικό Μπαμπινιώτη και σε άλλα συγγράμματα δίνεται σαν προέλευση της φράσης το ευαγγελικό “άξιος γαρ ο εργάτης του μισθού αυτού” (Κατά Λουκάν, 10.7) αλλά είναι πάμπολλες οι φράσεις της αρχαίας και μεσαιωνικής γραμματείας που συνδέουν τις λέξεις ‘άξιος’ και ‘μισθός’ ή και ειδικότερα της φράσης “άξιος μισθός”, με τη σημασία της ταιριαστής ανταμοιβής, για παράδειγμα στον Χρυσόστομο “δος ημίν άξιον μισθόν των ιδρώτων” ή σε ένα άσμα που με αμφιβολίες αποδίδεται στον Ρωμανό Μελωδό “και δούναι τον άξιον μισθόν ημίν”.
Και όχι μόνο σε χριστιανούς συγγραφείς -το σύμπλοκο “άξιος μισθός” υπάρχει (σε αιτιατική πτώση) με τη σημασία πάντα της ταιριαστής ανταμοιβής στον Ηρόδοτο, τον Ευριπίδη και τον Λουκιανό. Και ακριβώς στον Λουκιανό υπάρχει και το πρώτο ίχνος της ειρωνικής χρήσης της φράσης, που δένει πολύ ωραία το χτες με το σήμερα και δείχνει πώς την παθαίνουν όσοι υπηρετούν τυράννους.
Στο έργο “Φάλαρις” του Λουκιανού μαθαίνουμε την ιστορία του ομώνυμου τυράννου του Ακράγαντα, που έμεινε στην ιστορία για τη σκληρότητά του και για τη διαστρεμμένη εφευρετικότητα που έδειχνε στα βασανιστήρια που επινοούσε. Μια μέρα, τον πλησίασε ένας Περίλαος, ικανότατος χαλκέας αλλά μέγα κάθαρμα, και του πρότεινε μια πολύ πρωτότυπη μηχανή βασανιστηρίων που είχε μόλις κατασκευάσει: ήταν ένας χάλκινος κούφιος ταύρος, μέσα στον οποίο θα έκλεινε το θύμα του, κι ύστερα θα άναβε φωτιά. Το θύμα θα σιγοψηνόταν και θα έβγαζε σπαραχτικές κραυγές, οι οποίες όμως, χάρη σε ένα σύστημα αυλών που είχε μέσα του το σατανικό άγαλμα, θα μετατρέπονταν σε γλυκές μελωδίες.  Ο Φάλαρις έδειξε πολύ ικανοποιημένος, αλλά εξέφρασε αμφιβολίες αν το αποτέλεσμα θα ήταν αρκούντως μελωδικό, γι’ αυτό και έπεισε τον Περίλαο να μπει μέσα στο μηχάνημα και να αρχίσει να κραυγάζει. Πρόθυμος ο Περίλαος το έκανε αυτό, αλλά ο Φάλαρις κλείδωσε τη συσκευή και άναψε τα κάρβουνα από κάτω, και φώναξε στον Περίλαο:Απολάμβανε τον άξιον μισθόν της θαυμαστής σου τέχνης!
Ταιριαστή ανταμοιβή, θαρρώ.
Εργατικός Αγώνας

Διαβάστε περισσότερα

ΗΠΑ – «ΑΛ ΚΑΙΝΤΑ»: ΕΙΣ ΣΑΡΚΑ ΜΙΑΝ!

Του Ν. ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*
Τις δεκαετίες του ’70 και του ’80, στο όνομα της «ελευθερίας» και της «δημοκρατίας», οι ΗΠΑ έπαιξαν το χαρτί του ισλαμικού φονταμενταλισμού. Ηταν τότε, τον Αύγουστο του 1981, που η «Ουάσιγκτον Ποστ» περιέγραφε τον τρόπο με τον οποίο οι Αμερικανοί «κατασκεύαζαν» τους «Μπιν Λάντεν» και τις «Αλ Κάιντα»:
«Η CΙΑ - έγραφε τότε η αμερικανική εφημερίδα – επιστρέφει αθόρυβα στις παλιές μεθόδους εκτέλεσης των μυστικών υπονομευτικών επιχειρήσεων» και «υποστηρίζει κρυφά τις αντικυβερνητικές δυνάμεις στο Αφγανιστάν…».
Σήμερα όλοι πια το γνωρίζουν:
Αυτού του τύπου τα δίκτυα τα εξέθρεψαν, τα εξόπλισαν, τα εκπαίδευσαν και τα χρησιμοποίησαν οι ΗΠΑ κατά της αφγανικής επανάστασης και της ΕΣΣΔ. Ολοι ξέρουν, επίσης, ότι οι Ταλιμπάν είναι το δημιούργημα των αμερικανοτραφεισών μυστικών υπηρεσιών του Πακιστάν.
Είκοσι χρόνια αργότερα, το 2001, στο όνομα της «ελευθερίας» και της «δημοκρατίας», οι ΗΠΑ σε συνεργασία με τους Ευρωπαίους συμμάχους τους έπαιξαν το χαρτί της «αντιτρομοκρατίας». Είχε φτάσει πια η εποχή που τα αμερικανικά συμφέροντα έπρεπε να προωθηθούν με την εξαπόλυση της παγκόσμιας σταυροφορίας τους για τον «νέο αμερικανικό αιώνα», αρχής γενομένης από το Αφγανιστάν. Πρόσχημα, αυτή τη φορά, ήταν η… καταδίωξη των «Αλ Κάιντα», δηλαδή εκείνων των δικτύων που οι ίδιοι, οι Αμερικανοί, είχαν κατασκευάσει…
Εκτοτε ο πλανήτης βιώνει τη διαρκή τρομοκρατία της «αντιτρομοκρατίας», που ισοδυναμεί με κατοχές χωρών, με εισβολές, με βομβαρδισμούς, με εξολόθρευση λαών.
Να όμως που σήμερα, εν έτει 2013, μετά από τόση «σταυροφορία» εξαγωγής της αμερικανικής «ελευθερίας» και της «δημοκρατίας», οι ΗΠΑ, εκτός από πολέμιοι της «Αλ Κάιντα», επιστρέφουν, ταυτόχρονα, και ως συνοδοιπόροι (!) της… «Αλ Κάιντα» (!), εναντίον της οποίας έχουν εξαπολύσει – υποτίθεται – τον υπερδεκαετή πόλεμο μετά τους «Δίδυμους Πύργους».
Ιδού το γιατί:
Ουδείς αρνείται ότι πίσω από το μπουκέτο των ευφημισμών που χρησιμοποιεί ο ιμπεριαλισμός για να δράσει (από την επίκληση των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων» μέχρι την «προληπτική» δράση κατά των «γενοκτονιών»), πίσω δηλαδή από το «λουλούδι» της φάρσας που μετά την εποχή των «χημικών του Σαντάμ» οι ΗΠΑ το επαναφέρουν αυτή τη φορά ενάντια στη Συρία, κρύβονται οι προετοιμασίες μιας επίθεσης που σχετίζεται με μια αξιοσημείωτη «λεπτομέρεια»:
Οτι μια τέτοια επέμβαση των Αμερικανών στη Συρία και ενάντια στο μέχρι χτες συμμαχικό τους (για να μην ξεχνιόμαστε) καθεστώς του Ασαντ, ισοδυναμεί – εκτός των άλλων – με την ενίσχυση εκείνων των δυνάμεων στο εσωτερικό των επονομαζόμενων «ανταρτών» που αυτοπροσδιορίζονται ως τμήματα της «Αλ Κάιντα»!
Με άλλα λόγια, ο ευρωατλαντικός ιμπεριαλισμός που «πολεμάει» στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ την «Αλ Κάιντα», είναι ο ίδιος που, με βάση τη δική του λογική, στηρίζει και ενισχύει την «Αλ Κάιντα» στη Συρία! Αντίφαση;
Οχι. Μόνο κάποιος που δεν εννοεί να δει ότι η μόνη λογική από την οποία διαπνέεται ο ιμπεριαλισμός είναιη λογική της γεωπολιτικής και γεωστρατηγικής ισχύος, είναι η ικανοποίηση του μόνου του «ιδανικού» που δεν είναι άλλο από την κυριαρχία στους δρόμους της Ενέργειας,
θα έβλεπε στα παραπάνω κάποια αντίφαση…

ΤΟ ΘΡΑΣΥΤΕΡΟ ΕΙΔΟΣ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ
Το έργο παίχτηκε για πρώτη φορά το 2003. Ηταν τότε που η κυβέρνηση Μπους, με υπουργό Εξωτερικών τον Πάουελ, προσερχόταν στην έδρα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και παρουσίαζε τα«αδιάσειστα στοιχεία» των ΗΠΑ για τα ανύπαρκτα όπλα μαζικής καταστροφής του Σαντάμ Χουσεΐν. Το ψέμα και η υποκρισία ως ασφαλέστερο μέσο κατασκευής προσχημάτων για το μακελειό που ακολούθησε ήταν δεδομένα από την πρώτη στιγμή. Το ομολογούσαν οι ίδιοι. Από τότε. Κι αν όχι οι κυβερνώντες των ΗΠΑ, το ομολογούσαν οι εφημερίδες τους.
Οπως έγραψαν οι «Τάιμς» της Νέας Υόρκης το Μάρτη του 2002, στο Ιράκ από το 1992 μέχρι το 2000 είχαν πραγματοποιηθεί 2.400 (!) επιθεωρήσεις του ΟΗΕ, στις οποίες δε βρέθηκε ούτε ένα (!) απαγορευμένο όπλο. Η CIA – ομολογούσαν οι «Τάιμς» – δεν έχει καμία ένδειξη (πόσο μάλλον απόδειξη) ότι το Ιράκ συμμετείχε σε οποιαδήποτε τρομοκρατική δραστηριότητα εναντίον των ΗΠΑ.
Ομως, παρ’ όλα αυτά, οι ΗΠΑ μιλούσαν και τότε για δήθεν «αδιάσειστα στοιχεία»…
Αλλωστε, και στον πόλεμο του Αφγανιστάν μιλούσαν για «στοιχεία» οι Αμερικανοί. Ηταν, δε, τόσο …ατράνταχτα τα «στοιχεία» τους, που ακόμα και αυτός ο Κίσιγκερ παραιτήθηκε από την επιτροπή που συνέστησε ο Μπους για να διερευνηθεί τι – πραγματικά – είχε συμβεί στις 11 Σεπτέμβρη στις ΗΠΑ…
Σήμερα, φυσικά, δεν υπάρχουν πλέον αφελείς για να πιστεύουν ότι οι Αμερικανοί ενδιαφέρονται να σώσουν τον συριακό λαό από τον Ασαντ (που το καθεστώς του δεν υπολείπεται τίποτα σε βαρβαρότητα συγκρινόμενο με τα καθεστώτα των συμμαχικών των ΗΠΑ μοναρχιών της Σαουδικής Αραβίας και του Κατάρ), όπως ακριβώς δεν είχαν καμία πρόθεση να σώσουν τους Ιρακινούς από τον – επί σειρά ετών – συνεργάτη τους Σαντάμ.
Σήμερα δεν υπάρχουν αφελείς να πιστεύουν ότι οι Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι σύμμαχοί τους έχουν ανάγκη από «στοιχεία», για να ορίσουν τους δρόμους του πετρελαίου πάνω στα χνάρια που θα αφήσουν οι εκατόμβες των εκτελεσμένων αμάχων.
Σήμερα δεν μπορεί να υπάρχουν αφελείς που δεν αντιλαμβάνονται αυτό που έγραφε ο Καμύ στο βιβλίο του«Ο επαναστατημένος άνθρωπος». Οτι, δηλαδή, το θρασύτερο είδος δολοφόνων είναι αυτοί που περιφέρονται σαν δικαστές και σαν κατήγοροι.
*Δημοσιεύθηκε στο “ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ” την Τετάρτη 28 Αυγούστου 2013

Διαβάστε περισσότερα

Τα καρκινικά κύτταρα τρέφονται. Με τι..;

[...] 11. Ένας αποτελεσματικός τρόπος καταπολέμησης του καρκίνου είναι η εξασθένηση των καρκινικών κυττάρων, με το να μην τους παρέχεται η τροφή που χρειάζονται για να πολλαπλασιαστούν. [...]
Ενημέρωση για τον καρκίνο από το νοσοκομείο John Hopkins
Αφού επί σειρά ετών ο κόσμος γνώριζε ότι η χημειοθεραπεία είναι ο μόνος τρόπος προσπάθειας (τονίζουμε “ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ”) καταπολέμησης του καρκίνου, το JOHN HOPKINS HOSPITAL επιτέλους ισχυρίζεται ότι υπάρχει κι άλλος τρόπος.

1. Κάθε άνθρωπος έχει καρκινικά κύτταρα στο σώμα του. Αυτά τα καρκινικά κύτταρα δεν φαίνονται στις συνήθεις εξετάσεις, εφόσον δεν έχουν πολλαπλασιαστεί σε ορισμένα δισεκατομμύρια. Όταν ο γιατρός διαβεβαιώνει τους καρκινοπαθείς ότι δεν υπάρχουν πλέον καρκινικά κύτταρα στο σώμα τους μετά από θεραπεία, αυτό σημαίνει απλώς ότι είναι αδύνατη η ανίχνευση των καρκινικών κυττάρων στις εξετάσεις τους, επειδή ο αριθμός τους δεν ανέρχεται καν στο ανιχνεύσιμο ποσό.
2. Καρκινικά κύτταρα εμφανίζονται από 6 έως και περισσότερες από 10 φορές στη ζωή ενός ανθρώπου.
3. Όταν το ανοσοποιητικό σύστημα ενός ατόμου είναι ισχυρό, τα καρκινικά κύτταρα καταστρέφονται και έτσι αποτρέπεται ο πολλαπλασιασμός τους και κατά συνέπεια ο σχηματισμός όγκων.
4. Όταν κάποιος έχει καρκίνο αυτό υποδεικνύει ότι παρουσιάζει πολλαπλές διατροφικές ελλείψεις. Κάτι τέτοιο μπορεί να οφείλεται σε γενετικούς, περιβαλλοντικούς και διατροφικούς παράγοντες, καθώς και στον τρόπο ζωής του ατόμου.
5. Για να ξεπεραστούν οι πολλαπλές διατροφικές ελλείψεις, πρέπει να αλλάξει η διατροφή και να συμπεριληφθούν συμπληρώματα, τα οποία θα ενισχύσουν το ανοσοποιητικό σύστημα.
6. Η χημειοθεραπεία έχει να κάνει με τη δηλητηρίαση των ραγδαία αναπτυσσόμενων καρκινικών κυττάρων, αλλά και με την καταστροφή των ραγδαία αναπτυσσόμενων υγειών κυττάρων στο μυελό των οστών, την γαστρεντερική οδό κ.λπ. και μπορεί να προκαλέσει οργανικές βλάβες, στο ήπαρ, τους νεφρούς, την καρδιά, τους πνεύμονες κ.λπ.
7. Η ακτινοβολία καταστρέφει τα καρκινικά κύτταρα και παράλληλα, καυτηριάζει, σημαδεύει και καταστρέφει υγιή κύτταρα, ιστούς και όργανα.
8. Η αρχική θεραπεία με ακτινοβολίες και χημειοθεραπεία συχνά μειώνει το μέγεθος ενός όγκου. Ωστόσο, η παρατεταμένη χρήση χημειοθεραπείας και ακτινοβολίας δεν έχει ως αποτέλεσμα την περαιτέρω καταστροφή ενός όγκου.
9. Όταν το σώμα φέρει υπερβολικό τοξικό φορτίο από χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, το ανοσοποιητικό σύστημα έχει είτε κατασταλεί είτε καταστραφεί, έτσι το άτομο μπορεί να υποκύψει σε διάφορα είδη μολύνσεων και επιπλοκών.
10. Η χημειοθεραπεία και η ακτινοβολία μπορούν να προκαλέσουν τη μετάλλαξη των καρκινικών κυττάρων, ούτως ώστε να γίνουν πιο ανθεκτικά με αποτέλεσμα να καταστρέφονται πιο δύσκολα. Οι χειρουργικές επεμβάσεις μπορεί να έχουν ως αποτέλεσμα την εξάπλωση των καρκινικών κυττάρων και σε άλλες περιοχές.
11. Ένας αποτελεσματικός τρόπος καταπολέμησης του καρκίνου είναι η εξασθένηση των καρκινικών κυττάρων, με το να μην τους παρέχεται η τροφή που χρειάζονται για να πολλαπλασιαστούν.
ΤΑ ΚΑΡΚΙΝΙΚΑ ΚΥΤΤΑΡΑ ΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΜΕ:
α. Η ζάχαρη τρέφει τον καρκίνο. Αφαιρώντας τη ζάχαρη από τη διατροφή μας απομακρύνουμε μία σημαντική πηγή ενέργειας από τα καρκινικά κύτταρα. Τα υποκατάστατα ζάχαρης, όπως τα Canderel, NutraSweet, Equal, Spoonful κ.λπ. παράγονται από ασπαρτάμη, που είναι βλαβερή. Ένα καλύτερο φυσικό υποκατάστατο θα ήταν το μέλι Manuka ή οι μελάσες αλλά μόνο σε πολύ μικρές ποσότητες. Το επιτραπέζιο αλάτι περιέχει χημικές προσθήκες για να αποκτήσει το λευκό του χρώμα.
Καλύτερη εναλλακτική είναι μπαχαρικά τύπου Bragg’s aminos ή θαλασσινό αλάτι.
β. Το γάλα κάνει το σώμα μας να παράγει βλέννα, ιδίως στη γαστρεντερική οδό. Ο καρκίνος τρέφεται από τη βλέννα. Διακόπτοντας το γάλα και υποκαθιστώντας το με γάλα σόγιας χωρίς προσθήκη γλυκαντικών, τα καρκινικά κύτταρα εξασθενούν.
γ. Τα καρκινικά κύτταρα ευδοκιμούν σε όξινα περιβάλλοντα. Μία διατροφή βασισμένη στο κρέας είναι όξινη. Είναι προτιμότερο να τρώμε ψάρι και λίγο κοτόπουλο, από ότι μοσχαρίσιο ή χοιρινό κρέας. Το κρέας περιέχει επίσης αντιβιοτικά, αυξητικές ορμόνες και παράσιτα που είναι όλα επιβλαβή, ειδικά για καρκινοπαθείς.
δ. Μία διατροφή που αποτελείται από 80% φρέσκους χυμούς και λαχανικά, σιτηρά ολικής αλέσεως, σπόρους, ξηρούς καρπούς και λίγα φρούτα σας βοηθά να δημιουργήσετε ένα αλκαλικό περιβάλλον στο σώμα σας. Το 20% μπορεί να αποτελείται από μαγειρεμένα γεύματα στα οποία να περιλαμβάνονται τα φασόλια.
Οι χυμοί από φρέσκα λαχανικά παρέχουν ζωντανά ένζυμα που απορροφούνται εύκολα και φτάνουν στα κύτταρα μέσα σε 15 λεπτά τρέφοντας και ενισχύοντας την ανάπτυξη υγιών κυττάρων. Για την πρόσληψη ζωντανών ενζύμων και τη δημιουργία υγιών κυττάρων δοκιμάστε να πιείτε φρέσκο χυμό λαχανικών (από τα περισσότερα λαχανικά, συμπεριλαμβανομένων των βλαστών από τα φασόλια) και να φάτε ωμά λαχανικά 2 ή 3 φορές την ημέρα. Τα ένζυμα καταστρέφονται σε θερμοκρασίες άνω των 40 βαθμών Κελσίου (104 βαθμοί Φαρενάιτ).
ε. Αποφεύγετε καφέ, τσάι και σοκολάτα, τα οποία περιέχουν μεγάλη ποσότητα καφεΐνης. Το πράσινο τσάι είναι η καλύτερη εναλλακτική και έχει ιδιότητες κατά του καρκίνου. Νερό, καλύτερα καθαρισμένο ή φιλτραρισμένο, για την αποφυγή γνωστών τοξινών και βαρέων μετάλλων που περιέχονται στο νερό της βρύσης. Το αποσταγμένο νερό είναι όξινο και καλύτερα να αποφεύγεται.
12. Η πρωτεΐνη του κρέατος είναι δύσπεπτη και απαιτεί πολλά πεπτικά ένζυμα. Το άπεπτο κρέας που παραμένει στα έντερα αποσυντίθεται και έχει ως αποτέλεσμα μεγαλύτερη συσσώρευση τοξικών ουσιών.
13. Τα τοιχώματα των καρκινικών κυττάρων αποτελούνται από μία σκληρή πρωτεϊνική στιβάδα. Αποφεύγοντας ή μειώνοντας την κατανάλωση κρέατος απελευθερώνονται περισσότερα ένζυμα που επιτίθενται στα πρωτεϊνικά τοιχώματα των καρκινικών κυττάρων με αποτέλεσμα τα κύτταρα φονείς να μπορούν να τα καταστρέψουν.
14. Ορισμένα υποκατάστατα ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα (IP6, Flor ssence, Essiac, αντιοξειδωτικά, βιταμίνες, μεταλλικά στοιχεία, ουσιαστικά λιπαρά οξέα κ.λπ.). Άλλα υποκατάστατα όπως η βιταμίνη Ε είναι γνωστό ότι προκαλούν απόπτωση ή προγραμματισμένο κυτταρικό θάνατο, τη φυσιολογική μέθοδο του σώματος να απορρίπτει τα κατεστραμμένα, ανεπιθύμητα ή αχρείαστα κύτταρα.
15. Ο καρκίνος είναι μία ασθένεια του μυαλού, του σώματος και της ψυχής. Ένα ενεργό και θετικό πνεύμα θα βοηθήσει τον μαχητή του καρκίνου να επιβιώσει. Ο θυμός, η πικρία και τα δυσάρεστα συναισθήματα θέτουν το σώμα σε ένα αγχώδες και όξινο περιβάλλον. Μάθετε το πνεύμα σας να αγαπά και να συγχωρεί. Μάθετε να χαλαρώνετε και να απολαμβάνετε τη ζωή.
16. Τα καρκινικά κύτταρα δεν μπορούν να ευδοκιμήσουν σε οξυγονωμένα περιβάλλοντα. Η καθημερινή άσκηση και οι βαθιές αναπνοές βοηθούν στη διοχέτευση περισσότερου οξυγόνου στα κύτταρα. Η οξυγονοθεραπεία είναι μία ακόμα μέθοδος που χρησιμοποιείται για την καταστροφή των καρκινικών κυττάρων.
Πηγές: gr.news.yahoo.com

Διαβάστε περισσότερα

Πόλεμος και Ειρήνη

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ
Η υπερδεκαετής σφαγή στα κατεχόμενα Ιράκ και Αφγανιστάν συνεχίζεται αδιάλειπτα. Τι κι αν οι εκατόμβες, τι κι αν οι διαρκείς «11ες του Σεπτέμβρη» που σπέρνουν στις δυο κατεστραμμένες χώρες οι Αμερικάνοι και οι Ευρωπαίοι σύμμαχοί τους δε βρίσκουν πια στον Τύπο της Δύσης χώρο ούτε για μονόστηλο…


Στην Αίγυπτο, στη Λιβύη, στο Λίβανο, το γεωστρατηγικό μακελειό που σχεδιάστηκε υπό την κωδική ονομασία «Ευρεία Μέση Ανατολή» και άρχισε να ξεδιπλώνεται με τη μετατροπή της λεγόμενης «Αραβικής Ανοιξης» σε παρασύνθημα του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, απειλεί πλέον να μετατραπεί σε Αρμαγεδδώνα. Τα όσα εκτυλίσσονται στη Δαμασκό, η επανάληψη της εφαρμογής ενός «Διεθνούς Δικαίου» που έχει ως σήμα κατατεθέν αφ’ ενός τις βόμβες απεμπλουτισμένου ουρανίου κατά της Γιουγκοσλαβίας και αφ’ ετέρου τη «δημοκρατία» όπως την εννοούν οι υπολοχαγοί του ιμπεριαλισμού σε Τελ Αβιβ και Αγκυρα, δε σταματούν στα σύνορα της Συρίας, αγκαλιάζουν όλη την περιοχή από το Ιράν μέχρι και τον Καύκασο…
Η φωτιά του πολέμου, του γενικευμένου πολέμου, δεν είναι πλέον σενάριο. Είναι η τραγική πραγματικότητα που εξαπλώνεται στην καθ’ ημάς Ανατολή. Ο πόλεμος, όχι αυτός που διαφημίζουν οι δευτεροκλασάτες ταινίες του Χόλιγουντ, αλλά εκεί που οι άνθρωποι κομματιάζονται, εκεί που οι μάνες κλαίνε τα παιδιά τους, εκεί που η δυστυχία και ο τρόμος βασιλεύουν, εκεί που η απόδραση της προσφυγιάς γίνεται διαβατήριο απελπισίας, ήταν και παραμένει το πανάρχαιο μέσο για να επιβάλουν οι ιμπεριαλιστές όσα από τα συμφέροντά τους είναι πλέον αδύνατον να υπηρετηθούν μέσω της «ειρήνης» τους.
*

Γιατί, ναι, εκτός από τον πόλεμό τους, υπάρχει και αυτή: Υπάρχει και η «ειρήνη» τους… Οπως και τον πόλεμό τους, τη γνωρίζουμε. Τη ζούμε! Στην «ειρήνη» τους, τα παιδιά λιποθυμούν από ασιτία στα σχολεία. Στην «ειρήνη» τους, η φτώχεια των 100 εκατομμυρίων άπορων της «πολιτισμένης» Ευρωζώνης δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από την «εξωτική» φτώχεια των εκατομμυρίων εξεγερμένων της Βραζιλίας.

Η «ειρήνη» τους είναι αδίστακτη. Τα 50 εκατομμύρια των Αμερικανών που περίσσεψαν από το «αμερικανικό όνειρο», το τέλος του οποίου εξήγγειλε και επισήμως ο Ομπάμα. Τα εκατοντάδες εκατομμύρια των «απελευθερωμένων» της Ρωσίας και του «σιδηρού παραπετάσματος». Τα δισεκατομμύρια των εξαθλιωμένων στα φασονάδικα της Κίνας και της Ινδίας. Τα εκατομμύρια επί εκατομμυρίων στην Ισπανία, στην Ιταλία, στην Ιρλανδία, στην Πορτογαλία, στην Ελλάδα, είναι οι αιχμάλωτοι της «ειρήνης» τους. Του μονομερούς, δηλαδή, ταξικού πολέμου που διεξάγεται σε κάθε γωνιά του πλανήτη της καπιταλιστικής κρίσης και της καπιταλιστικής «ανάπτυξης».
Αυτή είναι η «ειρήνη» στον καπιταλιστικό κόσμο τους. Στον κόσμο των μονοπωλίων, των πολυεθνικών, των πετρελαϊκών, των εταιρειών του στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος, τόσο ειδεχθής και τόσο φρικαλέα είναι η «ειρήνη» τους, όσο κτηνώδης είναι ο πόλεμός τους. Ο πόλεμός τους είναι η συνέχιση της «ειρήνης» τους. Και η «ειρήνη» τους δεν είναι παρά μια όλο και πιο αδυσώπητη μορφή εφαρμογής του πολέμου τους.
Ούτε τον πόλεμό τους θέλουμε, ούτε την «ειρήνη» τους.

Ριζοσπάστης, 27/8/2013

Διαβάστε περισσότερα

Αυτοδιοικητικές εκλογές 2014: Το μήνυμα είναι η ανατροπή και όχι η απλή διαχείριση

Άρθρο του Πάνου Ε. Παπαδόπουλου

Θα αποτελούσε κοινοτυπία να επαναλάβει κανείς την καταστρεπτική μανία των μνημονίων ενάντια στην ανάπηρη και “καχεκτική” Τοπική Αυτοδιοίκηση. Και ο «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ» αποτέλεσε και αποτελεί ένα εξαιρετικό όχημα για την υλοποίηση και εφαρμογή αυτής της πολιτικής. Και βέβαια η ηγεσία της ΚΕΔΕ συνειδητά πρόθυμη και συνεργός σ’ αυτή την προσπάθεια, είναι πλέον ξεκάθαρα οργανικό μέρος των κυβερνητικών μεθοδεύσεων. Οι νεκροθάφτες ενός λαϊκού θεσμού δεν βρίσκονται εκτός των τειχών, αλλά και εντός της ίδιας της Τ.Α.

Η προσεχής λοιπόν εκλογική αναμέτρηση στους Δήμους και τις Περιφέρειες προσλαμβάνει ιδιαίτερη αξία. Τα διλήμματα είναι σαφή και ζητούν απάντηση:

Ø   Θα υπάρξει ένας Δήμος που θα λειτουργεί στα πλαίσια της σημερινής οικονομικής και θεσμικής καχεξίας και αδιαφάνειας ή ένας Δήμος που θα διεκδικεί, θα υπερασπίζεται τις κοινωνικές ανάγκες, θα καλυτερεύει τις υπηρεσίες στους Δημότες του και θα διεκδικεί την οικονομική του αυτοτέλεια;

Ø   Θα συντηρηθεί ένα σύστημα πολιτικής εξουσίας που είναι ξένο προς τους πολίτες και διαπλέκεται καθημερινά με οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα ή θα εγκαθιδρυθεί ένας σύστημα νέων θεσμών αντιπροσώπευσης και έκφρασης των Δημοτών (εμβάθυνση τοπικής δημοκρατίας, υπέρβαση δημαρχοκεντρικού μοντέλου, ενίσχυση κοινωνικού ελέγχου, διαφάνεια και αντιμετώπιση τοπικών πελατειακών σχέσεων);

Ø   Η καλλικρατική αυτή αντίληψη σε τοπικό επίπεδο, μεταξύ άλλων, έδωσε τα “αποτελέσματά” της:

ü  Κατάργηση του ΤΕΙ Μεσολογγίου, ως αυτόνομου Πανεπιστημιακού Ιδρύματος.

ü  Ουσιαστική υποβάθμιση του Νοσοκομείου, με διοικητική αρχικά και πλήρη στη συνέχεια ενσωμάτωσή του στο Νοσοκομείο του Αγρινίου, με απαξίωση της Δημόσιας Υγείας.

ü  Ουσιαστική υποβάθμιση των Κέντρων Υγείας.

ü  Απόρριψη χρόνιων και βασικών αιτημάτων της πόλης (Εφετείο).

ü  Κίνδυνος ακύρωσης υλοποίησης άλλων δομών (π.χ. Αρχαιολογικό Μουσείο).

ü  Εγκατάλειψη κοινωνικών δομών του Δήμου και βασικών προγραμμάτων που έχουν μπει στην κλίνη του Προκρούστη (π.χ. «Βοήθεια στο σπίτι»).

ü  Διακοπή λειτουργίας γραφείου ΟΑΕΕ στο Μεσολόγγι.

ü  Προοπτική ξεπουλήματος Δημοσίων χώρων και υποβάθμιση του περιβάλλοντος (επιχειρούμενη ιδιωτικοποίηση Αλυκών).

ü  Οικονομική κατάρρευση δικτύων παροχής δημόσιων αγαθών, όπως ύδρευση, αποχέτευση και καθαριότητα (επιχειρούμενη κατάργηση Δημοτικών επιχειρήσεων και ιδιωτικοποίηση αυτών).

ü  Απόλυτη εγκατάλειψη και μαρασμός πρώην Δήμων, Δημοτικών και τοπικών κοινοτήτων, με αποτέλεσμα την παντελή απουσία κοινωνικής συνοχής και συναίνεσης στον ενιαίο «Καλλικρατικό» Δήμο, μεταξύ των δημοτών του, με ό,τι αυτό συνεπάγεται στην αποτελεσματική λειτουργία του.

ü  Έλλειψη στοιχειώδους μηχανισμού, μέσων και προσωπικού που θα στηρίζει την Τ.Α. στις νέες της αρμοδιότητες.

Οι Δημοτικές Αρχές των τελευταίων χρόνων απαξίωσαν και το θεσμό και την πόλη. Η Αυτοδιοίκηση που ζήσαμε δεν είναι σε καμιά περίπτωση η Αυτοδιοίκηση που οραματιζόμαστε. Μικροπολιτικές χωρίς όραμα και στόχευση. Επανάπαυση στις δάφνες της Ιερής Πόλης. Πολιτικές προσωπικής προβολής που πίσω δεν έχουν αφήσει τίποτε το ουσιαστικό. Η Δημοτική Αρχή κινείται μεταξύ ενός δια κοινού οφθαλμού φθηνού επικοινωνιακού παιχνιδιού και επενδύει στο “σύνδρομο του σκαντζόχοιρου”. Όμως όλα αυτά κάποια στιγμή έχουν ένα ωραίο(;) τέλος. Και τότε ο βασιλιάς είναι γυμνός αν κοιτάξουμε τους καθρέφτες. Επ’ αυτού θα επανέλθουμε αναλυτικά και με στοιχεία.

Σήμερα λοιπόν αυτό που προέχει είναι οι νέες αυτοδιοικητικές κινήσεις – παντού και στο Δήμο μας – δεν μπορεί να απευθύνονται σε κόμματα, ούτε σε εκτεθειμένους τοπικούς παράγοντες – που δεν είναι λίγοι – αλλά στην κοινωνία, στους πολίτες, σε φορείς και ομάδες που έχουν αποστασιοποιηθεί από τα μνημόνια και το «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ» είναι διατεθειμένοι να συζητήσουν μια άλλη πρόταση που βρίσκεται στη βάση αυτών που περιγράψαμε στην αρχή του κειμένου. Μιλάμε δηλαδή για ένα διαφορετικό μοντέλο Αυτοδιοίκησης! Ας μετατρέψουμε λοιπόν το χρόνο σε δικό μας σύμμαχο ξεκινώντας ένα ωραίο και διαφορετικό Αυτοδιοικητικό ταξίδι. Κανείς δεν έχει να χάσει. Όλοι θα κερδίσουμε!        

Διαβάστε περισσότερα

Ο χάρτης της διαθεσιμότητας για 6.800 δημόσιους υπαλλήλους - ποιοι φεύγουν και από πού

Κλήρωσε η διαθεσιμότητα για περίπου 6.800 δημοσίους υπαλλήλους κατά τη χθεσινή συνεδρίαση του Κυβερνητικού Συμβουλίου Μεταρρύθμισης υπό τον Πρωθυπουργό. Πρόκειται για υπαλλήλους υπηρεσιών των υπουργείων, οι οποίοι κρίνονται πλεονάζοντες και θα τεθούν στο καθεστώς αυτό έως το τέλος Σεπτεμβρίου.

Μαξιλάρι ασφαλείας, ώστε να μη βρεθεί προ εκπλήξεως στη νέα αξιολόγηση από την τρόικα, έθεσε σε εφαρμογή η κυβέρνηση ανεβάζοντας τον αριθμό των υποψήφιων διαθεσίμων κατά τη χθεσινή συνεδρίαση του Κυβερνητικού Συμβουλίου. Ειδικότερα, βάσει των στοιχείων θα εκδοθούν κοινές υπουργικές αποφάσεις μέσα στις επόμενες ημέρες για την κατάργηση περισσότερων από 6.500 θέσεων, γεγονός που δίνει τη δυνατότητα να οδηγηθούν σε διαθεσιμότητα αντίστοιχοι υπάλληλοι.

ΣΤΟΧΟΣ. Τα απόλυτα νούμερα που δίνει το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης αναφέρουν ότι ήδη έχουν τεθεί σε διαθεσιμότητα βάσει νομοθετικών διατάξεων 4.401 υπάλληλοι (σχολικοί φύλακες, καθηγητές τεχνικών λυκείων κ.ά.) και υπολείπονται για τον μνημονιακό στόχο των 12.500 άλλοι 8.099 υπάλληλοι. Εξ αυτών, οι 3.000 θα καλυφθούν από δημοτικούς αστυνομικούς, καθώς έχει ψηφιστεί ρύθμιση για υπαγωγή τους από τις 23 Σεπτεμβρίου σε διαθεσιμότητα και εκτιμάται ότι από τους 3.500 απασχολουμένους στις υπηρεσίες αυτές, μετά και τις προβλεπόμενες εξαιρέσεις, θα τεθούν στο καθεστώς 3.000. «Μένουν 5.099 υπάλληλοι που θα προέλθουν από τα υπουργεία», ανέφεραν χθες από το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης. Ωστόσο οι σχεδιασμοί αναδιάρθρωσης των υπηρεσιών στα υπουργεία, οι οποίοι παρουσιάστηκαν χθες, φέρνουν σε διαθεσιμότητα πάνω από 6.800 εργαζομένους στο Δημόσιο. Η διαφορά αυτή κρίθηκε αναγκαία προκειμένου να διασφαλιστεί ότι δεν θα προκύψουν την τελευταία στιγμή κενά στην επίτευξη του στόχου των 12.500 διαθεσίμων.

Μόνον από τα υπουργεία Παιδείας και Υγείας προβλέφθηκε υπαγωγή σε διαθεσιμότητα 1.500 διοικητικών υπαλλήλων κυρίως των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων και 1.735 εργαζομένων ως νοσηλευτικού και διοικητικού προσωπικού αντιστοίχως. Παράλληλα, τη δεξαμενή της διαθεσιμότητας θα συμπληρώσουν 485 καθαρίστριες τετράωρης απασχόλησης από το υπουργείο Οικονομικών - όπου θα καταργηθεί όλος ο κλάδος - ενώ σημαντική συνεισφορά προέρχεται από το υπουργείο Εργασίας κυρίως από το προσωπικό των ασφαλιστικών ταμείων (ΟΑΕΔ, ΟΑΕΕ, ΟΓΑ, ΕΤΕΑ κ.λπ.).

Περίπου 760 υπάλληλοι θα προέλθουν από το υπουργείο Υποδομών, εκ των οποίων 330 από τα Ταμεία Αποκατάστασης Σεισμοπλήκτων, 300 από την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (κυρίως μετακινηθέντες σε αυτήν από την πρώην Ολυμπιακή Αεροπορία) και οι υπόλοιποι από υπηρεσίες της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εργων.

Διοικητικό και τεχνικό προσωπικό θα καλύψει 410 και 250 θέσεις, αντιστοίχως, των υπουργείων Εθνικής Αμυνας και Πολιτισμού. Κατά τη χθεσινή συνεδρίαση εκκρεμότητες διαπιστώθηκαν ως προς τους 500 διαθεσίμους του υπουργείου Δημόσιας Τάξης, ενώ επανεξέταση θα γίνει και για το πλεονάζον προσωπικό της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού και κάποιων υπηρεσιών του υπουργείου Δικαιοσύνης.

ΛΥΣΕΙΣ. «Θέλουμε να είμαστε σίγουροι ότι δεν θα υπάρξει εμπλοκή όπως την προηγούμενη φορά, όταν η τρόικα απέρριψε μέρος των κατηγοριών εργαζομένων προς διαθεσιμότητα και την τελευταία στιγμή αναζητούσαμε εναλλακτικές λύσεις», σχολιάζουν στελέχη του Δημοσίου. «Σε κάθε περίπτωση, αν όλα πάνε καλά, δεν πρόκειται να δώσουμε ονοματεπώνυμα για περισσότερους από τους 12.500 υπαλλήλους που προβλέπει ο στόχος», προσέθεταν με νόημα, διευκρινίζοντας ότι είναι διατεθειμένοι να τηρήσουν τις δεσμεύσεις, αλλά «δεν θα κάνουμε και δώρο στην τρόικα».

Οσοι κριθούν πλεονάζοντες, πέραν του στόχου για τον ερχόμενο Σεπτέμβριο, θα βρεθούν ωστόσο στον προθάλαμο της εξόδου από το Δημόσιο για διάστημα οκτώ μηνών καθώς θα αποτελέσουν μέρος του επόμενου κύματος διαθεσιμότητας, αφού απαιτείται έως το τέλος του έτους να έχουν υπαχθεί στο καθεστώς αυτό άλλοι 12.500 υπάλληλοι.

Αγκάθι για το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης εξακολουθεί να αποτελεί η αποστολή στοιχείων σχετικά με τις κενές θέσεις σε φορείς του Δημοσίου, τα οποία θεωρεί καθοριστικής σημασίας προκειμένου να επιτευχθεί η μετακίνηση των υπαλλήλων που θα τεθούν σε διαθεσιμότητα.

Για τον λόγο αυτόν, εξάλλου, ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης Κυριάκος Μητσοτάκης επανέλαβε χθες τη σημασία της κινητικότητας. «Δεν αποτελεί μόνο υποχρέωση της χώρας μας έναντι των πιστωτών, αλλά είναι και ένα θετικό εργαλείο που τελικά θα οδηγήσει στην καλύτερη αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού του Δημοσίου», ανέφερε.

Διαβάστε περισσότερα

Κοινωνία έτοιμη να εκραγεί

Δραματικά έχει βαρύνει το οικονομικό και κοινωνικό κλίμα στη χώρα μας τον τελευταίο έναν-ενάμιση μήνα. Για όποιον δεν το έχει καταλάβει, η Ελλάδα βρίσκεται πάλι στα πρόθυρα νέας κοινωνικής έκρηξης. Μια σπίθα λείπει, ένα τυχαίο γεγονός για να σημειωθεί νέα ανάφλεξη. Δεν υπάρχει κοινωνική τάξη, κοινωνικό στρώμα, ομάδα εργαζομένων που να μη θεωρεί την κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου εχθρική απέναντι στα συμφέροντά της. Ολοι ανεξαιρέτως οι επιχειρηματίες μιλούν για επικείμενη κατάρρευση της αγοράς. Για μείωση πωλήσεων που τους έχει φέρει στα πρόθυρα της απόγνωσης. Για ολοκληρωτική άρνηση των τραπεζών να τους χρηματοδοτήσουν ή για επιτόκια δανεισμού που ξεπερνούν το 8% ή και το 10% για μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
Να φάει τα λεφτά ακόμη και των... τραπεζών (!) προσπαθεί η κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου. Να τους φάει δηλαδή τα επιπλέον χρήματα που μάζεψαν με την ανακεφαλαιοποίηση. Οι τραπεζίτες αρνούνται να τα δώσουν, γιατί τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια έχουν εκτιναχθεί και είναι βέβαιο ότι θα χρειαστεί νέα ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών!
Κοινωνικό πογκρόμ κάνουν ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος. Απολύουν χιλιάδες εκπαιδευτικούς, χιλιάδες εργαζόμενους στα νοσοκομεία, χιλιάδες εργαζόμενους στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, χιλιάδες δημοτικούς αστυνομικούς και πάει λέγοντας. Σε εργασιακό νεκροταφείο έχουν μετατρέψει τη χώρα. Κατά εκατοντάδες χιλιάδες οι Ελληνες πετιούνται στη χωματερή των ανέργων από την κυβερνητική πολιτική που ασκείται κατ' εντολήν των Γερμανών και της ΕΕ. Η κοινωνική εξαθλίωση απλώνεται με καλπάζοντες ρυθμούς. Ο πρωθυπουργός νομίζει ότι αφού δεν ξεσηκώθηκε ο κόσμος μέχρι τώρα, αποκλείεται να ξεσηκωθεί και στο μέλλον. Πολύ σύντομα θα διαπιστώσει ότι αυτός ο συλλογισμός του είναι εντελώς λανθασμένος.
Η οργή ξεχειλίζει. Διεισδύει σε κοινωνικές ομάδες που ούτε τις φαντάζεται η κυβέρνηση - συμπεριλαμβανομένων των στρατιωτικών αλλά και των αστυνομικών, με την εξαίρεση των «πραιτωριανών» των ΜΑΤ. Αλλάζουν οι διαθέσεις των πολιτών. «Γιατί δεν ξεσηκώνεται ο κόσμος;» ρωτούσαν μέχρι τώρα όλοι, βγάζοντας τον εαυτό τους απέξω. «Είμαστε τόσο ηλίθιοι και δεν ξεσηκωνόμαστε;» είναι η φράση που ακούμε τους τελευταίους δύο μήνες. Η επάνοδος του πρώτου πληθυντικού δεν προοιωνίζεται τίποτα καλό για την κυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ. Είναι το τελευταίο στάδιο πριν από την κυοφορούμενη νέα κοινωνική έκρηξη.
Πού θα οδηγήσει η έκρηξη αυτή δεν το γνωρίζουμε. Το τυφλό μίσος εναντίον όλων των πολιτικών που έχουν συμμετάσχει στη διακυβέρνηση της χώρας, αυτοί ή τα κόμματά τους, είναι το συναίσθημα που κυριαρχεί. Σε εκατοντάδες χιλιάδες άτομα με κατώτερο πολιτικό κριτήριο συμπαρασύρει μάλιστα το μίσος αυτό και τα κόμματα που δεν έχουν ποτέ κυβερνήσει.
Αριστερή στροφή, πάντως, προς μια φιλολαϊκή μετατόπιση της ασκούμενης πολιτικής είναι αδύνατη, αν προηγουμένως δεν υπάρχει ηγεμονία της αριστερής πολιτικής - και κάτι τέτοιο δεν παρατηρείται στην Ελλάδα σήμερα.
Το «κοινωνικό αντάρτικο» που διεξάγουν όλο και περισσότερες δεκάδες χιλιάδες εργαζομένων με δυναμικό ή ηπιότερο τρόπο αναζητεί επειγόντως πολιτική διέξοδο. Αν δεν μπορέσει να του τη δώσουν ο ΣΥΡΙΖΑ και η υπόλοιπη Αριστερά, τότε θα καταστεί εφικτός ο εγκλωβισμός αυτών των μαζών στην «αντισυστημική» υποκρισία της Ακροδεξιάς. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα εξελιχθούν έτσι τα πράγματα.

Διαβάστε περισσότερα