Η Αριστερά και οι συμμαχίες

Αντώνης Δελλατόλας

Μπορεί η πολιτική ζωή πολλές φορές, από μια πρώτη ματιά, να μας επιφυλάσσει εκπλήξεις, αλλά, αν αναλύσει κανείς με προσοχή την επικαιρότητα για την εκάστοτε φορά που νομίζει ότι ήρθαν τα πάνω κάτω, θα διαπιστώσει ότι η τάδε ή η δείνα εξέλιξη ήταν σχεδόν αναπόφευκτο να συμβεί – ή, πολλές φορές, μοιάζει λες και ήταν... προγραμματισμένη.

Αναφέρομαι κυρίως στις πολιτικές συνεργασίες που διαμορφώνουν προϋποθέσεις κυβερνητικής σύμπραξης (Ν.Δ. - ΚΚΕ - ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ, Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ, Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ).

Ο κόσμος κυρίως για τέτοιου τύπου συνεργασίες δείχνει το ενδιαφέρον του, αφού αφορούν τη διακυβέρνηση της χώρας – άρα καθορίζουν σε σημαντικό βαθμό την ποιότητα ζωής του καθενός –, και όχι για τις ατέρμονες και τις, πολύ συχνά, προσχηματικές συζητήσεις για «μια ευρύτερη συνεργασία των δυνάμεων της Αριστεράς» ή τα φόρα για «τον νεοφιλελευθερισμό και το μέλλον της Κεντροδεξιάς».

Αυτήν την περίοδο, τα αποτελέσματα της σύμπραξης του ΠΑΣΟΚ με τη Ν.Δ. του Σαμαρά είναι αυτά που θα καθορίσουν σε σημαντικό βαθμό τις εξελίξεις, αφού από την ακολουθούμενη κυβερνητική πολιτική θα εξαρτηθούν οι μελλοντικές συνεργασίες μετά τις εκλογές.

Εκείνο που μπορώ να προβλέψω, είναι ότι ο «γάμος» μεταξύ Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ δεν θα έχει καλό τέλος. Οι συνέπειες της εφαρμογής του μνημονίου στην κοινωνία θα «πληρωθούν» από τους πολίτες στις κάλπες – είτε αυτές στηθούν πρόωρα είτε προς τη λήξη της τετραετίας –, και μάλιστα χωρίς εκπτώσεις!

Θα μου πείτε, παριστάνεις τον μάντη Κάλχα; Θα το έλεγα και έτσι, αφού αυτήν την αίσθηση έχω, αυτή γράφω.

Υπό αυτήν την έννοια, μετά την αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ από το κυβερνητικό σχήμα, το ενδιαφέρον στρέφεται στις προοπτικές και στις δυνατότητες συνεργασιών που θα επιδιώξει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Οι φημολογούμενες συζητήσεις ανάμεσα στη ΔΗΜΑΡ και σε πρώην στελέχη του ΠΑΣΟΚ στερούνται οποιασδήποτε σοβαρής προοπτικής, κυρίως για έναν λόγο. Οι περισσότεροι από αυτούς υπήρξαν και εξακολουθούν να είναι ένθερμοι υποστηρικτές του μνημονίου και των τροϊκανών, με τέτοια ζέση και... συνέπεια που θα ζήλευε και ο Στουρνάρας!

Εκείνο που μένει λοιπόν για τον ΣΥΡΙΖΑ, είναι να διαμορφώσει μια πρόταση εξουσίας και να τη βάλει πάνω στο τραπέζι, προσκαλώντας για συζήτηση και συμφωνία τις δυνάμεις της Αριστεράς. Χωρίς αποκλεισμούς, αλλά και χωρίς «κρυφές» ατζέντες.

Το ποιοι, κατά τη γνώμη μας, έχουν τη δυνατότητα και τη θέληση να μετάσχουν σε μια τέτοια συμμαχία που μπορεί να καταλήξει σε κυβερνητικό σχηματισμό, θα διαφανεί πολύ σύντομα.

Εδώ θα είμαστε να το σχολιάσουμε στο επόμενο σημείωμα.

Διαβάστε περισσότερα

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΥ

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Ο τόμος αυτός είναι μια κριτική ανθολογία που καλύπτει το σύνολο των μελετών και κριτικών κειμένων για το έργο και την προσωπικότητα του ποιητή Άγγελου Σικελιανού. Στα Προλεγόμενα, επιχειρεί να δώσει μια πλήρη εποπτεία και κριτική αποτίμηση της βιβλιογραφίας, από το 1909 (έκδοση του Αλαφροΐσκιωτου) έως τις μέρες μας. Στην Ανθολογία, που ακολουθεί, προσφέρει τα πιο αντιπροσωπευτικά κείμενα και τις πιο αξιόλογες κριτικές και ερμηνευτικές απόψεις, θετικές ή αντιρρητικές. Γράφτηκε ότι ο Σικελιανός είναι ο ποιητής του μέλλοντος. Και, όπως φαίνεται, το μέλλον για το οποίο μιλούσαν στη δεκαετία του 1950, είναι ήδη παρόν, καθώς στον αρχόμενο 21ο αιώνα το έργο του Σικελιανού αποχτά μια συνταρακτική επικαιρότητα. Αν πρέπει λοιπόν να συνοψίσουμε τις εκτιμήσεις της κριτικής για την επικαιρότητα του Σικελιανού, θα σημειώναμε ότι ο ποιητής ήταν ο πρώτος που, σε ανύποπτο χρόνο, αντιμετώπισε θεωρητικά την προοπτική μιας παγκόσμιας κοινωνίας, αλλά στην κατεύθυνση της αναθεώρησης και όχι της επιβολής του κυρίαρχου δυτικού μοντέλου. Αναθεώρησης με γνώμονα ένα οικουμενικό πολιτισμικό πρότυπο που να υπηρετεί κι όχι να αλλοτριώνει τον άνθρωπο, να συνθέτει και όχι να ισοπεδώνει τις πολιτισμικές παραδόσεις των λαών, να απελευθερώνει και να εξασφαλίζει κι όχι να υποδουλώνει και να αφανίζει τις πατρίδες και τους λαούς.

Ερατοσθένης Καψωμένος

Εισαγωγή στην ποίηση του Σικελιανού – Διαβάστε το

Διαβάστε περισσότερα

3o Αgrinio Jazz Festival

To 3o Αgrinio Jazz Festival πιστό στο καθιερωμένο του ραντεβού επιστρέφει στις 6 και 7 Σεπτεμβρίου 2013 στο Κηποθέατρο Αγρινίου. Με ένα δυνατό line - up απαρτιζόμενο από ξένους και Έλληνες καλλιτέχνες προσκαλεί και φέτος το κοινό του Αγρινίου σε μια ξεχωριστή μουσική γιορτή.

Jazz standards, original συνθέσεις, αυτοσχεδιασμοί αλλά και προβολές, εκθέσεις, masterclasses και παράλληλες εκδηλώσεις, θα συνθέσουν το μουσικό διήμερο της διοργάνωσης, μεταμορφώνοντας την πόλη του Αγρινίου σε έναν τόπο ανακάλυψης και διαπολιτισμικού διαλόγου με άξονα την Jazz μουσική.

Την πρώτη μέρα του φεστιβάλ ανοίγει ο κιθαρίστας Davide Zambon από την Ιταλία πλαισιωμένος από τον Ούγγρο Αttila Gyarfas στα ντράμς και τον Αγρινιώτη Γρηγόρη Θεοδωρίδη στο κοντραμπάσσο.

Μια προσέγγιση στον μελωδικό και ψυχεδελικό κόσμο των Pink Floyd μας επιφυλάσσει για τη συνέχεια ο τρομπετίστας Ανδρέας Πολυζογόπουλος μ΄ ένα  κουαρτέτο (Kωστής Χριστοδούλου στα Keyboards, Srdjan Ivanovic στα drums –electronics και Βασίλης Στεφανόπουλος στο double bass), που αιωρείται ανάμεσα στην jazz και την ηλεκτρονική μουσική.

Organ jazz με standards και original συνθέσεις θα κλείσει την πρώτη μέρα του φεστιβάλ από τον  ταλαντούχο νέο Ισραηλινό κιθαρίστα Shahar Elnatan,  τον σπουδαίο Γιώργο Κοντραφούρη στο όργανο, τον πολλά υποσχόμενο Βασίλη Ποδαρά στα ντραμς και τον εξαιρετικό Δημήτρη Τσάκα στο σαξόφωνο.

Τη δεύτερη μέρα του φεστιβάλ ανοίγουν οι γνωστοί μας Possible Trio από το Αγρίνιο με τους Σεραφείμ Φεγγούλη στα ντράμς, Παντελή Τζιάλα στην κιθάρα  και Μένιο Γούναρη στο πιάνο.

Κοντραμπάσο και φωνή σ' ένα μουσικό διάλογο θα  ταξιδέψει στη συνέχεια τους ακροατές σε γνωστά τζαζ μονοπάτια H Αλεξάνδρα Λερτά με την αιθέρια φωνή της Ιn duologue με τον μπασίστα Βασίλη Στεφανόπουλο,

Για το τέλος του φεστιβάλ ο γνωστός πιανίστας Juraj Stanik έρχεται από την Ολλανδία να παίξει εμπνευσμένος από τους Herbie Hancock, Mulgrew Miller, John Coltrane, Miles Davis και άλλους σπουδαίους μουσικούς της Jazz, με τον δικό του μοναδικό τρόπο. Μαζί του o ολλανδός ντράμερ David Barker και ο ισπανός σαξοφωνίστας Furni Gomez

Παρασκευή 6 &  Σάββατο 7 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2013

ΚΗΠΟΘΕΑΤΡΟ ΑΓΡΙΝΙΟΥ  ΩΡΑ ΕΝΑΡΞΗΣ: 9.00

ΟΙΚ.ΕΝΙΣΧΥΣΗ: ΤΑΜΕΙΟ ΕΙΣΟΔΟΥ: 10 €

                            ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ: 8 € ΜΟΝΟΗΜΕΡΟ 12€ ΔΙΗΜΕΡΟ

ΣΗΜΕΙΑ ΠΡΟΠΩΛΗΣΗΣ: ΤΡΥΠΟΚΑΡΥΔΟΣ COFFEE-BAR (ΠΕΖΟΔΡΟΜΟΣ ΗΛΙΑ ΗΛΙΟΥ)

                                             ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ «ΣΕΙΡΙΟΣ» (Π.ΣΟΥΛΟΥ 3)

Διαβάστε περισσότερα

Σκληρή απάντηση του διαχειριστή του MessolonghiNews προς τον Δήμαρχο Π. Κατσούλη!

Υβριστική επίθεση του δημάρχου Μεσολογγίου σε βάρος του MessolonghiNews!

Την περασμένη Τρίτη 20/8 είχαμε δημοσιεύσει σχόλιο σχετικά με την «πολιτικάντικη» στάση του δημάρχου Μεσολογγίου στο ζήτημα της διαθεσιμότητας των σχολικών φυλάκων (διαβάστε εδώ). Για το σχόλιο μας αυτό η αλήθεια είναι ότι λάβαμε απάντηση από το γραφείο τύπου του δήμου Μεσολογγίου που έδινε «εξηγήσεις»…

Η αλήθεια επίσης, είναι ότι επειδή το συγκεκριμένο ζήτημα είναι σοβαρό και δεν προσφέρεται για «πολιτική» δεν προβήκαμε στην άμεση δημοσιοποίηση της «απάντησης» του δήμου, προκειμένου να προβούμε σε περαιτέρω διερεύνηση του ζητήματος.

Σήμερα, ο κύριος δήμαρχος προέβη σε μια χωρίς προηγούμενο, υβριστική επίθεση, σε βάρος του MessolonghiNews, μέσω δελτίου τύπου που κατά την προσφιλή του τακτική την «βάπτισε» καταγγελία.

Όσο κι αν προσπαθήσετε, τόσο στην «απάντηση» που μας έστειλε όσο και στη σημερινή «καταγγελία» σε κανένα σημείο, δεν υπάρχει ΔΙΑΨΕΥΣΗ του γεγονότος ΟΤΙ ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ ΚΑΤΑΡΓΗΘΗΚΑΝ 13 ΘΕΣΕΙΣ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ.

Επειδή η ουσία του σχολίου μας, βρίσκεται σε αυτό το γεγονός, είναι προφανές ότι ο κύριος δήμαρχος για να καλύψει την «αβελτηρία» του επιλέγει μια άλλη προσφιλή του τακτική, να μετακυλήσει την ευθύνη σε άλλους…

Έτσι ως MessolonghiNews απευθύνουμε στον κύριο δήμαρχο τα εξής ερωτήματα:

• Καταργήσατε ή όχι τις θέσεις σχολικών φυλάκων;
• Υπάρχει ή όχι πράξη νομοθετικού περιεχομένου που ακόμη κι αν δεν υπογράψετε εσείς απολύσεις, το προσωπικό απολύεται αυτόματα;
• Αποστείλατε ή όχι έγγραφο στους διευθυντές των σχολικών μονάδων του δήμου ώστε αυτοί να μεριμνήσουν για την φύλαξη των κτηρίων;

Ενδεχομένως κύριε δήμαρχε να μας πείτε ότι προβήκατε σε αυτές τις ενέργειες, χωρίς τη θέλησή σας… Όμως προβήκατε… και επιβεβαιώσατε μια ακόμη προσφιλή σας πρακτική, αυτή της «ανακολουθίας λόγων και έργων».

Το δεύτερο ερώτημα είναι και η συνέχεια της έρευνας που κάναμε για το ζήτημα.

Όσον αφορά τα όσα μας καταλογίζετε, περί μη αντικειμενικότητας κλπ. θέλουμε να υπενθυμίσουμε τόσο σε εσάς όσο και στο αναγνωστικό μας κοινό μόνο τούτο:

Το MessolonghiNews λειτουργεί από τον Σεπτέμβριο του 2007 και από τότε υπήρχε το όνομα μας ως διαχειριστή.  Έως και τον Δεκέμβριο του 2010 ήμουν ειδικός συνεργάτης τύπου του πρώην δημάρχου Μεσολογγίου, Γιάννη Αναγνωστόπουλου.

Στο διάστημα αυτό στο MessolonghiNews πάντα δημοσιευόταν ανακοινώσεις, σχόλια κλπ. των τότε παρατάξεων της αντιπολίτευσης του δήμου Μεσολογγίου. Ας μας διαψεύσουν οι κ.κ. Τέγας, Πρεβεζάνος, Μουρκούσης, Μαργαρίτης. Μια περιήγηση στο αρχείο μας μπορεί να πείσει τον οποιονδήποτε.

Επιπρόσθετα ως υπεύθυνος του γραφείου τύπου του δήμου Μεσολογγίου, έχοντας ρητή κατεύθυνση του κ. Γιάννη Αναγνωστόπουλου, η ενημέρωση για τη δραστηριότητα του δήμου δινόταν άμεσα και ταυτόχρονα προς όλα τα ΜΜΕ. Επίσης ποτέ δεν υπήρξε εκ μέρους μου, έμμεση ή άμεση παρέμβαση σε κανέναν δημοσιογράφο, για μη αρεστά σχόλια. Πολύ δε περισσότερο, καμιά δαπάνη δεν έγινε από το δήμο Μεσολογγίου – πλην της δημοσιότητας για τις Γιορτές Εξόδου – προς δημοσιογράφους, ΜΜΕ κλπ.

Δυστυχώς, κύριε δήμαρχε εσείς έχετε επιλέξει το «μοντέλο», της «αλά καρτ» ενημέρωσης μέσω συγκεκριμένου μέσου, το οποίο πλην ελαχίστων περιπτώσεων αναπαράγει αμάσητη τη «δημοσιογραφική» τροφή που του δίνετε.

Εννοείται μαθήματα εκ μέρους σας δημοσιογραφικής δεοντολογίας δεν δεχόμαστε διότι στη δημοσιογραφική μας διαδρομή εδώ και 15 και πλέον χρόνια πιστεύουμε ότι έχουμε περάσει τις εξετάσεις στο «συγκεκριμένο» μάθημα και δεν χρειαζόμαστε «φροντιστήριο», όπως χρειάζονται συνεργάτες σας και προσφιλή σας μέσα...

Ειλικρινά λυπούμαστε για τον κατήφορό σας… αναμένοντας την απάντησή σας στα ερωτήματα που σας θέσαμε.

Η καταγγελία του Δημάρχου:
 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ - ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΡΧΗ!

Διαβάστε περισσότερα

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ - ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΡΧΗ!

 Την Τρίτη 20 Αύγουστου τα messolonghinews ανάρτησε άρθρο με τίτλο «"Ποιος κοροϊδεύει ποιόν;" Τη μια μέρα δεσμευόταν για στήριξη και την επόμενη τους καταργούσε ο δήμαρχος Μεσολογγίου» . Επειδή όσα αναφέρονταν ήταν αναληθή, προς ενημέρωση των αναγνωστών στείλαμε σχετική απάντηση η όποια όμως ποτέ δεν αναρτήθηκε όπως η δημοσιογραφική δεοντολογία ορίζει.

Η στάση αυτή προκαλεί ποικίλα ερωτηματικά, καθώς ο διαχειριστής του συγκεκριμένου ‘’μέσου ενημέρωσης’’ ήταν έμμισθος υπεύθυνος του Γραφείου Τύπου στην προηγούμενη Δημοτική Αρχή και θα έπρεπε να γνωρίζει την δημοσιογραφική δεοντολογία! Καθώς φαίνεται το συγκεκριμένο μέσο βρίσκεται σε εντεταλμένη υπηρεσία και προσβάλλει την νοημοσύνη των αναγνωστών του όταν αυτοαποκαλείται αντικειμενικό ! Η αντικειμενικότητα του φαίνεται από την κάρτα επαφής που εμφανίζεται για το email επικοινωνίας στο όποιο διαχειριστής εμφανίζετε ο προηγούμενος δήμαρχος! Αυτό εξηγεί όλη τη συμπεριφορά και την αποκλειστικά αρνητική αντιμετώπιση της παρούσας δημοτικής αρχής. Η καθημερινή έγκαιρη και έγκυρη ενημέρωση χωρίς "προκαταλήψεις" και "δεσμεύσεις" που επικαλείται ο κ. Μαλαβέτας, είναι κάτι που δεν θα βρει ο αναγνώστης του στο blog που διαχειρίζεται. Και τα  όσα αναφέρει, ότι δήθεν είναι «ελεύθερος χώρος ανταλλαγής σκέψεων και απόψεων, χωρίς προκαταλήψεις και δεσμεύσεις», εκ της συμπεριφοράς του ανατρέπεται και μόνο αστεϊσμούς προκαλεί σε όποιον διαβάζει τη σχετική περιγραφή στην αρχική σελίδα.

 

Επειδή η ενημέρωση της κοινής γνώμης στις μέρες μας δεν γίνεται – ευτυχώς- μόνο από ένα ηλεκτρονικό μέσο, σας αποστέλλουμε την απάντηση στην ανάρτηση με τις απαραίτητες επεξηγήσεις. Η παρούσα δημοτική αρχή ποτέ δεν αρνήθηκε την οποιαδήποτε κριτική, αλλά δεν πρόκειται ποτέ να δεχτεί κατευθυνόμενα δημοσιεύματα που δημιουργούν ψεύτικες εντυπώσεις.

Η απάντηση στην ανάρτηση έχει ως εξής:

Σε απάντηση σχετικής ανάρτησης σας που καταχωρήθηκε στο messolonghinews.BlogSpot.gr με τίτλο «Ποιος Κοροϊδεύει ποιον…», στην οποία διατυπώνονται οι απόψεις σας και γίνονται σχόλια αναφορικά με τη στάση της δημοτικής αρχής και προσωπικά του δημάρχου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου Παναγιώτη Κατσούλη, στο θέμα της κατάργησης των οργανικών θέσεων σχολικών φυλάκων, τη διαθεσιμότητα και την απόλυση αυτών, σας ενημερώνουμε ότι:

Για το συγκεκριμένο θέμα η δημοτική αρχή και τα πολιτικά της όργανα, δεν λειτούργησαν μέχρι  σήμερα με «κορώνες», όπως εσείς αναφέρετε. Αντιθέτως ο ίδιος ο δήμαρχος εισηγήθηκε και έλαβε ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, ώστε να μην υπογράψει τις ατομικές διαπιστωτικές πράξεις διαθεσιμότητας. Φυσικά ουδεμία από αυτές έχει υπογράψει, για κανένα εκ των υπηρετούντων σχολικών φυλάκων, κάτι που έγινε από ελαχίστους δημάρχους πανελλαδικά και ας υφίσταται ο κίνδυνος της έκπτωσης από το αξίωμα.

Η υπογραφή της διαπιστωτικής πράξης κατάργησης των θέσεων προσωπικού ειδικότητας σχολικών φυλάκων που αναφέρετε, είναι επιβεβλημένη εκ του νόμου διοικητική πράξη - άρθρο 80 Ν. 4172/2013 (ΦΕΚ 167/Τ.Α/23-7-2013) - δεδομένου ότι ο ίδιος ο νόμος τις καταργεί από την ημεροχρονολογία δημοσίευσης του, ήτοι στις 23/7/2013, και είναι ανεξάρτητη πράξη από την έκδοση και υπογραφή της ατομικής πράξης διαθεσιμότητας κάθε σχολικού φύλακα υπαλλήλου του Δήμου, που εμείς έχουμε δεσμευτεί και δεν υπογράψαμε. Με αυτόν τον τρόπο αναγνωρίζουμε την αναγκαιότητα της εργασιακής τους παρουσίας στις υπηρεσίες του δήμου, και ας έχει καταργήσει ο νόμος τις συγκεκριμένες οργανικές θέσεις, ενώ τους παρέχεται η δυνατότητα της νομικής διεκδίκησης.

Αν επομένως επιχειρούσατε στοιχειωδώς να κάνετε αντικειμενική ενημέρωση, θα οφείλατε να ανατρέξετε στις ίδιες τις διατάξεις του νόμου, έτσι ώστε να έχουν τα σχόλια σας αντικειμενική υπόσταση ή να ζητήσετε ενημέρωση από το δήμο. Μόνο τότε η κοινή γνώμη και οι αναγνώστες του messolonghinews.blogspot.gr θα είχαν την πραγματική εικόνα των πράξεων της δημοτικής αρχής, που σε κάθε περίπτωση τις γνωρίζουν καλά οι σχολικοί φύλακες και το συνδικαλιστικό τους όργανο, στους οποίους σας προκαλούμε να ανατρέξετε.

Άλλωστε επί τετραετία θητεύσατε στο δήμο και πρέπει να γνωρίζετε τις διαδικασίες…

Διαβάστε περισσότερα

Αυτού γαρ και Ρόδος και πήδημα!

Σταύρος Χριστακόπουλος Καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ ετοιμάζεται να παρουσιάσει άξονες του προγράμματός του τις επόμενες ημέρες, δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο το ότι συν τω χρόνω τρόικα και συγκυβέρνηση συνεχώς αφαιρούν από τη χώρα χρηματοδοτικά εργαλεία, στα οποία η αξιωματική αντιπολίτευση είχε επενδύσει εδώ και καιρό. Προφανώς το ζήτημα δεν αφορά μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ. Αφορά τη χώρα και τις επόμενες κυβερνήσεις – είτε συμμετέχει ή κυριαρχεί σε αυτές η σημερινή αξιωματική αντιπολίτευση είτε όχι. 1. Ένα από τα εργαλεία στα οποία είχε ποντάρει το προηγούμενο διάστημα ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ένας κρατικός τραπεζικός πυλώνας. Αυτή η πιθανότητα όμως είναι μάλλον σκοτεινή, καθώς είναι εμφανής η πίεση της τρόικας για την επιστροφή των ανακεφαλαιοποιηθεισών τραπεζών στον ιδιωτικό τομέα. Προφανώς στο μέτωπο αυτό θα πρέπει να περιμένουμε τα αποτελέσματα των νέων stress tests και ότι θα τα ακολουθήσουν. Αν εδώ προσθέσουμε και την πίεση της τρόικας προς τις τράπεζες να απαλλαγούν τάχιστα από τον έλεγχο των δανείων που οι ίδιες χορήγησαν στο παρελθόν, είναι ένα σοβαρό ερώτημα το στάτους και ο ρόλος των ελληνικών τραπεζών τα επόμενα χρόνια. 2. Ως ένα άλλο εργαλείο είχε θεωρηθεί το ΕΣΠΑ. Η πρόθεση, όμως, της Γερμανίας να μετατρέψει τα κεφάλαια του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού σε «πακέτο βοήθειας» σημαίνει απλώς ότι τα κεφάλαια αυτά θα τεθούν υπό πλήρη ευρωπαϊκό – γερμανικό – έλεγχο και δεν μπορούν να λογίζονται ως πόροι ελεύθεροι προς χρήση, όπως θα έλπιζε η όποια επόμενη ελληνική κυβέρνηση. [Βεβαίως το θέμα αυτό είναι πολύ σοβαρότερο και θα το δούμε πολύ πιο αναλυτικά στο «Ποντίκι» την Πέμπτη, διότι η υπόθεση των κοινοτικών πόρων έχει διαστάσεις πολιτικού σκανδάλου]. 3. Ένα άλλο «όπλο», στο οποίο κάποια στιγμή έλπιζαν τόσο η συγκυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου όσο και (κρυφά) ο ΣΥΡΙΖΑ, είναι το τέλος του παρόντος μνημονίου και των εκβιασμών με τις δόσεις και τις υπο-δόσεις. Γι’ αυτό ο Στουρνάρας – τουλάχιστον όπως διαδίδουν οι αναλυτές που μεταφέρουν σχεδόν ανεπεξέργαστες τις απόψεις του ιδίου, του πρωθυπουργού και των παρατρεχάμενων – επιμένει στο «πρωτογενές πλεόνασμα». Έλπιζε – και ίσως ελπίζει ακόμη – ότι οι υποσχέσεις περί ρύθμισης του χρέους, σε περίπτωση πρωτογενούς πλεονάσματος, θα συνοδεύονταν με την ευχέρεια χρήσης χρηματοδοτικών και αναπτυξιακών εργαλείων που θα μπορούσαν να ανακουφίσουν μια ελληνική κυβέρνηση η οποία θα επένδυε πολιτικά σε μια επίφαση ανάπτυξης. Όμως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά: ● Ο μελλοντικός ρόλος των τραπεζών είναι άγνωστος. Μάλιστα, αν υπολογίσουμε ότι οι ελληνικές τράπεζες – ανεξαρτήτως ιδιοκτησίας – σχεδιάζεται να υποκατασταθούν, ως προς τη χρηματοδότηση αναπτυξιακών πρωτοβουλιών από ίδρυμα ελεγχόμενο από τη... Γερμανία, τότε και η χρηματοδότηση της υποτιθέμενης ανάπτυξης θα κατευθύνεται όπου κάνουν κέφι οι δανειστές! ● Το ΕΣΠΑ είναι δεσμευμένο και ελεγχόμενο – δεν μπορώ να θυμηθώ πόσοι σχετικοί και άσχετοι, σοβαροί και ασόβαροι, έχουν επικαλεστεί το ΕΣΠΑ ως αναπτυξιακό όπλο. Είναι απολύτως βέβαιο ότι θα διαψευστούν οικτρά. ● Ο Γερμανός τεχνοκράτης, στέλεχος της ΕΚΤ και λογιζόμενος ως υποψήφιος διθάδοχος – κάποια στιγμή – του Σόιμπλε Γιοργκ Άσμουσεν, στη χθεσινή συνέντευξή του στο «Βήμα της Κυριακής», ήταν ξεκάθαρος: Η Ελλάδα πρέπει να επιστρέψει στις αγορές! Μόνο που οι αγορές είναι πρακτικά και λογικά αδύνατον να δανείσουν μια χώρα σε αυτή την κατάσταση φθηνότερα από όσο τη δανείζει η τρόικα – ειδικά αν μειωθούν ή «επιμηκυνθούν» τα βάρη εξυπηρέτησης του χρέους. Τι θέλει, λοιπόν, η «αλεπού» (Γερμανία, τρόικα κ.λπ.) και «σπρώχνει» τη φαλιρισμένη Ελλάδα στο «παζάρι» (αγορές); Αντιφατικό φαίνεται – και είναι. Ποιος βλέπει την παγίδα; Φυσικά οι παρατηρήσεις επ’ αυτών είναι ατέλειωτες. Όμως το σοβαρό ζητούμενο παραμένει: Πώς η επόμενη ελληνική κυβέρνηση θα έχει στη διάθεσή της χρηματοδοτικά και αναπτυξιακά εργαλεία τα οποία θα μπορεί να διαχειριστεί αυτόνομα; Πριν μπούμε στον πειρασμό να δώσουμε την αβίαστη και... αυτονόητη απάντηση, ας απαιτήσουμε από τους διεκδικητές της εξουσίας στις επόμενες εκλογές – όποτε και αν γίνουν – να απαντήσουν πειστικά αυτό το ερώτημα. Διότι τα λόγια θα περισσέψουν, αλλά η ουσία, υπό τις παρούσες συνθήκες, θα παραμείνει: η διαδικασία μετατροπής της Ελλάδας σε προτεκτοράτο χωρίς ελπίδα διεξόδου συνεχίζεται και επιταχύνεται. Αν όμως η νυν συγκυβέρνηση είναι ταγμένη να υπηρετεί το πολιτικό και οικονομικό σχέδιο της τρόικας και ειδικότερα της Γερμανίας, το σύνολο της αντιπολίτευσης – και ειδικότερα ο ΣΥΡΙΖΑ – έχει την ευθύνη να «ζωγραφίσει» τον τρόπο με τον οποίο αυτή η χώρα όχι απλώς θα ανασάνει, αλλά θα σωθεί από τη διαγραφόμενη μετατροπή της σε «αποικία χρέους» και την απώλεια κάθε αυτοτέλειας και ανεξαρτησίας. Το «πήδημα» είναι γνωστό – για τη... Ρόδο ψάχνουμε, και μάλιστα χωρίς πυξίδα. Προτάσεις, πλιιιζ...

Διαβάστε περισσότερα

ΧΡΕΟΣ "ΜΑΜΟΥΘ" 321 ΔΙΣ ΠΝΙΓΕΙ ΤΗ ΧΩΡΑ!

Iskra: ΜΟΝΗ ΔΙΕΞΟΔΟΣ Η ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΚΑΙ Η ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΜΕ ΟΠΛΟ ΤΗ ΔΙΑΚΟΠΗ ΑΠΟΠΛΗΡΩΜΗΣ ΤΟΥ!

Εκτοξεύθηκε, πέρα από κάθε πρόβλεψη, το ύψος του δημοσίου χρέους στο τέλος του πρώτου εξαμήνου, φτάνοντας το γιγάντιο για τα ελληνικά δεδομένα ύψος των 321 δισ. ευρώ.

Να σημειωθεί ότι στο ύψος του χρέους δεν υπολογίζονται οι εγγυήσεις του Δημοσίου για δάνεια φορέων και επιχειρήσεων του τελευταίου, οι οποίες εγγυήσεις στη μεγάλη πλειοψηφία τους, καταπίπτουν στη συνέχεια, φορτώνοντας ισόποσα το δημόσιο χρέος.

Κυρίως, όμως, στο ύψος του δημοσίου χρέους δεν υπολογίζεται το αφανές χρέος που αντιπροσωπεύουν οι εγγυήσεις του Δημοσίου προς τις τράπεζες για τη δανειοδότησή τους από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) και το οποίο, λόγω αδυναμίας των τραπεζών και του Δημοσίου να το εξοφλήσουν, ισοδυναμεί στην ουσία με πρόσθετο δημόσιο χρέος. (Να υπογραμμίσουμε εδώ και την πρωτοφανή κερδοσκοπία των τραπεζών, που πραγματοποιείται μέσω τους ως άνω αφανούς χρέους, με τα τρίμηνα και εξάμηνα έντοκα γραμμάτια του Δημοσίου, τα οποία αγοράζουν οι τράπεζες με υψηλότατα επιτόκια, δανειζόμενες με σχεδόν μηδενικά επιτόκια από την ΕΚΤ και με εγγύηση του Δημοσίου!)

Το χρέος των 321 δισ. του τέλους του α’ εξαμήνου του2013 είναι σε απόλυτους αριθμούς μεγαλύτερο από το χρέος που είχε η Ελλάδα το 2009, προτού ξεσπάσει η κρίση, ενώ ως ποσοστό του ΑΕΠ, λόγω και της δραστικής μείωσης του τελευταίου, έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το χρέος, σύμφωνα με δημοσίευμα του "Βήματος", επιβαρύνθηκε κατά 16 δισ. ευρώ εντός του 2013 και είναι υψηλότερο κατά 18 δισ. ευρώ από τον Ιούνιο του 2012 που ήταν 303 δισ. ευρώ. Με δύο λόγια το δημόσιο χρέος κατά τον τελευταίο χρόνο αυξανόταν κατά το πρωτοφανές ποσό του 1,5 δισ. ευρώ το μήνα!

Το ύψος των τόκων, παρά τη μείωση των επιτοκίων, κινείται μεταξύ 11 και 12 δισ. ευρώ ετησίως. Το χρέος ξεπέρασε και οι τόκοι ανέβηκαν και πάλι στα ύψη που είχαν διαμορφωθεί πριν από το PSI.

Μπροστά σε αυτό το δυσθεώρητο ύψος του χρέους, που με τα σημερινά δεδομένα αντιστοιχεί στο 180% του ΑΕΠ και το οποίο ακόμα και αν επιτευχθεί πρωτογενές πλεόνασμα στον προϋπολογισμό, θα εξακολουθεί να επιβαρύνεται με το ύψος των τόκων, στο ίδιο το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης επικρατεί βαθύτατη ανησυχία όσο και αν αυτή επιχειρείται, ματαίως, να κρυφτεί από τα φώτα της δημοσιότητας.

ΑΕΝΑΟ ΧΡΕΟΣ - ΑΕΝΑΗ ΟΜΗΡΙΑ

Αφού το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους έχει αποκλειστεί μετά φανατισμού, πρώτα απ’ όλα από τη Γερμανία, όλη η συζήτηση για την ελάφρυνση του χρέους εντοπίζεται στην περαιτέρω μείωση (τρίτη κατά σειρά) των επιτοκίων του χρέους και σε μια νέα επιμήκυνση της εξόφλησής του,  που μπορεί για κάποια σημαντικά τμήματά του να φτάσει και τα 50 έτη.

Οι πιο αισιόδοξοι κύκλοι του Υπ. Οικονομικών, συνεπικουρούμενοι από τα οικονομικά επιτελεία των τραπεζών, π.χ. Alpha , προσπαθούν να διαβεβαιώσουν ότι η μείωση των επιτοκίων και η επιμήκυνση εξόφλησης του χρέους, μαζί με την επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων θα μειώσουν κατά πολύ το έλλειμμα και κατά συνέπεια, σε ένα βαθμό, το «χρηματοδοτικό κενό» (χρήματα που απαιτούνται για την εξόφληση των δανείων που λήγουν), το οποίο, κατά το ΔΝΤ, κινείται γύρω στα 11,5 δισ. για τα έτη 2014-2015.

Οι ίδιοι κύκλοι θεωρούν ότι κατ’ αυτόν τον τρόπο και εφ’ όσον η οικονομία περάσει σε ανάπτυξη, το χρέος μπορεί να καταστεί βιώσιμο και μετά από μια «μικρή χρηματοδοτική ένεση», να καταστεί και εξυπηρετήσιμο μέσω του δανεισμού από τις αγορές.

Η αισιοδοξία, όμως, αυτή, όπως τόνιζαν οικονομικοί κύκλοι της Αριστεράς στην Iskra, είναι παντελώς αστήρικτη.

Κι αυτό όχι μόνο γιατί οι προϋποθέσεις πάνω στις οποίες στηρίζουν την αισιοδοξία τους οι κυρίαρχοι κύκλοι, όπως πρωτογενές πλεόνασμα, ανάπτυξη της οικονομίας κλπ είναι ανεδαφικές αλλά γιατί και στο καλύτερο σενάριο, το συνολικό χρέος θα είναι με την πάροδο των ετών υψηλότερο από το δυσθεώρητο σημερινό και η έξοδος της χώρας στις αγορές απολύτως προβληματική.

Το μόνο που θα έχει καταφέρει η επιμήκυνση της εξόφλησης του χρέους, ίσως μέχρι και 50 χρόνια, είναι να καταστήσει το χρέος αέναο, να εκτινάξει σε ακόμα πιο υπέρογκα ποσά την εξόφλησή του (επιτόκια για πολύ μεγαλύτερο χρόνο) και να θέσει υπό αιώνια ομηρία τη χώρα.

Μόνη λύση για το χρέος είναι η πλήρης διαγραφή του με όπλο τη στάση πληρωμών. Επιλογή δύσκολη και επαναστατική αλλά μόνη δυνατή για να ανασάνει η χώρα, προκειμένου να εφαρμόσει ένα νέο προοδευτικό πρόγραμμα παραγωγικής ανασυγκρότησης.

ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΡΟΝΑΣ

Σάββατο 24 Αυγούστου 201

Διαβάστε περισσότερα

Νίνο Ρότα (1911 – 1979)

Ιταλός συνθέτης, γνωστός για τη μακροχρόνια συνεργασία του με τον συμπατριώτη του σκηνοθέτη Φεντερίκο Φελίνι. Γόνος μουσικής οικογένειας, o Νίνο Ρότα (Nino Rota) ήρθε στη ζωή στις 3 Δεκεμβρίου του 1911, στο Μιλάνο.
Σπούδασε στο ωδείο της πόλης, ως παιδί - θαύμα, καθώς προτού καν συμπληρώσει τα 15 του χρόνια είχε συνθέσει μία όπερα κι ένα ορατόριο. Με προτροπή του διάσημου διευθυντή ορχήστρας Αρτούρο Τοσκανίνι ο νεαρός Ρότα συνέχισε τις σπουδές του στις ΗΠΑ.
Με τη μεγάλη οθόνη και τον κόσμο της ήλθε σε επαφή το 1933, όταν έγραψε τη μουσική για την ταινία του Ραφαέλε Ματεράτσο «Treno Popolare». 19 χρόνια αργότερα αρχίζει η συνεργασία του με τον Φεντερίκο Φελίνι στην ταινία «Ο Λευκός Σεΐχης». Ακολουθεί μια γόνιμη και επιτυχημένη συνεργασία μεταξύ των δύο ανδρών, που κράτησε περίπου 30 χρόνια, με τον Ρότα να γράφει αξιομνημόνευτη μουσική για ταινίες, όπως οι «Λα Στράντα», «Ντόλτσε Βίτα» και «8 1/2».
Το 1968 έγραψε τη μουσική για την ταινία «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» του Φράνκο Τζεφιρέλι, το μουσικό θέμα της οποίας είναι από τα πλέον αναγνωρίσιμα στην ιστορία του κινηματογράφου. Η καταξίωσή του έφθασε στο απόγειό της με τον «Νονό» του Φράνσις Φορντ Κόππολα. Το 1975 τιμήθηκε με Όσκαρ για τη μουσική του στο «Νονό ΙΙ».
Η εργογραφία του Νίνο Ρότα, εκτός από τη μουσική που συνέθεσε για περίπου 150 ταινίες, περιλαμβάνει δέκα όπερες, πέντε μπαλέτα και πολλές συμφωνικές συνθέσεις.
Πέθανε στις 10 Απριλίου του 1979.

 

 

 

Διαβάστε περισσότερα

Η μυθολογία για την κρίση Παγκοσμιοποίηση ή Ιμπεριαλισμός; (3)

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Ενώ οι σημερινές «προστάτιδες δυνάμεις» και οι εδώ υποτακτικοί τους συζητούν τώρα με ποια νέα μέτρα θα ξεζουμίσουν ακόμη περισσότερο τα λαϊκά στρώματα και θα αγοράσουν σε τιμή ξεπουλήματος όχι πια μόνο τον κοινωνικό πλούτο -που ήδη εξαντλείται- αλλά ακόμη και τη μοναδική κατοικία τους (σε αντίθεση με τα προνομιούχα κοινωνικά στρώματα που ξένοιαστα απολαμβάνουν τις βίλες, πισίνες και κότερά τους) η αποπροσανατολιστική μυθολογία για την κρίση εντείνεται. Και η μυθολογία αυτή δεν στηρίζεται  τόσο στην προπαγάνδα της κοινοβουλευτικής Χούντας και των ΜΜΕ που ελέγχει, αλλά στον δήθεν «εναλλακτικό» λόγο και προτάσεις μιας αναξιόπιστης αντιπολίτευσης που ουσιαστικά σπρώχνει τα λαϊκά στρώματα στην απάθεια και τον αγώνα επιβίωσης.

Είναι δε αναξιόπιστη η αντιπολίτευση αυτή, διότι μια χώρα πλήρως ενσωματωμένη στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση είναι αδύνατο να εξασφαλίσει την εθνική (ή σωστότερα τη λαϊκή) κυριαρχία πάνω στην οικονομία της, εάν δεν διαρρήξει τους δεσμούς της με αυτή και ακολουθήσει ένα πρόγραμμα οικονομικής και πολιτικής αυτοδυναμίας. Και αυτό, διότι η παγκοσμιοποίηση αυτή, αντίθετα από τις ανοησίες Κεϋνσιανών και "Μαρξιστών" της συμφοράς που την χαρακτηρίζουν "πείραμα κοινωνικής μηχανικής", "δόγμα του σοκ", αν όχι απλά μια...χίμαιρα, είναι μια ιστορική τάση του συστήματος της καπιταλιστικής οικονομίας της αγοράς που εκδηλώθηκε για πρώτη φορά στις αρχές του περασμένου αιώνα αλλά απέτυχε, διότι δεν υπήρχαν τότε, στο πλαίσιο των κρατών (έστω και αν αυτά ήταν αποικιοκρατικές αυτοκρατορίες) οι προϋποθέσεις επιτυχίας της, και κυρίως οι ανοικτές και απελευθερωμένες αγορές εμπορευμάτων, κεφαλαίου και εργασίας. Όμως, σε μια διεθνοποιημένη καπιταλιστική οικονομία της αγοράς, με ανοικτές και απελευθερωμένες αγορές, μπορεί εύκολα να δειχθεί ότι η παγκοσμιοποίηση μόνο νεοφιλελεύθερη μπορεί να είναι, παρά τα αποπροσανατολιστικά παραμύθια Κεϋνσιανών, «Μαρξιστών» κ.α.
Η Ιστορία είναι γνωστή. Την αποτυχία της πρώτης παγκοσμιοποίησης ακολούθησαν δύο παγκόσμιοι πόλεμοι για το μοίρασμα των αγορών μεταξύ των κυριοτέρων μητροπολιτικών κρατών, οι πολιτικές προστατευτισμού του μεσοπολέμου και η εγκαθίδρυση της μεταπολεμικής (οικονομικής, στρατιωτικής και πολιτικής), ηγεμονίας των ΗΠΑ στο καπιταλιστικό στρατόπεδο. Η Αμερικανική ηγεμονία διήρκεσε περίπου μέχρι την έναρξη της διαδικασίας της παγκοσμιοποίησης που σηματοδότησε η ανάδυση του νέου φαινομένου των πολυεθνικών (ή σωστότερα υπερεθνικών) επιχειρήσεων, των οποίων οι παραγωγικές και εμπορικές δραστηριότητες επεκτείνονται σε πολλές χώρες, έστω και αν η τυπική έδρα τους μπορεί να είναι σε μια μητροπολιτική καπιταλιστική χώρα. Από τότε ο Αμερικανικός «ιμπεριαλισμός» αντικαταστάθηκε από την υπερεθνικη ελίτ που έχω αναλύσει παλαιότερα και εδώ. Και ήταν οι οικονομικοί θεσμοί που καθιέρωσαν οι ίδιες οι ΗΠΑ αμέσως μετά τον πόλεμο (ΔΝΤ, Παγκ. Τράπεζα, ΠΟΕ κ.λπ.) που συνέβαλαν αποφασιστικά στην ανάδυση των πολυεθνικών και συνακόλουθα της παγκοσμιοποίησης.
Έτσι, τις τελευταίες δεκαετίες άρχισε μια αλματώδης διαδικασία παγκοσμιοποίησης που σήμερα έγκυροι διεθνείς αναλυτές χαρακτηρίζουν «υπερπαγκοσμιοποίηση», με το παγκόσμιο εμπόριο να αυξάνει πολύ ταχύτερα από το παγκόσμιο ΑΕΠ και τις εμπορευματικές εξαγωγές να έχουν αυξηθεί τις τελευταίες δύο δεκαετίες από 15% του παγκόσμιου ΑΕΠ σε 26%, (Arvind Subramanian and Martin Kessler, The Hyperglobalization of Trade and its Future, Ιούνης 2013). Ακόμη σημαντικότερο, τα 2/3 αυτού του εμπορίου διεξάγεται μόνο από υπερεθνικές επιχειρήσεις, 1.318 από τις οποίες, μέσω διασυνδεόμενου μετοχικού κεφαλαίου, εισπράττουν το 80% των παγκόσμιων επιχειρηματικών εσόδων, ενώ 147 από αυτές (το 1% του συνόλου) ελέγχει το 40% των συνολικών ενεργητικών τους (New Scientist, 24/10/2011).
Οι Κεϋνσιανοί, όμως, και οι Μαρξιστές της συμφοράς αγνοούν το όλο φαινόμενο της παγκοσμιοποίησης, την οποία θεωρούν απλώς συνέχεια της αποτυχούσας πρώτης παγκοσμιοποίησης, και μιλούν για πτώση των επενδύσεων παρά την αύξηση των κερδών, και για κρίση υπερσυσσώρευσης που οδηγεί σε υπερπαραγωγή, υποκατανάλωση και μαζική ανεργία. Όμως, όλες αυτές οι υποθέσεις είναι εντελώς αβάσιμες εμπειρικά γιατί στηρίζονται σε στοιχεία και δείκτες που αφορούν τις μητροπολιτικές χώρες, αγνοώντας την παγκοσμιοποίηση και τη μεταφορά από τις υπερεθνικές  τμημάτων της παραγωγικής διαδικασίας προς την περιφέρεια με τις άθλιες συνθήκες εργασίας και τους μισθούς επιβίωσης (Κίνα, Ινδία κ.λπ.). Αλλά ήταν αυτή ακριβώς η διαδικασία που οδήγησε στην αποβιομηχάνιση στο κέντρο και στα οικονομικά «θαύματα» με τους κεραυνοβόλους ρυθμούς ανάπτυξης στην περιφέρεια!
Έτσι, από τη δεκαετία του '90 μέχρι σήμερα οι ξένες επενδύσεις σαν ποσοστό του παγκόσμιου ΑΕΠ επταπλασιάστηκαν (Subramanian & Kessler). Παράλληλα, ενώ στην ΕΕ και τις ΗΠΑ οι ακαθάριστες επενδύσεις πάγιου κεφαλαίου την περασμένη δεκαετία είχαν βαλτώσει, στην Ανατολική και Νότια Ασία αυξανόντουσαν με ετήσιο ρυθμό 12%! (World Development Indicators 2012). H αναπόφευκτη συνέπεια των διαφορικών ρυθμών ανάπτυξης που επέφερε η παγκοσμιοποίηση ήταν ότι, ενώ οι ρυθμοί ανάπτυξης του ΑΕΠ στην ΕΕ και τις ΗΠΑ την τελευταία δεκαετία ήταν κάτω από 2%, στις περιοχές αυτές o ρυθμός ήταν τετραπλάσιος. Αυτό, βέβαια, δε σημαίνει, όπως ανοητολογούν πολλοί «αναλυτές», ότι μετατοπίζεται το παγκόσμιο καπιταλιστικό κέντρο από τα δυτικά μητροπολιτικά κέντρα στην Ασία κ.λπ., αφού η ανάπτυξη των περιφερειακών «θαυμάτων» δεν είναι ενδογενής, αλλά οφείλεται σχεδόν αποκλειστικά στις δραστηριότητες των δυτικών υπερεθνικών επιχειρήσεων. Δεν είναι λοιπόν περίεργο ότι άρκεσαν μερικά χρόνια κρίσης στα μητροπολιτικά κέντρα για να φανεί ότι τα θαύματα αυτά στηρίζονται σε ξύλινα πόδια...

Διαβάστε περισσότερα

Ερωτηματολόγιο για τις υπηρεσίες του Δήμου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου.

Στα πλαίσια της αξιολόγησης και αναδιοργάνωσης των Δομών του Δήμου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου, έχει αναρτηθεί στη σελίδα του Δήμου www.messolonghi.gr σχετικός σύνδεσμος (Αξιολόγηση υπηρεσιών από τους πολίτες), όπου κάθε δημότης μπορεί να συμπληρώσει και με αυτό τον τρόπο να συμβάλλει στην αξιολόγηση και την αναδιοργάνωση των υπηρεσιών του Δήμου.

Διαβάστε περισσότερα