2ο Φεστιβάλ Φωτογραφίας Μεσολογγίου - Συνέντευξη τύπου.

Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ διοργανώνει, από 21 έως τις 30 Ιουνίου 2013, το 2ο Φεστιβάλ Φωτογραφίας στην πόλη του Μεσολογγίου με τη συμμετοχή του μουσείου Μπενάκη, του φωτορεπόρτερ Άρη Μεσσήνη και δέκα φωτογραφικών λεσχών από όλη την Ελλάδα.
Το 2ο Φεστιβάλ Φωτογραφίας Μεσολογγίου είναι αφιερωμένο στον μεγάλο Έλληνα φωτογράφο Κώστα Μπαλάφα. Το  Μουσείου Μπενάκη, στο οποίο ο Κώστας Μπαλάφας δώρισε το σύνολο του έργου του, αποδέχτηκε με ενθουσιασμό το αίτημα της Φωτο.Λε.Με., για την συμμετοχή στο 2ο φεστιβάλ φωτογραφίας Μεσολογγίου, παρουσιάζοντας τρείς εκθέσεις με έργα του τιμώμενου φωτογράφου.
Για δέκα ημέρες η πόλη του Μεσολογγίου γιορτάζει τη φωτογραφία, επιδιώκοντας να συστήσει στο κοινό τους πιο εμβληματικούς και καταξιωμένους φωτογράφους  με εξαιρετικά ενδιαφέρουσες εκθέσεις φωτογραφίας, ομιλίες και προβολές.
Τα εγκαίνια του Φεστιβάλ θα πραγματοποιηθούν την Παρασκευή 21η Ιουνίου 2013 και ώρα 9.30 μμ στον αύλειο χώρο του Τρικούπειου Πολιτιστικού Κέντρου.
Η πρόσβαση στις δράσεις του φεστιβάλ θα είναι ελεύθερη.
Α.  Εκθέσεις ΚΩΣΤΑ ΜΠΑΛΑΦΑ με την συνεργασία του μουσείου Μπενάκη: 
•«Φωτογραφικές μνήμες από την σύγχρονη Ελλάδα»

•«Φωτογραφικό οδοιπορικό στο Άγιο Όρος, 1996-2001»

•

•«Το πανηγύρι του Άη -Συμιού»

Στην οποία εκτίθενται επιπλέον φωτογραφίες, από την ιδιωτική συλλογή  του κου. Ν.Ε. Τόλη και του μουσείου «ΔΙΕΞΟΔΟΣ».
Τρικούπειο Πολιτιστικό Κέντρο, 21-30 Ιουνίου.
Β.  Εκθέση: Φωτορεπορτάζ  
Έκθεση Φωτογραφίας του φωτορεπόρτερ Άρη Μεσσίνη, με τίτλο
« ΛΙΒΥΗ : ΤΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ – Ο πόλεμος των ατάκτων».
Πρόκειται για ένα φωτογραφικό οδοιπορικό από τον πόλεμο που διεξήχθη στη Λιβύη από τους άτακτους αντικαθεστωτικούς ενάντια στο καθεστώς του Moamar Kadhafi από τον Μάρτιο του 2011 μέχρι και τις 14 Οκτωβρίου 2011.
Μουσείο «ΔΙΕΞΟΔΟΣ» , 21-30 Ιουνίου.
Γ.  Εκθέσεις Φωτογραφικών Λεσχών-Ομάδων (21-30 Ιουνίου): 
•Φωτογραφική Λέσχη Πάτρας «Ηδύφως»: «Μινιμάλ», Κτήριο πρώην Στρατολογίας.

•Φωτογραφικό Εργαστήρι Κοζάνης «Φωτοδίοδος»: «Η ζωή είναι παντού», Κτήριο πρώην Στρατολογίας.

•Φωτογραφική Λέσχη Λάρισας: «Σκηνές δρόμου», Κτήριο πρώην Στρατολογίας.

•Ε.Φ.Ε. Πρέβεζας: «Αντιθέσεις», Κτήριο πρώην Στρατολογίας.

•Φωτογραφική Λέσχη Καβάλας: «Άνθρωποι και Σκιές». Μουσείο «Βάσω Κατράκη».

•Φωτογραφική Λέσχη Χανίων: «Φτου ξελευτεριά», κτήριο Φιλαρμονικής «Διονυσίου Σωλομού».

•Φωτογραφική Λέσχη Καλαμάτας: «Συναίσθημα», Μουσείο Τρικούπη.

•Φωτογραφική Ομάδα Αγρινίου «Art8»: «Ύδωρ», Πινακοθήκη Σύγχρονης Τέχνης Μοσχανδρέου.

•Φωτογραφική Ομάδα Αίγινας: «Αίγινας τόποι», πρώην κατάστημα Λίμπερτυ.

•Φωτογραφική Λέσχη Μεσολογγίου ΦΩΤΟΛΕΜΕ:  «Συναισθήσεις», πρώην κατάστημα Λίμπερτυ.

Δ.    Παράλληλες Εκθέσεις (21-30 Ιουνίου):

•Πολυχώρος  « Avant Garde» με θέμα έκθεσης «Color Or Not» των Σ. Ιατρόπουλο-Λ. Εφραίμη. από το Photo Adventure Lab (www.photoadventurelab.com).
•Τεχνοχώρος « Kοχλίας», με θέμα έκθεσης «Weird Portraits» του Nick D. Woods, υπό την  διοργάνωση του τεχνοχώρου «Κοχλίας».

•Πολυχώρος «On the road», με θέμα έκθεσης «Δέκα Χιλιόμετρα» του Σπύρου Ιωάννου.

•Καφενείο του «Μαλαβέτα», με θέμα έκθεσης «Τα πολιτιστικά μνημεία της ευρύτερης περιοχής Μεσολογγίου»,  με φωτογραφίες και κείμενα του Γιάννη Ρουσόπουλου, υπό την διοργάνωση του τεχνοχώρου «Κοχλίας».

Ε.    Διαλέξεις-Προβολές:
•Διάλεξη της Γεωργίας Ιμσιρίδου, εκπροσώπου του Μουσείου Μπενάκη, με θέμα τη ζωή και το έργο του Κώστα Μπαλάφα.Τρικούπειο Πολιτιστικό Κέντρο, 21 Ιουνίου, ώρα 21:45.

•Πρώτη Πανελλήνια προβολή ταινίας μικρού μήκους, του Κώστα Μπαλάφα, με στιγμιότυπα από το πανηγύρι του Αη-Συμιού του 1968.

Τρικούπειο Πολιτιστικό Κέντρο, 21 Ιουνίου, ώρα 22:00.

•Διάλεξη του Γεωργίου Κατσάγγελου, καθηγητή φωτογραφίας στη σχολή Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης  με θέμα «Κοινωνική Φωτογραφία, μια προσωπική μαρτυρία».

Τρικούπειο Πολιτιστικό Κέντρο, 22 Ιουνίου, ώρα 20:00.

•Διάλεξη και προβολή με θέμα το πολεμικό ρεπορτάζ, με ομιλητές τους Δημήτρη και Άρη Μεσσήνη, διεθνούς φήμης φωτο-ανταποκριτές.

Τρικούπειο Πολιτιστικό Κέντρο, 26 Ιουνίου, ώρα 20:00.
•Η Κινηματογραφική Λέσχη Μεσολογγίου, στα πλαίσια του φεστιβάλ, προβάλει τη ταινία με θέμα «La camara obscura», της σκηνοθέτη Maria Victoria Menis.
Τρικούπειο Πολιτιστικό Κέντρο(θερινό σινεμά), 27 Ιουνιόυ, ώρα 21:00.
•Διάλεξη από τον καταξιωμένο φωτογράφο Βασίλη Ταγκούλη και προβολή του έργου του με τίτλο «Εισαγωγή στην φωτογραφία μακράς έκθεσης και Fine Art φωτογραφία».
Τρικούπειο Πολιτιστικό Κέντρο, 28 Ιουνίου, ώρα 20:00.
•Διάλεξη από τον καταξιωμένο φωτογράφο Αλέξανδρο Βρεττάκο και προβολή του έργου του με τίτλο «Τα πάντα μπορούν να γίνουν μια ενδιαφέρουσα εικόνα».
Πεζόδρομος Ραζηκώτσικα (μπροστά στο μουσείο «ΔΙΕΞΟΔΟΣ»), 29 Ιουνίου, 21:00.
Ζ.   Φωτογραφικά Οδοιπορικά:
•Φωτογραφικό οδοιπορικό στο γειτονικό Αιτωλικό,  Σάββατο 22 Ιουνίου, 13:00.
•Ξεναγήσεις στην Ιερά Πόλη Μεσολογγίου, στη Λιμνοθάλασσα, στο Πανηγύρι του Άη Συμιού,
Κυριακή 23 Ιουνίου έως Τρίτη 25 Ιουνίου.
Η.      Συναυλίες:
•Μάνος Αχαλινωτόπουλος – Haig Yazdjian – Γιάννης Κυμκιρίδης:  Τρικούπειο Πολιτιστικό Κέντρο, Παρασκευή  21 Ιουνίου, ώρα 22:30.
•Αποχαιρετιστήριο πάρτυ όλους τους φίλους του φεστιβάλ:  Πεζόδρομος Αθ. Ραζηκώτσικα , Σάββατο 29 Ιουνίου, 22:30.





Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στο site του Φεστιβάλ: www.photofestivalmes.com

Το πρόγραμμα του 2ου φεστιβάλ φωτογραφίας Μεσολογγίου παρουσιάστηκε σε συνέντευξη τύπου που παραχώρησαν τα μέλη της ΦΩΤΟ.ΛΕ.ΜΕ., στην οποία συμμετείχε και ο δήμαρχος Π. Κατσούλης.
Το Φεστιβάλ φωτογραφίας που θα πραγματοποιηθεί στο Μεσολόγγι από τις 21 έως τις 30 Ιουνίου και φέτος θα είναι αφιερωμένο στο μεγάλο φωτογράφο Κ. Μπαλάφα.

Διαβάστε περισσότερα

Απόφαση κινητοποιήσεων κοινής συνεδρίασης Α΄και Β΄ ΕΛΜΕ Αιτλ/νιας

Συνάδελφισσες ,φοι

Τα δύο Δ.Σ των Α΄ ΚΑΙ  Β΄ ΕΛΜΕ Αιτωλ/νιας μετά τις δραματικές εξελίξεις της τελευταίας περιόδου (αύξηση ωραρίου, επιστράτευση με πρόσχημα τις εξετάσεις, ανακοίνωση από το Υπουργείο χιλιάδων πλεονασμάτων, προώθηση Π.Δ για αναγκαστικές μεταθέσεις, πληροφορίες για διαθεσιμότητες που θα περιλαμβάνουν και τους εκπαιδευτικούς), συνεδριάσαμε από κοινού, εκτιμήσαμε και αποφασίσαμε  τα  παρακάτω .

α) Η  συγκυβέρνηση  έχει  μεθοδεύσει  και   προχωρεί  όχι  μόνο σε υποχρεωτικές μεταθέσεις αλλά   και  μαζικές  απολύσεις  καθηγητών.

β) Η κατάσταση είναι ιδιαίτερα κρίσιμη και απαιτείται από  όλους  τους εκπαιδευτικούς  η μέγιστη δυνατή συστράτευση και κινητοποίηση για την αποτροπή των εφιαλτικών μέτρων που προωθούνται.

Γι’ αυτό τα Δ.Σ των δύο ΕΛΜΕ

α) Καλούν  όλους τους συναδέλφους των  ΕΛΜΕ   σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας την Πέμπτη 6/6 στη 13.00  το μεσημέρι στη Διεύθυνση  Δευτεροβάθμιας  εκπαίδευσης ενάντια στα τεχνητά πλεονάσματα – αναγκαστικές μεταθέσεις – απολύσεις.

β) Απαιτούμε από την ΟΛΜΕ να συγκαλέσει άμεσα Γενικές Συνελεύσεις και Γ.Σ. Προέδρων  και να αναλάβει  πρωτοβουλίες  ενεργοποίησης  φορέων και συλλογικοτήτων .

γ) Καλούμε όλους τους συναδέλφους  σε  Γ. Συνελεύσεις, συγκεντρώσεις και  πορείες  την Δευτέρα 10/6/2013   το απόγευμα  σε  Μεσολόγγι  και Αγρίνιο .

Συνάδελφοι,

Μας αφαιρούν  το   δικαίωμα  στην εργασία  διαλύουν  το Δημόσιο  σχολείο.!!

Κανείς   πλέον  δεν  μπορεί  να εφησυχάζει.

Σας καλούμε σε διαρκή επαγρύπνηση, γιατί εκτιμάμε ότι οι εξελίξεις το επόμενο διάστημα θα είναι ραγδαίες.   

Για τα Δ.Σ. των ΕΛΜΕ

ΟΙ ΠΡΟΕΔΡΟΙ

                        Κατσαρός   Κων/νος                                           Καραμητσόπουλος 

Διαβάστε περισσότερα

Ηλεκτρονικές φιλίες

Οι ανθρώπινες ευκολίες ξεπέρασαν τα όρια κι έγιναν δυσκολίες. Μηχανές και σίδερα κουμαντάρουν τη ζωή μας, γι? αυτό κι οι καρδιές μας γίνηκαν σιδερένιες…

Παλιότερα οι άνθρωποι δουλεύαμε με τα ζώα και γινόμασταν σπλαχνικοί.

Φόρτωνες το ζωντανό λίγο παραπάνω, το κακόμοιρο γονάτιζε, το λυπόσουν, το ξαλάφρωνες.

Αν ήταν νηστικό σε κοιτούσε γεμάτο παράπονο, ράγιζε η καρδιά σου, το πήγαινες σ? ένα λιβαδάκι με χόρτο και το ξαμόλαγες να γευτεί.

Κι εσύ είχες το χρόνο να διαβάσεις το Συναξάρι ή το Ψαλτήρι και να γίνεις, έστω για λίγο, από γομάρι άνθρωπος…

Τώρα, σπάει ένα σίδερο, αμέσως οξυγονοκόλληση.

Χαλάει τ? αμάξι, συνεργείο.

Δεν δουλεύει καθόλου η καρδιά. Κι έτσι καλλιεργείται ο εγωισμός, η φιλαυτία, ο ναρκισσισμός…



Διαβάζω στην εφημερίδα πως η εταιρεία Burger King έκανε την εξής εκστρατεία: χάριζε σε κάθε χρήστη του φέισμπουκ ένα χάρμπουργκερ αν δεχόταν να διαγράψει 10 άτομα απ? τη λίστα των “φίλων” του.

Μέσα σε λίγα λεπτά διαγράφτηκαν πάνω από 250.000 ηλεκτρονικές φιλίες! Ώσπου αντέδρασε επίσημα το φέισμπουκ.

Ένας απ? αυτούς που “θυσίασε” 10 τέτοιους “φίλους”, τους έστειλε προηγουμένως το εξής μήνυμα:

“Για να είμαι ειλικρινής, αμφισβητούμενε φίλε του φέισμπουκ, σε διατηρούσα ως τώρα επειδή νόμιζα πως θα αισθανόσουν άσχημα αν ανακάλυπτες ότι σε διέγραψα. Αυτό μέχρι τώρα, γιατί δεν μου είχε ακόμα προσφέρει κάποιος ένα μπιφτέκι ως αντάλλαγμα των συναισθημάτων σου”…


http://antikleidi.wordpress.com
http://www.psixologikosfaros.gr/

Διαβάστε περισσότερα

Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΗΡΘΕ ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΥΗΔΙΚΟ ΜΟΝΤΕΛΟ

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΟΚΙΜΑΖΟΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ
Του ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ*
Πρώτα ήρθε το Παρίσι, τον Οκτώβριο του 2005, ύστερα το Λονδίνο, τον Αύγουστο του 2011, και τώρα η Στοκχόλμη. Και στις τρεις περιπτώσεις, αλυσιδωτές, βίαιες ταραχές στα εργατικά προάστια των κοσμοπολίτικων μεγαλουπόλεων, με πρωταγωνιστές εφήβους, πρώτης ή δεύτερης γενιάς μετανάστες, ράγισαν τη βιτρίνα της «ανοιχτής, πολυπολιτισμικής κοινωνίας». Αυτή τη φορά το σοκ ήταν ακόμη μεγαλύτερο, καθώς προερχόταν από τη χώρα η οποία μέχρι πρόσφατα δίκαια υπερηφανευόταν για το πιο προχωρημένο κοινωνικό κράτος και την πιο γενναιόδωρη πολιτική ασύλου στη Δύση. Στον αμείλικτο καθρέφτη της πραγματικότητας, το περίφημο «Folkhemmet», το σουηδικό Σπίτι των Λαών, δεν φαντάζει πια σαν το πιο όμορφο του κόσμου.
Το φαινόμενο μοιάζει να επαναλαμβάνεται με μαθηματική κανονικότητα. Στο Παρίσι, ρόλο πυροκροτητή έπαιξε ο θάνατος του 15χρονου Μπουνά Τραορέ και του 17χρονου Ζιέντ Μπενά, παιδιών μεταναστών από την Αφρική, στη διάρκεια αστυνομικής καταδίωξης στο υποβαθμισμένο προάστιο Κλισί-σου-Μπουά. Τις βρετανικές ταραχές πυροδότησε ο θανάσιμος πυροβολισμός του 29χρονου μαύρου Μαρκ Ντάγκαναπό αστυνομικούς, οι οποίοι τον καταδίωκαν στο Τότεναμ του βορείου Λονδίνου. Οσο για τη Σουηδία, την αφορμή έδωσε ο θάνατος του 69χρονου Λενίνε Ρέλβας-Μάρτινς, Πορτογάλου μετανάστη με ψυχολογικά προβλήματα, ο οποίος πυροβολήθηκε από αστυνομικούς μέσα στο διαμέρισμά του, στο Χάσμπι, προάστιο της Στοκχόλμης, το οποίο κατοικείται σε ποσοστό 80% από μετανάστες.
Πίσω από κάθε αφορμή, κρύβονται πολλές αιτίες. Η απώλεια μιας ζωής από τον υπερβάλλοντα ζήλο κάποιων αστυνομικών οργάνων έπαιξε και στις τρεις περιπτώσεις τον ρόλο του σπινθήρα, μόνο γιατί κάτω από την απατηλή επιφάνεια της κοινωνικής γαλήνης είχε συσσωρευτεί πολύ «μπαρούτι». Ένα αστικό υποπρολεταριάτο νέων ανθρώπων, συνήθως ξενικής προέλευσης, χωρίς δουλειά, χωρίς σπουδές και χωρίς μέλλον, αντιμέτωπο με καθημερινούς, κάποτε ταπεινωτικούς ελέγχους από τις αστυνομικές αρχές, δεν χρειαζόταν παρά μια τυχαία σπίθα για να εκραγεί. Στο Χάσμπι, το 20% των νέων δεν πηγαίνει ούτε στη δουλειά ούτε στο σχολείο. Σε ολόκληρη τη Σουηδία, οι μετανάστες αντιστοιχούν στο 15% του πληθυσμού, αλλά εκπροσωπούν το 35% των ανέργων. Προτού εκδηλωθεί το πρόσφατο «τσουνάμι» των βίαιων ταραχών, είχαν αρχίσει να πληθαίνουν οι σποραδικές μικροεξεγέρσεις νέων στη Στοκχόλμη, το Γκέτεμποργκ και το Μάλμε. Το καζάνι έβραζε από καιρό…
Η αλήθεια είναι ότι το περίφημο «σουηδικό μοντέλο» αποτελούσε επί δεκαετίες την πιο προχωρημένη εκδοχή του σοσιαλδημοκρατικού κράτους πρόνοιας. Επί πρωθυπουργίας Ούλαφ Πάλμε, οι εισοδηματικές ανισότητες στη Σουηδία δεν ήταν μεγαλύτερες από εκείνες χωρών του «υπαρκτού σοσιαλισμού». Ακόμη και σήμερα, παρά τις περικοπές κοινωνικών δαπανών, μια οικογένεια με τέσσερα παιδιά επιδοτείται από το κράτος με 2.212 ευρώ τον μήνα, ενώ οι γονείς απολαμβάνουν άδεια 480 ημερών για κάθε παιδί που γεννιέται. Ωστόσο, τίποτα δεν είναι όπως πριν. Η κεντροδεξιά κυβέρνηση του Φρέντρικ Ράινφελντ, η οποία κυβερνά τη Σουηδία από το 2006, έχει μειώσει τους φόρους που επιβαρύνουν τους πλούσιους κατά 20 δισ. ευρώ. Αν τη δεκαετία του 1990 η ψαλίδα ανάμεσα στο 10% των πλουσιότερων Σουηδών προς το 10% των φτωχότερων ήταν 4:1, σήμερα είναι 6:1. Από πρώτη χώρα του δυτικού κόσμου, ως προς την κοινωνική ισότητα, η Σουηδία έχει πέσει στη 14η θέση. Μάλιστα, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΟΣΑ, είναι σήμερα η χώρα εκείνη στην οποία οι κοινωνικές ανισότητες αυξάνονται με τον ταχύτερο ρυθμό. Οι δραματικές περικοπές κονδυλίων για την Τοπική Αυτοδιοίκηση οδήγησαν σε ραγδαία υποβάθμιση του δημόσιου σχολείου, ιδίως στις εργατικές και μεταναστευτικές περιοχές.
Η εντεινόμενη περιθωριοποίηση τμήματος του μεταναστευτικού πληθυσμού προκαλεί αντανακλαστικές αντιδράσεις μεσαίων στρωμάτων που πλήττονται από την κρίση, τροφοδοτώντας την ξενοφοβία. Το μέχρι χθες περιθωριακό, ακροδεξιό κόμμα των Σουηδών Δημοκρατών κατέκτησε το 5% των ψήφων στις εκλογές του 2010 και οι τελευταίες δημοσκοπήσεις το ανεβάζουν στο 10%. Πρόσφατα, ο κεντροδεξιός υπουργός Μετανάστευσης Τόμπιας Μπίλστρομ προκάλεσε σάλο δηλώνοντας ότι η μεταναστευτική πολιτική της Σουηδίας «δεν είναι πλέον βιώσιμη» και ότι όσοι συμπαραστέκονται στους μετανάστες «δεν είναι ξανθοί, γαλανομάτηδες Σουηδοί», αλλά μελαψοί, πρώην μετανάστες οι ίδιοι. Ολα δείχνουν ότι τα χειρότερα έπονται…
ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΤΑΡΑΧΕΣ
Το σοκ από τις πρόσφατες ταραχές σε προάστια της Στοκόχλμης και άλλων σουηδικών πόλεων τροφοδότησε σε διεθνή κλίμακα έντονο προβληματισμό για το μέλλον του κοινωνικού κράτους.
Σε κύριο άρθρο της, υπό τον τίτλο «Το σύνδρομο της Στοκχόλμης», η συντηρητική αμερικανική εφημερίδα Wall Street Journal ενοχοποιεί τον «ακραίο εξισωτισμό» του σουηδικού μοντέλου για την αδυναμία πρόσβασης των πιο φτωχών στρωμάτων στην αγορά εργασίας. «Οι υψηλοί κατώτατοι μισθοί που προβλέπουν οι συλλογικές συμβάσεις και η υψηλή φορολογία καθιστούν αδύνατη των πρόσβαση των εργατών χαμηλής ειδίκευσης στην αγορά εργασίας. Αυτοί οι περιθωριοποιημένοι εργάτες αναγκάζονται να καταφύγουν είτε στα επιδόματα του κοινωνικού κράτους είτε στη μαύρη οικονομία». Διαμετρικά αντίθετα ήταν τα συμπεράσματα της The Guardian. «Οι κεντροδεξιοί ηγέτες της Σουηδίας οφείλουν να αντισταθούν στον πειρασμό της κατεδάφισης όσων πέτυχαν δεκαετίες φωτισμένης, κοινωνικής πολιτικής. Καλύτερα θα ήταν να θέσουν στους εαυτούς τους πιοσεμνά ερωτήματα, με αφορμή τις πρόσφατες ταραχές: Τι ήταν αυτό που λειτούργησε αποτελεσματικάμε τους Γιουγκοσλάβους και δεν λειτουργεί με τους Σομαλούς;».
*Δημοσιεύθηκε στην «Καθημερινή» την Κυριακή 2 Ιουνίου 2013

Διαβάστε περισσότερα

Ο αγώνας ενάντια στη Χρυσή Αυγή ή θα είναι πατριωτικός ή δεν θα υπάρξει

του Γιώργου Ρακκά             

Από τη στιγμή που ο Γιώργος Καραμπελιάς και το Άρδηνδημοσιοποίησαν τις απόψεις τους πάνω στο «φαινόμενο Χρυσή Αυγή», και ξεκίνησαν μια καμπάνια ενάντια σε αυτό, πολλοί έσπευσαν να διαφωνήσουν: «Η Χρυσή Αυγή είναι αποκλειστικά προϊόν των θλιβερών συνεπειών του μεταναστευτικού αδιεξόδου. Λύνεις το αδιέξοδο, και λύνεις το πρόβλημα που λέγεται Χρυσή Αυγή», μας είπαν.
Εντούτοις, τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι, και όσοι ισχυρίζονται κάτι τέτοιο διαθέτουν λειψή κατανόηση του φαινομένου. Διότι, δυστυχώς, δεν μπορούμε να το περιορίσουμε μόνο στην όντως ταχύτατη απογείωση που πραγματοποίησε η Χρυσή Αυγή χρησιμοποιώντας με έξυπνο τρόπο το μεταναστευτικό αδιέξοδο.

Σαφώς, υπάρχει ένα μεθοδικό πολιτικό σχέδιο πίσω από τη διαπλοκή της Χρυσής Αυγής με το μεταναστευτικό αδιέξοδο: Πρώτον, βρήκε μια συγκεκριμένη γειτονιά, υποδειγματική του προβλήματος, και εγκαταστάθηκε εκεί κάνοντας «δουλειά στη βάση». Έχτισε την ηγεμονία της μεθοδικά, με καθημερινές παρεμβάσεις και επιδείξεις μιας δύναμης που ισχυροποιούνταν με τον καιρό, όσο οι άρχουσες τάξεις και σύσσωμο το πολιτικό κατεστημένο του εθνομηδενισμού συνέχιζαν την εγκληματική τους στάση έναντι του ζητήματος.
Η δράση τους θυμίζει τους «εγκατεστημένους» της κομμουνιστικής παράδοσης, δηλαδή τις ομάδες των αγκιτατόρων που πήγαιναν επί μήνες να ζήσουν στις εργατικές συνοικίες, για να οργανώσουν το κίνημα διεκδικήσεων και την αντίσταση της εργατικής τάξης. Στη συνέχεια, ήρθε η έδρα στο Δημοτικό Συμβούλιο, που συμβόλισε τη γενίκευση της ηγεμονίας, από μια γειτονιά σε όλες τις συνοικίες της πόλης, όπου υπάρχει παρόμοιο πρόβλημα. Την ίδια μέθοδο ακολούθησαν και στις άλλες πόλεις και γειτονιές της χώρας, με αποτέλεσμα, στις εκρηκτικές συνθήκες της γοργής μνημονιακής αποσύνθεσης της ελληνικής κοινωνίας, να γίνει η μεγάλη έκπληξη.
Ωστόσο, υπάρχει κάτι πέρα από αυτό. Υπάρχει ένα στοιχείο που αναδεικνύεται σήμερα στην ελληνική κοινωνία, το οποίο ερμηνεύει τα ερείσματα της Χρυσής Αυγής μέσα στην ελληνική κοινωνία. Αν δεν το κατανοήσουμε αυτό, δεν θα μπορέσουμε ποτέ πραγματικά να κατανοήσουμε ούτε για το τι πράγμα μιλάμε, ούτε για το τι κινδύνους εγκυμονεί.
Η άνοδος της Χ.Α. εκφράζει το τέλος ενός ολόκληρου αστερισμού αξιών, νοοτροπιών και αντιλήψεων στις οποίες είχαμε συνηθίσει μέσα στη μεταπολίτευση. Η μεταπολίτευση ξεκίνησε με ένα τεράστιο ηθικό, αξιακό, ακόμα και συναισθηματικό κεφάλαιο, που άφησαν οι αιματηροί και πολύχρονοι αγώνες του λαού για την ελευθερία και την ανεξαρτησία του. Αυτό το κεφάλαιο είναι που προσδιόριζε αυστηρά τα όρια της φαντασιακής θέσμισης της μεταπολίτευσης, το τι μπορεί να λέγεται και το τι όχι. Η Χρυσή Αυγή βρέθηκε στο περιθώριο, διότι βρισκόταν έξω από τη ρητά όρια, ζούσε στη σφαίρα της ολοκληρωτικής ιδεολογικής απονομιμοποίησης.
Και όμως! Αρκούσαν 25 χρόνια εθνομηδενισμού και καθεστωτικής μετάλλαξης των προοδευτικών δυνάμεων, μέσα στους ποικίλους εξουσιαστικούς θεσμούς, για να εκφυλιστεί εξ ολοκλήρου αυτό το αξιακό, ηθικό και συναισθηματικό κεφάλαιο. Οι άνθρωποι που το διαχειρίστηκαν, το ΠΑΣΟΚ, η Αριστερά και οι αντιεξουσιαστές, το ξεφτίλισαν εντελώς: το διέστρεψαν σε εθνομηδενισμό, σε μηδενισμό, σε ολοκληρωτική εγωκρατία και σε αμοραλισμό. Το συλλογικό μας ζώο σάπισε από το κεφάλι ρημάζοντας κάθε υψηλή συλλογική αξία, κάθε βαθύτερο νόημα που, με αγώνες και αίμα, έγραψε ο ελληνικός λαός καθ’ όλη τη διάρκεια του 20^ού αιώνα.
Δυστυχώς, σήμερα, μέσα στο τέλμα όπου έχουμε φτάσει, δεν ισχύουν ούτε τα βασικά, που άλλοτε καθιστούσαν την ελληνική κοινωνία ανοιχτή, δημοκρατική, φιλολαϊκή και προοδευτική – με την πραγματική έννοια του όρου, δηλαδή με εκείνην της ανύψωσης και της καλλιέργειας των πιο υψηλών αρχών του ελληνισμού. Σήμερα, τα πάντα τίθενται υπό αμφισβήτηση. Και ο κόσμος, «εκπαιδευμένος» σε συνθήκες γενικευμένου αμοραλισμού και έκπτωσης κάθε αρχής και αξίας, δεν αντιλαμβάνεται, για παράδειγμα, το γιατί είναι πολύ επικίνδυνο να θέσουμε στο επίκεντρο της συλλογικής μας ζωής τη βία και τον νόμο του ισχυρού – βασικό πρόταγμα της Χρυσής Αυγής. Ούτε η ανθρώπινη ζωή ή η αλληλεγγύη έχουν κάποια αξία, εδώ που φτάσαμε. Και δεν είναι μόνο η έκπτωση των ιδεών, είναι και η έκπτωση των πραγματικών, υλικών συνθηκών για την πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας. Υπ’ αυτή την έννοια, η ασχήμια της Χρυσής Αυγής αντικατοπτρίζει την ασχήμια των αδιεξόδων που κατατελματώνουν τις ζωές μας: εκφράζει τη διολίσθησητης καθημερινότητάς μας σε μια επί της ουσίας μη-ανθρώπινη κατάσταση, εξ ου και η ανύψωση της απανθρωποποίησης σε πρόταγμα, που αντιπροσωπεύουν οι μπρουτάλ φιγούρες των Κασιδιάρηδων και των Παναγιώταρων.
Ωστόσο, κάτι τέτοιο εγγυάται τη χειρότερη δυνατή εξέλιξη της διάχυτης αγανάκτησης που επικρατεί στο εσωτερικό της ελληνικής κοινωνίας: τον μετασχηματισμό και την καταστάλαξή της σε μίσος. Τι άλλο υπόσχεται η Χρυσή Αυγή, πέρα από τη διαμεσολάβηση της ιδεολογίας από το μίσος, και της πολιτικής από τη βία; Γι’ αυτό και πάντοτε ο εχθρός θα πρέπει να βρίσκεται εκεί που φτάνει η γροθιά τους. Είναι οι μετανάστες και όχι η μετανάστευση, είναι τα «κομμούνια» και όχι ο κοινός, σε δεξιούς και αριστερούς, νεοφιλελεύθερους και αντικαπιταλιστές, εθνομηδενισμός.
Τι εγγυάται, όμως, αυτή η εξέλιξη; Τι θα γίνει, ας πούμε, στα κέντρα των πόλεων, όταν το, καταλυμένο προ πολλού και ανίκανο να προστατέψει τις λαϊκές τάξεις, κράτος δικαίου υποκατασταθεί εκτεταμένα από τις δυνάμεις του μίσους; Η βία θα γίνει ο μοναδικός τρόπος διευθέτησης των συλλογικών μας αναγκών, σε ένα τοπίο δίχως μέλλον.
Διότι είναι εξίσου σημαντικό ότι δεν υφίσταται καμία πρότασηδιακυβέρνησης από τη σκοπιά του νέου ναζισμού. Μόνο μια υπόσχεση ότι η επικράτηση των πρακτικών της βίας στην καθημερινότητά μας θα αποκαταστήσει την τάξη και την ασφάλεια – και όλα αυτά στο όνομα μιας αντίληψης για την τάξη, σε χημικά καθαρή μορφή: ένας ολοκληρωτισμός που κινητοποιείται για να καταστείλει τους πολλαπλούς εσωτερικούς εχθρούς στη λογική της συλλογικής ευθύνης. Ήδη διαφαίνεται στον ορίζοντα το κοινωνικό σκηνικό που υπόσχεται η Χρυσή Αυγή, όχι για να αποφύγουμε τη φτώχεια και την ολοκληρωτική χρεοκοπία, αλλά για να την διαχειριστούμε. Γι’ αυτό και η πολιτική της ταιριάζει στη χρεοκοπία, το όνειρό της είναι να προκληθεί στη χειρότερη μορφή της, ώστε, τότε, να αποπειραθεί να υποκαταστήσει, σε μεγάλη κλίμακα, την εκφυλισμένη δημοκρατική αρχή με τη δική της.
Παραδόξως, σε αυτό το σημείο, υφίσταται μια εκλεκτική συγγένεια με το άλλο άκρο του φάσματος, με τον αντιεξουσιαστικό εθνομηδενισμό, ο οποίος ήταν εκείνος που πρώτος γύρευε ν’ αναδείξει πάνω απ’ όλα το «ταξικό μίσος». Τώρα, έντρομος, ανακαλύπτει ότι η πολιτική έκφραση του μίσους, που κυριαρχεί μεταξύ των πιο φτωχών και απελπισμένων, κάθε άλλο παρά τους δικούς τους καρπούς έχει δρέψει. Αυτό, ωστόσο, ανήκει σε μια άλλη πολύ ευρύτερη συζήτηση που θα πρέπει να διεξαχθεί άμεσα και διεξοδικά: στην ευρύτερη αλληλεπίδραση που υφίσταται μεταξύ του ακραίου εθνομηδενισμού και του νέου ναζισμού της Χρυσής Αυγής, στην έμμεση αλληλοτροφοδοτική δυναμική που ανέπτυξαν όλα τα προηγούμενα χρόνια, κατά τα οποία βρίσκονταν σε κάθετη σύγκρουση. Αυτή η παράδοξη σχέση θεμελιώθηκε πάνω σε κοινά γνωρίσματα των δύο χώρων, τη λατρεία του εμφυλίου, τη μισαλλοδοξία, την έμφαση προς τον ολοκληρωτικό πόλεμο και τη βαθιά απέχθεια –όχι μόνο προς τους δημοκρατικούς θεσμούς αυτούς καθ’ αυτούς, που, εξάλλου, έπνεαν σάπιοι τα λοίσθια κατά την ύστερη μεταπολίτευση– αλλά απέναντι σε αυτή καθεαυτή τη δημοκρατική αρχή.
Υπ’ αυτή την έννοια –της υποστροφής σε μια κατάσταση καθολικού εμφυλίου– η Χρυσή Αυγή αντιπροσωπεύει μια μεγάλη απειλή για την ελληνική κοινωνία, σήμερα. Μια απειλή την οποία θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε άμεσα – και, προφανώς, το πρόβλημα δεν μπορεί να αντιμετωπίσει ο εθνομηδενισμός που τροφοδοτεί το φαινόμενο και δρα συμπληρωματικά ως προς αυτό.
Αντίθετα, ο αγώνας ενάντια στους νέους Έλληνες ναζί ή θα είναι πατριωτικός ή δεν θα υπάρξει. Και θα είναι πατριωτικός με δύο τρόπους.
Πρώτον, θα κατανοεί τον ιδιαίτερο, εθνικό χαρακτήρα του ελληνικού αδιεξόδου και θα απαντάει αποφασιστικά σε αυτό, αφαιρώντας το χαλί κάτω από τα πόδια της Χρυσής Αυγής. Δηλαδή, να απαντήσουμε επί της ουσίας σε ζητήματα όπως το μεταναστευτικό, η τουρκική απειλή, η τεράστια προδοσία που διαπράττουν ελλαδικές και κυπριακές ελίτ πάνω στο Κυπριακό, να διαμορφώσουμε μια νέα εθνική στρατηγική αξιοπρέπειας για τη χειραφέτησή μας από τους δυτικούς μας πάτρωνες.
Δεύτερον, και εξίσου καθοριστικό, θα πρέπει να υπάρξει μια πνευματική και παιδευτική αναγέννηση. Να ξαναστήσουμε στα πόδια του το ελληνικό φαντασιακό, γιατί σήμερα κάθε αξία έχει καταρρεύσει, και όλα φαίνονται να επιτρέπονται: Η κατάρρευση της ελληνικής παιδείας, και η ισοπέδωση του ελληνικού πολιτισμού έχει κατεδαφίσει κάθε ηθικό και αξιακό φραγμό εντός της κοινωνίας. Αυτός είναι ο βαθύτερος λόγος που μας κάνει να μην μπορούμε, σήμερα, να αντιμετωπίσουμε τη Χρυσή Αυγή μόνο με καταγγελίες για τον ναζιστικό της χαρακτήρα, την ανοιχτή οικειοποίηση της δικτατορίας κ.ο.κ. Γιατί αυτά είναι ψιλά γράμματα, που χάνονται στον χυλό της αμάθειας και της αποπολιτικοποίησης, που έχτισαν από κοινού τηλεοράσεις και εθνομηδενισμός κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Σε αυτόν τον χυλό επωάζονται όλα τα πνευματικά υποπροϊόντα, που στρώνουν τον δρόμο στη νομιμοποίηση της Χρυσής Αυγής, και αυτόν τον χυλό θα πρέπει ακριβώς να καταπολεμήσουμε.
Υστερόγραφο: Όποιος «πέφτει από τα σύννεφα», μπροστά στη γοργή και ταχεία ανάδειξη της Χρυσής Αυγής στο κεντρικό πολιτικό σκηνικό, δεν θα πρέπει να ξεχνάει ότι, σήμερα, η Χρυσή Αυγή, πατάει σε στοιχεία που δρούσαν συγκαλυμμένα κατά την εποχή της μεταπολίτευσης. Οαυριανισμός συσπείρωνε γύρω του πολλά τέτοια στοιχεία, καθώς είχε κατ’ εξοχήν ολοκληρωτικό χαρακτήρα και επώαζε στο εσωτερικό του φασιστικές αντιλήψεις. Η μεταστροφή ενός μεγάλου όγκου του αυριανισμού προς τη Χρυσή Αυγή, πράγμα που επιβεβαιώνουν και οι μετακινήσεις από το ΠΑΣΟΚ προς αυτήν, ιδιαίτερα στις λαϊκότερες και φτωχότερες συνοικίες, σηματοδοτεί όντως μεγάλη πολιτική μεταστροφή, που τελέστηκε μπροστά στο σοκ απώλειας της έστω και σχετικής ευημερίας των προηγούμενων δεκαετιών. Ωστόσο, η μετατόπιση ήταν κυρίως πολιτική και όχι ιδεολογική, καθώς ο κανιβαλικός εκπασοκισμός είχε ήδη επωάσει στο εσωτερικό του το «αυγό του φιδιού». Και κάτι τέτοιο δεν μπορούμε να το λαμβάνουμε υπόψη μόνον σε ό,τι αφορά αποκλειστικά τους ψηφοφόρους ή τους υποστηρικτές του κόμματος. Θα πρέπει να το κατανοήσουμε και γενικότερα, στο επίπεδο της ιδεολογικής ηγεμονίας, δηλαδή στο πώς εκπαίδευσε ο εκπασοκισμός μια ολόκληρη κοινωνία, σε στάσεις και συμπεριφορές που σήμερα στρώνουν τον δρόμο για την άνοδο της Χ.Α.

  Αρδην-Ρηξη

Διαβάστε περισσότερα

Η εξόντωση των Ταχυδρομείων

 cynical

Οι κυβερνήσεις που επιδίδονται μετά μανίας στο σπορ των ιδιωτικοποιήσεων έχουν πάντα έτοιμα επιχειρήματα στο μανίκι τους. Όταν η δημόσια επιχείρηση δεν πάει καλά και έχει ζημιές, τότε τι άλλο μένει παρά να πουληθεί για να γλιτώσουν οι καημένοι οι φορολογούμενοι από τα επιπλέον βάρη που ξεσπάνε στους μισθούς και τις τσέπες τους. Όταν πάλι πάει καλά και παρουσιάζει κέρδη, τότε θα ήταν έγκλημα να αφεθεί μια τέτοια ευκαιρία να γλιστρήσει και να χαθεί, μιας και το δίχως άλλο υψηλό τίμημα θα βελτίωνε τα δημόσια ελλείμματα και θα ελάφρυνε τους καημένους τους φορολογούμενους από τα βάρη των φόρων, των τελών και των ποικίλων χαρατσίων. Για τα κέρδη που θα εισέπραττε το δημόσιο αν η επιχείρηση παρέμενε στα χέρια του, ούτε λόγος.

Έτσι πάει λίγο–πολύ το παραμύθι και έτσι κουτσά-στραβά αποσπάται η συναίνεση των πολλών στα ξεπουλήματα στα οποία επιδίδονται χωρίς αναστολές αρκετές κυβερνήσεις στην Ευρώπη και Αμερική.

Αυτές τις μέρες έχει ανάψει η συζήτηση και οι διαμαρτυρίες στη Μ. Βρετανία για την επικείμενη ιδιωτικοποίηση του Royal Mail (των αντίστοιχων βρετανικών ΕΛΤΑ), του παλαιότερου κρατικού οργανισμού, χρονολογούμενου από το 1516, την εποχή των Τυδώρ. Σύμφωνα με νομοθεσία του 2011, λύνονται πλέον τα χέρια της κυβέρνησης να κάνει αυτό που δεν τόλμησε να κάνει ούτε και η Θάτσερ, να ιδιωτικοποιήσει δηλαδή το 90% των μετοχών της επιχείρησης, αφήνοντας ένα υπόλοιπο10% στους εργαζόμενους, ελπίζοντας έτσι να τους κλείσει το στόμα, λίγο πριν τους κλείσει τις δουλειές. Η πρώτη πώληση των μετοχών έχει προγραμματιστεί για το τέλος του 2013, με όριο τις αρχές του 2014 με το τίμημα να υπολογίζεται ανάμεσα στα £2 και £3 δις, πολύ χαμηλότερο από ότι θα έπιανε σε καλύτερους καιρούς.

Λέγεται ότι η Θάτσερ, αυτή που δεν δίστασε να ξεπουλήσει κάθε τι δημόσιο που έπιανε χώρο στη γη και τον ουρανό της Βρετανίας, έκανε πίσω στην πώληση των Ταχυδρομείων, διότι δεν θα άντεχε να βλέπει το σεπτό κεφάλι της βασίλισσας, το οποίο κοσμεί τα γραμματόσημα, ιδιωτικοποιημένο. Όπως και να το κάνουμε, η Θάτσερ διατηρούσε ακόμα κάποιες αξίες!

Ο λόγος δε που ο κυβερνητικός συνασπισμός επικαλείται για να επιβάλει την τιμωρία της ιδιωτικοποίησης είναι ότι το Βασιλικό Ταχυδρομείο έκανε το λάθος να είναι κερδοφόρο. Τα κέρδη του σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος σχεδόν τετραπλασιάστηκαν, από τα £105 εκατ. στα £403 εκατ. ενώ το συνταξιοδοτικό του ταμείο εμφανίζει πλεόνασμα £825 εκατ.

Έτσι λοιπόν, το κερδοφόρο Royal Mail ιδιωτικοποιείται, ενώ οι χρεοκοπημένες τράπεζες (για παράδειγμα οι HBOS, Royal Bank of Scotland και Lloyds ΤSB), κρατικοποιούνται με την ανάληψη των ζημιών, γύρω στα £40 δις, από τους φορολογούμενους. Και να ‘ταν μόνο αυτό! Οι τράπεζες, στις οποίες έχει ανατεθεί η διεκπεραίωση της ιδιωτικοποίησης δεν είναι άλλες από τις αμαρτωλές Goldman Sachs, UBS, Barclays και Bank of America-Merrill Lynch, που εκτός των άλλων είχαν πρωτοστατήσει τα προηγούμενα χρόνια στην κατά συρροή λαθροχειρία του libor από την οποία ζημιώθηκαν εκατοντάδες χιλιάδες δανειολήπτες. Το δωράκι των τραπεζών στην περίπτωση αυτή θα είναι γύρω στα £30 εκατ., ενώ το δωράκι των πελατών του ταχυδρομείου θα είναι οι λειψές υπηρεσίες και οι υψηλότερες τιμές.

Κάτι, λοιπόν, δεν πάει καλά στο βασίλειο.

Τόσο τα συνδικάτα, όσο και η κοινή γνώμη, ακόμα και των συντηρητικών (το κεφάλι της βασίλισσας γαρ!), είναι ενάντια στην πώληση. Την ίδια στάση κρατούν και οι Εργατικοί, ενώ είναι σίγουρο ότι οι συντηρητικοί θα χάσουν αρκετές έδρες στην αγροτική περιφέρεια, όπου το Royal Mail εκτός από ταχυδρομικές υπηρεσίες και διανομή πακέτων, εκτελεί και τραπεζικές εργασίες, όπως ακριβώς και τα δικά μας ΕΛΤΑ. Ταυτόχρονα έχει στηθεί εκστρατεία ενάντια στην ιδιωτικοποίηση με το όνομα Save The Royal Mail.

Ίδιες διαθέσεις εκδηλώνονται και στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, με το αμερικάνικο ταχυδρομείο (US Postal Service) να βρίσκεται κάτω από συνεχείς επιθέσεις, με στόχο την εξόντωση των συνδικάτων και την ιδιωτικοποίηση της επιχείρησης, η οποία διαθέτει περί τα 32,000 καταστήματα. Δούρειο Ίππο αποτέλεσε Νομοθέτημα του 2006 σύμφωνα με το οποίο το USPS θα πρέπει να έχει εφ εξής εξασφαλισμένο το 100% της ιατρικής περίθαλψης και των συντάξεων όχι μόνο των εν ενεργεία υπαλλήλων, αλλά και των μελλοντικών, κι αυτών που δεν γεννήθηκαν ακόμα. Η απαίτηση αυτή, που δεν έχει εφαρμοστεί σε κανέναν άλλο δημόσιο οργανισμό, έχει συντελέσει στη δημιουργία τρύπας $9 περίπου δις, ποσό το οποίο παρέχει το άλλοθι στους συντηρητικούς να προωθήσουν την ιδιωτικοποίησή του. Δεν χρειάζεται να αναφέρουμε ότι το εν λόγω νομοθέτημα αποτέλεσε προϊόν ανελέητου lobbying από ισχυρούς, ενδιαφερόμενους να οικειοποιηθούν την αντίστοιχη αγορά.

Τώρα, στα καθ’ ημάς, τα ΕΛΤΑ μπαίνουν κι αυτά όπου να ‘ναι στον προθάλαμο της τελικής εξόντωσης. Ας μην τα’ αφήσουμε να πάνε άπατα.

Διαβάστε περισσότερα

8 τύποι ανθρώπων που πρέπει να απομακρύνετε από δίπλα σας

Είμαστε ότι τρώμε, αλλά σίγουρα και ότι είναι οι άνθρωποι με τους οποίους συνδεόμαστε. Αυτοί που βρίσκονται δίπλα μας μπορούν να κάνουν τη διαφορά - είτε με καλό είτε με κακό τρόπο. Πραγματικά είναι δύσκολο να βρούμε αξιόλογους ανθρώπους για να προσθέσουμε στον εσωτερικό κύκλο μας. Ανθρώπους που θα μας στηρίξουν, βοηθήσουν, ενθαρρύνουν, παρακινήσουν και εμπνεύσουν. Είναι πολύ πιο εύκολο να εντοπίσουμε αυτούς που είναι ήδη στο στενό κύκλο μας και μας κρατάνε πίσω.

Αν κάποιοι εμπίπτουν στους παρακάτω τύπους ανθρώπους, αναρωτηθείτε μήπως πρέπει να τους απομακρύνετε από δίπλα σας:

Συνήγορος του διαβόλου

Οι συνήγοροι του διαβόλου σπάνια υποστηρίζουν και αποδέχονται οτιδήποτε άλλο εκτός από το δικό τους εγώ και τις δικές τους απόψεις. Η γνώμη τους είναι συνήθως η φωνή ενός ατόμου που προσπάθησε και απέτυχε, και ως εκ τούτου θεωρεί ότι κανείς άλλος δεν μπορεί - και πιθανώς δεν θα έπρεπε- να πετύχει.

Κρατήστε κοντά σας τα άτομα που μοιράζονται μαθήματα και εμπειρίες ζωής, θέτουν εύστοχους προβληματισμούς, αναφέρουν τρόπους να κάνετε διαφορετικά κάποια πράγματα, και είναι διατεθειμένα να βοηθήσουν όταν σας παρουσιαστεί ένα πρόβλημα.

Απαλλαγείτε από τα άτομα που μονίμως προβλέπουν καταστροφές και αποτυχίες, βασιζόμενοι αποκλειστικά στις δικές τους κακές εμπειρίες. Τα δικά σας αποτελέσματά μπορεί να διαφέρουν επειδή απλά επειδή δεν είστε αυτοί.

Ενθουσιώδης οπαδός

Στο άλλο άκρο βρίσκεται το άτομο που θεωρεί κάθε σκέψη και πράξη σας ως εκπληκτική και απίστευτη. Ο διαρκής και ανεξέλεγκτος έπαινος είναι κάτι που αρέσει σε όλους, αλλά σπάνια είναι χρήσιμος. Κανείς μας δεν είναι τόσο έξυπνος, διορατικός, ή ταλαντούχος. Όλοι κάνουμε λάθη. Όμως κάποιες φορές μπορεί να μην το συνειδητοποιήσουμε μέχρι να μας το επισημάνουν.

Είναι εύκολο να πεις σε κάποιον ότι είναι σπουδαίος. Είναι πολύ πιο δύσκολο - και πρέπει να είσαι πραγματικός φίλος - για να του πεις ότι πρέπει να βελτιωθεί και ότι μπορεί να τα πάει καλύτερα.

Η υπερβολή είναι ο εχθρός της βελτίωσης. Να είστε καλοί με τους οπαδούς σας, αλλά μην δίνετε μεγάλη σημασία στο τι λένε.

Ας είναι η μητέρα σας ο μόνος ενθουσιώδης οπαδός που χρειάζεστε.

Κουτσομπόλης

Είναι δύσκολο να αντισταθούμε στις εμπιστευτικές πληροφορίες και κουτσομπολιά. Το να μάθουμε τους λόγους πίσω από τις αποφάσεις των άλλων, τα κίνητρα πίσω από τις ενέργειες τους αλλά και τη κρυφή ατζέντα τους, είναι πραγματικά πειρασμός.

Το πρόβλημα είναι ότι το άτομο που κουτσομπολεύει τους άλλους σε εσάς, κάνει το ίδιο και για εσάς στους άλλους.

Οι άνθρωποι που καλό είναι να βρίσκονται στο στενό κύκλο σας, θα πρέπει να θέλουν να μοιράζονται τις δικές τους σκέψεις και συναισθήματά, και όχι να σας μεταφέρουν τις σκέψεις των άλλων (και μάλιστα εσφαλμένα τις περισσότερες φορές).

Εγωκεντρικός

Πριν από τον Κοπέρνικο, οι άνθρωποι πίστευαν ότι η γη βρίσκεται στο κέντρο του ηλιακού συστήματος. Κρίμα που δεν υπήρξε κάποιος 'Κοπέρνικος' για αυτούς που πιστεύουν ότι τα πάντα περιστρέφονται γύρω τους.

Δεν χρειάζεται να γίνεται ο Γαλιλαίος και να προσπαθήσετε να τους αλλάξετε απόψεις. Απλά απομακρυνθείτε. Είναι πιο εύκολο.

Άλλωστε, ίσως να μην παρατηρήσουν ότι φύγατε...

Μάντης κακών

Ο προφήτης όλων των δεινών έχει την παράξενη ικανότητα να προβλέπει μια μακρά λίστα πιθανών εμποδίων και προβλημάτων, που τα περισσότερα είναι υπερβολή και δεν θα χρειαστεί να τα αντιμετωπίσετε.

Ασφαλώς, κανείς μας δεν θέλει να κάνει κάποιο λάθος που θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί. Αλλά όταν κάποιος 'ψειρίζει' το παραμικρό και καταλήγει με μια ατελείωτη λίστα με πιθανούς λόγους για τους οποίους θα αποτύχετε, τότε αποτελεί ο ίδιος εμπόδιο για εσάς. Θα ήταν χρήσιμος μόνο αν μαζί με την απαρίθμηση των πιθανών προβλημάτων που πιθανώς θα συναντήσετε , βοηθούσε και στην εξεύρεση τρόπων για να τα αντιμετωπίσετε.

Δημοσιοσχεσίτης

H δημιουργία σχέσεων με άλλα άτομα είναι πολύ σημαντική. Όμως δεν είναι ένα παιχνίδι αριθμών. Οι γνωριμίες δεν είναι το τέλος, αλλά μόνο η αρχή. Και δεν είναι εφικτό να οικοδομήσουμε σημαντικές σχέσεις με δεκάδες ή εκατοντάδες ανθρώπους.

Διατηρείστε επαφή μαζί του, αλλά κρατήστε τον έξω από το στενό κύκλο σας. Νοιάζεται μόνο για την πραγματοποίηση γνωριμιών. Δεν θέλει πραγματικά να δεθεί μαζί σας.

Απαιτητικός

Είναι λογικό ότι θα πρέπει να κάνουμε σέρβις στις συσκευές σας, ώστε να μη χαλάσουν. Αυτό που δεν είναι λογικό είναι όταν χρειάζεται να φροντίζουμε διαρκώς κάποιες προσωπικές και επαγγελματικές σχέσεις για να μην καταρρεύσουν.

Αυτά τα άτομα, επιζητούν τακτική επαφή και φροντίδα, ώστε να μπορούν να αισθάνονται ήσυχοι ότι ακόμα τους νοιάζεστε. Όταν δεν ασχολείστε μαζί τους, σας κάνουν να αισθάνεστε ότι τους έχετε παραμελήσει. Με λίγα λόγια, είναι απαιτητικοί .

Οι άνθρωποι που πραγματικά θέλετε στο στενό κύκλο σας, είναι δίπλα σας όταν πραγματικά τους χρειάζεστε - ακριβώς όπως είστε και εσείς γι 'αυτούς.

Ζόμπι

Μερικοί άνθρωποι απλά περιφέρονται άσκοπα σαν ζόμπι, χωρίς σχέδιο, χωρίς σκοπό, χωρίς στόχο.

Περιβάλλεται τον εαυτό σας με ανθρώπους που έχουν φιλόδοξα σχέδια και μεγάλους στόχους. Ακόμα κι αν οι στόχοι τους είναι διαφορετικοί από το δικό σας - και πιθανώς θα είναι - εσείς θα αναζωογονείστε από την ενέργεια τους, και αυτοί από τη δική σας.

Και μείνετε μακριά από τα ζόμπι. Δεν θα σας σκοτώσουν, αλλά σίγουρα θα σκοτώσουν τα κίνητρα και τον ενθουσιασμό σας.


http://antikleidi.com
http://www.psixologikosfaros.gr/

Διαβάστε περισσότερα

Πρακτικά και λειτουργικά αδύνατη η μεταφορά του ΘΕ.Κ.Α στην Αμαλιάδα

Προτασή προκειμένου να υπάρξει μια μεταβατική περιόδος θεραπείας των προβλημάτων, πριν από την μεταφορά του τμήματος στην Αμαλιάδα ώστε να υπάρχουν τα βασικά εργαστήρια και οι βασικές υποδομές έτοιμες, όταν γίνει η μεταφορά, κατέθεσε με απόφαση της η Έκτακτη Συνέλευση του Τμήματος ΘΕ.Κ.Α. του ΤΕΙ Μεσολογγίου Αναλυτικά: Κατάργηση και Μεταφορά του Τμήματος Θερμοκηπιακών Καλλιεργειών και Ανθοκομίας της Σχολής Τεχνολογίας Γεωπονίας του ΤΕΙ Μεσολογγίου στην Αμαλιάδα. Απόφαση Έκτακτης Συνέλευσης του Τμήματος ΘΕ.Κ.Α. στις 03/06/2013 με μοναδικό θέμα Η.Δ. την κατάργηση και μεταφορά του Τμήματος Η μεταφορά και λειτουργία στην Αμαλιάδα των υπερσύγχρονων εργαστηριακών εγκαταστάσεων και των θερμοκηπίων, τα οποία είναι εγκατεστημένα και πλήρως λειτουργικά στους χώρους του Τ.Ε.Ι. Μεσολογγίου εκτός του ότι είναι τεχνικά αδύνατη στην παρούσα φάση, δημιουργεί δυσβάστακτο οικονομικό κόστος, γεγονός που δεν συνάδει με την παρούσα οικονομική κατάσταση και την οξεία οικονομική κρίση. Αντίκειται επίσης σε οποιαδήποτε οικονομία κλίμακας, αφού τμήματα συγγενούς γνωστικού αντικειμένου (ΥΔ.Α.Δ., ΘΕ.Κ.Α) με συναφή εργαστήρια απομακρύνονται. Με βάση μάλιστα τον αριθμό και τα γνωστικά αντικείμενα των υπηρετούντων μελών ΕΠ του τμήματος ΘΕ.Κ.Α είναι πρακτικά αδύνατη η λειτουργία του νέου τμήματος στην Αμαλιάδα χωρίς την πρόσληψη μελών Ε.Π. συναφών ειδικοτήτων, γεγονός αδύνατο στη σημερινή οικονομική κατάσταση. Η ίδρυση του νέου τμήματος στην Αμαλιάδα είναι αντίθετη με τις κατευθυντήριες αρχές του σχεδίου «Αθηνά» (το οποίο προκρίνει συγχωνεύσεις τμημάτων για εξοικονόμηση πόρων) ενώ δημιουργεί και πρακτικά εμπόδια στην εκπαίδευση των υπαρχόντων φοιτητών του Τμήματος, αφού θα αναγκαστούν να μετακομίσουν σε διαφορετική πόλη, όπου δεν θα υπάρχει η παραμικρή υποδομή- εργαστηριακές εγκαταστάσεις κλπ. για τη συνέχιση των σπουδών τους. Εφόσον το υπουργείο επιμείνει στην άποψη του για άμεση λειτουργία του νέου τμήματος στην Αμαλιάδα από τον Σεπτέμβριο του 2013 δημιουργούνται ανυπέρβλητα προβλήματα τα οποία αναφέρουμε αναλυτικά στη συνέχεια. Συγκεκριμένα: 1) Για την μεταφορά των εργαστηρίων απαιτούνται μελέτες για την διαμόρφωση των νέων χώρων και τεχνικές παρεμβάσεις στη υπάρχουσα κτιριακή υποδομή, (διαμορφώσεις χώρων, συμπλήρωση εγκαταστάσεων, κατασκευή νέων κλπ) που χρειάζονται πολύ χρόνο για να υλοποιηθούν. Ταυτόχρονα βεβαίως χρειάζονται και πολλά χρήματα. Στην καλύτερη των περιπτώσεων αν υπάρξουν οι αναγκαίες πιστώσεις (πράγμα εξαιρετικά απίθανο στη σημερινή συγκυρία), απαιτείται χρονικό διάστημα τουλάχιστον 2 μηνών για να ξεκινήσουν οι εργασίες. Εάν αυτά ολοκληρωθούν στην καλύτερη δυνατή περίπτωση με το τέλος του Α’ εξαμήνου, θα πρέπει να ξεκινήσει μία νέα διαδικασία για την μετακόμιση των 8 εργαστηρίων, που θα απαιτήσει τουλάχιστον 3 μήνες και θα στοιχίσει εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ. Πέρα από τις τεχνικές λεπτομέρειες καθώς και τις οικονομικές, γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι η λειτουργία του νέου τμήματος στο νέο του χώρο, δεν μπορεί να γίνει νωρίτερα από το τέλος του 2014, χωρίς να δημιουργήσει προβλήματα κοινωνικά και εκπαιδευτικά (πρδ. συνέχιση και ολοκλήρωση Πτυχιακών μελετών των τελειόφοιτων σπουδαστών) στην κοινότητα των φοιτητών υπαρχόντων και νεοεισερχομένων, με απρόβλεπτες εξελίξεις. 2) Οι κτιριακές εγκαταστάσεις του ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ στον Κόροιβο που σχεδιάζεται να φιλοξενήσουν νέους χώρους εργαστηρίων, θερμοκηπιακών εγκαταστάσεων, στάβλων κλπ. Απαιτούν, για να είναι λειτουργικές, πολύμηνες επισκευές και δεκάδες χιλιάδες ευρώ (μπορεί και εκατοντάδες), για να φιλοξενήσουν 1 ή 2 εργαστήρια μόνο στον συγκεκριμένο χώρο, ο οποίος βρίσκεται σε απόσταση μεγαλύτερη των 10 χιλιόμετρων από την Αμαλιάδα με συνέπεια να είναι αναγκαία και η πρόβλεψη μεταφοράς των φοιτητών μας από την νέα έδρα του τμήματος στην Αμαλιάδα στο χώρο των εργαστηρίων στον Κόροιβο. Βεβαίως θα πρέπει να υπάρξει πρόβλεψη φύλαξης του εκεί χώρου όλο το 24ωρο, όπως επίσης και στο κτίριο της Αμαλιάδας. Ξεκινώντας λοιπόν τον Οκτώβριο το νέο τμήμα στην Αμαλιάδα, θα έχει άλλο ένα πρόβλημα που θα βάλει σε δοκιμασία τις σχέσεις μας με τους φοιτητές αφού το τμήμα θα αδυνατεί να εκπληρώσει τα εκπαιδευτικά και ερευνητικά του καθήκοντα. 3) Απαιτούνται επίσης πολύμηνες διαδικασίες και σημαντικοί πόροι (εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ) για την κατασκευή στάβλων και εργαστηριακών υποδομών για την κατεύθυνση της Ζωικής Παραγωγής (Εργαστήρια Ανατομίας, Διατροφής, Ζωοτεχνίας κλπ.), αλλά και η πρόσληψη του ανάλογου τεχνικού προσωπικού. 4) Ταυτόχρονα δεν υπάρχουν μόνιμα μέλη ΕΠ για την κάλυψη των εκπαιδευτικών αναγκών των κατευθύνσεων Ζωικής Παραγωγής και Αγροτικής Οικονομίας. Θα πρέπει να προσληφθούν υποχρεωτικά έκτακτοι ενώ ο συνολικός τους αριθμός για κάθε ίδρυμα προβλέπεται να μειωθεί στο ελάχιστο. 5) Ιδιαίτερο επίσης πρόβλημα δημιουργείται για τους φοιτητές των μεγάλων εξαμήνων εξαιτίας της κατάργησης της κατεύθυνσης Θερμοκηπιακών Καλλιεργειών και Ανθοκομίας εάν δεν υπάρχει πρόβλεψη για την ολοκλήρωση των σπουδών τους στην κατεύθυνση αυτή. Για τους παραπάνω σοβαρούς λόγους, παρακαλούμε σαν λογική και σώφρονα λύση, που δεν θα έχει επιπτώσεις στην εικόνα του ΤΕΙ αλλά και του Υπουργείου, την δημιουργία μιας μεταβατικής περιόδου θεραπείας των ανωτέρω προβλημάτων, πριν από την μεταφορά του τμήματος στην Αμαλιάδα ώστε να υπάρχουν τα βασικά εργαστήρια και οι βασικές υποδομές έτοιμες, όταν γίνει η μεταφορά. Έτσι και οι σπουδαστές θα ανεχθούν τις όποιες πρόσκαιρες δυσχέρειες στην λειτουργία μας. Προτείνουμε λοιπόν αυτή την πρόσκαιρη λύση και την παραμονή μας στο Μεσολόγγι μέχρι να υλοποιηθούν τα παραπάνω περιγραφέντα. Η άμεση μεταφορά και λειτουργία του Τμήματος στην Αμαλιάδα, είναι πρακτικά και λειτουργικά αδύνατη για τον Οκτώβριο του 2013 και υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να προκληθεί μεγάλη αναστάτωση χωρίς να μπορεί να δοθούν άμεσες λύσεις. Παρακαλούμε για την ιδιαίτερη προσοχή σας στις ανωτέρω επισημάνσεις μας και την επίδειξη κατανόησης και θετικής διάθεσης από μέρους σας ώστε να επιτευχθεί η βέλτιστη λύση για τους φοιτητές και το τμήμα μας. http://cityvoice.gr

Διαβάστε περισσότερα

Ενα βίαιο κείμενο

Αυτό που θα διαβάσετε σήμερα είναι ένα βίαιο κείμενο που παροτρύνει σε μίσος. Εν πρώτοις, μίσος κατά του φασισμού.
Πόσα εγκλήματα θα έπρεπε να έχουν κάνει οι ναζί στην Ελλάδα, πόσα Καλάβρυτα και Δίστομα θα έπρεπε να έχουν πυρπολήσει, για να μην ξεπουλάει σήμερα η υποτελής ελληνική κυβέρνηση το Σκοπευτήριο της Καισαριανής;
Εφιστώ σήμερα την προσοχή σε όσους με διαβάσετε, ότι πρόκειται για ένα βίαιο κείμενο που παρακινεί σε μίσος κατά του ρατσισμού.
Πόσο κτήνος μπορεί να ’ναι ένας εκλεγμένος με την ψήφο μας βουλευτής της Δημοκρατίας, για να προπηλακίζει, να βρίζει, να δέρνει και να διαπομπεύει έναν άνθρωπο, όπως έκανε ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής κ. Παναγιώταρος εναντίον ενός βιοπαλαιστή, Σκοπιανού φορτηγατζή. Πόσο γομάρι και τζάμπα μάγκας μπορεί να ’ναι ο παλιάνθρωπος που κόλλαγε στο μέτωπο του φορτηγατζή το ψευδεπίγραφο «Μ» ενός ψευδώνυμου κράτους, λες κι έφταιγε ο βιοπαλαιστής για τη διεθνή ίντριγκα που παίζεται γύρω απ’ το πρόβλημα της ονομασίας των Σκοπίων.
Δεν έχει παιδιά αυτός ο φορτηγατζής; δεν έχει ψυχή; δεν έχει αξιοπρέπεια; Μπορεί όσο βρίσκεται σε ελληνικό έδαφος να πέφτει θύμα του κάθε πίθηκα τραμπούκου,
που έχει αναλάβει αυτόκλητος να μάθει την Ιστορία τα δικά του ανορθόγραφα γράμματα;
Αλλά έτσι είναι οι δειλοί, όπως το είδος του κ. Παναγιώταρου, κορδώνονται, κορδακίζονται και κορυβαντιούν μπροστά στους ανυπεράσπιστους, αλλά τρέμουν σαν σκουλήκια μπροστά στους Δυνατούς, τους φύρερ αυτού του κόσμου, τους εφοπλιστές, τους τραπεζίτες, τη συμμορία της Μέρκελ και τα λοιπά αγλαΐσματα ενός συστήματος που έχει
κάνει τη δυστυχία των ανθρώπων απότοκο και συνέπεια της λειτουργίας του. Οταν δεν είναι αυτοσκοπός.

Το κείμενο αυτό, σας το προείπα αλλά και πάλι σας προειδοποιώ, είναι βίαιο, προτρέπει, παροτρύνει και παρακινεί σε ένα νηφάλιο μίσος, ψύχραιμο και καλά οργανωμένο εναντίον του γεγονότος
ότι οι τράπεζες αυξάνουν τα κέρδη τους, αλλά τα νοσοκομεία κλείνουν.
Εναντίον της πολύ καθωσπρέπει κι ευγενικά διατυπωμένης άποψης Προβόπουλου ότι καλό θα είναι να ψάξουμε για καμιά ιδιωτική ασφάλιση, διότι τις κρατικές συντάξεις (με τα δικά μας λεφτά) τις φάγανε.
Τις έφαγε ο κ. Σημίτης, όταν έσπρωξε τα Ταμεία να παίξουν στο χρηματιστήριο (για να τους λέει ύστερα «ας προσέχατε»), όταν τους φάγανε τα αποθεματικά με τα δομημένα ομόλογα, κι όταν τα αποτελείωσε, τώρα, με το κούρεμα ο κ. Βενιζέλος.
Νιώθω λοιπόν στο πετσί σας (μας) τη βία της άνεσης Προβόπουλου, όταν σας προτείνει απ’ τα λίγα ευρώ που (δεν) σας μένουν να πληρώσετε μια ιδιωτική εταιρεία για να σας ασφαλίσει (ώσπου να φαλίρει) - και μετά πάλι ξεκρέμαστος εσείς,
όπως αρμόζει σε κάθε «τεμπέλη» και «διεφθαρμένο».
Οι Ελληνες δούλεψαν παρά πολλά χρόνια (πολύ περισσότερες ώρες κάθε μέρα από τους Γερμανούς) και τα κόπια τους λεηλατήθηκαν απ’ τους μιζαδόρους, τα λαμόγια και τους διαπλεκόμενους,
από ένα κράτος στα χέρια τους, πελατειακό, ληστρικό, θερμοκήπιο για κρατικοδίαιτους, που τώρα πλέον το κατάντησαν υποτελές και πάμφτωχο.
Δεν γίνεται λοιπόν όλοι αυτοί να εξακολουθούν να μας κάνουν χρηστομάθεια, να μας ζητούν θυσίες (για να φάνε κι άλλο), να διαμορφώνουν μια χώρα σε Ειδική Οικονομική Ζώνη, να ’χουν στείλει 2.000.000 ψυχές στην ανεργία κι ύστερα
να μας ζητούν να αυτοπαραμυθιαζόμαστε ότι πάμε καλύτερα, ότι το success story θα έχει κάποτε, σε τρία τέρμινα ή του Αγίου Ραγιά, χάπυ εντ!
Δεν πάει να λέει ο ΟΟΣΑ ότι η ύφεση συνεχίζεται και βαθαίνει. Οχι, λέει ο κ. Στουρνάρας. Ο Σημιτάνθρωπος που κάποτε νόθευε τους αριθμούς με «δημιουργική λογιστική» και τώρα δεν τους «πιστεύει», αν δεν είναι της δικής του αριθμητικής. Του ένα συν ένα ίσον τα πουλάω όλα ένα τάληρο.
Κι αυτό, το τάληρο, το δίνω για να αποπληρωθεί «το μεγαλύτερο δάνειο που έχει εκδοθεί απ’ την εποχή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας». Τις ίδιες μπούρδες με την ίδια αυταρέσκεια έλεγε κι ο Γιωργάκης, όταν μιλούσε κι αυτός για το «μεγαλύτερο δάνειο όλων των εποχών».
Δάνειο είναι όμως και θα το πληρώνουν τα μεγαλύτερα κορόιδα «όλων των εποχών», εμείς! Μάλιστα στον αιώνα τον άπαντα. Και θα το πληρώνουν
εκείνοι που ούτε τους μισθούς του κ. Στουρνάρα ή του κ. Προβόπουλου λαμβάνουν, ούτε παίρνουν μπόνους για το πιστωτικό σύστημα που έχουν επιβάλει, ούτε για το φορολογικό όργιο που έχουν
επινοήσει, όπως ο απίθανος αυτός Θεοχάρης που θα φορολογήσει όσους αγρούς τρέφουν, χέρσοι, κουνάβια.
Ναι, πρόκειται για ένα βίαιο κείμενο εναντίον του μείγματος των πονηρών τε και ηλίθιων που μας έχουν φλομώσει στο ψέμα. Και
στο κλέψιμο.
Μας έκλεψαν τους μισθούς, μας έκλεψαν τις συντάξεις, μας έκλεψαν τη δουλειά, την αξιοπρέπεια, κυνηγάνε να βουτήξουν τα σπίτια μας, έχουν μαραζώσει τη νεολαία, έχουν ατιμάσει τους γέροντες, σπρώξανε κόσμο στην αυτοκτονία
κι όμως έχουν το θράσος, αυτοί και τα τσιράκια τους από τα ΜΜΕ, να μας τρομοκρατούν με το χειρότερο, να επισείουν πάνω απ’ το κεφάλι μας τη σπάθη του Δαμοκλή, να μας συκοφαντούν τον έναν στον άλλον, να μας διαιρούν
και να μας τρώνε τη χαρά της ζωής. Για φράγκα. Απέναντι σε όλους αυτούς
το κείμενο αυτό διατρέχεται από ένα κρύο μίσος - κι ας έρθει το νομοσχέδιο Ρουπακιώτη, όταν γίνει νόμος, να με συλλάβει. Διότι αυτό προβλέπει
αυτό το έκτρωμα: Εναν Υπουργό-Φάτσιο, που θα μπορεί να αποφασίζει ποιας σκέψης Ιαβέρης θα γίνει, ποιο κόμμα θα μπορεί αίφνης να βγάλει εκτός νόμου και πώς θα πρέπει να κατευνάζεται η οργή του Παγκόσμιου Εβραϊκού Συνεδρίου, ας πούμε, όχι όταν οι Ισραηλινοί σφάζουν κοσμάκη στην Παλαιστίνη, αλλά όταν ένας οποιοσδήποτε ανεγκέφαλος πιστεύει ότι το Ολοκαύτωμα ήταν ένας συνωστισμός
μπροστά στα κρεματόρια.

Αυτό το κείμενο είναι ένα βίαιο κείμενο εναντίον εκείνων που έσπασαν τη ραχοκοκαλιά της κοινωνίας, με τη Χρυσή Αυγή να βρίσκει τώρα δουλειά μόνο σε Ελληνες, αλλά με μισθό Πακιστανού, με τις ΜΚΟ να ενοικιάζουν σε αφεντικά εργάτες με μισθούς μαθητευόμενων, με το κράτος να παράγει σταζιέρ (αίφνης θυμήθηκαν τις... κοινωφελείς εργασίες) και μετανάστες.
Παραβρώμισε το πράγμα. Με φορολογούν οι προστάτες των φοροφυγάδων. Μου έκαναν το Σύνταγμα κουρέλι. Μου φόρτωσαν στον σβέρκο τον κ. Ράιχενμπαχ. Τις ασφαλιστικές μου εισφορές τις έφαγε η Μπούντεσμπανκ. Με βρίζουν κάθε μέρα ότι τους μοιάζω. Πέταξαν δυο-τρεις γενιές Ελλήνων στον Καιάδα. Εχουν γεμίσει θλίψη όλους τους ανθρώπους γύρω μου.

Πλην όμως, αυτή θα ήταν η αναπόφευκτη κατάληξη του μονοκομματικού δικομματισμού που ταλάνισε επί δεκαετίες τη χώρα. Ουδεμία διαφορά (απλώς διαφορετικές αναφορές προς τα δεξιά και τα αριστερά) είχαν η Ν.Δ. με το ΠΑΣΟΚ. Ωσάν κυβέρνηση Σημίτη κυβέρνησε η κυβέρνηση Καραμανλή κι έκαναν την Ελλάδα, όπως επίσης οι κυβερνήσεις Ανδρέα και Μητσοτάκη, το ράκος που είναι σήμερα.
Τόσο ράκος, που είναι αναγκασμένοι να το κυβερνούν μαζί πλέον - και πάντα εν ονόματι άλλων. Των Επικυρίαρχων. Τι σημαίνει αυτό για τον λαό - το ξέρει πλέον ο ίδιος πάρα πολύ καλά. Ως πότε θα συμβαίνει, είναι δική του υπόθεση να αποφασίσει.
Πάντως, όλοι οι πολίτες, γυναίκες και άνδρες, όλοι, ανεξαρτήτως των επιλογών μας, ξέρουμε πολύ καλά τι συμβαίνει. Ολοι, κατά βάθος, γνωρίζουμε...


email: stathis@enikos.gr

Διαβάστε περισσότερα

ΕΙΝΑΙ ΕΠΟΧΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΝ!

Του Γ.ΔΕΛΑΣΤΙΚ*
Ζούμε σε μια πολύ ενδιαφέρουσα εποχή από ιστορική σκοπιά. Η οικονομική κρίση αφενός και η αποκάλυψη στα μάτια εκατοντάδων εκατομμυρίων πολιτών του βαθύτατα αντιδραστικού χαρακτήρα της ΕΕαφετέρου μεταδίδουν με επώδυνο τρόπο το μήνυμα ότι ο σύγχρονος καπιταλισμός ούτε επιδιώκει ούτε μπορεί πλέον να ενσωματώνει τις μάζες των εργαζομένων, των μεσαίων στρωμάτων, των νέων ή των συνταξιούχων. Ακριβώς γι΄αυτό ο καπιταλισμός της εποχής μας συρρικνώνει αθόρυβα ολοένα και περισσότερο την αστική δημοκρατία, αντικαθιστώντας την με ένα δημοκρατικοφανές, όλο και πιο αυταρχικό καθεστώς.
Όλοι οι λαοί της Ευρώπης συνειδητοποιούν σταδιακά ότι η ΕΕ – δηλαδή η συσπείρωση των ευρωπαϊκών αστικών τάξεων υπό την ηγεμονία των Γερμανών αστών – είναι ο κύριος μοχλός υλοποίησης της αντιλαϊκής πολιτικής. Με τις πλάτες της ΕΕ η αστική τάξη κάθε χώρας – μέλους της εφαρμόζει μια τόσο αντιδραστική πολιτική που δεν θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί στα πιο άγρια όνειρα και επιθετικά όνειρα της. Από τη μία πλευρά, αυτή η επιθετικότητα της ΕΕ «ξεβολεύει» τις αστικές τάξεις του κάθε κράτους-μέλους της, καθώς υποχρεώνει να σκίσουν τα ανά χώρα «κοινωνικά συμβόλαια» και να δώσουν απότομο τέλος στην όποια φάση «κοινωνικής ειρήνης» είχαν πετύχει. Από την άλλη πλευρά όμως, η σημερινή πολιτική της ΕΕ αφυπνίζει τις αστικές τάξεις που αδρανούσαν, τις καθιστά πολύ πιο επιθετικές και επιπλέον τους προσδίδει πρωτόγνωρη αυτοπεποίθηση και τις απαλλάσσει από ταξικούς φόβους και πολιτικά στερεότυπα που απορρέουν από κοινωνικές και ταξικές συγκρούσεις του παρελθόντος. Για παράδειγμα, πριν από τρία χρόνια κανένας αστός πουθενά στην ΕΕ δεν φανταζόταν ότι θα μπορούσαν να επιβληθούν τέτοια μέτρα λεηλασίας μισθών και συντάξεων, χωρίς να έχουν λάβει χώρα κοινωνικές εξεγέρσεις ή και επαναστάσεις με βίαιο και αιματηρό χαρακτήρα, όπως ήταν βέβαιοι ότι θα συνέβαινε.
Από τη στιγμή όμως που πέτυχαν εξανδραποδίσουν τους λαούς της Ευρώπης χωρίς να ανοίξει μύτη, αλλάζει ριζικά ο ταξικός συσχετισμός δυνάμεων. Οι αστοί αισθάνονται ξαφνικά παντοδύναμοι. Ο επικίνδυνος και απειλητικός λαός γίνεται στα μάτια τους ένας θλιβερός δούλος, τον οποίον μπορούν να περιφρονούν και να κλωτσούν όσο και όποτε θέλουν, χωρίς κανένα κίνδυνο. Θεωρούν τους εαυτούς τους ηλίθιους οι αστοί που τόσες δεκαετίες ενσωμάτωναν τους εργαζόμενους δίνοντας τους λεφτά και βελτίωση του βιοτικού τους επιπέδου, αντί να τους πατάνε στο λαιμό, όπως κάνουν σήμερα εφαρμόζοντας την πολιτική της ΕΕ. Αν δεν σημειωθούν βίαιες κοινωνικές εξεγέρσεις και επαναστάσεις, οι αστοί και η ΕΕ δεν θα αλλάξουν γραμμή. Θα αναδειχθούν μάλιστα νέα αστικά στρώματα, πολύ πιο επιθετικά από τους παλαιότερους αστούς. Προϊόντα των νέων ταξικών συσχετισμών,οι αστοί αυτοί θα είναι βασισμένοι στα 400 και 500 ευρώ που θα δίνουν στους εργαζόμενους στις επιχειρήσεις τους, στην απόλυτη εξαθλίωση δηλαδή του κόσμου της εργασίας στη νέα εποχή. Δείγμα της νέα εποχής είναι η Γερμανία. Αφού με τα μνημόνια δημιούργησε δεκάδες εκατομμύρια άνεργους νέους στην Ευρώπη, τώρα εμφανίζεται ως … «φιλάνθρωπη» διακηρύσσοντας της πρόθεση της να πάρει μερικές δεκάδες χιλιάδες νέους από άλλες ευρωπαϊκές χώρες μετανάστες στη Γερμανία ως μαθητευόμενους! Τώραο δήμιος Σόιμπλε φτιάχνει προγράμματα …καταπολέμησης της ανεργίας των νέων! Θράσος απύθμενο.
Όταν ένα κοινωνικό σύστημα χάνει την ικανότητα ενσωμάτωσης των μαζών και βασίζει την εξουσία του αποκλειστικά και μόνο στη βίαιη επιβολή του, αυτό σημαίνει ότι από ιστορική σκοπιά έχει περάσει στο τελευταίο στάδιο της κυριαρχίας του. Η ανατροπή του όμως είναι εντελώς διαφορετική υπόθεση.Προϋποθέτει πρώτα πρώτα την ύπαρξη μιας τάξης που να θέλει πραγματικά την ανατροπή του συστήματος πάση θυσία, με βίαιο εν ανάγκη τρόπο. Μια τάξη που να έχει σαφή άποψη για το καθεστώς που θέλει να εγκαθιδρύσει και το οποίο αντικειμενικά να υπηρετεί τα συμφέροντα της. Στη βάση αυτή να έχουν ιδρυθεί και να λειτουργούν οι πολιτικοί φορείς, προετοιμάζοντας τα μέλη τους, τους οπαδούς τους και τις μάζες για σύγκρουση μέχρι τέλους με όλα τα μέσα. Είναι προφανές ότι πουθενά στην Ευρώπη δεν υφίστανται τέτοιες προϋποθέσεις, ούτε υπάρχουν πολιτικά κόμματα με αξιόλογη εκλογική απήχηση που να έχουν τέτοιον επαναστατικό προσανατολισμό και να προετοιμάζονται για ένοπλη εν ανάγκη σύγκρουση με στόχο την ανατροπή του καπιταλιστικού καθεστώτος.
Αυτό σε καμιά περίπτωση δεν σημαίνει ότι πρέπει να περάσουν δεκαετίες μέχρι να προκληθούνεπαναστατικά γεγονότα. Κάθε άλλο. Δεν πρέπει όμως να υποτιμούμε το γεγονός ότι μέχρι να συμβούν εξεγέρσεις και επαναστάσεις, οι ευρωπαϊκές αστικές τάξεις έχουν κάθε δίκιο να βρίσκονται σε παροξυσμό αλαζονείας και άκρατης επιθετικότητας. Λύση συμβιβαστική δεν υπάρχει! Ή αυτοί ή εμείς!
Όσο και αν οι αστοί νομίζουν ότι ελέγχουν το παιχνίδι, θα κατατροπωθούν αν οι λαοί ξεσηκωθούν. Εμείς έχουμε πλήρη επίγνωση του γεγονότος ότι η Ελλάδα είναι ο αδύναμος κρίκος της ΕΕ.
*Δημοσιεύθηκε στο «Πριν» την Κυριακή 2 Ιουνίου 2013

Διαβάστε περισσότερα

Νέο καμπανάκι για κοινά παυσίπονα

Η ιβουρποφένη και η δικλοφενάκη κατηγορούνται για αύξηση του κινδύνου καρδιαγγειακών επιεσοδίων

Η δικλοφενάκη και η ιβουπροφένη, δυο κοινά παυσίπονα, κατηγορούνται για αύξηση του κινδύνου καρδιαγγειακών επεισοδίων όταν λαμβάνονται σε υψηλές δόσεις και για μεγάλο χρονικό διάστημα

Για άλλη μια φορά η ιβουπροφένη και η δικλοφενάκη, δυο ιδιαίτερα διαδεδομένες παυσίπονες δραστικές ουσίες, τίθενται στο εδώλιο κατηγορούμενες ότι, αν λαμβάνονται σε υψηλές δόσεις και για μεγάλο χρονικό διάστημα, αυξάνουν τον κίνδυνο καρδιαγγειακών επεισοδίων. Τα νέα στοιχεία θεωρούνται ιδιαίτερα σοβαρά καθώς προέρχονται από τη μεγαλύτερη και πλέον ενδελεχή μελέτη που έχει γίνει ως σήμερα.
Η ιβουρπροφένη και η δικλοφενάκη ανήκουν στα Μη Στεροειδή Αντιφλεγμονώδη Φάρμακα (ΜΣΑΦ) και αποτελούν τη δραστική ουσία πολλών παυσιπόνων που λαμβάνονται συστηματικά από ασθενείς για την αντιμετώπιση τόσο οξέων όσο και χρόνιων πόνων και φλεγμονών – όπως π.χ. στην περίπτωση αρθρίτιδας ή μόνιμων πονοκεφάλων.
Παλαιότερες μελέτες έχουν επισημάνει μια σύνδεσή τους με την αύξηση του κινδύνου για καρδιαγγειακές παθήσεις. Μετά την εξέταση όμως περισσότερων δεδομένων οι επιστήμονες ανεβάζουν το ποσοστό της αύξησης αυτής στο ένα τρίτο. Τοποθετούν δηλαδή την ιβουπροφένη και τη δικλοφενάκη στην ίδια τάξη με τους εκλεκτικούς αναστολείς της κυκλοοξυγενάσης 2 (κοξίμπες) όπως το φάρμακο Vioxx που έχει αποσυρθεί διεθνώς από την κυκλοφορία.
Η μελέτη
Η μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «The Lancet», διεξήχθη από ερευνητές του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Προκειμένου να διερευνήσουν τις επιπτώσεις των ΜΣΑΦ οιι επιστήμονες συγκέντρωσαν δεδομένα από 754 κλινικές δοκιμές τα οποία αφορούσαν περισσότερα από 253.000 άτομα. Εξέτασαν τις περιπτώσεις στις οποίες χορηγούντο υψηλές δόσεις μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών –150 mg ημερησίως για τη δικλοφενάκη και 2.500 mg ημερησίως για την ιβουπροφένη.
Τα αποτελέσματά τους έδειξαν ότι για κάθε 1.000 άτομα που έπαιρναν δικλοφενάκη και ιβουπροφένη συστηματικά και σε μεγάλες δόσεις εμφανίζονταν ανά κάθε έτος λήψης των φαρμάκων τρεις επί πλέον περιπτώσεις καρδιαγγειακών επεισοδίων εκ των οποίων ένα θανατηφόρο, τέσσερις επί πλέον περιπτώσεις καρδιακής ανεπάρκειας καθώς και κάποιες περιπτώσεις επιπλοκών στο γαστρεντερικό σύστημα όπως η γαστρορραγία.
Οι ερευνητές τόνισαν ότι τα αποτελέσματα αυτά δεν αφορούν τη λήψη μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών για σύντομες περιόδους, όπως π.χ. για έναν πονοκέφαλο ή για ένα διάστρεμμα. Πρόσθεσαν ωστόσο ότι όσοι αντιμετωπίζουν ήδη κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων καθώς και οι καπνιστές – στους οποίους ο κίνδυνος εμφανίστηκε αυξημένος – θα πρέπει να αναμένουν αύξηση του κινδύνου αυτού με τη μακρόχρονη και σε υψηλές δόση λήψη αυτών των φαρμάκων.
«Αυτό το οποίο λέμε είναι ότι οι κοξίμπες, η ιβουπροφένη και η δικλοφενάκη έχουν παρόμοιους κινδύνους αλλά επίσης έχουν και παρόμοια οφέλη» δήλωσε στο πρακτορείο Reuters ο Κόλιν Μπόλτζεντ της υπηρεσίας κλινικών δοκιμών του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, επικεφαλής της μελέτης.

Διαβάστε περισσότερα

Ηλεκτρονική ταυτότητα θα έχουν όλα τα κτίρια

ΜΗΤΡΩΟ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ 10 ΧΡΟΝΙΑ
Σε δημόσια διαβούλευση τίθεται το πολυαναμενόμενο σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος για την Ηλεκτρονική Ταυτότητα Κτιρίων «φακελώνοντας» όλα τα νέα και παλαιά κτίσματα της χώρας σε ένα μητρώο ακινήτων.
Στο νέο μέτρο, η εφαρμογή του οποίου αναμένεται στους επόμενους μήνες, θα συμπεριληφθούν σε πρώτη φάση όλα τα αυθαίρετα κτίσματα καθώς κάθε υποβολή δήλωσης στον νόμο για τα αυθαίρετα θα συνοδεύεται και με ένταξη στην ταυτότητα του κτιρίου. Όσα κτίρια ή ιδιοκτησίες ενταχθούν στο νέο νόμο για τα αυθαίρετα (ή στους νόμους 4014/2011 και 3843/2010) οφείλουν να ολοκληρώσουν την ταυτότητα του κτιρίου μέσα σε πέντε χρόνια.
Στο φάκελο του κτιρίου που θα τηρείται από τον μηχανικό του ακινήτου θα περιλαμβάνονται στοιχεία όπως η οικοδομική άδεια, το πιστοποιητικό ενεργειακής απόδοσης, φωτογραφική τεκμηρίωση και ένα ψηφιακό βίντεο που θα απεικονίζει όλους τους χώρους του ακινήτου.
Η πρώτη καταγραφή ακινήτων θα έχει ολοκληρωθεί σε δέκα χρόνια, τόσο για τα δημόσια όσο και για τα ιδιωτικά κτίρια. Ωστόσο, απαιτείται συμπλήρωση της ταυτότητας του κτιρίου είτε σε περίπτωση μεταβίβασης, είτε σε περίπτωση έκδοσης έγκρισης δόμησης ή εργασιών μικρής κλίμακας για οποιοδήποτε ακίνητο. Στις πολυκατοικίες οι ιδιοκτήτες μπορούν κατόπιν κοινής συνεννόησης να φτιάξουν την ταυτότητα του κτιρίου και όχι μόνο ανά ιδιοκτησία. Εάν δεν συμφωνεί η πλειοψηφία της πολυκατοικίας, τότε ο κάθε ιδιοκτήτης μπορεί να προχωρήσει μόνος του της διαδικασία για την αυτοτελή ιδιοκτησία του. Θα απευθύνονται σε έναν μηχανικό ο οποίος έναντι αμοιβής θα φτιάχνει την «ηλεκτρονική ταυτότητα».
Κυρώσεις Σε κτίρια των οποίων η συμπλήρωση της ταυτότητας κτιρίου ή κατά τους περιοδικούς ελέγχους διαπιστωθεί ότι οι οικοδομικές εργασίες δεν εκτελέστηκαν σύμφωνα με την άδεια δόμησης ή κατά τους περιοδικούς ελέγχους διαπιστωθεί ότι συμπληρώθηκαν ψευδώς στοιχεία ταυτότητας κτιρίου από τον αρμόδιο μηχανικό, πέραν των ποινικών κυρώσεων επιβάλλεται:
α) Πρόστιμο από 2.000 έως 20.000 ευρώ. Η κύρωση επιβάλλεται από τον υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής ή τον υπό αυτόν εξουσιοδοτούμενο κατόπιν προηγούμενης ακρόασης του ενδιαφερόμενου.
β) Αναστολή άδειας άσκησης επαγγέλματος για διάστημα από 2 έως 24 μήνες ανάλογα με τη βαρύτητα της παράβασης. Η κύρωση επιβάλλεται από το αρμόδιο Πειθαρχικό Συμβούλιο του ΤΕΕ. http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26510&subid=2&pubid=113053461

Διαβάστε περισσότερα

Μόνο για *τρελούς*

Αχ, είναι δύσκολο να βρεις αυτό το θεϊκό μονοπάτι μέσα σ? αυτή τη ζωή που κάνουμε, σε τούτη δω την αποβλακωμένη και ανούσια εποχή με την πνευματική της στειρότητα, την αρχιτεκτονική της, τις επιχειρήσεις της, την πολιτική της, τους ανθρώπους της!

Πως θα μπορούσα να μην καταντήσω ένας μοναχικός λύκος, ένας άξεστος ερημίτης, αφού δεν συμμερίζομαι τους στόχους της και τις αξίες της και δεν καταλαβαίνω καμιά από τις απολαύσεις της;Δεν μπορώ να μείνω για πολλή ώρα ούτε στο θέατρο ούτε στον κινηματογράφο.

Σπάνια διαβάζω εφημερίδα κι ακόμα πιο σπάνια κάποιο μοντέρνο βιβλίο. Δεν μπορώ να καταλάβω ποιά ευχαρίστηση και ποιά χαρά βρίσκουν οι άνθρωποι με το να συνωστίζονται στα ξενοδοχεία και στους σιδηροδρόμους, στα κέντρα με την αποπνιχτική ατμόσφαιρα και την απαίσια μουσική, στα μπαρ και στα βαριετέ, στις διεθνείς εκθέσεις και στον ιππόδρομο……..

Από την άλλη μεριά, όσα μου συμβαίνουν στις σπάνιες ώρες τις χαράς μου, όσα για μένα είναι ζωή, ευδαιμονία, έκσταση και πνευματική ανάταση, οι άνθρωποι, γενικά, τα αναζητούν μόνο στην φαντασία. Στην πραγματική ζωή τα βρίσκουν παράλογα και απίθανα. Κι έτσι, αν οι άνθρωποι έχουν δίκιο, αν αυτή η μουσική των νυχτερινών κέντρων είναι απόλαυση, αν αυτή η μαζική διασκέδαση δίνει χαρά κι αν αυτό το αμερικανοποιημένο πλήθος που ευχαριστιέται με το τίποτα έχει δίκιο, τότε εγώ έχω άδικο, είμαι τρελός. Είμαι στ? αλήθεια ο Λύκος της Στέπας, όπως συχνά αποκαλώ τον εαυτό μου, αυτό το ξεστρατισμένο αγρίμι, που δε βρίσκει ούτε σπιτικό, ούτε χαρά, ούτε ελπίδα σ? ένα κόσμο παράξενο και ακατανόητο….
Έρμαν Έσσε : Ο Λύκος της Στέπας

Διαβάστε περισσότερα