ΕΕ: «ΗΡΩΕΣ» ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΤΣΟΛΙΑΔΕΣ – «ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΣΥΜΒΟΛΟ» Η ΣΒΑΣΤΙΚΑ!

Toυ Ν. ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*
To νομοσχέδιο περί «ρατσισμού και ξενοφοβίας» θα το δούμε (αν το δούμε…) πώς θα διατυπωθεί στην τελική του μορφή.
Αυτό που κρατάμε προς το παρόν είναι οι δηλώσεις του ίδιου του υπουργού Δικαιοσύνης. Ο κ. Ρουπακιώτης έχει τονίσει ότι πρόκειται για ένα νομοσχέδιο πουμεταφέρει στο εθνικό δίκαιο την Απόφαση – πλαίσιο 2008/913/ΔΕΥ της ΕΕ (28/11/2008), «για την καταπολέμηση ορισμένων μορφών και εκδηλώσεων ρατσισμού και ξενοφοβίας μέσω του ποινικού δικαίου».

Παρακαλούμε την προσοχή σας:

Στη συγκεκριμένη Απόφαση της ΕΕ ομολογείται ότι:
«Η παρούσα απόφαση – πλαίσιο δεν εμποδίζει κράτος – μέλος να θεσπίζει διατάξεις εθνικού δικαίου με τις οποίες επεκτείνεται το πεδίο εφαρμογής (…) σε εγκλήματα που απευθύνονται εις βάρος ομάδας προσώπων, η οποία προσδιορίζεται βάσει άλλων κριτηρίων εκτός από εκείνα της φυλής, του χρώματος, της θρησκείας, των γενετικών καταβολών ή της εθνικής ή εθνοτικής καταγωγής, όπως είναι αυτά τηςκοινωνικής θέσης ή των πολιτικών πεποιθήσεων»!
Δηλαδή:
Η ίδια η Απόφαση της ΕΕ, που επικαλείται ο κ. Ρουπακιώτης, ανοίγει θέμα – και μάλιστα στο όνομα της αντιμετώπισης του ρατσισμού (!) – δίωξης ακόμα και πολιτικών πεποιθήσεων!
Τα «τέρατα» που μπορούν να γεννηθούν είναι πολλά.
Για παράδειγμα:
Η αναφορά των κομμουνιστών στην «πάλη των τάξεων» θα μπορούσε να βαφτιστεί «έγκλημα» ή σαν «προτροπή» προς την τέλεση «εγκλήματος» εναντίον των αστών και των κεφαλαιοκρατών. Και αυτό με κριτήριο – σύμφωνα με την Απόφαση της ΕΕ – την «κοινωνική θέση» των αστών και των κεφαλαιοκρατών, μιας και οι «εγκληματίες» κομμουνιστές στρέφονται πολιτικά εναντίον των αστών και των κεφαλαιοκρατών, αφού επιδιώκουν την ανατροπή τους…
*

Μήπως αυτός που περιγράφουμε είναι ένας «θεωρητικός» κίνδυνος, που ανάγει σε «λογική» τη συνεπαγωγή ότι «ο αστυνομικός είναι όργανο, το μπουζούκι είναι όργανο, άρα ο αστυνομικός είναι μπουζούκι»;

Μια πολύ σύντομη απάντηση είναι αφενός ότι η αυθαιρεσία πάντα σε τέτοιες «λογικές» συνεπαγωγές πατάει, αφετέρου ότι ήδη σε μια σειρά χώρες της ΕΕ οι κομμουνιστικές ιδέες θεωρούνται «έγκλημα» και οι κομμουνιστές βρίσκονται εκτός νόμου.
Μια εξίσου εύκολη απάντηση, υπό μορφή ρητορικού ερωτήματος, θα ήταν κι αυτή: Αλήθεια, η ΕΕ των μονοπωλίων (εκείνων των μονοπωλίων που, όπως η «Ζήμενς» και η «Κρουπ», ανέβασαν τον Χίτλερ στην καγκελαρία) ποιων πολιτικών πεποιθήσεων θα επιθυμούσε τη δίωξη; Οταν η ΕΕ μηχανεύεται αθλιότητες, για να συσχετίζει ανιστόρητα και συκοφαντικά το φασισμό με τον κομμουνισμό, εναντίον ποιου στρέφεται; Εναντίον των πεποιθήσεων των φασιστών, που αποτελούν στυλοβάτη των μισών σχεδόν αστικών κυβερνήσεων των κρατών – μελών της ΕΕ, ή εναντίον των πεποιθήσεων των κομμουνιστών;
Ας δούμε, όμως, και τρία πιο συγκεκριμένα, χαρακτηριστικά παραδείγματα, από τρεις χώρες – μέλη της ΕΕ, για το τι πρακτικά έχει συμβεί, μετά την έκδοση της προαναφερθείσας Απόφασης της ΕΕ.
*

α) Στη Σλοβακία, από το 2011, τέθηκαν σε ισχύ οι νέες διατάξεις του Ποινικού Κώδικα, σύμφωνα με τις οποίες «όποιος αρνείται, στηρίζει ή προσπαθεί να δικαιολογήσει τα εγκλήματα του καθεστώτος που βασίζονταιστην κομμουνιστική ιδεολογία» διώκεται με ποινές φυλάκισης από έξι μήνες έως τρία χρόνια.

(σ.σ.: Καμία, βέβαια, αντίδραση από την ΕΕ)…
*

β) Στη Λετονία, η κυβέρνηση της χώρας προσέφυγε το Μάη του 2010 στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, εναντίον του 87χρονου τότε Λετονού πολίτη Βασίλι Κόνονοφ. Το «έγκλημα» του Κόνονοφ ήταν ότι το 1944, σε ηλικία 23 ετών, ήταν επικεφαλής της παρτιζάνικης σοβιετικής ομάδας που κατάφερε, μετά από ηρωική μάχη, να εξουδετερώσει φυλάκιο δοσίλογων συνεργατών των «SS», εξοντώνοντας 9 από αυτούς. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου συντάχθηκε με την άποψη της κυβέρνησης της Λετονίας ότι ο Κόνονοφ, λόγω της δράσης του αυτής, ήταν «εγκληματίας πολέμου»! Οτι με την αντιστασιακή του δράση το 1944, παραβίασε τους νόμους της Λετονίας.Ομως, οι νόμοι της Λετονίας το 1944 ήταν οι νόμοι του Χίτλερ!

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αποδέχτηκε τους ισχυρισμούς της λετονικής κυβέρνησης και επικύρωσε την καταδίκη του Παρτιζάνου με το αιτιολογικό ότι το 1944, πολεμώντας εναντίον των γερμανοτσολιάδων της πατρίδας του, ο Κόνονοφ παρανομούσε εναντίον των νόμων της χώρας! «Παρανομούσε», δηλαδή, εναντίον των νόμων της χιτλερικής κατοχής!
Σήμερα, στη «δημοκρατική» Λετονία, στη χώρα – μέλος της ΕΕ, που ο Κόνονοφ -με τη βούλα του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου- καταγράφηκε σαν «εγκληματίας», σαν «πατριώτες» ανακηρύσσονται οι συνεργάτες των ναζί!
(σ.σ.: Καμία, βέβαια, αντίδραση από την ΕΕ)…
*

γ) Στη Λιθουανία, τα δικαστήρια δικαίωσαν την ομάδα φασιστών, που το Φλεβάρη του 2010 συμμετείχε στις εκδηλώσεις για τη λεγόμενη μέρα της «ανεξαρτησίας» της Λιθουανίας, αναρτώντας πλακάτ με έμβλημα τη ναζιστική σβάστικα. Η σβάστικα, σύμφωνα με τη λιθουανική Δικαιοσύνη είναι σύμβολο του… Ηλιου, αποτελεί «πολύτιμο σύμβολο» (!) των χωρών της Βαλτικής και με την ανάρτησή του στις εθνικές εορτές δεν παραβιάζεται κανένας νόμος της χώρας, αφού η σβάστικα αποτελεί υπόμνηση της εθνικής κληρονομιάς της Λιθουανίας…

Υπενθυμίζουμε ότι στη Λιθουανία που η σβάστικα αναγορεύτηκε σε «πολύτιμο σύμβολο» (!), έχει απαγορευτεί διά νόμου η χρήση κομμουνιστικών συμβόλων, όπως για παράδειγμα το σφυροδρέπανο και το κόκκινο αστέρι (σ.σ.: πλην του κόκκινου αστεριού της πολυεθνικής «Χάινεκεν» που δε συμπεριλαμβάνεται στην απαγόρευση…).
Στην ίδια χώρα, το Μάη του 2012, η κυβέρνηση προχώρησε στην αποκατάσταση της μνήμης του συνεργάτη των ναζί Γιουόζας Αμπραζιάβιτσιους. Ο εν λόγω, από τη θέση του Λιθουανού «Τσολάκογλου», δημιούργησε το 1941 το στρατόπεδο συγκέντρωσης, όπου σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, έως τα τέλη του Δεκέμβρη του 1941 δολοφονήθηκαν πάνω από 180 χιλιάδες Εβραίοι. Συνολικά, κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου οι φασίστες και οι συνεργάτες τους εξόντωσαν το 95% του προπολεμικού εβραϊκού πληθυσμού της Λιθουανίας.
(σ.σ.: Καμία, βέβαια, αντίδραση από την ΕΕ)…
*
Μάλλον, θα πρέπει να συμφωνήσουμε. Τα προηγούμενα μόνο «θεωρητικά» δεν είναι…
*Δημοσιεύθηκε στον “Ριζοσπάστη” την Πέμπτη 23 Μαίου 2013

Διαβάστε περισσότερα

Ασκήστε τώρα δίωξη στον Βενιζέλο

Του Κώστα Βαξεβάνη
Υπάρχει κάποιος εισαγγελέας να κάνει το αυτονόητο; Ναι ξέρω, η φράση αυτή έχει γραφτεί και ειπωθεί χιλιάδες φορές, αλλά δεν ξέρω τι άλλο να γράψω πια. Στην Επιτροπή της Βουλής που ερευνά την υπόθεση της Λίστας Λαγκάρντ, έφτασαν επισήμως τα έγγραφα από τις Γαλλικές αρχές, τα οποία περιγράφουν με ποιο τρόπο έφτασε η λίστα στην Ελλάδα. Πρόκειται για την πλήρη επιβεβαίωση των δημοσιευμάτων του HOT DOC, το οποίο είχε γράψει πως η Λίστα έφτασε επισήμως από Γαλλία, συνοδευόμενη από τα επίσημα έγγραφα παραλαβής-παράδοσης, για φορολογική χρήση. Όλα αυτά τα οποία είχαν προκύψει δημοσιογραφικά από πληροφορίες από το Γαλλικό Υπουργείο Εξωτερικών και την Ελληνική Πρεσβεία στο Παρίσι, τώρα εγγράφως έχουν διαβιβαστεί στη Βουλή.
Ακόμη και αυτοί που δεν έχουν καμιά συμπάθεια στην Επιτροπή (και είναι πολλοί) πρέπει τώρα να παραδεχτούν πως η Λίστα εμφανίστηκε ως ανεπίσημη για να μην αξιοποιηθεί. Με μεγάλη ευκολία λοιπόν θα αναγκαστούν ίσως να πουν πως ο Παπακωνσταντίνου είναι ένοχος γιατί εμφάνισε τη Λίστα ως «μη φορολογικά αξιοποιήσιμη». Ο Παπακωνσταντίνου προφανώς και είναι πρωταγωνιστής, αν όχι εμπνευστής, αυτού του σεναρίου. Αλλά αυτή η συγκάλυψη είναι ευρύτερη.
Και εδώ πάει το «αν υπάρχει εισαγγελέας» που λένε οι γέροι στα καφενεία, αλλά αναγκάζομαι να πω και εγώ σήμερα. Οι υπηρεσιακοί παράγοντες που χειρίστηκαν τη Λίστα, συμμετείχαν συνειδητά στην προσπάθεια να εμφανιστεί η Λίστα ως κάτι το μη επίσημο. Ο πρέσβης της Ελλάδας στο Παρίσι κ Χαλαστάνης είχε δηλώσει στο HOT DOC πως παρέλαβε ουσιαστικά μια προσωπική αλληλογραφία για τον Υπουργό και όχι επίσημη Λίστα. Στην Επιτροπή της Βουλής είπε μάλιστα πως έχασε τα όποια συνοδευτικά έγγραφα. Υπάρχει λοιπόν εισαγγελέας να διατάξει να σχηματιστεί δικογραφία εναντίον του κ. Χαλαστάνη για παράβαση καθήκοντος και τα ψέματα που φαίνεται να είπε;
Υπάρχει εισαγγελέας, ο οποίος να ασκήσει αυταπάγγελτα δίωξη εναντίον του Ευάγγελου Βενιζέλου, γιατί επί επτά μήνες, ενώ δεν ήταν υπουργός, κατείχε επίσημο έγγραφο όπως αποδεικνύεται και όχι ανεπίσημο όπως ισχυριζόταν; Επειδή έκανε δηλαδή υπεξαγωγή εγγράφου;
Όλοι αυτοί οι οποίοι φρόντισαν να μην παραπεμφθεί ο Βενιζέλος είναι έκθετοι. Αποδεικνύεται πως διαχειρίστηκε και δεν αξιοποίησε ένα επίσημο έγγραφο, πιθανό αποδεικτικό στοιχείο εγκληματικών ενεργειών. «Γνωμοδότησε» ο ίδιος στον εαυτό του ότι δεν ήταν επίσημο, χωρίς να έχει τέτοια αρμοδιότητα. Ούτε εισαγγελέας, ούτε κανένας άλλος αξιολόγησε το υλικό. Αλλά αυτό είναι μια υπόθεση που θα κριθεί στο μέλλον με τον χειρότερο τρόπο για τον Βενιζέλο, είμαι σίγουρος.
Ας μείνουμε σε αυτό που άμεσα προκύπτει από τις νέες αποκαλύψεις. Υπάρχει εισαγγελέας να του ασκήσει δίωξη για υπεξαγωγή δημοσίου εγγράφου, της Λίστας δηλαδή, ενώ δεν ήταν υπουργός; Και εννοείται πως το ερώτημα αυτό απευθύνω πρωτίστως στους «ευαίσθητους» εισαγγελείς που άσκησαν δίωξη εναντίον μου για τη δημοσιοποίηση της λίστας και στη συνέχεια έφεση για την αθώωσή μου.

Διαβάστε περισσότερα

Κατεδαφίστηκε το Βενζινάδικο πλησίον της Πύλης της Εξόδου.

Κατεδαφίστηκε το βενζινάδικο στην Πύλη του Μεσολογγίου, βάζοντας τέλος στην παρουσία ενός τερατουργήματος στο πιο ιστορικό σημείο του Μεσολογγίου. Η παρουσία του εν λόγω κτιρίου, για πάνω από 40 χρόνια στο χώρο της πύλης αποτελούσε πάντα ένα αρνητικό σημείο αναφοράς για την εικόνα της πόλης.

Η εντύπωση που άφηνε στον επισκέπτη αποτυπώνεται στη φράση του αείμνηστου Αντώνη Τρίτση, ο οποίος το 1982 επισκεπτόμενος τη περιοχή ανέφερε στις αρχές του τόπου, κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης του Νομαρχιακού Συμβουλίου για τον χωροταξικό σχεδιασμό του Νομού : « Εκείνο το W.C. στη Πύλη, τι το θέλετε και δεν το γκρεμίζετε ;».

Από τότε είχε ξεκινήσει η συζήτηση για την απομάκρυνση του βενζινάδικου από το χώρο αλλά ποτέ δεν δόθηκε λύση.

Το πρόβλημα της απαλλοτρίωσης του χώρου βρήκε λύση, όταν ο Δήμαρχος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου Παναγιώτης Κατσούλης, έθεσε το θέμα στον τότε Υφυπουργό Περιβάλλοντος κ. Θάνο Μωραΐτη, ο οποίος δεσμεύτηκε προσωπικά και εξασφάλισε την απαραίτητη χρηματοδότηση, ύψους 800.000 ευρώ. Αξίζει να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη απαλλοτρίωση ήταν από τα πρώτα έργα που εντάχτηκαν στo Πράσινο Ταμείο.

Ο δήμαρχος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου Παναγιώτης Κατσούλης δήλωσε: « Η κατεδάφιση του συγκεκριμένου οικήματος ήταν ένα προσωπικό στοίχημα για εμάς, στην προσπάθεια που κάνουμε για την ανάδειξη της ιστορικότητας της περιοχής μας. Στο χώρο θα τοποθετηθεί το άγαλμα της Ελευθερίας, που θα τιμά την ιστορικότητα της πύλης και θα αποτελεί σημείο αναφοράς για την πόλη μας.

Ευχαριστώ όσους συνέβαλαν με τις ενέργειες τους να γκρεμιστεί η άσχημη εικόνα που υπήρχε μέχρι σήμερα στην Πύλη της Εξόδου των Ελευθέρων πολιορκημένων.»

Διαβάστε περισσότερα

Η «χρυσή» όψη της δυστυχίας

Η Γερμανία καταμεσής της κρίσης μαζεύει μαζικά κίτρινο μέταλλο… Συγκεκριμένα, η Κεντρική Τράπεζα της Γερμανίας (Bundesbank) έχει ανακοινώσει ότι σχεδιάζει να επαναπατρίσει μέχρι το 2020 όλα τα αποθέματά της σε χρυσό που φυλάσσονται στη Γαλλία και μέρος από αυτά που φυλάσσονται στη Fed στη Νέα Υόρκη.
Το ζήτημα ανακινήθηκε τον Νοέμβριο του 2012, ύστερα από απόφαση ομοσπονδιακού γερμανικού δικαστηρίου, και η Bundesbank είχε διαψεύσει το ενδιαφέρον της. Αλλά στη συνέχεια διατύπωσε το αίτημα επαναπατρισμού με το αιτιολογικό ότι στοχεύει στην ενίσχυση της εγχώριας εμπιστοσύνης σε μία περίοδο κρίσης εμπιστοσύνης στην ευρωζώνη και στην ικανότητα ταχύτερης ανταλλαγής χρυσού με ξένα νομίσματα…
Και στην Ελλάδα; Η χώρα μας διαθέτει χρυσό με διπλάσια έως και τετραπλάσια αξία από τα σημερινά αποθέματα της ΤτΕ, σύμφωνα με μελέτες για τα κοιτάσματα στη Βόρεια Ελλάδα, τα οποία χαρίζονται σε ξένους και εγχώριους ιδιώτες για να πάρει το Δημόσιο σε βάθος δεκαετιών μικρό κλάσμα από την αξία τους από φόρους και μεταλλευτικά τέλη.
Εν τω μεταξύ το μεγάλο πάρτι στη χώρα μας γίνεται με τα ενεχυροδανειστήρια που μαζεύουν τον χρυσό μας, τα οποία ξεπετάγονται καθημερινά σαν τα μανιτάρια. Αυτό συνέβη κυρίως επειδή ο συγκεκριμένος κλάδος ήταν μεταξύ των επαγγελμάτων που… απελευθερώθηκαν μέσα στην κρίση, με αποτέλεσμα να χρειάζεται μόνο μία αίτηση στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής καθώς και λευκό ποινικό μητρώο. Είναι εντυπωσιακό ότι, από τα επαγγέλματα που «άνοιξαν» τον τελευταίο χρόνο, τις περισσότερες αιτήσεις για έναρξη εργασιών από κάθε άλλο επάγγελμα συγκεντρώνουν τα ενεχυροδανειστήρια.
Οι γνώστες της αγοράς συμβουλεύουν τους καταναλωτές να είναι ιδιαίτερα επιφυλακτικοί όσον αφορά τη νόμιμη λειτουργία των εν λόγω επιχειρήσεων, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο ανταλλάσσουν, ενεχυριάζουν ή πωλούν τα περιουσιακά τους στοιχεία. Η Γενική Γραμματεία Καταναλωτή έχει εκδώσει από τον Δεκέμβριο του 2011 οδηγίες προστασίας, επισημαίνοντας ότι το Ελληνικό Κέντρο Αργυροχρυσοχοΐας παρέχει υπηρεσίες εκτίμησης πολύτιμων μετάλλων και σε καταναλωτές.
Ποιος όμως μπορεί να αποτρέψει την πώληση των οικογενειακών τιμαλφών όταν η δυστυχία και η πείνα εξαπλώνονται με ρυθμούς ιλιγγιώδεις; Εδώ κανένας κρατικός ή άλλος θεσμός δεν τολμά να δώσει κανενός είδους απάντηση. Όταν εντελώς απελπισμένοι άνθρωποι ξεπουλούν ό,τι έχουν όσο – όσο, δεν είναι αυτονόητο ότι θα ξεπέσουν στα χέρια του κάθε τυχάρπαστου;

Ανεξέλεγκτοι…
Η αμφίβολη νομική ύπαρξη πολλών ενεχυροδανειστηρίων φαίνεται ότι τυγχάνει ανοχής από το κράτος. Σε αυτό έχουμε αναφερθεί αρκετές φορές, καθώς και στον τρόπο λειτουργίας τους, που εκ των ελέγχων αποδεικνύεται ότι είναι γεμάτος παρατυπίες. Αυτά όμως τα μαγαζιά είναι ένας μόνο κρίκος σε ένα τεράστιο κύκλωμα που λειτουργεί εκμεταλλευόμενο τις δύσκολες ώρες που περνούν οι Έλληνες πολίτες. Διότι όλος αυτός ο χρυσός που αγοράζουν – νόμιμα ή παράνομα, πληρώνοντας φόρους ή όχι – μεταφέρεται στο εξωτερικό.
Ο χρυσός αποτελεί διαχρονικά, παρά τα σκαμπανεβάσματά του, έναν από τους πιο σίγουρους τρόπους κατοχής πλούτου, ιδιαίτερα σε μία εποχή που τα νομίσματα των κρατών αποτελούν απλά εργαλεία ή αντικείμενα χειραγώγησης στα χέρια κερδοσκόπων. Έτσι, ο πραγματικός πλούτος μίας χώρας μπορεί εναλλακτικά να μετρηθεί από τις ποσότητες χρυσού που κατέχουν αυτή και οι πολίτες της. Γι’ αυτό πολλοί είναι οι ενδιαφερόμενοι να τον πάρουν από τα χέρια μας με κάθε τρόπο, ακόμη και… παράνομο!
Αυτό όμως που συμβαίνει τους τελευταίους μήνες έχει ξεφύγει από κάθε τι που θα μπορούσαμε να φανταστούμε. Επανειλημμένα η αστυνομία των συνόρων – αεροδρόμια και φυσικά σύνορα – έχει συλλάβει κόσμο ο οποίος μεταφέρει χρυσό από τη χώρα μας προς το εξωτερικό. Απίστευτα κυκλώματα που εμπορεύονται πολύτιμα μέταλλα, και κυρίως χρυσό, μέσω ενεχυροδανειστηρίων, αποκαλύπτουν κάθε μέρα οι άνδρες του ΣΔΟΕ.
Οι αναφορές σε εταιρείες – «φαντάσματα», οι απόπειρες εξαγωγής μεγάλων ποσοτήτων χρυσού και οι περιπτώσεις… ανέργων που στην κατοχή τους έχουν ράβδους χρυσού και κοσμήματα καταδεικνύουν τη φύση ενός φαινομένου που χρήζει άμεσης αντιμετώπισης.
…σαν επιδημία
Την ίδια ώρα, αυξάνεται ο αριθμός των ανταλλακτηρίων χρυσού, με την τάση να λαμβάνει τον τελευταίο χρόνο διαστάσεις επιδημίας.
Μόνο την τριετία 2010-2012 άνοιξαν περί τις 947 επιχειρήσεις ή υποκαταστήματα. Το 2012, μάλιστα, υπερτριπλασιάστηκαν οι ενάρξεις επιχειρήσεων του εν λόγω αντικειμένου. Ειδικότερα, το 2010 έκαναν έναρξη 81 επιχειρήσεις με το συγκεκριμένο αντικείμενο, ενώ δηλώθηκε και η έναρξη λειτουργίας 28 υποκαταστημάτων, ενώ το 2012 έκαναν έναρξη 274 επιχειρήσεις και δηλώθηκε η έναρξη 245 υποκαταστημάτων.
Σύμφωνα με στοιχεία του ΣΔΟΕ, από τον χώρο των ανταλλακτηρίων και ενεχυροδανειστηρίων χρυσού ένα στα δύο λειτουργεί στα όρια του… γκρίζου και του μαύρου και φοροδιαφεύγει συστηματικά χωρίς να τηρεί βιβλία και χωρίς να κόβει τιμολόγια, ενώ σχεδόν ένας στους δέκα δεν έχει κάνει καν έναρξη επαγγέλματος.
Όπως εκτιμάται, πρόκειται για κυκλώματα που επιχειρούν να εξαγάγουν πολύτιμα μέταλλα, τα οποία αφήνουν χιλιάδες πολίτες ως ενέχυρο εξαιτίας της οικονομικής κρίσης. Σε πολλές περιπτώσεις πρόκειται για κοσμήματα που επιτήδειοι λιώνουν και τα μετατρέπουν σε πλάκες χρυσού. Τη συγκεκριμένη υπόθεση έφερε στη Βουλή ο βουλευτής επικρατείας της Ν.Δ. Γ. Μιχελάκης θέτοντας τα εξής ερωτήματα για την προστασία των καταναλωτών και τη δραστηριότητα των εν λόγω επιχειρήσεων.
• «Πού και με ποια διαδικασία διοχετεύεται ο χρυσός, το ασήμι και τα λοιπά πολύτιμα μέταλλα, τα οποία συγκεντρώνονται καθημερινά σε μεγάλες ποσότητες στα ανταλλακτήρια χρυσού και τα ενεχυροδανειστήρια;».
• «Ποια μέτρα θα ληφθούν για την αντιμετώπιση της διαπιστωμένα εκτεταμένης φοροδιαφυγής που διαπράττεται από τα καταστήματα αυτά;».
• «Με ποιον τρόπο ελέγχονται οι ανεξάντλητες πηγές χρηματοδότησης των ενεχυροδανειστηρίων και των ανταλλακτηρίων χρυσού, που εμφανίζουν εντυπωσιακή και ανεξήγητη ρευστότητα εν μέσω κρίσης;».
• «Πώς αντιμετωπίζεται το ενδεχόμενο αδίκημα της κλεπταποδοχής και του ξεπλύματος βρόμικου χρήματος από τα καταστήματα αυτά;».
Υπάρχουν επίσης καταγγελίες για κυκλώματα που δημιουργούν δίκτυα με το εξωτερικό και «εξάγουν» τα πολύτιμα αντικείμενα. Μάλιστα, οι επιτήδειοι φροντίζουν να λιώσουν τα αντικείμενα, ώστε τα σχετικά παραστατικά, κατά την εξαγωγή τους, να αναφέρουν αόριστα αγορά χρυσού.
Σε αυτό το πλαίσιο η κεντρική υπηρεσία του ΣΔΟΕ έχει εκπονήσει σχέδιο ελέγχου αεροπορικών αποστολών και εξαγωγών χρυσού που έγιναν από τη χώρα μας προς το εξωτερικό. Έχουν παραληφθεί στοιχεία αποστολών και εξαγωγών με δηλωθέντα προϊόντα χρυσού, κράματα χρυσού, κοσμήματα κ.λπ., κατά τα έτη 2010-2012, που έγιναν από τριάντα έξι πρακτορεία.
Η δράση των συγκεκριμένων «μαγαζιών» δεν περιορίζεται στα στενά όρια της πρωτεύουσας, αφού σε πολλές περιπτώσεις στην επαρχία το έδαφος είναι ακόμη πιο πρόσφορο. Στο μικροσκόπιο των επιθεωρητών του ΣΔΟΕ μπήκαν ενεχυροδανειστήρια και ανταλλακτήρια χρυσού σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας.
Έρχεται καταγραφή του συνόλου της ατομικής περιουσίας
Μετά τη σύλληψη Γερμανού λαθρεμπόρου, προ ημερών είχαμε νέα προσπάθεια εξαγωγής χρυσού στη Γερμανία από το αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος», καθώς εντοπίστηκαν και δεσμεύθηκαν στο τελωνείο του αεροδρομίου 15,7 κιλά χρυσού κρυμμένα μέσα σε κουτιά με πασχαλινές λαμπάδες.
Προορισμός τους ήταν η Γερμανία, όπως και στην περίπτωση σύλληψης του 32χρονου Γερμανού, που τη 12η Απριλίου προσπάθησε να εξαγάγει στο Βερολίνο 8,5 κιλά χρυσού και 470 κιλά ασημιού για λογαριασμό εταιρείας με έδρα την πλατεία Συντάγματος.
Από τον μέχρι τώρα έλεγχο προκύπτει ότι την εξαγωγή του χρυσού πραγματοποιούσε εταιρεία εμπορίας ευγενών μετάλλων με έδρα την Κάλυμνο, καθώς και ότι το εμπόρευμα παραλήφθηκε όχι από τα Δωδεκάνησα, αλλά από υποκατάστημα εταιρείας με έδρα την οδό Ερμού, στο κέντρο της Αθήνας. Όπως ήταν αναμενόμενο, ο χρυσός δεσμεύθηκε καθώς, εκτός του ότι ήταν κρυμμένος μέσα σε συσκευασίες με πασχαλινές λαμπάδες, προέκυψαν επιπλέον ενδείξεις για την εικονικότητα των τιμολογίων.
Σύμφωνα με αξιωματούχους του ΣΔΟΕ που ερευνούν την υπόθεση, για την εξαγωγή των 15,7 κιλών χρυσού χρησιμοποιήθηκαν τιμολόγια εταιρείας με έδρα την Κάλυμνο προκειμένου να καταστεί πιο δύσκολος ο έλεγχος των τιμολογίων και η διασταύρωση των στοιχείων της εταιρείας.
Στην προηγούμενη σύλληψη του Γερμανού λαθρεμπόρου της 12ης Απριλίου είχαμε προσπάθεια εξαγωγής οκτώμισι κιλών ατόφιου χρυσού σε πλάκες και 470 κιλών ασημιού! Έπαιρναν τα ασημικά των οικογενειών για ένα κομμάτι ψωμί και μετά τα έλιωναν και τα έστελναν στη Γερμανία. Ο 32χρονος Γερμανός τότε κουβαλούσε μαζί του και 300.000 ευρώ σε μετρητά.
Το ότι και τις δύο φορές οι προσπάθειες εξαγωγής είχαν προορισμό τη Γερμανία οδηγεί ευλόγως στην ερμηνεία ότι η συγκεκριμένη χώρα προσπαθεί να μαζέψει με κάθε τρόπο τα πραγματικά περιουσιακά στοιχεία των Ευρωπαίων, όπως ο χρυσός.
Τον κρατικό χρυσό τον μαζεύεις με τα μνημόνια, όπως στην Κύπρο. Τον χρυσό των νοικοκυριών τον μαζεύεις με τα… κυκλώματα.
Όμως μην ξεχνάμε ότι, με βάση τους αρχικούς σχεδιασμούς, οι φορολογούμενοι θα υποχρεούνται μαζί με τη φορολογική δήλωσή τους να υποβάλλουν και το ειδικό έντυπο Ε10, στο οποίο θα αναγράφονται οι καταθέσεις τους στις τράπεζες, οι τοποθετήσεις τους σε μετοχές, τα κρατικά ομόλογα και τα αμοιβαία κεφάλαια, τα κοσμήματα που υπάρχουν στα σπίτια τους, αλλά και τα έργα τέχνης που κοσμούν τους τοίχους των κατοικιών κ.λπ.
Το σύστημα για την ηλεκτρονική καταγραφή της ατομικής περιουσίας των Ελλήνων έχει αέρα δυτικού επιτεύγματος, αλλά η βάση της λογικής του είναι… οθωμανική, καθώς αποσκοπεί παντί τρόπω στην είσπραξη εσόδων, όχι απαραίτητα από αυτούς που χρωστούν στο Δημόσιο, αλλά κυρίως από αυτούς που έχουν μια ελάχιστη περιουσία και μπορούν με βάση αυτήν να εκβιαστούν.
Κοινώς: Έχεις κοσμήματα από τη γιαγιά σου; Πλήρωσε φόρο κατοχής τους! Όσο για την… αξιοπιστία αυτών που θα γνωρίζουν ακριβώς τι έχουμε στο σπίτι μας, οι υπηρεσίες του υπουργείου Οικονομικών έχουν κατ’ επανάληψη αποδειχθεί σουρωτήρι και κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει το ενδεχόμενο τα στοιχεία αυτά να χρησιμοποιηθούν για εκβιασμούς και άλλες παράνομες πράξεις εις βάρος των πολιτών.
Κανείς δεν εγγυάται ότι κάποιος από το ΥΠΟΙΚ δεν θα δίνει τα στοιχεία αυτά σε κυκλώματα παρανόμων, οι οποίοι μετά θα… «επισκέπτονται» τα σπίτια μας.
Πηγή: Εφημερίδα «Το Ποντίκι»
inprecor

Διαβάστε περισσότερα

Προληπτικοί έλεγχοι κι άλλες δράσεις από το Κοινωνικό Ιατρείο του Δήμου Ι.Π. Μεσολογγίου.

Το Κοινωνικό Ιατρείο του Δήμου μας συνεχίζει τους προληπτικούς ελέγχους σε όλο τον Καλλικρατικό δήμο μας, ως κάτοθι:
Ø      Τη Τετάρτη 29/5/2013 και ώρες 9πμ έως 1μμ και 4μμ έως 8μμ θα πραγματοποιηθεί Σπιρομέτρηση  σε άντρες και γυναίκες στο χώρου του κοινωνικού Ιατρείου του Δήμου Ι.Π.Μεσολογγίου. Δίνεται προτεραιότητα σε καπνιστές και καπνίστριες καθώς και σε δημότες μας με αναπνευστικά προβλήματα.
Ø      Τη Τετάρτη 5/6/2013 και τη Πέμπτη 6/6/2013 από τις 8πμ, στην τοπική κοινότητα Ευηνοχωρίου θα πραγματοποιηθεί Έλεγχος βιοχημικών παραμέτρων (λιπίδια, Γλυκόζη ορού κτλ) καθώς και Μέτρηση αρτηριακής πίεσης.
Ø      Μέσα στο μήνα Ιούλιο θα πραγματοποιηθεί στο χώρο του κοινωνικού ιατρείου Υπέρηχος κοιλίας.
Ø      Τη Παρασκευή 20/9/2013, θα μεταβούν Δωρεάν με πούλμαν του δήμου μας στο Ογκολογικό Νοσοκομείο «Οι Άγιοι Ανάργυροι», οδός Τίρυνθος 2 στα Άνω Πατήσια, 25 γυναίκες προκειμένου να κάνουν σε ειδικό ψηφιακό μαστογράφο Δωρεάν εξέταση Μαστογραφίας για προληπτικους καθαρά λόγους.
Ø      Τη Τετάρτη 2/10/2013 θα επαναληφθεί η ίδια εξέταση για άλλες 25 γυναίκες, οι οποίες θα μεταβούν κι αυτές Δωρεάν με πούλμαν το Δήμου μας.
Οι γυναίκες που θα λάβουν μέρος θα πρέπει να είναι ηλικίας 40 έως 69 ετών. Όσες δηλώσουν συμμετοχή θα πρέπει να φέρουν μαζί τους Δελτίο Αστυνομικής Ταυτότητας.

                                                                                                                                           Η Πρόεδρος του Κοινωνικου Ιατρείου

                                                                         
                                                                                                                                                              Μαρία Φούντα

Διαβάστε περισσότερα

27ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΡΧΑΙΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ ΟΙΝΙΑΔΩΝ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ

6  ΙΟΥΛΙΟΥ :   «Ο ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ» του Νικολάι  Γκογκόλ

Σκηνοθεσία: Σπ. Ευαγγελάτος

Πρωταγωνιστούν: Κ. Μαρκουλάκης, Γ. Αρμένης, Αρ.Μουτούση

14  ΙΟΥΛΙΟΥ :  «ΕΙΡΗΝΗ» του Αριστοφάνη

Σκηνοθεσία: Σ. Χατζάκης

Πρωταγωνιστούν: Β. Χαραλαμπόπουλος, Γ.Κωνσταντίνου, Φ. Μουρατίδης

20  ΙΟΥΛΙΟΥ  :   «ΕΛΕΝΗ» του Ευριπίδη

Σκηνοθεσία: Β. Νικολαΐδη

Πρωταγωνιστούν: Π. Ζούνη, Α. Καφετζόπουλος.

26 ΙΟΥΛΙΟΥ    :  «ΜΗΔΕΙΑ» του Ευριπίδη

Σκηνοθεσία: Σπ. Ευαγγελάτος

Πρωταγωνιστούν: Γ. Κιμούλης, Γ.Στάνκογλου, Στ. Μάινας

2 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ  : «ΠΛΟΥΤΟΣ» του Αριστοφάνη

Σκηνοθεσία: Δ. Σαββόπουλος

Πρωταγωνιστούν: Δ. Σαββόπουλος, Ν. Ψαράς, Αμ. Μουτούση, Χρ.  Λούλης

4 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ :  «ΠΕΡΛΙΠΛΙΝ & ΜΠΕΛΙΣΑ» του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα

Σκηνοθεσία: Θ. Μουμουλίδης

Πρωταγωνιστούν: Στ. Μάινας, Δ. Ματσούκα

11 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ: « ΠΟΙΟΣ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ» Μουσική παράσταση αφιέρωμα στο Μίκη Θεοδωράκη

Σκηνοθεσία: Θ. Μουμουλίδης - Αφήγηση: Γρ.  Βαλτινός

Τραγουδούν: Κ. Μακεδόνας, Γ. Νέγκα, Κ. Θωμαΐδης, Ά. Λινάρδου

Διαβάστε περισσότερα

Νέο κούρεμα 20% στο εφάπαξ δημοσίου και ιδιωτικού τομέα

Νέες μειώσεις 20% κατά μέσο όρο στα εφάπαξ από το 2014 (τα εφάπαξ έχουν ήδη μειωθεί από 2% έως και 83% ανά Ταμείο) θα επιβάλει η κυβέρνηση, βάσει των μνημονιακών δεσμεύσεων.

Η νέα περικοπή αφορά όσους συνταξιοδοτούνται από την 1/1/14 και το σύνολο των ασφαλισμένων (σε Δημόσιο και ιδιωτικό τομέα) ανάλογα με την οικονομική δυνατότητα του κάθε Ταμείου, σύμφωνα με την εφημερίδα «Τα Νέα».

http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=513703

Διαβάστε περισσότερα

Ο ΑΛΕΞΗΣ ΤΡΩΕΙ ΤΙΣ ΣΥΝΙΣΤΩΣΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ

Του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ*
Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έχει συνειδητοποιήσει πλήρως το θέμα: αποκλείεται να γίνει πρωθυπουργός, αν προηγουμένως δεν έχει καθυποτάξει πολιτικά και εξοντώσει πολιτικά τις συνιστώσες του κόμματός του! Μόνο αν είχε στόχο να εφορμήσει για τη δημοκρατική κατάληψη της εξουσίας ηγούμενος ενός ρωμαλέου λαϊκού κινήματος, μαχητικού και ριζοσπαστικού, δεν θα συνιστούσε εμπόδιο στα σχέδιά του η ύπαρξη των συνιστωσών οργανώσεων του κόμματός του. Τότε μάλιστα θα αποτελούσε ισχυρό πλεονέκτημα, όπως απέδειξαν άλλωστε και οι περυσινές εκλογικές αναμετρήσεις. Οι κατά πολύ αριστερότερες του ΣΥΝ συνιστώσες ήταν αυτές που του επέτρεψαν να συνδεθεί με την καλπάζουσα ριζοσπαστικοποίηση του ελληνικού λαού. Ας μην ξεχνάμε ότι μέχρι να ιδρύσει τον ΣΥΡΙΖΑ ο Αλέκος Αλαβάνος, ο ΣΥΝ ήταν απαξιωμένος στη συνείδηση όχι μόνο των Ελλήνων ψηφοφόρων εν γένει, αλλά πρωτίστως στη συνείδηση των αριστερών. Ηταν ένα «δεξιό» για τα αριστερά δεδομένα πολιτικό μόρφωμα που φυτοζωούσε γύρω στο 3% και σε κάθε εκλογές αγωνιούσε αν θα μπει ή όχι στη Βουλή. Ο ΣΥΝ είχε πάρει 2,94% στις εκλογές του 1993, είχε φτάσει στο 5,12% το 1996, είχε ξαναπροσγειωθεί ανώμαλα στο 3,2% το 2000 και είχε παραμείνει και το 2004 στο ίδιο ποσοστό με 3,26%. Μιζέρια δίχως τέλος. Από πολιτική σκοπιά, ο ΣΥΝ ήταν κάτι σαν τη σημερινή ΔΗΜΑΡ. Η δημιουργία του ΣΥΡΙΖΑ άλλαξε τα δεδομένα. Η αριστερότερη γραμμή του ΣΥΝ και η πλαγιοπόπηση από τα αριστερά του ΚΚΕ και μέσω των συνιστωσών όχι σε ζητήματα στρατηγικών θέσεων, όπου το ΚΚΕ πάντα παρέμεινε πιο αριστερό, αλλά σε ζητήματα κινήματος, άλλαξε τα δεδομένα. Αρχικά διασφάλισε με άνεση την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση (5,04% το 2007 και 4,6% το 2009) και στη συνέχεια ο ΣΥΡΙΖΑ απογειώθηκε – 16,78% πέρυσι τον Μάιο και 29,89% τον Ιούνιο!
Ο ΣΥΡΙΖΑ υπερέβη κατά πολύ ακόμη και τον θρύλο στις συνειδήσεις των αριστερών Ελλήνων του εκλογικού αποτελέσματος της ΕΔΑ πριν από μισόν αιώνα - το 24,42% της ΕΔΑ στις εκλογές του 1958. Στην πολιτική όμως τίποτα δεν παραμένει αναλλοίωτο. Μπορεί οι συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ να συνεισέφεραν ουσιωδώς στο 26,89% του Ιουνίου, αλλά πολιτικά το ποσοστό αυτό πιστώθηκε στο πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα. Αυτοί που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ θέλουν να δουν τον Τσίπρα πρωθυπουργό, δεν ενδιαφέρονται για το αν υπάρχουν ή δεν υπάρχουν συνιστώσες. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ αυτό το έχει συνειδητοποιήσει πλήρως. Επιπροσθέτως, έχει κάνει μια στρατηγικής σημασίας επιλογή: να επιχειρήσει να αναρριχηθεί στην εξουσία όχι επικεφαλής κινήματος (το οποίον αυτή τη στιγμή ούτε υπάρχει αυθόρμητα ούτε όμως ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να κατεβάσει τον κόσμο στους δρόμους),αλλά με τη στήριξη ή έστω την ανοχή ενός τμήματος τουλάχιστον του κατεστημένου.
Αν όντως ισχύει στη ζωή αυτή η εκδοχή -γιατί ανεξάρτητα από τις προθέσεις του Τσίπρα μπορεί να συμβούν γεγονότα που να ανατρέψουν εκ νέου το πολιτικό σκηνικό- η εξόντωση των συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί προϋπόθεση για να επιτραπεί η πρωθυπουργοποίηση του Αλέξη! Κυβέρνηση Τσίπρα με την ανοχή του συστήματος σημαίνει κυβερνητική πολιτική ηπιότερη φυσικά από αυτήν της συγκυβέρνησης ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ, αλλά οπωσδήποτε ριζικά αντίθετης από αυτήν πουεπαγγέλλεται μέχρι τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ. Αν στους κόλπους του συνεχίζουν να υπάρχουν οι δομημένες μικρές οργανώσεις των συνιστωσών και οι οργανωμένες τάσεις, τίποτα δεν εγγυάται τον απόλυτο έλεγχο της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ από τον πρόεδρό του. Πόσω μάλλον που οι υποτιθέμενοι κυβερνητικοί βουλευτές του δεν θα έχουν προλάβει να διαφθαρούν επαρκώς από την άσκηση της εξουσίας ώστε να προτάσσουν πάντα το προσωπικό πολιτικό τους συμφέρον, όπως κάνουν αυτοί της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, πράγμα που αποτελεί εγγύηση για το σύστημα.
Η επιχείρηση εξόντωσης των συνιστωσών όμως που ανέλαβε για προσωπικούς λόγους ο Αλέξης Τσίπρας αυτή την ώρα για να εξασφαλίσει την ανοχή του κατεστημένου στην ενδεχόμενη πρωθυπουργοποίησή του, συνιστά αποστολή υψηλού πολιτικού κινδύνου. Με δεδομένο ότι η Αριστερά ουδέποτε άσκησε στη χώρα μας κυβερνητική εξουσία, οι πολιτικές προσωπικότητες του χώρου αυτού αρκούνται στο να ηγούνται μικρών οργανώσεων και κινήσεων, όπως είναι οι συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ ή πλειάδα άλλων ομοειδών πολιτικών μορφωμάτων, παντελώς άγνωστων στο ευρύ κοινό. Δεν υπάρχει όμως τίποτα πιο επικίνδυνο ίσως στον κόσμο της Αριστεράς από την προσπάθεια αφαίρεσης αυτής της μικροεξουσίας! Η φθορά που θα υποστεί ο Αλ. Τσίπρας ενδέχεται να υπερβεί κατά πολύ αυτή που υπολόγιζε. Οψόμεθα.
*Δημοσιεύθηκε στο “ΕΘΝΟΣ” την Τρίτη 21 Μαίου 2013

Διαβάστε περισσότερα

8ο ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ ΒΥΡΩΝΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ - Βύρων: Τα Χρόνια της Φήμης

ΤΟ  8^ο ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ ΒΥΡΩΝΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ

                       27 – 31 Μαΐου 2013

              Βύρων: Τα Χρόνια της Φήμης

          στο Μεσολόγγι από την Βυρωνική Εταιρεία

Η Βυρωνική  Εταιρεία  Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου, σας γνωρίζει ότι  διοργανώνει το 8^ο κατά σειρά διεθνές φοιτητικό συνέδριο και παρά την οικονομική δυσκολία που υπάρχει διεθνώς πέτυχε τις συμμετοχές δέκα οκτώ φοιτητών και καθηγητών έκ των οποίων οι δώδεκα είναι ομιλητές. Οι συμμετέχοντες ξένοι σύνεδροι έρχονται με έξοδα των πανεπιστημίων τους και πληρώνουν την συμμετοχή και διαμονή τους .

Αυτό άλλωστε γίνεται σε όλα τα συνέδρια της Βυρωνικής Εταιρείας Μεσολογγίου, η οποία με αυτό τον τρόπο προσφέρει έναν εκπαιδευτικό τουρισμό στο Μεσολόγγι.

Το πρόγραμμα του Συνεδρίου συνδυάζει το Ακαδημαϊκό μέρος και το Κοινωνικό με μεγάλη επιτυχία ,έτσι ώστε οι Σύνεδροι  με ξεναγήσεις σε αρχαιολογικούς και ιστορικούς τόπους , εκτός των  επιστημονικών ανακοινώσεων τους ,να γνωρίσουν το Μεσολόγγι μέσα από την μακρόχρονη ιστορία του και γενικότερα τον ελληνικό τρόπο ζωής και τον πολιτισμική του παράδοση. Επίσης θα γίνει και εκδρομή στην Ζίτσα και τα Ιωάννινα που επισκέφθηκε ο Βύρων τον Οκτώβριο του 1809.

Το θέμα του Συνεδρίου που ανακοινώθηκε από τον περασμένο Σεπτέμβριο 2012,

είναι: «Βύρων: Τα Χρόνια της Φήμης» δηλαδή τα χρόνια διασημότητας του Λόρδου Βύρωνα μέσα από το έργο και την ζωή του. Φυσικά μεγάλο και πολύ σημαντικό  κεφάλαιο σε αυτά ήταν η Ελλάδα. Εδώ μπορείτε να δείτε τους τίτλους των ομιλιών που θα είναι στην Αγγλική γλώσσα.

1) Φοιτήτρια, Έλλη Καράμπελα, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, Θεσσαλονίκη

--«Το Πνεύμα της Εποχής» και το Είδωλό του στον Καθρέφτη της Ιστορίας:

Ο Λόρδος Βύρωνας, ο Βυρωνικός Ήρωας, και η Κουλτούρα της Διασημότητας»

2] Δρ. Αργυρός Πρωτόπαπας, Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών

«Ο Βύρωνας, η κόρη του Αλέγρα, και η Οικογένεια των Σέλλεϋ:

Ο Αετός και το Φίδι μπλεγμένοι σε Σκάνδαλο»

3] Φοιτητής, Andrew Van Horn, Virginia Tech Η.Π.Α

«Ο Βύρωνας και οι Πολιτικές του Προσωνυμίες: Λογομαχίες στη Βουλή

και ο Manfred »

4] Φοιτήτρια, Siranush   Sayranyan, University of Yerevan,  Αρμενία

«Όταν τα Domestic Pieces του Βύρωνα γίνονται γνωστά»

5] Φοιτητής, Αλέξανδρος Γραμματικός, Carleton University Ottawa, Καναδάς
''Ο Τσάιλντ Χάρολντ ως εκπρόσωπος του Ιμπεριαλισμού: ο λογοτεχνικός
διάλογος της Φελίσια Χέμανς με τον Λόρδο Μπάυρον στο Modern Greece''

6] Καθηγητής, Peter W. Graham, Virginia Polytechnic and State University, Η.Π.Α
 «Childe Harold και Fitzwilliam Darcy, ή η Ιστορία δύο Ηρώων 200 Ετών »

7] Καθηγητής, Naji Queijan, Notre Dame University Βυρητός, Λίβανος

«Το Κοινό του Βύρωνα και η Ανατολή»

8] Φοιτήτρια, Myriam Iliovits, Notre Dame University Βυρητός, Λίβανος

Ανατολίτικες Δυσειδεμονίες στον Giaour του Βύρωνα. 

9] Φοιτήτρια, Rita Bou Khalil, Notre Dame University Βυρητός , Λίβανος
Ο Βύρωνας και η Ομορφιά: Χαρακτήρες Γυναικών της Ανατολής στο Έργο του»

10] Φοιτήτρια, Stefanie Baroud, Notre Dame University Βυρητός, Λίβανος

«Ο Λόρδος Βύρωνας και η Ελληνική Μυθολογία »

11] Φοιτήτρια, Lara El Mekkawi, Notre Dame University Βυρητός, Λίβανος

«Ο Ανατολίτης Βυρωνικός Ήρωας»

12] Καθηγητής, Stephen Minta, University of York, Αγγλία

«Ο Βύρωνας και η Μνήμη»

ΕΚ ΤΗΣ ΒΥΡΩΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΙΕΡΑΣ ΠΟΛΕΩΣ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ

Διαβάστε περισσότερα

Το Μνημόνιο απειλεί να υποδουλώσει την Κύπρο στην Τουρκία

Ωμά έθεσε το θέμα ο Τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στον Αμερικανό πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα, κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους στον Λευκό Οίκο την Πέμπτη: «Υπάρχει μεγάλη ευκαιρία για να βρεθεί λύση στο Κυπριακό» του είπε. Ζήτησε μάλιστα «άμεση επανέναρξη των συνομιλιών και γρήγορη διαδικασία διαπραγματεύσεων» με φόρμουλα την τετραμερή διάσκεψη για το θέμα - συνομιλίες δηλαδή Ελλάδας, Τουρκίας, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, όπως διευκρίνισαν τουρκικές πηγές.
Στόχος των Αμερικανών, των Αγγλων και των υπόλοιπων Ευρωπαίων που κατέχουν σημαντικά διεθνή αξιώματα και συγκαταλέγονται μεταξύ των εχθρών της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι να ξεκινήσουν τις συνομιλίες γύρω στον Οκτώβρη, και μέχρι τον Δεκέμβρη (!) να έχουν κλείσει το θέμα. Να έχει υπάρξει δηλαδή συμφωνία Αγκυρας -Αθήνας, η οποία στη συνέχεια να επιβληθεί στους Ελληνοκυπρίους, εν ανάγκη και με το ζόρι- κατά το πρότυπο των «προδοτικών» όπως δικαίως είχαν αποκληθεί τότε, συμφωνιών της Ζυρίχης και του Λονδίνου, το 1959, τις οποίες επέβαλε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής στον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο. Εννοείται, χωρίς δημοψηφίσματα και άλλες «δημοκρατικές ανοησίες»! Εχοντας την Κύπρο οικονομικά εξανδραποδισμένη μετά τη λεηλασία των καταθέσεων στις τράπεζές της και επιπροσθέτως με τον Νίκο Αναστασιάδη προσφάτως εκλεγέντα Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο οποίος τυγχάνει φανατικός υποστηρικτής του σχεδίου Ανάν, θα ήταν όντως ηλίθιοι οι Αμερικανοευρωπαίοι αν δεν επεδίωκαν τώρα να εκμεταλλευτούν τη συγκυρία και να επιβάλουν τουρκική λύση στο Κυπριακό, υποδουλώνοντας ουσιαστικά τους Ελληνοκυπρίους στην Αγκυρα.
Σε επίπεδο δημόσιων δηλώσεων υψηλού επιπέδου, την αρχή την έκανε ο γ.γ. του ΝΑΤΟ, ο δεξιός Δανός Αντερς Φογκ Ράσμουσεν στις 6 Μαΐου. «Καλώ επειγόντως όλες τις πλευρές στην Κύπρο να προχωρήσουν προς την εξεύρεση λύσης επανένωσης του νησιού» δήλωσε αυτός. Δύο 24ωρα αργότερα, στις 8 Μαΐου, ήταν η σειρά τού επίσης δεξιού Φινλανδού επιτρόπου Ολι Ρεν. Μιλώντας με θέμα το Μνημόνιο που επιβλήθηκε στην Κύπρο και απευθυνόμενος προς τα μέλη της επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων της Ευρωβουλής, ο Ρεν υποστήριξε ότι «η επανένωση της Κύπρου θα δώσει οικονομική και κοινωνική ώθηση στην Κύπρο γι' αυτό και εμείς πρέπει να δώσουμε ώθηση στη διαδικασία» της επανένωσης! Ο γ.γ. του ΝΑΤΟ προκάλεσε μάλιστα πανικό στα κυπριακά κόμματα, καθώς προσπάθησε να εκβιάσει τη Λευκωσία. «Μετά την επίλυση του προβλήματος της Κύπρου, θα μπορούν να αρθούν τα εμπόδια για τις έρευνες και την εξόρυξη φυσικού αερίου και πετρελαίου» δήλωσε χαρακτηριστικά σε συνέντευξη Τύπου, υπονοώντας ουσιαστικά ότι αν δεν λυθεί το Κυπριακό, η Κυπριακή Δημοκρατία δεν θα αφεθεί να προχωρήσει σε εκμετάλλευση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου που βρίσκονται μέσα στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) της!
Οι Αμερικανοί έκαναν κάτι πολύ πιο επικίνδυνο. Εβαλαν τον Αυστραλό Αλεξάντερ Ντάουνερ, ειδικό σύμβουλο του γ.γ. του ΟΗΕ για το Κυπριακό, να αποστείλει έγγραφο 77 σελίδων τόσο στον πρόεδρο της Κύπρου Νίκο Αναστασιάδη όσο και στον Τουρκοκύπριο ηγέτη Ντερβίς Ερογλου. Ενα έγγραφο στο οποίο καταγράφονται τόσο τα σημεία σύγκλισης όσο και τα σημεία διαφωνίας κατά τις συνομιλίες που διεξήχθησαν την πενταετία 2008-2012 μεταξύ του Κύπριου Προέδρου Δημήτρη Χριστόφια από τη μία μεριά και των Τουρκοκυπρίων ηγετών Ταλάτ και Ερογλου από την άλλη. Η ύπουλη αυτή αμερικανική κίνηση αποσκοπεί στο να κατοχυρώσει ως δήθεν κεκτημένα τα σημεία σύγκλισης και να επικεντρώσει τις νέες διαπραγματεύσεις στα σημεία διαφωνίας, παραβιάζοντας έτσι τη θεμελιώδη διπλωματική αρχή ότι δεν ισχύει ποτέ οποιαδήποτε συμφωνία σε επιμέρους θέμα, αν δεν υπάρξει συνολική συμφωνία.
Πέρα όμως από τα σχέδια των Αμερικανών, θύελλα αντιδράσεων ξεσήκωσε στην Κύπρο το γεγονός ότι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης -ο οποίος, επαναλαμβάνουμε, είναι φανατικός υποστηρικτής του σχεδίου Ανάν- απέκρυψε (!) την ύπαρξη του εγγράφου αυτού από όλα τα άλλα κυπριακά κόμματα επί 15 ημέρες. Ενώ το έγγραφο του επιδόθηκε στις 30 Απριλίου, ο Νίκος Αναστασιάδης μέχρι και τη συνεδρίαση της 15ης Μαΐου του Εθνικού Συμβουλίου δεν ανέφερε τίποτα στους Κύπριους πολιτικούς ηγέτες. Ενδεχομένως δεν θα μάθαιναν ποτέ τίποτα αν δεν «κάρφωνε» την ύπαρξη του επίμαχου εγγράφου ο Τουρκοκύπριος πολιτικός Ιζέτ Ιστζιάν στον γ.γ. του ΑΚΕΛ Αντρο Κυπριακού. Μαύρες μέρες περιμένουν την Κύπρο...

Διαβάστε περισσότερα

Μενέλαος Λουντέμης-Επίκαιρο όσο ποτέ το «Συννεφιάζει»

Ηρακλής ΚΑΚΑΒΑΝΗΣ

«Ξένιος Δίας», στρατόπεδα συγκέντρωσης, νομοσχέδιο για την ιθαγένεια, Μανωλάδες, Χρυσή Αυγή, διαστρέβλωση της Ιστορίας. Αξιοποιώντας την καπιταλιστική κρίση και τη μετανάστευση οι αστοί ταΐζουν και ανδρώνουν και πάλι το ρατσιστικό, φασιστικό φίδι, που βγαίνει από τη μήτρα του εκμεταλλευτικού τους συστήματος.

Η έκκληση ενός παιδιού μεταναστών μας θύμισε την εξαιρετική επικαιρότητα του μυθιστορήματος του Μενέλαου Λουντέμη «Συννεφιάζει». Και την ανάγκη τέτοια κείμενα να υπάρχουν στα σχολικά βιβλία, στη βιβλιοθήκη του κάθε λαϊκού σπιτιού.

«Είμαι 17 χρονών. Γεννήθηκα στην Ελλάδα. Μιλώ μόνο ελληνικά. Παρακαλώ μη με απελάσετε σε ξένη χώρα». Ηταν η λεζάντα που συνόδευε στο διαδίκτυο και ρεπορτάζ του Τύπου τη φωτογραφία ενός μαύρου εφήβου. Δεν έλεγε το όνομά του. Ας τον ονομάσουμε Χριστόφορο. Προφανώς, παιδί μεταναστών ο Χριστόφορος δεν μπορεί να πάρει την ελληνική ιθαγένεια. Οπως και ο Σοφοκλής, ο Μανόλης, ο Χασάν, ο Αχμέτ κλπ. Ολα, όταν δε διαβάζουν, παίζουν στην πλατεία και όταν κουράζονται ξαποσταίνουν στα παγκάκια της πλατείας. Δεν είναι λίγα. Οι γονείς τους δεν ήρθαν στην Ελλάδα για τουρισμό. Οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι τους ξερίζωσαν. Μετανάστευση και προσφυγιά, ήταν, είναι και θα είναι συνυφασμένα με τον πόλεμο και τη φτώχεια.

Κι όμως, είναι τυχερά παιδιά. Κάποια άλλα ήταν απλά παράπλευρες απώλειες, σφαγμένα ως μια τραγική επιβεβαίωση της απαξίας της ανθρώπινης ζωής σε έναν κόσμο εκμετάλλευσης, που γεννά πολέμους. Αυτός ο κόσμος ο καπιταλιστικός δολοφονεί και στον πόλεμο και στην …ειρήνη. Αμέτρητα τα παιδιά θυσία στο βωμό του καπιταλιστικού κέρδους. Ετσι χτίζεται το κεφάλαιο. Αυτά συμβαίνουν σήμερα στη Συρία, στο Μπαγκλαντές… Χτες στη Σερβία… Προχτές στην Αφρική… «Χιλιάδες μίλια πέρα, αιώνες πίσω,/ φτηνά το κρέας πουλιέται τ’ ανθρωπίσιο».
Ο Σουκρής του «Συννεφιάζει» Ο Μ. Λουντέμης με τη γυναίκα του και την κόρη του

Σε μια ξένη χώρα; Γιατί; Αυτό είναι το ερώτημα του Χριστόφορου. Το ίδιο ένιωσε και το δεκάχρονο τουρκόπουλο ο Σουκρής, όταν έμαθε ότι πρέπει να φύγει από τον τόπο που γεννήθηκε. «Τ’ ακούει κι ο Σουκρής κι ένα τινγκ! Κάνει μες στα μικρά του τούρκικα σωθικά, σαν κόρδα που σπάει. Γιατί; Ναι, γιατί;». Σε μια ξένη χώρα κι αυτός. «Πού; Σ’ έναν τόπο που ούτε ξέρεις αν έχει τέτοιο χώμα (κόκκινο) ή τίποτα αλατίσιο. Αν τα νερά είναι άσπρα… αν οι πεταλούδες είναι χρωματιστές… Αν ο αέρας δεν είναι βαρύς σα σίδερο -καθώς έχουνε να λένε- που δίνει μια στα παιδιά και πάρτ’ κάτου! Ποιος σε βεβαιώνει πως έχει καλιακούδες εκεί… πως τ’ απίδια δεν είναι άνοστα σαν τις άβραστες πατάτες της Κατερινιώς… και πως τ’ άλογα -σώνει και καλά- δεν έχουνε κέρατα που ξεκοιλιάζουν τα παιδιά; Ας έρτει ένας να μας τα πει και να του πούμε και μπράβο! Μα τώρα ποιος λογάριαζε τα φίδια που ζώσανε τα μικρά σπλάχνα του Σουκρή…».

Ο Σουκρής είναι φίλος του Μέλιου Κάδρα, «που μια φορά του ‘δωσα δυο ψίχουλα και κείνος μου ‘δωσε ολάκερη ψυχή». Ο Μέλιος είναι ένα ορφανό προσφυγάκι από την Κωνσταντινούπολη, που καταφθάνει μονάχο στην Κεντρική Μακεδονία με το κύμα της προσφυγιάς, μικρός, φτωχός κι έρημος, προσπαθεί να επιβιώσει και να βρει το δρόμο του, που τελικά αποδεικνύεται μακρύς, τραχύς και μοναχικός. Ανακατεμένος στο πλήθος της προσφυγιάς κατά την ανταλλαγή των πληθυσμών, όπου Τούρκοι κι Ελληνες αφήνουν τα σπίτια τους, εδώ κι εκεί, για να πάνε όπου ορίζουν οι συμφωνίες των κρατών, και ο φίλος του, ο Σουκρής, ο Τούρκος, που αναγκάζεται να φύγει από τον τόπο που γεννήθηκε… Ενας μεγάλος ξεριζωμός λαών και στη μέση μια παιδική φιλία που δε γνωρίζει από σύνορα, πόλεμο, πολιτική…

Σουκρής και Μέλιος είναι οι ήρωες του Μ. Λουντέμη στο «Συννεφιάζει», τοποθετημένο στην εποχή της ανταλλαγής των πληθυσμών, μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Ενα μυθιστόρημα που θέτει πάνω από όλα το ζήτημα του σεβασμού στον «άλλον», προβάλλει την παιδική αθωότητα, υμνεί την ανθρωπιά, την αγάπη, την ευαισθησία και τη φιλία, πέρα από οποιεσδήποτε πολιτικές σκοπιμότητες. Ολα αυτά που περιγράφουν την ενότητα του ανθρώπινου γένους, πέρα και έξω από πολιτισμικές, θρησκευτικές και εθνικές διαφορές.

Ο Λουντέμης με τη βιωματική, συγκινητική γραφή, γράφει από καρδιάς, χωρίς μελοδραματισμούς και φλυαρίες. Παρατηρεί και συλλαμβάνει την πραγματικότητα με τρόπο μοναδικό και γι’ αυτό γλαφυρό στην περιγραφή. Δίνει με δεξιοτεχνία και εκφραστική πλαστικότητα τη φιλία των δύο παιδιών, το τέλος του Σουκρή.

«Θα με θυμάσαι;», ρωτά ο Μέλιος το Σουκρή. «Βάιιι… μα τον Αλάχ, δεν είναι για να σε ξεχάσω». Ομως το τρένο που θα έπαιρνε το Σουκρή και τους δικούς του για μια άλλη πατρίδα συνθλίβει στις ράγες του το μικρό μουσουλμάνο.

«Χύθηκε ο Σουκρής ξοπίσω στο τρένο, σαν χηνάρι που τρέχει να προφτάσει την αρμαθιά τ’ αδερφάκια του. Μα ο “χαμάλης” είναι τόσο άπονος… “Πουφ!… πουφ!” κείνος, τη δουλειά του. Ο Σουκρής τσιρίζει σπαραχτικά.

– Ανάαα… ντουρ! Ανατζίιικ… ντουρ… ντουρ! (Μάναα… Μανούλα… Σταμάτα!).
Αρχισε το κυνηγητό.

– Α! Σουκρή! φώναζαν απ’ όλα τα βαγόνια… όλος ο κόσμος κρεμασμένος. Η μάνα άπλωνε τα χέρια της σαν κλαδιά που τα δέρνει ο αέρας.

– Α, γιαβρούμ… Α, τζερίμ!… (Α, λατρεία μου… Α, σπλάχνο μου!).

Ολοι χτυπούσανε τα κάγκελα.

-Χ-α!… Χ-α!…

-Α, Σουκρή! Α! καπλάν!… Χ-α!

Γέροι και νιοι απλώνανε τα χέρια, απλώνανε ζουνάρια. Η βάβω του, τραβούσε τους χαλκάδες του τρένου, για να το σταματήσει και το περικαλούσε και το μάλωνε:

-Ντουρ μπρε! Ντουρ μπρε! (Στάσου βρε! Στάσου!).

Σπαραγμός…

Μα ήθελε δεν ήθελε ο “χαμάλης” έκοψε για μια στιγμή τη φόρα του όχι από καλοσύνη του, μα να, γιατί είχε φτάσει στα ψαλίδια, χρειάζεται προσοχή εκεί. Ο Σουκρής τον έφτασε. Απλωσε κιόλας τα μαύρα του χεράκια να γαντζώσει. Μα δεν τ’ αξιώθηκε. Σφυριγματιές πολλές ακούστηκαν με μιας. Κι ένα στρίγκλισμα φοβερό, φοβερό… από χίλιες φωνές μαζί.
-Αααααα!!!

… Ο “χαμάλης” έφυγε μακριά. Κι ένα άλλο τρένο έμπαινε στο σταθμό, με ματωμένες ρόδες… ματωμένες απ’ τα κρεατάκια ενός παιδιού, ενός δεκάχρονου τουρκόπουλου, που δεν ήταν πια τουρκόπουλο, δεν ήταν πια παιδί… παρά λίγο αίμα στις ρόδες ενός περαστικού τρένου».
Και απομένει ο μικρός χριστιανός, κρεμασμένος στα κάγκελα του σταθμού, γεμάτος πίκρα και οδύνη να προσεύχεται για το φίλο του.

«Κι εγώ ( αχ…) εγώ που ζύμωσα τα πικρά μικράτα μου, τ’ αδύναμα αλαφρά όνειρά μου μ’ ένα τουρκάκι της Καράτζοβας, κάθομαι, ώρες τώρα -κρεμασμένο κουρελάκι- πάνω στα κάγκελα του σταθμού και δε βλέπω τίποτα μπροστά μου, τίποτα, γιατί όλα είναι κλάμα…

Λένε πως τα παιδιά, σαν είναι άκακα εδώ στη γης και καλόγνωμα, σαν φτάσουνε στον ουρανό γίνονται άγγελοι. Μα ο θεός τους ο Τούρκος, τώρα έφυγε και ποιος θα του ανοίξει του Σουκρή που δεν ξέρει και τη γλώσσα;

Σε περικαλώ, παππού Θεέ…, αν δεις να τριγυρνάει όξω απ’ το παλάτι σου ένα μαυριδερό τουρκάκι, είναι ο φίλος μου ο Σουκρής. Πάρ’ το μέσα. Σε περικαλώ και να το συγχωρέσεις που έχει λίγο άσκημα χείλια και μην το κακοκαρδίσεις γι’ αυτό. Σε περικαλάει ένας φτωχός μικροπουλητής του σταθμού που δρόσιζε τον κόσμο. Αν ήσουνα καμιά φορά περαστικός από κει, θα τον θυμάσαι. Ηταν ένα κουτσό αγόρι. Σ’ ευχαριστώ…».

Κι όμως το κείμενο αυτό δεν υπάρχει στα σχολικά βιβλία. Υπήρχε στο βιβλίο λογοτεχνίας της Α’ Γυμνασίου. Η διδακτική πράξη έδειχνε ότι άρεσε στα παιδιά και οι καθηγητές το επέλεγαν. Δεν αναπληρώνεται η οπτική και η αισθητική του κειμένου που αφαιρέθηκε.

Εργο βιωματικό

Με την ιστορία του Σουκρή ξεκινά το μυθιστόρημα. Η ζωή στο τουβλάδικο είναι το θέμα του. Εργο βιωματικό, που φιλοτεχνεί μια μικρή αλλά πυκνή τοιχογραφία του κόσμου των χειρωνακτών. Με γλαφυρότητα περιγράφει την Εδεσσα, τους κατοίκους της και καταθέτει τις αναμνήσεις του από τα χρόνια που έζησε εκεί.

Το μυθιστόρημα πρωτοκυκλοφόρησε στα 1947 και επανεκδόθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1950, οπότε γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Σχετική είναι μια στιχομυθία του Λουντέμη με τον ηθοποιό Τζαβαλά Καρούσο, που διασώζει ο συνεξόριστός τους Γιώργος Φαρσακίδης. Ενα σχόλιο του Καρούσου που εύστοχα χαρακτηρίζει τη γραφή του Λουντέμη.

Στο καφενείο του Αϊ – Στράτη ο Καρούσος και ο Λουντέμης πίνουν καφέ. Ο Καρούζος απολαμβάνει τη χαρά από το πετυχημένο ανέβασμα της παράστασης «Οι Πέρσες» του Αισχύλου. Ανάμεσα τους όμως υπάρχει ένας φιλικός «ανταγωνισμός», ένα συνεχές πείραγμα. Ερχεται το πλοίο και φέρνει το νέο της μεγάλης επιτυχίας που έχει η επανέκδοση του μυθιστορήματος του Λουντέμη «Συννεφιάζει». Λέει ο Λουντέμης: «Καρούσο, το ανέβασμα μιας παράστασης είναι σαν πυροτέχνημα που φωτίζει τον ουρανό και καθώς πέφτει σιγά σιγά σβήνει. Ενώ το βιβλίο μένει για πάντα». Και του απαντά ο Καρούζος: «Γράφε, γράφε Λουντέμη με την καρδιά σου, για να εντυπωσιάζεις τους αναγνώστες σου. Αλίμονό τους, όμως, αν χρησιμοποιήσεις και το μυαλό σου». Ηρακλής ΚΑΚΑΒΑΝΗΣ

Διαβάστε περισσότερα

Μια Διεθνής για το... Δ' Ράιχ!

Μεγάλα πράγματα θα γίνουν την Τετάρτη, 22 Μαΐου, στη γερμανική πόλη της Λει­ψίας. Στις 23 Μαΐου το Σο­σιαλδη­μοκρατικό Κόμμα της Γερμα­νίας (SPD) κλείνει τα 150 χρόνια από την ίδρυσή του το 1863. Για να γιορτάσουν λοιπόν τα γενέθλιά τους οι Γερμα­νοί σοσιαλδημοκράτες, αποφάσισαν να κάνουν δώρο στον εαυτό τους μια... κηδεία και μια γέννα! Την παραμονή των γενεθλίων τους θα ενταφιάσουν ουσιαστικά τη Σοσιαλι­στική Διεθνή μέσω της ίδρυσης μιας άλλης Διεθνούς των δεξιότερων σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων που βρίσκονται υπό την άμεση πολιτική επιρροή τους. «Προοδευτική Συμμαχία» θα την ονομάσουν.
Απέτυχαν να ελέγξουν τη Σοσιαλιστική Διεθνή οι Γερμανοί και γι' αυτό αποφάσισαν να τη διαλύσουν. Στο Παρίσι γεννήθηκε η Σοσιαλιστική Διεθνής, το 1889, στα εκατοντάχρονα της Γαλλικής Επανάστασης. Ονομαζόταν όμως Εργατική Διεθνής. Το 1951, στη Φρανκφούρτη της τότε Δυτικής Γερμανίας μετονομάστηκε σε Σοσιαλιστική Διεθνή. Σε γερμανικό έδαφος της έμελλε και να πεθάνει.
Ολοι οι Ευρωπαίοι σοσιαλδημοκράτες -ή σχεδόν όλοι, αυτό θα το δούμε την Τετάρτη- θα υποταχθούν βεβαίως στη θέληση των Γερμανών. Η δεξιά καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ στοιχίζει όλους τους δεξιούς Ευρωπαίους πίσω από το Βερολίνο, ώρα για τους Γερμανούς σοσιαλδημοκράτες να κάνουν το ίδιο με τους κεντροαριστερούς των χωρών της ΕΕ! Δεν μπορεί το Ράιχ να μην έχει πρόσβαση, να μην έχει συγκροτημένο πόλο στον προοδευτικότερο πυλώνα του συστήματος. Αλλωστε τα σοσιαλιστικά κόμματα της Γηραιάς Ηπείρου έχουν από μόνα τους αποδειχθεί πολύ πιο γερμανόφρονα και υποτακτικά προς το Βερολίνο από τα συντηρητικά. Πού και πού εμφανίζεται και κάποιο δεξιό κόμμα που κυβερνά να αντιστέκεται κάπως στους Γερμανούς. Κεντροαριστερό, όμως, κανένα! Φταίνε μόνο οι Γερμανοί;
Αρχισε ο στραγγαλισμός της Σοσιαλιστικής Διεθνούς από τους Γερμανούς και τους συμμάχους τους. Πρώτα πρώτα στον οικονομικό τομέα. Το SPD μείωσε μόνο του την ετήσια εισφορά του στη Διεθνή κατά... 95%!!! Από 100.000 στερλίνες που έδινε -η έδρα της Σοσιαλιστικής Διεθνούς είναι στο Λονδίνο- αποφάσισε να δίνει μόνο ένα... πεντοχίλιαρο! Ελεημοσύνη, δηλαδή! «Θα είμαστε μόνο παρατηρητές στη Διεθνή», ανακοίνωσε. Ζορί­στηκαν οι Γάλλοι σοσιαλιστές που έχουν στη Διεθνή τη Σεγκολέν Ρουα­γιάλ σε θέση αντιπροέδρου, αλλά μείωσαν κι αυτοί τα λεφτά που δίνουν. Από τα εκατό χιλιάρικα στα σαράντα πέντε.
Οργανο των Αμερικανών θεωρούν οι Γερμανοί τον πρόεδρο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, Γιώργο Παπανδρέου. Δηκτικό σχετικό σχόλιο της γαλλικής εφημερίδας «Λε Μοντ» - μάλλον δηλητηριώδες: «Κανένας Γερμανός σοσιαλδημοκράτης που δεν έχει αυτοκτονικές τάσεις δεν επιθυμεί να βγει φωτογραφία στο πλάι του Γιώργου Παπανδρέου» έγραψε.
Τελευταία απόπειρα των Γερμανών να αποκτήσουν τον έλεγχο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς έγινε πέρυσι τον Σεπτέμβριο. Προσπάθησαν να προωθήσουν την ηγέτιδα των Σουη­δών σοσιαλδημοκρατών Μόνα Σαλίν στη θέση του γενικού γραμματέα. Ο Χιλιανός Λουίς Αγιάλα που βρίσκεται στη θέση αυτή εδώ και ένα τέταρτο του... αιώνα, από το 1989, τη συνέτριψε και εξελέγη για έξι χρόνια ακόμη!
Λύσσαξαν οι Γερμανοί! «Πίσσα στα κόκαλα του Βίλι Μπραντ!» θα σκέφτονταν, χωρίς να μπορούν να το πουν. Δεκαέξι χρόνια πρόεδρος της Διεθνούς (1976-1992), ο Μπραντ ήταν αυτός που ενέταξε στους κόλπους της τα τριτοκοσμικά κόμματα που τώρα κυριαρχούν. «Θα τη διαλύσουμε» αποφάσισε το SPD. Αμ' έπος, άμ' έργον.

Διαβάστε περισσότερα

Ν. Μαριάς: “Φτάνει πια … Να αποχωρήσουμε από τη Βουλή και να υπερασπιστούμε το Σύνταγμα και την Δημοκρατία”

Πρόσκληση προς όλους τους βουλευτές τουΣύριζα του ΚΚΕ και των Ανεξάρτητων Ελλήνων, απευθύνει ο συνεργαζόμενος εκλογικά με το κόμμα του Καμμένου Νότης Μαριάς, ώστε να αποχωρήσουν από το κοινοβούλιο που «έχει απαξιωθεί πολιτικά, θεσμικά και ηθικά λόγω της αντισυνταγματικής και αντικοινοβουλευτικής δράσης της κυβέρνησης και των κομμάτων του μνημονικού τόξου που την στηρίζουν».
Στην πρόταση του –την διατυπώνει σήμερα στην εφημερίδα «Το Παρόν»- γράφει συγκεκριμένα: «Πιστεύω ότι ήρθε η ώρα όλοι εμείς, οι βουλευτές του αντιμνημονιακού δημοκρατικού τόξου να πούμε ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ και σε ένδειξη διαμαρτυρίας να ΑΠΟΧΩΡΗΣΟΥΜΕ από τη Βουλή στις 31 Μαϊου2013 …. Και να ενωθούμε με τον ελληνικό  λαό, προκειμένου ΝΑ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ το άρθρο 120 του Συντάγματος».
Δεν ξέρουμε αν θα πάρει καν απάντηση από τα  κόμματα στα οποία απευθύνεται έχει την σημασία του όμως που επικαλείται το άρθρο 120 του Συντάγματος.

Βαθύ Κόκκινο

Διαβάστε περισσότερα

ΠΕΡΙ ΩΡΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Του Γ.ΡΟΥΣΗ*
Η κοινή λογική λέει ότι όσο προοδεύει η ανθρωπότητα τόσολιγότερο θα έπρεπε να εργάζονται οι άνθρωποι για ναικανοποιούν τις ανάγκες τους. Άλλωστε, από την αρχαιότητα, βλέποντας την ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων και πιο συγκεκριμένα των υφαντουργικών μηχανών του Ηφαίστου, οΑριστοτέλης εκτιμούσε ότι αυτές θα μπορούσαν να συμβάλλουνστην κατάργηση της δουλείας, αντικαθιστώντας τη ζωντανή εργασία των δούλων.
Πιο πρόσφατα, ουτοπικοί στοχαστές θεωρούσαν ότι στις ιδανικές τους πολιτείες θα αρκούσε να δουλεύουν οι άνθρωποιτο πολύ 4-6 ώρες των ημέρα για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες τους, ενώ για τον Μαρξ η μείωση της εργάσιμης μέρας αποτελούσε θεμελιακή προϋπόθεση για την επίτευξη της κομμουνιστικής χειραφέτησης.
Και, πράγματι, με τους αγώνες των εργαζομένων σε όλο τον κόσμο ένα μεγάλο τμήμα της ανθρωπότητας οδηγήθηκε στην καθιέρωση του 8ωρου, της αργίας της Κυριακής και σε ορισμένες χώρες και του βδομαδιάτικου 37ωρου.
Να όμως που η λογική του καπιταλισμού είναι αντίθετη με την κοινή λογική. Έτσι η ζωώδης κατάσταση,εκείνη δηλαδή που συνδέει την ανθρώπινη δραστηριότητα με την αναγκαιότητα, αντί να ξεπερνιέται, επεκτείνεται – και αντί η ανθρωπότητα να ξεμπερδεύει με την προϊστορία και να περνάει στην πραγματική ιστορία της, φαίνεται να επιστρέφει στην κατάσταση της περιόδου της πρωταρχικής συσσώρευσης, τότε που οι άνθρωποι δούλευαν μέχρι να φθάσουν στα όρια της εξάντλησης τους.
Διά του λόγου το αληθές, πέρα από το ότι συμβαίνει γύρω μας με την παράλληλη με την ανεργία επέκταση της εργάσιμης μέρας χιλιάδες εργαζομένων, οι οποίοι πιο συχνά δεν πληρώνονται καμία υπερωρία, πέρα από τους εργαζόμενους που δουλεύουν δίχως να πληρώνονται, με την ελπίδα ότι κάποτε αυτό θα συμβεί, παραθέτω τρία περιστατικά που μου έγιναν γνωστά κατά τη διάρκεια των πασχαλινών διακοπών.

Το πρώτο έχει να κάνει με την εμπειρία κόρης φίλων, που για ένα διάστημα δούλευε ως αρχιτεκτόνισσα στην Ιαπωνία. Ωράρια εργασίας από τις 9 το πρωί μέχρι τη διέλευση του τελευταίου μέσου μαζικής μεταφοράς, δηλαδή μέχρι περίπου τα μεσάνυχτα.
Και όταν ζήτησε να φεύγει λίγο πιο νωρίς , δηλαδή κατά τις 10 το βράδυ, οι εργοδότες στραβομουτσούνιασαν.
Το δεύτερο έχει να κάνει με φίλο που δουλεύει ως στέλεχος σε μεγάλη χρηματιστηριακή εταιρεία στο Λονδίνο. Σύνηθες ωράριο εργασίας, 12 ώρες τη μέρα, το οποίο συχνά επεκτείνεται και σε αρκετά περισσότερες. Μάλιστα το δέλεαρ για να αποδέχεται αυτούς τους όρους είναι, μεταξύ άλλων, ότι έπειτα από ένα χρονικό διάστημα απασχόλησης του στην εν λόγω εταιρεία θα μπορέσει να γίνει μικρομέτοχοςτης.
Το τρίτο περιστατικό έχει να κάνει με μια Αρβανιτοπούλα απασχολούμενη στην Κέρκυρα. Εργασία σε εστιατόριο. Ωράριο, 13 ώρες την ημέρα: 10 το πρωί με 11 το βράδυ, με ένα μικρό διάλειμμα γύρω στις πέντε.
Κάτω από αυτές τις συνθήκες όχι μόνον το δικαίωμα στην τεμπελιά του Λαφάργκ δεν μπορεί να ασκηθεί, άλλα ούτε το ευρύτερο δικαίωμα της στοιχειώδους απόλαυσης της ζωής. Για να μη μιλήσουμε για την «πολυτέλεια» της όποιας πολιτιστικής δραστηριότητας, ή ακόμη για την ακόμη μεγαλύτερη «πολυτέλεια» μιας δραστηριότητας που ξεφεύγει από τον καταστροφικό για την ανάπτυξη μιας ολοκληρωμένης προσωπικότητας στενό καταμερισμό της εργασίας.
Και όμως, όλα αυτά είναι άμεσα πραγματοποιήσιμα αν φύγουν από τη μέση οι ώρες εργασίας που δαπανώνται για το κέρδος, αν υπήρχε μια σχεδιοποιημένη οικονομία, οπότε και δεν θα υπήρχαν άνεργοι και συνεπώς όσοι δούλευαν θα δούλευαν λιγότερο, αν καταργούνταν οι περιττές για την ανθρωπότητα δαπάνες, όπως οι στρατιωτικές, αν καλύπτονταν οι πραγματικές ανάγκες των ανθρώπων και όχι εκείνες που διαμορφώνονται με μοναδικό σκοπό το κέρδος, αν υπήρχε εκμηχανισμός της αγροτικής παραγωγής των υπανάπτυκτων χωρών.
Αν, δηλαδή, τελειώναμε μια και καλή με τον παραλογισμό του μονοθεϊσμού του χρήματος και του κέρδους. Μήπως λοιπόν και από αυτήν την οπτική γωνία ήλθε η ώρα να σκεφτούμε ότι υπάρχει άλλος,εκτός των τειχών, δρόμος;
*Δημοσιεύθηκε στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» την Κυριακή 19 Μαΐου 2013

Διαβάστε περισσότερα

Οι Αγρινιώτες έχουν καταλάβει και αποβάλλουν την χρυσή αυγή (video)

Η απόφαση του βουλευτή της Χρυσής Αυγής Κ. Μπαρμπαρούση να καταθέσει στεφάνι στο μνημείο των θυμάτων της Γενοκτονίας των Ποντίων, στον Άγιο Κωνσταντίνο είχε σαν αποτέλεσμα να προκληθούν σοβαρά επεισόδια.

Σύμφωνα με το agriniopress.gr, αμέσως μετά την κατάθεση στεφάνων από το δήμαρχο Π. Μοσχολιό και εκπροσώπων δυο συλλόγων ανακοινώθηκε το πέρας της εκδήλωσης.

Ωστόσο, ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής Κ. Μπαρμπαρούσης είχε δικό του στεφάνι και επιχείρησε να καταθέσει με αποτέλεσμα να ξεκινήσουν επεισόδια μεταξύ μελών της Χρυσής Αυγής και μελών αριστερών οργανώσεων και του ΚΚΕ.

Δείτε τη στιγμή που ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής εμποδίζεται από το πλήθος:

Διαβάστε περισσότερα

19 μαίου ημέρα μνήμης: H γενοκτονία των ποντίων

Ένα εκλεκτό τμήμα του Ελληνισμού ζούσε στα βόρεια της Μικράς Ασίας, στην περιοχή του Πόντου, μετά τη διάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Η άλωση της Τραπεζούντας το 1461 από τους Οθωμανές δεν τους αλλοίωσε το φρόνημα και την ελληνική τους συνείδηση, παρότι ζούσαν αποκομμένοι από τον εθνικό κορμό. Μπορεί να αποτελούσαν μειονότητα -το 40% του πληθυσμού, αλλά γρήγορα κυριάρχησαν στην οικονομική ζωή της περιοχής, ζώντας κυρίως στα αστικά κέντρα.
Η οικονομική τους ανάκαμψη συνδυάστηκε με τη δημογραφική και την πνευματική τους άνοδο. Το 1865 οι Έλληνες του Πόντου ανέρχονταν σε 265.000 ψυχές, το 1880 σε 330.000 και στις αρχές του 20ου αιώνα άγγιζαν τις 700.000. Το 1860 υπήρχαν 100 σχολεία στον Πόντο, ενώ το 1919 υπολογίζονται σε 1401, ανάμεσά τους και το περίφημο Φροντιστήριο της Τραπεζούντας. Εκτός από σχολεία διέθεταν τυπογραφεία, περιοδικά, εφημερίδες, λέσχες και θέατρα, που τόνιζαν το υψηλό τους πνευματικό επίπεδο.
Το 1908 ήταν μια χρονιά - ορόσημο για τους λαούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τη χρονιά αυτή εκδηλώθηκε και επικράτησε το κίνημα των Νεότουρκων, που έθεσε στον περιθώριο τον Σουλτάνο. Πολλές ήταν οι ελπίδες που επενδύθηκαν στους νεαρούς στρατιωτικούς για μεταρρυθμίσεις στο εσωτερικό της θνήσκουσας Αυτοκρατορίας.
Σύντομα, όμως, οι ελπίδες τους διαψεύστηκαν. Οι Νεότουρκοι έδειξαν το σκληρό εθνικιστικό τους πρόσωπο, εκπονώντας ένα σχέδιο διωγμού των χριστιανικών πληθυσμών και εκτουρκισμού της περιοχής, επωφελούμενοι της εμπλοκής των ευρωπαϊκών κρατών στο Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το ελληνικό κράτος, απασχολημένο με το «Κρητικό Ζήτημα», δεν είχε τη διάθεση να ανοίξει ένα ακόμη μέτωπο με την Τουρκία.

Οι Τούρκοι με πρόσχημα την «ασφάλεια του κράτους» εκτοπίζουν ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού στην αφιλόξενη μικρασιατική ενδοχώρα, μέσω των λεγόμενων «ταγμάτων εργασίας» («Αμελέ Ταμπουρού»). Στα «Τάγματα Εργασίας» αναγκάζονταν να υπηρετούν οι άνδρες που δεν κατατάσσονταν στο στρατό. Δούλευαν σε λατομεία, ορυχεία και στη διάνοιξη δρόμων, κάτω από εξοντωτικές συνθήκες. Οι περισσότεροι πέθαιναν από πείνα, κακουχίες και αρρώστιες. Αντιδρώντας στην καταπίεση των Τούρκων, τις δολοφονίες, τις εξορίες και τις πυρπολήσεις των χωριών τους, οι Ελληνοπόντιοι, όπως και οι Αρμένιοι, ανέβηκαν αντάρτες στα βουνά για να περισώσουν ό,τι ήταν δυνατόν. Μετά τη Γενοκτονία των Αρμενίων το 1916, οι τούρκοι εθνικιστές υπό τον Μουσταφά Κεμάλ είχαν πλέον όλο το πεδίο ανοιχτό μπροστά τους για να εξολοθρεύσουν τους Ελληνοπόντιους. Ό,τι δεν κατάφερε ο Σουλτάνος σε 5 αιώνες το πέτυχε ο Κεμάλ σε 5 χρόνια!
Το 1919 οι Έλληνες μαζί με τους Αρμένιους και την πρόσκαιρη υποστήριξη της κυβέρνησης Βενιζέλου προσπάθησαν να δημιουργήσουν ένα αυτόνομο ελληνοαρμενικό κράτος. Το σχέδιο αυτό ματαιώθηκε από τους Τούρκους, οι οποίοι εκμεταλλεύθηκαν το γεγονός για να προχωρήσουν στην «τελική λύση».
Στις 19 Μαΐου 1919 ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάζεται στη Σαμψούντα για να ξεκινήσει τη δεύτερη και πιο άγρια φάση της Ποντιακής Γενοκτονίας, υπό την καθοδήγηση των γερμανών και σοβιετικών συμβούλων του. Μέχρι τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 οι Ελληνοπόντιοι που έχασαν τη ζωή τους ξεπέρασαν τους 200.000, ενώ κάποιοι ιστορικοί ανεβάζουν τον αριθμό τους στις 350.000.
Όσοι γλίτωσαν από το τουρκικό σπαθί κατέφυγαν ως πρόσφυγες στη Νότια Ρωσία, ενώ γύρω στις 400.000 ήλθαν στην Ελλάδα. Με τις γνώσεις και το έργο τους συνεισέφεραν τα μέγιστα στην ανόρθωση του καθημαγμένου εκείνη την εποχή ελληνικού κράτους και άλλαξαν τις πληθυσμιακές ισορροπίες στη Βόρειο Ελλάδα.
Με αρκετή, ομολογουμένως, καθυστέρηση, η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα στις 24 Φεβρουαρίου 1994 την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.sansimera.gr/articles/140#ixzz2TikxQxa7

Διαβάστε περισσότερα